ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

เพลงรักริมขอบฟ้า

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

น้ำตาลไม่พอใจอย่างมากเมื่อรู้จากโอมและจอยว่ากิดาการไปสอบสวนซักถามเรื่อง พ่อเด็กในท้องของเธอ...ส่วนกิดาการหลังจากไม่ได้คำตอบที่แน่ชัดจากใครเลยสัก คน เธอกลับเข้าบ้านอย่างเหนื่อยอ่อน แล้วเจอเบนนอนอยู่ในห้องรับแขก สอบถามก็ได้ความว่าเขาเป็นห่วงน้ำตาลที่ป่านนี้ยังไม่กลับมา

จังหวะ นี้เอง น้ำตาลก็โทร.เข้ามือถือเบน ขอให้เขาไปรับเธอที่หน้าผับ กิดาการจึงติดรถเบนออกไปด้วย น้ำตาลเห็นกิดาการก็ยิ่งรู้สึกไม่ชอบใจมากขึ้น พอกลับถึงบ้านจึงขอคุยกับเบนสองต่อสองโดยไม่มีกิดาการ

"พี่เบนไม่รู้หรอกวันนี้พี่ดาออกไปทำอะไรข้างนอก"

"ผมรู้ ที่คุณดาทำไปเพราะหวังดีกับน้ำตาล"

"ไม่ใช่หวังดีหรอก พี่ดาอยากเอาชนะน้ำตาลต่างหาก พี่ดาโกรธที่ถูกน้ำตาลหลอก ก็เลยพยายามเปิดโปงน้ำตาล"

"อย่ามองคุณดาในแง่ร้ายสิ"

น้ำตาลเห็นว่าเบนไม่เชื่อก็เปลี่ยนแผน วิ่งโผเข้าซบเขา ร้องไห้โฮ

"ไม่มีใครเข้าใจน้ำตาลเลยว่าอึดอัดใจมากแค่ไหนกับเรื่องต่างๆที่เกิดขึ้น น้ำตาลไม่อยากตกอยู่ในสภาพนี้เลย ฮือๆ"

"น้ำตาลต้องเข้มแข็งไว้นะ ผมจะช่วยน้ำตาลเท่าที่จะทำได้"

"ขอบคุณค่ะพี่เบน" น้ำตาลแอบยิ้มอย่างเข้าแผน แล้วเริ่มนัวเนีย เบนรู้สึกตัวรีบผลักเธอออก

"น้ำตาลไม่ควรทำแบบนี้"

"ทำไมคะพี่เบน น้ำตาลน่ารังเกียจตรงไหนเหรอคะ"

"น้ำตาล กำลังจะเป็นแม่คนแล้วนะ อย่างน้อยก็น่าจะนึกถึงลูกในท้องบ้าง" พูดจบเบนก็ผลุนผลันออกจากห้องไป น้ำตาลยิ่งเจ็บใจ อยากเอาชนะให้ได้

ooooooo

ความ สัมพันธ์ของกิดาการกับน้ำตาลนับวันยิ่งแย่ลง เพราะน้ำตาลสร้างเรื่องมากมาย และที่กิดาการรับไม่ได้ก็คือน้ำตาลทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองโง่มาก แต่กับเบนผู้ชายที่กิดาการคิดว่าเขาเลวร้ายไม่รับผิดชอบน้ำตาล กลับกลายเป็นว่าเธอเข้าใจเขาผิดมาตลอด เมื่อรู้เช่นนี้แล้วความรู้สึกแย่ๆ ที่เธอมีต่อเขาจึงเปลี่ยนเป็นเห็นใจไปโดยปริยาย

ส่วนเบนเองก็ไม่เคย โกรธเคืองอะไรกิดาการอยู่แล้ว เพราะรู้ดีว่าเธอทำไปเพราะรักและห่วงน้ำตาล อีกทั้งเบนก็รู้สึกดีๆกับกิดาการแต่แรกแล้ว   เมื่อต่างคนต่างเข้าใจและรู้ที่มาที่ไปกันแบบนี้ และเห็นว่ากิดาการอึดอัดที่จะต้องเผชิญหน้ากับน้ำตาล เบนจึงเสนอให้กิดาการหอบงานไปทำที่ออฟฟิศของเขาเป็นการชั่วคราว

ฝ่าย บรมที่พยายามติดต่อลูกชายตั้งแต่เมื่อวาน...เช้านี้พ่อลูกเพิ่งจะเจอกัน แต่บีก็อยู่ในสภาพไม่สร่างเมา บรมเลยดุลูกไปหลายคำ ทำให้บีไม่พอใจผลุนผลันขับรถออกจากบ้านไปอีก แล้วอีกครู่ต่อมา บรมก็ทราบข่าวว่าบีขับรถเฉี่ยวชนคนข้ามถนน ตอนนี้ถูกควบคุมตัวไปสถานีตำรวจแล้ว

บรมร้อนใจมากแต่ก็ไม่กล้าออก หน้าอีกตามเคย วิ่งไปพึ่งอัญชลีให้ช่วยไปเคลียร์ให้ด้วย พออัญชลีไปถึงสถานีตำรวจ กลับถูกบีโวยวายใส่อย่างอารมณ์เสีย หาว่าอัญชลีเจ้ากี้เจ้าการ อยากจะดันตัวเองขึ้นมาเป็นแม่เลี้ยงของตน

อัญชลี โกรธเลือดขึ้นหน้า แต่พยายามข่มอารมณ์ไว้ จัดการเคลียร์เรื่องคดีให้บีตามที่บรมขอร้อง โดยบีได้ตอบข้อซักถามของนักข่าวที่มารอทำข่าวกันเต็มไปหมดว่า ตนไม่ได้เมา ไม่ได้เสพยา แต่กินยาแก้หวัดเลยง่วง ทำให้เกิดอุบัติเหตุ

เมื่ออัญชลีกลับมาถึงออฟฟิศ บรมก็รีบร้อนเข้ามาสอบถามเธอทันที

"เรียบร้อยใช่ไหมอัญ บีเป็นยังไงบ้าง"

อัญชลีถอนใจ สีหน้าเหนื่อยอ่อน "ทีหลังอย่าให้ฉันไปยุ่งกับลูกชายคุณอีกเลยนะคะ"

"มีอะไรเหรอ เกิดอะไรขึ้นกับบี"

"ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับคุณบีหรอกค่ะ ฉันประกันตัวเขาออกมาได้แล้ว และก็เคลียร์กับนักข่าวเรียบร้อยแล้วด้วย"

"แล้วตอนนี้บีอยู่ไหน"

"ฉันไม่รู้ค่ะ นี่คุณห่วงแต่ลูกตัวเอง ไม่ถามฉันสักคำเลยเหรอว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉันหรือเปล่า"

"ก็คุณจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วนี่ ผมรู้ว่าคนเก่งอย่างคุณแก้ปัญหาได้เสมอ"

"พอ เถอะค่ะ เลิกป้อนคำหวานหลอกฉันได้แล้ว ลูกชายคุณ...เขาก้าวร้าวมาก มองไม่เห็นหัวฉันเลย ทั้งที่ฉันไปช่วยเขาไว้แท้ๆ แต่เขากลับหาว่าฉันทำให้คุณทะเลาะกับเขา มันเรื่องอะไรกัน ฉันไม่เข้าใจ"

บรม เข้ามาโอบอัญชลี พลางปลอบใจ "อย่าไปถือสาไอ้ลูกชายผมเลยน่าอัญ มันขาดแม่มาตั้งแต่เด็ก ผมก็ไม่ค่อยมีเวลาดูแล ยังไงก็ขอบคุณคุณมากนะที่อุตส่าห์ช่วย ไว้สงกรานต์ ปีนี้เราไปแคนาดาด้วยกันนะ เห็นคุณอยากไปนานแล้วนี่ คราวนี้ผมจะเคลียร์งานไปกับคุณให้ได้"

"แค่ไปแคนาดามันไม่เหลือบ่ากว่าแรงฉันหรอกค่ะ"

"ผมยังมีโบนัสพิเศษแถมให้อีกนะ เห็นคุณบ่นๆอยากได้มินิมาขับสักคันไม่ใช่เหรอ สีอะไรดีล่ะ"

"ไว้ฉันไปเลือกอีกทีดีกว่าค่ะ"

"โอเค แล้วถ้าจะออกเมื่อไรก็บอกผมได้เลย"

อัญชลีแอบยิ้มสมใจ ขณะที่บรมก็โล่งใจอย่างบอกไม่ถูก

ooooooo

หลัง จากเบนและกิดาการออกไปด้วยกันตั้งแต่ เช้า น้ำตาลก็หงุดหงิดงุ่นง่านอยากรู้ว่าพวกเขาหายไปไหนกัน แต่จู่ๆบัวก็โผล่เข้ามาโดยไม่ได้นัดหมาย หลังรู้เห็นข่าวว่าบีก่อเรื่องอีกแล้ว น้ำตาลเองก็เพิ่งจะเห็นจากโทรทัศน์เมื่อสักครู่นี้เหมือนกัน

"ตอนแรกครูคิดว่าข่าวน่าจะใหญ่กว่านี้ แต่ท่าทางพี่ใหญ่คงสั่งยัยอัญไปเคลียร์ให้"

"นายบีเส้นใหญ่อยู่แล้วนี่คะ ใครทำอะไรไม่ได้หรอก"

"มันเป็นเพราะพี่ใหญ่คอยปกป้องเขา น้ำตาลเองก็ต้องระวังตัวด้วย"

"ครูบัวมาเตือนเพราะเป็นห่วงน้ำตาลเหรอคะ"

"งั้นครูถามตรงๆเลยก็แล้วกัน น้ำตาลไปตกลงอะไรกับพี่ใหญ่วันนั้น"

"พี่บุเล่าให้ฟังเหรอคะ"

"ครูคิดว่ามันมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ"

น้ำตาลผุดลุกขึ้นหันหลังให้บัวเพื่อซ่อนแววตาที่ลุกวาบขึ้น

"ไม่มีอะไรหรอกค่ะครูบัว"

"แต่ครูว่ามี...เรารู้ทันกันอยู่แล้วนะน้ำตาล อย่าโกหกครูเลย"

"แล้วครูคิดว่ามีอะไรล่ะคะ"

บัวลุกขึ้นเดินเข้าไปใกล้น้ำตาล จ้องหน้าอย่างต้องการคำตอบ

"ขอทีเถอะ อย่ามายอกย้อนกับครูได้ไหม"

"น้ำตาลไม่ได้ยอกย้อนค่ะ แต่มันไม่ได้มีอะไรอย่างที่ครูสงสัย น้ำตาลแค่ไปคุยกับคุณบรมเรื่องที่พี่เบนไม่ยอมแต่งงานด้วย"

"แต่ ครูไม่อยากให้เป็นเบน พี่ใหญ่เลือกเบนเพราะเขาเกลียดเบนมากที่สุด เมื่อก่อนเขาไม่เคยทำอะไรเบนได้เลย แต่ตอนนี้เขาได้โอกาสแล้ว เลยคิดจะทำลายเบนให้สะใจ น้ำตาลกำลังจะตกเป็นเครื่องมือของเขาอีกคน"

"แล้วครูมีตัวเลือกอื่นให้น้ำตาลหรือเปล่าล่ะคะ"

"ถึงเธอคิดจะเลือกเบน ก็ไม่จำเป็นต้องให้เขาแต่งงานด้วย"

"ไม่ ได้หรอกค่ะ น้ำตาลเดินเกมมาเกือบสุดทางแล้ว จะมาตกม้าตายง่ายๆได้ไง อย่าลืมว่าเกมนี้ใครช่วงชิงจังหวะได้ดีกว่าคนนั้นก็จะได้สิ่งที่ต้องการไป น้ำตาลทุ่มเทมาขนาดนี้ ก็ต้องอยากเป็นผู้ชนะเท่านั้น"

"เบนเขาเป็นคนดีนะ ครูขอเขาไว้สักคนเถอะ"

"รับรอง ว่าพี่เบนไม่ได้เสียอะไรหรอกค่ะ มีแต่ได้กับได้" น้ำตาลสรุปแล้วเดินหนีไปทันที ทิ้งบัวยืนอึ้ง ได้แต่มองตามด้วยความเจ็บใจ จากนั้นบัวก็โทร.ไปเตือนเบนให้ระวังตัว เพราะท่าทางน้ำตาลเหมือนมีแผนบางอย่างซ่อนเร้น...

ooooooo

แจ๊ดเพิ่งเข้าออฟฟิศ   พอรู้เห็นว่ากิดาการ ญาติของน้ำตาลมาใช้ห้องประชุมทำงานส่วนตัว

ถึงแม้จะได้รับอนุญาตจากเบนก็ตาม    แจ๊ดก็ไม่ชอบใจอยู่ดี   สองคนเกิดเถียงและแกล้งกันไปมาอยู่พักหนึ่ง   ก่อนที่แจ๊ดจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบแล้วลั่นวาจาอาฆาตแค้นกิดาการ 

ฝ่ายเบนที่ออกไปพบลูกค้า  พอกลับเข้ามาไม่เจอกิดาการก็รีบโทร.เข้ามือถือของเธอทันที

กิดาการอยู่ในร้านอาหารกับบุริม เธอมองมือถือที่เบนโทร.เข้ามาอย่างเมินเฉย จนบุริมสงสัยถามเธอว่าทำไมไม่รับสาย

"ดาไม่อยากคุยกับใครตอนนี้ค่ะ"

"คุณดามีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าครับ"

"ดากำลังคิดเรื่องน้ำตาลน่ะค่ะ ข่าวที่ออกมาทำให้ทุกอย่างชะงักไปหมด ไม่รู้ว่าเรื่องมันจะลงเอยยังไงต่อไป"

"น้ำตาลต้องหาทางออกได้แน่ครับ"

"คุณบุคะ คุณรู้หรือเปล่าคะว่าใครเป็นพ่อของเด็กในท้องน้ำตาลกันแน่"

บุริมชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะยิ้มออกมา

"เอาไว้ให้เราสนิทกันมากกว่านี้ แล้วผมจะบอก"

"ทำไมต้องรอถึงตอนนั้นล่ะคะ คุณบุบอกดาตอนนี้เลยไม่ได้เหรอคะ เพราะมันเป็นเรื่องสำคัญมากสำหรับชีวิตน้ำตาล"

"มันสำคัญสำหรับชีวิตทุกคนครับ ไม่ว่าจะเป็นผม พี่บรรณ บัว เบน และพี่ใหญ่"

"ฉันไม่เข้าใจ พวกคุณกำลังปิดบังอะไรกันอยู่ ทำไมไม่มีใครยอมบอกดาสักคน แล้วจะปล่อยให้คุณเบนเป็นแพะรับบาปไปอย่างนั้นเหรอคะ"

"พี่ใหญ่เป็นคนเอาเบนมา ไม่มีใครค้านเขาได้หรอกครับ"

"ทำไมไม่ให้ผู้ชายคนนั้นออกมารับผิดชอบเองล่ะคะ ดีกว่าปล่อยให้เรื่องมันอึมครึมแบบนี้"

"ผมว่าเราต้องถามน้ำตาลด้วยมั้งครับคุณดา น้ำตาลเป็นเจ้าของการตัดสินใจครั้งนี้โดยสมบูรณ์"

กิดาการฟังแล้วถอนใจเฮือกใหญ่ ได้แต่มองบุริมอย่างไม่เข้าใจ

ooooooo

เมื่อ ติดต่อกิดาการไม่ได้ เบนก็ทำท่าจะกลับ แต่พอดีแจ๊ดเข้ามาขอคุยเรื่องงาน เบนเลยต้องลงนั่งอย่างเดิมอีก...กว่าจะคุยกันเสร็จก็มืดค่ำ   กลับไปถึงบ้านเจอกิดาการลงมาหาของกินที่ตู้เย็น   เบนจึงถามอย่างน้อยใจนิดๆว่า ทำไมวันนี้เธอไม่รอกลับพร้อมเขา

"บังเอิญคุณบุโทร.มาชวนไปทานข้าวค่ะ"

เบนชะงัก แล้วเลียบเคียงถามความรู้สึกที่เธอมีต่อ

บุริม พอรู้ว่าเธอยังไม่ได้คิดอะไร เบนมีความหวัง สารภาพความในใจแล้วจะจูบเธออย่างยั้งใจไม่ได้ ทันใดไฟในบ้านก็สว่างพรึบ ทำให้ทั้งคู่ผละออกจากกันทันที

น้ำตาลยืนกอดอกมองมายังคนทั้งคู่ "คืนนี้มีคนนอนไม่หลับหลายคนจังเลยนะคะ แต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุผลเดียวกันหรือเปล่า...ขอโทษทีนะคะที่เข้ามาขัดจังหวะ พอดีน้ำตาลหิว ไม่ยักรู้ว่าพี่ดาก็หิวเหมือนกัน...อ้อ พี่เบนด้วยสินะคะที่หิว แหม... ไม่บอกน้ำตาลนี่คะ น้ำตาลช่วยได้นะ"

"หยุดพูดบ้าๆซะทีน้ำตาล" เบนตวาด

"อ้าว...ทำไมล่ะคะ"

"เราไม่ได้เป็นอะไรกัน"

"พี่เบนก็ไม่ได้เป็นอะไรกับพี่ดาเหมือนกัน"

"ผมจะเป็นอะไรกับใคร ไม่เห็นจำเป็นต้องบอกหรือขออนุญาตใครเลยนี่"

"ขอตัวนะคะ" กิดาการเลี่ยงออกไปอย่างไม่อยากมีปัญหา น้ำตาลมองตามด้วยแววตาริษยา

ครู่ต่อมา เบนไปเคาะห้องเรียกกิดาการ นึกว่าเธอโกรธที่เขาใจร้อนทำอะไรล่วงเกินเธอไป

"ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอกค่ะ แต่ฉันไม่อยากต่อความยาวกับน้ำตาลเท่านั้นเอง"

"ผมดีใจที่หนูดาไม่โกรธผม ไม่งั้นคืนนี้คงนอนไม่หลับทั้งคืน" เบนจ้องมองเธอด้วยความรู้สึกลึกซึ้ง

"งั้นนอนหลับให้สนิทนะคะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ"

"ราตรีสวัสดิ์ครับ"

กิดาการปิดประตู แต่ยังยืนอยู่บริเวณประตูห้องอย่างรู้สึกสับสน ทันใดเสียงเคาะประตูดังขึ้นอีก เธอนึกว่าเป็นเบน แต่เปิดออกไปกลับกลายเป็นน้ำตาลที่ยืนอยู่

"เสียใจด้วยนะคะ ที่ทำให้ผิดหวังอีกครั้ง"

"ไปนอนเถอะน้ำตาล ดึกมากแล้ว น้ำตาลควรพักผ่อนมากๆนะ"

แทนที่จะกลับออกไป น้ำตาลกลับก้าวผ่านกิดาการเข้ามาในห้อง

"กลัวน้ำตาลจะอยู่เป็นก้างขวางคอหรือไงพี่ดา"

"พี่ยังไม่พร้อมจะทะเลาะกับน้ำตาลตอนนี้หรอกนะ"

"แล้วพร้อมจะทำอะไร"

กิดาการอึ้งไปกับคำถามนี้ ได้แต่นับหนึ่งถึงสิบอยู่ในใจ น้ำตาลเดินไปนั่งบนเตียง เอามือลูบไล้ผ้าปูที่นอนพลางยิ้มอย่างมีเลศนัย

"เถอะน่า...ไม่อยู่เป็นก้างขวางคอหรอก"

"น้ำตาล!" กิดาการขึ้นเสียงอย่างฉุนๆ

"ขอเตือนด้วยความหวังดีนะพี่ดา เพราะถึงยังไงเราก็เป็นพี่น้องกัน พี่เบนน่ะไม่ธรรมดาหรอกนะ น้ำตาลว่าเขาเหนือกว่าพี่ดาอยู่หลายขุม"

"น้ำตาลหมายถึงอะไร"

"ระวังถูกฟันแล้วทิ้งนะพี่ดา"

กิดาการหน้าซีดเผือดแล้วกลับแดงก่ำด้วยความโกรธ เธอเดินไปดึงประตูให้เปิดกว้างก่อนจะหันมาบอกน้ำตาล

"พี่ไม่สนหรอกนะน้ำตาล"

น้ำตาลหัวเราะเสียงสูงบาดหู ราวกับว่าสิ่งที่กิดาการพูดเป็นเรื่องขบขัน

"พี่ดานี่ช่างไม่รู้อะไรเลย ถ้าพี่เบนไม่ต้องการอะไรจากน้ำตาลละก็ คงไม่ยอมรับเป็นพ่อของเด็กในท้องแต่แรกหรอก พี่ดายังไม่รู้จักเขาดี" พูดจบน้ำตาลก็เดินออกจากห้องไป ทิ้งให้กิดาการยืนนิ่งคิดอย่างสับสนอยู่คนเดียว

ooooooo

และแล้วน้ำตาลตัวแสบก็เริ่มทำตามแผนที่วางไว้ เธอแอบให้ข่าวว่ากิดาการเป็นมือที่สามระหว่างเธอกับเบน แต่พอกิดาการคาดคั้นว่าเป็นฝีมือเธอใช่ไหม น้ำตาลกลับลอยหน้าลอยตาเถียงอย่างไม่แคร์

"อ้าว โทษน้ำตาลซะงั้น ทำไมไม่โทษตัวเองล่ะคะ อยากทำอะไรประเจิดประเจ้อให้คนอื่นเห็นเอง"

"พูดกระทบให้คนอื่นเขาเจ็บใจนี่มันสนุกมากใช่ไหม"

"อุ๊ย ปกป้องกันขนาดนี้ ต้องใช่แน่ๆ"

"น้ำตาล!"

"โอเคๆ ไม่พูดก็ได้ เดี๋ยวคนทั้งประเทศเขาก็พูดแทนน้ำตาลกันเองแหละ" ว่าแล้วน้ำตาลก็ลอยหน้าจากไป กิดาการทั้งเสียใจและน้อยใจ นึกไม่ถึงว่าน้ำตาลจะร้ายได้ขนาดนี้

เธอหลบไปร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างคนอัดอั้นตันใจ เบนตามเข้ามาปลอบด้วยความเป็นห่วง

"อย่าไปแคร์ข่าวพวกนั้นเลยครับ เดี๋ยวมันก็ผ่านไป"

"ฉันว่าเราอยู่ห่างกันสักพักดีกว่า เผื่อข่าวจะเงียบเร็วขึ้น"

"ไม่นะครับ ผมขอร้อง อย่าไปไหนเลย ถ้าข่าวมันจะเป็นจริง คุณก็ไม่ใช่มือที่สาม คนที่ผมรักจะมีแค่คนเดียว"

"อย่าพูดอะไรอีกเลยค่ะ ฉันไม่ชินกับการเป็นข่าวเหมือนคุณ ยังไงฉันก็จะไป"

"ผมก็ไม่ชิน ทำไมผมจะไม่อยากอยู่อย่างสงบอย่างที่ผมเคยเป็น"

"ดาถามจริงๆเถอะ คุณมีจุดประสงค์อะไรกันแน่ที่ต้องไปรับเป็นพ่อเด็กคะ" เธอจ้องเขาจริงจัง แต่เขากลับตอบเลี่ยงๆว่า

"เรามีข้อตกลงบางอย่างระหว่างผมกับพี่ใหญ่ มันเกี่ยวกับบริษัทโฆษณาของผม"

"สำคัญขนาดต้องรับสมอ้างเป็นพ่อเด็กในท้องน้ำตาลเลยเหรอคะ"

"พูดไปก็ปวดหัวเปล่าๆ เออ เดี๋ยวผมต้องเข้าไปเช็กงานที่ออฟฟิศ คุณอยากไปนั่งแปลงานที่ออฟฟิศผมไหมครับ"

"ไม่ดีกว่าค่ะ กลัวโดนเมาท์อีก"

"แต่ถ้าคุณอยู่บ้าน คุณคงโดนน้ำตาลป่วนจนไม่เป็นอันทำงานแน่ๆ"

กิดาการลังเล เบนรวบรัดโดยไม่รอฟังคำตอบว่า

"เดี๋ยวเจอกันที่รถนะครับ"

ขณะเธอหอบงานตามเขาไปที่รถ นึกไม่ถึงว่าน้ำตาลจะโผล่มาขวางด้วยสีหน้าขุ่นเคืองเอาเรื่อง

"พี่แย่งแฟนน้อง  ข่าวก็ออกซะขนาดนั้นยังไม่รู้สึกกันอีก"

"พี่ไม่ใช่แฟนน้ำตาล แล้วหนูดาก็ไม่ได้แย่งแฟนใคร...ไปเถอะครับ" เบนปกป้องและเร่งกิดาการขึ้นรถ...น้ำตาลโมโหตรงเข้ามากระชากกระเป๋าในมือกิดาการ พร้อมกับตวาดแว้ด

"ไม่ น้ำตาลไม่ให้พี่ดาไปไหนทั้งนั้น"

"หยุดนะน้ำตาล" เบนเข้าไปดึงกระเป๋าคืนมา น้ำตาลปรี๊ดแตกจะแย่งคืนอย่างบ้าเลือด

"ไม่ให้ น้ำตาลจะทำลายของของพี่ดาทั้งหมด"

ป้าเพ็ญได้ยินเสียงเอะอะก็ตกใจ วิ่งหน้าตื่นออกมาถามว่ามีเรื่องอะไรกัน

"ก็เรื่องรักสามเส้าที่พาดหน้าหนึ่งไงล่ะคะ มือที่สามมันก็พี่น้องกันนี่แหละ สมน้ำหน้าที่คนเขาด่ากันทั้งประเทศ"

ป้าเพ็ญตะลึง มองกิดาการอย่างไม่อยากจะเชื่อ

"พี่ไม่คิดเลยนะว่าน้องที่พี่รักจะพูดกับพี่อย่างนี้"

กิดาการตัดพ้อน้ำตาคลอๆ

"รักเหรอ ไม่มีใครรักน้ำตาลหรอก ทุกคนมันก็หลอกลวงกันทั้งนั้น รวมทั้งพี่ดาด้วย"

"ถ้าอย่างนั้นน้ำตาลอยากจะทำอะไร อยากจะเป็นยังไงก็ตามใจน้ำตาลเถอะ" กิดาการตัดใจเดินไปขึ้นรถ เบนรีบขึ้นรถแล้วขับออกไปทันที น้ำตาลโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง

"ทำกับน้ำตาลอย่างนี้ใช่มั้ย  คอยดูนะจะเอาคืนให้แสบเลย"

ป้าเพ็ญได้ยินแล้วผวากลัว พึมพำตามหลังน้ำตาลอย่างหนักใจ

"โถ...แม่คุณ อารมณ์ร้ายอย่างนี้จะอยู่กับคุณเบนรอดได้ยังไง"

ในรถเบน...กิดาการนั่งหน้าเครียดไม่พูดไม่จา เบนหันมามองด้วยความเป็นห่วง

"คุณอย่าเก็บทุกอย่างมาคิดเลยนะครับ เราคงไปแก้นิสัยใครไม่ได้หรอก ต้องปล่อยให้เขาคิดได้เอง"

"น้ำตาลคงสะสมความเจ็บปวดไว้ไม่รู้ตัว ลึกๆเขาเหงามาก พ่อของเด็กไม่มาสนใจ แม่ของตัวเองก็หนีปัญหาไปเมืองนอก ฉันสงสารน้องค่ะ"

"แต่ทางออกที่เขาทำอยู่มันไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลย คุณเองก็ช่วยเขาไม่ได้มากหรอก ตัวเขาต่างหากที่ต้องเป็นคนเยียวยาใจตัวเอง"

ยิ่งฟังเธอก็ยิ่งกลุ้ม เป็นห่วงน้อง...

ooooooo

บีเพิ่งได้โปรดิวเซอร์คนใหม่มาแทนบุริม แต่แค่ เริ่มงานด้วยกันครั้งแรก บีก็ออกฤทธิ์เอาแต่ใจตัวเองจนเขาทนไม่ไหวอีกราย...

ด้านน้ำตาลก็คิดอ่านหาทางเล่นงานกิดาการกับเบน โดยเธอติดต่อไปขอความร่วมมือจากด้วง กะว่างานนี้เอาให้ดังกันไปทั้งบ้านเลยทีเดียว...

ส่วนกิดาการที่เข้ามาใช้ห้องประชุมออฟฟิศเบนนั่งทำงาน แต่วันนี้แจ๊ดจะต้องใช้ห้องประชุม สองสาวเลยทำท่าจะเปิดศึกกันอีก

"มาทำอะไรที่นี่ไม่ทราบ" แจ๊ดกระแทกเสียงใส่

"คุณไม่ทราบก็ดีแล้วนี่ เพราะมันไม่มีอะไรเกี่ยวกับคุณ"

"มานั่งอยู่ในออฟฟิศคุณเบนอย่างนี้ กะจะสร้างกระแสให้ตัวเองดังอีกหรือไง"

"ฉันไม่จำเป็นต้องสร้างกระแส แล้วก็ไม่จำเป็นต้องสนใจข่าวไร้สาระพวกนั้น ขอโทษนะ ฉันจะทำงาน"

"นี่น่ะเหรอไม่อยากดัง แทนที่จะเก็บตัว หรืออยู่ห่างๆคุณเบน กลับเกาะติดแจ สงสัยข่าวคงจะเป็นจริงเกินร้อยเปอร์เซ็นต์"

เบนเดินเข้ามาได้ยินคำพูดประโยคนี้ของแจ๊ดพอดี สีหน้าเขาไม่ค่อยพอใจนัก บอกให้แจ๊ดออกไปคุยกับเขาสักครู่

"ผมขอร้องนะแจ๊ด อย่าพูดอะไรแบบนั้นอีก คุณดาเขากำลังทำงาน ผมไม่อยากให้ใครไปรบกวนเขา"

"แต่แจ๊ดต้องใช้ห้องประชุมคุยกับเซลส์นะคะ"

"ปกติคุณใช้ห้องรับแขกนี่"

"วันนี้เขาจะมาเสนองาน ต้องใช้ห้องใหญ่"

"โอเค งั้นเดี๋ยวผมให้คุณดามานั่งห้องผมก่อนก็ได้"

เบนทำท่าจะออกไป แจ๊ดเห็นท่าไม่ดี กลัวกิดาการจะยิ่งได้ใกล้ชิดเบน รีบเข้าไปขวางเบนไว้

"ไม่ต้องค่ะ แจ๊ดใช้ห้องรับแขกเหมือนเดิมดีกว่า"

"แน่ใจนะครับ"

"ค่ะ แต่แจ๊ดสงสัยว่าคุณเบนให้สิทธิพิเศษกับคุณดาทั้งที่ไม่ใช่พนักงาน หรือว่าคุณกับคุณดาจะเป็นเหมือนในข่าวคะ"

"ผมไม่นึกว่าคุณก็คิดแบบนี้ คุณก็อยู่ในวงการ น่าจะรู้จักข่าวพวกนี้ดี"

"แหม แจ๊ดแค่ไม่อยากให้คุณเสียชื่อเท่านั้นเอง ข่าวก็เล่นไม่หยุด ถ้ามีใครมาเห็น เดี๋ยวก็เป็นเรื่องอีก แจ๊ดเป็นห่วงนะคะ"

"แต่ไม่ใช่เรื่องที่คุณจะไปว่าคุณดา ผมไม่ชอบ ถ้าคุณไม่ไปขอโทษเธอ ก็อย่าไปรบกวนเธออีก" เบนพูดจบก็เดินหนีไปทันที...แจ๊ดกำมือแน่น พึมพำด้วยความเจ็บใจ

"เชอะ จะให้ไปขอโทษนังนั่นน่ะเหรอ ไม่มีทาง!"

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

เสน่ห์เหลือล้น “บัว นลินทิพย์” มีผลงานออนแอร์ 5 วันรวด! แฟนๆ ถูกใจ

เสน่ห์เหลือล้น “บัว นลินทิพย์” มีผลงานออนแอร์ 5 วันรวด! แฟนๆ ถูกใจ
21 มิ.ย 2564

02:50 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันจันทร์ที่ 21 มิถุนายน 2564 เวลา 13:42 น.