การเงินคือ "มาราธอน" ไม่ใช่วิ่งระยะสั้น วางแผนยังไงให้ถึงเส้นชัย จากวัยทำงานสู่หลังเกษียณ

หันไปทางไหนก็มีแต่คนชีวิตดี (ดูเหมือน) รวยตั้งแต่อายุน้อย จนหลายคนอาจรู้สึกว่า เรากำลังเดินช้ากว่าคนอื่นหรือเปล่า? จนต้องวิ่งหาวิธีที่จะสร้างความมั่งคั่งในระยะสั้นเหมือนวิ่ง Sprint ที่ต้องทำความเร็วให้เต็มที่ เพื่อเข้าเส้นชัยให้ไวที่สุด

แต่ชีวิตเราไม่ได้จบที่เส้นชัยเสมอไป การเงิน และการวางแผนชีวิตจึงเปรียบเหมือนการวิ่ง “มาราธอน” ที่วัดกันว่า ใครจะยืนระยะได้นานกว่า และรักษาจังหวะหัวใจของตัวเองให้ไปถึงปลายทางได้อย่างมั่นคงที่สุด

ดังนั้นการวางแผนการเงินปีต่อปีก็จำเป็น แต่อาจไม่พอให้เรามีชีวิตในแบบที่ต้องการ แล้ววางแผนการเงินยาวแค่ไหนถึงจะพอ? 

คำตอบที่เหล่านักวางแผนการเงินแนะนำคือ “วางแผนถึงวันสุดท้ายของชีวิต” โดยคำนวณจากอายุขัยเฉลี่ยที่คนไทยเริ่มอายุยืนขึ้นถึง 80 - 90 ปี หากคุณอายุ 30 ปี อาจหมายความว่าคุณต้องมองภาพรวมการเงินยาวไปอีกอย่างน้อย 50 - 60 ปีข้างหน้า เพื่อให้มั่นใจว่า "เงินจะไม่หมดก่อนอายุขัย"

ฟังดูเป็นทางยาวที่ต้องวิ่งต่อไป แต่ข้อดีคือ เรามีเวลาที่จะให้เงินทำงานเช่นกัน! และอาจใช้เงินต้นน้อยลงด้วย ตัวอย่างเช่น ถ้าเราเก็บเงินเดือนละ 1,000 บาท ไปลงทุนในผลตอบแทนเฉลี่ย 10% ต่อปี ทุกๆ เดือนอย่างสม่ำเสมอ จะใช้เวลา 23 ปี ก็กลายเป็น 1 ล้านบาท จุดที่น่าสนใจคือ เราใช้เงินต้นแค่ 276,000 บาทเท่านั้น ที่เหลือเติบโตมาจากดอกผล และเวลาที่เราลงไป 

(ถ้าผลตอบแทนเฉลี่ย 5% ต่อปี เก็บเงินเดือนละ 1,000 บาท จะใช้เวลา 33 ปี จนกลายเป็นเงิน 1 ล้านบาท ด้วยเงินต้น 396,000 บาท)

หลายคนสงสัยว่าแล้วจะลงทุนอะไรดี ถึงจะได้ผลตอบแทนเฉลี่ย 10% ต่อปี ตอนนี้ใครๆ ก็พูดถึงดัชนี S&P500 ที่มีบริษัทใหญ่ในสหรัฐฯมากมาย โดยช่วง 30 ปีที่ผ่านมาให้ผลตอบแทนเฉลี่ยกว่า 10% ต่อปี นี่อาจเป็นทางเลือกหนึ่งให้เราทยอยเข้าลงทุนได้ แต่ก็ควรศึกษาข้อมูลเพิ่มเติมก่อนจะกดซื้อไป เพราะนี่จะเป็นที่เก็บออมเงินของเราในระยะยาว

ที่สำคัญคือ เราต้องเลือกลงทุนในสินทรัพย์ที่ชนะเงินเฟ้อ เช่น ถ้าเราเลือกฝากเงินในบัญชีออมทรัพย์อย่างเดียว ที่ตอนนี้มีอัตราดอกเบี้ยสูงราว 1.8% ต่อปี ก็ไม่พอสู้กับเงินเฟ้อที่เพิ่มขึ้นแรง ทำให้ในแผนระยะยาวต้องมีการจัดพอร์ตในสินทรัพย์ที่เติบโต เช่น หุ้น หรือกองทุนรวม ตามความเสี่ยงที่ตัวเรารับได้

การลงทุนว่ายาวแล้ว แต่ชีวิตเรายาวกว่าการลงทุน ยิ่งต้องคิดให้ครบและรอบด้าน

ดังนั้น ต้องเตรียมแผนสำรอง และประกันชีวิตไว้ด้วย

อย่างแรก “เงินสำรองฉุกเฉิน” ลองคิดดูว่าในแต่ละเดือนเรามีค่าใช้จ่ายประจำเท่าไร ค่าอาหาร เดินทาง ดูแลคนในครอบครัว ซื้อของจำเป็น ภาระหนี้สิน ฯลฯ จากนั้นลองคูณ 3 - 6 เดือน เข้าไป เช่น ใช้เงินเดือนละ 20,000 บาท ควรมีเงินสำรองฉุกเฉินที่ 60,000 - 120,000 บาท เก็บไว้ในที่ๆ ถอนเงินมาใช้ได้เมื่อเจอเรื่องไม่คาดคิด 

ทำไมต้องมีเงินก้อนนี้? วิ่งมาราธอนเรายังอาจมีสะดุด ชีวิตก็เช่นกัน เกิดตกงาน น้ำท่วมบ้าน หรืออื่นๆ ที่ต้องใช้เงินด่วน ถ้าเราไม่มีเงินฉุกเฉิน จนต้องไปกู้บัตรเครดิตที่ดอกเบี้ยสูงสุด 16% ต่อปี แล้วผ่อนจ่าย นี่จะกลายเป็นหนี้ก้อนใหญ่ที่ต้องจ่ายคืนไปอีกนาน

อย่างที่สอง “ประกันสุขภาพ/ประกันอุบัติเหตุ” ร่างกายเรามีเพียงหนึ่งเดียว แม้เราจะดูแลอย่างดีที่สุด แต่การเจ็บป่วย และอุบัติเหตุอาจเกิดขึ้นได้ ซึ่งอาจกระทบกับการใช้ชีวิตที่เราวางไว้ ยิ่งตอนนี้ค่ารักษาพยาบาลพุ่งสูงขึ้น (บางคนท้องเสียต้องแอดมิทโรงพยาบาลอาจเสียคืนละ 18,000 บาท) การมีประกันฯ ก็ช่วยแบ่งเบาภาระค่าใช้จ่ายได้ 

แต่ๆๆ ไม่ใช่ว่ามีวงเงินคุ้มครองยิ่งเยอะยิ่งดี เพราะราคาเบี้ยจะเพิ่มขึ้นไปด้วย ถ้าเราเลือกประกันฯ ที่ดีแต่จ่ายไม่ไหวในระยะยาว สุดท้ายเราก็จะขาดส่งประกันฯ อยู่ดี จึงควรเลือกที่พอดีกับความเสี่ยง และแผนการเงินในภาพรวม

สุดท้ายแล้วการวางแผนชีวิตก็เหมือนการวิ่งมาราธอน ที่เราต้องเตรียมตัว เตรียมแรง ไว้ใช้ในการวิ่งจนสุดทาง ถ้าแรงอย่างเดียวกลัวไม่พอ เราก็อาจต้องใช้เงิน หรือของซัพพอร์ตที่ทำให้ชีวิตเราง่ายขึ้น เพื่อเราจะวิ่งไปข้างหน้าอย่างมีความสุข ไม่ใช่แค่วิ่งไปถึงเส้นชัย

อ่านข่าวการเงินส่วนบุคคล และการวางแผนการเงิน กับ Thairath Money เพื่อให้คุณ "การเงินดีชีวิตดีได้ที่ https://www.thairath.co.th/money/personal_finance 

ติดตามเพจ Facebook : Thairath Money ได้ที่ลิงก์นี้  https://www.facebook.com/ThairathMoney