ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

วนาลี

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ศยามเดินตรวจรอบๆ กระท่อม ได้ยินเสียงเป่าลม ปู๊ดๆ ก็เดินตามหาต้นเสียง พบวิชชุดาพยายามหัดเป่า ใบไม้อยู่ที่มุมกระท่อม ก็นึกขำจึงเข้าไปสอน

“เราเลือกใบไม้หนาไป เราต้องเลือกใบไม้บางประมาณนี้ แล้วก็ถือใบไม้อย่างนี้ แล้วก็เป่าเบาๆ” ศยามเป่าใบไม้ให้ วิชชุดาดูเป็นตัวอย่าง วิชชุดาขยับเข้าไปใกล้ดูวิธีเป่าให้ชัดๆ

ศยามหันมามอง วิชชุดารีบหลบเพราะความเขินอาย

“เอ้า ไหนเราลองเป่าซิ ลองเป่าเบาๆ อย่าใจร้อน เป่า ไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็จะจับทางได้เองว่า เป่าแบบไหนถึงจะได้เสียง อย่างที่ต้องการ” ศยามส่งใบไม้ให้

วิชชุดาลองเป่าใบไม้ใหม่อีกครั้งแต่ยังไม่สำเร็จ ศยาม ลองเป่าให้ดู วิชชุดามองแล้วเป่าตามไปเรื่อยๆก็เริ่มทำได้ ทั้งสองเป่าใบไม้ไปพร้อมๆกัน พลางสบสายตาแล้วชะงักนิ่งไป

“ฉันไม่เป่าแล้ว ไม่เห็นสนุกเลย​ นายเป่าของนายไป คนเดียวเถอะ” วิชชุดาวิ่งออกไปกลบเกลื่อนความเก้อเขิน

“เรานี่ เคยทำอะไรได้เรื่องบ้างเนี่ย” ศยามตะโกน ไล่หลังไปกลบเกลื่อนความรู้สึกแปลกๆของตัวเอง

ooooooo

สอางทิพย์หอบแฟ้มงานจะเดินขึ้นชั้นบนแต่เหลือบเห็นถุงผ้าที่วิชาติไปรับมาให้วางอยู่ที่เก้าอี้ เธอเข้าไปเปิดดู พบว่าเป็นถุงผ้าของสุมาน วิชาติเดินลงมาพอดี สอางทิพย์ หันไปเล่นงาน เพราะระแวงทั้งคู่มาตั้งแต่เย็น

“นี่คุณคิดว่าผมมีอะไรกับคุณสุมานงั้นหรือ ถ้าผมจะมี เมียน้อยจริงๆ ผมก็ไม่เลือกผู้หญิงล้ำสมัยอย่างนั้นหรอก ผมมีคุณอยู่แล้วทั้งคน ผมหาผู้หญิงหัวอ่อนว่าง่ายๆรู้จักเอาอก เอาใจสามีไม่ดีกว่าหรือ” วิชาติสวน

“ใช่ซิ สอางค์เอาอกเอาใจสามีไม่เป็น งั้นก็เชิญคุณ ไปมีภรรยาน้อยได้เลยตามสบาย” สอางทิพย์สะบัดหน้าหนีไป

วิชาติรู้ตัวว่าพลาดรีบตามไป แต่สอางทิพย์ไม่ฟัง เธอไล่สามีออกไปนอนข้างนอกแล้วปิดประตูปัง

“ก็ผมบอกแล้วว่า ผมไม่มีอะไรกับคุณสุมาน ผมไม่มี วันที่จะมองผู้หญิงคนอื่นนอกจากคุณ”

“มีเรื่องอะไรกันหรือ ตาใหญ่ เสียงดังไปถึงในห้องป้า” คุณหญิงสมสวาทเดินออกมาดู

วิชาติรีบฟ้องเรื่องสอางทิพย์เข้าใจผิดเรื่องสุมาน เพราะเขาไม่มีวันสนใจผู้หญิงแบบนั้นแน่นอน

“แต่ฝ่ายโน้นอาจจะสนใจเธอก็ได้นะ ดูหูตาแพรวพราว เหลือเกิน เธอต้องคอยเตือนตัวเองไว้นะ ตาใหญ่ ว่าเธอแต่งงาน มีครอบครัวแล้ว​ อย่าได้ทำอะไรออกนอกลู่นอกทาง  หรือคิดว่าเป็น ผู้ชายไม่มีอะไรจะเสียหาย ถ้าเผลอใจเผลอตัวเมื่อไหร่ เมื่อนั้น เธอจะสูญเสียทุกอย่างที่เธอรักไป” คุณหญิงเตือน
วิชาติรีบรับประกันอย่างมั่นใจว่า เขาไม่มีวันทำตัว เหลวไหลอย่างเด็ดขาด

เช้า​วัน​ใหม่ สุด​ถนอม​ได้​รับ​แจ้ง​ว่า บริษัท​ที่​เธอ​ไป​สมัคร​งาน​ให้​ไป​รายงาน​ตัว เธอ​ดีใจ ครั้น​หลวง​พิศาล​รู้​ก็​ให้​ ลูก​สาว​ไป​บอก​คุณนาย​จินดา หวัง​ให้​แม่​ดีใจ แต่​คุณนาย​กลับ​โวย​ลั่น เมื่อ​รู้​ว่า​สุด​ถนอม​จะ​ไป​เป็น​มัคคุเทศก์

“งาน​อื่น​มี​ให้​ทำ​ตั้ง​มากมาย ทำไม​ต้อง​ไป​ทำ​งาน​เป็น​มัคคุเทศก์​ด้วย งาน​ใช้​แรงงาน งาน​ให้​บริการ​อย่าง​นี้ ไม่​ใช่​งาน​ที่​คน​ระดับ​อย่าง​เราจะ​ต้อง​ลด​ตัว​ไป​ทำ” คุณหญิง​อ้าง

“ปัญหา​ของ​คุณ​อยู่​ตรง​นี้​นี่เอง” หลวง​พิศาล​เข้าใจ หัน​ไป​บอก​สุด​ถนอม​ให้​ขึ้นไป​เปลี่ยน​เสื้อ​ผ้า​แล้ว​รีบ​ไป​บริษัท​เลย ส่วน​ทาง​นี้​เขา​จะ​จัดการ​เอง

“ขอบคุณ​ค่ะ คุณ​พ่อ” สุด​ถนอม​รีบ​เดิน​ออก​ไป

“ลูก​แหวว อย่า​เพิ่ง​ไป แม่​ยัง​ไม่​อนุญาต” คุณนาย​จินดา​จะ​ตาม

หลวง​พิศาล​ขวาง​ไว้​แล้ว​ใส่​เป็น​ชุด “แต่​ผม​อนุญาต​แล้ว ถ้า​มัว​แต่​รอ​ให้​คุณ​อนุญาต ชาติ​นี้​ลูก​ไม่​มี​วัน​ได้​ทำ​งาน​แน่ ผม​จะ​บอก​ให้​นะ​คุณ​จินดา ถ้า​เป็น​งาน​ที่​สุจริต ไม่​ว่า​จะ​เป็น​งาน​ระดับ​ไหน ผม​ก็​ถือว่า​เป็น​งาน​ดี​ทั้งนั้น ให้​ลูก​ได้​เริ่ม​จาก​งาน​แบบ​นี้​นี่แหละ​ดี ลูก​จะ​ได้​แข็งแกร่ง​ได้​เร็ว​วัน ผม​ดีใจ​ที่​ลูก​รู้จัก​หาความ​ก้าวหน้า ไม่​ใช่​วันๆคิด​แต่​เรื่อง​จับ​ผู้ชาย​แต่งงาน​เหมือน​ผู้หญิง​ที่​ไม่​มี​หัวคิด​บาง​คน”

คุณนาย​จินดา​ถึง​กับ​อ้า​ปาก​ค้าง

ooooooo

ศ​ยาม​กลับ​มา​ถึง​หน้า​กระท่อม​ก็​เห็น​วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​กำลัง​ช่วย​กัน​สร้าง​บ้าน​บน​ต้นไม้​อย่าง​เอาจริง เอาจัง แต่​ไม่​สำเร็จ​สัก​ที จึง​ปีน​ขึ้น​ไป​ช่วย แล้ว​สั่ง​ให้​นม​ค​ล้า​ม​ไป​หา​เชือก​เส้น​ใหญ่ๆมา​ให้​เพื่อทำ​บันได​ขึ้น​บ้าน

“เชือก​เท่า​นี้​น่า​จะ​พอ​นะ​คะ คุณ​วิช ป้า​ว่า​น่า​จะ​เหลือ​ด้วย​ซํ้า เดี๋ยว​คุณ​วิช​บอก​ให้​เสือ​มืด​ทำ​เปล​ให้​ซิ​คะ ถ้า​เบื่อ​ที่​จะ​ขึ้น​ไป​เล่น​บน​ต้นไม้ จะ​ได้​เอา​ไว้​นอนเล่น​ได้” นม​ค​ล้า​ม​แนะนำ

“เสือ​มืด​นี่​เก่ง​หลาย​อย่าง​นะ สร้าง​บ้าน​ก็ได้ ทำ​เปล​ก็​เป็น​อีก พอ​เลิก​เป็น​โจร​แล้ว เสือ​มืด​น่า​จะ​ทำ​งาน​เป็น​ช่าง​ไม้​ได้​นะ​ป้า” วิชชุ​ดา​เริ่ม​วาง​แผน

“ถ้า​ทำ​เป็น​งาน​อดิเรก​ก็​พอได้​หรอก​ค่ะ แต่​ถ้า​ทำ​เป็น​อาชีพ​คง​ไม่ได้​แน่ เสือ​มืด​ชอบ​งาน​ที่​ตื่นเต้น​เสี่ยง​เป็น​เสี่ยง​ตาย​มาก​กว่า​ค่ะ”

“งั้น​ป้า​คิด​ว่า​เสือ​มืด​ไม่​มี​วัน​เลิก​เป็น​โจร​ได้​หรือ​จ๊ะ”

“คง​จะ​ยาก​มั้ง​คะ เสือ​มืด​รัก​งาน​ที่​ทำ​ตอน​นี้​จะ​ตาย​ไป ป้า​เคย​เตือน​แล้ว​ว่า งาน​อย่าง​นี้​มัน​เสี่ยง​อันตราย เขา​ก็​บอก​ว่า เขา​หนัง​เหนียว​ไม่​ตาย​ง่ายๆ เวลา​เสือ​มืด​ออก​ไป​ทำ​งาน​หาย​ไป​เป็น​เดือนๆ ป้า​ก็ได้​แต่​สวด​มนต์​ให้​เขา​กลับ​มา​อย่าง​ปลอดภัย แต่​นั่นแหละ ป้า​ก็​ไม่​มี​สิทธิ์​จะ​ห้าม​อะไร​ได้” นม ​ค​ล้า​ม​นึกถึง​อาชีพ​ตำรวจ​ของ​ศ​ยาม แต่​วิชชุ​ดา​เข้าใจ​ว่า นม​ค​ล้า​ม​คิดถึง​อาชีพ​โจร​ของ​เสือ​มืด เธอ​เริ่ม​ข้องใจ​ว่า ศ​ยาม​จะ​เลิก​เป็น​โจร​ได้​หรือ​ไม่

บ่าย​วัน​นั้น บ้าน​ต้นไม้​ก็​เสร็จ​สมบูรณ์ วิชชุ​ดา​ยิ้ม​พอใจ​บอก​ศ​ยาม​ว่า เหมือน​บ้าน​อย่าง​ที่​เธอ​ฝัน​ไว้​เลย

“อย่า​มัว​ฝัน อีก​ไม่​กี่​วัน​ฉัน​ก็​จะ​ส่งตัว​เรา​กลับ​ไป​ให้​พี่​ชาย​เรา​แล้ว” ศ​ยาม​เสียง​เข้ม

“แล้ว​ที่​นี่​ล่ะ”

“ฉัน​คง​ต้อง​เผา​ทิ้ง ไม่​รู้​จะ​เก็บ​ไว้​ทำไม”

“นาย​จะ​เผา​ทิ้ง​แม้แต่​บ้าน​ต้นไม้​ที่​เรา​ช่วย​กัน​สร้าง​ด้วย​กัน​มา​เหรอ”

“เรา​จะ​เสียดาย​อะไร ฉัน​ยัง​ไม่​เสียดาย​กระท่อม​ของ​ฉัน​เลย ยัง​ไง​ฉัน​ก็​ไม่​อยู่​ที่​นี่​ต่อ​ไป​แน่ๆ ได้​เงิน​ค่า​ไถ่​แล้ว ฉัน​ก็​จะ​พา​แม่​หนี​ไป​ให้​ไกล​ที่สุด อีก​ไม่​นาน​เรา​สอง​คน​ก็​ทาง​ใคร​ทาง​มัน”

“ฉัน​อยาก​จะ​รู้ ทาง​ที่​นาย​จะ​ไป​น่ะ ไป​ทาง​ไหน นาย​จะ​ไป​ทาง​ที่​ดี​ขึ้น​หรือ​ว่า​เลว​ลง” วิชชุ​ดา​มอง​หน้า​ศ​ยาม

“ใคร​มา” เด๋อ​ร้อง​ถาม​เพราะ​เห็น​ชาย​คน​หนึ่ง​เดิน​เข้า​มา​ท่าทาง​ลับๆล่อๆ

ศ​ยาม​ว่า​เป็น​ลูกน้อง​เขา​เอง​แล้ว​รีบ​ปีน​บันได​ลง​มา วิชชุ​ดา​มอง​ตาม​นึก​สงสัย​ที่​เห็น​ศ​ยาม​เดิน​กระซิบกระซาบ​ออก​ไป​กับ​ชาย​ลึกลับ สัก​พัก​ใหญ่ๆ ศ​ยาม​ก็​กลับ​มา​ที่​กระท่อม​แล้ว​เข้าไป​หยิบ​ปืน​ใน​ห้อง วิชชุ​ดา​เข้า​มา​ถาม​เพราะ​กลัว​เสือ​มืด​จะ​ออก​ไป​ปล้น​อีก ศ​ยาม​แกล้ง​ล้อ​ว่า ไม่​มี​สัจจะ​ใน​หมู่​โจร

“เสือ​มืด ถ้า​นาย​คิด​จะ​ออก​ไป​ปล้น​จริงๆ นาย​ก็​ไม่​ใช่​ลูกผู้ชาย​แล้ว​ นาย​นี่​เป็น​คน​ไม่​มี​ศักดิ์ศรี​จริงๆ ทำ​ทุก​อย่าง​ได้​เพื่อ​เงิน​แม้แต่​จะ​ปล้น​ฆ่า​คน อยาก​ออก​ไป​ปล้น​ก็​ไป​เลย ฉัน​จะ​ไม่​เตือนสติ​นาย​อีก​ต่อ​ไป​แล้ว คน​เรา​คิด​แต่​ใน​ทาง​ชั่ว ไม่​มี​ทาง​เจริญ​หรอก​นะ มี​แต่​​ลงตํ่า​ไป​เรื่อยๆ ทำ​อะไร​ก็​จะ​เจอ​แต่​เรื่อง​วิบัติ ขอ​ให้​นาย​ปล้น​ไม่​สำเร็จ ถูก​ตำรวจ​ยิง​ตาย​ไป​เลย” วิชชุ​ดา​โกรธ​แช่ง​เป็น​ชุด

แต่​ศ​ยาม​ไม่​สน​รีบ​เดิน​หนี​ออก​ไปเพราะ​มี​งาน​ใหญ่​รอ​อยู่

ooooooo

ศ​ยาม​เข้า​มา​ใน​ตลาด​ก็​เห็น​ชาว​บ้าน​มุง​ดู​ป้าย​ประกาศ​ของ​เสือ​สอน​ที่​เขียน​ไว้​ว่า

“พ่อ​แม่​พี่น้อง​ทั้งหลาย วัน​แรม 15 คํ่า เดือน 10 ข้าพเจ้า เสือ​สอน จะ​เข้า​ปล้น​บ้าน​เถ้าแก่​ฮวด” ชาว​บ้าน​จับกลุ่ม​วิพากษ์วิจารณ์​เสือ​สอน​บ้าง​ก็​ว่า เสือ​สอน​เป็น​โจร​มี​คุณธรรม​ไม่​เคย​ทำร้าย​เจ้า​ทรัพย์​ ไม่​แตะต้อง​ผู้หญิง ไม่​ทำร้าย​คน​แก่ แต่​อีก​พวก​ก็​ว่า เสือ​สอน​เป็น​โจร​ใจร้าย​ใจคอ​อำมหิต​เพราะ​เคย​ฆ่า​ยก​ครัว​บ้าน​ผู้ใหญ่​หาญ​ที่​สุพรรณ​มา​แล้ว ศ​ยาม​นิ่ง​ฟัง ส่วน​เสือ​สอน​ที่​แอบ​ฟัง​อมยิ้ม​แล้ว​เดิน​ถอย​ออก​มา ศ​ยาม​หัน​ไป​เห็น​พอดี เขา​รีบ​เดิน​แหวก​กลุ่ม​ชาว​บ้าน​ไป​หา แต่​เสือ​สอน​หายตัว​ไป​แล้ว

ด้าน​เถ้าแก่​ฮวด​เมื่อ​รู้​ว่า​เสือ​สอน​จะ​เข้า​ปล้น​ก็​สั่ง​ระดม​ลูกน้อง​พร้อม​อาวุธ​ครบมือ เตรียม​จัดการ​กับ​เสือ​สอน ส่วน​เสือ​สอน​ก็​ส่ง​กง​กับ​ลาด​สอง​ลูกน้อง​ปลอม​ตัว​มา​ดู​ลาดเลา และ​เมื่อ​ได้​ข้อมูล​ที่​ต้องการ​แล้ว​กง​กับ​ลาด​ก็​กลับ​ไป​รายงาน​ลูกพี่​ที่​พาย​เรือ​รอ​อยู่​ที่​ท่า​นํ้า

“แจ่ม​ไหม​วะ” เสือ​สอน​เปิด​หมวก​คลุม​หน้า​ออก​ทัก​ลูกน้อง

กง​กับ​ลาด​ช่วย​กัน​รายงาน​ว่า เถ้าแก่​ฮวด​มี​ลูกน้อง​ราว​สาม​สิบ​คน พอ​มี​ฝีมือ​สอง​สาม​คน นอก​นั้น​ไม่​เท่า​ไหร่ ส่วน​ที่ทาง​เข้า​ออก​มี​สอง​ทาง​คือ หน้า​บ้าน​กับ​หลัง​บ้าน​และ​เปลี่ยน​เวร​ยาม​ทุก​สี่​ชั่วโมง

“ตำรวจ​เริ่ม​เคลื่อนไหว​แล้ว​นะ พี่​สอน” กง​เตือน

“งาน​ไหน​ไม่​มี​ตำรวจ​ร่วม​วง​ด้วย มัน​จะ​สนุก​หรือ​วะ” เสือ​สอน​ยิ้ม​อย่าง​ใจ​เย็น

ooooooo

สุด​ถนอม​นั่ง​รอ​ส​อา​ง​ทิพย์​อยู่​ใน​ห้อง​ทำ​งาน สัก​พัก​ส​อา​ง​ทิพย์​ก็​เดิน​เข้า​มา เธอ​ขอโทษ​ที่​ต้อง​ให้​สุด​ถนอม​รอ​แล้ว​ยื่น​เอกสาร​ให้ “นี่​ค่ะ รายละเอียด​ของ​งาน​แรก​ของ​คุณ จะ​มี​กำหนดการ​เดินทาง​ โรงแรม​ที่​พัก จำนวน​นัก​ท่องเที่ยว​ สถาน​ที่​ท่องเที่ยว​ของ​แต่ละ​วัน”

“คุณ​ส​อา​งค์​จะ​ให้​แหวว​เริ่ม​งาน​เลย​หรือ​คะ แหวว​กลัว​ว่า แหวว​จะ​ทำ​ไม่ได้ ไหน​คุณ​ส​อา​ง​ค์เคย​บอก​ว่าจะ​มี​การอบรม​ก่อน​ไง​คะ” สุด​ถนอม​รับ​เอกสาร​มา​อ่าน​แล้ว​เริ่ม​กังวล​เพราะ​กลัว​จะ​ทำให้​ส​อา​ง​ทิพย์​ผิดหวัง

“คือ​อย่าง​นี้​นะ​คะ พอดี​ผู้​ช่วย​มัคคุเทศก์​ลา​ป่วย​กะทันหัน​น่ะ​ค่ะ ส​อา​ง​ค์ก็​เลย​จะ​ส่ง​คุณ​แหวว​ไป​แทน จะ​ได้​เป็น​การ​ฝึกงาน​ไป​เลย งาน​ผู้​ช่วย​ไม่​ยาก​หรอก​ค่ะ เดี๋ยว​ทาง​คุณ​สายใจ​ที่​เป็น​มัคคุเทศก์​จะ​สอน​งาน​คุณ​เอง ส​อา​งค์​เชื่อ​มั่น​ใน​ตัว​คุณ คุณ​ก็​ต้อง​เชื่อ​มั่น​ใน​ตัว​เอง​ซิ​คะ” ส​อา​งทิพย์ให้​กำลังใจ

“ค่ะ​ แหวว​จะ​พยายาม​อย่าง​สุด​ความ​สามารถ​เลย​ค่ะ แล้ว​งาน​แรก​ของ​แหวว​คือ​ที่ไหน​คะ” สุด​ถนอม​รวบรวม​ความ​เชื่อ​มั่น พลัน​แว่ว​เสียง​ส​อา​ง​ทิพย์​ตอบ​ว่า​หัว​หิน

ด้าน​สุ​มา​น เธอ​เดิน​หน้า​สร้าง​ความ​ร้าวฉาน​ให้​วิชา​ติ​ กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​ต่อ ด้วย​การโทร.​ไป​นัด​วิชา​ติ​ออก​มา​พบ​ที่​ร้าน​อาหาร อ้าง​ว่าจะ​นำ​ถุง​เสื้อ​ที่​หยิบ​ไป​ผิด​​มา​คืน แถม​ขู่​ว่า ถ้า​วิชา​ติ​ไม่​ออก​มา​พบ เธอ​ก็​จะ​ไป​หา​ส​อา​ง​ทิพย์​เอง วิชา​ติ​ไม่​อยาก​ให้​ส​อา​ง​ทิพย์​เข้าใจ​ผิด​อีก​จึง​ยอม​รับ​นัด

จาก​นั้น​ สุ​มา​น​ก็โทร.​ไป​นัด​ส​อา​ง​ทิพย์​ให้​ออก​มา​พบ​ที่​ร้าน​อาหาร​เดียวกัน เพราะ​ตั้งใจ​ให้​ส​อา​ง​ทิพย์​มา​เห็น​เธอ​อยู่​ กับ​วิชา​ติ​และ​เข้าใจ​ผิด แต่​บังเอิญ​ฤ​ทธิ​รงค์​มา​พบ​เข้า จึง​ตาม​ไป​อธิบาย​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์

“พี่​ส​อา​งค์​เชื่อ​ผม​เถอะ​นะ​ครับ ยัง​ไง​พี่​ใหญ่​ก็​ไม่​มี​วัน​ไป​ยุ่ง​เกี่ยว​กับ​พี่​สุ​มา​นเป็นอันขาด ผม​เชื่อ​ว่าพี่​สุ​มา​น​เป็น​ฝ่าย​นัด​พี่​ใหญ่​มา​เจอ​มาก​กว่า”

ส​อา​ง​ทิพย์​นิ่ง​คิด​ก็​นึก​ได้​ว่าทั้งหมด​อาจ​เป็น​แผนการ​ที่​สุ​มา​น​ตั้งใจ​ทำให้​เธอ​เข้าใจ​วิชา​ติ​ผิด

“พี่​ก็​อย่า​ไป​หลงกล​เธอ​เลย​นะ​ครับ พี่​ใหญ่​ก็​คง​จะ​ถูก​พี่​สุ​มา​น​หลอก​เข้า​ด้วย​อีก​คน” ฤ​ทธิ​รงค์​ขอร้อง

“แต่​คุณ​ใหญ่​อาจจะ​เต็มใจ​ให้​หลอก​ก็ได้​นะ​คะ มี​หรือ​ที่​คุณ​ใหญ่​จะ​ตาม​แผนการ​คุณ​สุ​มา​น​ไม่ทันจริงๆแล้ว​คุณ​ใหญ่​ก็​คง​อยาก​จะ​ทำ​ความ​สนิทสนม​กับ​คุณ​สุ​มา​นอ​ยู่​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ” ส​อา​ง​ทิพย์​นึก​เคือง​สามี

“ถ้า​พี่​ใหญ่​ได้​รู้จัก​พี่​สุ​มา​น​จริงๆ เดี๋ยว​เขา​ก็​จะ​ต้อง​ถอย​หนี​ออก​มา​เอง​ล่ะ​ครับ พี่​ส​อา​งค์​เชื่อ​ผม”

“ก็ได้​ค่ะ  พี่​จะ​รอ​ให้​คุณ​ใหญ่​ถอย​ออก​มา​เอง แต่​ระหว่าง​ที่​รอ​นี่ พี่​จะ​ไม่​อยู่​เฉยๆหรอก​นะ​คะ คุณ​ฤทธิ์ พรุ่งนี้​พี่​ขอยืม​ตัว​คุณ​ฤทธิ์​เป็น​คู่​ควง​หน่อย​ซิคะ” ส​อา​ง​ทิพย์​คิด​เอา​คืน​วิชา​ติ

“อะไร​นะ​ครับ พี่​ส​อา​งค์” ฤ​ทธิ​รงค์​ตะลึง​มอง​ส​อา​ง​ทิพย์

เด๋อ​ปีน​ขึ้น​ไป​บน​บ้าน​ต้นไม้​แล้ว​สำรวจ​ไป​รอบๆ ไม่​เห็น​มี​ลูกน้อง​เสือ​มืด​ตาม​คำ​ขู่ ก็​ชวน​วิชชุ​ดา​หนี วิชชุ​ดา​สองจิตสองใจ แต่​สุดท้าย​ก็​ยอม​พา​เด๋อ​หนี​ออก​มา แต่​บังเอิญ​วี​ร​ชาติ​แวะ​มา​พอดี เพราะ​หวัง​จะ​แอบ​ดู​น้อง​สาว เขา​เห็น​วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​พา​กัน​หนี​ออก​มา​ก็​หัน​ไป​คว้า​ซาก​ถ่าน​มา​ป้าย​อำพราง​หน้าตา​ตัว​เอง แล้ว​โผล่​พรวด​มา​ขวาง​ทาง​วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​ไว้

“จะ​หนี​ไป​ไหน อยาก​ตาย​หรือ​ยัง​ไง หา” วี​ร​ชาติ​ดัด​เสียง​ขู่

“แก​เป็น​ใคร” วิชชุดา​ตกใจ​ถอยกรูด

“ฉัน​ก็​เป็น​ลูกน้อง​เสือ​มืด​ไง กลับ​ไป​กระท่อม​เดี๋ยวนี้ ไป” วี​ร​ชาติ​สั่ง

วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​ยัง​ยืน​จ้อง​หน้า​นิ่ง วี​ร​ชาติ​กลัว​น้อง​จำ​ได้ รีบ​หยิบ​ปืน​ยิง​ขึ้น​ฟ้า สอง​ทโมน​พา​กัน​วิ่ง​แตก​กระเจิง วี​ร​ชาติ​มอง​ตาม​ด้วย​ความ​เหนื่อย​ใจ

วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​วิ่ง​มา​ปะทะ​เข้า​กับ​นม​ค​ล้า​ม ทั้ง​สอง​หยุด​กึก​ โกหก​ว่าออก​ไป​วิ่ง​เล่น​กัน​มา

“ป้า​ก็​นึก​ว่า​คุณ​วิช​จะ​หนี​ไป​อีก​แล้ว” นม​ค​ล้า​ม​ล้อ

“ฉัน​สัญญา​กับ​เสือ​มืด​แล้ว​ว่า​จะ​ไม่​หนี ก็​ไม่​หนี​ซิ​จ๊ะ ฉัน​เป็น​คน​พูด​คำ​ไหน​คำ​นั้น ฉัน​ไม่​หนี​แน่ๆจ้ะ”

“ไม่​หนี​ก็ดี​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ ป้า​ไม่​อยาก​เห็น​เสือ​มืด​โมโห​อีก เสือ​มืด​ก็​ต้อง​ใช้​ความ​อดทน​ไม่​น้อย​ไป​กว่า​คุณ​วิช​หรอก​ค่ะ ถ้า​ไม่​จำเป็น​จริงๆเขา​ก็​ไม่​อยาก​จับ​คุณ​วิช​มา​หรอก​ค่ะ คน​มี​บุญคุณ​กัน​มา จะ​ไม่​ช่วย​ก็​ไม่ได้ ป้า​ล่ะ​เห็นใจ​เสือ​มืด​จริงๆ ไม่​รู้​จะ​ต้อง​เป็น​เสือ​ไป​อีก​นาน​แค่​ไหน” นม​ค​ล้า​ม​เดิน​ไป​บ่น​ไป​เรื่อย

วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​ไม่ได้​สนใจ​ ​เด๋อ​รอ​จน​นม​ค​ล้า​ม​เดิน​ออก​ไป​แล้ว​ก็​หัน​มา​ถาม​ลูกพี่

“เสือ​มืด​ให้​ลูกน้อง​คอย​เฝ้า​เรา​ไว้​จริงๆด้วย ถ้า​เสือ​มืด​รู้​ว่า​เรา​คิด​จะ​หนี เขา​จะ​ทำ​อะไร​เรา​ไหม​ครับ”

“ไม่​ต้อง​กลัว​หรอก เสือ​มืด​อยาก​ได้​แต่​เงิน​ค่า​ไถ่ คง​ไม่​ทำ​อะไร​หรอก” วิชชุ​ดา​ปลอบ​ใจ

ooooooo

เมื่อ​คุณนาย​จินดา​รู้​ว่า​สุด​ถนอม​ต้อง​ไป​ทำ​งาน​ที่​หัว​หิน ก็​สั่ง​ให้​จ้อย​ออก​ไป​ซื้อ​อาหาร​แห้ง​และ​หยูกยา​สารพัด​มา​แพ็ก​ใส่​กระเป๋า​เดินทาง​ให้​ลูก เพราะ​กลัว​ว่า​จะ​ลำบาก จ้อย​เห็น​ของ​ที่​คุณนาย​เตรียม​ก็​เปรย​ว่า

“ตอน​ที่​พี่​ชาย​ผม​ไป​ประจำ​ที่​ชาย​แดน​ยัง​เตรียม​ข้าวของ​ไม่ถึง​เศษ​เสี้ยว​ที่​คุณนาย​จัด​เตรียม​ให้​คุณ​แหวว​เลย ผม​ว่าอย่างนี้​ น่า​จะ​ส่ง​คน​ไป​คุ้มครอง​คุณ​แหวว​ซัก​สอง​สาม​คน”

“นั่น​ซิ​นะ ถ้า​มี​คน​คอย​ดูแล​ลูก​แหวว​ทาง​โน้น​ก็ดี​ซิ คุณ​โส​รัตน์” คุณนาย​นึก​ขึ้น​ได้​เพราะ​เมื่อ​เช้า​เธอ​เพิ่ง​ให้​คน​ไป​สืบ​ถาม​ดู​จึง​รู้​ว่า​โส​รัตน์​ถึง​หัว​หิน​ตั้งแต่​เมื่อ​วาน​แล้ว “อะไร​จะ​ประจวบ​เหมาะ​อย่าง​นี้ เบอร์​โทรศัพท์ ฉัน​จด​เบอร์​โทรศัพท์​ไว้​ไหน​นะ” คุณนาย​จินดา​วุ่นวาย​หา​เบอร์​โทรศัพท์​ของ​โส​รัตน์

จ้อย​ยื่น​กระดาษ​ให้​ด้วย​ท่าทาง​นิ่งๆเบลอๆ

คุณนาย​จินดา​โทร.​ไป​หา​โส​รัตน์​ที่​โรงแรม แล้ว​ขอร้อง​ให้​เขา​ช่วย​ดูแล​สุด​ถนอม​ที่​จะ​ไป​ทำ​งาน​ที่​หัว​หิน​ด้วย

“เออ คือ​ผม​ต้อง​คอย​ติดตาม​ท่าน​ผู้​กำกับฯ คง​จะ​ไม่​มี​เวลา...” โส​รัตน์​ชี้​แจง  ​เป็น​เวลา​เดียว​กับ​ที่สุด​ถนอม​กับ​หลวง​พิศาล​เดิน​เข้า​มา​ใน​บ้าน​พอดี   คุณนาย​จินดา​หัน​ไป​เห็น​ก็​รีบ​สรุป​ความ​เข้า​ข้าง​ตัว

“ขอบคุณ​คุณ​โส​รัตน์​จริงๆนะ​คะ​ที่​มี​น้ำใจ​  คุณ​รับปาก​จะ​ดูแล​ลูก​แหวว​อย่าง​นี้ ป้า​ค่อย​สบายใจ​หน่อย  ​ลูก​แหวว​มา​พอดี ให้​ลูก​แหวว​ได้​ขอบคุณ​คุณ​โส​รัตน์​ด้วย​ตัว​เอง​ดี​กว่า​นะ​คะ มา​ลูก คุณโส​รัตน์​อยาก​คุย​ด้วย​แน่ะ ​สงสัย​กำลัง​คิดถึง​ลูก​อยู่​พอดี” คุณนาย​จินดา​ดึง​สุด​ถนอม​มา​ยัด​โทรศัพท์​ใส่​มือ​ให้

“คุณ​โส​รัตน์​คะ แหวว​ขอโทษ​จริงๆนะ​คะ​ที่​คุณ​แม่​โทรศัพท์​ไป​รบกวน​ คุณ​โส​รัตน์​ไม่​ต้อง​ลำบาก​มา​ดูแล​แหวว​หรอก​ค่ะ แหวว​ดูแล​ตัว​เอง​ได้”

“แต่​ถ้า​มี​ปัญหา​อะไร ก็​มา​หา​ผม​ได้​นะ​ครับ ผม​คง​อยู่​ที่​นี่อีก​หลาย​วัน”

“ไม่​เป็นไร​หรอก​ค่ะ แหวว​ดูแล​ตัว​เอง​ได้​จริงๆ ถึง​เวลา​แล้ว​ที่​แหวว​ควร​จะ​ยืน​ได้​ด้วย​ตัว​เอง​ซัก​ที ขอบคุณ​นะ​คะคุณ​โส​รัตน์​แล้ว​แหวว​จะ​ขอร้อง​ไม่​ให้​คุณ​แม่​โทรศัพท์​ไป​รบกวน​คุณ​อีก”

“ยินดี​ด้วย​นะ​ครับ​ที่​คุณ​ได้​งาน​แล้ว”

“ขอบคุณ​ค่ะ​​ สวัสดี​นะ​คะ” สุด​ถนอม​วาง​โทรศัพท์​ลง

“ทำไม​ลูก​พูด​ตัดรอน​คุณ​โส​รัตน์​อย่าง​นั้น​ล่ะ คุณ​โส​รัตน์ ​อุตส่าห์​เอ่ย​ปาก​เอง​ว่าจะ​ช่วย​ดูแล​ลูก ถ้า​ลูก​มี​นาย​ตำรวจ​ใหญ่​ระดับ​คุณ​โส​รัตน์​ไป​ปกป้อง​ดูแล ใคร​เห็นจะ​ต้อง​เกรงใจ ไม่​มี​ ใคร​กล้า​ใช้​งาน​ลูก​แน่ๆ” คุณนาย​จินดา​หา​ทาง​ช่วย​ลูก

หลวง​พิศาล​ไม่​เห็น​ด้วย​เข้า​มา​ค้าน แล้ว​ทั้ง​คู่​ก็​ทะเลาะ​กัน​อีก สุด​ถ​นอม​เหนื่อย​ใจ​เดิน​หนี​ไป

ooooooo

สด​สวย​เดิน​มา​เมียงมอง​แถว​หน้า​บ้าน​เถ้าแก่​ฮวด เพราะ​รู้​ข่าว​ว่า​เสือ​สอน​จะ​เข้า​ปล้น จึง​มั่นใจ​ว่า​ต้อง​ได้​พบ​ศ​ยาม​แน่ แล้ว​ก็​ไม่​ผิดหวัง เพราะ​ศ​ยาม​ที่​ปลอม​เป็น​พ่อค้า​ขาย​ปลา​นั่ง​ขาย​อยู่​ริม​ทาง​เรียก​สุด​สวย​เข้าไป​หา​พลาง​ไล่​ให้​กลับ​ไป​เพราะ​ที่​นี่อันตราย
“ถ้า​สวย​ไม่​มา​ที่​นี่ แล้ว​สวย​จะ​เจอ​คุณ​ศ​ยาม​หรือ​คะ สวย​มี​เรื่อง​สำคัญ​ที่​จะ​ต้อง​ถาม​คุณ​ค่ะ” สด​สวย​บอก​จุด​ประสงค์ ศ​ยาม​อึ้ง​จำ​ต้อง​พา​เธอ​หลบ​ออก​มา

เมื่อ​อยู่​กัน​ตามลำพัง ​สด​สวย​ยิง​คำ​ถาม​เรื่อง​เมียน้อย​ท่าน​รองฯ และ​กระท่อม​กลาง​ป่า

ศ​ยาม​นิ่ง​คิด​ก่อน​ตอบ “มัน​เป็น​เรื่อง​ที่​ยัง​บอก​คุณ​สวย​ใน​ตอน​นี้​ไม่ได้​จริงๆ แต่​เชื่อ​ผม​เถอะ​นะ​ครับ มัน​ไม่​ใช่​เป็น​อย่าง​ที่​คุณ​สวย​คิด ผม​รับรอง​ได้​เลย​ว่าคุณ​กลาง​ไม่ได้​ทำ​เรื่อง​ที่​เสื่อมเสีย​แน่ๆ ผู้หญิง​ที่​อยู่​ใน​กระท่อม​นั่น​ก็​เป็น​คน​ที่​คุณ​สวย​รู้จัก ถึง​สิ่ง​ที่​คุณ​กลาง​กำลัง​ทำ​อยู่​มัน​อาจจะ​ไม่​ถูกต้อง​ไป​บ้าง แต่​ก็​ทำ​ไป​ด้วย​เจตนา​ดี”

“สวย​นึก​แล้ว​เชียว​ว่าคุณ​กลาง​โกหก​สวย ผู้หญิง​ที่​อยู่​ใน​กระท่อม​นั่น​ไม่​ใช่​เมียน้อย​ท่าน​รองฯ แต่​เป็น​เมียน้อย​คุณ​กลาง​เอง​นั่นแหละ​ ใช่​ไหม​คะ ​ขอบคุณ​คุณ​ศ​ยาม​มาก​นะ​คะ​ที่​ทำให้​สวย​ตา​สว่าง​ได้​ซัก​ที” สด​สวย​หมุน​ตัว​เดิน​ออก​ไป​อย่าง​รวดเร็ว

“เดี๋ยวก่อน​ครับ คุณ​สวย ผม​ไม่ได้​หมายความ​อย่าง​นั้น คุณ​กลาง​ไม่ได้​มี​เมียน้อย​ครับ”

วี​ร​ชาติ​เมื่อ​กลับ​มา​ถึง​บ้าน ก็​โดน​สด​สวย​ไล่ เพราะ​เข้าใจ​ว่า​เขา​มี​เมียน้อย เขา​พยายาม​อธิบาย​แต่​ยิ่ง​อธิบาย สด​สวย​ก็​ยิ่ง​เข้าใจ​ผิด ถึง​กับ​คว้า​เสื้อ​ผ้า​ของ​วี​ร​ชาติ​โยน​ใส่​หน้า​ไม่​หยุด

“แล้ว​จะ​ให้​ผม​ไป​อยู่​ที่ไหน” วี​ร​ชาติ​จ๋อย

“ไป​อยู่​ที่ไหน​ก็ได้ แต่​ไม่​ใช่​อยู่​บ้าน​นี้ ไป​ให้​พ้น​หน้า ไปๆ สวย​ไม่​อยาก​เห็น​หน้า​คุณ สวย​ขยะแขยง​คุณ​เป็น​ที่สุด คน​โกหก คน​หลอกลวง” สด​สวย​ผลัก​วี​ร​ชาติ​ออก​ไป แล้ว​ปิด​ประตู​ใส่​หน้า

วี​ร​ชาติ​ถือ​เสื้อ​ผ้า​เต็ม​อ้อม​แขน ยืน​เหว​ออ​ยู่​หน้า​ประตู

ooooooo

วิชชุ​ดา​เห็น​เสือ​มืด​หาย​ไป​นาน​ก็​นึก​ห่วง จึง​เข้า​มา​สอบ​ถาม​กับ​นม​ค​ล้า​ม แต่​นม​ค​ล้า​ม​ก็​ไม่​รู้​ว่า​เสือ​มืด​จะ​กลับ​มา​เมื่อ​ไหร่​เหมือน​กัน

“แล้ว​ถ้า​เขา​ไม่​กลับ​มา​ล่ะ ป้า​จะ​ทำ​ยัง​ไง”

“คุณ​วิช​คะ เรื่อง​เกิด​แก่​เจ็บ​ตาย เป็น​เรื่อง​ธรรมดา​ของ​ โลก​ค่ะ ยัง​ไง​ซัก​วัน​คน​เรา​ก็​ต้อง​ตาย จะ​ตาย​ช้า ตาย​เร็ว​เท่านั้น”

“ไม่ได้​นะ ป้า​ค​ล้า​ม ป้า​จะ​ปลงตก​อย่าง​นี้​ง่ายๆไม่ได้ อย่าง​น้อย​ถ้า​หาก​เสือ​มืด​เลิก​ออก​ไป​ปล้น​ชาว​บ้าน ไป​หา​งาน​สุจริต​ทำ เสือ​มืด​ก็​สามารถ​จะ​มี​ชีวิต​ต่อ​ไป​ได้​อย่าง​ยืน​ยาว​แน่ๆ”

“ฉัน​นึก​ว่า​เรา​อยาก​จะ​ให้​ฉัน​ตาย​เร็วๆซะ​อีก” ศ​ยาม​โผล่​มา​ยืน​ด้าน​หลัง​วิชชุ​ดา

“นาย​ยัง​ไม่​ตาย​หรือ เสือ​มืด” วิชชุ​ดา​ทัก

“นี่​ถ้า​ฉัน​ตาย​ทุก​ครั้ง​ที่​มี​คน​สาปแช่ง​ล่ะ​ก็ ฉัน​คง​จะ​ตาย​ไป​เป็น​ร้อยๆครั้ง​แล้ว​ล่ะ นี่​เรา​เป็น​ห่วง​ฉัน​มาก​เลย​หรือ”

“ใคร​บอก​ว่าฉัน​เป็น​ห่วง​นาย พูด​อะไร​เพ้อเจ้อ” วิชชุ​ดา​เดิน​หนี

ศ​ยาม​ยิ้ม​ขำ​เดิน​ตาม​ไป​ยั่ว​ต่อ วิชชุ​ดา​ขอร้อง​ให้​เสือ​มืด​ออก​ปล้น​ครั้ง​นี้​เป็น​ครั้ง​สุดท้าย

“วัน​นี้​ฉัน​ไม่ได้​ไป​ปล้น​ใคร แค่​ไป​ดู​ลาดเลา​เฉยๆ แต่​ฉัน​คง​ไม่​ไป​ปล้น​ใคร​แล้ว​ล่ะ เพราะ​รับปาก​เรา​ไป​แล้ว ฉัน​ก็​จะ​ทำให้​ได้ แล้ว​เรา​ก็​เลิก​พูด​เรื่อง​นี้​ได้​แล้ว ฉัน​เบื่อ​คำ​เทศนา​ของ​เรา​เต็ม​ทน​แล้ว ขอ​ฉัน​ได้​อยู่​อย่าง​สงบ​สุข​บ้าง​นะ” ศ​ยาม​เดิน​ออก​ไป

วิชชุ​ดา​ยิ้ม​อย่าง​โล่ง​ใจ เธอ​กลับ​ไป​ที่​กระท่อม ขอ​อนุญาต​นม​ค​ล้า​ม​พา​เด๋อ​ออก​ไป​เล่น​นํ้า​ที่​ลำธาร และ​เห็น​เสือ​มืด​นอน​อยู่​ริม​ลำธาร ห่าง​ออก​ไป​มี​เบ็ด​ปัก​คา​อยู่​ใน​ลำธาร วิชชุ​ดา​เดิน​ไป​นั่ง​ข้างๆ แล้ว​แอบ​มอง​ว่า​เสือ​มืด​หลับ​จริง​หรือ​เปล่า

“จะ​มอง​ฉัน​ไป​อีก​นาน​ไหม ฉัน​บอก​แล้ว​ไง​ว่าฉัน​ขอ​อยู่​อย่าง​สงบ​สุข​บ้าง” ศ​ยาม​ลุก​ขึ้น

“นาย​บอก​ว่าถ้า​นาย​ได้​เงิน​ค่า​ไถ่​แล้ว นาย​จะ​หนี​ไป​ ทาง​ใต้ นาย​มี​ญาติ​พี่น้อง​อยู่​ทาง​ใต้​เหรอ”

ศ​ยาม​ส่าย​หน้า​แล้ว​แต่ง​เรื่อง​หลอก​วิชชุ​ดา​ว่าเขา​มี​พี่​ชาย​อยู่​คน​หนึ่ง แต่​พี่​คง​จะ​ลืม​ไป​แล้ว​ว่ายัง​มี​น้อง​ชาย​คน​นี้​อยู่ รวม​ทั้ง​ทุก​คนใน​ครอบครัว​ด้วย เพราะ​เขา​เป็น​แกะดำ​ใน​ครอบครัว ไม่​มี​ใคร​รัก ไม่​มี​ใคร​สนใจ

“ฉัน​ชอบ​ทำตัว​เกะกะ​เกเร ขณะ​ที่​พี่​ชาย​ฉัน​ขยัน​ตั้งใจ​เรียน เป็น​เด็ก​ดี​ของ​พ่อ​แม่​มา​ตลอด”

“แล้ว​เกิด​อะไร​ขึ้น ทำไม​นาย​ถึง​ได้​กลาย​มา​เป็น​โจร เรื่อง​ที่​ป้า​ค​ล้า​ม​เคย​เล่า​ว่า​พ่อ​แม่​นาย​ถูก​ฆ่า​ตาย ก็​ไม่​ใช่​เรื่อง​จริง​น่ะ​ซิ” วิชชุ​ดา​ซัก

“แม่​แก​ไม่​อยาก​เล่า​ความ​จริง เพราะ​ไม่​อยาก​ให้​ครอบครัว​ฉัน​เสื่อมเสีย​ชื่อเสียง พ่อ​ฉัน​เป็น​คุณ​พระ​เชียว​นะ เป็น​นาย​ตำรวจ​ตำแหน่ง​ใหญ่​โต​ พี่​ชาย​ฉัน​ก็​เลย​ดำเนิน​รอย​ตาม​พ่อ ป่านนี้​คง​เป็น​นาย​ร้อย​นาย​พัน​ไป​แล้ว พี่​ชาย​ฉัน​เป็น​ลูก​รัก ส่วน​ฉัน​เป็น​ลูก​ชัง​ ฉันทะ​เลาะ​กับ​พี่​ชาย พลั้ง​มือ​ทำร้าย​เขา พ่อ​ถึง​กับ​ไล่​ฉัน​ออก​จาก​บ้าน​โดย​ไม่​ดู​ดำ​ดู​ดี”

“ถ้า​นาย​ยอม​กลับ​ไป​บ้าน ไป​ขอโทษ​กับ​สิ่ง​ที่​นาย​ทำ​ลง​ไป นาย​ก็​จะ​ไม่​เป็น​โจร​อย่าง​ทุก​วัน​นี้”

“ถึง​ฉัน​กลับ​ไป พ่อ​ก็​ต้องหา​เรื่อง​ไล่​ฉัน​ออก​จาก​บ้าน พ่อ​เกลียด​ฉัน ฉัน​ก็​เลย​หนี​มา​อยู่​กับ​โจร กลาย​เป็น​โจร​ซะ ทุก​คน ใน​ครอบครัว​ถือว่าฉัน​ตาย​ไป​แล้ว ฉัน​เอง​ก็​คิด​ว่าฉัน​ไม่​มี​ครอบครัว​แล้ว​เหมือน​กัน”

“แต่​ฉัน​เชื่อ​ว่า ถ้า​เขา​รู้​ว่า​นาย​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่ เขา​ต้อง​ยินดี​ที่​จะ​ช่วย​นาย​ทุก​อย่าง​แน่ พี่​ชาย​นาย​ชื่อ นามสกุล​อะไร​บอก​มา​ซิ​เสือ​มืด” วิชชุ​ดา​อยาก​จะ​ช่วย

ศ​ยาม​รีบ​เปลี่ยน​เรื่อง​แกล้ง​ร้อง​ว่าปลา​ตัว​ใหญ่​ติด​เบ็ด​แล้ว​ให้​วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​มา​ช่วย

“ดึง​ไว้​ไม่​อยู่​แล้ว” ศ​ยาม​ทำ​ถลา​ลง​ไป​ใน​นํ้า​พร้อม​กับ​ดึง​วิชชุ​ดา​และ​เด๋อ​ลง​ไป​ด้วย

“นี่​นาย​แกล้ง​ฉัน​ใช่​ไหม​เสือ​มืด รุม​เลย นาย​เด๋อ” วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​ช่วย​กัน​วัก​นํ้า​สาด​ใส่​ศ​ยาม

ศ​ยาม​สาด​นํ้า​กลับ​ไป​อย่าง​ไม่​ถอย ทั้ง​สาม​เล่น​นํ้า​กัน​เปียก​ปอน​ไป​หมด​อย่าง​สนุกสนาน

ooooooo

วิชชุ​ดา​เข้า​มา​ช่วย​นม​ค​ล้า​มล้าง​จาน​และ​ชวน​คุย​เรื่อง​พี่​ชาย​ฝาแฝด​ของ​เสือ​มืด​ที่​เป็น​ตำรวจ เล่น​เอา​นม​ค​ล้า​ม​เป็น​งง เพราะ​ไม่​รู้​เรื่อง​มา​ก่อน​เลย ใน​ขณะ​ที่​ศ​ยาม​กำลัง​สอน​เด๋อ​ว่าลูกผู้ชาย​ไม่​จำเป็น​ต้อง​ทำตัว​กร้าว​แกร่ง ถ้า​หาก​รู้จัก​รับผิดชอบ​หน้าที่​ของ​ตัว​เอง มี​สัจจะ ​รู้จัก​ให้​เกียรติ​คน​อื่น ​ก็​เรียก​ว่า​เป็น​ลูกผู้ชาย​แล้ว เด๋อ​นิ่ง​ฟัง​อย่าง​ตั้งใจ

วิชชุ​ดา​หวัง​ให้​เสือ​มืด​กลับ​ตัว​กลับ​ใจ เพื่อ​เริ่ม​ต้น​ชีวิต​ใหม่ จึง​เข้า​มา​เกลี้ยกล่อม​ให้​เสือ​มืด​กลับ​ไป​ขอโทษ​พี่​ชาย​และ​ขอ​ความ​ช่วยเหลือ​จาก​เขา

“ฉัน​ไม่​ต้องการ​ความ​ช่วยเหลือ​จาก​ใคร​หน้า​ไหน​ทั้งนั้น ฉัน​ยืน​ด้วย​ลำ​แข้ง​ของ​ตัว​เอง​ได้”

“นาย​คง​ละอาย​ใจ​เกิน​กว่า​ที่​จะ​ไป​พบ​หน้า​พี่​ชาย​นาย​ล่ะ​ซิ งั้น​นาย​ก็​ต้อง​เริ่ม​ต้น​ทำ​สิ่ง​ดีๆลบล้าง​ความ​ผิด​ที่​นาย​เคย​ทำ​ลง​ไป การ​ทำ​ดี​ถึง​จะ​เป็น​เรื่อง​ยาก​แต่​ผล​ของ​มัน​ก็​แตก​ต่าง​จาก​การ​ทำ​ความ​ชั่ว”

“ฉัน​ไม่​น่า​เล่า​เรื่อง​พี่​ชาย​ให้​เรา​ฟัง​เลย ให้​ตาย​ซิ มี​เรื่อง​ใหม่​มาก​วน​ใจ​จน​ได้”

“ฉัน​หวัง​ดี​กับ​นาย​นะ นาย​ไม่​ควร​จะ​เอาชนะ​พี่​ชาย​นาย​ด้วย​การ​มา​เป็น​โจร แต่​ควรจะชนะ​ด้วย​การ​ทำ​ความ​ดี​แข่ง​กับ​เขา​มาก​กว่า นาย​สัญญา​กับ​ฉัน​ได้​ไหม​ว่า​นาย​จะ​กลับ​ตัว​เป็น​คน​ดี​จริงๆ เพื่อ​ว่า​วัน​หนึ่ง​นาย​จะ​ได้​กลับ​ไป​หา​ครอบครัว​นาย​ได้​อย่าง​ภาคภูมิ​ใจ สัญญา​ซิ เสือ​มืด”

“ฉัน​สัญญา​ก็ได้”

วิชชุ​ดา​ยื่นมือ​ออก​ไป​ให้​ศ​ยาม​จับ​มือ​วิชชุ​ดา​เป็น​การ​ตกลง ระหว่าง​นั้น นม​ค​ล้า​ม​เดิน​เข้า​มา​​เห็น​พอดี นาง​แกล้ง​กระแอม​แล้ว​ตะโกน​สั่ง​ให้​เสือ​มืด​ไป​เก็บ​ฟืน​มา​ให้ ศ​ยาม​รีบ​ปล่อย​มือ​จาก​วิชชุ​ดา​เดิน​ออก​ไป นม​ค​ล้า​ม​มอง​ศ​ยาม​อย่าง​จับ​สังเกต​แล้ว​ตาม​ไป​เตือน เพราะ​กลัว​ศ​ยาม​จะ​เผลอ​ตัว​เผลอ​ใจ​จน​เรื่อง​เลยเถิด​ไป​ไกล

“เรื่อง​มัน​จะ​เลยเถิด​ไป​ไหน​ได้​ล่ะ​นม อีก​ไม่​กี่​วัน​พี่ ​โส​รัตน์​ก็​จะ​มา​ช่วย​คุณ​วิช​แล้ว ยัง​ไง​สุดท้าย​เธอ​ก็​จะ​ต้อง​ยอม​แต่งงาน​กับ​พี่​โส​รัตน์​ไม่​มี​อะไร​เปลี่ยน​ไป​จาก​นี้​แน่ๆ” ศ​ยาม​ยืนยัน

“แล้ว​ทำไม​คุณ​มืด​จะ​ต้อง​โกหก​เรื่อง​พี่​ชาย​ฝาแฝด​ด้วย​ล่ะ​คะ เหมือน​คุณ​มืด​เตรียม​การ​ไว้​เผื่อว่า​จะ​ได้​เจอ​คุณ​วิช​อีก​ใน​วัน​ข้าง​หน้า” นม​ค​ล้า​ม​ยัง​ข้องใจ

“ถึง​เวลา​นั้น​จริงๆคุณ​วิช​ก็​คง​เป็น​พี่​สะใภ้​ของ​ฉัน​ไป​แล้ว ไม่​มี​อะไร​ที่​นม​จะ​ต้อง​เป็น​ห่วง​หรอก” ศ​ยาม​ตัดบท​แล้วรีบ​เดิน​หนี

ooooooo

คุณนาย​จินดา​จะ​ตาม​ไป​ดูแล​สุด​ถนอม​ที่​หัว​หิน​ด้วย เพราะ​กลัว​ลูก​จะ​ลำบาก แต่​หลวง​พิศาล​เข้า​มา​ขวาง จึง​ทำได้​เพียง​ยัด​กระดาษ​จด​เลข​โทรศัพท์​ของ​โส​รัตน์​ใส่​มือ​ลูก​สาว

“จะ​สั่งเสีย​อะไรนักหนา​นะ​คุณ​จินดา ไป​ได้​แล้ว​ลูก​แหวว มี​ปัญหา​อะไร​ก็​ปรึกษา​หัวหน้า​ของ​ลูก ไม่​ต้อง​ไป​รบกวน​คน​อื่น​หรอก ไป​ขึ้น​รถ ไป” หลวง​พิศาล​สั่ง

สุด​ถนอม​ยกมือ​ไหว้​ลา​คุณนาย​จินดา​กับ​หลวง​พิศาล​แล้ว​ขึ้น​รถ​ออก​ไป

“โธ่​ลูก​แหวว​ของ​แม่ ไม่​รู้​จะ​ต้อง​ไป​ตก​ระกำ​ลำบาก​แค่​ไหน” คุณนาย​จินดา​นํ้า​ตา​ซึม

“ได้​ไป​ทำ​งาน​ที่​ยาก​ลำบาก​อย่าง​นี้​ซิ​ดี ยาย​แหวว​จะ​ได้​เรียนรู้​ชีวิต ได้​รู้​ว่าการ​ที่​จะ​ได้​เงิน​แต่ละ​บาท​แต่ละ​สตางค์...มัน​ต้อง​เหนื่อย​ยาก​แค่​ไหน”

“คุณ​หลวง​นี่​ไม่​รัก​ลูก​เลย​หรือ​ยัง​ไง​คะ แทนที่จะ​ช่วย​ฉัน​ห้าม​ลูก​ไว้ กลับ​สนับสนุน​ให้​ลูก​ออก​ไป​ทำ​งาน​ตรากตรำ หรือ​ว่า​คุณ​หลวง​มี​ความ​สุข​ที่​ได้​ขัดใจ​ฉัน ดี​ล่ะ ถ้า​อย่าง​นั้น​ก็​ที​ใคร​ที​มัน” จินดา​สะบัด​หน้า​เดิน​หนี

ส่วน​วิชชุ​ดา​เมื่อ​เห็น​ศ​ยาม​กำลัง​จะ​ออก​ไป​ข้าง​นอก​ก็​รีบ​เข้า​มา​ต่อ​รอง​เรื่อง​เงิน​ค่า​ไถ่

“นาย​เรียก​ค่า​ไถ่​ตัว​ฉัน​มาก​เกินไป พี่​ชาย​ฉัน​ถึง​ได้​ต้อง​ใช้​เวลา​รวบรวม​เงิน​หลาย​วัน ถ้า​หาก​นาย​ลด​ค่า​ไถ่​ลง​ซัก​ครึ่งนึง​นาย​ก็​จะ​ได้​ค่า​ไถ่​เร็ว​ขึ้น​ไง สัก​เงิน​สาม​หมื่น​บาท​ก็​น่า​จะ​พอ​ให้​นาย​ไป​เริ่ม​ต้น​ชีวิต​ใหม่​ได้​นะ”

“ถ้า​ฉัน​ยอม​ลด​ค่า​ไถ่​ให้​เรา อีก​หน่อย​ก็​ไม่​มี​ใคร​เชื่อ​คำ​พูด​ของ​ฉัน ยัง​ไง​คำ​พูด​ของ​เสือ​มืด​จะ​ต้อง​ศักดิ์สิทธิ์ พูด​คำ​ไหน​คำ​นั้น ไม่​งั้น​ก็​เสียชื่อ​เสือ​มืด​กัน​พอดี” ศ​ยาม​ทำ​เข้ม

“นาย​จะ​สนใจ​ทำไม อีก​ไม่​นาน​นาย​ก็​จะ​ไม่ได้​เป็น​เสือ​มืด​แล้ว นาย​ได้​เงิน​ค่า​ไถ่​เมื่อ​ไหร่ ชีวิต​ของ​นาย​ก็​จะ​ดี​ขึ้น​เมื่อนั้น แค่​ได้​เงิน​น้อย​กว่า​ที่​คาด​ไว้​หน่อย​เดียว คง​ไม่​เป็น​อะไร​หรอก นาย​อย่า​โลภ​มาก​นัก​เลย​นะ รีบ​หา​ทาง​ปล่อย​ฉัน​ไป ดี​กว่า​ให้​ฉัน​อยู่​เป็น​ภาระ​นาย​อย่าง​นี้” วิชชุ​ดา​เกลี้ย​กล่อม

แต่​ศ​ยาม​ไม่​ยอม​แถม​ขู่​กลับ​ว่า​จะ​เพิ่ม​เป็น​หนึ่ง​แสน​บาท​แล้ว​เดิน​หนี​ไป​ทันที วิชชุ​ดา​มอง​ตามอย่าง​ไม่​พอใจ เธอ​กลับ​ไป​บ่น​กับ​เด๋อ เจ้าตัว​แสบ​รีบ​ออกรับ​แทน​ว่า ลูกผู้ชาย​จะ​ต้อง​รักษา​คำ​พูด

“ที​เรื่อง​อื่น ฉัน​ไม่​เห็น​ว่าเสือ​มืด​จะ​รักษา​คำ​พูด​เลย เรื่อง​ที่​จะ​เลิก​เป็น​โจร​ก็​พูด​กลับไปกลับมา นี่​ฉัน​กลัว​ว่า​เขา​จะ​เปลี่ยนใจ​อีก ก็​เลย​หา​ทาง​ให้​เขา​ได้​เงิน​ค่า​ไถ่​เร็วๆ แต่​เขา​ก็​ไม่​ยอม​ตกลง​ด้วย คน​อะไร พูด​ไม่​รู้​เรื่อง”

“แล้ว​ผม​จะ​ลอง​พูด​กับ​เสือ​มืด​ให้ เรา​เป็น​ลูกผู้ชาย​เหมือน​กัน น่า​จะ​พูด​กัน​เข้าใจ​กว่า” เด๋อ​ทำ​แมน

วิชชุ​ดา​หมั่นไส้​หยิก​เข้าที่​ต้น​แขน แล้ว​พา​กัน​ไปทำ​งาน​บ้าน และ​จะ​เข้าไป​ทำ​ความ​สะอาด​ห้อง​เสือ​มืด​ให้​เอง แต่​ นม​ค​ล้า​ม​ไม่​ยอม ทำให้​วิชชุ​ดา​มอง​อย่าง​แปลก​ใจ

ooooooo

ศ​ยาม​มา​หา​วี​ร​ชาติ แต่​เมื่อเห็น​สภาพ​อิดโรย​เหมือน​ไม่ได้​นอน​ทั้ง​คืน​ของ​เขา​และ​เสื้อ​ผ้า​ข้าวของ​เครื่อง​ใช้​ที่​กอง​ไว้​อยู่​ที่​หน้า​ตัว​บ้าน​ก็​พอ​เข้าใจ​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น

“ผม​ขอโทษ​จริงๆนะ ไม่​คิด​เลย​ว่า คุณ​สวย​จะ​เข้าใจ​ผิด​ไป​ใหญ่​โต​ขนาด​นี้ ที่จริง​ผม​ก็​ยืนยัน​กับ​คุณ​สวย​แล้ว​ว่า คุณ​ไม่ได้​มี​เมียน้อย ทำไม​คุณ​สวย​ถึง​ไม่​เชื่อ​ก็​ไม่​รู้”

“ผู้หญิง​ก็​อย่าง​นี้ ฟัง​แต่​สิ่ง​ที่​เขา​อยาก​จะ​ได้ยิน​เท่านั้น ผม​คง​จะ​ต้อง​นอน​ตาก​ยุง​อยู่​นอก​บ้าน​อย่าง​นี้​จนกว่า​จะ​บอก​ความ​จริง​กับ​คุณ​สวย​เธอ​ได้ นี่​เพราะ​แผนการ​บ้าๆของ​พี่​ใหญ่​แท้ๆ ทำให้​ต้อง​ลำบาก​กัน​ไป​หมด”

“เรื่อง​ลำบาก ผม​ไม่​กลัว​หรอก กลัว​แต่​ว่า​จะ​เสีย​งาน​ใหญ่​ น่ะ​ซิ” ศ​ยาม​กังวล​เรื่อง​เสือ​สอน​เพราะ​อยาก​จะจับตัว​ให้​ได้​ก่อน​วัน​ปล้น​บ้าน​เถ้าแก่​ฮวด

ด้าน​เสือ​สอน เขา​กำลัง​ฟัง​กง​กับ​ลาด​รายงาน​ความ​คืบ​หน้า เรื่อง​เถ้าแก่​ฮวด​เพิ่ม​ลูกน้อง​เป็น​สอง​เท่า​เพื่อ​รับมือ ด้าน​กอง​ปราบ​ก็​ส่ง​ตำรวจ​มือดี​ลงพื้น​ที่นับ​สิบ ตั้งใจ​จะ​จับ​เสือ​สอน​ให้​ได้ แถม​เถ้าแก่​ฮวด​ยัง​ประกาศ​จับตาย​เสือ​สอน​ให้​ค่าหัว​ห้า​พัน​บาท

“ห้า​พัน​เท่านั้น​เอง​เหรอ​วะ” เสือ​สอน​ไม่​ชอบใจ​นัก

“จะ​ห้า​พัน​หรือ​ห้า​หมื่น​ก็​อย่า​ไป​สนใจ​เลย​น่า ฉัน​ว่า เรา​บุก​ปล้น​บ้าน​ไอ้​เถ้าแก่​ฮวด​มัน​ซะ​คืน​นี้​เลย ปล้น​แบบ​ไม่​ให้​มัน​ได้​ตั้งตัว จะ​ได้​ไม่​มี​ปัญหา” กง​เสนอ แต่​เสือ​สอน​ไม่​ยอม​เพราะ​ถือ​สัจจะ​เป็น​เรื่อง​ใหญ่

“ข้า​เป็น​คน​พูด​จริง​ทำ​จริง  ต่อ​ให้​ไอ้​เถ้าแก่​ฮวด​มัน​มี​คน​เป็นกอง​ทัพ หรือ​ตำรวจ​จะ​มา​กัน​เป็น​ร้อย​ข้า​ก็​ไม่​กลัวถ้า​กลัว​ก็​ไม่​ใช่​เสือ​สอน​แล้ว เอ็ง​สอง​คน​ให้​ใคร​ก็ได้​ไป​บอก​เถ้าแก่​ฮวด​ที ค่าหัว​ข้า​มัน​ต้อง​หลัก​หมื่น แค่​ห้า​พัน​มัน​น้อย​ไป ​ถ้า​มัน​ไม่​รีบ

เพิ่ม​ค่าหัว​ข้า​ล่ะ​ก็  ข้า​จะ​ปล้น​ร้าน​มัน​ใน​ตลาด​ด้วย ไป​บอก​มัน​ให้​ได้​ล่ะ” เสือ​สอน​ทิ้งท้าย

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"อาเล็ก" บุกทวงคืนร่าง “กระทิง” ไม่ยอมเปิดศึกวางมวย ใน “แค้นรักสลับชะตา”

"อาเล็ก" บุกทวงคืนร่าง “กระทิง” ไม่ยอมเปิดศึกวางมวย ใน “แค้นรักสลับชะตา”
19 มิ.ย 2564

10:25 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันเสาร์ที่ 19 มิถุนายน 2564 เวลา 12:19 น.