แพนด้ายักษ์ยุคปัจจุบันมีจำนวนนิ้วที่ดูเหมือนจะมี 6 นิ้วและเป็นที่รู้กันมานานกว่า 100 ปีแล้วว่า แพนด้ามีโครงสร้างที่ดูเหมือนนิ้วหัวแม่มือแฝงอยู่ นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าโครงสร้างดังกล่าวเป็นส่วนสำคัญในการทำให้แพนด้าจับและบดก้านไผ่ให้เป็นชิ้นขนาดพอดีคำและกระตุ้นความอยากอาหาร อย่างไรก็ตาม ยังขาดหลักฐานซากดึกดำบรรพ์หรือฟอสซิล ที่จะช่วย ไขความกระจ่างว่านิ้วโป้งปลอมๆนั้นพัฒนาขึ้นเมื่อใดล่าสุด ทีมวิจัยนำโดยผู้เชี่ยวชาญด้านบรรพชีวินวิทยาสัตว์มีกระดูกสันหลังของพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติแห่งลอสแอนเจลิส เคาน์ตี ในสหรัฐอเมริการายงานการศึกษาซากฟอสซิลของสัตว์ยุคโบราณที่ชื่อ Ailurarctos อายุ 6-7 ล้านปี ระบุว่าเป็นเครือญาติของแพนด้าที่สูญพันธุ์ไปแล้ว ฟอสซิลนี้ถือเป็นหลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดของกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อที่เรียกว่า ราเดียล ซีซามอยด์ (radial sesamoid) ที่ช่วยให้แพนด้าจับและบดก้านไผ่ โดยฟอสซิลของ Ailurarctos ถูกค้นพบที่เมืองจ้าวตง ในมณฑลยูนนาน ทางตอนเหนือของจีนทีมวิจัยค้นพบว่าไม่เพียงแต่แพนด้าจะใช้นิ้วหัวแม่มือเทียมๆนี้หยิบจับกิ่งไผ่ แต่ยังเสนอแนะว่าในอดีตนั้นโครงสร้างของกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อที่ดูเหมือนนิ้วหัวแม่มือแพนด้าโบราณ มีขนาดใหญ่กว่าที่พบในแพนด้ายุคปัจจุบัน.
