นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ทายาทอสูร

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    อัลบั้ม: 'เบนซ์' คืนชีพ 'คุณยายวรนาฏ' ไหยหยา-ณัฐ ร่วมหลอน 'ทายาทอสูร'




    วรนาฎนั่งพิงหัวเตียงทำสมาธิในห้องนอนที่เรือนปั้นหยา ในสมาธิวรนาฎเห็นภาพต่างๆในอดีตที่ถูกอสูรโขนกระทำต่อสายเลือดเชลียงเรื่องแล้วเรื่องเล่า คนแล้วคนเล่า...

    นับแต่ตอนที่ซินแสมังกรจะฆ่ารัชโรจน์ขณะขับรถจนรถพุ่งเข้าข้างทาง...ตอนที่ผีพรรณทิพย์สิงวรินทร์... ตอนที่รังสรรค์ติดบ่วงเซียนเต้า...ตอนที่โอฬารเป็นชู้กับรัชนี ...และตอนที่สุดาดวงกินยาฆ่าตัวตาย...

    เห็นเหตุการณ์ต่างๆที่ร้อยเรียงมาจนสะดุ้งจากสมาธิ มองไปรอบๆ พยายามลุกขึ้น ก็แว่วเสียงแก้วคุยโทรศัพท์ว่า

    “จะไปทำไมโรงพยาบาล มาอยู่เป็นเพื่อนฉันก่อน ที่นั่นมีทั้งคุณโรจน์ คุณทรรศน์ คุณอุ้ย แต่ฉันอยู่ที่เรือนปั้นหยาคนเดียว ถึงมีคุณยายวรนาฎฉันก็ไม่นับ พี่ไม่เห็นเหรอว่าตอนนี้เกิดเรื่องร้ายๆกับบ้านเราเหมือนเมื่อตอนคุณยายมาอยู่ใหม่ๆเลย ฉันว่าอสูรมันยังไม่ตาย มันต้องยังอยู่ในบ้านนี้”

    “แก้ว...แก้ว...” วรนาฎเรียกเสียงแหบเครือ วางมือที่ไหล่แก้ว แก้วแทบหยุดหายใจ วรนาฎถามว่า “แก้ว เรื่องร้ายที่พูดถึงเมื่อกี๊คืออะไร”

    แก้วตกใจกลัว อ้อนวอนคุณยายอย่าทำอะไร ตนกลัวแล้ว ผลักวรนาฎล้มลงแล้ววิ่งเตลิดไปเลย

    “เดี๋ยว...แก้ว...เดี๋ยวก่อน...” วรนาฎร้องเรียก แต่ไม่มีอะไรจะหยุดแก้วได้

    ooooooo

    ที่ห้องพักฟื้นในโรงพยาบาล สุดาดวงรู้สึกตัวขึ้น เห็นวรินทร์กับสนทรรศน์เฝ้าอยู่ข้างเตียง ถามเพลียๆว่า

    “อุ้ย แม่ยังไม่ตายเหรอ”

    “ที่นี่โรงพยาบาลค่ะ คุณแม่ปลอดภัยแล้ว คุณแม่อย่าทำอย่างนี้อีกนะคะ ถ้าคุณแม่ไม่อยู่แล้วอุ้ยจะทำยังไง”

    “แม่ขอโทษ แม่ไม่น่าคิดสั้นๆ มันเหมือนมีเสียงสั่งให้แม่ทำ” วรินทร์ถามว่าเสียงอะไร “ไม่รู้...มันก้องอยู่ในหัว แล้วแม่ก็เห็นขวดยานอนหลับ จากนั้นแม่ก็ไม่รู้สึกตัวอีกเลย”

    สนทรรศน์เห็นแม่ลูกคุยกันจึงเดินเลี่ยงไปในสวน ได้ยินรังสรรค์คุยกับชายคนหนึ่งอย่างจริงจังว่า

    “ผมอยากให้ท่านเซียนช่วยไปสั่งสอนนังเมียน้อยพ่อ ที่มันทำให้แม่ผมฆ่าตัวตาย”

    “ไม่ต้องห่วง ใครที่เป็นศัตรูกับลื้อ อั๊วจะจัดการมันเอง”

    สนทรรศน์เดินเข้าไปดู เห็นรังสรรค์ยืนพูดอยู่คนเดียว ถามว่าพูดอยู่กับใคร รังสรรค์บอกว่าเปล่า และไม่ทันที่สนทรรศน์จะถามต่อ มือถือเขาก็ดังขึ้น

    สนทรรศน์รับสายแล้วบอกรังสรรค์ว่า สว่างโทร.มาบอกว่าคุณยายใหญ่ไม่สบายชวนรังสรรค์กลับไปดูด้วยกัน เซียนเต้าที่สิงรังสรรค์อยู่สั่งทันทีว่า “ให้มันไปคนเดียว” เขาจึงอ้างกับสนทรรศน์ว่าตนต้องอยู่ดูคุณแม่ สนทรรศน์บอกว่าอุ้ยดูอยู่แล้ว ก็ตะแบงว่าเดี๋ยวต้องไปงานต่อ แล้วทำเป็นเช็กงานในมือถือวุ่นวาย

    พอสนทรรศน์ผละไป เซียนเต้าแสยะยิ้มชมรังสรรค์ว่าดีมาก ให้มันวุ่นวายอยู่กับยายแก่นั่น เราจะได้ทำงานสะดวก

    เมื่อสนทรรศน์กลับถึงเรือนปั้นหยา สว่างบอกว่าตนเข้ามาก็เห็นคุณยายนอนอยู่ที่พื้นห้องแล้ว ตนจะเรียกรถพยาบาลแต่คุณยายไม่ยอมไป เร่งให้ตามเขามาให้ได้ สนทรรศน์รีบไปที่
    เตียง วรนาฎในสภาพเหนื่อยอ่อนพยายามบอกเขาว่า

    “สนทรรศน์...อสูรมันยังไม่ตาย มันกำลังใช้บริวารมาแก้แค้นพวกเรา ยายเห็นทุกอย่างในสมาธิ สุดาดวง โอฬาร รังสรรค์กำลังตกอยู่ในอำนาจของมัน”

    “คุณยายอาจจะฝันไปก็ได้ ผมว่าตอนนี้ร่างกายคุณยายใหญ่อ่อนแอมาก น่าจะไปให้หมอตรวจนะครับ”

    “เวลาที่ยายจะอาศัยอยู่ในสังขารนี้จวนจะหมดแล้ว ไม่ว่าหมอที่ไหนก็ช่วยไม่ได้” วรนาฎท่าทางอิดโรยมาก เห็นสนทรรศน์ลังเล ก็ย้ำอย่างกังวลว่า “พระขรรค์เงิน พระขรรค์เงินอยู่ไหน...ต้องเอาพระขรรค์เงินมาให้ได้”

    เวลาเดียวกันนั้น เซียนเต้าให้ลูกน้องรังสรรค์งัดประตูเข้าไปในบ้านสนทรรศน์เพื่อขโมยพระขรรค์เงิน แต่ถูกวิญญาณกษิดิศหลอกหลอนจนหนีกระเจิงไป ปกป้องพระขรรค์เงินไว้ได้อย่างปลอดภัย

    ที่ห้องพิธีกรรมบ้านเธียร เซียนเต้ายืนอยู่หน้าตุ๊กตากุมารสังคโลก รายงานอสูรโขนว่า

    “ลูกน้องไอ้รังสรรค์ทำพลาด อั๊วจะไปจัดการวิญญาณพ่อไอ้สนทรรศน์เอาพระขรรค์นั่นมาเอง”

    “ถึงจัดการวิญญาณไอ้กษิดิศได้ แต่พวกเอ็งต้านทานอำนาจพุทธคุณนั่นไม่ได้หรอก” เซียนเต้าถามว่าแล้วจะเอาพระขรรค์เงินมาได้อย่างไร อสูรโขนตอบเจ้าเล่ห์ว่า “มีอีกคนที่จะเอามาให้เราได้”

    ooooooo

    วันนี้ ทำพิธีฌาปนกิจศพมานพแล้ว...ขณะนัยน์เนตรมองควันสีขาวที่ลอยขึ้นจากปล่องเมรุน้ำตาไหลนั้นเมย์กับพลอยที่เป็นเพื่อนรัก มาแสดงความเห็นใจและเป็นห่วงเธอที่ไม่มีใครแล้ว ถูกนัยน์เนตรพูดสวนอย่างไม่แคร์ว่า

    “ฉันไม่ต้องการความสงสารเห็นใจจากพวกแก เก็บไว้สงสารตัวเองตอนไม่เหลือใครเถอะ” แล้วสะบัดไปเลย

    นัยน์เนตรเคียดแค้นชิงชังไปหมดทุกคน แม้แต่สนทรรศน์ที่เธอเคยขอให้เขากลับมาเหมือนเดิมกับตน สนทรรศน์บอกว่าได้กลับมาเหมือนเดิมที่เป็นเพื่อนกันเพราะระหว่างเราไม่เคยมีอะไรเกินเลยไปกว่านั้น นัยน์เนตรก็โทษว่าวรินทร์สร้างเรื่องโกหกหลายเรื่องเขาก็เชื่อ

    “หยุดด่าว่าอุ้ยซะทีเถอะเนตร”

    “เนตรจะด่า นังอุ้ยมันหน้าเนื้อใจเสือ มันทำให้พ่อเนตรต้องตาย เนตรไม่มีวันให้อภัยมัน อยากไปไหนก็ไปเลย ไม่ต้องมายุ่งเกี่ยวกันอีก ฉันจะถือว่าพวกแกทุกคนเป็นศัตรูของฉัน”

    นัยน์เนตรเกรี้ยวกราดจนสนทรรศน์ต้องเดินออกไป จากนั้นมาเธอก็ตัดญาติขาดมิตรกับทุกคน

    คืนนี้ เธอไปนั่งดื่มในผับหรูของรังสรรค์ ครุ่นคิดอาฆาตแค้นคนรอบข้างทุกคนอยู่คนเดียว

    วิญญาณพรรณทิพย์เกาะติดนัยน์เนตรตามคำสั่งของอสูร เห็นเสี่ยที่เคยพานัยน์เนตรเข้าม่านรูดจ้องมองอยู่อย่างหมายมาด พอนัยน์เนตรเดินออกไปก็จู่โจมเข้ากระชากให้ไปขึ้นรถหรูของตน นัยน์เนตรดิ้นครู่เดียวก็ถูกผีพรรณทิพย์เข้าสิง เปลี่ยนเป็นหยุดจ้องหน้าเสี่ยด้วยแววตาแข็งกร้าว โหดเหี้ยม บีบคอเสี่ยจนตายแล้วออกจากร่างนัยน์เนตรทันที

    ขณะที่นัยน์เนตรกำลังตกใจกับการกระทำของตัวเองนั้น วิญญาณพรรณทิพย์ก็กระซิบบอกว่าไม่ต้องกลัว น้องสาวคนนี้จะปกป้องพี่เอง นัยน์เนตรตกใจวิ่งหนีแต่สะดุดล้ม พอเงยขึ้นก็เห็นเธียรกับวรรณาพรวดเข้ามา แล้วทั้งสามก็รายล้อมไว้ เธอตกใจจนหมดสติ รู้สึกตัวอีกทีก็อยู่ในห้องพิธีกรรมของอสูรโขนแล้ว! เสียงอสูรพูดอย่างทรงอำนาจว่า

    “ทุกสิ่งที่เอ็งต้องการ ข้าจะเป็นผู้บันดาลให้ เงิน อำนาจ แม้แต่ผู้ชายที่เอ็งรัก จักกลับมาเป็นของเอ็งอย่างที่เอ็งต้องการ เอ็งจะไม่มีวันแก่ ไม่มีวันตาย หากเอ็งยอมเป็นทายาทของข้า”

    “แก...แกคืออสูร...ที่อยู่ในร่างคุณยายใหญ่”

    “วรนาฎมันโง่ มันยอมตายไปในร่างที่ผุพัง เอ็งต่างหากที่เหมาะจะเป็นทายาทคนต่อไปของข้า” นัยน์เนตรไม่ยอม ถูกอสูรขู่ว่า “เอ็งคิดดูให้ดีนัยน์เนตร ว่าจะอยู่อย่างผู้แพ้ หรือว่าผู้ชนะ”

    นัยน์เนตรมองอสูรโขนอย่างสับสน

    ooooooo

    การโดดตึกตายของรัชนีและข้อความที่เธอใช้เลือดเขียนไว้บนกำแพงดาดฟ้า เป็นปัญหาพัวพันถึงโอฬารจนตำรวจต้องสอบสวน รัชโรจน์ยืนยันกับสารวัตรว่าตนอยู่กับพ่อตลอดเวลา พ่อบริสุทธิ์

    สารวัตรบอกว่าจากการสอบสวนทุกประเด็นแล้วยังไม่พบหลักฐานอื่นที่เกี่ยวข้องกับโอฬาร เขายังเป็นผู้บริสุทธิ์ รัชโรจน์ขอบคุณสารวัตรแล้วออกมาหาโอฬาร

    “เราต้องทำทุกวิธีเพื่อปิดข่าว ไม่งั้นออฟฟิศทาวเวอร์ขายไม่ออก พ่อหมดตัวแน่” รัชโรจน์ปลอบให้ใจเย็นๆ ค่อยๆ คิด ตอนนี้กลับบ้านก่อนดีกว่า “พ่อยังไม่กล้ากลับไปเจอหน้าแม่ พ่อขออยู่สะสางปัญหาที่นี่ก่อน เออ...โรจน์ อย่าบอกเรื่องนี้ให้แม่กับทุกคนที่บ้านรู้นะ แล้วก็ฝากดูแลแม่แทนพ่อด้วย”

    โอฬารเครียดคิดหาทางออก ส่วนรัชโรจน์จำใจรับปากพ่อทั้งที่เป็นห่วงมาก

    สนทรรศน์กลับมาเอาเสื้อผ้าที่บ้าน ถึงหน้าบ้านก็ได้รับโทรศัพท์จากรัชโรจน์ ฟังแล้วถามอย่างคาดไม่ถึงว่า

    “ร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอครับอาจาย์ อุ้ยค้างอยู่กับคุณอาสุครับ ผมแยกมาดูคุณยายใหญ่ เพราะเมื่อคืนท่านไม่สบายอาการไม่ค่อยดีครับ ตอนนี้แวะมาเอาเสื้อผ้าที่บ้าน เดี๋ยวจะกลับเข้าไปเรือนปั้นหยา ครับๆ ถ้ามีอะไรผมจะโทร.บอกครับ”

    พอจะไขกุญแจบ้าน สนทรรศน์ชะงักเมื่อเห็นรอยงัดประตู เขารีบเปิดเข้าไป เห็นเฟอร์นิเจอร์ล้มระเกะระกะ เขานึกถึงพระขรรค์เงินทันที วิ่งขึ้นไปที่ห้องพระ แล้วก็โล่งใจเมื่อเห็นพระขรรค์เงินยังอยู่ที่เดิม

    ทันใดนั้นเสียงออดหน้าบ้านดังขึ้น สนทรรศน์เดินไปเห็นนัยน์เนตรยืนตัวสั่นอยู่ พอเธอเห็นเขาก็โผเข้ากอดละล่ำละลักอ้อนวอนให้ช่วยด้วย อสูรมันยังไม่ตาย สนทรรศน์ไม่เชื่อ นัยน์เนตรยืนยันอย่างตื่นตระหนกว่า อสูรไปอาละวาดหลอกหลอนตนถึงบ้าน มันบอกว่าจะล้างแค้น ถามว่าเขาเก็บพระขรรค์เงินไว้ที่ไหน เราต้องเอาพระขรรค์เงินไปปราบมัน สนทรรศน์บอกว่าเธอคิดมากจนเห็นภาพหลอนมากกว่า ปลอบใจว่า

    “ถ้าเนตรกลัวที่จะอยู่คนเดียว เราจะพาเนตรไปปฏิบัติธรรมกับแม่ชีแสงบุญ เนตรจะได้สบายใจขึ้นเอาไหม”

    นัยน์เนตรตอบตกลง ทันใดก็หน้ามืดเซบอกว่ามึนหัวเพราะตั้งแต่เช้ายังไม่ได้กินอะไรเลย ตั้งแต่เมื่อวาน ก็ยังไม่ได้นอน สนทรรศน์ให้นั่งรอตนจะไปหาอะไรมาให้กิน

    ในบ้านเหลือแต่บะหมี่ซองหนึ่งกับนมกล่องหนึ่ง สนทรรศน์ต้มบะหมี่และเทนมกล่องใส่แก้วมาให้ นัยน์เนตรบอกให้กินด้วยกัน อย่างน้อยกินนมก็ยังดี เขาจึงดื่มนม แต่เพียงครู่เดียวเขาก็รู้สึกมึนๆวูบๆ เธอทำทีถามว่าเป็นอะไร สนทรรศน์ไม่ทันตอบก็ฟุบหลับไป นัยน์เนตรมองอย่างสะใจ หยิบขวดยานอนหลับเล็กๆวางข้างตัวเขา พูดเย้ย...

    “แด่ ผู้ชายหน้าโง่”

    ooooooo

    วรินทร์รับสุดาดวงกลับจากโรงพยาบาล พาขึ้นห้องนอนแล้วจึงไปที่เรือนปั้นหยา เจอสว่างฟุบหลับ อยู่แถวประตู ถามว่าคุณยายใหญ่เป็นอย่างไรบ้าง สว่างบอกว่ากว่าจะหลับได้ก็เพ้อหาสนทรรศน์ตลอด บอกให้ไปเอาพระขรรค์อะไรนี่แหละ

    วรินทร์จึงให้สว่างไปพักตนจะดูแลคุณยายใหญ่เอง เธอเข้าไปในห้องวรนาฎ คลุมผ้าห่มให้ ไม่ทันไรสว่างก็วิ่งโร่มาบอกว่า รังสรรค์ขึ้นไปปลุกคุณผู้หญิงไม่รู้จะพาออกไปไหน วรินทร์จึงฝากสว่างให้ดูแลคุณยายใหญ่ ตัวเองรีบไปดูรังสรรค์

    พอวรินทร์ออกไป วรนาฎที่หลับตาอยู่ก็ปรากฏดวงจิตในวัยสาวโปร่งแสง ยืนมองร่างในวัยชราของตัวเองพึมพำ

    “กายหยาบของเราคงใกล้หมดอายุสังขารแล้วจริงๆ ถึงได้ขยับแทบไม่ได้เลย” แล้วมองตามวรินทร์ไป

    วรินทร์รีบมาที่บ้าน เห็นรังสรรค์กำลังดึงมือคุณแม่ออกจากบ้านอย่างรีบร้อน สุดาดวงถามว่าจะรีบอะไรขนาดนี้ รังสรรค์ซึ่งถูกเซียนเต้าสิงอยู่ พูดไทยสำเนียงจีนเหมือนเซียนเต้าเสียงกระด้างว่า

    “ไม่ได้ครับคุณแม่ ตอนนี้คุณพ่อกำลังแย่มาก ปล่อยให้ท่านอยู่คนเดียวนานๆ ไม่ได้ครับ” วรินทร์ตามมาทันถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณพ่อหรือ “พี่ก็ไม่รู้ พนักงานที่ออฟฟิศโทร.มาบอก พี่ก็รีบมารับแม่กับอุ้ยทันที”

    รังสรรค์ดันสุดาดวงกับวรินทร์ขึ้นรถ ดวงจิตวรนาฎที่ตามมา มองรังสรรค์อย่างสงสัย ครู่หนึ่งก็เห็นวิญญาณเซียนเต้าซ้อนอยู่ในร่างรังสรรค์ วรนาฎตกใจเดินไปขวาง ถามว่า “แกจะเอาลูกหลานฉันไปไหน”

    “หมดเวลาของพวกแกแล้ว วันนี้สายตระกูลพระยาเชลียงจะต้องสูญสิ้น” รังสรรค์พูดเสียงเป็นเซียนเต้า

    ดวงจิตวรนาฎพุ่งเข้าหารังสรรค์ เซียนเต้าในร่างรังสรรค์สะบัดมือทีเดียวดวงจิตวรนาฎก็กระเด็นไป พลังของเซียนเต้า ทำให้กระจกประตูบ้านแตก สุดาดวงจะไปดู ถูกรังสรรค์เร่งให้รีบไปแล้วขึ้นรถขับออกไปเลย

    ดวงจิตวรนาฎพยายามลุกขึ้น แต่ลุกไม่ได้ ครู่เดียวก็จางหายไป

    ooooooo

    รัชโรจน์ขับรถกลับถึงบ้าน ไม่ทันลงจากรถ เธียรก็โผล่พรวดมากระอักเลือดสีดำร้องขอให้ช่วยด้วยตนโดนคุณไสย ให้พาไปหาหนานจรวย เพราะมีแต่หนานจรวยเท่านั้นที่จะช่วยตนได้ แล้วกุมท้องดิ้นทุรนทุราย

    รัชโรจน์พาเธียรไปถึงชายป่า เดชกำลังต้มสมุนไพรอยู่หน้ากระท่อม ได้ยินเสียงคนเดินก็ชักมีดหมอออกมาเป่ามนต์เตรียมพร้อม ตะโกนถามว่าใคร ก็ไม่มีเสียงตอบ เดชกระโจนไปหลังต้นไม้ใหญ่อย่างรวดเร็ว อึดใจเดียวก็เห็นรัชโรจน์ประคองเธียรเข้ามา

    เมื่อเข้าไปในกระท่อม รัชโรจน์เห็นหนานจรวยนอนบาดเจ็บ หน้าซีดอิดโรยและยังไม่รู้สึกตัว เขาถามเดชว่าทำไมไม่บอกเรื่องหนานจรวยป่วย เดชบอกว่าตนก็เพิ่งรู้ตอนกลับมาและอาจารย์ก็ไม่อยากให้ใครเป็นกังวลด้วย นี่ก็หลับมาสามวันแล้ว รัชโรจน์จะพาไปหาหมอ เดชบอกว่าไม่มีประโยชน์เพราะอาจารย์โดนอาคมของอสูรคงต้องใช้เวลาฟื้นฟูตัวเอง เดชถามว่าแล้วอาจารย์เธียรเป็นอะไรมา

    “สงสัยว่าจะโดนคุณไสย เลยพามาให้ท่านหนานจรวยดูก่อน”

    ทันใดนั้นเธียรที่นั่งอยู่ข้างนอกก็ร้องอย่างเจ็บปวด เดชดูอาการแล้วบอกว่าต้องรีบรักษา ให้รัชโรจน์ช่วยจับตัวไว้แล้วหยิบมีดหมอมาว่าคาถา จ่อมีดลงที่กระหม่อมเธียรเป่ามนต์พรวด ทันใดนั้นเธียรตัวสั่นแล้วขย้อนของในท้องออกมาเป็นตะปู เส้นผมและเลือดสีดำ

    รัชโรจน์ถามว่าเธียรปลอดภัยแล้วใช่ไหม เดชบอกว่าอาจารย์เธียรรอดแล้ว ทันใดนั้นเธียรก็ลืมตาโพลง ทะลึ่งพรวดขึ้นนั่ง จ้องเดชและรัชโรจน์ พูดเป็นเสียงซินแสมังกรว่า

    “ไอ้เธียรมันรอด แต่พวกลื้อต่างหากที่ไม่รอด” เดชรู้ทันทีว่านั่นไม่ใช่เธียร ทันใดนั้นเธียรดึงมีดหมอที่ปักบนพื้นแทงหน้าอกเดชตายคาที่ แล้วเธียรก็ถือมีดหมอเปื้อนเลือดเข้าไปในกระท่อม พุ่งเข้าแทงหนานจรวย แต่หนานจรวยหายไปจากเตียงแล้ว ไปถามอยู่ข้างหลังเธียรว่า “หาข้าอยู่รึ” แล้วตวัดไม้เท้าเกิดพลังกระแทกเธียรจนกระเด็น บอกรัชโรจน์ว่า

    “ไอ้เธียรมันถูกผีร้ายบริวารของอสูรสิงร่างอยู่”

    “อสูร??! เป็นไปไม่ได้”

    “นายท่านของอั๊วกลับมาแล้ว ถึงเวลาล้างแค้นพวกลื้อทุกคน พวกลื้อไม่ได้ตายดีแน่” ซินแสมังกรในร่างเธียรตวาด แล้วสั่นกระดิ่ง พริบตานั้นเงาของภูตผีก็ลอยมาจากทุกทิศทางพุ่งเข้าหาหนานจรวยกับรัชโรจน์

    “หนีก่อน!” หนานจรวยร้องบอก รัชโรจน์ประคองร่างหนานจรวยพาหนีออกจากกระท่อม ขณะผ่านศพเดช เธียรสั่นกระดิ่งอีกครั้ง ศพเดชลุกขึ้นโจมตีทั้งสองทันที หนานจรวยร้องบอก “มันบงการภูตผีให้สิงศพของไอ้เดช ระวังตัวไว้”

    ศพเดชพุ่งเข้าบีบคอรัชโรจน์ หนานจรวยใช้ไม้เท้าฟาด แล้วตามไปกดกระหม่อมศพเดช ว่าคาถา เป่ามนต์จนเงาดำสลายจากศพเดช แต่หนานจรวยก็ถูกเธียรใช้มีดหมอแทงกลางหลัง รัชโรจน์กระโจนเข้า กระแทกจนเธียรผงะ หนานจรวยจะตามซ้ำแต่ก็ยั้งมือ เธียรจึงตวัดมีดหมอกรีดหน้าหนานจรวยจนเลือดอาบหน้า แล้วเอาฮู้ที่เป็นลายตะขาบแปะบนตัว ตะขาบมุดเข้าไปในตัวหนานจรวยจนร้องอย่างเจ็บปวด

    หนานจรวยกัดฟันพุ่งเข้าไปกดกระหม่อมเธียรว่าคาถาเป่าลงไป พริบตานั้นร่างเธียรสั่น แล้วผีซินแสมังกรก็กระเด็นออกจากร่างร้องโหยหวนก่อนถูกเผามอดไหม้ไป

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    พฤษภา-ธันวา รักแท้แค่เกิดก่อน ตอนจบ รวมพลังทำภารกิจช่วย "ตั้ม" คว้าชัยอีกครั้ง

    พฤษภา-ธันวา รักแท้แค่เกิดก่อน ตอนจบ รวมพลังทำภารกิจช่วย "ตั้ม" คว้าชัยอีกครั้ง
    27 ต.ค. 2564

    06:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพุธที่ 27 ตุลาคม 2564 เวลา 11:07 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์