เศรษฐกิจสองขา

การแพร่ระบาดของ โควิด–19 ส่งผลต่อสังคม เศรษฐกิจและการเมืองเกือบจะทุกประเทศทั่วโลก ทำให้รัฐบาลและผู้นำของประเทศต่างๆหันมาใส่ใจโครงสร้างของประเทศโดยเฉพาะ ด้านเศรษฐกิจ ต่อจากนี้ไปมากขึ้น อุตสาหกรรมหลายชนิดที่เคยเฟื่องฟูกลายเป็นอุตสาหกรรม ตาบอด อาทิ อุตสาหกรรมการบิน อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและบริการ เพราะ วิถีใหม่ คนจะอยู่กับตัวเองมากขึ้น

ประเด็นนี้ สุพัฒนพงษ์ พันธ์มีเชาว์ รองนายกฯ และ รมว.พลังงาน ที่ดูแลเรื่องของเศรษฐกิจประเทศ มองโอกาสและทางออกของเศรษฐกิจประเทศไว้ 4 แนวทางด้วยกัน คือ การส่งเสริมโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัล การลดกฎระเบียบ การพัฒนาศูนย์กลางข้อมูล เพื่อใช้ดิจิทัลเป็นหัวใจในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจ

มุ่งเน้นการส่งเสริมการผลิตที่ ลดการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์และมลภาวะ เช่น การส่งเสริมผลิตรถยนต์ไฟฟ้าในประเทศ ที่มีการประกาศแผนและนโยบายไปแล้วที่จะผลิตรถยนต์ไฟฟ้าในประเทศให้ได้ 100% ของการผลิตทั้งหมดในปี 2035

โมเดลเศรษฐกิจที่ ใช้ประโยชน์จากการกระจายฐานการผลิต ของบริษัทและอุตสาหกรรมชั้นนำที่ต้องลดความเสี่ยงจากการที่มีฐานการผลิตอยู่ในประเทศใดประเทศหนึ่งเท่านั้น เพื่อให้มีการกระจายการลงทุนเข้ามายังประเทศไทยมากขึ้น มีการตั้งคณะกรรมการเชิงรุกเพื่อดึงดูดการลงทุนและชักชวนให้มีการลงทุนในไทยมากขึ้นเน้น 5 อุตสาหกรรมที่ไทยมีความเชี่ยวชาญโดยเฉพาะ

สุดท้ายก็คือ ใช้ประโยชน์จากแนวโน้มการลดความเสี่ยงในเรื่องของการซื้อที่อยู่อาศัยในต่างประเทศ โดยใช้จุดแข็งที่ไทยสามารถควบคุมโควิด–19 ได้ดี มีระบบสาธารณสุขที่ดี มีอาหารที่ราคาไม่แพงแต่มีคุณภาพสูง ดึงดูดให้ผู้มีรายได้เข้ามาอยู่ในไทยระยะยาว โดยเฉพาะการท่องเที่ยวที่จะสร้างรายได้ให้กับประเทศไม่ต่ำกว่า 2 ล้านล้านบาทเช่นในอดีตที่ผ่านมา

นโยบายทั้งหมดนี้จะเรียกว่าเป็นภาพรวมของแผนเศรษฐกิจประเทศ ที่อาจจะเรียกว่า ขาบน ซึ่งจะต้องมี ขาล่าง ที่แข็งแรงด้วย ในที่นี้หมายถึง ความพร้อมของทรัพยากรไม่ว่าจะเป็นทรัพยากรบุคคลหรือเทคโนโลยี ดังนั้น ก่อนที่จะถึงจุดนั้น รัฐ ต้องเร่งเยียวยา รากหญ้า หรือ ฐานราก ของประเทศให้มั่นคงก่อน

ในที่นี้หมายถึงการเยียวยา ที่ยั่งยืน ไม่ว่าจะเป็นการสร้างงาน จ้างงานหรือการส่งเสริมสนับสนุนอาชีพ ทักษะ ความสามารถในการลงทุน เพื่อให้ ฐานราก ของประเทศยืนด้วยลำแข้งของตัวเองได้

ไม่ใช่การแจกเงินเพื่อบรรเทาความเดือดร้อนเฉพาะหน้าเท่านั้น เพราะไม่เช่นนั้น จะสร้างนิสัยความเคยชินให้กับภาคแรงงานและทรัพยากรบุคคลของประเทศ ที่สมัครใจจะรับการ ช่วยเหลือ โดยการแจกมากกว่าจะยอม สร้างงานด้วยตัวเอง จนในที่สุดขาดทั้งทักษะ ฝีมือ และความมุ่งมั่นในการทำงาน

ปัจจุบันมาตรการเยียวยา คนละครึ่ง ไทยเที่ยวไทย เราชนะ อีกสารพัดมาตรการ ไม่ได้ช่วยให้เศรษฐกิจไทยเข้มแข็ง แต่กำลังจะสร้างภาระให้กับประเทศในระยะยาว เศรษฐกิจประเทศจะต้องเดินด้วยขาสองขาถึงจะไปรอด.

หมัดเหล็ก
mudlek@thairath.co.th