ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

นักสู้พันธุ์ข้าวเหนียว

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

เสือหลบไปนั่งน้ำตาซึมอยู่คนเดียว ลูบไล้ผ้า ขาวม้าที่น้องสาวทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้าอย่างอาลัยอาวรณ์ นึกเสียใจที่เคยสัญญากับน้องไว้ว่า ปลดประจำการจาก ทหารแล้วเขาจะกลับมาดูแลและปกป้องเธอ แต่กลับทำตามสัญญาไม่ได้ มองภาพถ่ายที่มะลิฝากไว้ให้ ก่อนจะพลิกดูด้านหลัง เห็นข้อความที่เธอเขียนไว้

"พี่เสือจ๊ะ...มะลิขอโทษที่มะลิเคยเห็นแก่ตัวอยากให้พี่เสืออยู่กับมะลิตลอดเวลา แต่พี่เสือเกิดมาเพื่อปกป้องคนอื่น ขอให้พี่เสือสู้ต่อไปเพื่อปกป้องทุกคนที่พี่รักนะจ๊ะ"

เสือสะเทือนใจมาก ไม่มีมะลิแล้วจะเหลือใครให้เขาปกป้อง ทันใดนั้น เสือได้ยินเสียงผู้หญิงร้องขอความช่วยเหลือ เขายืนชั่งใจครู่หนึ่ง ก่อนจะวิ่งตามเสียงร้องไปถึงตรอกเปลี่ยว เห็นโจรสองคนกำลังรุมประทุษร้ายหญิงสาวคนหนึ่งอยู่ เสือไม่รอช้าเข้าไปจัดการสองโจรชั่วราบคาบ แล้วจับมัดไว้แน่นหนา

หญิงสาวโทร.แจ้งตำรวจแล้วเดินมาหา เสือ ขอบใจเขามาก ถ้าไม่ได้เขาช่วยไว้ ป่านนี้เธอคงโดนพวกโจรฆ่าตายไปแล้ว พอเสียงหวอรถตำรวจดังใกล้เข้ามา เสือก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย...

ส้ม ไม่พอใจมาก มืดค่ำแล้วแสงระวียังนั่งรอเสืออยู่หน้าบ้านพักของเธอไม่ยอมไปไหน เธอออกมายืนเท้าเอวไล่ แสงระวีไม่ขยับอ้างว่ายังคุยธุระกับเสือไม่เสร็จ ส้มหมั่นไส้ ด่าว่าแสงระวีต่างๆนานาและหาว่าเธอเป็นต้นเหตุทำให้เสือต้องหนีตำรวจหัวซุก หัวซุน ส่วนมะลิก็ต้องมาตายอย่างน่าเวทนา

แสงระวีเคืองจัด "หยุดว่าฉันเดี๋ยวนี้...ฉันเป็นห่วงนายเสือ ฉันยกย่องที่เขาเป็นคนใจสู้ ถ้าฉันเป็นฝ่ายเจ็บแทนเขาได้ ฉันก็พร้อมที่จะเจ็บ" แสงระวีพูดโดยไม่รู้ว่าเสือเข้ามายืนอยู่ ด้านหลัง

จนกระทั่งส้มร้อง ทักว่าเสือหายไปไหนมา เสือไม่ตอบ แต่ขอตัวคุยกับแสงระวีตามลำพัง ส้มอ้าปากจะค้าน พอเห็นสีหน้าจริงจังของเสือเลยต้องเก็บปากเก็บคำเดินเข้าบ้าน แสงระวีถามเสือว่าจะทำอย่างไรต่อไป เสือวางแผนจะออกตามล่าคนฆ่ามะลิ แต่ติดว่าต้องคอยหนีตำรวจ จึงขอร้องแสงระวีว่าอย่าบอกใครว่าเจอเขา โดยเฉพาะสิงห์ ถ้าเธอพูดเรื่องเขา เขาจะหายตัวไปอีกและเธอจะไม่มีทางหาเขาพบอีกเลย

แสงระวีนิ่งคิดอยู่อึดใจ "ได้...ฉันจะไม่บอกใคร แต่นายต้องให้ฉันช่วยเรื่องตามล่าพวกนั้น"

"ไม่ ต้อง...หน้าที่คุณคือปิดปากเรื่องผมไว้ก็พอ ผมไม่อยากให้ใครต้องมาเจ็บตัวเพื่อผมอีก...เชิญคุณกลับไปได้แล้วครับคุณแสง ระวี" เสือลุกขึ้นมองแสงระวีแล้วเดินเข้าบ้าน แสงระวีมองตาม

"มะลิต้องมาตายต่อหน้าต่อตาฉัน ยังไงนายก็ห้ามฉันไม่ได้หรอก..."

เคน ฟังแผนการของเสือแล้วไม่ค่อยแน่ใจว่าจะได้ผล ส้มเห็นด้วยกับเสือที่จะไม่ยอมปล่อยให้คนฆ่ามะลิลอยนวล แต่มันไม่ง่ายที่จะตามล่าพวกนั้นทั้งๆที่เสือเองต้องคอยหลบหนีตำรวจ

"พี่ ถึงต้องใช้วิธีนี้ไง ถ้าพี่ต้องสู้ด้วยสองมือของบักเสือ คนใกล้ชิดพี่ก็ต้องเจอแต่อันตรายเหมือนกับมะลิ แต่ถ้าพี่เป็นคนอื่นที่พวกมันไม่รู้จัก เป็นใครสักคนที่ทำหน้าที่คอยไล่ล่าคนอย่างพวกมันทีละคนๆ...ไม่วันใดก็วัน หนึ่ง พี่ก็จะได้กำจัดพวกมันให้หมดไป"

เคนกับส้มตัดสินใจร่วมมือกับเสือ เสือหยิบภาพมะลิขึ้นมามอง ให้คำมั่นว่าเขาจะสู้ไม่ถอย

ooooooo

มะลิ ยังไม่ตายอย่างที่เสือกับพวกคิด กำนันฉ่ำกับศรพามารักษาตัวที่โรงพยาบาล ถึงแม้เธอจะยังไม่ได้ สติและต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ แต่หมอก็รับปากว่าเธอจะรอด

"โชคดีที่นังมะลิมันดวงแข็ง เพราะถ้ามันเกิดตายขึ้นมา เราจะไม่มีเหยื่อล่อให้บักเสือออกมาหาเรา"

"ระหว่าง นี้เราต้องดูแลนังมะลิมันไปก่อนแล้วค่อยตามสืบว่าบักเสือมันไปกบดานอยู่ ที่ไหน เพราะยังมีงานใหญ่ที่ผู้พันมอบหมายให้เราต้องทำอีกเยอะ" กำนันฉ่ำยิ้มเจ้าเล่ห์...

ด้านสิงห์คาใจไม่หาย ในเมื่อโรสลาออกจากหน่วยปราบปรามยาเสพติดแล้ว เธอไปซุ่มสอดแนมบ้านธงไทเพื่ออะไรและทำงานให้ใคร เพื่อให้หายข้องใจ สิงห์ลอบเข้าไปในบ้านของโรสอย่างระมัดระวัง รื้อค้นตามลิ้นชักโต๊ะทำงานของเธอแต่ไม่เจออะไร กำลังจะเช็กข้อมูลในโน้ตบุ๊ก โรสเอาปืนจี้หลังสิงห์ไว้เสียก่อน

"บุกรุกเข้ามาแบบนี้ ฉันยิงคุณได้เลยนะคะผู้กอง"

"ก็ ถ้าคุณไม่แอบไปซุ่มดูนายธงไท ผมก็คงไม่ต้องบุกมาแบบนี้" สิงห์ค่อยๆหันหน้ามาหาโรส พร้อมชูมือขึ้น โรสเล็งปืนที่เขาตลอดเวลา เตือนว่าอย่าเล่นตุกติก ไม่อย่างนั้นเขาได้กินลูกกระสุนแทนข้าวกลางวัน สิงห์ไม่เชื่อว่าตำรวจดีๆอย่างเธอจะยิงใครโดยไม่มีเหตุผล โรสขู่ว่าจะยิงแน่ๆถ้าเขาขัดขวางงานของเธอ

"ถ้างั้นคุณก็บอกผมมาสิว่าคุณกำลังทำงานอะไรและทำงานให้ใคร ผมจำเป็นต้องรู้นะหมวด เพราะคนที่คุณกำลังจับตามองเขาอยู่ เป็นคนที่ผมรู้จักดี และถ้าคุณคิดจะทำอะไรเขา ผมจำเป็นต้องขัดขวาง"

"คุณยังไม่รู้จักนายธงไทดีหรอก รอให้ฉันทำเรื่องนี้เสร็จเมื่อไหร่ คุณค่อยมาขอบคุณฉัน"

พลันมีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น โรสชะงัก สิงห์ได้ทีปัดปืนในมือเธอกระเด็น โรสใช้ศอกกระแทกหน้าเขาผงะแล้ววิ่งหนี สิงห์ตั้งหลักได้ไล่ตามเธอทันหน้าบ้าน ทั้งสองคนต่อสู้กันอย่างดุเดือด โรสสู้สิงห์ไม่ได้ถูกจับกดพื้น ขณะสิงห์กำลังจะใส่ กุญแจมือ มีคนยิงปืนใส่ กระสุนเฉียดสิงห์ไปโดนกระถางต้นไม้ ใกล้ๆแตกกระจุย

สิงห์โดดหลบตามสัญชาตญาณ โรสได้ทีวิ่งหนี สิงห์จะตามแต่ถูกยิงสะกัดไว้ โรสวิ่งออกมานอกรั้ว มีรถเก๋งสีดำคันหนึ่งปราดเข้ามาจอดตรงหน้า เธอไม่รอช้ารีบเข้าไปนั่งเบาะหลัง สิงห์วิ่งมาถึงเห็นโรสไปกับรถสีดำคันนั้นแล้ว โรสคิดว่าเป็นรถที่อำนาจส่งมาช่วย แต่ไม่ใช่ คนขับรถจอดรถข้างทาง แล้วหันมาจ้องปืนใส่สั่งโรสว่าอย่าขัดขืน เธอถึงเห็นว่าเขาคือธงไท โรสหน้าเครียด มือเลื่อนไปแตะปืนที่เหน็บข้อเท้า...

ครู่ต่อมา สิงห์เอาโน้ตบุ๊กของโรสกลับมาที่กองปราบฯ เพื่อค้นหาข้อมูลที่เป็นประโยชน์ แต่ไม่ได้อะไร ข้อมูลสำคัญถูกลบทิ้งไปหมดแล้ว สิงห์สั่งหมู่แย้มให้สืบหาข้อมูลจากที่อื่น เขาต้องรู้ให้ได้ว่าโรสกำลังทำอะไรอยู่ จ่าเพิ่มเข้ามารายงานว่าผู้หญิงตามภาพสเกตช์ที่แสงระวีให้ปากคำไว้ไม่มีอะไร เกี่ยวข้องกับเสือ เขาเช็กข้อมูลแล้วพบว่าวันเกิดเหตุผู้หญิงคนนั้นอยู่ เชียงราย หมู่แย้มตั้งข้อสังเกตว่าแสงระวีอาจจะจำรูปพรรณผิด

"ไม่หรอก...แสงระวีไม่ได้จำผิดแน่"

สิงห์มั่นใจว่าแสงระวีจงใจปิดบังอะไรบางอย่าง รีบตรงไปยังที่ทำงานของเธอ ขอคุยกับเธอเรื่องเสือ แสงระวีบ่ายเบี่ยงอ้างว่าไม่มีอะไรต้องคุยเพราะบอกเขาทุกอย่างแล้ว สิงห์ไม่เชื่อ คาดคั้นให้พูด แสงระวียังปิดปากเงียบ เพราะรับปากกับเสือไว้แล้วว่าจะไม่พูดเรื่องของเขา ขยับจะเดินหนี

"งั้นพี่ขอถามอะไรแสงระวีอีกอย่างหนึ่ง...แสงระวีมีใจให้นายเสือไปแล้วใช่ไหม"

แสงระวีชะงัก หันกลับมามองสิงห์ ทั้งคู่สบตากันนิ่ง สิงห์อ่านแววตาของหญิงสาวที่เขาหลงรักออก

"พี่เข้าใจแล้ว งั้นต่อไปนี้พี่ก็ต้องทำตามหน้าที่ของพี่" สิงห์เป็นฝ่ายผละจากมาด้วยความเศร้า

ooooooo

ผ่านไปหลายวัน เสือ เคน กับส้มเตรียมทุกอย่างไว้พร้อมลุยกับพวกเหล่าร้าย   เสือฟิตร่างกายเพื่อความแข็งแกร่ง ขณะที่เคนปรับแต่งเครื่องมอเตอร์ไซค์สีดำคันนั้นให้มีกำลังแรงขึ้น ส่วนส้มเย็บชุดหนังสีดำให้เสือพร้อมหน้ากากปิดบังหน้าตา เสือลองสวมชุดที่ส้มตัดเย็บให้ได้อย่างพอดิบพอดี ส้มนึกขึ้นได้

"เดี๋ยวจ้ะพี่เสือ พี่ต้องเอานี่ไปด้วยทุกครั้งนะ" ส้มหยิบผ้าขาวม้ายื่นให้เสือ  "ผ้าของมะลิ  พี่เสือจะได้มีกำลังใจต่อสู้เพื่อความยุติธรรม"

"เพื่อมะลิ...พี่จะไม่หยุดสู้"

เคนเดินเข้ามาบอกเสือว่าได้เวลาออกศึกแล้ว พลพรรคแท็กซี่เพื่อนของเคนโทร.มาแจ้งว่าเกิดการปล้นธนาคารขึ้น ตำรวจถูกยิงตายไปหนึ่งนาย เสือขับมอเตอร์ไซค์คันเท่ตรงไปที่นั่นทันที...

ระหว่างนั้นโจรสองคนใช้มอเตอร์ไซค์หลบหนีการไล่ล่าของตำรวจมาถึงซอยเล็กๆแคบๆ รถตำรวจเข้าซอยไม่ได้ โจรเลยหนีรอดไปได้...

แสงระวีได้รับแจ้งจากสายข่าวเรื่องธนาคารโดนปล้น รีบคว้ากระเป๋ากล้องเตรียมออกจากบ้าน ธงไทเดินสวนเข้ามาท่าทางอิดโรย แสงระวีทักว่าเป็นอะไรหรือเปล่าดูหน้าซีดๆ ธงไทโกหกว่าเข้าๆออกๆห้องแอร์เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็น ทำท่าจะเป็นไข้ แสงระวีเข้าไปจับต้นแขนด้วยความเป็นห่วง

"กินยาแล้วพักผ่อนนะคะคุณพ่อ"

ธงไทเจ็บต้นแขนตรงที่แสงระวีจับ แต่พยายามเก็บอาการไว้ พอแสงระวีไปพ้นสายตา ธงไทถอดเสื้อนอกออก เผยให้เห็นว่าต้นแขนเขามีเลือดชุ่มเพราะโดนยิง...

เสือแกะรอยตามจนพบว่าพวกโจรหนีมาซ่อนตัวในโรงงานร้าง โจรคนหนึ่งได้ยินเสียงผิดปกติ คว้าปืนลูกซองเดินไปดู  เจอชายในชุดหนังสีดำสวมหน้ากากยืนจังก้าอยู่  โจรไม่รอช้าลั่นกระสุนใส่ทันที เสือกระโดดหลบลูกตะกั่วได้อย่างว่องไว แล้วตรงเข้าแย่งปืนจากโจร ใช้ด้ามปืนกระแทกหน้า โจรล้มตึง สิ้นฤทธิ์...

ขณะสิงห์ จ่าเพิ่ม กับหมู่แย้มและตำรวจท้องที่กำลังเข้าเคลียร์พื้นที่ในธนาคารที่ถูกปล้น สิงห์ได้รับรายงานว่าคนร้ายปล้นธนาคารหนีไปซ่อนตัวอยู่ในโรงงานร้าง รีบยกกำลังตำรวจตามไป แสงระวีซึ่งจอดรถซุ่มดูห่างๆรีบขับตามรถตำรวจไปอีกทอด...

โจรอีกคนหนึ่งได้ยินเสียงปืนรีบวิ่งมาสมทบ เห็นเพื่อนถูกจับมัดห้อยหัวหมดสติอยู่กับขื่อ เสือโผล่มาจากด้านหลังอย่างเงียบกริบ สั่งโจรให้ยอมมอบตัว โจรไม่พูดพล่ามหันมายิงปืนใส่เสือ กระสุนลูกซองเข้าท้องเต็มๆ เสือกระเด็นไปกระแทกกำแพง แล้วหล่นไปกองกับพื้น โจรหัวเราะสะใจ

"ฮึ...ไอ้ตัวประหลาดเอ๊ย...กลับไปเฝ้าพระอินทร์ของเอ็งเถอะ"

โจรจะเข้าไปแก้มัดเพื่อน แต่เสือกลับลุกขึ้นมาโดยไม่เป็นอะไร โจรตกใจ แปลกใจว่าเสือทำได้อย่างไร
ระหว่าง นั้น เสียงรถหวอของตำรวจดังใกล้เข้ามา โจรรู้ตัวว่าหนีไม่รอด หยิบระเบิดมือขึ้นมาขู่ว่าถ้าเสือเข้ามาใกล้ ได้ตายหมู่กันทั้งหมด เสือนิ่งคิดอยู่พักหนึ่งก่อนชักปืนของเสือเชิดที่เหน็บไว้ด้านหลังขึ้นมา เล็งไปยังโจร เสียงคำพูดของหลวงพ่อเข้มแว่วเข้ามาในจิตสำนึก

"ปืนของเสือเชิดไม่ได้ใช้แค่มือลั่นไก แต่ต้องใช้ใจประกอบด้วย...เวลานี้ใจของเอ็งมีแต่โทสะและโมหะ คิดแต่จะทำลายล้างศัตรูให้ต้องพบแต่หายนะ ปืนมันถึงไม่ทำงาน"

เสือคิดได้ เปลี่ยนเป็นยิงกระสุนตัดเชือกมัดโจรที่ห้อยต่องเเต่งร่วงใส่โจรอีกคนที่ถือระเบิด...

สักพัก สิงห์ จ่าเพิ่มนำกำลังตำรวจเข้ามาในตัวโรงงานร้างอย่างระมัดระวัง สิงห์สั่งกระจายกำลังเป็นสองกลุ่มเข้าโอบคนร้าย เสือในชุดดำยืนอยู่บนขื่อโรงงาน มองลงมายังสิงห์ สิงห์รู้สึกเหมือนถูกจับจ้อง เงยหน้าขึ้นมองแต่ไม่พบใคร จ่าเพิ่มตะโกนบอกผู้กองว่าพบคนร้ายแล้ว สิงห์รีบนำกำลังไปหาจ่าเพิ่ม

ด้านหน้าโรงงาน แสงระวีพยายามหาทางเข้าไปใกล้ตัวโรงงานเพื่อเก็บภาพเหตุการณ์ หมู่แย้มมายืนขวางหน้ากล้อง เตือนว่าแถวนี้อันตรายเธอไม่ควรอยู่ที่นี่ แสงระวีอ้างว่าต้องทำข่าว หมู่แย้ม

จะยอมให้เธอทำข่าวแต่ต้องหลังจากตำรวจจับโจรได้แล้ว ถ้าผู้กองสิงห์รู้เข้า เขาต้องโดนเล่นงานแน่

"หมู่ก็อย่าให้พี่สิงห์รู้สิ...นะ...ฉันสัญญาว่าฉันจะรออยู่แถวนี้"

หมู่แย้มปฏิเสธเสียงเข้มว่าไม่ได้ เธอต้องออกไปรอข้างนอก แสงระวีเห็นหมู่แย้มหยิบกุญแจมือขึ้นมาขู่ เธอเลยต้องถอยออกมา เดินได้ไม่กี่ก้าว จ่าเพิ่มวิทยุเรียกตัวหมู่แย้มเข้ามาดูอะไรข้างใน หมู่

แย้มรีบทำตามคำสั่ง แสงระวีได้ที แอบตามเขาเข้าไปในโรงงาน เห็นหมู่แย้มเดินเข้าไปสมทบกับสิงห์และจ่าเพิ่ม

"มีอะไรเหรอจ่า ทำไมผู้กองถึงหน้าเครียดแบบนั้น"

"มีมือดีมาช่วยจับโจรโดยที่เราไม่ต้องเสียแรงทำอะไรเลยน่ะสิหมู่"

หมู่แย้มเดินไปดูกลางโรงงาน ต้องแปลกใจที่เห็นโจรสองคนถูกจับมัดติดกันในสภาพสลบเหมือด หันไปถามจ่าเพิ่มว่าฝีมือใครทำ จ่าเพิ่มยักไหล่ บอกว่าเข้ามาถึงก็เจอแบบนี้แล้ว แถมเงินของกลางยังอยู่ครบไม่หายสักบาทเดียว สิงห์สั่งลูกน้องทั้งสองคนช่วยกันปลุกโจร แล้วสอบปากคำว่าโดนใครเล่นงาน แสงระวีได้ยินทุกคำพูด รีบยกกล้องเก็บภาพสองโจรไว้...

จากนั้นไม่นาน เสือกลับถึงบ้านพักของส้มอย่างอ่อนแรง เคนนึกขึ้นได้หันไปสั่งส้ม เอาข้าวเหนียวมาให้เสือด่วน ส้มกระวีกระวาดไปหยิบกระติบข้าวเหนียวที่เตรียมไว้ยื่นให้เสือ

"เต็มที่เลยเสี่ยว นี่แหละสุดยอดพลังของ...นักสู้พันธุ์ ข้าวเหนียว" เคนหัวเราะชอบใจ

ooooooo

คืนวันเดียวกัน อำนาจเชิญหัวหน้าแก๊งอิทธิพลระดับบิ๊กจากทุกภาคของประเทศไทยมาประชุมกันใน บ่อนกลางกรุงแห่งหนึ่ง แดงท่าเรือลุกขึ้นถามอย่างกร่างเต็มที่ว่าอำนาจมีธุระอะไรกับพวกตนก็รีบว่า มา เพราะไม่ใช่ทุกคนในที่นี้ที่เกรงใจอิทธิพลของเขา อำนาจมองแดงท่าเรือนิ่ง

"ผมเข้าใจว่าทุกคนต้องทำมาหากิน แต่ผมรับรองได้ว่า การเสียเวลามาร่วมชุมนุมกันในคืนนี้ ถ้าทุกคนตกลงและเห็นด้วยกับผม ผลที่ตามมาจะทำให้ทุกคนพอใจแน่นอน"

"ทุกคนคงจะพอได้ยินเรื่องที่ผู้พันเตรียมจะลงสนามเลือกตั้งครั้งใหญ่ที่ใกล้ จะมาถึง การเปลี่ยนสถานะครั้งนี้ของผู้พันไม่ได้เป็นการทำเพื่อตัวเอง แต่เป็นการเล็งผลเพื่อประโยชน์ของคนไทยทุกคน"

กำนันฉ่ำพูดจบ เจ๊เนียมเจ้าแม่หวยเถื่อนลุกขึ้นถามว่า ผลประโยชน์ที่อำนาจพูดถึงมันเกี่ยวกับข่าวลือที่เธอได้ยินมาว่ามีนายทุนจาก ตะวันออกกลางทุ่มเงินแสนล้านบาท หนุนหลังให้อำนาจกว้านซื้อที่ดินจำนวนมหาศาลตอนนี้หรือเปล่า อำนาจพยักหน้า เดินไปยังบอร์ดแผนที่โลกหน้าที่ประชุม

"อีกไม่กี่สิบปีจากนี้ ทั่วโลกจะเผชิญกับปัญหาขาดแคลนอาหารและน้ำมันอย่างหนัก ถ้าเราผลักดันให้แผ่นดินนี้" อำนาจชี้ไปยังแผนที่ประเทศไทย "กลายเป็นมหาอำนาจผลิตอาหารและพลังงานจากพืชเลี้ยงคนได้ทั้งโลก ทั้งหัวทอง ผิวดำผิวเหลืองทุกคนจะต้องมาอยู่แทบเท้าเราทั้งนั้น"

ทุกคนในห้องประชุมต่างมองไปยังแผนที่อย่างสนใจ...

ขณะเดียวกันที่บ้านของลมใต้ปีก โรสรู้สึกตัวลืมตาขึ้น พบตัวเองถูกมัดมือมัดปากติดอยู่กับเก้าอี้พยายามจะแก้มัด แต่ธงไทเข้ามาเอาปืนจี้ เตือนเธอว่าอย่าคิดหนี แล้วดึงผ้าที่ปิด ปากโรสออก

"ถ้าฉันรอดไปได้ ฉันสาบานว่าฉันจะไม่พลาดยิงถูกแค่แขนแกแน่"

"หมวดไม่ตายหรอกครับ ผมสัญญา แต่ก่อนที่หมวดจะรอดแล้วคิดจะฆ่าผม ผมมีบางอย่างจะให้ดู"

ธงไทพาโรสมานั่งเก้าอี้หน้าจอโน้ตบุ๊ก โรสไม่ต้องการดูอะไรทั้งนั้น เธอรู้แล้วว่าตัวตนที่แท้จริงของธงไทก็คือ ลมใต้ปีกเป็นพวกผู้ก่อการร้าย ธงไทยอมรับว่าเขาคือลมใต้ปีก แต่ไม่ใช่ผู้ก่อการร้ายอย่างที่เธอโดนฝังความคิดมา เขากดปุ่มที่โน้ตบุ๊ก ภาพจากกล้องสอดแนมแบบกระดุมเสื้อที่เขาแอบติดไว้ กับสูทของแดงท่าเรือ ตั้งแต่ตอนที่ลูกน้องของแดงเอาสูทไปส่งซักแห้ง ถ่ายทอดสดมาที่จอโน้ตบุ๊กของธงไท

เป็นภาพห้องประชุมที่อำนาจกำลังอยู่กับหัวหน้าแก๊งอิทธิพล โรสจ้องมองอย่างแปลกใจ เห็นแดงท่าเรือลุกขึ้นต่อต้านความคิดขายประเทศไทยให้นายทุนต่างชาติของอำนาจ และถูกสมุนของอำนาจฆ่าตายต่อหน้าต่อตา โรสถึงกับอึ้ง ไม่คาดคิดว่าโฉมหน้าที่แท้จริงของอำนาจคือคนสารเลวตัวพ่อ

"ผมใช้เวลา 20 กว่าปีเพื่อตามสืบเรื่องของมัน และใช้บทบาทของสื่อหาช่องโหว่เพื่อโจมตีมันให้ถึงรากถึงโคน มันถึงหลอกใช้คุณมาจัดการกับผม...มันกับผมมีความแค้นส่วนตัวต่อกัน แต่ผมไม่อยากให้ลูกสาวของผมต้องเอาชีวิตมาเสี่ยงอันตรายไปด้วย ผมถึงต้องทำงานต่อต้านมันภายใต้ชื่อของลมใต้ปีก"

โรสขอโทษธงไทที่หลงเชื่อคนเลวอย่างอำนาจ ธงไทไม่ถือโทษโกรธเคือง กลับดีใจที่เขาพาเธอมารู้ความจริงเรื่องนี้ด้วยกัน โรสสาบานว่าต่อจากนี้ไปเธอจะขัดขวางการกระทำชั่วๆทุกอย่างของอำนาจ

"ถ้าอย่างนั้นหมวดก็มีเป้าหมายเดียวกับผมแล้ว อยู่ที่ว่าจากนี้ไปหมวดจะยอมเสียสละชีวิตของหมวด เพื่อปกป้องประเทศนี้ร่วมกับผมหรือเปล่า"

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

เสน่ห์เหลือล้น “บัว นลินทิพย์” มีผลงานออนแอร์ 5 วันรวด! แฟนๆ ถูกใจ

เสน่ห์เหลือล้น “บัว นลินทิพย์” มีผลงานออนแอร์ 5 วันรวด! แฟนๆ ถูกใจ
21 มิ.ย 2564

02:50 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันจันทร์ที่ 21 มิถุนายน 2564 เวลา 10:52 น.