ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

วนาลี

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ศ​ยาม​หัน​มา​ดุ​วิชชุ​ดา​ที่​ล้ม​ลง​ให้​ลุก​ขึ้น วิชชุ​ดา ​พยายาม​ยัน​กาย​ยืน พลาง​บอก​กับ​ศ​ยาม​ว่า​ขา​แพลง แต่​ศ​ยาม​ไม่​ฟัง บังคับ​ให้​เธอ​เดิน​ต่อ เพราะ​กลัว​มืด​ก่อน​ถึง​กระท่อม และ​ยัง​ตำหนิ​ที่​วิชชุ​ดา​หนี​มา

“ก็​นาย​เห็น​ฉัน​เป็น​ตัว​ปัญหา​ไม่​ใช่​เหรอ ถ้า​ฉัน​ไป​จาก​ที่​นี่​ซะ นาย​จะ​ได้​หมด​ปัญหา​แล้ว​ยัง​ไง​ฉัน​ก็​รักษา​คำ​พูด​แน่​ ถ้า​ฉัน​หนี​ออก​ไป​ได้ ฉัน​ก็​จะ​ส่ง​เงิน​ค่า​ไถ่​มา​ให้​นาย”

“คิด​ว่า​ฉัน​โง่​หรือ​ยัง​ไง เรา​น่ะ​เหรอ​จะ​ส่ง​เงิน​ค่า​ไถ่​มา ส่ง​ตำรวจ​มา​จับ​ฉัน​ซิ​ไม่​ว่า​ ไม่​ต้อง​พูด​มาก ไป​ต่อ​ได้​แล้ว”

ศ​ยาม​กระชาก​ตัว​วิชชุ​ดา​จน​เสียหลัก​ล้ม​ลง​อีก เธอ​พยายาม​ลุก​ขึ้น แต่​ทำ​ไม่ได้​เพราะ​เจ็บ​ขา​มาก ศ​ยาม​เข้า​มา​ดู​ เห็น​ที่​แขน​ขา​ของ​เธอ​ถูก​หนาม​เกี่ยว​เลือด​ไหล​เป็น​ทาง​ก็​ตกใจ แต่​ทำ​เข้ม​กลบเกลื่อน แล้ว​เข้าไป​อุ้ม​วิชชุ​ดา​ก้าว​ฉับๆไป

“ปล่อย​ฉันนะ ฉัน​บอก​ให้​ปล่อย” วิชชุ​ดา​ดิ้น

“เฮ้ย อย่า​ดิ้น ไม่ได้​อยาก​อุ้ม​นัก​หรอก ฝน​จะ​ตก​แล้ว ถ้า​ไม่​รีบ​ไป เดี๋ยว​จะ​เดิน​ลำบาก​กว่า​นี้ ​บอก​ว่า​อย่า​ดิ้น​ไง​ล่ะ”

เสียง​ฟ้าผ่า​เปรี้ยง​ลง​มา วิชชุ​ดา​ตกใจ​เผลอ​ตัว​กอด​ศ​ยาม​ไว้​แน่น ศ​ยาม​อุ้ม​วิชชุ​ดา​เดิน​ดุ่มๆออก​ไป​ท่ามกลาง​สายฝน​ที่​โปรยปราย​ลง​มา เมื่อ​ถึง​กระท่อม​ศ​ยาม​รีบ​วาง​วิชชุ​ดา​ลง แล้ว​เข้าไป​ดู​นม​ค​ล้า​ม​ที่นอน​จับไข้​ด้วย​ความ​เป็น​ห่วง ​วิชชุ​ดา​เดิน​กะเผลก​ตาม​มา​บอก​ว่านม​ค​ล้า​ม​ไม่สบาย​มาก เธอ​ให้​กิน​ยา​ลด​ไข้​แล้ว แต่​ไข้​ยัง​ไม่​ลด ศ​ยาม​สงสัย​ว่า​นม​ค​ล้า​ม​จะ​เป็น​ไข้ป่า​จึง​จะออก​ไป​ซื้อ​ยา​ใน​เมือง

เด๋อ​วิ่ง​หน้าตา​ตื่น​เข้า​มา​เห็น​ศ​ยาม​ก็​ชะงัก​ตะโกน​ถาม​ลูกพี่

“คุณ​วิช​เป็น​อะไร​หรือ​เปล่า​ครับ ผม​ได้ยิน​เสียง​ปืน เสือ​มืด​ทำ​อะไร​คุณ​วิช​หรือ​เปล่า”

“ฉัน​ไม่​เป็น​อะไร​หรอก แต่​ป้า​ค​ล้า​ม​สิ​อาการ​หนัก​มาก​เลย” วิชชุ​ดา​หัน​ไป​มอง​นม​ค​ล้า​ม

ooooooo

ศ​ยาม​เข้า​มา​ซื้อ​ยา​ใน​เมือง​แล้ว​แวะ​แจ้ง​ข่าว​กับ​วี​ร​ชาติ จะ​เลิกล้ม​แผนการ แต่​ศ​ยาม​ไม่​ยอม เขา​เสนอ​ทางออก​ว่า​จะ​อยู่​เฝ้า​นม​ค​ล้า​ม​ที่​กระท่อม ถ้า​พรุ่งนี้​อาการ​นม​ค​ล้า​ม​ยัง​ไม่​ดี​ขึ้น จะ​พา​มา​หา​หมอ​ใน​เมือง หาก​ช่วง​นี้​มี​ข่าว​เสือ​สอน​ให้​วี​ร​ชาติ​ส่ง​คน​ไป​แจ้ง​ด้วย

“ผม​จะ​คอย​ฟัง​ข่าว​เสือ​สอน​ให้ ดี​นะ​ที่​นาย​ไม่​เชื่อ​ว่า​เสือ​สอน​จะ​ปล้น​วัน​นี้​ไม่​งั้น​คง​ไม่​รู้​ว่านม​ค​ล้า​ม​ป่วย​หนัก ถ้า​หมด​เรื่อง​เสือ​สอน​แล้วเรา​คง​จะ​ต้อง​รีบ​จัดการ​เรื่อง​ยาย​วิช พี่​ใหญ่​ก็​หาย​เงียบ​ไป​เลย​ที่​บอก​ว่า​อีก​อาทิตย์​ถึง​จะ​ขึ้น​มา​ได้​นี่...ไม่​รู้​จะ​เลื่อน​ให้​เร็ว​ขึ้น​ได้​หรือ​เปล่า นี่​เรา​คิด​ผิด​ใช่​ไหม ที่​ยอม​ช่วย​พี่​โส​รัตน์​เรื่อง​ยาย​วิช เรา​น่า​จะ​ให้​พี่​โส​รัตน์​หา​ทาง​ทำให้​ยาย​วิช​ใจอ่อน​เอง ​ไม่​ใช่​ใช้​แผน​จับ​ตัว​มา​เรียก​ค่า​ไถ่​อย่าง​นี้” วี​ร​ชาติ​บ่น

“นี่​ตกลง​คุณ​ศ​ยาม​กับ​คุณ​กลาง​จับ​ตัว​น้อง​วิช​มา​จริงๆ หรือ​คะ นี่​มัน​เรื่อง​อะไร​คะ ​ใคร​ก็ได้​ช่วย​อธิบาย​เรื่อง​นี้​ให้​สวย​เข้าใจ​ด้วย” สด​สวย​ที่​แอบ​ฟัง​อยู่​เดิน​เข้า​มา​มอง​วี​ร​ชาติ​กับ​ศ​ยาม​อย่าง​เอาเรื่อง ศ​ยาม​เห็น​ท่า​ไม่​ดี​รีบ​ขอตัว

ใน​ระหว่าง​ที่​สด​สวย​รอ​ฟัง​คำ​อธิบาย​จาก​วี​ร​ชาติ สุ​มา​น ​ก็​โทร.​นัด​หลวง​พิศาล​เหยื่อ​ราย​ใหม่​ออก​มา​ทาน​ข้าว​และ​เต้นรำ​ด้วย​กัน ส่วน​คุณนาย​จินดา​ก็​นึก​สงสัย​ใน​ท่าที​ที่​เปลี่ยน​ไป​ของ​สามีจึง​จะ​ตาม​ไป​ด้วย แต่​ไม่ทัน​เพราะ​มัว​ห่วง​ว่า​สุดถนอม​จะ​โทร.​มา

ooooooo

สด​สวย​ได้​ฟัง​ความ​จริง​ก็​ถึง​กับ​อึ้ง เธอ​ตำหนิ​วี​ร​ชาติ​ที่​ยอม​ทำ​เรื่อง​บ้าๆและ​ไม่​เชื่อ​ว่าแผนการ​ครั้ง​นี้​จะ​ทำให้​วิชชุ​ดา​รัก​โส​รัตน์ แต่​วี​ร​ชาติ​ยืนยัน​ว่าต้อง​สำเร็จ​เพราะ​วิชา​ติ​วาง​แผน​มา​เป็น​อย่าง​ดี เขา​ขอร้อง​ให้​สด​สวย​เก็บ​เรื่อง​นี้​เป็น​ความ​ลับ แล้ว​ปล่อย​ให้​ทุก​อย่าง​เป็น​ไป​ตาม​แผนการ​ที่​วาง​ไว้ เพราะ​ถ้า​แผน​แตก​ทุก​คน​จะ​เดือดร้อน​กัน​หมด

“สวย​ไม่​รู้​จะ​ทำ​ยัง​ไง​กับ​พวก​คุณ​จริงๆ ทำ​อะไร​ไม่​คิดถึง​จิตใจ​น้อง​วิช​บ้าง​เลย ​คิดถึง​แต่​ความต้องการ​ของ​ตัว​เอง​เป็น​ใหญ่ แล้ว​ที่​สวย​คิด​ไม่​ถึง​ก็​คือ​คุณ​ศ​ยาม​ก็​เป็น​ไป​กับ​เขา​ด้วย นี่​ถ้า​ไม่​รีบ​ชิง​หนี​กลับ​ไป​ก่อน สวย​จะ​ต่อว่า​ให้​หนัก​เลย”

“คุณ​อย่า​ไป​ว่า​นาย​มืด​เขา​เลย เขา​ทำ​ไป​เพราะ​ความ​จำเป็น ที่​ผ่าน​มา​เขา​ต้อง​ลำบาก​ที่สุด​ทั้งๆที่​ไม่ได้​อะไร​กับ​เขา​เลย ที่​ทำ​ไป​ก็​เพราะ​เห็นแก่​พี่​โส​รัตน์​เท่านั้น​แหละ” วี​ร​ชาติ รีบออกรับแทน

สด​สวย​มอง​วี​ร​ชาติ​ยัง​ไม่​หาย​โกรธ​ง่ายๆ วี​ร​ชาติ​หลบ ตา​วูบ

วิชชุ​ดา​ที่นั่ง​รอ​อยู่​หน้า​กระท่อม เห็น​ศ​ยาม​เดิน​เข้า​มา​ก็​รีบ​วิ่ง​ไป​รับ​พลาง​ถาม​หา​ยา​ให้​นม​ค​ล้า​ม แต่​ศ​ยาม​ไม่​ตอบ​เขา​เดิน​ไป​หา​นม​ค​ล้า​ม​แล้ว​พยุง​ให้​กิน​ยา

“นาย​หาย​ไป​ตั้ง​นาน ฉัน​นึก​ว่า​นาย​จะ​ถูก​ตำรวจ​จับ​ไป​แล้ว​ซะ​อีก ถ้า​นาย​มา​ช้า​อีก​นิดเดียว ฉัน​ได้​ไป​ตาม​นาย​ใน​เมือง​แน่ๆ” วิชชุ​ดา​เป็น​ห่วง

แต่​กลับ​โดน​ศ​ยาม​กล่าวหา​ว่า​ใจดำ เพราะ​เธอ​แอบ​หนี​ไป​ทั้งๆที่​รู้​ว่า​นม​ค​ล้า​ม​ป่วย วิชชุ​ดา​น้อยใจ​เดิน​หนี​ไป เด๋อ​รีบ​เข้า​มา​เคลียร์

“เสือ​มืด​ไม่​น่า​จะ​ไป​ว่า​คุณ​วิช​อย่าง​นั้น​เลย คุณ​วิช​ไป​แค่​ครึ่ง​ทาง​ก็​ตัดสินใจกลับ​มา​ดู​ป้า​ค​ล้า​ม ทั้งๆที่​นี่​เป็น​โอกาส​เดียว​ที่​คุณ​วิช​จะ​หนี​ไป​จาก​เสือ​มืด​ได้ อย่าง​นี้​แล้ว เสือ​มืด​จะ​ว่า​คุณ​วิช​เป็น​คน​ใจร้าย​ใจดำ​ได้​ยัง​ไง​ครับ”

ศ​ยาม​อึ้ง​ทบทวน​เหตุการณ์​แล้ว​รีบ​ตาม​ไป​ง้อ​วิชชุ​ดา

ooooooo

โส​รัตน์​โทร.​ทาง​ไกล​มา​บอก​วิชา​ติ​ว่า​กำลัง​จะ​กลับ​กรุงเทพฯ เพราะ​งาน​เสร็จ​เร็ว​กว่า​กำหนด วิชา​ติ​ จึง​นัด​มา​พบ​เพื่อ​วาง​แผน​ไป​ช่วย​วิชชุ​ดา และ​บังเอิญ​ส​อา​ง​ทิพย์​ลง​มา​พอดี วิชา​ติ​กลัว​ภรรยา​จะ​ได้ยิน​จึง​กระซิบ​กับ​โส​รัตน์​แล้ว​รีบ​วาง​สาย

ส​อา​ง​ทิพย์​เห็น​ท่าทาง​ของ​สามี​ก็​ระแวง​ว่า โทร.​คุยกับ​สุ​มา​น จึง​เข้าไป​ถาม ทั้ง​สอง​ยืน​ประจันหน้า​กัน เสียง​โทรศัพท์​ดัง​ขึ้น​อีก​ครั้ง ส​อา​ง​ทิพย์​รีบ​รับ​สาย เป็น​สด​สวย​ที่​โทร. เพราะ​จะ​ให้​วี​ร​ชาติ​เกลี้ย​กล่อม​ให้​พี่​ชาย​เลิกล้ม​แผนการ สด​สวย​ได้ยิน​เสียง​ส​อา​ง​ทิพย์​ เตรียม​จะ​บอก​เรื่อง​วิชชุ​ดา แต่​วีรชาติ​ เข้า​แย่ง​โทรศัพท์​ไป​และ​ขอ​พูด​สาย​กับ​วิชา​ติ

“คุณ​กลาง​หรือ​คะ” ส​อา​ง​ทิพย์​ทัก วิชา​ติ​หูผึ่ง​รีบ​แย่ง​โทรศัพท์​จาก​ส​อา​ง​ทิพย์มาคุยเอง

วี​ร​ชาติ​ได้ยิน​เสียง​พี่​ชาย​ก็​ขอร้อง​ให้​เลิกล้ม​แผนการ​เพราะ​ตอน​นี้​สด​สวย​รู้ความ​จริง​แล้ว และ​เธอ​ก็​ไม่เห็น​ด้วย แต่​วิชา​ติ​ยืนยัน​ต้อง​ทำ​ตาม​แผน​เดิม เพราะ​โส​รัตน์​กำลัง​จะ​กลับ​มา

“แก​จัดการ​เมีย​แก​เอง​แล้วกัน ทุก​อย่าง​ต้อง​เป็น​ไป​ตาม​แผนการ​ที่​ฉัน​วาง​ไว้ เข้าใจ​ไหม นายก​ลาง” วิชา​ติ​ตัดบท​วาง​โทรศัพท์​ลง แล้ว​หมุน​ตัว​หัน​มา​ประจันหน้า​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์ และ​คุณหญิง​สม​สวาท​ที่​เพิ่ง​เข้า​มา ทั้ง​สอง​มอง​วิชา​ติ​อย่าง​จับผิด

ooooooo

ศ​ยาม​กับ​วิชชุ​ดา​ช่วย​กัน​ดูแล​นม​ค​ล้า​ม​จน​อาการ​ดี​ขึ้น​ตามลำดับ ทั้ง​สอง​ได้​ใกล้​ชิด​กัน​มาก​ขึ้น วิชชุ​ดา​ขอร้อง​ให้​เสือ​มืด​เริ่ม​ต้น​ชีวิต​ใหม่​เพราะ​อยาก​เห็น​

นม​ค​ล้า​ม​มี​ความ​เป็น​อยู่​ที่​ดี​ขึ้น ศ​ยาม​ยอม​รับปาก​แล้ว​ถาม​วิชชุ​ดา​บ้าง

“แล้ว​เรา​ล่ะ​นอกจาก​จะ​อยู่​เป็น​โสด​กับ​คุณ​ป้า​แล้ว เรา​คิด​จะ​ทำ​อะไร​บ้าง​ไหม”

“ฉัน​อยาก​เปิด​โรงเรียน อยาก​ให้​เด็กๆอย่าง​นาย​เด๋อ​มี​โอกาส​ได้​เรียน​หนังสือ นาย​เด๋อ​เป็น​เด็ก​กำพร้า แต่​ก็​ยัง​โชค​ดี​ที่​พี่​ใหญ่​เก็บ​มา​เลี้ยง​ได้​เรียน​หนังสือ​ได้​มี​อนาคต​ดีๆ แต่​ไม่​รู้​มี​เด็ก​อีก​เท่า​ไหร่​ที่​ไม่​มี​โอกาส​เหมือน​นาย​เด๋อ”

“ฉัน​ไม่​นึก​เลย​นะ​ว่า เด็ก​อย่าง​เรา​จะ​คิด​ได้​ขนาด​นี้ การ​เปิด​โรงเรียน​เป็น​เรื่อง​ใหญ่​นะ ทำ​คน​เดียว​ไม่ได้​หรอก อย่าง​นี้​เรา​ควร​จะ​แต่งงาน​จะ​ได้​มี​คู่คิด​คอย​ช่วยเหลือ ทำให้​ความ​ฝัน​เรา​เป็น​จริง​ยัง​ไง​ล่ะ” ศ​ยาม​ชง​เข้า​เรื่อง

วิชชุ​ดา​สวน​ทันควัน​ว่า เธอ​สามารถ​สร้าง​โรงเรียน​ด้วย​ตัว​เอง​ได้​โดย​ไม่​ต้อง​ให้​ใคร​ช่วย แถม​ยัง​ชวน​เสือ​มืด​มาส​ร้าง​โรงเรียน​กับ​เธอ​ด้วย

“เป็น​ไป​ไม่ได้​หรอก พี่​ชาย​เรา​มา​รับ​เรา​ไป​เมื่อ​ไหร่ เรา​สอง​คน​ก็​จะ​ไม่​มี​วัน​ได้​เจอ​กัน​อีก ทาง​ที่​ดี​เรา​ควร​จะ​ลืม​ชื่อ​เสือ​มืด​ไป​ซะ จำ​ไว้​ว่า ฉัน​กับ​เรา​เป็น​แค่​คน​แปลก​หน้าที่​โชค​ชะตา​พา​มา​ให้​พบ​กัน​เท่านั้น ไม่​มี​อะไร​มาก​ไป​กว่า​นั้น” ศ​ยาม​เดิน​ออก​ไป พยายาม​ตัด​ความ​สัมพันธ์

ผิด​กับ​สุ​มา​น​ที่​พยายาม​สาน​ต่อ​ความ​สัมพันธ์​กับ​หลวง​พิศาล  จน​ใน​ที่สุด​  หลวง​พิศาล​ก็​ออกปาก​จะ​ยก​บ้าน​เช่า​ที่​สาธร​ให้​เธอ​อยู่

“ขอบคุณ​มาก​เลย​ค่ะ คุณ​พิศาล คุณ​ช่าง​มี​น้ำใจ​จริงๆ ขอบคุณ​นะ​คะ” สุ​มา​น​โผ​เข้า​หอม​แก้ม​พิศาล​ฟอด​ใหญ่ “แล้ว​สุ​มา​น​จะ​ติดต่อ​ไป​นะ​คะ คืน​นี้​สุ​มา​น​มี​ความ​สุขมาก​เลย​ค่ะ กู๊ดไนต์​ค่ะ” สุ​มา​น​ส่ง​จูบ​ให้​ก่อน​ลง​จาก​รถ​ไป

พิศาล​แตะ​แก้ม​ตัว​เอง นั่ง​ตะลึง​งัน​พึมพำ​เรียก​ชื่อ​สุ​มา​น จนกระทั่ง​ถึง​บ้าน เมื่อ​คุณ​นาย​จินดา​ได้ยิน​เข้า

“ใคร​นะ​คะ สุ​มา​น​ไหน ฉัน​ไม่​เคย​ได้ยิน​ชื่อ แล้ว​ชื่อ​สุ​มา​น ​นี่ ผู้หญิง​หรือ​ผู้ชาย ​นี่​คุณ​หลวง​คง​ไม่ได้​แอบ​ไป​นัด​เจอ​กับ​ผู้หญิง​มา​ใช่​ไหม” คุณนาย​จินดา​เข้า​มา​เอาเรื่อง

“คุณ​สุ​มา​น” หลวง​พิศาล​เพ้อ​แล้ว​เดิน​ผ่าน​คุณนาย​ไป​หน้าตา​เฉย

“พูด​ให้​มัน​รู้​เรื่อง​กว่า​นี้​ได้​มั้ย คุณ​หลวง นี่​คุณ​หลวง​เป็น​อะไร​ไป ไป​ล้ม​หัว​ฟาด​ที่ไหน​มา ทำไม​ถึง​ดู​ไม่​มี​สติ​อย่าง​นี้ คุณ​หลวง​ได้ยิน​ที่​ฉัน​ถาม​หรือ​เปล่า คุณ​หลวง​ไป​ไหน​มา​ไป​ทำ​อะไร ไป​กับ​ใคร แล้ว​คน​ชื่อ​สุ​มา​นนี่​เป็น​ใคร ไป​รู้จัก​กัน​ตั้งแต่ ​เมื่อ​ไหร่ คุณ​หลวง” คุณ​นายจินดา​มอง​ตาม​สามี​ไม่​เข้าใจ​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น

ooooooo

เช้า​วัน​ใหม่ โส​รัตน์​ไป​รอ​พบ​สุด​ถนอม​ที่​โรงแรม​เพื่อ​บอก​ลา เพราะ​จะ​กลับ​กรุงเทพฯ​แล้ว สุด​ถนอม​ใจหาย แต่​จำ​ต้อง​ถาม​เรื่อง​จดหมาย​ถึง​ศ​ยาม โส​รัตน์​รับรอง​ว่า​จดหมาย​ถึง​มือ​ศ​ยาม​แน่นอน

“ที่​คุณ​โส​รัตน์​บอก​ว่า​ต้อง​กลับ​ไป​ทำ​ธุระ​สำคัญ​นี่ เป็น​ธุระ​เกี่ยว​กับ​คน​พิเศษ​ของ​คุณ​หรือ​เปล่า​คะ”

“จะ​ว่า​อย่าง​นั้น​ก็ได้​ครับ ผม​กำลัง​จะ​ได้​รับคำ​ตอบ​จาก​เธอ​แล้ว​ล่ะ​ครับ  ผม​ไม่​ลืม​สัญญา​นะ​ครับ ผม​ได้​ข่าว​ดี​เมื่อ​ไหร่ ผม​จะ​บอก​คุณ​แหวว​เป็น​คน​แรก”

“แหวว​ก็​จะ​รอ​ฟัง​ข่าว​ดี​จาก​คุณ​โส​รัตน์​นะ​คะ คราว​หน้า​ถ้า​เรา​ได้​เจอ​กัน คุณ​โส​รัตน์​อย่า​ลืม​พา​เธอ​มา​ให้​แหวว​รู้จัก​นะ​คะ เธอ​จะ​ต้อง​เป็น​ผู้หญิง​ที่​น่า​รัก​มาก คุณ​โส​รัตน์​ถึง​ได้​รัก​เธอ​มาก​ขนาด​นี้ แหวว​ไป​นะ​คะ ขอ​ให้​เดินทาง​โดย​ปลอดภัย​ค่ะ” สุด​ถนอม​เดิน​ออก​ไป​อย่าง​หงอยๆ

เวลา​เดียวกัน​นั้น ศ​ยาม​กับ​วิชชุ​ดา​ก็​กำลัง​วิ่ง​ไล่​กัน​อยู่​ใน​ครัว เพราะ​ทะเลาะ​กัน​เรื่อง​ข้าวต้ม​นม​ค​ล้า​ม​ว่า​สุก​ดี​หรือ​ไม่ วิชชุ​ดา​เห็น​ว่า​สู้​ศ​ยาม​ไม่ได้​แน่​จึง​เตะ​หน้าแข้ง​เพื่อ​ตัด​กำลัง ศ​ยาม​กระโดด​เห​ย็งๆ แล้ว​รวบ​ตัว​วิชชุ​ดา​มาก​อด

“เล่น​อะไร​กัน​อยู่​ครับ” เด๋อ​เข้า​มา​พอดี

ศ​ยาม​กับ​วิชชุ​ดา​ชะงัก แล้ว​สาว​เจ้า​ก็​รีบ​ผละ​ออก​จาก​อก​ศ​ยาม เด๋อ​บอก​ว่า จะ​มา​เอา​ข้าวต้ม​ให้​ป้า​ค​ล้า​ม วิชชุ​ดา​รีบ​ก้มหน้าก้มตา​จัด​อาหาร​เช้า​แก้​เขิน

หลังจาก​ทาน​อาหาร​เช้า​เสร็จ​แล้ว ศ​ยาม​ก็​ชวน​วิชชุดา​ออก​ไป​ตก​ปลา​ด้วย​กัน เพราะ​วัน​นี้​ไม่​ต้อง​ออก​ไป​ข้าง​นอก​แต่​เด๋อ​เข้า​มา​ขวาง​บอก​ว่า วัน​นี้​เป็น​วัน​เกิด​ของ​วิชชุ​ดา

“งั้น​วัน​นี้​ฉัน​ไป​ยิง​นก​ตก​ปลา​กับ​นาย​ไม่ได้​หรอก ฉัน​จะ​ไม่​ทำ​บาป​ใน​วัน​เกิด” วิชชุ​ดา​ถอน​ตัว

“แล้ว​ปกติ​เรา​ทำ​อะไร​ใน​วัน​เกิด​บ้าง​ล่ะ”

“ก็​ไม่ได้​ทำ​อะไร​มาก ตอน​เช้า​ก็​ทำบุญ​ตักบาตร งด​ทำ​บาป​ทุก​ชนิด แล้ว​ตอน​เย็น​ก็​มี​งาน​เลี้ยง​เล็กๆเท่านั้น วัน​เกิด​ของ​ฉัน ทุก​คน​จะ​อยู่​กัน​พร้อมหน้า​ คุณ​ป้า​จะ​มา​ค้าง​ด้วย​ทุก​ปี​ พี่​กลาง​กับ​พี่​สวย​ถ้า​ไม่​ติด​ธุระ​อะไร ก็​จะ​ลง​มา​ร่วมงาน​วัน​เกิด​ฉัน​ด้วย...” วิชชุ​ดา​นิ่ง​ไป​คิดถึง​ครอบครัว

“งั้น​เย็น​นี้​ฉัน​จะ​ทำ​อาหาร​มื้อ​ใหญ่​เลี้ยง​เรา​เอง เป็น​การ​ฉลอง​วัน​เกิด​ให้” ศ​ยาม​อาสา

เสียง​เหมือน​นก​ร้อง​ดัง​ขึ้น​เหมือน​เป็น​การ​ส่ง​สัญญาณ ศ​ยาม​ชะงัก​นิ่ง​ฟัง​แล้ว​ไล่​ให้​วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​กลับ​เข้า​กระท่อม​ไป​ก่อน​ อ้าง​ว่า​มี​อันตราย วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​ตกใจ​รีบ​พา​กัน​วิ่ง​กลับ​ไป​ที่​กระท่อม

ศ​ยาม​เดิน​ออก​ไป​ที่​ชาย​ป่า พบ​วี​ร​ชาติ​กับ​สด​สวย​หอบ​ถุง​เสบียง​ลง​จาก​รถ วี​ร​ชาติ​บอก​ข่าว​ดี​ว่า พรุ่งนี้​โสรัตน์​ จะ​มา​ถึง เรื่อง​ทุก​อย่าง​จะ​จบ​ลง​เสียที แต่​สด​สวย​ยัง​ไม่วางใจ จะ​ขอ​เข้าไป​แอบ​ดู​วิชชุ​ดา ศ​ยาม​กับ​วี​ร​ชาติ​รีบ​ขวาง

“คุณ​วิช​สบาย​ดี​ครับ เธอ​ไม่ได้​ทุกข์​ร้อน​อะไร​เลย บาง​ครั้ง​เธอ​ก็​ยัง​ลืม​ไป​ด้วย​ซ้ำ​ว่า​เธอ​ถูก​จับเป็น​ตัวประกัน ผม​เห็น​เธอ​หาเรื่อง​เที่ยว​ซน​ได้​ทุก​วัน” ศ​ยาม​ยืนยัน แล้ว​เปลี่ยน​เรื่อง​ถาม​ทั้ง​คู่​ว่า​ขน​อะไร​มา​เยอะ​แยะ

“วัน​นี้​เป็น​วัน​เกิด​ยาย​วิช กัน​ก็​เลย​ซื้อ​ขนม​ของ​โปรด​ยาย​วิช​มา​ให้”

“ถึง​วัน​นี้​เรา​จะ​ไม่ได้​อยู่​ฉลอง​วัน​เกิด​กับ​น้อง​วิช แต่​ก็​อยาก​จะ​ทำ​อะไร​ให้​น้อง​วิช​บ้าง อย่า​ให้​วัน​เกิด​ปี​นี้​ของน้องวิช​ ผ่าน​ไป​อย่าง​เงียบเหงา​เลย​นะ​คะ” สด​สวย​ขอร้อง

ศ​ยาม​พอ​เข้าใจ​จึง​รีบ​ขน​เสบียง​กลับ​ไป​ที่​กระท่อม​และ​ลงมือ​ทำ​อาหาร​มื้อ​พิเศษ​ด้วย​ตัว​เอง

ooooooo

สด​สวย​ที่​ไม่​เห็น​ด้วย​กับ​แผนการ​ของวีร​ชาติ​แอบ​โทร.​หา​ส​อา​ง​ทิพย์​เพื่อ​บอก​ความ​จริง​เรื่อง​วิชชุดา

“เป็น​ไป​ไม่ได้​หรอก​ค่ะ คุณ​ใหญ่​หรือ​คะ​จะ​คิด​ทำ​เรื่อง​บ้าๆ ไร้​สติ​อย่าง​นี้” ส​อา​ง​ทิพย์​โวย​ลั่น

“มี​อะไร​หรือ แม่​ส​อา​งค์ โวยวาย​ซะ​ลั่น​บ้าน​เลย แล้วนั่น​โทรศัพท์​คุย​กับ​ใคร​อยู่​ล่ะ” คุณหญิง​สม​สวาท​เดิน​เข้า​มา

ส​อา​ง​ทิพย์​ถือ​หู​โทรศัพท์​ค้าง​ไว้​หัน​มา​ฟ้อง​สม​สวาท​ท่าทาง​มึนๆ “คุณ​ป้า​ขา คุณ​ใหญ่​ก่อ​เรื่อง​ใหญ่​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ น้อง​วิช​ ไม่ได้​อยู่​กับ​คุณ​กลาง แต่​คุณ​ใหญ่​ให้​คุณ​ศ​ยาม​ลักพา​ตัว​น้อง​วิช​ไป​ขัง​ไว้​ที่​กระท่อม​ใน​ป่า​ค่ะ คุณ​ใหญ่​เสีย​สติ​ไป​แล้ว​ค่ะ​คุณ​ป้า เรา​ควร​จะ​ทำ​ยัง​ไง​ดี​คะ”

สม​สวาท​อึ้ง​มอง​ส​อา​ง​ทิพย์ เริ่ม​มึนๆไป​ด้วย​อีก​คน

ด้าน​ศยาม เมื่อ​ทำ​อาหาร​เสร็จ​ก็​ยก​ออก​มา​ที่​โต๊ะ​หน้า​กระท่อม แล้ว​จัดการ​ตกแต่ง​โต๊ะ​อาหาร เด๋อ​เข้า​มา​ถาม​ว่า​ทาน​ได้​หรือ​ยัง​เพราะ​หิว​แล้ว ศ​ยาม​บอก​ให้​รอ​พระจันทร์​ขึ้น​ก่อน เพราะ​จะ​ใช้​แสงจันทร์​ช่วย​สร้าง​บรรยากาศ

“คน​ที่​เป็น​คู่รัก​กัน​ไม่​ใช่​หรือ​ครับ ที่​ชอบ​กิน​ข้าว​ใต้​แสง​เทียน​แสงจันทร์​ แถว​นี้​ไม่​มี​ใคร​เป็น​คู่รัก​กับ​ใคร​ซัก​หน่อย” เด๋อ​โพล่ง​ออก​มา วิชชุ​ดา​ร้อนตัว​รีบ​เดิน​ออก​ไป ศ​ยาม​มอง​ตาม​แล้ว​แอบ​เขก​หัว​เด๋อ

วิชชุ​ดา​เดิน​ออก​มา​หาด​อก​ไม้​ไป​ปัก​แจกัน ศ​ยาม​ยื่น​กล้วย​ไม้ป่า​ให้​พลาง​ชวน​คุย วิชชุ​ดา​แอบ​เด็ด​กล้วยไม้​มา​เสียบ​หลัง​หู​แต่​ไม่​เข้าที่​เข้า​ทาง​เสียที ศ​ยาม​รำคาญ​จัดแจง​เสียบ​กล้วยไม้​ให้​วิชชุ​ดา​ทั้ง​สอง​มอง​กัน​นิ่ง

“พระจันทร์​ขึ้น​แล้ว กิน​ข้าว​กัน​ได้​แล้ว ผม​หิว​จะ​แย่​อยู่​แล้ว ไม่​หิว​กัน​หรือ​ยัง​ไง​ครับ” เด๋อ​วิ่ง​เข้า​มา​ลาก​วิชชุ​ดา​กลับ​กระท่อม ศ​ยาม​เดิน​ตาม​ไป​ช้าๆ

ศ​ยาม วิชชุ​ดา เด๋อ ​และ​นม​ค​ล้า​ม​นั่ง​ทา​นอ​าหาร​ใต้​แสงจันทร์​อยู่​หน้า​กระท่อม ทุก​คน​มี​ความ​สุข​กับ​อาหาร​มื้อ​นี้​มาก วิชชุ​ดา​ขอบคุณ​เสือ​มืด​ที่​ช่วย​จัด​งาน​วัน​เกิด​ให้ และ​เธอ​ก็​จะ​ไม่​มี​วัน​ลืม​เลย

“ฉัน​ก็​คง​จะ​ไม่​ลืม​เหมือน​กัน เพราะ​ทำ​อาหาร​เหนื่อย​แทบ​ตาย แล้ว​ยัง​ต้อง​ล้าง​จาน​ชาม​คน​เดียว​กอง​เบ้อเริ่ม ไม่​มี​น้ำใจ​ช่วย​กัน​บ้าง​เลย” ศ​ยาม​แกล้ง​บ่น

“นาย​จะ​จำ​ได้​แค่​นี้​เอง​เหรอ งั้น​ถ้า​พอ​ถึง​วัน​เกิด​ฉัน​ปี​หน้า นาย​ก็​คง​ลืม​ฉัน​ไป​แล้ว​ซิ​นะ ฉัน​อยาก​รู้​จริงๆว่า วัน​เกิด​ปี​หน้า จะ​เกิด​อะไร​ขึ้น​กับ​ฉัน​บ้าง ฉัน​จะ​ได้​ฉลอง​วัน​เกิด​กับ​ใคร”

“เรา​ก็​คง​จะ​ได้​ฉลอง​วัน​เกิด​กับ​คน​ที่​เรา​รัก​นั่นแหละ”

“แล้ว​นาย​ล่ะ​เคย​มี​โอกาส​ฉลอง​วัน​เกิด​กับ​คน​ที่​นาย​รัก​หรือ​เปล่า”

“ถ้า​ฉัน​ได้​อยู่​บ้าน ฉัน​ฉลอง​วัน​เกิด​กับ​แม่​ทุก​ปี”

“ฉัน​ไม่ได้​หมาย​ถึง​ป้า​ค​ล้า​ม ฉัน​หมาย​ถึง​แฟน​ของ​นาย”

“ดึก​มาก​แล้ว ไป​นอน​ได้​แล้ว ไป” ศ​ยาม​เดิน​หนี​ไม่​อยาก​พูด​ถึง​สุด​ถนอม

วิชชุ​ดา​รีบ​เดิน​ตาม​ไป​เพราะ​เข้าใจ​ว่า​เสือ​มืด​กับ​คน​รัก​มี​ปัญหา​กัน​อยู่​จึง​อยาก​ช่วย แต่​ศ​ยาม​หัน​มาส​วน

“ฉัน​รู้​ว่า​จะ​ต้อง​แก้​ปัญหา​เรื่อง​นี้​ยัง​ไง ถ้า​กำจัด​เรา​ออก​ไป​จาก​ชีวิต​ได้​เมื่อ​ไหร่ ชีวิต​ฉัน​ก็​จะ​กลับ​ไป​สงบ​สุข​เหมือน​เดิม แล้ว​ทุก​อย่าง​ก็​จะ​ดี​ขึ้น​เอง ถ้า​ไม่​อยาก​ถูก​เรียก​ว่า เป็น​ตัว​ปัญหา ก็​อย่า​มา​วุ่นวาย​ชีวิต​ของ​คน​อื่น เข้าใจ​ไหม” ศ​ยาม​เดิน​หนี วิชชุ​ดา​มอง​อย่าง​น้อยใจ

ooooooo

วิชา​ติ​เดิน​ยิ้ม​อารมณ์​ดี​เข้า​มา​ใน​บ้าน​เพราะ​ออก​ไป​ซักซ้อม​แผนการ​กับ​โส​รัตน์​มา​เรียบร้อย​แล้ว แต่​เขา​ต้อง​ชะงัก​เมื่อ​เห็น​สายตา​เอาเรื่อง​ของ​ส​อา​ง​ทิพย์​กับ​คุณหญิง​สม​สวาท​ที่​มอง​มา ทั้ง​สอง​เปิดฉาก​เล่น​งาน​วิชา​ติ​ ที่​วาง​แผน​ลักพา​ตัว​วิชชุ​ดา​ไป​ขัง​ไว้​ใน​ป่า​ทันที

วิชา​ติ​ตกใจ​คิด​หา​ข้อ​แก้ตัว อ้าง​ว่า ที่​ทำ​ไป​เพราะ​หวัง​ดี อยาก​ให้​วิชชุ​ดา​เปลี่ยนใจ​มา​ชอบ​โส​รัตน์​ชาย​ที่​เหมาะสม แต่​คุณหญิง​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​ยัง​ไม่​เห็น​ด้วย​อยู่ดี ทั้ง​สอง​ช่วย​กัน​คัดค้าน​และ​บังคับ​ให้​วิชา​ติ​เลิกล้ม​แผนการ

“ไม่ได้​ครับ อีก​นิดเดียว​แผนการ​ของ​ผม​ก็​จะ​สำเร็จ​แล้ว ผม​จะ​มา​ล้มเลิก​ตอน​นี้​ไม่ได้​หรอก พรุ่งนี้​ผม​กับ​โส​รัตน์​จะ​ขึ้น​นครสวรรค์​จัดการ​ทุก​อย่าง​ให้​เรียบร้อย ​ถ้า​ทุก​คน​ห่วง​อนาคต​ของ​ยาย​วิช  ก็​อย่า​มา​ยุ่ง​กับ​เรื่อง​นี้  ผม​ขอร้อง​ล่ะ​ครับ”  วิชา​ติ​ เดิน​หนี ส​อา​ง​ทิพย์​กับ​สม​สวาท​มอง​ตาม​ไม่​เห็น​ด้วย​สุดๆ

ส่วน​วิชชุ​ดา​ที่​ยัง​งอน​ไม่​เลิก​ก็​หัน​มา​ประชด​ศ​ยาม​ที่​เดิน​มา​ส่ง​ว่า​เธอ​เป็น​ตัว​ยุ่ง ศ​ยาม​อมยิ้ม​ถาม​วิชชุ​ดา​ว่า รู้จัก​ความ​รัก​ดีแล้ว​หรือ ​ถึง​ได้​อาสา​มา​ช่วย​เขา

“ความ​รัก​คือ​การ​ให้​โดย​ไม่​ต้องการ​ผล​ตอบแทน สำหรับ​ฉัน แค่​ได้​รัก​ใคร​สัก​คน​ก็​พอ​แล้ว ขอ​เพียง​ฉัน​ได้​เห็น​เขา​ได้​มี​ชีวิต​ที่​ดี มี​ความ​สุข​กับ​คน​ที่​เขา​รัก ฉัน​ก็​พอใจ”

“ฉัน​เชื่อ​ว่า ความ​รัก​ของ​เรา​จะ​ต้อง​สม​หวัง​แน่ ไม่​มี​ใคร​ปฏิเสธ​เรา​ได้​หรอก ขอ​ให้​เจอ​กับ​ผู้ชาย​ที่​โชค​ดี​คน​นั้น​เร็วๆก็​แล้วกัน” ศ​ยาม​อวย​พร

“ถ้า​หาก​นายก​ลับ​ตัว​เป็น​คน​ดี​ได้ แฟน​ของ​นาย​ก็​จะ​เป็น​ผู้หญิง​ที่​โชค​ดี​ที่สุด​เหมือน​กัน ทุก​อย่าง​ที่​นาย​ทำให้​ฉัน​วัน​นี้ แสดง​ว่า นาย​ก็​เป็น​คน​ที่​มี​จิตใจ​ดี วัน​นี้​เป็น​วัน​เกิด​ที่​พิเศษ​มาก ฉัน​จะ​ไม่​ลืม​เลย ขอบใจ​นะ เสือ​มืด” วิชชุ​ดา​หาย​งอน​เดิน​เข้า​ห้อง​นอน​ไป

วัน​ต่อ​มา ส​อา​ง​ทิพย์​โทร.​ไป​ชวน​ฤ​ทธิ​รงค์​ไป​ตาม​วิชชุ​ดา​ที่​นครสวรรค์​ด้วย​กัน สุ​มา​น​รู้​เรื่อง​ก็​ขอ​ตาม​ไป​ด้วย เธอ​ยก​สารพัด​เหตุผล​มา​อ้าง จน​ฤ​ทธิ​รง​ค์จำ​ต้อง​ให้​สุมาน​ไป​ด้วย ใน​ขณะ​ที่​ทุก​คน​เตรียมตัว​เดินทาง ศ​ยาม​ก็​เตรียม​จะ​ออก​ไป​ทำ​งาน เขา​ฝาก​ให้​วิชชุ​ดา​ดูแล​นม​ค​ล้า​ม​ที่​เพิ่ง​หาย​ป่วย​ด้วย วิชชุ​ดา​รับคำ​แล้ว​หัน​ไป​มอง​เด๋อ

เด๋อ​วิ่ง​มา​ส่ง​ห่อ​ข้าว​ให้​ศ​ยาม ศ​ยาม​ขอบใจ

“เสือ​มืด​ต้อง​ขอบคุณ​คุณ​วิช คุณ​วิช​เป็น​คน​เตรียม​ไว้​ให้ เสือ​มืด​ชอบ​รีบ​ร้อน​ออก​ไป​โดย​ไม่​กิน​ข้าว​เช้า คุณ​วิช​เป็น​ห่วง​กลัว​เสือ​มืด​จะ​ไป​หิว​กลาง​ทาง” เด๋อ​มอง​ไป​ทาง​ลูกพี่ ศ​ยาม​มอง​ตาม​แล้ว​แกล้ง​พูด​ดังๆ

“งั้น​ฝาก​ขอบคุณ​เจ้านาย​แก​ด้วย เธอ​ช่าง​มี​น้ำใจ​จริงๆ” ศ​ยาม​ชู​ห่อ​ข้าว วิชชุ​ดา​เมิน​หน้าทำ​ไม่​รู้​ไม่​ชี้

ooooooo

ศ​ยาม​มา​ถึง​บ้าน​วี​ร​ชาติ​ก็​โดน​วิชา​ติ​กับ​โส​รัตน์​รุม​ซัก​เรื่อง​วิชชุ​ดา​ด้วย​ความ​เป็น​ห่วง แล้ว​ทั้ง​สอง​ก็​รวบรัด​ตัด​ความ​บอก​ว่า จะ​เข้า​ชิง​ตัว​วิชชุ​ดา​ใน​วัน​นี้​เลย

“เดี๋ยว​ครับๆ เรา​ยัง​ลงมือ​ไม่ได้​ครับ วัน​นี้​ผม​มี​งาน​สำคัญ​รอ​อยู่ เพราะ​เสือ​สอน​ประกาศ​ว่า​จะ​ปล้น​บ้าน​เศรษฐี​ปากน้ำโพ​และ​วัน​ที่​มัน​จะ​ปล้น​ก็​คือ​คืน​นี้ แผนการ​ชิง​ตัว​คุณ​วิช​คง​ต้อง​เลื่อน​ไป​เป็น​วัน​พรุ่งนี้​นะ​ครับ” ศ​ยาม​รีบ​บอก

“เลื่อน​ไป​เป็น​วัน​พรุ่งนี้​ก็ได้ ดี​เหมือน​กัน​แก​จะ​ได้​มี​เวลา​ซักซ้อม​ก่อน​ที่​จะ​ลงมือ​จริง จะ​ได้​ไม่​มี​อะไร​ผิด​พลาด​ได้” วิชา​ติ​หัน​มา​คุย​กับ​โส​รัตน์

สด​สวย​ถือ​ถาด​เครื่อง​ดื่ม​เข้า​มา​เสิร์ฟ​ให้​ ได้ยิน​เข้า​ก็​ ประชด​ใส่ “อย่าง​นี้​คุณ​โส​รัตน์​คง​ต้อง​ซ้อม​ให้​หนัก​นะ​คะ พรุ่งนี้​จะ​ได้​แสดง​ละคร​ได้​สม​บทบาท​ แต่​ก็​อย่า​คาด​หวัง​ไว้​มาก​นะ​คะ น้อง​วิช​เป็น​คน​ฉลาด​ถ้า​มี​พิรุธ​แม้แต่​นิดเดียว​รับรอง​เธอ​จะ​ต้อง​จับ​โกหก​ได้​แน่ๆ แผนการ​ที่​วาง​ไว้​ดิบดี มี​หวัง​ล้มเหลว​ไม่​เป็น​ท่า” สด​สวย​เดิน​ลอยชาย​ออก​ไป

ศ​ยาม วิชา​ติ วี​ร​ชาติ และ​โส​รัตน์​มอง​หน้า​กัน​ตา​ปริบๆ

วิชชุ​ดา​อยาก​ตอบแทน​เสือ​มืด​ที่​ช่วย​จัด​งาน​วัน​เกิด​ให้ จึง​ชวน​เด๋อ​เข้า​ครัว​ทำ​อาหาร​เลี้ยง​เสือ​มืด​บ้าง​เพราะ​อีก​ไม่​กี่​วัน​เธอ​ก็​ต้อง​กลับ​บ้าน​แล้ว เธอ​เข้าไป​ปรึกษา​นม​ค​ล้า​ม​ว่า​เสือ​มืด​ชอบ​ทาน​อะไร นม​ค​ล้า​ม​ลอบ​มอง​วิชชุ​ดา​อย่าง​สงสัย

ส่วน​ศ​ยาม​โดน​วิชา​ติ​กับ​โส​รัตน์​ลาก​ตัว​มา​หลัง​บ้าน​เพื่อ​ซ้อม​คิว​บู๊​ตอน​เข้า​ชิง​ตัว​วิชชุ​ดา แต่​โส​รัตน์​ทำ​พลาด​โดนศยาม​ยิง​ใส่​ก่อน​ทุก​ครั้ง ร้อน​ถึง​ผู้​กำกับ​วิชา​ติ​ต้อง​มา​ช่วย​จัด​ท่าทาง

“โส​รัตน์ แก​จะ​ต้อง​ชัก​ปืน​ให้​เร็ว​กว่า​นี้ เข้าใจ​ไหม ดี​นะ​ที่​เป็น​กระสุน​ปลอม ไม่​งั้น​มือ​แก​ได้​ทะลุ​แน่ นาย​มืด ยัง​ไง​นาย​ก็​ห้าม​ยิง​ใส่​โส​รัตน์ นาย​ต้อง​เป็น​ฝ่าย​ถูก​ยิง​ฝ่าย​เดียว เข้าใจ​ไหม” วิชา​ติ​เสียง​เข้ม

“ผม​ขอโทษ​ครับ มือ​มัน​ไป​เอง อย่าง​นี้​เพื่อ​ไม่​ให้​มี​อะไร​ผิด​พลาด ผม​เอา​กระสุน​ออก​ดี​กว่า” ศ​ยาม​นึก​ห่วง

“งั้น​ซ้อม​กัน​อีก​รอบ​แล้วกัน เริ่ม​ซ้อม​ตั้งแต่​ตอน​ที่​กัน​เข้าไป​ช่วย​น้อง​วิช​เลย” โส​รัตน์​ชวน

“ผม​ไม่​มี​เวลา​แล้ว​ล่ะ​ครับ ผม​มี​นัด​กับ​สาย​สืบ” ศยาม​ขอตัว

โส​รัตน์​หัน​มา​ถาม​ศ​ยาม​กับ​วิชา​ติ​ว่า​จะ​ให้​เขา​ช่วย​อะไร​เรื่อง​เสือ​สอน​ได้​บ้าง

“คืน​นี้​แก​ไม่​ต้อง​ทำ​อะไร เตรียมตัว​ให้​ดี​สำหรับ​งาน​ใหญ่​พรุ่งนี้​ดี​กว่า กัน​กับ​นายก​ลาง​จะ​ไป​ช่วย​นาย​มืด​จับ​ไอ้​เสือ​สอน​เอง ไม่​ใช่​ว่า ไม่​เชื่อ​ฝีมือ​แก​นะ “แ​ต่อ​ยาก​จะ​ให้​แก​ออม​กำลัง​ไว้​ดี​กว่า” วิชา​ติ​แนะนำ

โส​รัตน์​พยัก​หน้า​รับ​แล้ว​ส่ง​จดหมาย​ที่สุด​ถนอม​ฝาก​มา​ให้​ศ​ยาม​พร้อม​คุย​ว่า “ฉัน​ไป​เยี่ยม​คุณ​แหวว​ตาม​ที่​แก​ขอร้อง​ไง​ล่ะ ฉัน​พูด​กับ​คุณ​แหวว​จน​เธอ​เข้าใจ​เรื่อง​สุ​มา​น​แล้ว​นะ แก​ช่วย​ฉัน​เรื่อง​น้อง​วิช ฉัน​ก็​ต้อง​ช่วย​แก​ตอบแทน​ความ​รัก​ของ​เรา​ทั้ง​สอง​คน​ใกล้​จะ​สม​หวัง​แล้ว​นะ ไอ้​น้อง​ชาย”

ศ​ยาม​มอง​จดหมาย​ใน​มือ​อย่าง​ดีใจ​แต่​ไม่​มี​เวลา​เปิด​อ่าน​เพราะ​ต้อง​รีบ​ไปพบ​สาย​สืบ และ​ใน​ระหว่าง​ที่​เขากับ​สายสืบ​ อยู่​ใน​ตลาด​ปากน้ำโพ สุ​มา​น​ก็​วิ่ง​เข้า​มา​ทัก ทำให้​สาย​สืบ​ที่จะเข้าไป​ส่งข่าว​ต้อง​หลบ​ออก​ไป

“คุณ​มา​ทำ​อะไร​ที่​นี่” ศ​ยาม​แปลก​ใจ

“สุ​มา​น​ตาม​น้อง​ชาย​มา​เที่ยว​ค่ะ ที่จริง​เรียก​ว่า มา​เที่ยว​ก็​ไม่​ถูก​หรอก​ค่ะ​น้อง​ชาย​สุ​มา​น​มา​หา​แฟน​เขา​น่ะ​ค่ะ เขา​มี​ปัญหา​กับ​ทาง​ครอบครัว​แฟน​นิดหน่อย​เขา​ก็​เลย​อยาก​ให้​สุ​มา​น​มา​ด้วย เผื่อ​จะ​ช่วย​อะไร​ได้​บ้าง” สุ​มา​น​โผ​เข้า​กอด พร้อม​กับ​ฤ​ทธิรงค์​ ที่​วิ่ง​กระหืดกระหอบ​มา​ต่อว่า​สุ​มา​น

“พี่​อยู่​ที่​นี่เอง จะ​เดิน​ไป​ไหน​ทำไม​ไม่​บอก ผม​ตาม​หา​แทบ​แย่”

สุ​มา​น​ส่ง​ยิ้ม​หวาน​แนะนำ​ให้​สอง​หนุ่ม​รู้จัก​กัน ศ​ยามมอง​ ฤ​ทธิ​รงค์​อย่าง​จำ​ได้​ว่า​เป็น​เพื่อนสนิท​วิชชุ​ดา เขา​พา​ทั้ง​คู่​ไป​นั่ง ​ในร้าน​กาแฟ​เพื่อ​สอบ​ถาม​เรื่องราว เพราะ​สุ​มา​นบ​อก​ว่า​อยาก​ให้​ศ​ยาม​ช่วย​สืบ​ข่าว​วิชชุ​ดา​ให้ แต่​ฤ​ทธิ​รงค์​รีบ​ปฏิเสธ​เพราะ​กลัว​เรื่อง​จะ​ยุ่ง​ไป​กัน​ใหญ่ สอง​พี่น้อง​หัน​มา​เถียง​กัน ศ​ยาม​ได้​ โอกาส​รีบ​ตัดบท

“แล้ว​ผม​จะ​ลอง​สืบ​ให้​แล้วกัน​นะ​ครับ แต่​คง​ต้อง​ให้​วันนี้​

ผ่าน​ไป​ก่อน  คืน​นี้​จะ​มี​การ​ปล้น​ครั้ง​ใหญ่​​  ตอน​นี้​พวก​คุณ​ควร​จะ​รีบ​กลับ​ที่​พัก ยิ่ง​ตอน​กลางคืน​ก็​อย่า​ออก​มา​เดิน​เพ่นพ่าน​เป็นอันขาด”

“ว้าย​ตาย​แล้ว จะ​มี​การ​ปล้น​หรือ​คะ น่า​กลัว​จัง​เลยค่ะ แล้ว​ศ​ยาม​พัก​ที่ไหน​ล่ะ​คะ​ขอ​สุ​มา​น​ไป​พัก​ด้วย​ได้​ไหม​ มี​ศ​ยาม​ คอย​ปกป้อง​สุ​มา​น สุ​มา​น​จะ​ได้​อุ่น​ใจ​ ไม่​งั้น​คืน​นี้​สุ​มา​นนอน

ไม่​หลับ​ทั้ง​คืน​แน่ๆ” สุ​มา​น​เกาะ​แขน​อ้อน

ศ​ยาม​อึกอัก​แล้ว​หัน​ไป​เห็น​สาย​สืบ​ยืน​รอ​อยู่​จึง​รีบ​ออกตัว “ไม่ได้​หรอก​ครับ ผม​ต้อง​รีบ​ไป​แล้ว ดูแล​ตัว​เองดีๆ

นะ​ครับ” ศ​ยาม​รีบ​เดิน​ออก​ไป

“คุณ​ศ​ยาม​นี่​ฉลาด​ทันคน​สม​กับ​เป็น​ตำรวจ​มือ​ปราบ​จริงๆนะ​ครับ” ฤ​ทธิ​รงค์​ยิ้มเยาะ​มอง​สุ​มา​น​ที่นั่ง​หน้า​ง้ำ

คุณหญิง​สม​สวาท​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​ตาม​วิชา​ติ​มา​ถึงที่​ปากน้ำโพ เพราะ​ต้องการ​รับ​ตัว​วิชชุ​ดา​กลับ​ไป​ด้วย​กัน แต่​วิชา​ติ​ไม่​ยอม ​เขา​ยืนยัน​จะ​ดำเนิน​การ​ตาม​แผน​ต่อ​ไป สมสวาท ส​อา​ง​ทิพย์​ และ​สด​สวย​มอง​หน้า​กัน​อย่าง​ร้อน​ใจ

ooooooo

วิชชุ​ดา​และ​เด๋อ​ลง​เล่น​น้ำ​ลำธาร​อย่าง​เย็นใจ โส​รัตน์​เข้า​มา​แอบดู​อยู่​ห่างๆ สัก​พัก​ศ​ยาม​ก็​กลับ​มา แต่​เขา​ไม่​เห็น​โส​รัตน์ วิชชุ​ดา​ดำ​น้ำ​ลง​ไป​อีก คราวนี้​นาน​ กว่า​ทุก​ครั้ง จน​โส​รัตน์​เริ่ม​เป็น​ห่วง​ขยับ​จะ​เข้าไป​ดู แต่​ ต้อง​ชะงัก​เพราะ​ศ​ยาม​ถอด​เสื้อแจ็กเกต​โยน​ทิ้ง แล้วลุย​ น้ำ​ลง​ไป​ตาม​หา

วิชชุ​ดา​โผล่​พรวด​ขึ้น​มา​ทัก “เสือ​มืด​มา​ตั้งแต่​เมื่อ​ไหร่”

“เรา​นี่​เล่น​อะไร​ไม่​เข้า​เรื่อง ฉัน​คิด​ว่า เรา​จม​น้ำ​ตาย​ไป​แล้ว​นะ​เนี่ย เลิก​เล่น​ได้​แล้ว ไป กลับ​ได้​แล้ว”

ศ​ยาม​ลาก​ตัว​วิชชุ​ดา​ขึ้น​จาก​น้ำ แต่​เมื่อ​เห็น​เธอ​ห่อ​ไหล่​ด้วย​ความ​หนาว ก็​หยิบ​เสื้อ​แจ็กเ​กต​คลุม​ตัว​ให้ โส​รัตน์​มอง​เห็น​ถึง​ความ​ห่วงใย​เอาใจใส่​ของ​ศ​ยาม แล้ว​จู่ๆศ​ยาม​ก็​หันกลับ​มา​ถาม​หา​เด๋อ

วิชชุ​ดา​หยุด​ไม่ทัน ชน​เข้า​กับ​ศ​ยาม​เกือบ​ล้ม ศ​ยามรีบ​จับ​ตัว​วิชชุ​ดา​ไว้​แล้ว​เรียก​ให้​เด๋อ​ที่​วิ่ง​หอบ​ดอกไม้​มาก​ลับ​บ้าน โส​รัตน์​ออก​จาก​ที่​ซ่อน​ตัว​มอง​ตาม​ทั้ง​คู่​ด้วย​ความรู้สึก​แปลกๆ

ศ​ยาม​พา​ตัว​วิชชุ​ดา​เข้า​มา​ใน​กระท่อม แต่​พอ​เห็น​สายตา​นม​ค​ล้า​ม​ที่​มอง​มา​ก็​รีบ​ปล่อย​มือ​วิชชุ​ดา​ แล้ว​ไล่​ให้​ไป​อาบ​น้ำ วิชชุ​ดา​จะ​เอา​เสื้อ​แจ็กเ​กต​ของ​ศ​ยาม​ไป​ซัก​ให้ แต่​ศยาม ​ไม่​ยอม​ดึง​เสื้อ​มา​แล้ว​ไล่​เด๋อ​ให้​ตาม​ไป​ดูแล​ลูกพี่​ด้วย

นม​ค​ล้า​ม​เข้า​มา​ถาม​เรื่อง​โส​รัตน์​กับ​วิชา​ติ​ว่า มา​ถึง​หรือ​ยัง

“มา​ถึง​แล้ว พรุ่งนี้​พี่​โส​รัตน์​จะ​มา​ช่วย​คุณ​วิช​ตาม​แผนการ​ที่​วาง​ไว้”

“คุณ​มืด​แน่ใจ​หรือ​คะ​ว่า ทุก​อย่าง​จะ​เป็น​ไป​ตาม​แผนการ​ที่​วาง​ไว้ ดูเหมือน​ว่า คุณ​วิช​เห็น​อก​เห็นใจ​เสือ​มืด​เหลือเกิน ดีไม่ดี​ถ้า​พรุ่งนี้​เสือ​มืด​ไม่ได้​เงิน​ค่า​ไถ่​ เธอ​อาจจะ​ไม่​ยอม​ไป​จาก​ที่​นี่​ก็ได้” นม​ค​ล้า​ม​เตือน

“แล้ว​ฉัน​จะ​ทำให้​คุณ​วิช​อยาก​ไป​จาก​ที่​นี่เอง นม​ไม่​ต้อง​เป็น​ห่วง​หรอก” ศ​ยาม​เดิน​หนี​เข้า​ห้อง​นอน แล้ว​หยิบ​จดหมาย​ของ​สุด​ถนอม​มา​อ่าน​อย่าง​ตั้งใจ แต่​เมื่อ​เห็น​คำ​ลงท้าย

“คุณ​ศ​ยาม คุณ​เป็น​คน​มั่นคง​ใน​ความ​รัก เมื่อ​รัก​ใคร​แล้ว​ก็​จะ​ไม่​เปลี่ยนใจ​ง่ายๆ  แหวว​จะ​คอย​คุณ​กลับ​มานะ​คะ” ก็​รู้ตัว​ว่า​ใจ​ตัว​เอง​แกว่งๆไป​เหมือน​กัน

“เมื่อ​รัก​ใคร​แล้ว​ก็​จะ​ไม่​เปลี่ยนใจ​ง่ายๆ...” ศ​ยาม​ทบทวน​ความรู้สึก​ของ​ตัว​เอง​ที่​มี​ต่อ​วิชชุ​ดา

ooooooo

คุณนาย​จินดา​เห็น​ลูก​สาวก​ลับ​มา​อย่าง​ปลอดภัย​ก็​ดึง​เข้า​ไป​กอด​พลาง​หอม​ซ้าย​หอม​ขวา​อย่าง​คิดถึง แล้ว​ฟูมฟาย​ฟ้องเรื่อง​หลวง​พิศาล​ที่​หมู่​นี้​ดู​แปลกๆไป​ทำ​เหมือน​จะ​นอกใจ​เธอ ใน​ขณะ​ที่​หลวง​พิศาล​ทำ​เข้ม​กลบเกลื่อน​พิรุธ​ไล่​ให้​ลูก​สาว​ขึ้น​ไป​พัก​แล้ว​เดิน​หนี​ออก​ไป

“แต่​แม่​สังหรณ์​ใจ​ว่า คุณ​พ่อ​กำลัง​จะ​นอกใจ​แม่ คุณ​พ่อ จะ​ต้อง​มี​ผู้หญิง​อื่น​แน่ๆ อย่า​ให้​แม่​จับ​ได้​ล่ะ ไม่​งั้น​แม่​เล่น​งาน​ถึง​ตาย​แน่ๆ” คุณนาย​จินดา​ฟ้อง​ต่อ สุด​ถนอม​ฟัง​แล้ว​ก็​หนักใจ

ส่วน​ศ​ยาม​จำ​ต้อง​สวม​บท​โหด​พูด​ทำร้าย​จิตใจ​วิชชุ​ดา เพราะ​อยาก​ให้​เธอ​ตัดใจ​และ​ไป​จาก​เขา​ให้​เร็ว​ที่สุด วิชชุ​ดา​ถึง​กับ​น้ำตา​นอง​เมื่อ​ได้​ฟัง​คำ​ของ​ศ​ยาม เธอ​ทวง​ถาม​สัญญา​เรื่อง​เสือ​มืด​จะ​เลิก​เป็น​โจร

“ฉัน​รำคาญ​ที่​เรา​ชอบ​ตอแย ก็​เลย​รับปาก​ไป​อย่าง​นั้น เชื่อ​อะไร​กับ​คำ​พูด​ของโจร โง่​ชะมัด” ศ​ยาม​หัวเราะ​เยาะ

“งั้น​ก็ตาม​ใจ​นา​ย ถ้า​นาย​คิด​ได้​แค่​นี้​ก็ตาม​ใจ สงสาร​ก็​แต่​ป้า​ค​ล้า​ม...​ป้า​แก​แก่​แล้ว​แก​ควร​จะ​ได้​ใช้​ชีวิต​อย่าง​สงบ​สุข ไม่​ใช่​ต้อง​คอย​หนี​ตำรวจ​หัวซุกหัวซุน​ไป​กับ​นาย​ แล้ว​ยัง​แฟน​นาย​อีก​ล่ะ ถ้า​เธอ​รู้​ว่านาย​เป็น​โจร​ชั่ว​เที่ยว​ปล้น​ฆ่า​ชาว​บ้าน ​เธอ​จะ​ต้อง​รังเกียจ​นาย เหมือน​อย่าง​ที่​ฉัน​ขยะแขยง​นาย​อยู่​ใน​ตอน​นี้ ฉัน​มอง​นาย​ผิด​ไป ฉัน​นึก​ว่านาย​จะ​เป็น​คน​ที่​มี​ศักดิ์ศรี​ หรือ​อาจจะ​มี​จิตสำนึก​ที่​ดี​บ้าง​ แต่​นาย​ไม่​มี​
เลย​ซัก​นิดเดียว นาย​ไม่​มี​ความ​เป็น​คน​หลง​เหลือ​อยู่​แล้วด้วย​ซ้ำ”

“ฉัน​เป็น​โจร ถ้า​ไม่​ชั่ว​ก็​ไม่​ใช่​โจร​แล้ว เรา​ปาก​ดี​อย่าง​นี้​ ทำให้​ฉัน​ตัดสินใจ​ได้​ง่าย​ขึ้น ​พรุ่งนี้​ฉัน​จะ​ต้อง​ได้​เงิน​ค่า​ไถ่​จาก​พี่​ชาย​เรา ถ้า​ไม่​อย่าง​นั้น​ฉัน​จะ​ส่ง​เรา​ไป​ขาย​ซ่อง​ แต่​ก่อน​ที่​จะ​ส่ง​ไป​ขาย ฉัน​จะ​รีด​ประโยชน์​จาก​เรา​ให้​มาก​ที่สุด​ คง​รู้​นะ​ว่า​ผู้หญิง​อย่าง​เรา​จะ​ทำ​ประโยชน์​อะไร​ให้​กับ​ผู้ชาย​ได้​บ้าง” ศ​ยาม​แสร้ง​หัวเราะ แล้ว​เดิน​จาก​ไป

“เสือ​มืด คน​อย่าง​นาย​จะ​ต้อง​ไม่​ตาย​ดี​แน่ ฉัน​เกลียด​นาย ไอ้​เสือ​มืด” วิชชุ​ดา​ตะโกน​ด่า​ทั้ง​น้ำตา แล้ว​ขึ้น​ไป​นั่ง​ร้องไห้​บน​บ้าน​ต้นไม้

เด๋อ​ตาม​มา​ปลอบ​ใจ วิชชุ​ดาบ​อก​เด๋อ​ว่า เธอ​จะ​ไม่​สนใจ​เสือ​มืด​อีก​แล้ว​เพราะ​เขา​ไม่​รักษา​คำ​พูด

“ฉัน​เกลียด​เสือ​มืด ฉัน​จะ​ไม่​ยอม​ให้​เสือ​มืด​ได้​เงิน​จาก​พี่​ใหญ่​พี่​กลาง​แม้แต่​บาท​เดียว พรุ่งนี้​เรา​จะ​หนี​ไป​จาก​ที่​นี่ ​เสือ​มืด​จะ​ต้อง​เสียใจ​ที่​ผิด​คำ​สัญญา​กับ​ฉัน” วิชชุ​ดา​เช็ดน้ำ​ตา​ฮึด​สู้​อีก​ครั้ง

เมื่อ​ศ​ยาม​เดิน​ออก​มา​พ้น​กระท่อม​แล้ว​ก็​ถอน​ใจ เซ็ง​กับ​สภาพ​ตัว​เอง เขา​ตัดใจ​บอก​กับ​ตัว​เอง

“ยัง​ไง​มัน​ก็​ต้อง​จบ​ลง​อย่าง​นี้ ทำใจ​เถอะ​วะ ไอ้​เสือ​มืด” ศ​ยาม​เดิน​ดุ่มๆออก​ไป

ooooooo

ส​อา​ง​ทิพย์​ออก​มา​ต้อนรับ​ฤ​ทธิ​รงค์​ที่นั่ง​รอ​อยู่ แต่​พอ​เห็น​สุ​มา​น​มา​ด้วย​ก็​ไม่​ชอบใจ​นัก สุ​มา​น​พูด​ยั่ว​ส​อา​ง​ทิพย์​เรื่อง​วิชา​ติ​ จึง​โดน​เธอ​ด่า​กลับ​แบบ​ผู้ดี​แล้ว​หัน​มา​กำชับ​ฤ​ทธิ​รงค์​ว่า ถ้า​อยาก​รู้​เรื่อง​วิชชุ​ดา​มาหาใหม่​พรุ่งนี้

“หวัง​ว่า​คุณ​ฤทธิ์​คง​จะ​มา​คน​เดียว​นะ​คะ สำหรับ​คน​อื่น​พี่​ไม่​ต้อนรับ​ค่ะ ถ้า​พูด​อย่าง​นี้​แล้ว​ยัง​มา​ให้​เห็น​หน้า​อีก ก็​หน้า​ทน​เกินไป​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ” ส​อา​ง​ทิพย์​เดิน​ออก​ไป สุ​มา​นมอง​ตาม​ยิ้ม​อย่าง​ไม่​ยี่หระ

กลางดึก​คืน​นั้น เสือ​สอน​กับ​ลูกน้อง​ก็​เข้า​ปล้น​เถ้าแก่​ฮวด​ตาม​นัด ศ​ยาม​กับ​วิชา​ติ​แยก​กัน​ออก​ตาม​ล่า แต่​วิชา​ติ​พลาดท่า​โดน​เสือ​สอน​ที่​ปลอม​ตัว​เป็น​เถ้าแก่​ฮวด​หลอก​ให้​พา​หนี ศ​ยาม​เข้าไป​บ้าน​พบ​เถ้าแก่​ฮวด​โดน​จับ​มัด​มือ​มัด​เท้า​ปิดปาก​ดิ้นรน​ไป​มา​อยู่​บน​เตียง ก็​รีบ​เข้าไป​ช่วย​แก้​ผ้า​ปิดปาก​ให้ เถ้าแก่​ฮวด​โวยวาย

“ตาม​ไป​จับ​มัน เร็ว​เข้า ไอ้​เสือ​สอน​มัน​ปล้น​เงิน​ทอง​อั๊ว​ไป​หมด​แล้ว ไป​ตาม​จับ​ตัว​มัน​เร็ว​เข้า ก่อน​ที่​มัน​จะ​หนี​ไป​ไกล”

“แล้ว​เสือ​สอน​รูปพรรณ​สัณฐาน​มัน​เป็น​ยัง​ไง”

“หน้า​มัน​ก็​เหมือน​โจร​น่ะ​สิ ถาม​ได้ อ้อ มัน​ไม่ได้​ขโมยเงินทองอั๊วไปเท่านั้น มันยังขโมย​เสื้อ​ผ้า​อั๊ว​ไป​ใส่​ด้วย มัน​จะ​เอา​ให้​อั๊ว​หมดตัว​หรือ​ยัง​ไง”

ศ​ยาม​รู้ทัน​ทีว่า​เสือ​สอน​ปลอม​ตัว​เป็น​เถ้าแก่​ฮวด​หนี​ออก​ไป​จึง​รีบ​ตาม ระหว่าง​ทาง​พบ​วิชา​ติ​นอน​สลบ​อยู่

“พี่​ใหญ่ๆเกิด​อะไร​ขึ้น​ครับ” ศ​ยาม​เข้า​ประคองวิชา​ติ

“เดี๋ยวๆ อย่า​เพิ่ง​ถาม​อะไร” วิชา​ติ​ยัง​มึน​ไม่​หาย

“งั้น​พี่​ใหญ่​รอ​ที่​นี่​ก่อน​นะ​ครับ ผม​ต้อง​รีบ​ไป​ตาม​ตัว​เสือ​สอน​ให้​เจอ มัน​ปลอม​ตัว​เป็น​เถ้าแก่​ฮวด​อย่าง​นี้ มัน​ไม่​รอดหูรอดตา​พวก​เรา​ไป​ได้​แน่ๆ ผม​ต้อง​รีบ​กระจาย​ข่าว​บอก​ให้​ทุก​คน​รู้”

“นาย​พูด​ว่า​อะไร​นะ ไอ้​เสือ​สอน​มัน​ปลอม​ตัว​เป็น​เถ้าแก่​ฮวด​เหรอ นึก​แล้ว​เชียว ทำไม​ฉัน​ถึง​ได้​เซ่อ​อย่าง​นี้ ไอ้​จอม​วายร้าย​มัน​ต้ม​ฉัน​ซะ​สุก” วิชา​ติ​เจ็บใจ​ตัว​เอง​แล้ว​บอก​เล่า​เรื่องราว​ที่​ตน​พา​เสือ​สอน​หนี​ให้​ศ​ยาม​ฟัง

“มัน​คง​ต้อง​กบดาน​ที่ไหน​ก่อน​แน่ๆ มัน​ปล้น​ได้​ทั้ง​เงิน​ทั้ง​ทอง​ไป​ตั้ง​มากมาย ​มัน​ต้องหา​ที่​ซ่อน​เป็น​อย่าง​แรก ​จาก​นั้น​หา​ทาง​หนี​เอา​ตัว​รอด​ก่อน แล้ว​ค่อย​กลับ​มา​เอา​ของ​ที่​ปล้น​ได้​ไป​แบ่ง​กัน​ทีหลัง” ศ​ยาม​มั่นใจ แต่​ยัง​นึก​ไม่​ออก​ว่า​เสือ​สอน​น่า​จะ​ไป​กบดาน​ที่ไหน

ด้าน​เสือ​สอน​เมื่อ​ซ่อน​สมบัติ​ที่​ปล้น​มา​ได้​เรียบร้อย​แล้ว​ก็​บอก​กับ​ลูกน้อง​คู่ใจ​ว่า จะ​หา​ที่​พัก​กัน​แถว​นี้​ก่อน ​เพราะ​ตำรวจ​คง​ตั้ง​ด่าน​สกัด​จับ​ไว้​ทุก​ทาง​แล้ว กง​กับ​ลาด​มอง​หน้า​กัน​นึก​หวั่น​จะ​โดน​จับ

“มี​แสง​ไฟ​มา​จาก​ทาง​โน้น น่า​จะ​มี​บ้าน​คน​ว่ะ” เสือ​สอน​เดิน​ออก​ไป กง​กับ​ลาด​รีบ​ตาม

วิชชุ​ดา​ที่​ยังนอน​ไม่​หลับ​ได้ยิน​เสียง​คน​เดิน​อยู่​ที่​หน้า​ห้อง​ก็​ร้อง​เรียก​เพราะ​คิด​ว่า​เป็น​เสือ​มืด แต่​คน​ที่​เปิด​ประ​ตูเข้า​มา​กลับ​เป็น​เสือ​สอน​กับ​ลูกน้อง

“แก แก​เป็น​ใคร” วิชชุ​ดา​ตกใจ​ถอย​หนี เด๋อ​สะดุ้ง​ตื่น​กระโดด​ลง​จาก​เตียง​มา​ยืน​ข้าง​ลูกพี่ “พวก​แก​เป็น​ใคร เข้า​มา​ที่​นี่​ได้​ยัง​ไง” วิชชุ​ดา​มอง​หา​อาวุธ

“หรือ​พวก​มัน​เป็น​ลูกน้อง​เสือ​มืด​ครับ คุณ​วิช”

“ใคร​หรือ เสือ​มืด ฉัน​ไม่​เคย​ได้ยิน​โจร​ชื่อ​เสือ​มืด​เลย ถ้า​จะ​มี​โจร​ที่​พอ​จะ​มี​คน​รู้จัก​หน่อย    ก็​น่า​จะ​เป็น​เสือ​สอน​

มาก​กว่า” เสือ​สอน​แนะนำ​ตัว

“เสือ​สอน...แก​คือ​เสือ​สอน​เหรอ” วิชชุ​ดา​ยืน​ประจันหน้า​กับ​เสือ​สอน

เสือ​สอน​ไม่​ตอบ​คำ มอง​วิชชุ​ดา​ยิ้มๆ ทำให้​สาว​เจ้า​ดู​ไม่​ออก​ว่า มา​ร้าย​หรือ​มา​ดี

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"อาเล็ก" บุกทวงคืนร่าง “กระทิง” ไม่ยอมเปิดศึกวางมวย ใน “แค้นรักสลับชะตา”

"อาเล็ก" บุกทวงคืนร่าง “กระทิง” ไม่ยอมเปิดศึกวางมวย ใน “แค้นรักสลับชะตา”
19 มิ.ย 2564

10:25 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันเสาร์ที่ 19 มิถุนายน 2564 เวลา 13:22 น.