ข่าว

วิดีโอ



ทะเลไฟ

อ่านเรื่องย่อ

แนว: ดราม่า - โรแมนติก

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: ปณธี

กำกับการแสดงโดย: ชัชวาล ศาสวัตกลูน

ผลิตโดย: บริษัท พอดีคำ เอ็นเตอเทนเม้นท์ จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

นักแสดงนำ: มิกค์  ทองระย้า,เซฟฟานี่  อะวานิค

หลายสัปดาห์ต่อมา...

สิรินดานำพวงมาลัยดอกไม้สดมาวางที่หน้าเจดีย์เก็บอัฐิของทรงศักดิ์ นวลทิพย์และสุดารัตน์ซึ่งอยู่ติดกันกับเจดีย์เก็บอัฐิของนวลปราง โดยมีเตชินกับพศิกามาร่วมเคารพอัฐิของผู้ล่วงลับ

“เวลาผ่านไปเร็วมากเลยนะคะ เกือบเดือนแล้วที่พ่อ น้าทิพย์ ป้าดาจากไป”

“การตายของทุกคนมันทำให้ผมเรียนรู้ว่า เวลาทุกนาทีมีค่า เราควรใช้เวลากับคนที่เรารักให้มากที่สุด ทำดีต่อกันเข้าไว้เพราะแท้ที่จริงชีวิตคนมันสั้น เราไม่มีทางรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น” เตชินว่าแล้วหันไปกุมมือพศิกาไว้ “อย่ายึดกับอดีต อย่าจมอยู่กับความเศร้าเพราะมันจะทำ ให้คุณเสียเวลาในการที่จะเริ่มต้นใหม่”

“ฉันกับคุณเตชินจะเป็นกำลังใจให้คุณนะคะ”

“ขอบคุณมากนะคะ ทั้งๆที่พ่อ น้าทิพย์ ป้าดาทำไม่ดีกับพวกคุณ”

“ทุกอย่างที่เกิดขึ้น มันเกิดจากความลุ่มหลง ความละโมบ ความเห็นแก่ตัวและความแค้น ถ้าทุกคนละสิ่งเหล่านี้ไปได้ ชีวิตก็คงจะมีแต่ความสุข ไม่ต้องจากไปก่อนวัยอันควรแบบนี้”

สิรินดาเห็นด้วยกับพศิกา ไม่เช่นนั้นป่านนี้เธออาจจะได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตา พ่อ แม่กับน้าทิพย์และป้าดาอย่างมีความสุขแล้วก็ได้ จากนั้นเธอหันไปทางเจดีย์เก็บอัฐิของสุดารัตน์

“ถึงป้าดาจะไม่ดีกับริน แต่ถ้าไม่ได้ป้าดา รินก็คงไม่มีชีวิตอยู่...ถ้าชาติหน้ามีจริง เราเกิดมาเป็นครอบครัวเดียวกันอีกนะคะ”

สิรินดาน้ำตาซึม เตชินได้แต่มองเธออย่างเห็นใจ

ooooooo

พิรญาณ์เลือกแบบผมเจ้าสาวจากในเน็ตอยู่นาน ในที่สุดก็เจอทรงผมที่ถูกใจ ลองทำให้น้องดูเป็นตัวอย่างว่าชอบหรือเปล่า พศิกาหันมาจับมือพี่สาวไว้ แล้วขอบคุณเธอมาก

“ขอบคุณพี่เรื่องอะไร”

“ทุกๆเรื่องที่พี่พิณทำให้พั้นซ์ พี่พิณเป็นพี่สาวที่ดีสำหรับพั้นซ์ พั้นซ์โชคดีที่ได้เกิดมาเป็นน้องสาวพี่พิณ”

พศิกาพูดพลางน้ำตาคลอไปด้วย

พิรญาณ์เอื้อมมือมาเช็ดน้ำตาให้ ถามว่าร้องไห้ทำไม เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกัน สงสัยตื่นเต้นที่จะได้แต่งงาน ผู้เป็นพี่ลูบหัวน้องสาวอย่างเอ็นดู

“หยุดร้องไห้ได้แล้ว เดี๋ยวถึงวันงานเจ้าสาวตาบวมไม่สวยกันพอดี”

“มันหยุดไม่ได้ค่ะ ยิ่งคิดถึงวันเก่าๆที่ผ่านมา ที่เราสองคนพี่น้องเจอปัญหาก็ยิ่งทำให้พั้นซ์รู้สึกดีใจที่เราผ่านมันมาได้ เราไม่ต้องสูญเสียใครในครอบครัว แต่เรากลับมีพี่น้องเพิ่มมากขึ้น”

“มีคนที่เรารักและรักเราอย่างพี่นนท์ คุณเตชินที่มาเติมเต็มให้ครอบครัวของเราสมบูรณ์”

พิรญาณ์พลอยน้ำตาซึมไปด้วย พศิกากระเซ้าไหนห้ามไม่ให้เธอร้องไห้ แล้วตัวเองร้องไห้ทำไม

“ก็เพราะพั้นซ์นั่นแหละ ทำให้พี่ร้องไห้ตาม”

สองพี่น้องหัวเราะทั้งน้ำตา แล้วผลัดกันซับน้ำตาให้อีกฝ่าย มีเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น พิรญาณ์เดินไปเปิดรับ ทันทีที่จิรายุเจอหน้าถามว่าพศินอยู่ที่นี่หรือเปล่า

“ไม่ค่ะ...เอ๊ะ พี่นนท์บอกว่าจะไปหาคุณจิลกับพัฒน์นี่คะ”

“พัฒน์ก็บอกจิลว่าจะมาหาพี่นนท์กับพี่พิณเหมือนกัน”

“ชักแปลกๆแล้วนะคะเนี่ย”

พศิกาเห็นคล้อยตามพี่สาว เพราะเตชินเองก็หาย ตัวไปเหมือนกันไม่เจอหน้าตั้งแต่เช้าแล้ว สามสาวต่างมองหน้ากัน สงสัยกับการหายตัวไปของพวกหนุ่มๆ

ooooooo

ในที่สุดก็ถึงวันแต่งงานของเตชินกับพศิกา พิรญาณ์กับจิรายุกำลังช่วยเจ้าสาวแต่งหน้าทำผมอยู่ในห้องนอนของเจ้าสาวที่บ้านบนเขา

“วันนี้พี่จะทำให้พั้นซ์เป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในโลก”

“จิลก็จะทำให้พี่พั้นซ์เป็นเจ้าสาวที่มีผมสวยที่สุดในโลกเหมือนกัน”

“ขอบคุณพี่พิณแล้วก็ขอบใจน้องจิลมากนะจ๊ะ”

ระหว่างนั้นนลินีเข้ามาขัดจังหวะ จะขอคุยกับว่าที่ลูกสะใภ้สักครู่ เธอรอจนพิรญาณ์และจิรายุออกจากห้อง จึงเดินเข้ามาหาพศิกาซึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะเครื่องแป้ง

“ตั้งแต่เธอออกจากโรงพยาบาล ฉันก็ยังไม่เคยพูดกับเธอแบบจริงๆจังๆ” นลินีว่าแล้วคว้ามือพศิกามากุมไว้ “ฉันอยากจะขอโทษเธอสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา ที่ฉันเข้าใจว่าเธอกับคุณพงศ์มีอะไรกัน แล้วก็ที่ฉันทำตัวแย่ๆกับเธอหลายครั้ง ทำให้เธอเจ็บตัวและทำอะไรโง่ๆลงไป”

“ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะเพราะฉันไม่เคยโกรธคุณ ฉันเข้าใจความรู้สึกของคนเป็นแม่ดีค่ะ ไม่มีแม่คนไหนอยากให้ลูกชายมารักกับผู้หญิงที่ไม่ดีในสายตาของท่านหรอกค่ะ”

นลินีชมเปาะว่าพศิกาเป็นคนดีจริงๆอย่างที่เตชินกับอนุพงศ์เคยบอกเอาไว้ ขอบใจเธอมากที่ไม่โกรธท่าน แล้วถอดแหวนเพชรที่นิ้วมือตัวเองออกมา

“นี่เป็นแหวนที่แม่ฉันให้มา เป็นแหวนที่ฉันใส่ติดตัวมาตลอด ฉันให้เธอ รับไว้สิ”

“ฉันรับไว้ไม่ได้ค่ะ มันมีคุณค่ามาก”

“เพราะมันมีค่า ฉันถึงอยากให้คนที่มีค่ามากที่สุด...เธอเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวของฉันแล้วอย่าลืม ถ้าไม่รับ ฉันโกรธนะ”

นลินียื่นแหวนให้พศิการับมาสวมนิ้วนางข้างขวา สองสาวต่างวัยสวมกอดกัน...

ooooooo

พิธีแต่งงานตามแบบศาสนาคริสต์ถูกจัดขึ้นที่ริมหาดหน้าอันดามันเพิร์ลรีสอร์ต มีแท่นพิธีตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่ท่ามกลางซุ้มดอกไม้อันงดงาม

เมื่อสักขีพยานในความรักของคู่บ่าวสาวมาอยู่กันพร้อมหน้า บาทหลวงก็เริ่มทำพิธีด้วยการให้เจ้าบ่าวและเจ้าสาวกล่าวคำปฏิญาณ

“ผมเตชินขอรับคุณพศิกาเป็นภรรยาของผม ผมสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อคุณทั้งในยามสุขและยามทุกข์ ในยามเจ็บป่วยและสบายดี ผมจะรักคุณและให้เกียรติคุณตลอดชั่วชีวิตของผม”

“ดิฉันพศิกา ขอรับคุณเตชินเป็นสามีของดิฉัน...ดิฉันสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อคุณทั้งในยามสุขและยามทุกข์ ในยามเจ็บป่วยและสบายดี ดิฉันจะรักคุณและให้เกียรติคุณตลอดชั่วชีวิตของดิฉัน”

จากนั้นบาทหลวงประกาศให้ทั้งคู่เป็นสามีภรรยากัน มีเสียงตบมือและโห่ร้องด้วยความยินดีดังลั่น แขกในงานต่างพากันเชียร์ให้เจ้าบ่าวจูบเจ้าสาว เตชินไม่รอช้ายื่นหน้าเข้ามาจุมพิตพศิกาอย่างดูดดื่ม เสียงตบมือดังขึ้นอีกครั้งท่ามกลางบรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความรัก

ooooooo

งานเลี้ยงฉลองสมรสมีขึ้นหลังจากพิธีทางศาสนาเสร็จสิ้น แขกเหรื่อทยอยไปตักอาหาร ขณะมัทนาก้มหน้าก้มตาตักอาหารใส่จาน เกิดใจตรงกันกับพีระเดชตักอาหารชิ้นเดียวกัน ต่างฝ่ายต่างชะงัก เขาตั้งสติได้ก่อน ตักอาหารชิ้นนั้นใส่จานให้เธอ

“ขอบคุณ” พูดจบมัทนาขยับจะไป แต่เขาเรียกไว้

“เดี๋ยวก่อนคุณมัท ผมรู้ว่าคุณไม่สบายใจเท่าไหร่ที่ต้องอยู่กับผม แต่ผมก็ยังอยากที่จะพูดคำเดิมๆว่าผมขอโทษ...ขอโทษจากใจจริง ตอนนี้ผมได้รับการลงโทษที่สาสม ผมต้องอยู่ตามลำพังโดยไม่มีใคร”

“คุณกำลังขอความเห็นใจจากฉัน”

“จะว่าอย่างนั้นก็ได้ ผมไม่ได้ขอให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่าผู้หญิงที่อยู่ในหัวใจของผมมีเพียงคนเดียวคือคุณนะคุณมัท”

พีระเดชเห็นมัทนาเอาแต่นิ่งเงียบ คิดว่าเธอยังใจแข็งอยู่ วางจานอาหารลงแล้วเดินจากไป เธอรีบเดินตามพร้อมกับร้องเรียกเอาไว้

“คุณเดช...ฉันให้คุณ เดี๋ยวฉันไปตักใหม่ได้”

มัทนายื่นจานใส่อาหารของตัวเองให้ พีระเดชมองตามเธอที่เดินกลับไปที่โต๊ะอาหารด้วยสีหน้ายิ้มแย้มดีใจ...

อีกมุมหนึ่งไม่ห่างจากสถานที่จัดงาน จิรายุโวยใส่พศินว่าลากเธอออกมาจากงานเลี้ยงทำไม เขามีเรื่องสำคัญจะบอกเขาต้องกลับไปทำงานที่เมืองนอก เธอตีแขนเขาดังเพียะพศินโวยลั่นว่าตีทำไม

“คิดจะทิ้งฉันใช่ไหม คนใจดำ คนใจร้าย คนชั่วสารเลว” ไม่ด่าเปล่าจิรายุทุบตีเขาไม่หยุด พศินต้องจับแขนเอาไว้ สั่งให้พอได้แล้ว

“ผมไม่ได้คิดจะทิ้งคุณ งานที่ผมสมัครเอาไว้ตั้งแต่ก่อนจะมาเมืองไทยเขาเรียกตัวผมกลับไปทำงานแล้ว”

“นายไปทำงานแล้วฉันล่ะ ฉันจะทำยังไง”

“คุณก็แต่งงานกับผมสิ แต่งงานกับผมนะครับ”

พศินคุกเข่าลงตรงหน้าจิรายุ แล้วหยิบแหวนหมั้นออกมา

“นะครับคุณจิล ได้โปรด...พลีส”

จิรายุถึงบางอ้อทันที ที่แท้เขาก็เตรียมการเอาไว้นี่เอง พศินยอมรับหน้าชื่นว่าใช่ ขอแค่เธอตอบตกลงเท่านั้น แล้วจับมือเธอมาจูบไม่หยุด แถมขู่ถ้าไม่เซย์เยสจะจูบแบบนี้ไปเรื่อยๆ จิรายุอายมาก ตัวบิดไปมาแทบจะม้วนเป็นเลขแปด ก่อนจะตอบตกลงแต่งงานด้วย

พศินโดดตัวลอยด้วยความดีใจ สวมแหวนให้หญิงคนรักแล้วดึงตัวมากอดแนบอก...

หลังจากแขกเหรื่อกลับไปหมดแล้ว เสกสรรซึ่งนอกจากจะเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวยังรับหน้าที่เป็นตากล้องจำเป็นเชิญบรรดาญาติสนิทของทั้งฝ่ายเจ้าบ่าวและฝ่ายเจ้าสาวมาถ่ายรูปร่วมกันเป็นที่ระลึก

พิรญาณ์ ปาณัทกับน้องพุฒรวมทั้งพีระเดชและมัทนาไปรวมตัวกันข้างๆเจ้าสาว ส่วนนลินี อนุพงศ์กับจิรายุและมณีกาญจน์ไปยืนอยู่ข้างๆเจ้าบ่าว เหลือเพียงพศินยืนมองฝั่งเจ้าบ่าวกับเจ้าสาวสลับกันไปมาไม่รู้จะไปยืนถ่ายรูปข้างไหนดี มณีกาญจน์ก็เลยกวักมือเรียกให้มายืนข้างๆจิรายุ

“ครับผม”

พศินยิ้มกว้างก่อนจะทำตามที่ท่านว่า เสกสรรพร้อมกล้องถ่ายรูปมายืนตรงหน้าทุกคน

“ทุกคนพร้อมนะครับ ขอสิบหกแอ็ก”

ขาดคำ ทุกคนต่างแอ็กท่าถ่ายรูปกันอย่างสนุกสนาน

ooooooo

ภายในห้องหอของสามีภรรยาข้าวใหม่ปลามัน เตชินกับพศิกานอนอยู่บนเตียงด้วยท่าทางเก้อเขิน ก่อนจะหันมาประจันหน้ากัน และพูดขึ้นพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

“เออ...” ต่างฝ่ายต่างชะงัก

“คุณพูดก่อน”

ทั้งคู่หัวเราะขำที่ใจตรงกัน พูดประโยคเดียวกันอีกครั้งหนึ่ง พศิกาก็เลยบอกให้เตชินเป็นฝ่ายพูดก่อน

“ผมอยากบอกว่าผมดีใจที่เรามีวันนี้”

“ฉันก็ดีใจเหมือนกันค่ะ”

“ผมรักคุณนะครับคุณพั้นซ์”

“ฉันก็รักคุณค่ะคุณเตชิน”

จากนั้นต่างฝ่ายต่างหยอดคำหวานให้กันไม่หยุดหย่อนว่ารักอีกฝ่ายมากมายแค่ไหน เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขดังฝ่าความเงียบสงบยามค่ำคืน

อยู่ๆเตชินก็หยุดหัวเราะ แล้วเอาแต่จ้องหน้าพศิกาตาไม่กะพริบ เธอถามด้วยความเขินจัดว่ามองหน้าเธอทำไม

“ผมอยากดูให้แน่ใจว่าผมไม่ได้ฝันไป”

พศิกาเอามือของเขามาจับแก้มของเธอ “แน่ใจหรือยังคะว่าคุณไม่ได้ฝัน”

เตชินตอบหน้าตายว่ายัง พศิการู้เท่าทัน ยื่นหน้ามาหอมหน้าผากเขาหนึ่งฟอด แล้วมองสบตาเขาเหมือนจะถามว่าแน่ใจแล้วใช่ไหม เขาส่ายหน้า ยังรู้สึกเหมือนอยู่ในความฝัน เธอก็เลยหอมจมูกของเขา

“ใกล้ความจริงแล้ว”

พศิกาจุ๊บปากของเตชินอย่างเขินๆแล้วรีบถอยห่าง คราวนี้เขายิ้มปากกว้างเกือบถึงรูหู ชัดเจนแล้วว่าไม่ได้ฝัน แต่ถ้าจะให้มั่นใจจริงๆขอซ้ำอีกหนึ่งครั้งพร้อมกับชี้ที่ริมฝีปากตัวเอง พศิกาส่ายหน้าไม่ยอมทำตาม

“ทำไม” เตชินตีหน้าเศร้า

“คนอะไร ได้คืบจะเอาศอก”

“แน่ใจนะว่าจะไม่ทำ”

พศิกาส่ายหน้าดิกแทนคำตอบ เตชินแกล้งจี้เอว เธอถึงกับสะดุ้งลุกพรวดขึ้นนั่ง ชี้หน้าขู่ห้ามมาจี้เอวตนเองเด็ดขาด

ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ เขาตามมาจี้เอวเธอไม่หยุด พศิกาบ้าจี้เป็นทุนเดิมอยู่แล้วลงไปนอนดิ้นตัวบิดตัวงอ พลางขอร้องให้พอได้แล้ว เตชินโอบเอวเธอไว้

“แล้วจะยอมทำตามที่ผมบอกหรือยัง”

“จะทำมากกว่านี้อีกค่ะ คุณจะได้รู้ว่าคุณไม่ได้ฝันอยู่จริงๆ”

ว่าแล้วพศิกาจับมือเขาออกจากเอว ผลักให้ล้มลงบนเตียง ก่อนจะโถมตัวตาม

ooooooo

เตชินปลุกพศิกาลุกขึ้นแต่เช้า ชวนไปยังจุดชมวิวของเกาะไข่มุก ทางขึ้นเขาไปที่นั่นเป็นทางลาดชัน เขาต้องคอยประคองให้เธอค่อยๆเดิน

ไม่นานนัก ทั้งคู่มาถึงจุดหมาย พศิกาถึงกับตะลึงในความงดงามของทิวทัศน์ ชมไม่หยุดปากว่าสวยมาก

“ฉันมาอยู่ที่นี่ตั้งนาน ยังไม่รู้เลยว่าตรงนี้วิวสวย”

“ผมเพิ่งเจอเมื่อไม่กี่วันก็เลยคิดว่าอยากให้คุณมาเห็นเป็นคนแรก”

เตชินว่าแล้วจับไหล่พศิกาให้หันมาประจันหน้ากัน

“ไม่น่าเชื่อนะครับว่าเราจะมีวันนี้ เราผ่านอะไรต่อมิอะไรด้วยกันมามากมาย ทั้งทุกข์สุข ทั้งดีร้าย แต่หลังจากวันนี้เป็นต้นไป ผมจะทำให้คุณเป็นผู้หญิงที่มีความสุขมากที่สุดในโลก ผมรักคุณนะครับ แล้วก็มีแต่จะรักคุณมากขึ้นทุกวัน”

“อย่าดีแต่พูดนะคะ”

“คนอย่างผมไม่ได้ดีแต่พูด ผมจะทำให้คุณเห็น เริ่มจาก...”

พูดจบ เขาขยับมายืนด้านหลังโอบเอวเธอไว้

“ความสุขอย่างแรก คุณพ่อคุณแม่ของเราสั่งมาว่าให้เราผลิตลูกเร็วๆ อย่าทำให้ท่านผิดหวังนะครับ ผมฝันถึงวันที่จะได้จูงมือลูกๆเดินเคียงคู่ไปพร้อมกับเรา ผมฝันเห็นเกาะไข่มุกเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ และร้องไห้ของเด็กๆ คุณเห็นแบบเดียวกับผมไหม”

“ค่ะ...คุณว่าเรามีลูกกันสักกี่คนดี”

“อืม...สักโหลหนึ่งเป็นไง”

“ไม่เอาล่ะค่ะมากไป ขอแค่สามคนก็พอ”

“โอเคๆสามคนก็ได้ เมียว่าอย่างไรผัวก็ว่าอย่างนั้นแหละจ้ะ ถ้าอย่างนั้นอย่ารอช้า รีบไปทำลูกกันเถอะ”

เตชินพูดจบอุ้มพศิกาตัวลอย เธออายหน้าแดง มองไปรอบๆ กลัวจะมีใครมาเห็น

“คุณเตชิน...ปล่อย”

“ไม่ปล่อย คุณเดินช้าไม่ทันใจผม”

พศิกาหัวเราะชอบใจปล่อยให้เตชินอุ้มออกไป ท่ามกลางทิวทัศน์อันสวยงามของเกาะไข่มุก

ooooooo

–อวสาน–


ละครทะเลไฟ ตอนที่ 16(ตอนจบ) อ่านทะเลไฟ ติดตามทะเลไฟ ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย มิกค์  ทองระย้า,เซฟฟานี่  อะวานิค 28 มิ.ย. 2559 08:39 2016-06-29T02:19:20+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ