ทางเดินแห่งรัก

หลังเคลียร์กับซันเรียบร้อยถึงความต้องการจะให้ลูกชายคนเดียวได้ใช้ชีวิตครอบครัวอย่างมีความสุข ดารณีก็รอวุธกลับบ้านด้วยความใจเย็น แต่กลับต้องเป็นฝ่ายประหลาดใจแทน เมื่อลูกชายก็มีเรื่องจะสารภาพ

“วุธรู้ว่าทำให้แม่ผิดหวัง แต่วุธ...แต่งงานกับจ๋าไม่ได้ครับแม่”

“ซัน...เขาจะไม่มายุ่งเกี่ยวกับวุธและจ๋าอีกต่อไปแล้วลูก”

วุธนิ่วหน้าไม่เข้าใจ ดารณีเลยต้องบอกความจริง ว่าซันตัดสินใจไปจากชีวิตเขาแล้ว

“ความรู้สึกของวุธกับซันน่ะ วุธอาจจะคิดว่ามันคือความรัก แต่มันไม่ใช่หรอกลูก”

“ทำไมแม่ถึงบอกว่าซันไปจากวุธแล้ว...แม่รู้ ได้ยังไง”

“เพราะแม่กับซันทำความเข้าใจกันแล้ว และซันก็ทำในสิ่งที่ควรทำ...คือไปจากชีวิตของวุธกับจ๋า”

วุธพูดไม่ออกไปอึดใจ ก่อนจะตัดสินใจหมุนตัวออกจากบ้าน ดารณีพยายามรั้งไว้

“วุธต้องหมั้นกับจ๋า แม่กำหนดวันแล้ว หมั้นแล้วก็เลื่อนวันแต่งให้เร็วขึ้น”

วุธไม่อยากเชื่อหู ว่าตัวเองจะถูกแม่บงการชีวิตแบบนี้ ดารณีอึดอัดใจไม่น้อย แต่ก็ต้องทำ

“วุธ...แม่ทำเพื่อวุธนะลูก แม่รู้ว่าอะไรที่จะทำให้ลูกมีความสุขในชีวิต...เชื่อแม่นะลูก”

สถานการณ์ของวุธน่าเป็นห่วงไม่น้อย แต่สถานการณ์ของเจนกับจ๊อดกลับเป็นไปในทางตรงข้าม เพราะเจ้านายหนุ่มสุดหล่อเอาอกเอาใจอย่างดี พาไปทานข้าวร้านหรู และซื้อของให้มากมายจนเจนอดเกรงใจไม่ได้

“ไม่เป็นไร...พี่อยากซื้อให้ ขอให้เจนชอบก็แล้วกัน”

“ชอบค่ะ...แต่มันแพง อย่างนี้ถ้านายอาร์ทรู้ต้องว่าเจนยับเลย”

“รู้สึกว่านายอาร์ทนี่ร้ายกับเจนมากเลยนะ ว่าเจนทุกอย่างเลย”

“ก็บางทีเจนก็ทำอย่างที่เขาว่าจริงๆ...ขอบคุณพี่จ๊อดมากนะคะ”

เจนเอ่ยทิ้งท้ายก่อนจะขอตัวเข้าคอนโด จ๊อดยิ้มหวาน กล่าวลาแล้วขับรถออกไป ทิ้งเจนให้มองตามด้วยความรู้สึกแปลกๆ ไม่ตื่นเต้นหรือกระดี๊กระด๊าเท่าที่ควร แล้วสาวบ้าโซเชียลก็รู้สาเหตุ เมื่อเห็นอาร์ทเดินออกจากมุมหนึ่งของ คอนโด เธอวิ่งหาเขาเหมือนละเมอ โผกอดด้วยความดีใจสุดขีด

“โหย...หายไปไหนมา ฉันโทร.หานายทั้งวันเลย ทำไมไม่รับโทรศัพท์”

“ทุกอย่างโอเคแล้วใช่ไหม”

“ใช่...เจอนายแล้วก็โอเค เล่นหายไปทั้งวันฉันก็เป็นห่วงน่ะสิ”

อาร์ทไม่ยิ้มแม้แต่น้อย เมื่อถามเรื่องเธอกับจ๊อดว่าเป็นไปด้วยดีหรือไม่ เจนถอนใจเบาๆ ก่อนจะบอกว่าทุกอย่างราบรื่น จ๊อดพาไปเดตและช็อปปิ้ง แถมทำตัวดีมากกว่าหนุ่มๆที่เธอเคยเจออีก

อาร์ทส่งยิ้มบางๆให้ “ผมดีใจด้วยนะเจน งั้นผมก็ไม่ห่วงคุณแล้ว”

“เอ...พูดอะไรแปลกๆนะนาย”

“ไม่แปลกอะไรเลย...คุณมีความสุข ได้ในสิ่งที่คุณหวัง ผมก็ดีใจกับคุณ...ดีใจมาก”

คำพูดแปร่งๆของเขา ทำให้เจนเอะใจมาก แต่อาร์ทก็ไม่สนใจจะอธิบาย อวยพรให้เธอมีความสุขกับจ๊อด ก่อนจะเข้าไปโอบกอดและจูบแก้มเธออย่างอ่อนโยน เจนถึงกับตะลึง ทำอะไรไม่ถูก และรู้สึกอึนต่อเนื่องถึงเช้าวันต่อมา แม้จูดี้กับอ้อมจะมาทักทายก็ไม่มีแก่ใจจะทักตอบ มัวสับสนในใจอย่างหนัก...ไม่รู้ว่าอาร์ททำแบบนั้นกับเธอทำไม

ooooooo

ความกดดันจากดารณีทำให้วุธกระวนกระวายใจมาก และไม่รอช้าไปเคลียร์กับซันถึงออฟฟิศในเช้าวันต่อมา ซันลำบากใจมาก ต้องต่อสู้กับใจตัวเองอย่างหนัก ว่าจะไม่รับรู้หรือพูดคุยใดๆกับเขาอีก แต่ก็ต้องถอนใจหนักหน่วง เมื่อวุธมาดักรอหน้าออฟฟิศ เพื่อเคลียร์เรื่องค้างคา

ซันตัดใจไปเจอวุธ แต่ก็เหมือนจะเป็นเรื่องผิดพลาด เมื่อเขาทำให้เธอสับสน ด้วยการทำท่าเหมือนจะสารภาพความในใจ แม้เธอยืนกรานจะทำตามที่ดารณีต้องการ แต่วุธก็ไม่ยอม และขอเวลาอีกพักเพื่อเคลียร์เรื่องทั้งหมด

ซันไม่ใช่คนเดียวที่มีเรื่องต้องคิด เจนก็ไม่น้อยหน้า กลุ้มใจมากที่อาร์ทหายหน้าหายตาไป หลังจากกอดและจูบอำลาเธออย่างอ่อนหวานเมื่อคืนก่อน และถึงแม้สถานการณ์ของเธอในออฟฟิศจะดีขึ้นมาก เพราะใครๆก็เอ็นดูในฐานะคู่เดตคนใหม่ของจ๊อด แต่สาวบ้าโซเชียลกลับไม่มีความสุข เพราะหนุ่มเซอร์คู่กัดหายตัวไป

และเจนคงจะหมกมุ่นกับการตามล่าหาตัวอาร์ทมากจนเกินไป เลยไม่ทันสังเกตว่าจ๊อดเฝ้ามองเธอตลอด และเมื่อเขามาทักตอนเลิกงานก็สะดุ้งเฮือก ก่อนจะต้องตกใจพูดไม่ออก เมื่อเขาพาเข้าร้านเพชรหรูเพื่อซื้อแหวนหมั้น จ๊อดเห็นท่าทางตกตะลึงของคู่เดตสาวที่เขาเลื่อนฐานะให้เป็นแฟนก็นึกเอ็นดู รับแหวนวงน้อยจากพนักงานมาสวมให้

“พี่จองแล้ว...ห้ามเปลี่ยนใจ”

เจนจ้องมองแหวนอึ้งๆ สับสนในใจอย่างมากว่าทำไมเธอถึงไม่ดีใจเท่าที่ควร...นี่ชายในฝันมาขอเป็นแฟนนะ!

ขณะที่เจนได้เป็นแฟนคนใหม่ของจ๊อดโดยไม่ทันตั้งตัว วุธก็ลำบากใจไม่น้อย เมื่อถูกแม่ตามกลับบ้านไปพบพ่อแม่ของจ๋า แต่เพราะไม่ได้นัดล่วงหน้า วุธเลยมาสายจนประพันธ์เริ่มหงุดหงิด จ๋าพยายามช่วยไกล่เกลี่ยแต่ไม่ค่อยได้ผลนัก ดารณีเลยออกรับแทนลูกชายว่าเป็นความผิดของเธอเองที่ไม่ได้บอกล่วงหน้า

ประพันธ์พยายามข่มอารมณ์อย่างมาก ก่อนจะพูดเสียงเรียบถึงสาเหตุที่ต้องมาวันนี้

“เรื่องสำคัญขนาดนี้ ผมต้องมาสิ ถึงตามธรรมเนียม ต้องเป็นฝ่ายชายมาสู่ขอ แต่เอาเถอะ...ทางคุณดารณีเป็นสุภาพสตรี จะให้ไปหาผมก็จะเกินไป ไม่เป็นไร...ผมมาให้คุณดารณีสู่ขอจ๋าถึงบ้านเลย”

ถ้อยคำค่อนแคะของประพันธ์ทำให้ดารณีหนักใจไม่น้อย แต่ยังตีหน้ายิ้มแย้มเหมือนรู้ไม่ทัน ต่างจากวุธมีท่าทีอึดอัดใจอย่างเห็นได้ชัด ยิ่งว่าที่พ่อตาพูดเรื่องงานหมั้นที่จะจัดขึ้นอย่างกะทันหัน ยิ่งใจเสีย

“ใจร้อนเหมือนกันนะวุธ กำหนดงานแต่งงานก็มีแล้ว ยังใจร้อนเพิ่มรายการหมั้นก่อนอีก เอาๆ...ว่าไงว่าตามกัน ช่วยกันเตรียมงานวันสองวันก็น่าจะทัน”

กำหนดการวันหมั้นที่เขาไม่เต็มใจมาถึงเร็วกว่าที่คิด วุธตกใจสุดขีด และตั้งท่าจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ช้ากว่าดารณี ตอบตกลงพ่อแม่จ๋าแทนลูกชายคนเดียวไปแล้ว วุธหน้าซีดเผือด แต่ขัดแม่ไม่ได้ เลยก้มหน้านิ่งไม่พูดอะไรอีก จ๋าซึ่งจับสังเกตท่าทางแฟนหนุ่มตลอด อดหวั่นใจไม่ได้...หรือว่าเขาจะไม่อยากแต่งงานกับเธอจริงๆ

แล้วจ๋าก็ได้คำตอบ เมื่อวุธผลุนผลันขับรถออกจากบ้านทันทีที่การเจรจาสู่ขอเสร็จสิ้น ว่าที่เจ้าสาวมองตามรถแฟนหนุ่มด้วยความร้าวรานใจ สะเทือนใจมากที่เขามีปฏิกิริยารุนแรงเช่นนี้

ส่วนวุธ...ไม่สนใจท่าทางเศร้าโศกของแฟนสาว มัวพะวงและคิดถึงซันมากกว่า เพียรโทร.หาเพื่อขอให้เธอมาเคลียร์กับเขาถึงเรื่องทั้งหมด แต่ซันก็ทำใจไม่ได้และตัดสินใจโกหกว่าตัวเองไม่ได้อยู่คอนโด แต่มีธุระที่อื่น วุธไม่เชื่อ อยากไปดักรอเพื่อพูดกันให้รู้เรื่อง แต่ซันก็ปิดโอกาสเขาทุกทาง

“วุธฟังเราให้ดีนะ ไม่ต้องมาหาเราอีกแล้ว...เราสองคนไม่ต้องมาพบกันอีกแล้ว”

ซันวางสาย ก่อนจะล้มตัวนอนร้องไห้ ขมขื่นใจเหลือเกินที่ต้องทำร้ายใจเขาและหัวใจตัวเอง ส่วนวุธเจ็บปวดรวดร้าวไม่ต่างกัน ไม่คิดเลยว่าความรักที่เก็บไว้มานานจะทำให้ปวดหนึบที่หัวใจเช่นนี้

ooooooo

อ้อมหงุดหงิดใจมากต้องทะเลาะกับวินโดยมีศรัณย์ เป็นต้นเหตุ แต่นักเขียนสาวก็น้ำท่วมปาก ไม่สามารถบอกความจริงให้สามีรับรู้ได้ เพราะรับปากศรัณย์และวศินไว้ จะไม่บอกเรื่องความสัมพันธ์อันเป็นความลับของทั้งสองให้ใครรู้ จูดี้เห็นหนึ่งในแก๊งสาวทำท่าเหมือนซังกะตาย เลยยกถ้วยกาแฟไปวางให้

“อุ๊ยพี่จูดี้...ขอบคุณค่ะ แต่อ้อมไม่กินกาแฟค่ะ อ้อมต้องเตรียมร่างกายให้พร้อมสำหรับมีลูก”

“คุณอ้อม...ยังไม่ยอมแพ้เรื่องมีลูกอีกหรือคะ พี่ว่าทำใจเถอะ”

อ้อมหน้าเสีย จูดี้ถึงรู้สึกตัว รีบพูดแก้ว่าขอให้มีลูกเร็วๆสมใจ แต่อ้อมก็ยิ้มไม่ออกเมื่อนึกถึงสามี

“แต่ตอนนี้วินเขาไม่ยอมพูดกับอ้อม...ไปทำงานแต่เช้า”

จูดี้สงสาร อยากคุยด้วยเพื่อให้อีกฝ่ายระบาย อ้อม กำลังเครียด เลยหลุดปากเรื่องเขาเข้าใจผิดคิดว่าเธอมีความสัมพันธ์พิเศษกับศรัณย์ เจ้าของร้านกาแฟไม่รู้จัก ตั้งท่าจะถาม แต่ก็ต้องตะลึงแทน เมื่อเห็นหนุ่มหล่อมาดสำอางตัวต้นเรื่องทั้งหมดปรากฏตัวตรงหน้า แล้วก็ต้องตกใจมากที่สุด เมื่อศรัณย์ลากตัวอ้อมออกจากร้านไปต่อหน้าต่อตา!

เวลาเดียวกันที่บ้านวิภา...วศินกำลังรับศึกหนัก เมื่อถูกแม่บีบบังคับให้ไปดูตัว

“ทำไมไม่อยากดู เดี๋ยวเขาก็มา แล้วจะเปลี่ยนคำพูด ลูกสาวเสี่ยซ้งสวยมาก น่ารักและพ่อแม่เลี้ยงมาดี”

วศินพยายามข่มอารมณ์ไม่ให้กรี๊ด ได้แต่ยืนกรานเสียงเข้มว่าไม่อยากดูตัวกับใครทั้งนั้น วิภาไม่เข้าใจลูกชายคนเล็กจริงๆว่าทำไมไม่อยากมีเมีย วศินถอนใจเหนื่อยหน่าย อยากจะเป็นบ้าเสียให้ได้

“ก็ไม่อยากน่ะสิ ทำไมต้องให้ผมดูตัวผู้หญิงด้วย”

“ต้องดูสิ...ดูแล้วจะได้แต่งงาน แล้วจะได้มีลูก”

วศินแทบคลั่ง โอดให้พ่อช่วยพูดกับแม่ แต่สุพงษ์ก็ทำอะไรไม่ได้มาก แถมเห็นเป็นเรื่องตลก วิภาหันขวับ จ้องสามีจะเอาเรื่องที่เขาไม่ช่วยกล่อมลูกชายคนเล็ก แต่ไม่ทันทำอะไรมากกว่านี้ วินก็โผล่มาเสียก่อน

“อาวินมาแล้ว แล้วอาอ้อมล่ะ ทำไมไม่มาด้วยกัน เดี๋ยวเขาก็มาให้ดูตัวแล้ว จะได้ช่วยๆกันดู”

วศินกระวนกระวายมาก ไม่ทันสังเกตว่าวินก็มีสีหน้าหนักใจ เพราะยังเคืองภรรยาคนสวยที่แอบปันใจให้ศรัณย์ ส่วนวิภาไม่รู้เรื่อง มัวต่อว่าลูกชายคนโตกับลูกสะใภ้ที่วุ่นวายกับงานจนลืมภารกิจสำคัญ

“ในเมื่ออาวินยังไม่มีหลานย่าให้ม้าสักที อาวศินก็ต้องแต่งงาน แล้วก็มีลูก ม้าจะได้มีหลานย่า”

วศินทนฟังต่อไม่ไหว ฮึดฮัดลุกไปหน้าบ้าน วินเลยรับอาสาตามไปกล่อมให้น้องชายดูตัว วิภาจะได้สบายใจ

“อ้าว...แล้วเกิดม้าให้ผมแต่งงานขึ้นมา ผมตายแน่”

“เฮ้ย...แต่งงานนะ ไม่ได้ไปรบ ไม่ตายหรอก”

“พี่วินไม่เข้าใจ ผมไม่เหมือนพี่วินนี่ พี่วินชอบชีวิตแต่งงาน แล้วพี่อ้อมก็น่ารัก แล้วก็รักพี่วิน”

วินถึงกับพูดไม่ออก สะเทือนใจมากจากคำพูดของน้องชาย แต่ไม่ทันถามอะไรมาก อ้อมกับศรัณย์ก็มาถึงหน้าบ้านเสียก่อน หมอหนุ่มเห็นภรรยามาพร้อมคู่กรณีหนุ่มมาดสำอางก็โกรธจัด ตั้งท่าจะไปเอาเรื่อง โดยไม่รู้เลย ว่าสองหนุ่มสาวกำลังเถียงกันอย่างเคร่งเครียด โดยเฉพาะอ้อมลำบากใจมากที่ถูกนายจ้างหนุ่มลากมาจากคอนโด

“คุณศรัณย์คะ...จะดีหรือคะ เขาจะดูตัวกัน เราจะมาดูเขาอีกที มันจะงงๆนะคะ”

“ผมทนไม่ได้จริงๆ คุณอ้อมนึกว่าช่วยผมเถอะ ผมอยากรู้ว่าทำไมวศินถึงทำอย่างนี้กับผม”

อ้อมไม่ทันตอบ ก็ต้องหน้าซีด เมื่อวินกับวศินเดินหน้าบึ้งมาหา พร้อมถามเสียงเข้มว่ามาที่นี่พร้อมนายจ้างหนุ่มได้ยังไง อ้อมแทบกุมขมับ และอยากขอตัวกลับคอนโดให้ได้ เมื่อเจอวิภายิงคำถามเดียวกันเมื่อเห็นหน้าศรัณย์

“แล้วคุณเป็นใคร ถึงขอให้อาอ้อมพามา”

อ้อมมีท่าทางอึกอักอย่างเห็นได้ชัด ศรัณย์สงสาร ไม่อยากให้เธอหนักใจ เลยตัดสินใจแนะนำตัวเอง

“ผม...เป็นเพื่อนร่วมงานกับคุณอ้อม พอคุณอ้อมบอกว่าจะมีการดูตัว ผมเลยขอมาดู ขอโทษนะครับที่รบกวน”

“อ๋อ...เพื่อนอาอ้อม ได้ๆ ดูได้ จะได้เป็นสักขีพยานอีกคน คนเยอะๆม้าชอบ มาช่วยกันดูเมียอาวศิน”

ศรัณย์กับวศินสบตากันเครียดๆ แต่คงแพ้อ้อมที่อึดอัดใจมาก ต้องเป็นตัวกลางแบบไม่เต็มใจเช่นนี้

ooooooo

และแล้วเวลาที่ทุกคนรอคอยก็มาถึง เมื่อเสี่ยซ้งและครอบครัวมาถึงตามนัด โดยเฉพาะวิภา ตื่นเต้นหนักกว่าเพื่อน จะได้เจอหน้าว่าที่ลูกสะใภ้ แต่แล้วก็ต้องหุบยิ้มแทบไม่ทัน เมื่อเห็นลิซ่าลูกสาวเสี่ยซ้งเต็มตา

ภาพฝันจะได้สะใภ้คนเล็กแสนสวย อ่อนหวานและเรียบร้อยพังทลายในพริบตา เมื่อลิซ่าปรากฏตัวท่าทางกระโดกกระเดกและเปรี้ยวจี๊ดเข็ดฟันของเธอ ทำให้ทุกคน

ในบ้านวินพูดไม่ออก ต่างจากเสี่ยซ้งและภรรยา มองลูกสาวปลื้มๆ ชื่นชมและโฆษณาความสามารถของลูกสาวไม่ขาดปาก ลิซ่ายิ้มเขิน แล้วก็ต้องนิ่วหน้า เมื่อเห็นอาการวศินที่ดูจะสนอกสนใจศรัณย์เป็นพิเศษ สายตาที่สองหนุ่มมองกันทำให้เกิดความหยั่งรู้บางอย่าง

เสี่ยซ้งกับวิภาปรึกษาหารือกันใหญ่ จะให้วศินกับลิซ่าแต่งงานกัน แต่ก็ต้องสะดุ้งเมื่อลิซ่าโพล่งขึ้น

“โธ่...จะให้ดูตัว มันก็ต้องเป็นผู้หญิงคน ผู้ชายคน นี่เพศเดียวกันจะดูทำไม”

ประโยคเด็ดของลิซ่าทำให้ทุกคนในบ้านเงียบกริบ ก่อนที่วิภาจะแหวเสียงเข้ม และไล่ครอบครัวเสี่ยซ้ง

กลับบ้านทันที โทษฐานหาว่าลูกชายคนเล็กสุดที่รักของเธอเป็นชายใจสาว!

ทุกคนในบ้านพยายามห้ามและขอให้ครอบครัวเสี่ยซ้งกลับก่อน เลยไม่มีใครสนใจวศินกับศรัณย์ที่ขยับเข้าหากันช้าๆ โดยมีอ้อมเป็นตัวคั่นกลางเหมือนเคย

วินหันมาเห็นก็โกรธมาก หุนหันแยกไปทันที อ้อมรีบตามจะขอกลับด้วย แต่หมอหนุ่มงอนมาก และประชดให้เธอกลับกับศรัณย์แทน ซึ่งเจ้านายหนุ่มก็ร่วมมืออย่างดี ไม่อยากอยู่ท่ามกลางบรรยากาศอึดอัด วินเลยยิ่งโกรธ และพยายามข่มอารมณ์มาก ไม่ให้ลืมตัวต่อยหน้าศรัณย์

ด้านเจน...แม้จะได้แหวนเพชรหรูของหมั้นจากจ๊อด แต่ก็ไม่ดีใจหรือมีความสุขเท่าที่ควร ความรู้สึกแปลกๆ รบกวนจิตใจเธอไม่เลิกตั้งแต่ได้แหวน จนกระทั่งกลับถึงคอนโด ก็ไม่หายอึน จูดี้พยายามซักถามว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เจนก็ตอบไม่ได้ มัวนั่งซึม เหมือนกำลังใช้ความคิดบางอย่าง แล้วจู่ๆก็คิดได้ว่าต้องไปตามหาอาร์ท แต่ก็ต้องยั้งแผนไว้ก่อน เมื่อเห็นอ้อมเดินหน้าเสียคอตกเข้ามา

เจนกับจูดี้เลยต้องร่วมมือร่วมใจกันปลอบอ้อมที่กำลังใจเสีย เพราะวินงอนมาก ถึงขนาดไม่รับสายหรือเคลียร์เรื่องใดๆด้วย นักเขียนสาวเครียดจัด และทำท่าจะไปหาสามีถึงโรงพยาบาล แต่ก็ต้องหยุดทุกอย่าง เมื่อเห็นวุธมาตามหาซัน สามสาวมองหน้ากันงงๆ เพราะคิดว่าซันไปทำงานหรือไม่ก็อยู่ห้อง วุธส่ายหน้าก่อนจะบอก

“ซันเขาย้ายออกไปแล้ว เราถึงถามอ้อม ว่ารู้ไหมซันย้ายไปไหน”

สามสาวและหนึ่งหนุ่มไม่รอช้า ไปถามนิติบุคคลคอนโดว่าซันย้ายออกจริงหรือไม่ แล้วก็ถึงกับพูดไม่ออก เมื่อเจ้าหน้าที่ยืนยันว่าซันย้ายออกแล้ว และปล่อยห้องให้เช่า อ้อมร้อนรนอย่างหนัก ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น วุธถอนใจยาวก่อนจะพูดเสียงอ่อยว่าซันคงหนีหน้าเขาเลยไปโดยไม่บอกใครเลย

ศศิเป็นคนสุดท้ายที่รู้เรื่อง ตกใจแทบแย่เมื่ออ้อมโทร.บอกว่าเพื่อนรุ่นน้องสนิทที่สุด ย้ายออกโดยไม่ปรึกษา ความเป็นห่วงทำให้วิ่งพล่าน ถามอ้อมเสียงเครียดว่าโทร.ตามหรือยัง นักเขียนสาวตอบเซ็งๆ

“ซันลาพักร้อน ปิดโทรศัพท์ ติดต่อไม่ได้เลยค่ะพี่ศิ”

ศศิอยากจะเป็นบ้า เดาไม่ถูกเลยว่าเกิดอะไรกับซันแน่ อ้อมบอกว่าคงเป็นเพราะวุธกำลังจะหมั้น พี่ใหญ่ประจำแก๊งจึงถึงบางอ้อ พอจะเข้าใจความอึดอัดของเพื่อนรุ่นน้อง แต่ที่แปลกใจกว่าคือวุธตามหาซันให้วุ่น

“ท่าจะยุ่งไปกันใหญ่ เดี๋ยวพี่จะส่งเมลกระหน่ำไป เผื่อเขาจะตอบ แล้วอ้อมล่ะเป็นไง”

“ก็ไม่ค่อยดี...แล้วจะเล่าให้ฟังนะคะ พี่ศิล่ะคะหมู่นี้เราไม่เจอกันเลย”

“ก็สบายดี แล้วนัดเจอกันนะ จะได้คุยกันเรื่องซัน ต้องช่วยกันหน่อยล่ะ”

สองสาวนัดแนะกันอย่างดี ก่อนจะวางสาย หวังสุดใจ ว่าจะตามหาซันเจอเร็วๆนี้

ooooooo

ในขณะที่ศศิกับอ้อมวางแผนตามหาซัน เจนเคร่งเครียดไม่เลิก เพราะตามตัวอาร์ทไม่พบ ส่วนโจถึงกับอึ้ง เมื่อได้รับโทรศัพท์จากวินให้ไปดื่มแก้เซ็งเป็นเพื่อน แต่ก็ตอบรับอย่างดี ก่อนจะโทร.ไปขออนุญาตภรรยาจอมหึง

“โจเอง...วันนี้กลับบ้านช้านะจ๊ะ อยู่ดีๆหมอวินก็มาชวนไปดื่ม”

“หมอวินน่ะนะ โจชวนหมอวินหรือเปล่า อย่ามาอำ”

“จริงๆ...โจยังแปลกใจเลย แต่คงกลับไม่ดึกหรอก หมอวินน่ะเด็กๆ”

“เดี๋ยวจะบอกหมอวิน ไปว่าเขา...ขับรถดีๆ อย่ากินเยอะล่ะ โดนจับไม่ไปประกันให้ด้วย”

ศศิวางสายไปแล้ว โจกระดี๊กระด๊ามากจะได้เที่ยวเปลี่ยนบรรยากาศ แต่อาการเซื่องซึมและซังกะตายของวินก็ทำให้พลอยหดหู่ โชคดีที่แพทซึ่งแอบสะกดรอยตามโจจนถึงผับหรูปรากฏตัว สองหนุ่มเลยได้ยิ้มบ้างเพราะความช่างคุยของเธอ แต่เสน่ห์ร้อนแรงของสาวเปรี้ยวก็ทำให้วินอึดอัด ยิ่งเมื่อโจขอตัวไปทักทายลูกค้ารายใหญ่ หมอหนุ่มยิ่งทำตัวไม่ถูก เพราะแพทจงใจยั่วยวนและให้ท่าเขาไม่หยุด

วินเครียดมาก แม้จะโกรธและงอนภรรยาสุดที่รัก แต่ก็ไม่คิดนอกใจ เมื่อสบโอกาสเลยตามไปดักหน้าโจถึงหน้าห้องน้ำเพื่อคุยเรื่องแพทว่าเป็นใครมาจากไหน และมีนิสัยเป็นยังไง

“ก็ดีนะ...แมนๆดี ไม่จุกจิกเหมือนผู้หญิงทั่วไป คิดดู...พี่ศิไว้ใจแพทให้มาคุมพี่”

“ผมว่าพี่โจระวังไว้หน่อยก็ดีนะครับ”

โจตั้งท่าจะถามว่าเรื่องอะไร แต่แพทรู้ทันและตามมาขวางบทสนทนาของสองหนุ่มเสียก่อน วินอึดอัดและลำบากใจมากต้องเผชิญหน้ากับสาวเปรี้ยว ส่วนโจไม่รู้เรื่องและควงแพทกลับโต๊ะด้วยสีหน้าระรื่นสุดๆ

ฝ่ายวุธกระหน่ำโทร.หาซันตลอดวัน แต่เธอก็ไม่ยอมรับสาย เขาเลยตัดสินใจฝากข้อความเสียง

“ซัน...นี่เรานะ ซันอยู่ที่ไหน ถ้าได้ยินข้อความนี้ ตอบเราด้วย ถ้าซันไม่อยากพูดกับเรา ก็ช่วยส่งข้อความมาให้เราหน่อย ขอให้เราได้รู้ว่าซันสบายดีก็พอ”

วุธมีสีหน้าทุกข์ใจมาก ดารณีที่ได้ยินโดยบังเอิญสงสารลูกชายไม่น้อย แต่ต้องใจแข็งเพื่อความสุขของเขา เลยปั้นหน้ายิ้มแย้มและเดินไปแจ้งข่าวดีเรื่องงานหมั้น...ว่าเธอกำหนดวันได้แล้ว!

ผลของข่าวดีทำให้วุธหายหน้าไปทั้งคืน ดารณีร้อนใจมาก เพราะกำหนดการหมั้นคือวันรุ่งขึ้น เลยตัดสินใจโทร.หาอ้อม ทำให้การตามหาซันวุ่นวายกว่าเดิม เพราะดารณีเชื่อว่าลูกชายคนเดียวหนีไปตามหาซันแน่

การคาดเดาของดารณีไม่เกินจริงเลย เพราะวุธขับรถอย่างเร็วตามอารมณ์พลุ่งพล่าน ความคิดถึงและโหยหาที่มีต่อซันมาตลอด ทำให้ตัดสินใจออกตามหาและฝากข้อความเสียงถึงเธออีกครั้ง

“ซัน...เราไม่รู้ว่าซันจะฟังข้อความนี้หรือเปล่า เรารู้ว่าเราทำผิดที่หนีการหมั้น แต่เราทนไม่ได้จริงๆที่ ต้องหมั้น เพราะอะไรรู้ไหม...เพราะเรารักซัน ถ้าเป็นไปได้ เราจะกลับไปแก้อดีตทั้งหมด ไม่ปล่อยให้สายเกินไปอย่างนี้ เราไม่รู้ว่าซันจะฟังอยู่ไหม แต่เราอยากบอกว่าเรารักซัน...รักมาตลอดและจะรักตลอดไป”

ซันน้ำตาไหลอย่างสุดกลั้น เมื่อได้ยินข้อความสารภาพรักของเขา เธอเปิดฟังซ้ำไปซ้ำมา ยิ้มบางๆเหมือนจะซึมซับความรักของเขา แต่ก็คงได้แค่เวลานี้ เพราะเรื่องราวของเธอกับเขาคงเป็นไปไม่ได้

วุธขับรถไปเรื่อยอย่างไร้จุดหมาย ไม่สนใจเลยว่าจะทำให้ใครเป็นห่วงบ้าง กว่าจะรู้ตัวอีกที ก็ขับรถมาถึงผาริมทะเล สถานที่แห่งความทรงจำที่เคยมีต่อซันเมื่อหลายปีก่อน เขาใช้เวลาคนเดียวเงียบๆตลอดบ่ายเพื่อทบทวนและคิดถึงเรื่องราววุ่นวายที่ผ่านมา และกำลังจะหมุนตัวกลับอยู่แล้ว ถ้าสายตาจะไม่หันไปเจอใครบางคนเสียก่อน

ซันตะลึงไม่แพ้กัน หญิงเหล็กประจำรุ่นไม่ลังเลใจแม้แต่น้อย จะไปเผชิญหน้ากับเขา ก่อนที่ทั้งสองจะโผกอดกันด้วยอารมณ์โหยหาและอ่อนหวาน ซึมซาบความรู้สึกดีๆที่มีให้กันมานานแสนนาน...

เย็นวันเดียวกันที่โรงแรมที่พัทยา...ทีมงานของโจถึงกับหน้าบาน เมื่อโปรเจกต์ตกแต่งโรงแรมเสร็จสมบูรณ์ พร้อมคำชมมากมายจากลูกค้า โจก้มหน้ารับความชอบด้วยความภูมิใจ เช่นเดียวกับแพทพลอยได้หน้าด้วย เพราะมีส่วนไม่น้อยทำให้โรงแรมเป็นที่รู้จัก และได้รับความนิยมภายในเวลาไม่นาน

“เดี๋ยวคืนนี้ผมขอเลี้ยงทุกคนเลยนะ เป็นงานกันเองก่อน แล้วจะจัดงานเลี้ยงใหญ่อีกที”

สิ้นเสียงลูกค้า ทีมโจกับแพทก็เฮลั่น สุธีร์ส่งสายตากับแพทเหมือนรู้กัน ว่าคืนนี้จะเป็นวันเผด็จศึก สาวเปรี้ยวประจำรุ่นมองหนุ่มใหญ่จอมเจ้าชู้ด้วยแววตาหมายมาด...

คืนนี้พี่โจต้องเป็นของฉันแน่!

งานเลี้ยงสังสรรค์เต็มไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ แพทประกบโจไม่ห่าง แม้ยามที่เขาพูดกับลูกน้อง

“ขอบคุณทุกคนนะครับ ขอบคุณมากๆ ผมมี ความสุขมากที่ได้ทำงานกับนายจ้างที่เข้าใจ ใจกว้าง...และคุณแพท พีอาร์และนักวางแผนการโปรโมตโรงแรมที่เก่งที่สุด”

“ขอบคุณพี่โจค่ะ รู้นะว่าพี่โจชมแพทเกินจริงแต่...แพทยอมรับค่ะ”
ทุ

กคนหัวเราะและเฮฮามาก ไม่ทันสังเกตสีหน้าเจ้าเล่ห์ของแพท และเมื่อสบโอกาสลับสายตาโจ แพทก็แอบโทร.หาศศิ สวมบทน้องสาวนอกไส้แสนดี รายงานความประพฤติของโจ

“พี่ศิมาไหมคะ เดี๋ยวเขาจะมีร้องคาราโอเกะด้วย”

“ไม่เอาล่ะค่ะ พี่ไม่ได้เป็นทีมงาน ยังไงก็ฝากแพทดูโจด้วยนะ”

“ได้ค่ะ...พี่ศิไว้ใจได้ เดี๋ยวแพทจับพี่โจมัดไว้ ไม่ให้กระดิกเลย”

“พูดเป็นเล่น ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ”

ศศิวางสายไปแล้ว แพทมองมือถือในมือด้วยความสะใจ ก่อนจะกลับเข้างาน และเริ่มดวลและมอมเหล้าผู้ชายเกือบทั้งงานรวมทั้งโจ ผลก็คือหนุ่มใหญ่จอมเจ้าชู้เมาแอ๋แทบพยุงตัวไม่ได้ สุธีร์เห็นสายตากรุ้มกริ่มของเพื่อนสาวก็ร่วมมืออย่างดี โจพยายามขอตัวกลับ แต่แพทกลับกล่อมให้เขาไปนอนพักให้ส่างเมา ก่อนจะโทร.หาศศิ

“พี่ศิคะ แพทดูพี่โจให้แล้วนะคะ ตอนนี้พี่โจเมามาก แพทจะให้พี่โจพักก่อนค่อยกลับ พี่ศิไว้ใจแพทได้ค่ะ”

ooooooo