ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

ตะพดโลกันตร์

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อัลบั้ม: พอร์ช-เคลลี่ โชว์บู๊อีกครั้งใน "ตะพดโลกันตร์"

กาลิกิณีกลายร่างเป็นทิวาเข้ามาอยู่ในกลุ่มชาวบ้าน แต่คนส่วนใหญ่ไม่มีใครยอมรับ เมฆกับไม้สงสารจึงให้ทิวาอยู่ด้วย ทิวาสบโอกาสแอบเอายาสมุนไพรพิษใส่ในน้ำให้ชาวบ้านที่มาร่วมงานศพ ชาญกิน ทำให้พวกเขาป่วยหนักรวมทั้งอบเชยและเจ๊กี

ไม้เป็นห่วงอบเชยคอยดูแลเธอตลอดเวลา ขณะที่ตฤณก็สงสารแพรวาที่ควบคุมตัวเองไม่ได้ กลัวจะไปฆ่าคนหรือสัตว์ตายอีก เธอเลยขังตัวเองอยู่ในห้องไม่ยอมพบปะใคร ตฤณเชื่อว่าเธอโดนคำสาปของเวตาลจึงขอให้มะลิและจันทร์ช่วย แล้วมะลิก็สามารถกล่อมให้แพรวาควบคุมสติตัวเองได้

นอกจากจะปลอมตัวเป็นทิวาแล้ว กาลิกิณียังให้พันเทพช่วยกำจัดพวกไม้โดยหาทางให้ตนกับลูกเข้ามาที่หมู่บ้านในคืนพระจันทร์เต็มดวง พันเทพรับปากเพราะไม่กล้าขัดใจเวตาลฤทธิ์เยอะ

มะลิพาหมอมาตรวจอาการชาวบ้านที่จู่ๆก็ป่วยโดยไม่รู้สาเหตุ หมอตรวจแล้วบอกว่าอาการไม่แน่ชัด คล้ายกับไข้ป่าแต่ยังระบุไม่ได้ ตอนนี้รักษาตามอาการไปก่อน

“แล้วจะหายไหมครับ”

“หมอก็ยังบอกไม่ได้ขนาดนั้น ตอนนี้ก็ขอเอาเลือดกลับไปตรวจให้แน่ชัดก่อน แล้วก็จะฉีดยาลดไข้ให้ ยังไงก็ต้องดูอาการต่อไป”

ฟังหมอแล้วทุกคนเคร่งเครียดไม่สบายใจ ส่วนจันทร์ไปนั่งหน้าโลงศพชาญ ร้องไห้รำพึงรำพันอย่างทำใจไม่ได้

“ฉันขอโทษพี่ชาญ ฉันขอโทษ”

ทิวาแอบมองดูความเสียใจของจันทร์ด้วยรอยยิ้ม เขาเดินเข้ามาปรากฏตัวและพูดจายียวน

“อย่าเพิ่งรีบร้องไห้ไปเลย ยังมีเรื่องให้ต้องร้องไห้อีกเยอะ”

จันทร์ปาดน้ำตาหันไปตวาดทิวาเสียงเขียว “ไม่ใช่เรื่องของแก”

ทิวาไม่มีทีท่าว่าจะโกรธ แถมใจดียื่นแก้วน้ำในมือให้จันทร์ดื่ม แต่จันทร์ไม่สนใจปัดแก้วน้ำทิ้งด้วยความโมโห

“พวกมนุษย์นี่ยังไงกัน ข้าอุตส่าห์หวังดี กินน้ำนี่จะได้ตายสบายๆ”

“แกพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง”

“วันนี้จะมีใครมางานศพบ้างนะ ข้าจะได้ยกน้ำมาให้ดื่ม จะได้เพิ่มคนป่วยคนตายให้มันมากกว่านี้”

“หมายความว่า...คนป่วยบนศาลานั่นคือฝีมือแกงั้นเหรอ”

“ฉลาดดีนี่”

จันทร์รีบเดินออกจากศาลาเพื่อจะไปบอกคนอื่นๆ ทิวาพุ่งมายืนขวางทางไว้ทันที

“เจ้าคิดว่าที่ข้ามาบอกเจ้าแบบนี้ ข้าทำเพื่อให้เจ้าเดินออกไปบอกคนอื่นเหรอ ข้าพูดเพราะรู้ว่าเจ้าจะไม่สามารถไปบอกใครได้แล้วต่างหาก”

ทิวาซัดจันทร์ด้วยหลังมือเบาๆ แต่จันทร์ก็กระเด็นลอยไปชนพวงหรีดที่จัดวางไว้ล้มเป็นทาง

“ทำไมพลังของแกมันถึงเยอะแบบนี้ หรือว่า...”

ยังไม่ทันขาดคำของจันทร์ ทิวาก็กลายร่างเป็นนางพญาเวตาลยืนตระหง่านแสยะยิ้มน่าเกลียด

“คิดถึงเพื่อนมากใช่ไหม ข้าจะจัดให้เจ้าได้ไปหามันในนรกเอง”

นางพญาเวตาลกระโดดเข้าจู่โจมจันทร์ทันที จันทร์พยายามหลบและต่อสู้เพื่อเอาตัวรอดให้ได้ หนีไปทั่วศาลาจนข้าวของและดอกไม้กระจัดกระจายไปหมด นางพญาเวตาลปล่อยพลังไฟ แม้จันทร์มีความว่องไวหลบหนีได้ แต่เมื่อถูกนางกระโดดมาซัดเข้ากลางลำตัวและปล่อยพลังไฟใส่ เขาก็หนีไปไม่พ้นอีก

มะลิเป็นห่วงความรู้สึกของจันทร์ที่สูญเสียชาญไป เธอตามหาเขาแต่ไม่พบ เห็นแมวตัวหนึ่งกินน้ำแล้วตาย ก็รู้ทันทีว่าที่ชาวบ้านป่วยเพราะพิษยาที่อยู่ในน้ำนั่นเอง

ไม้ดูแลอบเชยอย่างดี เช่นเดียวกับศรนารายณ์ที่เอาใจใส่เจ๊กีไม่ห่าง ทั้งสองคนเตรียมจะป้อนยาคนที่ตนรัก แต่มะลิกระหืดกระหอบเข้ามาห้ามเสียงหลง

“อย่ากินยานะ แล้วทุกคนอย่าแตะต้องน้ำที่นี่”

“มันอะไรกันน่ะมะลิ”

“ที่ทุกคนป่วยแบบนี้เพราะสมุนไพรพิษที่มีคนใส่ไว้ในน้ำ ถ้ากินยามันจะยิ่งอาการหนักขึ้น”

ศรนารายณ์กับไม้วางมือทันที มะลิรีบไปบอกชาวบ้านคนอื่นห้ามให้ยาคนป่วย แต่บางคนไม่เชื่อและไม่ใส่ใจ ด่ามะลิดังลั่น

“เป็นบ้าอะไร คนป่วยหนักจะไม่ให้กินยา แกลองให้ไอ้จันทร์มาป่วยเองไหมล่ะ ดูซิว่าจะกินหรือไม่ให้กิน”

ชาวบ้านคนอื่นเห็นด้วย ให้ยากับคนป่วยไป แต่เพียงไม่นานคนป่วยเหล่านั้นก็ชักน้ำลายฟูมปาก เกิดความอลหม่านกันยกใหญ่ในหมู่ชาวบ้าน

เมฆเดินเข้ามาเห็นความวุ่นวาย ถามว่าเกิดอะไรขึ้น เรียกพวกไม้มาช่วยกันทางนี้ ทุกคนพยายามช่วยโดยหาของใกล้ตัวมากันไว้ไม่ให้คนป่วยกัดลิ้น บางคนหมดสติก็ช่วยปั๊มหัวใจ แต่สุดท้ายก็ช่วยใครไม่ได้เลย ทุกคนท้อใจ เมฆถามว่าเราควรจะทำยังไงต่อ

“ฉันรู้จักสมุนไพรที่ช่วยถอนพิษ แต่มันหาไม่ง่ายเลย แล้วมันต้องถอนพิษให้ได้ภายในวันพรุ่งนี้ด้วย”

“มะลิ...ฉันขอร้อง”

“ไม้...ฉันไม่รู้แล้วว่าฉันจะช่วยใครได้อีกมั้ย”

“เธอทำได้แน่ๆ”

“ใครอยู่ใกล้ฉันก็พากันมีอันเป็นไปไปหมด”

“ไม่เกี่ยวหรอกมะลิ” เมฆปลอบ...แต่มะลิสีหน้าไม่ดี นึกถึงจันทร์แล้วทำท่าจะร้องไห้ เอ่ยชื่อจันทร์ออกมาเสียงสั่นเครือ ทำเอาไม้ใจคอไม่ดีถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับจันทร์

“จันทร์หายไปไหนไม่รู้ ฉันคิดว่าเขาไปไหว้พี่ชาญ แต่พอไปถึงทุกอย่างกระจัดกระจายไปหมด ไม่มีใครอยู่สักคน ฉันช่วยใครไม่ได้เลย เหมือนที่ฉันช่วยแม่ฉันไม่ได้”

มะลิร้องไห้สะอึกสะอื้น เมฆดึงเธอมากอดปลอบอย่างเวทนา “ไม่เป็นไรนะ เธอทำดีที่สุดแล้วมะลิ”

“ถ้าเธอไม่พร้อมที่จะไปหาสมุนไพร เธอบอกฉันมาก็ได้ ฉันจะไปหาสมุนไพรเอง” ไม้อาสา ขณะที่ศรนารายณ์บอกไม่ต้องห่วง ตนจะไปหาจันทร์เอง ส่วนเมฆให้ดูแลอยู่ที่นี่

“ไม่เป็นไร ฉันจะไปหาสมุนไพรช่วยทุกคนเอง” มะลิเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ ไม้ปลอบเธออีกครั้งว่าจันทร์ต้องไม่เป็นอะไร

ทันใดนั้นพันเทพแทรกเข้ามากลางวงสนทนา “คนพวกแกน้อยลงไปเรื่อยๆแล้ว จะให้ฉันช่วยอะไรมั้ย”

ทุกคนมองพันเทพเป็นตาเดียว ไม่แน่ใจว่าจะไว้ใจเขาได้หรือไม่

ooooooo

ศรนารายณ์เชื่อคำพูดพันเทพออกไปตามหาจันทร์ด้วยกัน พันเทพล่อหลอกให้ไปหาที่ท่าน้ำแล้วฉวยทีเผลอทำร้ายศรนารายณ์จนสลบก่อนจับถ่วงน้ำอย่างเลือดเย็น

เมฆรู้สึกสังหรณ์ใจที่ศรนารายณ์ออกไปกับพันเทพจึงตามไป โดยรับตะพดจากไม้ติดตัวไปด้วยและช่วยศรนารายณ์ได้ทันก่อนที่เขาจะสิ้นใจอยู่ใต้น้ำ พันเทพเห็นท่าไม่ดีรีบมาหาไม้ หลอกให้ออกไปตามเมฆเพื่อให้นางพญาเวตาลที่กลายร่างเป็นทิวาจับตัวอบเชยที่นอนป่วยอยู่บนศาลาวัด

ไม้เกือบหลงกล เขาไปได้แค่ครึ่งทางก็เอะใจย้อนกลับมาหาอบเชย เมฆกับศรนารายณ์ตามมาช่วยไม้กับอบเชยไว้ได้ทัน ชาวบ้านเห็นความเลวของพันเทพก็ลุกฮือรุมสกรัมเขาแทบสลบ เมฆแค้นที่พันเทพเป็นไส้ศึกจึงจับเขาขังและอยากให้เขาได้สำนึกผิดกับสิ่งที่ตัวเองทำไว้

มะลิ ตฤณ และแพรวาเข้าไปหาสมุนไพรในป่า เจอเวตาลกำลังฝึกไม้ตะพด มะลิหลอกล่อเวตาลออกมาเพื่อให้ตฤณและแพรวาเอาสมุนไพรกลับไปให้ชาวบ้าน เวตาลกับมะลิปะทะกัน มะลิถูกฟาดด้วยไม้ตะพดจนแน่นิ่ง

เมื่ออบเชยกับเจ๊กีและชาวบ้านดื่มสมุนไพรแก้พิษเข้าไปอาการกลับแย่ลง ตฤณบอกเมฆเรื่องที่เวตาลจะบุกมาคืนนี้ที่พระจันทร์เต็มดวง เมฆจึงเตรียมพร้อมที่จะกลับมาเป็นลูกผู้ชายร่วมแรงกับทุกคนรับมือเวตาลอีกครั้ง

ทุกคนสุดจะคาดเดาชะตากรรมของจันทร์ที่หายไปอย่างไร้ร่องรอย ถามพันเทพก็ปฏิเสธว่าไม่รู้เห็น กระทั่งคืนนี้ทิวาปรากฏตัวพร้อมกล่องขนาดใหญ่ต่อหน้าพวกไม้ ไม้ตัดสินใจเปิดกล่องนั้นออกเผยให้เห็นร่างทิวา แล้วทิวาที่ยืนอยู่ก็กลายร่างเป็นนางพญาเวตาล

“เป็นแกมาตลอดสินะที่แฝงเข้ามาทำลายคนของพวกเรา” ไม้คำรามด้วยความแค้น

“ข้าไม่แน่ใจนะว่าข้าฆ่าคนของเจ้าไปแล้วกี่คน แต่ที่แน่ๆตอนนี้กำลังจะเพิ่มขึ้นอีกคนหนึ่ง”

“หมายความว่าไง”

“ข้าคิดว่าถ้าเจ้าไม่เปิดกล่องนั่น ข้าก็จะไว้ชีวิตทิวา แต่ว่าตอนนี้...”

ไม้หน้าเสีย ไม่คิดว่าการตัดสินใจของเขากำลังจะฆ่าคนอีกคนหนึ่ง และยังไม่ทันที่ไม้กับศรนารายณ์จะตั้งตัว สร้อยที่คอทิวาแดงวาบแล้วระเบิดเสียงดังสนั่น ควันโขมงไปหมด

ควันที่โขมงจากการระเบิดค่อยๆจางลง ไม้กับศรนารายณ์พยุงตัวเองลุกขึ้น การระเบิดนั้นไม่ทิ้งเศษซากร่างของทิวาไว้แม้แต่นิดเดียว นางพญาเวตาลยืนอยู่อีกฝั่ง แต่คราวนี้มันไม่ได้ยืนอยู่ตัวเดียว มีลูกชายพร้อมไม้ตะพดในมือยืนเคียงข้างเพื่อจัดการกับพวกมนุษย์

“แล้วก็ถึงวันนี้ซักที”

ขาดคำของเวตาล ลูกผู้ชายปรากฏตัวอยู่ฝั่งไม้กับศรนารายณ์ทันที

“ใช่ ถึงวันที่ฉันจะจัดการเรื่องทุกอย่างให้จบซักที” จบคำลูกผู้ชายก็เข้าจู่โจมเวตาล เพราะเวตาลคือความผิดพลาดที่เขาสร้างขึ้นมา นางพญาเวตาลไม่อยู่นิ่ง เข้าจู่โจมมาที่ไม้และศรนารายณ์เช่นกัน

“แกฆ่าผัวฉัน วันนี้แหละฉันจะเอาคืน”

ไม้ตะพดสองอันฟาดฟันกันอีกครั้ง พลังของมันก็เหมือนต่างฝ่ายไม่ยอมกัน ลูกผู้ชายใช้ทุกกระบวนท่าเพื่อสู้ เวตาลเองก็เช่นกัน แต่ไม่เท่านั้น ลูกผู้ชายยังใช้พลังจากไม้ตะพดคอยสกัดพลังของนางพญาเวตาลที่ปล่อยไฟใส่ไม้กับศรนารายณ์อีกด้วย

การต่อสู้ดุเดือดเลือดพล่าน พันเทพอาศัยช่วงชุลมุนออกจากที่คุมขังจะหนีไป แต่พอนึกถึงความดีของไม้และเมฆที่เพิ่งช่วยชีวิตตนมาหมาดๆ จึงมาช่วยทั้งคู่ฟาดฟันกับสองแม่ลูกเวตาล

พวกไม้รวมพลังกันต่อสู้ ทำให้เวตาลบาดเจ็บสาหัส นางพญาเวตาลโกรธแค้นปล่อยพลังไฟจะฆ่าเมฆ แต่พันเทพเอาตัวเข้าขวางและแย่งไม้ตะพดจากเวตาลมาให้เมฆ ก่อนที่ร่างตัวเองจะแตกกระจายไม่ต่างจากทิวา

นางพญาเวตาลพ่ายแพ้พาลูกหนีไปในสภาพบาดเจ็บทั้งคู่...คืนเดียวกันศรนารายณ์ฝันเห็นจันทร์มาขอให้ช่วยจึงคิดว่าเขาน่าจะยังมีชีวิตอยู่ รุ่งขึ้นซึ่งเป็นวันเผาศพชาญจึงบอกชาวบ้านให้ช่วยกันค้นหาจันทร์

แพรวาไปพบมะลินอนสลบอยู่หน้าเมรุจึงรีบพากลับมารักษา ศรนารายณ์ได้ยินมะลิละเมอว่าจันทร์อยู่ในโลงศพก็เอะใจรีบไปที่หลุมที่เคยไปฝังศพกับพวกชาวบ้าน แต่กลับพบศพชาญแทน จึงคาดว่าจันทร์น่าจะอยู่ในโลงของชาญที่เตรียมเผา

ไม้รีบร้อนกลับมาห้ามไม่ให้เผาศพในโลง ทุกคนประหลาดใจว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อไม้ดึงดันเปิดโลงก็พบจันทร์นอนอยู่ในนั้นจริงๆ

ทุกอย่างที่เกิดขึ้นล้วนเป็นฝีมือนางพญาเวตาล เมื่อได้จันทร์กลับคืนมาทุกคนดีใจมาก โดยเฉพาะมะลิถึงกับโผเข้ากอดจันทร์แน่น ไม้ถอยออกมามองสองคนกอดกัน แต่คนที่สำคัญในชีวิตเขาอีกคนยังไม่ฟื้นกลับมา

เจ๊กีและชาวบ้านที่โดนยาพิษอาการดีขึ้น เหลือแต่อบเชยที่ยังนอนนิ่ง ไม้เศร้าเสียใจรอวันที่คนรักจะฟื้นขึ้นมา เขาจับมือเธอบีบเบาๆ กระซิบเสียงแผ่วทั้งน้ำตา

“อบเชย...กลับมาเถอะ ฉันเสียเธอไปไม่ได้จริงๆ ฉันขอร้องล่ะ”

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

สองเสน่หา EP.15 เดือนหยาด ต้องหาทางออกอีกครั้ง จากข่าวฉาวที่หลุดออกไป

สองเสน่หา EP.15 เดือนหยาด ต้องหาทางออกอีกครั้ง จากข่าวฉาวที่หลุดออกไป
23 มิ.ย 2564

14:30 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพุธที่ 23 มิถุนายน 2564 เวลา 15:54 น.