ข่าว

วิดีโอ



วิมานเมขลา

อ่านเรื่องย่อ

แนว: ดราม่า - โรแมนติก

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: เอื้องอรุณ สมิตสุวรรณ, เทิดโชค เกียรติสุขเกษม, วิริยาภรณ์ จุนหะวิทยะ

กำกับการแสดงโดย: อินทนนท์ รัตนากาญจน์

ผลิตโดย: บริษัท ดี วัน ทีวี จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: แอนดริว เกร้กสัน, เบลล่า ราณี

ในป่าทึบ ลูกน้องเสี่ยส่งกำลังตัดไม้กันอยู่ เจ้าหน้าที่เข้าล้อมไว้ตะโกนให้มอบตัว พวกมันทำท่าเหมือนจะยอม แต่มีคนชักปืนยิงต่อสู้ พวกที่เหลือจึงพากันวิ่งหนี เสียงปืนยิงกันสนั่นป่า

เสียงปืนดังเข้ามาในโทรศัพท์ เมขลากับศนิตกใจ ตะโกนไปในโทรศัพท์ก็ถูกเสียงปืนกลบหมด ศนิจึงโทร.หาอรัญ ปรากฏว่าไม่สามารถติดต่อได้

ขณะนั้นไข่มุกเดินมาบอกเมขลาว่าในตู้เย็นไม่มีอะไรแล้วตนจะออกไปซื้อของ ขอค่ากับข้าวกับค่ารถด้วย เมขลากำลังว้าวุ่นใจบอกให้ไปหากินเอาเองแล้วกัน ตนไม่ว่าง และชวนศนิรีบไปไร่ภูพญากัน

ไข่มุกไม่รู้เรื่องแต่เห็นเมขลาจะไปก็ขอตามไปด้วยเพราะอยู่ที่นี่ก็ไม่มีอะไรจะกินกัน สองแม่ลูกรีบขึ้นรถตามไป

เมขลากับศนิผลัดกันขับรถไปอย่างร้อนใจ ส่วนไข่มุกและมาการีนนั่งเบาะหลังกินขนมกันอย่างสบายใจกินแล้วก็หลับ

มาถึงไร่ภูพญาเช้าวันรุ่งขึ้น เมขลากับศนิโดดลงจากรถ เจอเพ็ญก็ถามรัวแทบไม่หายใจจนเพ็ญไม่มีจังหวะตอบ

“คุณพญาอยู่ที่ไหนคะ โดนยิงหรือเปล่า เป็นอะไรไหม...หนูได้ยินเสียงในโทรศัพท์เหมือนมีคนโดนยิง โทร.หาใครก็ไม่ติด ตอนนี้เขาอยู่ไหนคะ เกิดอะไรขึ้น หรือเขาหายตัวไป”

“ใจเย็น พูดช้าๆ เดี๋ยวหายใจไม่ทัน” เสียงพญาพูดจากข้างหลัง เมขลาหันมองเห็นตัวเป็นๆยืนอยู่ก็กระโดดกอดด้วยความดีใจ บอกว่าเป็นห่วงแทบขาดใจ ไข่มุกกับมาการีนเดินตามมา ไข่มุกเบ้ปากพูดกับมาการีนว่า ดราม่าตลอด นางเยอะแต่เกิด พญาบอกเมขลาว่า “ไม่ใช่ผม แต่เป็น...” เขาหันมองไปทางศนิ

ศนิตีโพยตีพายทันที จนอรัญเดินกะเผลกมา ศนิถามว่าทำไมเดินเป๋แบบนี้ ต้องตัดขาหรือเปล่า อรัญบอกว่าตนไม่เป็นไร แค่โดนยิงถากไปเท่านั้น ศนิจึงหยุดตีโพยตีพายหายห่วง

อรัญบอกว่าคราวนี้จับลูกน้องเสี่ยส่งได้เกือบหมดแต่มันไม่ยอมเปิดปากซัดทอดใคร

เสี่ยส่งกับแอนนี่ไปที่โรงพัก แอนนี่บอกว่าคนที่พญากับอรัญจับมานั้นไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกตน เสี่ยส่งพูดเย้ยพญาว่า

“โง่ดักดาน อย่างแกเหรอจะมาเล่นกับเสี่ยส่ง ฝีมือมันคนละชั้นกันโว้ย” แล้วเดินลงจากโรงพักกับแอนนี่อย่างผยอง

พญามองตามไปอย่างแค้นใจที่ไม่สามารถเอาผิดกับเสี่ยส่งได้ เมขลาบ่นกับพญาอย่างหงุดหงิดว่า

“ทำไมคนเลวๆมันยังอยู่รอดได้อีกนะ เสี่ยส่งใช้เงินเท่าไหร่ ลูกน้องแต่ละคนถึงได้ปิดปากสนิทขนาดนี้”

“ไม่ใช่แค่เงินหรอก แต่พวกนั้นรู้ว่าถ้าปากสว่างไปครอบครัวไม่รอดแน่” เมขลาถามว่าเสี่ยใช้ลูกเมียพวกนั้นเป็นตัวประกันหรือ “ใช่...พวกมันถึงยอมปิดปากไง เพื่อให้คนข้างหลังอยู่รอด นึกอะไรได้ถามเมขลาว่า “จำได้ไหม ที่เราแอบเข้าไปหาหลักฐานในบ้านเสี่ยส่ง มีนัดค้ามนุษย์ที่โต๊ะเสี่ยส่งด้วย ถ้าจับมันเรื่องนี้ได้ อาจโยงไปถึงเรื่องอื่นด้วย”

เมขลาจำได้ แต่ไม่อยากให้พญาไปทำเพราะอันตราย เขากอดและหอมเธอ ดีใจที่เธอเป็นห่วง เมขลานึกได้รีบผลักเขาออกเตือนว่าตนยังไม่หมดสัญญา ตนต้องรักษาภาพสาวโสดไว้ก่อน

ooooooo

วันนี้เมขลานัดไข่มุกไว้ ไปขัดเท้าที่ร้านเสริมสวย รอ เห็นไข่มุกสะพายกระเป๋าเดินผ่านไปกับมาการีน สองแม่ลูกเดินหาเมขลา มาการีนถามว่าเมขลาบอกว่าอยู่ร้านไหนหรือ ไข่มุกบอกว่าร้านกาแฟ มาการีนถามว่าร้านไหนเพราะมีตั้งสามสี่ร้าน แต่พอหันกลับ ก็ตกใจผงะ เพราะแอนนี่ที่สะกดรอยตามมา ยืนอยู่เกือบติด แอนนี่ถามว่าตกใจอะไร คนกันเองแท้ๆ

“ใครจะไปกันเองกับหล่อนได้ ยัยฆาตกรใจโหด” ไข่มุกถอยห่าง

“ถ้าฉันเป็นฆาตกร เธอสองคนก็สมรู้ร่วมคิดแล้วล่ะ”

ไข่มุกจูงมาการีนจะเดินหนี แอนนี่ดักไว้ไม่ให้ไป

เมขลาเดินออกมาหาไข่มุก เห็นกำลังอยู่กับแอนนี่จึงหลบหลังเสาแอบฟัง ได้ยินแอนนี่ถามว่า

“พญากับเมขลากำลังคิดจะทำอะไรอีกใช่ไหม” มาการีนย้อนว่าใครจะไปรู้ แอนนี่รู้แกวถามว่า “ถามดีๆ ไม่ยอมบอก อ๋อ... ต้องได้เงินก่อนใช่ไหมถึงจะยอมพูด”

ไข่มุกยักท่าว่าอย่าคิดว่าเงินจะซื้อคนอย่างตนได้

“แหม... ทำเป็นเล่นตัว คราวก่อนจ้างแค่สามหมื่นยังหลอกเมขลามาให้ฉันฆ่าได้เลย” พูดอ่อยก่อนผละไปว่า “คิดให้ดี แล้วค่อยติดต่อมาหาฉันก็แล้วกัน”

เมขลาเจ็บปวดมากที่น้าแท้ๆหลอกตนไปให้คนอื่นฆ่าเพื่อเงิน ตัดญาติขาดมิตรกับไข่มุก ปรามว่าถ้ามาให้เห็นหน้าอีกจะแจ้งความไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น
กลับไปเล่าให้พญาฟังว่าตนรู้ว่าน้าไข่มุกเป็นคนอย่างไรแต่ไม่คิดว่าใจร้ายขนาดนี้ พญาติงว่าอาจเป็นเรื่องเข้าใจผิดก็ได้ หว่านล้อมว่า

“เขาอาจมีเหตุผลจำเป็นที่ต้องทำแบบนั้น ลองให้โอกาสเขาเหมือนที่คุณเคยให้ผม อะไรๆมันอาจจะดีขึ้นก็ได้นะ”

แม้จะเสียใจ แต่เมขลาก็ฟังเหตุผลของพญา

ooooooo

ถูกเมขลาตัดญาติขาดมิตร มาการีนถามแม่ขณะรอรถสองแถวว่าถ้าเราไปง้อเมขลาไม่สำเร็จจะทำอย่างไรดี ไข่มุกบอกว่ายังไงก็ต้องทำให้สำเร็จ มาการีนเสนอให้หันไปพึ่งแอนนี่ดีไหม

“พูดมาได้ ไม่เข็ดอีกหรือ แม่นั่นหลอกใช้เราตั้งหลายตลบ กลับไปเกาะไอ้เมนี่แหละ ยั่งยืนที่สุด”

ขณะนั้นเอง ไข่มุกกับมาการีนก็ถูกลูกน้องเสี่ยส่งฉุดเข้าพงหญ้าข้างทางเพื่อส่งไปขายฝั่งโน้น มันคุยกันว่ามาการีนอาจขายได้ราคา แต่ยัยแก่นี่แถมๆไปก็แล้วกัน ไข่มุกตะโกนบอกมาการีนให้สู้มัน แต่ทั้งแม่ทั้งลูกก็ถูกมันลากเข้าข้างทาง

แม้จะเสียใจที่ถูกไข่มุกหลอกไปให้แอนนี่ฆ่า แต่เมขลาก็อดเป็นห่วงไข่มุกกับมาการีนไม่ได้ ไม่รู้ทั้งสองจะกลับอย่างไร จึงให้พญาขับรถออกไปตามหา ไปเจอกระเป๋าของไข่มุกตกอยู่ข้างทาง

แต่ลูกน้องเสี่ยส่งก็ถูกมิ่งย่องมาตีหัวจากข้างหลังแล้วให้ไข่มุกกับมาการีนรีบไปแจ้งตำรวจว่าที่ชายแดนมีการค้ามนุษย์ ไข่มุกกับมาการีนมัวแต่ระแวงกลัว

หนีเสือปะจระเข้ ลูกน้องเสี่ยส่งสองคนนั้นเลยลุกขึ้นมาตีหัวมิ่งแล้วจับทั้งสามคนไว้ เมื่อเสี่ยส่งรู้ว่าลูกน้องจับเหยื่อได้สามคนก็มาดู เสี่ยสั่งให้เอาไข่มุกกับมาการีนไปก่อน แล้วจะยิงมิ่งทิ้ง

“มอบตัวซะ” เสียงตำรวจตะโกน เสี่ยส่งจึงยิงสวนไป แล้วพากันวิ่งหนี ลูกน้องที่คุ้มกันเสี่ยกับแอนนี่ถูกยิงตาย แอนนี่จึงวิ่งเตลิดไปคนเดียว เสี่ยส่งเห็นมิ่งวิ่งหนีก็วิ่งไล่ตามอย่างแค้นใจ ปล่อยให้ลูกน้องที่เหลือยิงสู้กับตำรวจ

ooooooo

ลูกน้องเสี่ยส่งขับรถขนผักยัดไส้สินค้ามนุษย์ไว้ ในนั้นมีไข่มุกและมาการีนอยู่ด้วย พญาและเมขลารู้เส้นทางของมันจึงนำรถตำรวจไปดัก พอรถขนผักโผล่พ้นแนวไม้ริมทางก็ถูกจับทันที

ไข่มุกกับมาการีนดีใจที่รอดตาย ไข่มุกถามเมขลาว่ามาได้ยังไง

“มาได้ยังไงไม่สำคัญหรอก สำคัญที่ว่าเราไม่ได้ติดค้างอะไรกันแล้ว ต่อไปนี้หาทางเอาเอง”

ไข่มุกกับมาการีนถึงกับทรุดร้องไห้โฮ อ้อนวอนอย่าทิ้งกัน แต่เมขลาหันหลังเดินไปแล้ว

ฝ่ายเสี่ยส่งวิ่งไล่ยิงมิ่งไปจนกระสุนหมดก็ไม่สามารถทำอะไรมิ่งได้ แต่มิ่งสะดุดเถาวัลย์ล้ม เสี่ยเข้าไปจะยิง แต่พญาโผล่มาเสียก่อน เสี่ยจึงหันมาเล่นงานพญา ดีที่ทองหลางกับเทิดวิ่งมาช่วยทัน เสี่ยเห็นท่าไม่ดีจึงวิ่งหนีสะดุดเซจะตกหน้าผา พญาคว้ามือดึงขึ้นมา เสี่ยอาศัยจังหวะที่พญาเผลอหยิบก้อนหินทุบขมับพญาจนมึน แต่ก็ถูกพญาจับล็อกแขนกดคุกเข่าลง มิ่งฉวยโอกาสที่ทุกคนกำลังชุลมุนวิ่งหนีไป แต่แล้วต้องชะงักยกมือขึ้นเพราะเจอตำรวจจู่โจมเข้ามา

เสี่ยส่งที่ถูกจับกดลงกับพื้นร้องบอกให้ปล่อย พญาพูดอย่างเหนือกว่าว่า

“มันจบแล้วเสี่ย”

เมื่อนำเสี่ยไปโรงพัก อรัญบอกว่ามิ่งสารภาพหมดแล้วว่าเสี่ยเป็นคนบงการทุกอย่าง ทั้งค้าไม้เถื่อน ค้ามนุษย์ คราวนี้ไม่รอดแน่ เสี่ยถามถึงแอนนี่ อรัญบอกว่าตำรวจกำลังตามตัวอยู่

เสี่ยส่งเครียดจนเส้นเลือดในสมองแตก ตำรวจต้องรีบนำตัวส่งโรงพยาบาล

ฝ่ายแอนนี่ แม้จะหนีรอดไปได้แต่ต้องหลบซ่อนอำพรางใบหน้าออกมาเดินดูแผงหนังสือพิมพ์ เห็นพาด หัวข่าวว่า

“จับ ‘เสี่ยส่ง’ หัวหน้าแก๊งค้ามนุษย์-ไม้เถื่อน” แอนนี่กวาดตาอ่านอย่างเร็ว พลิกกลับมาเห็นรูปพญากับเมขลาก็คำรามอาฆาต

“เพราะแกสองคน ชีวิตฉันถึงต้องเป็นแบบนี้”

ขณะเดียวกัน พญายิ้มดีใจคุยกับเมขลาว่าเธอมีโอกาสได้ป่าคืนแล้ว เพราะมิ่งเป็นพยานว่าแอนนี่ซื้อไปทั้งที่รู้ว่าเธอเป็นเจ้าของที่แท้จริง เมขลาบอกว่าถ้าได้คืนมาจริงๆ เธอจะยกให้เขาจัดการทั้งหมด แต่เธอก็ห่วงว่าตำรวจยังไม่เจอแอนนี่เกรงเธอจะก่อเรื่องขึ้นมาอีก พญามองเมขลาเต็มตา บอกว่า

“ผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายคุณ”

ooooooo

แอนนี่แอบไปเยี่ยมเสี่ยส่งที่โรงพยาบาล เสี่ยเป็นอัมพาต ขยับไม่ได้พูดไม่ได้ ทำได้แค่ลืมตามองแอนนี่ ทั้งพ่อและลูกมองหน้ากันน้ำตาไหล

“เราไม่เหลืออะไรแล้วพ่อ ป่าก็คงจะถูกยึดคืน แต่พ่อไม่ต้องห่วงนะ แอนนี่จะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ”

ขณะนั้นเองแอนนี่เห็นตำรวจสองคนยืนอยู่ไกลๆ พยาบาลชี้มาที่เตียงเสี่ยส่ง แอนนี่บีบมือเสี่ยเอ่ยลาน้ำตาคลอ

“หนูต้องไปแล้ว อาจจะอีกนานกว่าจะได้เจอกันพ่อรอนะ แอนนี่จะทำทุกอย่างให้เราได้กลับไปอยู่ด้วยกันอีก”

ตำรวจสองคนนั้นรีบเดินมาที่เตียงเสี่ยส่ง แต่แอนนี่ หายไปแล้ว ตำรวจรีบออกตามหา แต่แอนนี่ก็หนีเอาตัวรอดไปได้

ไข่มุกกับมาการีนไม่มีทางไป แอบกลับไปที่คอนโด ของเมขลา พยายามพูดถึงสายเลือดที่ไม่อาจตัดขาดกันได้ และขอโทษที่ทำอะไรหลายอย่างไปไม่ทันคิดเพราะอยากได้เงิน รำพึงรำพันถึงอดีตที่ตนเลี้ยงดูเมขลามาตั้งแต่ห้าขวบที่พ่อแม่เธอตาย พอโตได้ดิบได้ดีแล้วจะทิ้งกันไม่เห็นแก่บุญคุณที่เลี้ยงมาบ้างหรือ

“เพราะเห็นแก่บุญคุณไงถึงไม่แจ้งตำรวจจับ”

“ได้ น้าไปก็ได้ ไปลูก ไปตามยถากรรมของเรา” ไข่มุกทำเป็นถือดีคิดว่าเมขลาจะเรียกไว้ แต่ต้องผิดหวังเมื่อออกมาจนพ้นบ้านแล้วเมขลาก็ไม่เรียก เมขลาก็ได้แต่ร้องไห้เสียใจที่ต้องตัดสินใจอย่างนี้

เมื่อเมขลาไม่ง้อ มาการีนถามแม่ว่าจะไปไหนกันดี ไข่มุกเองก็ไม่รู้จะไปไหนเงินก็เหลือนิดเดียว แต่ไข่มุกไม่ยอมจนตรอก บอกมาการีนว่ามันยังพอมีวิธี

วิธีของไข่มุกคือ จะให้มาการีนแต่งงานกับแจ๊ค พากันไปที่บ้านแจ๊ค บอกแม่ของแจ๊คว่า

“ทางนี้ก็ไม่ขออะไรมาก แค่ค่าสินสอดสิบเก้าล้าน ทองสิบเก้าบาท แหวนเพชรเก้ากะรัต แล้วก็บ้านพร้อมที่ดินหลังเล็กๆ กลางกรุงเทพฯสักหลัง แค่นี้ก็พอค่ะ พอสมฐานะเราทั้งคู่”

แม่ของแจ๊คที่ไข่มุกคิดว่าเป็นหมูในอวย กลับเป็นหมูเขี้ยวตัน ทีแรกก็ปฏิเสธนิ่มนวลว่าเร่งรีบเกินไปควรดูกันไปอีกระยะ เมื่อถูกไข่มุกบีบว่าตนดูฤกษ์มาแล้วพ้นจากนี้ก็ต้องขึ้นคานตลอดชีวิต แม่ของแจ๊คก็ตอกหน้าว่า

“ถ้าไม่มีปัญญาหาเมียก็เป็นปัญหาของลูกฉัน ไม่ใช่เรื่องของคุณ”

ไข่มุกเห็นท่าจะไม่สำเร็จ เลยเลื่อนไปอีกเดือนสองเดือนก็ได้แต่ขอมัดจำสินสอดไว้ก่อน

“ดิฉันไม่เห็นด้วย จบนะคะ”

ไข่มุกผิดหวังแต่ยังวางมาดดี เตือนว่าระวังจะเสียดายทีหลัง แล้วชวนมาการีนกลับ

พอไข่มุกกลับ แม่ของแจ๊คก็บอกให้ลูกชายเลิกกับผู้หญิงคนนี้เสีย ขืนมีแม่ยายแบบนี้หมดตัวแน่ แจ๊คทำท่าจะอ้อนก็ขู่

“อย่าหือกับแม่ ไม่งั้นจะยึดบัตรเครดิต ยึดรถให้หมด”

แค่นี้แจ๊คก็ใบ้กินสนิทฝ่ายไข่มุก พอผิดหวังจากแจ๊คก็วางแผนหาเป้าหมายต่อไป บอกมาการีนว่า คนอย่างแม่ไม่ยอมอับจนง่ายๆ หรอก ครู่เดียวก็ร้องอย่างตื่นเต้นว่า “นึกออกแล้ว ว่าใครช่วยเราได้”

ooooooo

เพราะยังไม่ครบกำหนดสัญญาโฆษณา พญากับเมขลาจึงต้องแอบพบกัน เมขลาชวนขณะออกมาส่งพญาว่าไม่อยู่ร่วมงานแถลงข่าวกับตนหรือ พอพญาจะอยู่เธอกลับบอกว่าไม่ต้องเขาอยู่ด้วยแล้วตนเขิน พญาจึงกลับไปดูทางทีวีก็แล้วกัน

ระหว่างนั้นพญารู้สึกเหมือนมีคนติดตามดูตน เขาบอกให้เธอรีบขึ้นห้องไม่ต้องไปส่งตน

พญาเดินไปถึงลานจอดรถคอนโดก็ยังรู้สึกว่าถูกตาม เขาหลอกล่อจนจับตัวคนตามได้ ปรากฏว่าเห็นแอนนี่ เขาถามว่าตามตนทำไม แอนนี่อ้อนว่าตนไม่เหลือใครแล้วมีแต่เขาคนเดียว ถ้าเขาช่วย ตนก็จะยอมทำตามที่เขาต้องการทุกอย่าง

“ผมคงช่วยอะไรไม่ได้ ลองคุยกับตำรวจดูดีกว่าครับ ถ้าไม่ได้ทำผิดอะไรก็คงไม่เป็นไร”

“ฉันเคยช่วยไร่คุณไว้นะ แค่นี้ช่วยกันไม่ได้ใช่ไหม” เมื่อพญายืนยันให้ไปมอบตัวโทษหนักจะได้เป็นเบา เธอเปลี่ยนจากอ้อนเป็นอาฆาตทันที “ไม่...ใจดำกันก่อนนะ ถ้าแอนนี่ใจดำกับคุณบ้างอย่าหาว่าร้ายก็แล้วกัน” ว่าแล้ว หันหลังเดินไปเลย

เพราะจนตรอกหมดทางไป วันรุ่งขึ้นไข่มุกกับมาการีนก็ไปถึงไร่ภูพญาจะไปอยู่ที่นั่น เพ็ญไม่ให้อยู่ แต่พญาบอกแม่ว่าให้เขาอยู่เถอะ มาการีนรีบขอบคุณ ไข่มุกขออยู่เรือนเล็กตามเดิมแล้วขอผ้าขนหนูกับเสื้อผ้า เปลี่ยนด้วยเพราะไม่ได้เอาอะไรมาเลย

พอสองแม่ลูกไปที่เรือนเล็กแล้ว เพ็ญถามพญาว่าให้เขาได้อยู่ได้ยังไง ไม่รู้ฤทธิ์พวกเขารึไง

“ยังไงคุณไข่มุกก็เป็นญาติคนเดียวที่เมขลาเหลืออยู่ ไม่มีเราเขาก็ไม่มีใครแล้ว ฝากแม่ช่วยดูแลหน่อยนะครับ ผมรู้ว่าแม่เอาอยู่” แม้เพ็ญจะหนักใจแต่ก็รับปากจะจัดการแม่ลูกคู่นี้ให้เอง

แอนนี่อยู่อย่างหลบๆซ่อนๆ วันนี้ไปกินก๋วยเตี๋ยวในร้านที่เป็นห้องแถวซอมซ่อ กินไปดูทีวีไป พอดีทีวีออกข่าว เจ๊มิ้วให้สัมภาษณ์ นักข่าวถามว่า ลาล่ายอมรับไหมว่าแต่งงานอยู่กินกับพญาแล้ว และเรื่องลาล่า ขัดแย้งกับนายทุนเรื่องที่ดิน เจ๊มิ้วบอกว่า อีกสองวันลาล่า จะจัดงานแถลงข่าวไขข้อข้องใจทุกเรื่อง เรียนเชิญพี่ๆ นักข่าวทุกคนด้วย

“ฉันไม่ยอมให้แกได้ทุกอย่างไปง่ายๆหรอก” แอนนี่คำรามในคอ

ooooooo

พญากลับไปที่ไร่ภูพญาเตรียมงานก่อสร้างรีสอร์ตสั่งอาทิตย์หน้าลงมือได้เลย เพ็ญถามว่าที่ทำนี่บอกเมขลาหรือยัง พญายังไม่ได้บอกกะจะให้เธอแปลกใจเล่น เพ็ญถามอีกว่า ได้ข่าวแอนนี่บ้างไหม ตำรวจเจอตัวหรือยัง

พญาบอกว่าผู้หญิงคนเดียวไม่น่าจะทำอะไรได้ เพ็ญเตือนว่าอย่าประมาท ลูกเสือลูกตะเข้แว้งกัดได้ทุกเมื่อ

แล้วก็จริงอย่างที่เพ็ญเตือน เพราะถึงวันที่เมขลาจะเปิดแถลงข่าว รถตู้ที่ใช้อยู่จู่ๆก็สายไฟขาด คนขับต้องโทร.เรียกช่าง แต่เจ๊มิ้วกับเมขลาดูเวลาแล้วไม่ทัน จึงโบกแท็กซี่ไป เจ๊มิ้วทักว่าคนขับเป็นผู้หญิงหรือ ใส่หน้ากากด้วยสงสัยเป็นหวัด

เมขลารีบขึ้นรถ เจ๊มิ้วไม่ทันขึ้นคนขับก็กระชากรถออกไปแล้ว เมขลาสั่งให้หยุดก็ไม่หยุด ซ้ำยังถูกผู้ชายที่หลบอยู่เบาะหลังโปะยาสลบด้วย ก่อนเมขลาจะหมดสติ คนขับถอดหน้ากากอนามัยออก เธอจึงรู้ว่าเป็นแอนนี่!

เลยเวลาที่นัดว่าจะแถลงข่าวแล้ว ทั้งพญา เพ็ญและบัวผาด ดอกปีบต่างมานั่งอยู่หน้าจอทีวี คอยจนบัวผาดคิดว่าจะไม่มีการแถลงข่าวแล้ว เมขลาอาจเปลี่ยนใจ ไม่เปิดเรื่องตนแต่งงานแล้วก็ได้

ครู่หนึ่งกุ้งมาบอกพญาว่า “นายคะ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว ผู้จัดการเขาโทร.มาที่ออฟฟิศบอกว่าคุณลาล่าถูกคนขับแท็กซี่พาตัวไปไหนก็ไม่รู้”
ทุกคนตกตะลึงงัน!

ที่สถานีตำรวจ พญากับอรัญคุยกับตำรวจอย่างตึงเครียด ตำรวจแจ้งว่า

“จับเจ้าของรถแท็กซี่ได้แล้ว มันสารภาพว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งจ้างให้โปะยาสลบคุณลาล่า แล้วก็ขับรถมาส่งระหว่างทางเข้าพิษณุโลก ให้ผู้หญิงเปลี่ยนรถ”

พญาเชื่อว่าต้องเป็นแอนนี่แน่ อรัญถามว่าตามจับรถคันนั้นได้หรือยัง ตำรวจบอกว่ายังคาดว่ารถน่าจะมุ่งขึ้นเหนือ

“รู้แล้วว่าแอนนี่จะไปไหน” พญาโพล่งขึ้นแล้ววิ่งออกไปทันที อรัญบอกให้รอด้วยแล้วลุกวิ่งตามไป

ooooooo

แอนนี่จับเมขลามัดมือมัดเท้าพาไปที่ป่าสายน้ำผึ้ง เธอมองเมขลาแววตาเหี้ยมบอกว่า

“วันนี้เป็นวันตายของแก แกทำลายครอบครัวฉัน เอาทุกอย่างไปจนไม่เหลืออะไรแล้ว อย่านึกว่าจะได้เสวยสุขกับพญา ถ้าฉันไม่ได้ เธอก็ต้องไม่ได้เหมือนกัน”

แอนนี่บีบคอเมขลาจนหายใจไม่ออก แต่แล้วก็ปล่อยบอกว่าตายแบบนี้มันง่ายไป แล้วเปลี่ยนเป็น เดินจุดไม้ขีดไฟโยนไปเรื่อยรอบตัวเมขลาเหมือนคนเสียสติ เมขลาบอกว่าเดี๋ยวไฟก็ไหม้ป่าหรอก แอนนี่พูดอย่างสะใจว่า

“ดี ไหม้วอดวายไปซะให้หมด”

ไฟลุกไหม้อย่างรวดเร็ว พอดีดอกปีบพาเด็กไปเล่นกัน เด็กๆปีนต้นไม้เล่นเห็นไฟไหม้ป่าสายน้ำผึ้ง ปลากัดตะโกนบอกทุกคน “ไฟไหม้ ไฟไหม้!!”

ส่วนเมขลาถูกมัดอยู่ท่ามกลางกองไฟ เธอตะโกนร้องขอความช่วยเหลือ แอนนี่หัวเราะอย่างบ้าคลั่งบอกว่าไม่มีใครช่วยหรอก ถามอย่างสะใจว่า

“รักป่านี้มากใช่ไหม ฮึ! พวกแกจะได้แค่ซากของป่าสายน้ำผึ้งเท่านั้นแหละ พญาจะได้รู้เสียบ้างว่าการที่ต้องเสียทุกอย่างมันเป็นยังไง ถ้ารู้ว่าเขาจะเลือกเธอ ก็จะเผาโรงอบสมุนไพรนั่นให้วอด ให้มันหมดตัวไปตั้งแต่ตอนนั้นเลย”

เมขลาจึงรู้ว่าแอนนี่เป็นคนเผาโรงอบสมุนไพร แอนนี่แสยะยิ้มเย้ยว่า รู้ตอนนี้ก็สายไปแล้ว เพราะอีกไม่นานเธอก็ต้องตาย

เมขลาไม่ยอมจำนน แม้ไฟจะโหมไหม้ใกล้ตัวเข้ามาทุกที เธอก็แอบเอาเชือกที่มัดมือถูกับคมหินแข่งเวลากับความตายที่คืบเข้ามาทุกที

ooooooo

เพ็ญนำคนงานไปดับไฟ ไข่มุกกับมาการีนทำทีตามไปช่วย มาการีนเห็นนาฬิกาตกอยู่หยิบ

ขึ้นมาบอกว่าเหมือนของเมขลา ไข่มุกโมเมว่าของตนพลางจะเก็บใส่กระเป๋า เพ็ญคว้าไปดูถามมาการีนว่าเมื่อกี๊ว่าเหมือนของเมขลาหรือ แล้วมันตกอยู่ที่นี่ได้ยังไง

พญาและอรัญนำทองหลาง เทิดและคนงานไปช่วยกันดับไฟ เพ็ญบอกว่ามาการีนเจอนาฬิกาบอกว่า

คล้ายของเมขลา พญาเชื่อว่าเธอน่าจะอยู่ในป่านี้ สั่งทองหลางกับเทิดให้ค้นหาเมขลาให้เจอ

แอนนี่เห็นไฟลุกลามใกล้เข้ามาทุกที เย้ยเมขลาว่าเดี๋ยวเธอก็จะกลายเป็นไก่ย่างแล้ว พลางจะเดินไป พอดีเมขลาถูเชือกกับคมหินขาดเธอรีบปลดเชือกออก แอนนี่จึงหันกลับมาเล่นงาน ถองใส่เมขลาจนจุกแล้ววิ่งออกไป เจอมาการีนกับไข่มุกเข้าพอดี ไข่มุกกับมาการีนกระชากผมแอนนี่รุมตบกันอุตลุด พอดีพวกพญามาถึง ช่วยกันจับแอนนี่ไว้

พญาถามแอนนี่ว่าเมขลาอยู่ไหน เธอไม่บอก

แต่มาการีนชี้ว่าเมื่อกี๊เห็นแอนนี่วิ่งมาจากทางนั้น พญารีบวิ่งไปทันที

เมขลาสำลักควันไฟกำลังจะหมดสติ แต่ก็พยายามส่งเสียงขอความช่วยเหลือ พญาได้ยินวิ่งไปหา แต่เป็นจังหวะที่กิ่งไม้ติดไฟหักลงมา พญาโถมเข้าคร่อมปกป้องเมขลาไว้ หลังเขาจึงถูกไม้ทับและไฟไหม้ ส่วนเมขลาสำลักควันไฟหมดสติไป

ooooooo

พญาและเมขลาถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล เมื่อเมขลารู้สึกตัวเห็นศนิเฝ้าอยู่ เธอถามถึงพญาทันที ศนิบอกว่าให้ทำใจดีๆไว้ เมขลาตกใจมาก เธอลุกไปหาพญาที่ห้องพิเศษ เห็นผ้าห่มคลุมปิดไว้ทั้งตัว เธอผวาเข้าไปกอดร่างนั้นร้องไห้คร่ำครวญ

“บ่นอะไรของคุณเนี่ย” เสียงพญาถามขึ้น เมขลาชะงักกึก เงยหน้ามองตะลึง พอรู้ว่าเขายังไม่เป็นอะไร อารมณ์เศร้าโศกเสียใจร้องไห้คร่ำครวญก็เปลี่ยนเป็นงอนตุปัดตุป่อง

“หลอกฉันอีกแล้วใช่ไหม ทำไมต้องแกล้งลองใจแบบนี้ บอกแล้วไงว่าห้ามทำแบบนี้อีก”

“ไม่ได้หลอกอะไรเลย ผมง่วงเพิ่งกินยามา” เมขลาถามว่าแล้วทำไมต้องเอาผ้าปิดหน้า “ก็แอร์มันเข้าจมูก”

“แล้วทำไมไม่รีบบอก ปล่อยให้ฉันเพ้ออยู่คนเดียวตั้งนาน” เธอทั้งเขินทั้งงอนจะเดินออกไป พญาคว้ามือไว้อ้อนว่าอย่าวีนเยอะตนเจ็บอยู่ เมขลาจึงหันมายิ้มขอบคุณที่ช่วยชีวิตตน

พญาบอกว่าตอนที่เห็นเธออยู่ในกองไฟ ตนนึกอย่างเดียวว่าต้องเอาเธอออกมาให้ได้ เมขลามองซึ้งบอกว่า ตนรู้ว่าเขาต้องมาช่วยตนจนได้

“ให้ผมดูแลคุณนะ ต่อไปนี้เราจะไม่จากกันแล้ว”

“ค่ะ...แล้วแอนนี่ล่ะคะ ตำรวจจับเขาได้ไหม” พญามองหน้าเธอนิ่งไม่ตอบ...

ooooooo

ความจริงคือแอนนี่ในชุดนักโทษ กำลังถูกคุมตัวเข้าห้องขัง เธอหมดสิ้นทุกสิ่งทุกอย่างแม้แต่อิสรภาพ เธอร้องไห้อย่างสิ้นหวังในชีวิต

ศนิคุยกับอรัญในไร่ภูพญาอย่างโล่งใจว่า สองพ่อลูกโดนจับแล้ว แถวนี้คงสงบสุขขึ้นเยอะ ดีใจที่พญากับเมขลาเข้าใจกัน หมดเรื่องวุ่นๆเสียที อรัญติงยิ้มอย่างมีเลศนัยว่ายังไม่หมด ถามว่าแล้วเรื่องของเราล่ะ จะให้ไปขอเมื่อไร่ แม่อยากอุ้มหลานเร็วๆ ศนิบอกว่าเร็วไปมั้ง แต่เสนอว่าอาทิตย์หน้าเลยไหม พูดหน้าตาเฉยว่า ก็ไหนว่าแม่เร่งไม่ใช่หรือ

อรัญโดดกอดศนิดีใจที่เธอตอบตกลงจะแต่งงานด้วย

วันนี้เป็นวันที่เมขลานัดแถลงข่าว เจ๊มิ้วพาบอดี้การ์ดแข็งแรงมาดูแลเธอบอกว่าถ้าใครหน้าไหนกล้ามาอุ้มอีกก็จะได้หักคอเสียให้หมด เมขลาขอบคุณเจ๊สำหรับทุกอย่างที่ผ่านมา เจ๊ตกใจถามว่าพูดเหมือนจะลาวงการ

“ไม่หรอกค่ะ หนูไม่ทิ้งไปไหนหรอก จะอยู่ให้เจ๊ปวดหัวไปด้วยกันอีกนานเลย”

“ไป...ได้เวลาแล้ว เคลียร์ให้หมดทุกประเด็น เธอจะได้กลับมาผงาดเป็นเบอร์หนึ่งของช่องแบบไร้เทียมทานเหมือนเดิม”

เมขลารับคำอย่างร่าเริง แล้วเปิดประตูบานใหญ่ เดินหายเข้าไปในแสงไฟเจิดจ้าที่สาดเข้ามาอย่างมั่นใจ

ooooooo

เวลาแห่งความสุขผ่านไปอย่างรวดเร็ว วันนี้ เมขลากลับไปที่ไร่ภูพญา เขาพาเธอไปดูรีสอร์ตที่เพิ่งสร้างเสร็จ เป็นบ้านหลังเล็กๆที่ตบแต่งอย่างน่ารักกลมกลืนอยู่ในธรรมชาติอย่างสวยงาม ลงตัว พญาจับมือเมขลาถามว่าชอบไหม

“ชอบค่ะ...คุณให้ฉันจริงๆเหรอเนี่ย”

“ผมตั้งใจทำให้เป็นรีสอร์ตเชิงอนุรักษ์ ประหยัดพลังงาน”

“ขอบคุณนะคะ...ดีเลย ต่อไปพอว่างจากคิวละคร ฉันก็จะมานั่งเป็นคุณนายเก็บเงินที่นี่ แล้วเราจะคิดค่าเช่าเท่าไหร่แพงๆเลยดีไหม” พญาบอกว่าไม่จำเป็นต้องแพงหรอก เสียงไข่มุกก็แทรกขึ้นว่า งกเหมือนกันเลยสมเป็นน้าหลานกันจริงๆ เมขลามองขวับ ถามพญาว่า “สองคนนี้มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”

“ผมให้เขามาอยู่เอง ถ้าไม่ได้พวกเขา ก็ไม่รู้ว่าแอนนี่เอาตัวคุณไป”

ทั้งไข่มุกและมาการีนดราม่ากันเต็มที่ ขอให้เมขลายกโทษให้ตน ด่าตัวเองว่านิสัยไม่ดี แล้วตบหน้าลงโทษตัวเอง ขอโอกาสตนอีกสักครั้ง เมขลาบอกว่าอย่าทำนิสัยขี้โกงอีกแล้วกัน ไม่งั้นอย่าหาว่าไม่เตือน

สองแม่ลูกรับรองว่าจะอยู่อย่างสงบเสงี่ยมเจียมตัวที่สุด

ที่ไร่ภูพญามีความเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่หลวง เทิดที่เคยเมาแล้วตบตีดอกปีบก็เลิกเหล้า ปฏิบัติต่อดอกปีบและน้ำตาลกับน้ำอ้อยอย่างดี ครอบครัวอบอุ่นมีความสุข ปลากัดก็ดีใจที่ได้ครูคนใหม่ที่อรัญกับศนิช่วยหาให้ทั้งสวยและใจดี

เพ็ญถามเมขลาว่าคิดว่าจะอยู่ที่นี่ได้ไหม เมขลาบอกว่าอยู่ได้ ต่อไปคุณป้าก็ไม่ต้องเหนื่อยแล้ว ตนจะมาช่วยงานที่นี่เอง เพ็ญติงว่าเลิกเรียกป้าได้แล้ว เมขลาจึงเรียกเป็นคุณแม่แทน

“แม่ดีใจนะที่ได้หนูมาเป็นลูกสาวอีกคน”

“หนูก็ดีใจค่ะ...ขอบคุณมากนะคะสำหรับทุกอย่าง”

เพ็ญกอดเมขลาไว้ด้วยความรัก แล้วดึงพญามา

กอดไว้อีกข้าง อย่างมีความสุข สมหวัง...

พญากับเมขลาช่วยกันดูแลป่าสายน้ำผึ้งที่ถูกเสี่ยส่งตัดไม้ขายจนเสียหาย เชื่อว่าเราช่วยกันแก้ไขทุกอย่างจะต้องดีขึ้น จะไม่ทำให้ลุงตระกลผิดหวัง

พญาเสนอว่าอยากได้เด็กมาช่วย อยากสอนให้เขารักและเห็นคุณค่าของป่าสายน้ำผึ้ง เมขลาพาซื่อบอกว่าเด็กในไร่ก็มีหลายคน ให้ใครช่วยก็ได้ พญากระซิบว่า “ผมหมายถึงลูกของเรา”

“บ้า...” เมขลาเขิน แต่กระซิบตอบว่า “อยากมี... ก็มีซิคะ”

พญาบรรจงจูบเมขลาอย่างหวานซึ้ง กระซิบว่า “ผมรักคุณนะ”

“ฉันก็รักคุณค่ะ แล้วก็...ป่าของเราด้วย” เมขลาตอบในอ้อมกอดที่อบอุ่นและธรรมชาติที่สวยงามอย่างมีความสุข

ooooooo

–อวสาน–


ละครวิมานเมขลา ตอนที่ 13(ตอนจบ) อ่านวิมานเมขลา ติดตามวิมานเมขลา ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย แอนดริว เกร้กสัน, เบลล่า ราณี 25 ก.พ. 2559 09:53 2016-02-27T00:39:41+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ