ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    วิวาห์ว้าวุ่น

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    ขบวนขันหมากจัดแถวรอนานแล้ว พจนีย์กับปยุตชะเง้อชะแง้รอลูกชายด้วยสีหน้าท่าทีกระวนกระวาย และแล้วปวีร์ก็เดินหล่อมาในชุดไทย โดยมีธราดลกับธงชัยเดินขนาบข้าง เพราะปวีร์ยังอาการน่าเป็นห่วง เดี๋ยวเอียงซ้ายเดี๋ยวเอียงขวาน่าหวาดเสียว

    ธราดลตัดสินใจให้ธงชัยไปหากาแฟหรือเครื่องดื่มชูกำลังมาสามสี่ขวดโด๊ปปวีร์เข้าไป นั่นแหละปวีร์ถึงได้คึกคักขึ้นมาบ้าง แต่กว่าจะผ่านด่านประตูเงินประตูทองที่มีทั้งเด็ก สาวน้อยและสาวใหญ่ไปถึงตัวเจ้าสาวได้ ปวีร์ถึงกับบ่นอุบ อยากจะเลิกซะกลางคัน ธราดลเองก็รำคาญปุ๊กกี้เต็มที เพราะหล่อนเล่นกั้นแล้วกั้นอีก เหมือนจะเอาเงินไปตั้งตัว

    แต่พอได้เห็นโฉมหน้าของเจ้าสาว ปวีร์ตะลึงตาค้าง เพราะไอรดาสวยเหลือเกิน

    "นึกว่าคุณจะมาไม่ทันฤกษ์รับตัวฉันซะอีก"

    "ตอนแรกผมก็นึกเหมือนคุณนั่นแหละ แต่ตอนนี้ผมก็มาอยู่นี่แล้วไง อรุณสวัสดิ์นะคุณเจ้าสาว"

    "ค่ะ คุณเจ้าบ่าว" ไอรดาฉีกยิ้มหวานเยิ้ม...

    จากนั้นเป็นพิธีสวมแหวนหมั้น มีนักข่าวจำนวนหนึ่งร่วมเป็นสักขีพยาน ขณะเถ้าแก่ฝ่ายเจ้าบ่าวเกริ่นกล่าวพิธี ไอรดาจ้องมองสินสอดที่คลุมผ้าไว้ตาเป็นมัน

    "ขอให้คุณแม่ของฝ่ายหญิงรับของหมั้นนี้ไว้เพื่อเป็นมงคล และเป็นความสุขความเจริญต่อบุคคลทั้งสองตลอดไป"

    นวลตองรับมาตรวจนับพอเป็นพิธี แล้วหยิบมาใส่ห่อผ้า โดยมีปุ๊กกี้อยู่ใกล้ๆคอยช่วยดูแล...ไอรดาชะเง้อคอมอง ปวีร์ หน้าตาง่วงๆเหลือบไปเห็น ก็กระซิบประชดเบาๆ

    "จ้องขนาดนั้นน่ะ กลัวจะได้น้อยกว่าที่ตกลงไว้รึไง"

    "เปล่าซะหน่อย...ทำไม เสียดายสินสอดเหรอ"

    "เสียดายทำไม ให้สินสอดไปเท่าไหร่ เดี๋ยวคืนนี้ผมก็ถอนทุนคืนเท่านั้นแหละ" ปวีร์ยิ้มยียวน ไอรดาแสยะใส่ เชิงว่าไม่มีทางที่ปวีร์จะสมหวัง

    ขณะปวีร์กับไอรดาสวมแหวนให้กันและกัน ทั้งแม่เจ้าบ่าวและแม่เจ้าสาวน้ำตารื้นปลาบปลื้มใจ  ปยุตส่งผ้าเช็ดหน้าให้พวกเธอซับน้ำตา

    "ขอให้รักกันยั่งยืน แล้วก็โชคดีมีชัยนะ จำไว้นะ แม่ยังอยู่ตรงนี้ ถ้ามีอะไรให้แม่ช่วยก็บอกได้ตลอดเวลา แม่ยังเป็นแม่ของลูกตลอดไป"

    ไอรดาปาดน้ำตา กราบแทบตักแม่ จนครู่ใหญ่จึงหันมาทางปยุตและพจนีย์

    "ขอให้ชีวิตคู่พบแต่ความสุขความเจริญรุ่งเรืองนะลูกนะ" ปยุตกล่าวอวยพร เสร็จแล้ววางแบงก์พันปึกใหญ่มากๆบนพาน ไอรดาเห็นแล้วกลืนน้ำลายเอื๊อก

    "ขอให้เป็นครอบครัวที่อบอุ่นร่มเย็น ปราศจากอุปสรรคปัญหา แล้วรีบๆมีหลานให้แม่อุ้มนะลูกนะ นี่จ้ะ เอาไปเป็นทุนสำหรับการเริ่มต้นใช้ชีวิตคู่กันนะลูก" พจนีย์วางทองคำแท่งขนาดเขื่องหลายแท่งบนพาน ไอรดาตาพองก๋า กลืนน้ำลายอีกเอื๊อกใหญ่...

    เสร็จพิธีหมั้น ต่อไปเป็นพิธีรดน้ำสังข์ ซึ่งคราวนี้พจนีย์กับนวลตองไม่ใช่แค่น้ำตารื้น แต่ร้องไห้น้ำตาไหลพรากด้วยความตื้นตันใจ คู่บ่าวสาวได้รับคำอวยพรไปเป็นกระบุง

    ooooooo

    ขณะแขกเหรื่อรดน้ำสังข์ในบ้าน พจนีย์นำทีมออกมาหน้าบ้านเพื่อกล่าวขอบใจนักข่าวสื่อมวลชน

    "ขอบใจหนูๆสื่อมวลชนนะจ๊ะ ที่ไม่ลงข่าวของลูกชายพี่กับหมอไอวันนั้น แล้วก็ตามสัญญามีแต่พวกหนูๆ สื่อไม่กี่ฉบับเท่านั้นที่ได้มาทำข่าวหมั้นวันนี้ เอ็กซ์คลูซีฟสุดๆ"

    "ลูกชายคุณหญิงเพิ่งเข้าพิธีรดน้ำสังข์แบบประเพณีไทย คุณหญิงรู้สึกยังไงบ้างคะ"

    "ก็ต้องรู้สึกภูมิใจ แล้วก็ปลาบปลื้มใจมากๆน่ะสิคะ เห็นไหมคะว่าธรรมเนียมพิธีของไทยเรานั้นงดงาม เปี่ยมคุณค่าขนาดไหน อยากจะให้ช่วยรณรงค์กันนะคะว่าพิธีหมั้น พิธีรดน้ำสังข์นั้นเราว่ากันแบบตามประเพณีไทย ส่วนงานเลี้ยงกลางคืนค่อยว่ากันแบบสากลก็ได้น่ะค่ะ"

    "แล้วทางฝ่ายคุณแม่ของฝ่ายหญิงล่ะคะ รู้สึกยังไงบ้าง" นักข่าวหันมาทางนวลตอง

    "ก็ดูสิคะ ลูกสาวคนเดียวน่ะค่ะ จะว่าปลื้มก็ปลื้ม แต่ก็อดใจหายไม่ได้"

    "เอ่อ...แล้วความรู้สึกของทางสามีคุณนวลตองล่ะคะ" นักข่าวสาวอีกคนหันมาทางปยุต

    "ผมก็รู้สึกยินดีครับ ยิ่งสื่อมวลชนทุกท่านมาช่วยกันเป็นสักขีพยานอย่างนี้ ก็ยิ่งทำให้พิธีรดน้ำสังข์วันนี้ดูขลัง แล้วก็มีคุณค่า"

    "นี่ๆๆ เดี๋ยวก่อนนะ คุณจะไม่แก้ซักนิดก่อนเหรอ เมื่อกี้นักข่าวเขาพูดว่าคุณเป็นสามีของคุณนวลตองน่ะ" พจนีย์กระซิบแทรกขึ้นอย่างอดรนทนไม่ไหว...ปยุตกระซิบตอบหน้าตายว่า

    "เรียกผิดนิดผิดหน่อยก็ปล่อยๆไปเถอะน่า ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย"

    "เอ้า...ขอถ่ายรูปหน่อยค่า"

    สิ้นเสียงนักข่าว ปยุตขยับยืนแนบชิดนวลตอง พจนีย์จะเบียดแทรกแต่ไม่มีที่ ต้องขยับมายืนข้างๆเหมือนตนเป็นส่วนเกินของภาพ ส่วนปยุตกับนวลตองยิ้มคู่กันเหมือนเป็นคู่สามีภรรยา

    เสร็จพิธีรดน้ำสังข์ บ่าวสาวถูกปลดมงคลที่ศีรษะออกแล้ว ทันใดนั้นเองเมษาโผล่พรวดเข้ามา

    "ถึงฉันจะไม่ได้เป็นผู้หลักผู้ใหญ่ แต่ไหนๆมาแล้ว ฉันจะขอรดน้ำสังข์ให้คู่บ่าวสาวจะได้ไหม"

    "แต่เขาปลดมงคลออก เสร็จสิ้นพิธีไปแล้ว" ปุ๊กกี้เสียงแข็ง

    "ไม่เป็นไร ฉันไม่ซีเรียส แค่อยากมีส่วนร่วมอวยพรคู่บ่าวสาวเท่านั้น ขอน้ำสังข์ให้ฉันหน่อย"

    ธงชัยอึกอักลังเลว่าเอายังไงดี หันมองธราดล ธราดลรีบพยักพเยิดโบกมือเชิงว่าให้ตามใจเมษา ธงชัยจึงยื่นน้ำสังข์ ให้เมษาไป

    "ฉันขออวยพรนะ...ขอให้การแต่งงานครั้งนี้มีแต่ความทุกข์ ความโศก  ย่อยยับอับจน"  พูดขาดคำเมษาเทน้ำสังข์รดศีรษะไอรดา เท่านั้นเองเจ้าสาวของขึ้น  ลุกพรวดปัดสังข์ในมือเมษากระเด็นหวือไปกลางอากาศ  โชคดีที่ธราดลกับปุ๊กกี้กระโจนรับสังข์รดน้ำไว้ได้

    เมษากับไอรดากำลังจะวางมวย ธราดลเตือนปวีร์ให้ ห้ามสองสาว ปวีร์กลับบอกว่า

    "ห้ามทำไม ให้ตีกันให้งานล่มไปเลยฉันยิ่งชอบ"

    ธราดลส่ายหน้า แล้วเข้าไปดึงเมษาออกมา ส่วนปุ๊กกี้ดึงไอรดาเอาไว้ พจนีย์กลับเข้ามา ส่งเสียงถามว่ามีเรื่องอะไรหรือเปล่า เมษาตอบเสียงหวานทันทีว่า

    "เปล่าค่ะ ไม่มีอะไรค่ะคุณแม่ เมษาแวะมาอวยพรคู่หมั้นเขาเฉยๆ"

    "อ้อ...แล้วนี่เสี่ยปรีชาคุณพ่อหนูมาด้วยหรือเปล่า"

    "ปะป๊าจะไปงานเลี้ยงคืนนี้น่ะค่ะคุณหญิง"

    "อ้อ...จ้ะ งั้นคืนนี้เจอกันอีกทีในงานนะ เดี๋ยวขอตัวไปดูแลทางโน้นก่อน"

    เมษาปั้นยิ้มให้พจนีย์  แต่หันมาฝากความแค้นกับไอรดา

    "ฝากไว้ก่อนเหอะ แล้วคืนนี้เราค่อยเจอกันใหม่"

    "ใครเชิญคุณเหรอยะ"

    "อ๊ะ...เธอไม่มีหูหรือไง ก็เมื่อกี้คุณแม่ของคุณปวีร์ เพิ่งพูดว่าท่านเชิญฉันกับปะป๊าฉันไปงานคืนนี้ กล้าขัดใจแม่ผัวเหรอ เดี๋ยวก็อดได้สมบัติหรอก" เมษายิ้มเยาะ เดินเลยออกไปอย่างสะใจ ไอรดาโกรธแต่ทำอะไรไม่ถนัด จำต้องสะกดกลั้นความโกรธเอาไว้...

    ooooooo

    ครู่ต่อมา ปวีร์เดินวนไปมาเป็นหนูติดจั่นจนธราดลที่หลบมุมยืนดื่มน้ำอยู่เริ่มทนไม่ไหว

    "เฮ้ย...เป็นอะไรของแกวะปวีร์ นี่เป็นไฮเปอร์หรือเป็นสันนิบาต ถึงอยู่นิ่งๆกับที่ไม่ได้เนี่ย"

    "ก็แกน่ะ เอาไอ้เครื่องดื่มชูกำลังให้ฉันกินไปกี่ขวด วะเนี่ย หัวใจฉันเต้นรัวจะออกมาข้างนอกอยู่แล้ว"

    "แกอย่ามาเว่อร์ ก่อนนี้ไม่นานยังเห็นแกง่วงแทบตาปิด"

    "ไม่ได้เว่อร์เว้ย...ไม่เชื่อแกลองเอามือแตะดู มา...เอามือมา" ปวีร์คว้ามือธราดลมาแนบบริเวณอกข้างซ้ายตรงตำแหน่งหัวใจของตน...ธราดลตกใจ เพราะมันเต้นรัวอย่างกับกลอง ไอรดากับปุ๊กกี้เดินเข้ามาเห็นสองคนใกล้ชิด ชะงักแปลกใจว่าทำอะไรกันอยู่

    สองหนุ่มผละออกจากกันทันที ปวีร์พูดรัวเร็วอธิบายมั่วไปจนไอรดาฟังไม่รู้เรื่อง เปลี่ยนเรื่องมาต่อว่าเขาที่ปล่อยให้เมษามาป่วนถึงที่นี่ เอาน้ำสังข์รดหัวเธอ แล้วเขาก็ยังนั่งเฉย ไม่คิดจะช่วยปกป้องอะไรเธอเลย

    "ปัดโธ่คุณ ผู้หญิงตีกัน ผมเป็นผู้ชาย จะให้เข้าไปยุ่งยังไงล่ะ"

    "แต่ผู้หญิงที่ตีกัน คนนึงกำลังจะเป็นภรรยาของคุณนะ ไม่คิดจะปกป้องกันบ้างเลยเรอะ"

    "คุณสองคนอยากทะเลาะกันเอง มันก็เรื่องของคุณ ไม่ใช่เรื่องที่ผมจะต้องไปเคลียร์"

    "แต่ปัญหามันเกิดมาจากคุณ ที่ยัยเมษาคอยตามราวีฉัน มันก็มีสาเหตุมาจากคุณนั่นแหละ"

    "แล้วถ้างั้นจะให้ผมทำยังไง"

    "ทำยังไงก็ได้ ที่ไม่ให้ยัยเมษาโผล่เข้ามาทำลายงานเลี้ยงคืนนี้"

    "ผมไม่มีสิทธิ์ไปห้ามเขาหรอกนะ แล้วคุณพ่อของเมษาก็เป็นแขกของคุณแม่ผมด้วย"

    "แล้วถ้างั้นเพื่อนฉันก็ต้องคอยหวาดผวา ไม่รู้ว่ายัยเมษาจะโผล่มาอาละวาดเมื่อไหร่อย่างนี้เนี่ยนะ" ปุ๊กกี้โวย

    "เขาไปกับพ่อเขา คงไม่มีเรื่องอะไรหรอกน่า คุณอย่าไปมองเขาในแง่ร้ายสิ"

    "ฉันเนี่ยนะมองแม่นั่นในแง่ร้าย นี่คุณพูดเหมือนหูหนวกตาบอดไม่เคยได้รับรู้ว่ายัยเมษานั่นทำอะไรกับฉันไว้บ้าง นี่คุณจะเอาแต่หดหัวนิ่งดูดายให้ยัยนั่นมาป่วนงานเลี้ยงคืนนี้ให้พังให้ล่มไปเลยใช่มั้ย"

    "ใช่ ได้อย่างงั้นก็ดี ให้งานเลี้ยงมันเจ๊ง มันล้มเลิกไปเลยยิ่งดี ผมจะได้ไม่ต้องแต่งกับคุณ"

    ปวีร์ผละออกไปอย่างฉุนเฉียว ธราดลหน้าเสียมองไอรดากับปุ๊กกี้เชิงอยากจะไกล่เกลี่ย แต่พอเจอปุ๊กกี้ถลึงตาใส่อีก ธราดลก็รีบขยับตามปวีร์ออกไป

    ปวีร์ออกมาเจอธงชัยที่กำลังตามหาตัวไปให้นักข่าวถ่ายรูปและสัมภาษณ์ ส่วนไอรดาก็ถูกตามตัวมาสมทบ แล้วนักข่าวก็เรียกร้องให้เจ้าบ่าวหอมแก้มเจ้าสาว ปวีร์ได้โอกาสทองหอมแก้มไอรดาฟอดใหญ่ แล้วจะทำซ้ำอีกที...ไอรดาถึงกับร้องว้าย เบี่ยงหน้าหลบ

    "พอไหมครับ แต่ผมว่านะ พ.ศ.นี้แล้วแค่หอมมันธรรมดา ผมจูบโชว์ให้อีกช็อตนึงดีกว่า" ว่าแล้วปวีร์ทำปากจูจุ๊บจะจูบ แต่ ไอรดาเอาฝ่ามือยันครึ่งจมูกครึ่งหน้าผากออกมา ปยุตกับนวลตองพากันขำ ชอบใจ

    "นี่...ไม่ต้องหาเรื่องฉวยโอกาสเลยนะ"

    "แค่นี้ยังน้อยไป  อันนี้ต้องมีภาพเจ้าสาวหอมแก้มเจ้าบ่าวด้วยใช่ไหมครับ"

    ขาดคำของปวีร์ นักข่าวขานรับเป็นเสียงเดียว ไอรดาขัดใจสุดๆ ยึกยักอยู่ไปมา

    "เอ้า มัวรออะไรอยู่ล่ะเจ้าสาวของแม่ ต้องให้แม่ทำให้ดูก่อนไหมเนี่ย"

    "แหมคุณ เด็กๆเขาก็ต้องมีเขินกันมั่ง" ปยุตท้วงนวลตอง

    "เฮ้อ แม่ฉันก็เป็นไปด้วย เอาก็เอา คิดซะว่าหอมตูดเด็กแล้วกัน" ไอรดาพูดซะปวีร์สะดุ้งโหยง

    "เข้าใจเปรียบเหลือเกินนะคุณ"

    ไอรดาแสร้งฉีกยิ้มหอมแก้มปวีร์แล้วรีบถอนใบหน้าออกมา

    "ทำเป็นรังเกียจไปเหอะ เดี๋ยวส่งตัวคืนเนี้ย รับรองจะโดนอีกไม่ใช่น้อย...โอ๊ย" ปวีร์ร้องลั่นเพราะถูกไอรดาจิกแขนอย่างแรง

    "ยิ้มไว้...เขาถ่ายรูปเราอยู่...ยิ้มไว้"

    ปวีร์ทั้งเจ็บทั้งแค้นไอรดาแต่ต้องฝืนยิ้มเอาไว้ก่อน

    ooooooo

    ครั้นลงนั่งให้สัมภาษณ์นักข่าว คู่บ่าวสาวก็เจอคำถามยอดฮิตว่า

    "ที่คุณปวีร์กับคุณไอรดาแต่งงานกันรวดเร็วแบบสายฟ้าแลบอย่างนี้ ไม่กลัวคนทั่วไปจะนินทาว่าท้องก่อนแต่งเหรอคะ"

    "ไม่กลัวหรอกค่ะ ดิฉันท้าให้นับเดือนได้เลย"

    "แล้วทำไมต้องรีบแต่งขนาดนี้ล่ะคะ"

    "ก็...ก็เพราะ...เอ่อ...อันนี้ลองถามเจ้าบ่าวดีกว่าไหมคะ" ไอรดาโบ้ยหน้าตาเฉย...ปวีร์อึกอักตอบไม่ถูก พจนีย์เลยต้องบอกบทให้

    "ก็บอกเขาไปสิจ๊ะว่าเพราะรักกัน แล้วก็อยากร่วมสร้างครอบครัวด้วยกัน"

    ปวีร์กับไอรดาเออออห่อหมก พร้อมกันนี้ปวีร์ก็ฉวยโอกาสโอบเอวไอรดาไว้ด้วย เลยถูกเธอหยิกหลังมือเจ็บแทบร้องจ๊าก ทว่าต่อหน้านักข่าวสองคนก็ต้องทำเนียนปั้นยิ้มให้กันต่อไป

    "ส่วนมากคู่ที่แต่งแบบสายฟ้าแลบ มักจะมีข่าวปัญหาเลิกราหย่าร้างตามมา ไม่ทราบว่าคุณสองคนกลัวเรื่องนี้บ้างไหมคะ"

    "หย่าเหรอคะ ถ้าฝ่ายเจ้าบ่าวขอหย่า ทำไมดิฉันจะต้องกลัวด้วยล่ะคะ" ตอบแล้วไอรดายิ้มหวาน...ฝันหวานถึงเงินสี่สิบล้านถ้าปวีร์เป็นฝ่ายขอหย่า

    "ว่าไงคะ รู้สึกยังไงบ้างคะ" เสียงนักข่าวรุกเร่งทำให้

    ปวีร์ต้องสะกิดไอรดาที่ยังฝันค้างตาลอย แล้วไอรดาก็หาคำตอบไม่ได้ อึกๆอักๆจนปวีร์รำคาญ ตอบเสียเองว่า

    "ก็เพราะเจ้าสาวเขารักผมมากๆยังไงล่ะครับ รักไม่เปลี่ยนแปลงเลยล่ะ"

    "เหรอคะ แล้วถ้างั้น...คุณปวีร์รู้สึกกับเรื่องปัญหาหย่าร้างยังไงบ้างคะ"

    "ไม่มีวันหรอกครับ ไม่มีวันที่ผมจะยอมเสียสี่สิบล้าน เอ๊ย ไม่มีวันที่ผมจะยอมหย่าหรอกครับ มั่นใจได้เลยว่าผมไม่มีทางหย่ากับคุณไอแน่ๆ"

    "โอ้โห...สวีตจังเลยค่า..." นักข่าวหญิงปรบมือนำ

    คนอื่นๆปรบมือตามเกรียวกราว ปยุต พจนีย์ นวลตอง รวมทั้งธงชัยและขวัญต่างก็ยิ้มแย้ม ยกเว้นธราดลกับปุ๊กกี้ที่อิหลัก

    อิเหลื่อเพราะต่างรู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร

    พอนักข่าวเผลอ ปวีรก์ก็แอบสะกิดไอรดาแล้วเอียงคอกระซิบเบาๆ

    "ไม่มีวันซะละที่ฉันจะยอมขอหย่า และเสียเงินสี่สิบล้านให้คุณตามสัญญา จำไว้นะคุณไอ คุณไม่มีวันได้ตังค์ผมหรอก"

    สองคนหันมองเขม่นกัน ต่างคนต่างมั่นใจว่าตนไม่มีวันแพ้อีกฝ่าย

    ooooooo

    ตกบ่ายฝ่ายเจ้าสาวย้ายไปที่สถานจัดงานฉลองสมรส...แล้วเมษาสาวแสบก็ส่งโชคกับชัยมาช่วงชิงตำแหน่งช่างทำผมช่างแต่งหน้าของไอรดา โดยโชคกับชัยจับช่างตัวจริงมัดไว้ แล้วปลอมตัวเข้ามาแทน ไอรดาอยู่ในห้องคนเดียว หลังจากนวลตองกับปุ๊กกี้ขอกลับไปแต่งตัวที่บ้านแล้วจะกลับมาใหม่ เมื่อเห็นช่างมาแล้ว ไอรดายอมทำตามที่พวกหล่อนบอกทุกอย่าง ทั้งที่บางครั้งก็นึก
    เอะใจอยู่เหมือนกัน เพราะทั้งในห้องแต่งตัวและห้องน้ำไม่มีกระจกแม้แต่บานเดียว

    เป็นฝีมือของโชคกับชัยนั่นเองที่ไม่ต้องการให้ไอรดาได้เห็นรูปโฉมหน้าตาของเธอ จนเมื่อเวลาผ่านไปพักใหญ่ เสร็จเรียบร้อยแล้วไอรดาก็ยังไม่มีโอกาสได้เห็นหน้าตาตัวเอง กระทั่งถึงเวลาออกไปปรากฏตัวกลางงาน แขกเหรื่อเห็นไอรดาต่างก็หัวเราะขำกันใหญ่ แม้แต่เจ้าบ่าวยังขำก๊าก ถามว่านี่แต่งหน้าเจ้าสาวหรือแต่งหน้าละครลิง

    "หา! หน้าฉันเป็นไงเหรอ"

    ไม่ทันขาดคำ บรรดาช่างภาพและนักข่าวเข้ามารุมกดชัตเตอร์ถ่ายไอรดากันไม่ยั้ง ไอรดายังไม่รู้ตัว ฉีกยิ้มยืนโพสนึกว่าตนสวยสมบูรณ์แบบจนช่างภาพรุมถ่าย พจนีย์ ปยุต และนวลตองต่างก็อ้าปากค้าง ไอรดามองทุกคนแล้วชักเอะใจ พุ่งไปคว้ากล้องจากมือนักข่าวมากดดูรูป แล้วไอรดาก็ร้องกรี๊ดเสียงหลง...

    ครู่ต่อมา ในห้องแต่งตัว เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นของไอรดาดังไม่หยุด นวลตองนั่งกอดปลอบลูกสาว ถัดไปเป็นปุ๊กกี้ที่ยืนหน้าเคร่งเครียด

    "ไม่เอา แกต้องไม่ร้องไห้สิ คืนนี้เป็นคืนพิเศษของแกนะ ร้องไห้เดี๋ยวตาบวมแล้วไม่สวยนะ"

    "ฉันยังต้องห่วงเรื่องสวยไม่สวยอีกเหรอ ฮือๆ หมดกัน วันแต่งงานของฉัน"

    "ไม่หรอกน่า ลูกแม่สวยจะตายไป รีบล้างหน้าล้างตาดีกว่า"

    "ใช่ๆ แล้วรีบแต่งหน้าทำผมซะใหม่ก็ยังทันนะ"

    "ทันอะไรยะ  ผมฉันเขียวไปทั้งหัว  หน้าก็เละเทะอย่างนี้น่ะนะ"

    "แม่สั่งขวัญตาให้ไปซื้อสเปรย์ฉีดผมสีดำมาแล้ว เดี๋ยวก็มา ไม่ต้องกลัวนะ ยังไงไอก็ยังเป็นลูกสาวคนสวยของแม่คนเดิม"

    "ว่าแต่ไอ้สองคนนั้นไม่รู้ว่าใครส่งมันมานะ"

    "จะมีใครล่ะ ก็ต้องเป็นยัยเมษานั่นน่ะสิ ฮือๆ"

    "นี่มันกล้าทำขนาดนี้เลยเรอะ" ปุ๊กกี้แค้นแทนเพื่อน

    "แม่ว่าเราอย่าเพิ่งพูดเรื่องนี้เลย ไอ้ที่ด่วนกว่าก็คือเราจะต้องรีบทำให้เจ้าสาวคนนี้กลับมาสวยเหมือนเดิม ไป...ลุกขึ้น ล้างหน้าซะ"

    ไอรดาพยักหน้า ลุกขึ้นทำตามที่แม่บอก...ส่วนด้านนอก เจ้าภาพกำลังกระวนกระวายเพราะล่วงเลยเวลามาพอสมควรแล้ว ธราดลจึงเสนอให้ปวีร์ขึ้นเวทีทักทายแขกเหรื่อไปก่อน ระหว่างที่ต้องรอเจ้าสาว แต่พอปวีร์ขึ้นไปก็ไม่รู้จะพูดอะไร เดือดร้อนธราดลต้องคอยพากย์ให้ตลอด

    เสี่ยปรีชามาพร้อมกับตุลย์ลูกชาย คุณหญิงพจนีย์ ทักทายด้วยดี แต่ปยุตออกจะเขม่นเสี่ยปรีชาที่วางท่าสนิทสนมกับพจนีย์มากเกินไป...แต่แล้วทุกอย่างก็ยุติลงก่อน ทุกคนหันไปบนเวทีที่เมษาโผล่หน้าออกมาราวกับเป็นเจ้าสาวเสียเอง

    ทั้งญาติและแขกเหรื่อพากันประหลาดใจ เสี่ยปรีชารีบสั่งตุลย์ขึ้นไปเอาตัวเมษาลงมา ขณะเดียวกันปวีร์ก็ต่อว่าเมษาอย่างไม่ชอบใจ

    "เมษา นี่คุณเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า คุณคิดว่าทำแบบนี้แล้วผมจะยอมแต่งงานกับคุณจริงๆอย่างงั้นเหรอ"

    "เปล่า เมษาก็แค่อยากจะสะใจที่ได้สั่งสอนแม่ไอรดาของคุณ   คุณเองก็น่าจะแฮปปี้ไม่ใช่เหรอที่เห็นแม่นี่หน้าแตกยับอย่างนี้"

    "เอ่อ..."

    "ไม่ต้องพูดหรอกค่ะคุณปวีร์ เมษารู้ดีว่าคุณก็ไม่ได้รักไม่ได้จริงใจกับแม่เจ้าสาวตัวจริงของคุณ"

    "แต่ผมก็ไม่คิดว่าการที่คุณทำแบบนี้จะเป็นเรื่องที่ฉลาดหรอกนะ"

    "แต่อย่างน้อยเมษาก็ได้เปิดตัวให้ผู้หญิงทุกคนรู้ว่าเมื่อไหร่ที่คุณเลิกกับไอรดาก็อย่าหวังจะมาเสียบ เพราะยังมีเมษาอยู่ตรงนี้อีกคน"

    "โธ่เอ๊ย...คิดไปด้าย...ผมละปวดหัวกับคุณจริงจริ๊ง"

    ธงชัยขึ้นมาสะกิดจะให้เมษาลงจากเวที แต่เมษาไม่ยอม กระทั่งเหลือบไปเห็นตุลย์กำลังเดินตรงมา เมษาถึงชะงัก หน้าเสีย...

    ooooooo

    ส่วนในห้องแต่งตัว บัดนี้นวลตองกับปุ๊กกี้และขวัญตากำลังยืนมองชื่นชมไอรดาที่กลับมาสวยเด้งอย่างไม่มีที่ติ

    "กลับมาสวยเหมือนเดิมแล้วนะลูกสาวสุดที่รักของแม่"

    "จริงๆนะแม่"

    "จริงสิ ฝีมือแต่งหน้าทำผมของแม่กับปุ๊กกี้นี่ก็ไม่เลวเลยนะ"

    "คราวนี้แหละ แกเดินมั่นใจออกไปได้เลย"

    "ฉันขอแวะไปหากระจกส่องก่อนได้มั้ย"

    "เดี๋ยวขวัญตาถ่ายรูปให้ดูค่ะ" ขวัญตายกโทรศัพท์มือถือ ขึ้นมากด เสร็จแล้วยื่นให้ไอรดาดู ไอรดายิ้มพอใจ ทันใดเสียงเคาะประตูโครมครามดังขึ้น ทุกคนตกใจมองหน้ากัน ขวัญตารีบลุกไปเปิด เป็นจังหวะเดียวกับที่พจนีย์พรวดพราดเข้ามา

    "มัวมาทำอะไรกันอยู่ตรงนี้ รีบพาเจ้าสาวตัวจริงออกไปได้แล้ว"

    "เจ้าสาวตัวจริงอะไรกันคะคุณ พูดยังกะมีเจ้าสาว

    ตัวปลอมอย่างงั้นแหละ"

    "ก็มีน่ะสิ เร็ว รีบๆออกไป" พจนีย์เร่งยิกๆ นวลตองหันมองหน้าไอรดา เป็นงงว่ามีตัวปลอมอะไรกัน

    บนเวที ตุลย์เข้ามาประชิดเมษา ดึงแขนจะให้ลงจากเวที

    "พอได้แล้วเมษา รีบลงไปจากเวทีนี่ดีกว่า"

    "ไม่ใช่เรื่องของพี่ พี่ตุลย์ไม่ต้องมายุ่ง" เมษาสะบัดไปเกาะแขนปวีร์ ตุลย์หน้าตาขึงขังเดินเข้ามาผลักปวีร์ออกจนเซ

    "นี่เพราะแกใช่มั้ยที่ทำให้น้องสาวฉันเป็นบ้าไปแบบ นี้น่ะ"

    ปวีร์หน้าเหลอหลามองตุลย์อย่างไม่พอใจ ธงชัยขยับเข้ามาจับแขนเมษาเชิญลงจากเวที

    "ปล่อยนะ แกเป็นใคร มีสิทธิ์อะไรมาไล่ฉัน"

    "แล้วถ้าเป็นฉันล่ะ"

    เมษาหันมองเจ้าของเสียง เห็นไอรดาสวยเนี้ยบในชุดเจ้าสาวเดินขึ้นเวทีมา

    "ฉันคงมีสิทธิ์ไล่คุณลงไปนะ เพราะอย่างน้อยชื่อฉันก็ติดหราอยู่บนเวทีนี้"

    "อ้าว...เธอเองเหรอ นึกว่าจะมาร่วมงานคืนนี้ไม่ได้ซะแล้วสิ"

    "อ๋อ...นี่เธอใช่มั้ยที่ส่งไอ้สองคนนั้นมาแกล้งฉัน"

    "สองคนไหน เธอพูดอะไรฉันไม่เห็นรู้เรื่อง ฉันว่าตอนเธอหัวสีเขียวๆก็ดูน่ารักดีนะ เหมือนนกแก้วมาคอร์ ฮ่าๆ"

    "เธอนี่เอง" พูดขาดคำ ไอรดาก็ระเบิดอารมณ์โดดเข้าจิกผมเมษา...เมษายื้อยุดแล้วตบหน้าไอรดาไปที ไอรดาสุดแค้นเอาคืนเต็มๆ แล้วกอดฟัดกันจนล้มลงบนพื้น คนอื่นๆเข้าห้ามกันพัลวัน...พจนีย์เห็นแล้วจะเป็นลม ปยุตกับนวลตองต้องช่วยกันประคองพจนีย์

    ปวีร์กับตุลย์เข้าช่วยแยกไอรดากับเมษา แล้วตุลย์ก็ลากเมษาออกไปโดยมีธงชัยช่วยอีกแรง ส่วนปวีร์ล็อกตัว ไอรดาเอาไว้

    "จะห้ามทำไม คุณไม่เห็นเหรอว่ายัยนั่นทำแสบอะไรไว้กับฉัน" ไอรดาโวยใส่ปวีร์

    "ที่ผมเห็นเมื่อกี้ก็คือคุณเป็นฝ่ายเข้าไปตบเมษาเขาก่อน"

    "เทียบกับที่ยัยเมษาแกล้งฉัน ตบแค่นี้มันยังน้อยไปด้วยซ้ำ นี่คุณเป็นเจ้าบ่าวของฉันนะ ช่วยอยู่ข้างฉันบ้างจะได้มั้ย ไม่ใช่คอยแต่ปกป้องยัยเมษาของคุณ"

    "ผมไม่ได้อยู่ข้างใครทั้งนั้น คุณทั้งสองคนมันก็แรงพอกันน่ะแหละ ถ้าจะให้พูดตรงๆก็คือไม่มีใครถูก เพราะว่าผิดทั้งคู่"

    "คุณนี่มันพูดจาน่าทุบแรงๆซักที" ไอรดากำหมัดเงื้อจะทุบต้นแขนปวีร์ แต่ต้องชะงักจากแสงไฟแฟลชของช่างภาพ ไอรดาจำต้องหันมายิ้มแหยๆ ปวีร์เองก็ยิ้มแห้งๆสู้กล้องเหมือนกัน...ธราดลรีบเดินมายืนบังทั้งสองคนไว้ แล้วพูดใส่ไมโครโฟน

    "เอาละครับ โอกาสนี้ผมขอรวบรัด เอ๊ย ขอกราบเชิญผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายร่วมกล่าวอวยพรแก่คู่บ่าวสาว แล้วคู่บ่าวสาวจะได้ตัดเค้กกันซะทีนะครับ"

    เค้กแต่งงานหลายชั้นตั้งตระหง่านอยู่บนโต๊ะที่ประดับ ประดาดอกไม้สวยงาม บ่าวสาวถือกระบี่ยาวในการตัดเค้กเตรียมพร้อม แต่พอธงชัยบอกว่าเวลาตัดเค้ก ถ้ามือใครอยู่บน คนนั้นก็จะได้เป็นช้างเท้าหน้า เป็นใหญ่ในครอบครัว...ปวีร์ กับไอรดาก็ช่วงชิงกันสุดฤทธิ์ จนเป็นเหตุให้ไอรดาเซไปชนเค้กล้ม เมษาเห็นดังนั้นก็เข้ามาแจมทันที ควักเค้กปาหน้ากันเปรอะไปหมดท่ามกลาง
    ความตกใจของแขกเหรื่อ

    "โอ๊ยคุณ ทำไมงานแต่งงานนี้มันระทึกใจทุกนาทีแบบนี้ ฉันไม่ไหวนะคุณ" พจนีย์โอดโอย หายใจติดขัด ปยุต กับนวลตองต้องรีบอัดยาดมเข้าไป

    ปุ๊กกี้ ธราดล ธงชัย และขวัญตาช่วยกันแยกไอรดากับเมษาออกมาได้ แต่ทุกคนก็โดนครีมเค้กเลอะเต็มหน้าไปหมด...ธราดลเลยต้องรวบรัดขั้นตอนอีกแล้ว

    "และประเพณีส่งท้ายที่พลาดไม่ได้สำหรับสุภาพสตรีสาวสวยที่ยังโสดทุกท่าน รีบมารอรับช่อดอกไม้จากเจ้าสาวกันครับ อันนี้ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ ผมเห็นมาเยอะแล้วครับ ถ้าลองรับช่อดอกไม้ได้ละก็...ไม่เกินปีก็ต้องได้แต่งงานแน่นอนครับ"

    สาวๆพากันกรูมายืนรอ...แล้วเมษากับปุ๊กกี้ก็ช่วงชิงดอกไม้กันสุดฤทธิ์ จนดอกไม้ยับเยินไม่มีชิ้นดี เสี่ยปรีชาไม่สบอารมณ์ สั่งตุลย์พาเมษากลับบ้าน...ไอรดามองรอบงาน ถึงกับถอนใจ บ่นงึมงำกับตัวเอง

    "เฮ้อ จบสิ้นกันซะที นี่ต้องเป็นงานแต่งงานที่เละที่สุดในโลกแน่ๆ ไอรดาเอ๊ย ดั๊นลืมดูดวงให้ตัวเอง"

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "โป๊ป-เบลล่า" คัมแบ็ก แท็กทีมดราม่า "ร้อยเล่ห์มารยา" แรง เด็ด เผ็ด มัน

    "โป๊ป-เบลล่า" คัมแบ็ก แท็กทีมดราม่า "ร้อยเล่ห์มารยา" แรง เด็ด เผ็ด มัน
    25 ก.ย. 2563

    08:03 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันศุกร์ที่ 25 กันยายน 2563 เวลา 18:01 น.