ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

วนาลี

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

รถจี๊ป​ของ​วี​ร​ชาติ​แล่น​มา​จอด​หน้า​โรงไม้​แต่​เช้า ศ​ยาม​เดิน​มา​หา​พลาง​ร้อง​ทัก ขณะ​ที่​วี​ร​ชาติ​กระโดด​ลง​จาก​รถ​พลาง​บ่น​ว่า ต้อง​รีบ​หลบ​สด​สวย​มา เธอ​เริ่ม​ระแคะระคาย​เรื่อง​ที่​เขา​ไป​สร้าง​กระท่อม​แล้ว

“ตอน​นี้​เรา​คง​ต้อง​แก้​ปัญหา​เฉพาะหน้า​ไป​ก่อน คิด​ซะ​ว่า​อีก​สาม​วัน​เท่านั้น เรื่อง​ทุก​อย่าง​ก็​จะ​จบ​ลง​แล้ว” ศ​ยาม​พึมพำ​คล้าย​ปลอบ​ใจ​ตัว​เอง

“ฉัน​จะ​ลอง​คุย​กับ​พี่​ใหญ่​ดู เผื่อ​อาจจะ​ร่น​เวลา​ชิง​ตัว​ยาย​วิช​ให้​เร็ว​ขึ้น​อีก​หน่อย นาย​จะ​ได้​ไม่​ต้อง​ลำบาก​มาก​ไป​กว่า​นี้  ไปๆ ไป​เอา​ตัว​ยาย​วิช​มา ไป พอ​พา​ยาย​วิช​ไป​ถึง​กระท่อม น่า​จะ​ควบคุม​ยาย​วิช​ได้​ง่าย​ขึ้น”

“ไม่​มี​คำ​ว่า ง่าย สำหรับ​น้อง​สาว​คุณ​กลางคน​นี้​หรอก​ครับ” ศ​ยาม​เดิน​กลับ​ไป ใน​ขณะ​ที่​นม​ค​ล้า​ม​ก็​เข้า​มา​เก็บ​เสื้อ​ผ้า​ให้​วิชชุ​ดา​ที่นั่ง​ทาน​อาหาร​อยู่ แต่​เธอ​ทาน​ได้​ไม่​กี่​คำ​ก็​อิ่ม นม​ค​ล้า​ม​เข้าใจ​ว่าอาหาร​ไม่​ถูกปาก​จึง​ขอ​แก้ตัว​ใหม่​ใน​มื้อ​กลางวัน

“กิน​ไม่​ลง​ก็​ไม่​ต้อง​กิน ได้​เวลา​ออก​เดินทาง​แล้ว” ศ​ยาม​จับ​วิชชุ​ดา​มัด​มือ​ไว้​ทั้ง​สอง​ข้าง

“แก​จะ​พา​ฉัน​ไป​ไหน ไป​ซ่องโจร​ของ​แก​งั้น​เหรอ แล้ว​นาย​เด๋อ​ล่ะ แก​เอา​นาย​เด๋อ​ไป​ไว้​ที่ไหน”

“อ๋อ เด็ก​ที่มา​กับ​คุณ​วิช​หรือ​คะ ​ไม่​ต้อง​ห่วง​หรอก​ค่ะ” นม​ค​ล้า​ม​พูด​ค้าง เพราะ​ศ​ยาม​รีบ​ขัด​ว่า เขา​ฆ่า​เด๋อ​หมก​ป่า​ไป​แล้ว

“ฉัน​ไม่​เชื่อ​หรอก​ว่าแก​ฆ่า​นาย​เด๋อ แก​อย่า​ได้คิดใช้​ นาย​เด๋อ​เป็น​เครื่องมือ​ข่มขวัญ​ให้​ฉัน​กลัว ฉัน​ไม่​ยอม​ไป​ไหน​ทั้งนั้น​จนกว่า​ฉัน​จะ​เห็น​หน้า​นาย​เด๋อ ฉัน​พูด​ถูก​ใช่​ไหม นาย​เด๋อ​ยัง​ไม่​ตาย​ใช่​ไหม คน​อย่าง​แก​ก็​เก่ง​แต่​ข่มขู่​คน​อื่น ไอ้​โจร​ขี้ขลาด” วิชชุ​ดา​พูด​ไม่ทัน​จบ​ประโยค ศ​ยาม​ก็​เอา​เศษ​ผ้า​ยัด​ปาก​แล้ว​เอา​ผ้า​ปิดปาก​อีก​ชั้น

วิชชุ​ดา​จ้อง​ศ​ยาม​อย่าง​โกรธ​แค้น ศ​ยาม​จึง​เอา​ผ้า​ผูก​ตา​เธอ​อีก​แล้ว​พา​ออก​ไป

วี​ร​ชาติ​เห็น​นม​ค​ล้า​ม​ถือ​กระเป๋า​เดิน​ออก​มา​ก็​ร้อง​ทัก ศ​ยาม​กลัว​วิชชุ​ดา​จะ​จำ​เสียง​พี่​ชาย​ได้​รีบ​ส่ง​สัญญาณ วี​ร​ชาติ​ดัด​เสียงแล้ว​สวม​บท​เป็น​ลูกน้อง​เสือ​มืด​ขับ​รถ​พา​ทุก​คน​ไป​ที่​ชาย​ป่า

เป็น​เวลา​เดียว​กับ​ที่​ส​อา​ง​ทิพย์​พา​ฤ​ทธิ​รงค์​ไป​หา​วิชชุ​ดา​ที่​บ้าน​คุณหญิง​สม​สวาท คุณหญิง​ปฏิเสธ​ว่า​หลาน​สาว​ไม่ได้​อยู่​ที่​บ้าน ส​อา​ง​ทิพย์​กับ​ฤ​ทธิ​รงค์​อึ้ง​มอง​หน้า​กัน แล้ว​ส​อา​ง​ทิพย์​ก็​ฟ้อง​คุณหญิง​เรื่อง​วิชชุ​ดา​ทะเลาะ​กับ​วิชา​ติ​แล้ว​หนี​ออก​จาก​บ้าน คุณหญิง​วิตก​เป็น​ห่วง​หลาน​สาว​สั่ง​ให้​ส​อา​ง​ทิพย์​รีบ​กลับ​ไป​บอก​วิชา​ติ​ให้​ตาม​ตัว​วิชชุ​ดา​ให้​เจอ​และ​แจ้ง​ข่าว​ให้​ทราบ​ด้วย

“คุณ​ป้า​ไม่​ต้อง​ห่วง​นะ​ครับ ผม​รู้จัก​บ้าน​เพื่อน​ของ​วิช​ทุก​คน เดี๋ยว​ผม​จะ​ช่วย​ตาม​ให้​อีก​แรง รับรอง​จะ​ต้อง​เจอ​ตัว​วิช​แน่ๆ” ฤ​ทธิ​รงค์​รีบ​อาสา คุณหญิง​ซัก​ส​อา​ง​ทิพย์​ว่า วิชชุ​ดา​ทะเลาะ​กับ​พี่​ชาย​ด้วย​เรื่อง​อะไร ส​อา​ง​ทิพย์​นิ่ง​คิด​นึก​ได้​ว่า​เป็น​เรื่อง​เสือ​มืด แต่​ทำ​นิ่ง​ไว้ เธอ​หัน​มา​ชวน​ฤ​ทธิ​รงค์​กลับ และ​เมื่อ​อยู่​กัน​ตามลำพัง​ส​อา​ง​ทิพย์​ก็​บอก​กับ​ฤ​ทธิ​รงค์​ว่า วิชชุ​ดา​ต้อง​ไป​จับ​เสือ​มืด​แน่ เพราะ​วัน​ก่อน​เธอ​ทะเลาะ​กับ​วิชา​ติ​เรื่อง​ขอ​ไป​ตาม​จับ​เสือ​มืด

“ทำไม​วิช​ถึง​กล้า​บ้าบิ่น​อย่าง​นี้​นะ ไม่​รู้​หรือ​ว่ามัน​อันตราย​แค่​ไหน​แล้ว​พี่​ส​อา​งค์​รู้​ไหม​ครับ​ว่า ไอ้​เสือ​มืด​มัน​หนี​ไป​ซ่อน​ตัว​ที่ไหน” ฤ​ทธิ​รงค์​ถาม ส​อา​ง​ทิพย์​เอง​ก็​ไม่​รู้ ได้​แต่​เป็น​ห่วง

ooooooo

รถจี๊ป​ของ​วี​ร​ชาติ​แล่น​มา​จอด​ชาย​ป่า ศ​ยาม​เปิด​ผ้าใบ​ที่​คลุม​ตัว​วิชชุ​ดา​ออก​แล้ว​ลาก​เธอ​ลง​จาก​รถ ส่วน​วี​ร​ชาติ​ช่วย​พยุง​นม​ค​ล้า​ม​ที่​บ่น​ไม่​หยุด​ลง​มา แล้ว​เดิน​ไป​ขน​ของ​ทั้งหมด​ลง​มา​กอง​ที่​พื้น​พลาง​หัน​ไป​มอง​ศ​ยาม​เป็น​ทำนอง​ปรึกษา​ว่า​เอา​ไง​ต่อ​ดี

“กระเป๋า​ข้าวของ​กอง​ไว้​ตรง​นี้​ก่อน​แล้วกัน เดี๋ยว​ค่อย​มา​ขน เข้าไป​กระท่อม​ของ​เรา​ก่อน เอ็ง​ไป​ได้​แล้ว ไอ้​ชาติรีบส่ง ​จดหมาย​เรียก​ค่า​ไถ่​ให้​ไอ้​ปลัด​วี​ร​ชาติ​วัน​นี้​เลย” ศ​ยาม​ออก​คำสั่ง

“ได้​เลย ลูกพี่” วี​ร​ชาติ​รับคำ​แล้ว​ยัด​กระดาษ​แผนที่​ไป​กระท่อม​ใส่​มือ​ศ​ยาม

“ไป​ได้​แล้ว ไป ถ้า​ได้​เงิน​จาก​เหยื่อ​ราย​นี้​เมื่อ​ไหร่ เรา​ได้​เสวย​สุข​ไป​อีก​นาน​เลย งาน​ครั้ง​นี้​คุ้ม​ยิ่ง​กว่า​คุ้ม​โว้ย” ศ​ยาม​หัวเราะ​ข่มขวัญ

“ฝาก​ด้วย​นะ​ลูกพี่” วี​ร​ชาติ​ตบ​ไหล่​วิชชุ​ดา​แล้ว​ขึ้น​รถ​ขับ​ออก​ไป

ศ​ยาม​ดึง​ผ้า​ผูก​ตา​ให้​วิชชุ​ดา เธอ​หัน​ไป​มอง​ตาม​เสียง​รถ​แต่​ไม่​เห็น​ว่า​ใคร​เป็น​คน​ขับ แล้ว​ศ​ยาม​ก็​เอา​เชือก​ล่าม​มือ​วิชชุ​ดา​ดึง​ให้​เดิน​ตาม​มา พลาง​แอบ​เปิด​แผนที่​ขึ้น​มา​ดู​อีก​ครั้ง ก่อน​เก็บ​ใส่​กระเป๋า ปล่อย​ให้​นม​ค​ล้า​ม​เดิน​ต้วมเตี้ยม​รั้ง​ท้าย

ก่อนถึง​จุด​หมา​ยศ​ยาม​ขู่​วิชชุ​ดา เรื่อง​ความ​ยาก​ลำบาก​ใน​กระท่อม​กลาง​ป่า หวัง​ให้​เธอ​หวาด​กลัว แต่​ต้อง​หน้า​แตก เมื่อ​เห็น​กระท่อม​กลาง​ป่า​ทึบ​สวย  มี​รสนิยม​เกิน​กว่า​จะ​เป็น​รัง​โจร

“คุณ​กลาง​ทำ​อะไร​ลง​ไป​เนี่ย นี่​หรือ​รัง​โจร​ของ​ไอ้​เสือ​มืด” ศ​ยาม​พึมพำ แล้ว​หัน​ไป​แก้​มัด​ให้​วิชชุ​ดา

วิชชุ​ดา​ขยับ​จะ​ด่า​แต่​ศ​ยาม​ชิง​พูด​ขึ้น​ก่อน “เรา​อย่า​ได้คิด​หนี​เป็นอันขาด แถว​นี้​ป่า​ทั้งนั้น ถ้า​หนี​ออก​ไป​ได้​ถูก​เสือ​คาบ​ไป​กิน​แน่ แล้ว​นอกจาก​นี้​แถว​นี้​เป็น​แหล่ง​กบดาน​ของ​พวก​โจร​ป่า พวก​มัน​ไม่ได้​เห็น​ผู้หญิง​มา​เป็น​ปี​แล้ว อดอยาก​ปาก​แห้ง​มา​นาน ถ้า​เรา​หลง​เข้าไป​ใน​รัง​ของ​มัน​ล่ะ​ก็ ได้​มี​ผัว​ก็​คราว​นี้​แหละ เฝ้า​ตัวประกัน​ไว้​ด้วย​ล่ะ” ศ​ยาม​สั่ง​นม​ค​ล้า​ม ​ใน​ตอน​ท้าย

“ได้ๆได้​จ้ะ ฉัน​จะ​เฝ้า​คุณ​วิช​ไม่​ให้​คลาด​สายตา​แม้แต่​วินาที​เดียว​เลย” นม​ค​ล้า​ม​ยืน​ปักหลัก​เฝ้า​วิชชุ​ดา

ooooooo

ส​อา​ง​ทิพย์​มา​หา​วิชา​ติ​ที่​กรม​ตำรวจ และ​พบ​โส​รัตน์​นั่ง​คุย​อยู่​กับ​สามี​ด้วย เธอ​บอก​ทั้ง​คู่​เรื่อง​วิชชุ​ดา​ไป​ตาม​จับ​เสือ​มืด ไม่ได้​อยู่​บ้าน​คุณหญิง​สม​สวาท​อย่าง​ที่​เข้าใจ​พลาง​เร่ง​ให้​วิชา​ติ​ออก​ตาม​หา

“เอา​ล่ะๆ เดี๋ยว​ผม​จะ​สั่ง​ให้​ลูกน้อง​ออก​ไป​ตาม​หา​ยาย​วิช​ก็​แล้วกัน แต่​เรา​จะ​เริ่ม​จาก​ตรง​ไหน​ดี​ล่ะโส​รัตน์ เราก็​ ไม่​มี​เบาะแส​เสือ​มืด​ซะ​ด้วย​ซิ ไม่​รู้​ยาย​วิช​ไป​ตาม​หา​เสือ​มืด​ที่ไหน” วิชา​ติ​หัน​มา​ปรึกษา​โส​รัตน์

“น่า​จะ​เป็น​ที่​นครสวรรค์​นะ ตอน​นี้​พวก​โจร​ชอบ​ไป​กบดาน​ที่​นั่น” โส​รัตน์​ออก​ความ​เห็น

“นครสวรรค์​หรือ​คะ งั้น​ส​อา​งค์​จะ​รีบ​ไป​บอก​คุณ​ฤทธิ์​นะ​คะ จะ​ได้​ให้​คุณ​ฤทธิ์​ช่วย​ตาม​หา​น้อง​วิช​อีก​คน พวก​คุณ​สอง​คน​จะ​ยืน​รอ​อะไร​อยู่​ล่ะ​คะ รีบ​สั่ง​การ​ไป​เลย​ค่ะ ส​อา​งค์​ไป​ก่อน​นะ​คะ” ส​อา​ง​ทิพย์​รีบ​เดิน​ออก​ไป​ทันที

วิชา​ติ​หัน​มา​ด่า​โส​รัตน์​ที่​บอก​ส​อา​ง​ทิพย์​ว่า เสือ​มืด​อยู่​นครสวรรค์​เพราะ​กลัว​ส​อา​ง​ทิพย์​ไป​บอก​ฤ​ทธิ​รงค์​แล้ว​จะ​เสีย​แผน

“รีบ​บอก​ไป​ก่อน​ซิ​ดี พรุ่งนี้​เรา​ไป​นครสวรรค์​กัน คุณ​ส​อา​ง​ค์จะ​ได้​ไม่​สงสัย​  ส่วน​อย่าง​ฤ​ทธิ​รงค์​นั่น​จะ​ทำ​อะไร​ได้”  โส​รัตน์​มั่นใจ

ด้าน​ส​อา​ง​ทิพย์​ เมื่อ​กลับ​มา​ถึง​บ้าน​ก็​รีบ​โทร.​บอก​ฤ​ทธิ​รงค์ เรื่อง​วิชชุ​ดา​ไป​ตาม​จับ​เสือ​มืด​ที่​นครสวรรค์​ ฤ​ทธิ​รงค์​ รับปาก​ว่าจะ​ไป​ตาม​วิชชุ​ดา ​และ​จะ​ขอ​ความ​ช่วยเหลือ​จากวี​ร​ชาติ ที่​เป็น​ปลัด​จังหวัด​และ​ทนายความ​ของ​พ่อ​เขา สุ​มา​น ​ผ่าน​มา​ได้ยิน​เข้า รีบ​อาสา​ช่วย​น้อง​ชาย​อีก​แรง แต่​ฤ​ทธิ​รงค์​ปฏิเสธ​แล้ว​ลุก​หนี

“เดี๋ยว​สิ อย่า​เพิ่ง​ไป พี่​รู้จัก​สนิทสนม​กับ​นาย​ตำรวจ​คน​นี้​จริงๆนะ ถ้า​พี่​ขอร้อง เขา​ต้อง​ช่วย​เธอ​แน่ๆ เขา​เป็น​ตำรวจ​กอง​ปราบ​มือหนึ่ง ชื่อ​ร้อย​ตำรวจ​เอก​ศ​ยาม พิ​พร​รธ เดี๋ยว​สินาย​ฤทธิ์​ อย่า​เพิ่ง​ไป แล้ว​พี่​ก็​รู้จัก​ท่าน​รองฯ​วิชา​ติ​ด้วย​นะ คน​นี้​ยิ่ง​ตำแหน่ง​ใหญ่​ขึ้น​ไป​อีก​รับรอง​ตาม​หา​แฟน​เธอ​เจอ​แน่ นาย​ฤทธิ์​ฟัง​กัน​หน่อย​ไม่ได้​เหรอ” สุ​มา​น​ตาม​มา แต่​ฤ​ทธิ​รงค์​ไม่​สน​ก้าว​พรวดๆหนี​ไป

ooooooo

สุด​ถนอม​มา​ที่​บ้าน​ศ​ยาม เพื่อ​ถาม​ที่​อยู่​ของ​ชาย​หนุ่ม​จาก​นม​ค​ล้า​ม เพื่อ​เขียน​จดหมาย​ไป​หา แต่​พบ​โส​รัตน์​มา​ช่วย​ดูแล​บ้าน​ให้​น้อง​ชาย เธอ​ประทับใจ​มาก​จึง​เข้าไป​ช่วย​และ​อ้าง​ว่า เป็น​การ​ชดเชย​ที่​พูด​

ไม่​ดี​กับ​ศ​ยาม​ สอง​หนุ่ม​สาว​ได้​ใกล้​ชิด​กัน​มาก​ขึ้น สุด-ถนอม​แอบ​มองโส​รัตน์​ด้วย​ความรู้สึก​แปลกๆ

ส่วน​วิชชุ​ดา​ที่​อยู่​กับ​นม​ค​ล้า​ม​หน้า​กระท่อม​ก็​เริ่ม​ดู​ทาง​หนี​ที​ไล่​อย่าง​เนียนๆ พลาง​เกลี้ยกล่อม​ให้​นม​ค​ล้า​ม​ร่วมมือ​กับ​เธอ​แล้ว​หนี​เสือ​มืด​ไป​ด้วย​กัน แต่​นม​ค​ล้า​ม​ไม่​เอา​ด้วย ศ​ยาม​กลับ​มา​ได้ยิน​พอดี เขา​ลาก​วิชชุ​ดา​ไป​ขัง​ใน​กระท่อม​พร้อม​กับ​ขู่​ว่า ถ้า​คิด​หนี​อีก​จะ​ส่ง​ไป​ขายซ่อง​ที่​ปักษ์​ใต้​แทน แล้ว​สั่ง​ให้​วิชชุ​ดา​เขียน​จดหมาย​ถึง​พี่​ชาย​ทั้ง​สอง​ตาม​ที่​เขา​บอก

วิชชุ​ดา​คิด​ว่า เสือ​มืด​ไม่​รู้​หนังสือ​จึง​เขียน​ตรง​ข้าม​กับ​สิ่ง​เขา​บอก​ทุก​คำ และ​เธอ​ก็​ลงท้าย​จดหมาย​ว่า

“วิช​ขอโทษ​นะ​คะ​ที่​ทำให้​พี่​ใหญ่​กับ​พี่​กลาง​เป็น​ห่วง ถ้า​ครั้ง​นี้​วิช​เอาชีวิต​รอด​กลับ​ไป​ได้ วิช​จะ​ไม่​สร้าง​ปัญหา​ให้​อีก วิช​จะ​เป็น​น้อง​สาว​ที่​ดี​ของ​พี่​ใหญ่​กับ​พี่​กลาง”

“เขียน​จบ​แล้ว ก็​เซ็น​ชื่อ​เรา​ไป” ศ​ยาม​สั่ง วิชชุ​ดา​เซ็น​ชื่อ​ไป​มั่วๆไป ศ​ยาม​ดึง​จดหมาย​ไป​อ่าน​แล้ว​พยัก​หน้า​พอใจ เพราะ​เริ่ม​เห็น​ความ​เปลี่ยนแปลง​ของ​วิชชุ​ดา​บ้าง​แล้ว

ศ​ยาม​นำ​จดหมาย​ที่​วิชชุ​ดา​เขียน​มา​ให้​นม​ค​ล้า​ม​อ่าน นม​ค​ล้า​ม​นึก​ชม​ความ​กล้า​หาญของ​หญิง​สาว​เพราะ​เธอ​ไม่​นึก​กลัว​เสือ​มืด​เลย​สัก​นิด

“กล้า​อย่าง​นี้​เกิน​ผู้หญิง​ไป​แล้ว ฉัน​ต้อง​รีบ​กำราบ​เธอ​ให้​อยู่หมัด​ให้​ได้​ไม่​งั้น​ฉัน​จะ​ต้อง​ปวด​หัว​ไป​กับ​เธอ​มาก​กว่า​นี้ ฉัน​จะ​ไม่​ไหว​แล้ว​นะ นม​แค่​เมื่อ​วาน​วัน​เดียว ฉัน​เหนื่อย​ยิ่ง​กว่า​ตอน​ที่​ไป​ตาม​ไล่​จับ​โจร​อีก” ศ​ยาม​บ่น​แล้ว​ก็​นึก​ได้​ว่า​จะ​ให้​บทเรียน​อะไร​กับ​วิชชุ​ดา​ต่อ​ดี เมื่อ​เห็น​กระเป๋า​เดินทาง​ของ​เด๋อ

ศ​ยาม​กลับ​เข้าไป​หา​วิชชุ​ดา​อีก​ครั้ง​พร้อม​กับ​โยน​เสื้อ​ของ​เด๋อ​ให้ วิชชุ​ดา​รีบ​ถาม​หา​ลูกน้อง

“มัน​ตาย​ไป​แล้ว ฉัน​บอก​กี่​ครั้ง​กี่​หน​แล้ว​ว่า ฉัน​ฆ่า​มัน​ไป​แล้ว เด็ก​นั่น​ไม่​มี​ราคา​ค่า​งวด ฉัน​จะ​เก็บ​มัน​ไว้​ทำไม เด็ก​ตัว​เล็ก​แค่​นั้น ฆ่า​ง่าย​ยิ่ง​กว่า​ฆ่า​วัว​ฆ่า​ควาย​อีก แค่​หักคอ​เบาๆเท่านั้น ก็​ไป​สวรรค์​แล้ว” ศ​ยาม​ยิ้ม​เหี้ยม

วิชชุ​ดา​สวน​กลับ​เป็น​ชุด พลาง​หัน​ไป​คว้า​ปากกา​จะ​แทง​ศ​ยาม ศ​ยาม​จับ​มือ​วิชชุ​ดา​​ได้ เขา​บิด​จน​ปากกา​ร่วง แล้ว​ผลัก​เธอ​ออก​ไป

“ฉัน​เกลียด​แก ไอ้​โจร​ชั่ว” วิชชุ​ดา​ร้องไห้

“ดี เกลียด​แล้ว​ก็​กลัว​ฉัน​ให้​มากๆไว้  รู้ตัว​ไว้​ด้วย​ว่า เรา​อยู่​ที่​นี่​ใน​สถานะ​อะไร เรา​น่ะ​เป็น​ตัวประกัน​ของ​ฉัน ถ้า​หาก​คิด​หนี​อีก​ล่ะ​ก็ ได้​ไป​อยู่​กับ​ไอ้​เด็ก​เด๋อ​แน่” ศ​ยาม​รีบ​เดิน​ออก

“มัน​ไม่​รุนแรง​ไป​หน่อย​เหรอ​คะ” นม​ค​ล้า​ม​เข้า​มา​ถาม

“ฉัน​ไม่​มี​ทาง​เลือก​แล้ว​จริงๆนม” ศ​ยาม​รู้สึก​ใจเสีย​เหมือน​กัน​ที่​เห็น​น้ำตา​ของ​วิชชุ​ดา

กลางดึก​คืน​นั้น​วิชชุ​ดา​สบ​โอกาส​แอบ​หนี​ออก​มา แต่​เพราะ​ไม่​รู้จัก​เส้นทาง​จึง​พลาด​ตกลง​ไป​ใน​หลุม​กับ​ดัก​สูง​ท่วม​หัว เธอ​ร้อง​เรียก​ให้​คน​ช่วย แต่​คน​ที่​โผล่​หน้า​มา​คือ​ศ​ยาม เขา​ดึง​เธอ​ขึ้น​มา​จาก​หลุม​แล้ว​ลาก​ตัว​กลับ​กระท่อม วิชชุ​ดา​โวยวาย​ลั่น

เมื่อ​ถึง​หน้า​กระท่อม​ศ​ยาม​ขู่​จะ​ล่าม​โซ​่วิชชุ​ดา​ถ้า​คิด​หนี​อีก เพราะ​ข้าง​นอก​อันตราย

“ฉัน​ยอม​ออก​ไป​ตาย​ข้าง​นอก ดี​กว่า​อยู่​กับ​แก​ที่​นี่​ไอ้​เสือ​มืด แก​มัน​ไม่​มี​ความ​เป็น​คน​หลง​เหลือ​อยู่​แล้ว ​ฆ่า​เด็ก​บริสุทธิ์​ได้​ลงคอ ฉัน​ถาม​หน่อย​เถอะ นาย​เด๋อ​ทำ​อะไร​ให้​แก ทำไม​แก​ต้อง​ฆ่า​เขา​ด้วย ไอ้​โจร​ใจ​อำมหิต ฉัน​จะ​ขอ​สาปแช่ง​แก ขอ​ให้​แก​ตาย​วัน​นี้​พรุ่งนี้...” วิชชุ​ดา​หลับ​หู​หลับตา​แช่ง
“คุณ​วิช” เด๋อ​เข้า​มา​เรียก วิชชุ​ดา​ชะงัก หัน​มา​ตาม​เสียง​ก็​เห็น​เด๋อ​ยืน​ยิ้ม​หน้าบาน

“คุณ​วิช​ครับ...” เด๋อ​วิ่ง​เข้า​มาก​อด​วิชชุ​ดา​ด้วย​ความ​ดีใจ​สุดขีด

“นาย​เด๋อ แก​ยัง​ไม่​ตาย แก​ยัง​ไม่​ตาย​จริงๆด้วย ฉัน​ดีใจ​จริงๆที่​ได้​เห็น​หน้า​แก​อีก นาย​เด๋อ” วิชชุ​ดา​กอด​เด๋อ​ไว้​แน่น แล้ว​ทำ​หน้า​เจื่อนๆ เมื่อ​เห็น​สายตา​ศ​ยาม

ooooooo

วิชชุ​ดา​ลาก​เด๋อ​เข้า​มา​ใน​ห้อง​เพื่อ​สอบ​ถาม​เรื่องราว​เพราะ​เข้าใจ​ว่าเด๋อ​ต้อง​ถูก​เสือ​มืด​ทรมาน​อย่าง​แสน​สาหัส​เป็น​แน่ แต่​เด๋อ​ยืนยัน​ว่า​เขา​สบาย​ดี เพราะ​เสือ​มืด​ให้​ป้า​ค​ล้า​ม​คอยส่ง​ข้าว​น้ำ​และ​ดูแล​เป็น​อย่าง​ดี

“ใคร​บอก​แก​ล่ะ ไอ้​เสือ​มืด​ตัว​นี้​เป็น​โจร​ที่​เหี้ยมโหด​ที่สุด จน​ฉัน​ไม่​รู้​จะ​เปรียบ​มัน​กับ​อะไร​ดี มัน​ปล้น​ฆ่า​ไม่​เลือก​หน้า มัน​ไม่​เคย​ละเว้น​ใคร ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ผู้หญิง คน​แก่ หรือ​แม้​กระทั่ง​เด็ก​ตัว​เล็กๆ แล้ว​มัน​ก็​ยัง​เป็น​โจร​โรคจิต​ด้วย​นะ นาย​เด๋อ” วิชชุ​ดา​ใส่​เป็น​ชุด

เด๋อ​ขยับ​จะ​เถียง เพราะ​ข้อมูล​ที่​ได้​จาก​นม​ค​ล้า​ม เป็น​คน​ละ​เรื่อง​กับ​ที่​วิชชุ​ดาบ​อก

“คุย​กัน​พอ​หรือ​ยัง” ศ​ยาม​เดิน​เข้า​มา​พร้อม​กับ​ผ้า​กอง​โต​โยน​ใส่​วิชชุ​ดา “อยู่​ว่างๆก็​หัด​ทำตัว​เป็น​ประโยชน์​บ้าง ตอน​นี้​เรา​ไม่ได้​เป็น​คุณ​หนู​ที่​ทุก​คน​ต้อง​คอย​เอาใจ​แล้ว แต่​เป็น​เชลย​ของ​ฉัน ฉะนั้น​ต่อ​ไป​นี้​เรา​ต้อง​ทำ​งาน​รับ​ใช้​ฉัน และ​ต้อง​ทำ​ตาม​ที่​ฉัน​สั่ง​ทุก​อย่างเข้าใจ​ไหม ไป เอา​ผ้า​ไป​ซัก​ที่​ลำธาร​หลัง​กระท่อม แล้ว​อย่า​ได้คิด​จะ​หนี​อีก​เชียว​นะ ฉัน​ให้​ลูกน้อง​เฝ้า​อยู่​รอบๆแนวป่า​หมด​แล้ว”

“ฉัน​ไม่​เชื่อ​แก​หรอก”

ศ​ยาม​ขู่​ต่อ แล้ว​เดิน​หนี​ไป ทำให้​วิชชุ​ดา​เจ็บใจ แต่​ก็​ทำ​อะไร​ไม่ได้ จำ​ใจ​ชวน​เด๋อ​ไป​ซัก​ผ้า​ที่​ลำธาร แล้ว​เริ่ม​นินทา​เสือ​มืด​อีก​ครั้ง แต่​เด๋อ​ยืนกราน​ว่า ​เสือ​มืด​ไม่ได้​ร้ายกาจ​อย่าง​ที่​วิชชุ​ดา​เข้าใจ เขา​เป็น​โจร​มี​คุณธรรม​ แต่​ที่​ต้อง​เป็น​โจร​เพราะ​ความ​จำเป็น

“แก​ไป​ฟัง​ใคร​เขา​มา นาย​เด๋อ ไอ้​เสือ​มืด​เป็น​โจร​ที่​ปล้น​บ้าน​คุณ​ป้า​นะ แล้ว​ก็​ยัง​ยิง​ท่าน​บาดเจ็บ​อีก​ด้วย ไอ้​โจร​แบบ​นี้​หรือ​จะ​มี​คุณธรรม นาย​เด๋อ ​เรา​ต้องหา​ทาง​หนี​ไป​จาก​ที่​นี่​ให้​ได้ ฉัน​จะ​ไม่​ยอม​ให้​พี่ๆต้อง​เสีย​เงิน​ค่า​ไถ่​หรอก ฉัน​เป็น​คน​สร้าง​ปัญหา ก็​ต้อง​เป็น​คน​แก้​ปัญหา​นี้​เอง” วิชชุ​ดา​พูด​พลาง​สำรวจ​ไป​รอบๆเพื่อ​หา​ทาง​หนี แต่​พอ​หัน​กลับ​มาก็​พบศ​ยาม​ เข้า​มา​แทน​เด๋อ เจ้าตัว​ดี​นั่น​วิ่ง​ไป​ดู​ปลา​ใน​ลำธาร​เสีย​แล้ว

“นี่​ไม่​ใช่​เวลา​ชม​นก​ชม​ไม้ รีบ​ซัก​เสื้อ​ผ้า​ให้​เสร็จ​เร็วๆ มี​งาน​ให้​ทำ​อีก​เยอะ​แยะ ดี​นะ​ที่​ฉัน​เดิน​ตาม​มา​ดู ไม่​งั้น​วัน​นี้​ทั้ง​วัน​ก็​คง​จะ​ซัก​ไม่​เสร็จ”

วิชชุ​ดา​โมโห​ด่า​ศ​ยาม​ชุด​ใหญ่ แถม​ยัง​เรียก​เขา​ว่า​ไอ้​เสือ​มืด จึง​โดน​ศ​ยาม​อบรม​มารยาท

“การ​พูดจา​ไพเราะ ใช้​คำสุภาพ​จะ​เป็น​สิริมงคล​กับ​ตัว​คน​พูด​เอง การ​ใช้​คำ​พูด​หยาบ​กระด้าง​อย่าง​นี้ มัน​ไม่ได้​แสดง​ความ​เป็น​ไพร่​ของ​คน​ฟัง แต่​มัน​จะ​แสดง​ความ​ต่ำ​ทราม​ของ​คน​พูด​เอง” ศ​ยาม​เดิน​ออก​ไป​ทันที

วิชชุ​ดา​อึ้ง​เหมือน​ถูก​ตบ​หน้า​สั่งสอน​ฉาด​ใหญ่ เธอ​กำมือ​แน่น​ด้วย​ความ​โกรธ

ส่วน​นม​ค​ล้า​ม​ที่มา​เก็บ​ฟืน เมื่อ​เห็น​ศ​ยาม​แกล้ง​ให้​วิชชุ​ดา​ซัก​ผ้า​ก็​เข้า​มา​เตือน เพราะ​สงสาร

“ฉัน​ไม่ได้​แกล้ง ฉัน​กำลัง​ดัด​นิสัย​เธอ​อยู่​ต่างหาก เด็ก​คน​นี้​ทำตัว​เก่ง​กล้า​เกิน​ผู้หญิง ไหนๆก็​มี​โอกาส​แล้ว ก็​ต้อง​ปราบ​ให้​อยู่หมัด” ศ​ยาม​ทำ​เสียง​เข้ม

“ค่า ขอ​ให้​คุณ​มืด​ปราบ​เธอ​ให้​สำเร็จ​นะ​คะ อย่า​เป็น​ฝ่าย​โดน​ปราบ​ซะ​เอง​ล่ะ” นม​ค​ล้า​มอม​ยิ้ม​ไม่​เชื่อ​ว่า​ศ​ยาม​จะ​ปราบ​คน​อย่าง​วิชชุ​ดา​ได้

ooooooo

สุด​ถนอม​กำลัง​ช่วย​โส​รัตน์​ตกแต่ง​บ้าน​ให้​ศ​ยาม​ใหม่

“ผม​รับรอง​ได้​ว่า นาย​มืด​จะ​ต้อง​ชอบ​แน่ๆ แล้ว​ก็​จะ ​ต้อง​ดีใจ​มาก​ที่​คุณ​แหวว​อุตส่าห์​มา​จัด​บ้าน​ให้ นี่​เป็น​การ​แสดง​ให้​เห็น​ถึง​ความ​รัก และ​ความ​เอาใจใส่​ของ​คุณ​แหวว​ที่​มี​ต่อ​นาย​มืด​เขา”

“คุณ​ศ​ยาม​จะ​ได้​เห็น​แหวว​ใน​แง่​มุม​อื่น​บ้าง ไม่​งั้น​ใน​สายตา​ของ​คุณ​ศ​ยาม​จะ​เห็น​แหวว​เป็น​แต่​ผู้หญิง​ขี้​ใจน้อย​แสนงอน​ ไม่​มี​เหตุผล​ใช่​ไหม​คะ”

“ผม​ไม่ได้​คิด​จะ​พูด​อย่าง​นั้น​เลย​นะ​ครับ   ผม​เชื่อ​ว่าคุณ​แหวว​เป็น​ผู้หญิง​ที่​มี​เหตุ​ผลครับ” โส​รัตน์​ยืนยัน

เวลา​นั้น ทั้ง​สอง​ได้ยิน​เสียง​เรียก​อยู่​หน้า​บ้าน โส​รัตน์​จะ​ออก​ไป​ดู แต่​สุด​ถนอม​อาสา​ออก​ไป​เอง  เธอ​ต้อง​ปะทะ​คารม​กัน​กับ​สุ​มา​น  เพราะ​สุ​มา​น​ไม่​เชื่อ​ว่า​ศ​ยาม​ไม่​อยู่​บ้านโส​รัตน์​ตาม​มา​ได้ยิน​พอดี

“นาย​มืด​ไม่​อยู่​และ​ไม่ได้​บอก​ไว้​จริงๆว่า​จะ​ไป​นาน​แค่​ไหน” โส​รัตน์​ยืนยัน

“พี่​โส​รัตน์ สวัสดี​ค่ะ” สุ​มา​น​ยกมือ​ไหว้​โส​รัตน์​อย่าง​อ่อนช้อย​พลาง​ทบทวน​ความหลัง “ไม่ได้​เจอ​กัน​นาน​เลย​นะ​คะ พี่​โส​รัตน์​ยัง​ดู​ส​มาร์ท​เหมือน​เดิม​เลย ​คุณ​ลุง​คุณ​ป้า​สบาย​ดี​ใช่​ไหม​คะ​ สุ​มา​น​ยัง​จำ​ตอน​ที่​คุณ​ป้า​เข้าใจ​ผิด​คิด​ว่า​สุ​มาน​เป็น​แฟน​พี่​โส​รัตน์​ได้​เลย ตอน​นั้น​ขำ​กัน​แทบ​ตาย​เลย​นะ​คะ แต่​ศ​ยาม​ไม่​ยอม​ขำ​ด้วย เหมือน​กลัว​ว่า​สุ​มา​น​จะ​เปลี่ยนใจ​ไป​ชอบ​พี่​โส​รัตน์​งั้น​แหละ ผู้ชาย​อะไร​ก็​ไม่​รู้​ ขี้​หวง​จริงๆ”

“คุณ​มี​ธุระ​อะไร​กับ​นาย​มืด​หรือ​ครับ” โส​รัตน์​ตัดบ​ท

“สุ​มา​น​ขอโทษ​ที่​บอก​ไม่ได้​จริงๆค่ะ แต่​นี่​เป็น​ธุระ​สำคัญ​มาก​ที่​ศ​ยาม​คน​เดียว​ที่​จะ​ช่วย​สุ​มา​น​ได้ ถ้า​ศ​ยาม​กลับ​มา​เมื่อ​ไหร่ ให้​รีบ​ติดต่อ​สุ​มา​น​ทันที​เลย​นะ​คะ นี่​ค่ะ นามบัตร​ของ​สุ​มา​น” สุ​มา​น​หยิบ​นามบัตร​ใน​กระเป๋า​ส่ง​ให้​พลาง​มอง​นาฬิกา​ข้อ​มือ “ตาย​จริง สุ​มา​น​ต้อง​รีบ​เข้า​ประชุม​ที่​สถานี​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ ตอน​นี้​สุ​มา​น​กำลัง​จะ​ไป​เป็น​ผู้​ประกาศ​ที่​สถานี​โทรทัศน์​เต็มตัว​แล้ว แต่​ทาง​หัวหน้า​ก็​ขอ​ให้​ช่วย​งาน​ที่​กรมฯ​ด้วย ท่าน​ว่า​ไม่​มี​ใคร​เก่ง​แล้ว​ก็​คล่อง​เท่า​สุ​มา​น​แล้ว สุ​มา​น​ทำ​งาน​จน​หัวหมุน​เหนื่อย​จริงๆเลย​ค่ะ ดีใจ​จริงๆเลย​นะ​คะ​ที่​ได้​พบ​พี่​โส​รัตน์ ​แล้ว​เจอ​กัน​นะ​คะ สวัสดี​ค่ะ” สุ​มา​น​ยกมือ​ไหว้​โส​รัตน์​แล้ว​เดิน​ฉับๆออก​ไป​อย่าง​คล่องแคล่ว

สุด​ถนอม​มอง​ตาม​แล้ว​อด​คิด​เปรียบเทียบ​กับ​ตัว​เอง​ไม่ได้ โส​รัตน์​พอ​เดา​ออก​จึง​เอ่ย​ปาก

“นาย​มืด​เขา​รู้​แล้ว​ว่า ผู้หญิง​แบบ​ไหนที่​มี​ค่า​ควร​ที่​จะ​รัก ผู้หญิง​ที่มั่น​ใจ​ใน​ตัว​เอง​แล้ว​ก็​ช่ำชอง​มาก​ประสบการณ์ ก็​ไม่​ใช่​เรื่อง​ดี​นัก​หรอก​นะ​ครับ คุณ​แหว​วอ​ย่า​คิด​จะ​เป็น​เหมือนสุ​มา​น​เธอ​เลย”

“แต่​คุณ​สุ​มา​น​เธอ​เก่ง​นะ​คะ เธอ​สามารถ​ทำ​งาน​หา​เลี้ยง​ตัว​เอง​โดย​ไม่​ต้อง​พึ่ง​ใคร ไม่​เหมือน​แหวว​ที่​วันๆอยู่​แต่​ใน​บ้าน เล่น​เปียโน จัด​ดอกไม้​ อ่าน​หนังสือ ทำ​อยู่​แค่​นั้น แหวว​รู้สึก​ว่าตัว​เอง​ไม่​มี​คุณ​ค่า​เลย​ล่ะ​ค่ะ”

“คน​เรา​สามารถ​สร้าง​คุณ​ค่า​ให้​ตัว​เอง​ได้ ยัง​ไม่​สาย​ไป​หรอก​ครับ ถ้า​หาก​คุณ​แหวว​อยาก​จะ​เปลี่ยนแปลง​ตัว​เอง​ใน​ตอน​นี้ สิ่ง​ที่​สำคัญ​คือคุณ​แหวว​ต้อง​ทำ​เพื่อ​ตัว​เอง ไม่​ใช่​ทำ​เพื่อ​คน​อื่น​หรือ​ทำ​เพื่อ​เอาชนะ​ใคร​นะ​ครับ”

เมื่อ​กลับ​มา​ถึง​บ้าน สุด​ถนอม​บอก​กับ​หลวง​พิศาล​และ​คุณนาย​จินดา​ว่า เธอ​จะ​ขอ​อนุญาต​ออก​ไป​หา​งาน​ทำ​เพื่อ​สร้าง​คุณ​ค่า​ให้​กับ​ตัว​เอง คุณนาย​จินดา​เหมือน​หัวใจ​จะ​วาย ใน​ขณะ​ที่​หลวง​พิศาล​รีบ​สนับสนุน​เต็มที่​และ​ยืนกราน​ไม่​ยอม​ให้​ลูก​ไป​ทำ​งาน​เด็ดขาด

ooooooo

ศ​ยาม​เห็น​วิชชุ​ดา​ซัก​ผ้า​เสร็จ​ก็​ให้​นม​ค​ล้า​ม​ไป​ตาม​มา​พบ เพื่อ​มอบหมาย​งาน​ใหม่

“ทำ​ความ​สะอาด​กระท่อม​แล้ว​ก็​จัด​ข้าวของ​ให้​เข้าที่​เข้า​ทาง ขน​กอง​ไม้​ขน​กอง​ขยะ​ออก​ไป​ทิ้ง​ให้​หมด ปัด​กวาด​เช็ด​ถู​ทำ​ความ​สะอาด​ทุก​ซอก​ทุก​มุม ถาง​หญ้า​ตัด​กิ่ง​ไม้​ที่​รกๆนี่​ออก​ให้​หมด ฉัน​กลับ​มา กระท่อม​ของ​ฉันจะ​ต้อง​สะอาด​เอี่ยมอ่อง​เหมือน​กระท่อม​หลัง​ใหม่ เข้าใจ​ไหม”

“ขน​ไม้หน้า​กระท่อม​ไป​ทิ้งทั้ง​กอง​เลย​เหรอ แล้ว​พวก​ก้อน​หิน​ใหญ่​ๆนั่น​ล่ะ ​ต้อง​ขน​ไป​ทิ้ง​ด้วย​ไหม” เด๋อ​ถาม​แทน​ลูกพี่

“อะไร​ที่​มัน​รก​หู​รก​ตา​ก็​ต้อง​ขน​เอา​ไป​ทิ้ง​ให้​หมด เจ้านาย​ของ​เรา​เก่ง​กล้า​สามารถ​จะ​ตาย งาน​แค่​นี้​ทำ​ไม่​ไหวงั้น​เหรอ” ศ​ยาม​เย้ย

“ฉัน​ทำ​ไหว ไป นาย​เด๋อ เรา​ไป​ขน​กอง​ไม้​ไป​ทิ้ง​ให้​หมด​ก่อน แล้ว​ค่อย​มา​ทำ​ความ​สะอาด​กระท่อม” วิชชุ​ดา​ดึง​เด๋อ​ไป​ขน​กอง​ไม้

นม​ค​ล้า​ม​เห็น​ก็​สงสาร​จึง​แอบ​กระซิบ​ถาม​ศ​ยามว่า​วิชชุ​ดา​จะ​ทำ​ไหว​หรือ​เพราะ​งาน​หนัก​มาก

“ให้​เธอ​ทำ​ไป​เถอะ ต้อง​ให้​เธอ​มี​อะไร​ทำ​ไม่​ให้​มี​เวลา​ว่าง ไม่​งั้น​เธอ​ต้องหา​ทาง​หนี​อีกแน่ๆ นม​คอย​ดู​เธอ​ไว้ ถ้างานมัน​เกิน​กำลัง​ก็​บอก​ให้​เธอ​หยุด​แล้วกัน” ศ​ยาม​สั่ง​ทิ้งท้าย​แล้ว​เดิน​ออก​ไป

ไม่​นาน​นัก​ศ​ยาม​ก็​มา​พบ​วี​ร​ชาติ​ที่​ร้าน​กาแฟ​ใน​ตลาด วี​ร​ชาติ​ถาม​ถึง​น้อง​สาว​ว่า ก่อ​ปัญหา​อะไร​อีก​หรือ​เปล่า​และ​เตือน​ศ​ยาม​ว่า​อย่า​เพิ่ง​วางใจ​เพราะ​วิชชุ​ดา​อาจจะ​แอบ​วาง​แผน​อะไร​อยู่​ก็ได้ ศ​ยาม​รับคำ​พลาง​ถาม​ต่อ​เรื่อง​วิชา​ติ​กับ​โส​รัตน์​ว่า จะ​มา​ถึง​พรุ่งนี้​ตาม​แผน​หรือ​ไม่

“ถ้า​ไม่​มี​อะไร​เปลี่ยนแปลง ฉัน​จะ​ไป​รับ​พี่​ใหญ่​กับ​พี่​โส​รัตน์​ที่​สถานีรถไฟ ตอน​ห้า​โมง​เย็น แล้ว​ค่อย​มา​วาง​แผนการ​ขั้น​สุดท้าย​อย่าง​ละเอียด​กัน​อีก​ที”

“ถ้า​งั้น​ให้​พี่​โส​รัตน์​มา​ชิง​ตัว​คุณ​วิช​พรุ่งนี้​เลย​ดี​ไหม​ครับ” ศ​ยาม​อยาก​ให้​แผนการ​จบ​ลง​โดย​เร็ว

วี​ร​ชาติ​เห็น​ด้วย​แล้ว​กระซิบ​ว่า ต้อง​เพิ่ม​ฉาก​โส​รัตน์​ดวลปืน​กับ​เสือ​มืด​เข้าไป​ใน​ตอน​จบ​ด้วย แล้ว​จังหวะ​นั้นเอง​สด​สวย​ที่มา​ซื้อ​ของ​ใน​ตลาด​ก็​ผ่าน​มา​เห็น​เข้า แต่​เธอ​จำ​ศ​ยาม​ไม่ได้​เพราะ​เขา​ไว้​หนวด​เครา​รุง​รัง​  สด​สวย​นึก​สงสัย​ใน​ท่าทาง​ลับๆล่อ​ๆของ​สามี​จึง​แอบ​ตาม​ไป และ​เข้าใจ​ผิด​เมื่อ​เห็น​วี​ร​ชาติ​ซื้อ​เสื้อ​ผ้า​ผู้หญิง​ส่ง​ต่อ​ให้​ชาย​ที่​มี​หนวด​เครา​รุง​รัง

“คุณ​กลาง​ต้อง​มี​คน​อื่น​แน่ๆเลย” สด​สวย​จ้อง​มอง​วี​ร​ชาติ​ด้วย​ความ​เสียใจ

ooooooo

สุ​มา​น​มา​พบ​วิชา​ติ​ที่​กรม​ตำรวจ​เพื่อ​ขอ​ให้​เขา​ช่วย​ตาม​หา​วิชชุ​ดา​แฟน​ของ​ฤทธิรงค์ วิชา​ติ​ถึง​กับ​อึ้ง​พอดี​ฤทธิรงค์​เดิน​เข้า​มา วิชา​ติ​ตีหน้ายักษ์​ใส่​ทันที

“ยาย​วิช​ไม่ได้​หนี​หาย​ไป​ไหน เขา​ไป​หา​นายก​ลาง​ที่​นครสวรรค์ พรุ่งนี้​ผม​จะ​ไป​รับ​ตัว​เขา​กลับ​มา แล้ว​อีก​ไม่​นาน​ยาย​วิช​ก็​จะ​แต่งงาน​กับ​โส​รัตน์​  ฉะนั้น​คุณ​ควร​อยู่​ห่างๆยาย​วิช​ไว้” แล้ว​ก็​หัน​กลับ​ไป​ทาง​สุ​มา​น​ที่​ยืน​เห​วออยู่ “คุณ​ก็​เหมือน​กัน กรุณา​อย่า​พูด​เรื่อง​ยาย​วิช​กับ​น้อง​ชาย​คุณ​ไป​ทาง​เสียหาย​อย่าง​นี้​อีก แล้ว​ก็​อย่า​ยุ่ง​เรื่อง​ครอบครัว​ของ​คน​อื่น​ให้​มัน​มาก​นัก ถ้า​มี​เวลา​ว่างมาก​ล่ะ​ก็​หา​แฟน​ให้​น้อง​ชาย​ซัก​คน จะ​ได้​ไม่​มา​เที่ยว​แย่ง​แฟน​คน​อื่น​อย่าง​นี้” ขาดคำ​ก็​ผละ​หนี​ไป

ฤ​ทธิ​รงค์​หัน​มา​เล่น​งาน​สุ​มา​น สุ​มา​น​ขอโอกาส​แก้ตัว แต่​ฤ​ทธิ​รงค์​ไม่​ให้​ไป​ยุ่ง

“ยิ่ง​บอก​ไม่​ให้​ยุ่ง พี่​ก็​จะ​ยุ่ง​ให้​บ้าน​แตก​กัน​ไป​เลย” สุ​มา​น​นึก​อยาก​แกล้ง​วิชา​ติ

ooooooo

ศ​ยาม​ตะลึง​เมื่อ​เห็น​ฝีมือ​การ​ตกแต่ง​กระท่อม​ของ​วิชชุ​ดา แต่​ก็​จำ​ต้อง​ทำ​เสียง​เข้ม​หาเรื่อง​แกล้ง​ต่อ​ไป เขา​ตาม​ไป​โวย​ใส่​วิชชุ​ดา​ที่​แอบ​ไป​เล่น​นํ้า​ใน​ลำธาร​ว่า ไม่​ชอบ​ให้​เธอ​ตกแต่ง​กระท่อม​ของ​เธอ

“นาย​ไม่​ชอบ​อะไร​ตรง​ไหน ฉัน​คิด​แล้ว​คิด​อีก ​กว่า​จะ​จัด​ตกแต่ง​จน​ออก​มา​เป็น​อย่าง​ที่​นาย​เห็น”

“ก็​ไม่​ชอบ​มัน​ทั้งหมด​นั่นแหละ กระท่อม​ของ​ฉัน​เป็น​รัง​โจร ไม่​ใช่​บ้านพัก​ตากอากาศ​ของ​ผู้ดี​มี​เงิน จะ​ได้​ต้อง​มี​พวก​ดอกไม้​ของ​ประดับ​กระจุ๋มกระจิ๋มอย่าง​นั้น เกะกะ​น่า​รำคาญ​ที่สุด เดี๋ยว​ไป​เอา​ออก​ให้​หมด​เลย​นะ” ศ​ยาม​สั่ง​แล้ว​เร่ง​ให้​วิชชุ​ดา​เดิน​ตาม​มา

“คน​ไม่​มี​รสนิยม” วิชชุ​ดา​บ่น​พลาง​ลุก​ขึ้น​จาก​นํ้า แต่​เกิด​ลื่น​ไถล​หกล้มศ​ยาม​หัน​มา​มอง​นึก​สงสาร​แต่​จำ​ต้อง​ทำ​ดุ​ใส่ “ล้ม​ก็​ลุก​ขึ้น​มา​ซิ จะ​รอ​ให้​เสือ​มา​คาบ​ไป​กิน​หรือ​ยัง​ไง ลุก​ขึ้น​แล้ว​เดิน​ตาม​มา เร็ว​เข้า ยืดยาด​จริงๆโว้ย”

วิชชุ​ดา​กัดฟัน​ลุก​ขึ้น เด๋อ​เข้า​มา​ช่วย​พยุง​ตาม​สภาพ​กำลัง​ของ​ตัว​เอง

เมื่อ​กลับ​มา​ถึง​กระท่อม​ศ​ยาม​ก็​ส่ง​ถุง​ผ้า​ที่​วี​ร​ชาติ​ซื้อ​มา​ให้​วิชชุ​ดา​เปลี่ยน แล้ว​ใช้​ให้​ไป​ทำ​อาหาร​เย็น และ​เมื่อ​เธอ​ทำ​เสร็จ เขา​ก็​เรียก​นม​ค​ล้า​ม​มา​กิน​ด้วย​กัน แต่​ไม่​ยอม​ให้​วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​กิน​ด้วย อ้าง​ว่าเป็น​การ​ลงโทษ​ที่​ทั้ง​คู่​แอบ​ไป​เล่น​นํ้า​ที่​ลำธาร​โดย​ไม่​ขอ​อนุญาต นม​ค​ล้า​ม​สงสาร​ช่วย​ต่อ​รอง

“คุณ​วิช​เธอ​ไม่​รู้​กฎ​ของ​ที่​นี่ เว้น​ให้​เธอ​ซัก​ครั้ง​เถอะ​นะ เสือ​มืด”

“ไม่ได้ กฎ​ก็​ต้อง​เป็น​กฎ”

“คุณ​วิช​เป็น​คน​ทำ​อาหาร​มื้อ​นี้​คน​เดียว ไม่​ให้​คุณ​วิช​กิน​ได้​ยัง​ไง” เด๋อ​รีบ​สวน​เพราะ​หิว​เต็มที

“ไม่​ต้อง​ไป​ต่อล้อต่อเถียง​กับ​คน​ไม่​มี​เหตุผล​อย่าง​นี้​หรอก นาย​เด๋อ​ ไป เรา​กลับ​ไป​ที่​ห้อง​กัน ฉัน​ก็​กิน​ข้าวของ​นาย​ไม่​ลง​หรอก ข้าว​นาย​ซื้อ​มา​ด้วย​เงิน​ที่​ปล้น​คน​อื่น​มา เงิน​ของ​คุณ​ป้า​ฉัน​ไง​ล่ะ ถ้า​หาก​กิน​ข้าว​อยู่​แล้ว​นาย​เกิด​ข้าว​ติด​คอ​ตาย ฉัน​ก็​จะ​ไม่​แปลก​ใจ​เลย” วิชชุ​ดา​ดึง​เด๋อ​จะ​พา​กันออก​ไป

“เรา​ยัง​ไป​ไหน​ไม่ได้ อยู่​ตรง​นี้​แหละ ยืน​รอ​จนกว่า​ฉัน​จะ​กิน​ข้าว​เสร็จ เข้าใจ​ไหม” ศ​ยาม​สั่ง​แล้ว​กิน​ข้าว​อย่าง​เอร็ดอร่อย

วิชชุ​ดา​เมิน​หน้า​หนี ส่วน​เด๋อ​แอบ​กลืน​นํ้า​ลาย​เอื๊อก

หลังจาก​ทาน​อาหาร​เสร็จ นม​ค​ล้า​ม​ก็​แอบ​ดุ​ศ​ยาม​ที่​แกล้ง​วิชชุ​ดา​มาก​เกินไป

“ฉัน​ก็​ไม่ได้​จะ​ให้​เธอ​อด​ข้าว​จริงๆซัก​หน่อย เดี๋ยว​นม​ก็​ต้อง​แอบ​เอา​ข้าว​ไป​ให้​เธอ​กิน​อยู่​แล้ว ฉัน​พูด​ถูก​ไหม​ล่ะ”

“คุณ​มืด​จะ​ไม่​ห้าม​นม​ใช่​ไหม​คะ” นม​ค​ล้า​ม​ดีใจ

“ไม่​ห้าม​หรอก แต่​ตอน​เอา​ข้าว​ไป​ให้​คุณ​วิช นม​ก็​แสดง​ให้​มัน​แนบเนียน​หน่อย​แล้วกัน ใส่ไฟ​เสือ​มืด​ไป​เยอะๆเลย นอกจาก​เสือ​มืด​จะ​เลว​แสน​เลว​ยัง​อารมณ์​ขึ้นๆลงๆเหมือน​คน​บ้า เอา​แน่​เอา​นอน​ไม่ได้ เธอ​จะ​ได้​รู้สึก​ว่า​ชีวิต​เธอ​ตก​อยู่​ใน​อันตราย อะไร​ก็​เกิด​ขึ้น​ได้​ทั้งนั้น” ศ​ยาม​กำชับ

นม​ค​ล้า​ม​ดีใจ​รีบ​ตัก​ข้าว​ใส่​จาน​พูนๆ พร้อม​กับข้าว​เดิน​ไป​ให้​วิชชุ​ดา​ที่​ห้อง ส่วน​วิชชุ​ดา​นั่ง​จ๋อง​ดื่ม​น้ำ​ประทัง​ความ​หิว​อยู่​กับ​เด๋อ เด๋อ​ชวน​ลูกพี่​ออก​ไป​หา​กล้วย​กินที่​หลัง​กระท่อม แต่​วิชชุ​ดา​ไม่​ยอม เธอ​อ้าง​ว่า ถ้า​ออก​ไป​จาก​กระท่อม เสือ​มืด​ก็​จะ​หาเรื่อง​ทำโทษ

“ตอน​นี้​เรา​ต้อง​ทำ​เป็น​เชื่อฟัง​เสือ​มืด ให้​มัน​ตายใจ มัน​เผลอ​เมื่อ​ไหร่ เรา​ก็​จะ​ได้​รีบ​หนี​ไป​จาก​ที่​นี่” วิชชุ​ดาบ​อก​แผนการ แล้ว​นม​ค​ล้า​ม​ก็​เดิน​ถือ​จาน​ข้าว​มา​ส่ง​ให้​และ​เร่ง​ให้​วิชชุ​ดา​รีบ​กิน​เพราะ​กลัว​เสือ​มืด​กลับ​มา​เห็น

“คุณ​วิช​อดทน​ไป​ก่อน​นะ​คะ อีก​ไม่​กี่​วัน​พี่​ชาย​คุณ​วิช​คง​จะ​ส่ง​ค่า​ไถ่​มา​แล้ว​คุณ​วิช​ก็​จะ​ได้​กลับ​บ้าน คุณ​วิช​อย่า​ดื้อ​อย่า​ซน เสือ​มืด​สั่ง​อะไร​ก็​ทำ​ตาม​ไป แล้ว​ทุก​อย่าง​จะ​ดี​เอง เชื่อ​ป้า​นะ​คะ” นม​ค​ล้า​ม​เล่น​ตาม​บท

“จ้ะ ฉัน​จะ​เชื่อ​ป้า​จ้ะ ฉัน​จะ​ทำ​ตาม​ที่​เสือ​มืด​สั่ง​ทุก​อย่าง​เลย” วิชชุ​ดา​ยิ้ม​ทำ​เป็น​หัวอ่อน​เชื่อฟัง

ooooooo

วี​ร​ชาติ​ถูก​สด​สวย​เล่น​งาน​เรื่อง​ที่​เธอ​เห็น​เขา​ซื้อ​เสื้อผ้า​ผู้หญิง​ใน​ตลาด เพราะ​คิด​ว่า​เขา​มี​คน​อื่น วี​ร​ชาติ​อยาก​อธิบาย แต่​ก็​ไม่​อาจ​บอก​ความ​จริง​กับ​สด​สวย​ได้ ทำให้​เธอ​ยิ่ง​เข้าใจ​ผิด

“คุณ​โกหก​สวย​ทุก​เรื่อง จะ​ไม่​ให้​สวย​คิด​ว่าคุณ​มี​เมียน้อย​ได้​ยัง​ไง คุณ​สร้าง​กระท่อม​ให้​ผู้หญิง​คน​ใหม่​อยู่​ใช่​ไหม ​แล้ว​ข้าวของ​เป็น​ก่าย​เป็นกอง​ที่​คุณ​ซื้อ​ที่​ตลาด คุณ​ก็​ซื้อ​ให้​ผู้หญิง​คน​นั้น เธอ​ชื่อ​อะไร​คะ สวย​รู้จัก​หรือ​เปล่า”

“ไม่​มี​ผู้หญิง​คน​ไหน​ทั้งนั้น​แหละคุณ ผม​สาบาน​ได้เลย​ว่า ผม​มี​คุณ​คน​เดียว​ใน​ชีวิต​จริงๆ”

“คุณ​ไม่​มี​ความ​เป็น​ลูกผู้ชาย​เอา​ซะ​เลย กล้า​ทำ​ก็​ต้อง​กล้า​รับ​ซิ สวย​เป็น​ผู้หญิง สวย​ยัง​กล้า​ยอม​รับ​ความ​จริง​ได้​เลย ถ้า​คุณ​ยัง​จะ​โกหก​สวย​อยู่​อย่าง​นี้ เรา​ก็​ไม่​มี​อะไร​จะ​พูด​กัน​อีก” ขาดคำ​สด​สวย​เดิน​หนี​ไป

วี​ร​ชาติ​กลุ้มใจ​หนัก สภาพ​ไม่​ต่าง​ไป​จาก​วิชา​ติ​พี่​ชาย​คน​โตที่​มี​ปาก​เสียง​กับ​ส​อา​งทิพย์​ เพราะ​เธอ​ไม่​ยอม​ลา​ออก​จาก​งาน​เพื่อ​มา​เป็น​แม่บ้าน​ให้​เขา

ส่วน​วิชชุ​ดา​เมื่อ​เห็น​ว่า​เสือ​มืด​ยัง​ไม่​กลับ​มา ก็​เข้าไป​ใส่ไฟ​กับ​นม​ค​ล้า​ม​เรื่อง​เสือ​มืด​มี​เมีย​หลาย​คน หวัง​หา​แนวร่วม​หนี​เสือ​มืด​ไป​ด้วย​กัน แต่​นม​ค​ล้า​ม​ยืนยัน​ว่า เธอ​มี​หน้าที่​จะ​ต้อง​ดูแล​เสือ​มืด​ไป​จน​วันตาย และ​ไม่​มี​ใคร​จะ​เปลี่ยนใจ​เธอ​ได้

“โถ นี่​ป้า​คง​หลง​รัก​เสือ​มืด​จน​ถอน​ตัว​ไม่​ขึ้น เสือ​มืด​เป็น​คน​ชั่ว​ร้าย​เลว​ทราม​ที่สุด​ที่​ฉัน​เคย​พบ​เคย​เห็น ป้า​ควร​พยายาม​ตัดใจ​จาก​เสือ​มืด​ให้​ได้ ยิ่ง​เร็ว​เท่า​ไหร่​ก็​ยิ่ง​ดี แล้ว​ป้า​จะ​มี​ชีวิต​ที่​ดี​กว่า​นี้ ป้า​ลอง​เก็บ​คำ​พูด​ฉัน​ไป​คิด​ดู​แล้วกัน​นะ​จ๊ะ” วิชชุ​ดา​เดิน​ออก​ไป​อย่าง​ปลงๆ สงสาร​นม​ค​ล้า​ม

นม​ค​ล้า​ม​หัน​มา​ปรึกษา​กับ​ศ​ยาม​ที่​เพิ่ง​กลับ​มา หลังจาก​นั้น​ศ​ยาม​ก็​บุก​เข้าไป​หาวิชชุ​ดา​ใน​ห้อง เด๋อ​ตกใจ​วิ่ง​เอา​ตัว​รอดไป​ก่อน ทิ้ง​ให้​วิชชุ​ดา​อยู่​กับ​เสือ​มืด​ตามลำพัง

“นาย​อย่า​ทำ​อะไร​บ้าๆนะ แค่​นี้​นาย​ก็​ทำร้าย​จิตใจ​ป้า​ค​ล้า​ม​มาก​พอ​แล้ว นาย​ควร​จะ​หยุด​ได้​ซัก​ที อย่า​เข้า​มานะ ทำ​อะไร​คิดถึง​จิตใจ​เมีย​นาย​บ้าง”

ศ​ยาม​หัวเราะ​ร่วน​ก่อน​เฉลย​ว่า นม​ค​ล้า​ม​คือ​แม่​ของ​เขา​ต่างหาก ทำให้​วิชชุ​ดา​อึ้ง​แทบ​พูด​อะไร​ไม่​ออก ระหว่าง​นั้น​ศ​ยาม​ถือ​โอกาส​อบรม​ชุด​ใหญ่​ก่อน​จาก​ไป

“คุณ​วิช คุณ​วิช​เป็น​อะไร​หรือ​เปล่า ผม​ต้อง​ขอโทษ​ด้วย​นะ​ครับ เมื่อกี้​นี้​ผม​ตกใจ​ก็​เลย​ทำ​อะไร​ไม่​ถูก เสือ​มืด​มัน​ไป​แล้ว​ใช่​มั้ย​ครับ” เด๋อ​ถาม เมื่อ​วิ่ง​กลับ​มา

“ป้า​ค​ล้า​ม​ไม่ได้​เป็น​เมีย​เสือ​มืด แต่​เป็น​แม่​เสือ​มืด” วิชชุ​ดา​ยัง​งง​ไม่​หาย ผิด​กับ​ศ​ยาม​ที่​ยัง​ขำ​วิชชุ​ดา​ไม่​เลิก เขา​บอก​กับ​นม​ค​ล้า​ม​ ว่า​น่า​จะ​ได้​เห็น​หน้า​ของ​เธอ​ตอน​ที่​รู้ความ​จริง​เพราะ​ตลก​มาก นม​ค​ล้า​ม​รีบ​ต่อว่า เพราะ​ทำให้​เธอ​ต้อง​ผิด​ศีล​ไป​ด้วย

“คุณ​วิช​ก็ได้​รู้ความ​จริง​ไป​แล้ว​ไง นม ก่อน​หน้า​นี้​ที่​ฉัน​ไม่​บอก​เธอ​ว่า​นม​เป็น​แม่​ฉัน ก็​เพื่อ​ความ​สบายใจ​ของ​เธอ​นะ ถ้า​เธอ​คิด​ว่า​เสือ​มืด​มี​เมีย​อยู่​ที่​นี่​ทั้งคน เธอ​ก็​จะ​ไม่​กังวล​ว่า เสือ​มืด​จะ​ทำ​อะไร​ล่วงเกิน​เธอ​ไง”

“อย่า​มา​แก้ตัว​หน่อย​เลย​ค่ะ นม​รู้ทัน​นะ​คะ คุณ​มืด​อยาก​จะ​แกล้ง​คุณ​วิ​ชก​ลับ​ใช่​ไหม​ล่ะ คุณ​แกล้ง​ใช้​งาน​เธอ​ทั้ง​วัน​ยัง​ไม่​หนำใจ​หรือ​คะ คุณ​จะ​ไป​ถือสา​อะไร​กับ​เธอ ที่​เธอ​ด่า​คุณ​ปาวๆก็​เพราะ​คิด​ว่า​คุณ​เป็น​โจร เธอ​ไม่ได้​ด่า​ว่า​คุณ​มืด​จริงๆซัก​หน่อย”

“ฉัน​ก็​ไม่ได้​ถือสา​อะไร​เธอ​หรอก นม ฉัน​ก็​อยาก​แหย่​เธอ​เล่น​เท่านั้น​แหละ นานๆจะ​ได้​เห็น​คุณ​วิช​นิ่ง​อึ้ง​พูด​ไม่​ออก​ซัก​ที ที่​เคย​คิด​เอง​เออ​เอง​จะ​ได้​เพลาๆลง​บ้าง ไม่​ดี​หรือ​ไง นม” ศ​ยาม​ยัง​ยิ้ม​ขำ​วิชชุ​ดา​อยู่

ด้าน​วิชชุ​ดา​เมื่อ​รู้​ว่า​นม​ค​ล้า​ม​ไม่​ใช่​เมีย​เสือ​มืด​ก็​นึก​ระแวง​กลัว​เสือ​มืด​จะ​ย่อง​เข้าหา รีบ​สั่ง​ให้​เด๋อ​ปิด​ประตู​หน้าต่าง​ให้​แน่นหนา แต่​ศ​ยาม​ก็​หาเรื่อง​แกล้ง​อีก​จน​ได้ เขา​ทำ​เสียง​กุกกัก​ตรง​หน้าต่าง วิชชุ​ดา​ที่นอน​ระแวง​รีบ​เปิด​ดู

“ทำไม​ยัง​ไม่​นอน​อีก” ศ​ยาม​โผล่​หน้า​เข้า​มา

วิชชุ​ดา​ผงะ​ถอย​หลัง “ทำไม​นาย​ต้อง​มา​เดิน​แถว​นี้​ตอน​ดึกๆอย่าง​นี้​ด้วย”

“ไม่​ต้อ​งถาม​มาก ไป​นอน​ซะ ไป ถ้า​ฉัน​ต้อง​เตือน​อีก​คำเดียว เรา​เจ็บ​ตัว​แน่” ศ​ยาม​เดิน​ออก​ไป

วิชชุ​ดา​หัน​ไป​หยิบ​ก้อน​หิน​ขว้าง​ไป​ถูก​หัว​ศ​ยาม​เต็มเหนี่ยว พลาง​ส่ง​ยิ้มเยาะ

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"อาเล็ก" บุกทวงคืนร่าง “กระทิง” ไม่ยอมเปิดศึกวางมวย ใน “แค้นรักสลับชะตา”

"อาเล็ก" บุกทวงคืนร่าง “กระทิง” ไม่ยอมเปิดศึกวางมวย ใน “แค้นรักสลับชะตา”
19 มิ.ย 2564

10:25 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันเสาร์ที่ 19 มิถุนายน 2564 เวลา 13:15 น.