ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

เพลงรักริมขอบฟ้า

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

นีราเริ่มเบื่อกับการเก็บตัวจึงนัดจอยและโอมเพื่อนสนิทออกไปเที่ยวกลางคืนด้วยกัน เธอดื่มเหล้าจนเมาและเต้นสุดเหวี่ยงโดยไม่สนใจเด็กในท้อง แล้วก็เจอกับดวงฤทธิ์ที่จอยกับโอมชวนมาด้วย ขณะนีรากับดวงฤทธิ์กำลังจี๋จ๋า บังเอิญปาปาราซซี่เห็นเข้าจึงตามถ่ายรูป ดวงฤทธิ์รีบจูงนีราวิ่งหนีไปหลบหลังผับ แล้วกอดจูบกันอย่างดูดดื่ม  แต่นีราไม่รู้ว่าดวงฤทธิ์แอบใช้โทรศัพท์มือถือถ่ายคลิปไว้ด้วย

กิดาการรู้ว่านีราหนีไปเที่ยวก็โทร.ตาม พอรู้ว่าอยู่ที่ผับก็ตามไป เธอหานีรากับดวงฤทธิ์จนเจอ และต่อว่านีราเสียยกใหญ่ที่ดื่มเหล้าทั้งๆที่กำลังท้อง แต่นีราก็ไม่ได้รู้สึกสะทก สะท้านแต่อย่างใด...นีรากลับถึงบ้านโดยมีดวงฤทธิ์มาส่ง กิดาการให้เบนอุ้มนีราขึ้นไปนอน นีราได้ทียั่วแหย่เบนอีก ทำให้เขายิ่งโมโห สั่งสอนนีราให้ทำตัวดีกว่านี้ ขอให้นึกถึงอนาคตของตัวเองไว้มากๆ  ส่วนเรื่องดวงฤทธิ์นั้น  เขาไม่เคยสนใจอยู่แล้วว่าจะเป็นอะไรยังไงกับเธอ ฉะนั้นจึงไม่ต้องมาอธิบายอะไรทั้งนั้น

เช้าขึ้นเบนออกไปทำงานก็พบว่าลูกน้องมองเขาแปลกไป...นิล เลขาฯของเขาพยายามปิดบังไม่ยอมให้เขาอ่านข่าวในหนังสือพิมพ์ กระทั่งแจ๊ดมาคุยงานกับเบนจึงถามถึงข่าวนี้ เบนถึงกับอึ้งไปเมื่อพบว่าข่าวของตนกับนีราตอนที่เธอจูบเขา แต่เขาเบี่ยงหนีนั้นกลายเป็นทอล์กออฟเดอะทาวน์ไปแล้ว เนื้อข่าวว่ารักของทั้งคู่จืดจาง เบนไม่รักษาสัญญาลูกผู้ชาย...

เวลาเดียวกันนั้น บัวบุษยาได้มายื่นคำขาดกับนีราถึงบ้านเบนอีกครั้ง

"ครูอยากให้น้ำตาลกลับไปอยู่บ้านวันนี้เลย"

"น้ำตาลยังกลับไม่ได้ค่ะ ต้องอยู่ที่นี่จนกว่าจะคลอดตามสัญญา"

"งั้นจะปล่อยให้ใครๆคิดว่าพ่อของเด็กในท้องคือเบนน่ะเหรอ"

"ตอนนี้ใครๆก็คิดอย่างนั้นไปแล้วนี่คะ ยิ่งถ้าน้ำตาลทิ้งพี่เบนไป พี่เบนนั่นแหละจะยิ่งเสียชื่อ"

บัวบุษยาทำหน้าเหมือนไม่เชื่อ นีราจึงหยิบหนังสือพิมพ์ ยื่นให้ดู...บัวบุษยาเห็นภาพข่าวและคำบรรยายถึงกับตะลึงอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนถามนีราว่าทำอย่างนี้ทำไม นีรายักไหล่ ยิ้มนิดๆ อย่างชอบใจ

"น้ำตาลเดินไปตามเกมของคุณบรมค่ะ เพื่อหลอกให้เขาตายใจ"

"แต่เบนก็ออกจากบ้านไปแล้ว จะมีประโยชน์อะไรล่ะน้ำตาล"

"พี่เบนกลับมาอยู่บ้านแล้วค่ะ หลังจากคุณบรมไปกล่อมแป๊บเดียว"

"เห็นไหมน้ำตาล ว่าคนอย่างเขาเจ้าเล่ห์ขนาดไหน รู้ทั้งรู้ว่าเบนไม่เต็มใจสักนิด ก็ยังบังคับให้เบนทำอะไรตามแผนที่วางไว้ เบนรู้เรื่องนี้หรือยัง"

"น้ำตาลก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ แต่มันจะมีประโยชน์อะไรล่ะคะ พี่เบนแก้ไขอะไรไม่ได้หรอก มันเหมือนเขาตกกระไดพลอยโจนมาแล้ว"

"แล้วถ้าคุณบรมเขาเบี้ยว ไม่ทำตามสัญญาล่ะ"

"เราก็มีทีเด็ดอยู่ในมือเหมือนกันนี่คะครูบัว เพียงแต่ ตอนนี้ใครๆก็เชื่อแล้วว่าพี่เบนเป็นสามีน้ำตาล ถ้าน้ำตาลออกจากบ้านนี้ไปคนที่เสียชื่อก็คือพี่เบนต่างหากไม่ใช่น้ำตาล"

"พี่ใหญ่วางหมากไว้หมดแล้ว" บัวบุษยาเจ็บใจมาก

"คุณบรมเขาขอแค่ให้บีออกอัลบั้มก่อน แล้วพอน้ำตาลคลอด เขาก็จะยกหุ้นให้น้ำตาลตามสัญญา เราก็แค่เดินตามเกมของเขาไปก่อน อดทนรออีกหน่อยก็ได้ทุกอย่างแล้วนี่คะ ครูบัวใจเย็นๆเถอะค่ะ"

"งั้นระหว่างนี้เราทำอะไรไอ้แก่หัวงูไม่ได้เลยเหรอ"

"ทำไปก็เข้าตัวเปล่าๆค่ะ สู้รอได้หุ้นสบายๆดีกว่า น้ำตาลถามจริงๆเถอะนะคะ ทำไมครูบัวถึงไม่รักพี่ชายตัวเองเลย"

"ไม่ใช่ไม่รักหรอก แต่ครูอยากให้เด็กในท้องของน้ำตาลเกิดมาอย่างถูกต้อง ทั้งแม่ทั้งลูกมีสิทธิ์ครบถ้วนทุกอย่าง จะได้ ไม่ต้องเป็นลูกเมียเก็บเมียรอง แล้วมีปัญหาอย่างครู"

"ไม่มีทางค่ะ น้ำตาลกำลังจะได้ทุกอย่างมาเป็นของน้ำตาลแล้ว น้ำตาลมั่นใจว่าปัญหาที่ครูกลัวจะไม่มีทางเกิดขึ้นเด็ดขาด" นีรายิ้มเหี้ยมอย่างน่ากลัว ขนาดบัวบุษยายังแอบผวา...

เมื่อรู้ว่าบัวบุษยากล่อมนีราไม่สำเร็จ บุริมกับบรรณต่างก็หนักใจ

"นี่คงเป็นครั้งสุดท้ายที่บัวจะไปกล่อมน้ำตาลแบบนี้อีก"

"ทำไมล่ะบัว"

"ถึงยังไงตอนนี้เราก็ทำอะไรไม่ได้จนกว่าน้ำตาลจะคลอด ในเมื่อเราทำอะไรเองไม่ได้ แต่มีคนอื่นทำให้ มันก็สะใจดีแล้วไม่ใช่เหรอ พี่บรรณ พี่บุ"

"น้ำตาลยังเด็กนัก เมื่อเทียบกับไอ้บรม"

"เล่นเกมแบบนี้แหละมันดีพี่บรรณ บัวเข้าใจแล้วว่าน้ำตาลเป็นเด็กรุ่นใหม่จริงๆ บัวอยู่กับเด็กสมัยนี้ บัวรู้จักพวกนี้ดี กล้าได้กล้าเสีย ถึงไหนถึงกัน บัวเห็นแววตาของน้ำตาลแล้วมันน่าขนลุก น้ำตาลยอมแม้กระทั่งใช้เลือดเนื้อตัวเองเป็นข้อต่อรองสำคัญ บัวถึงได้บอกพี่สองคนไงว่าให้รอดูฉากสำคัญดีกว่า"

"โดนกล่อมเข้าหน่อยก็จะไปเอาออกน่ะสิ"

"ไม่หรอก เชื่อบัวเถอะพี่บุ น้ำตาลลงทุนมาตั้งขนาดนี้แล้ว ไม่มีวันล้มเลิกง่ายๆแน่ เราคอยดูวันหายนะของนายบรมกันได้แล้ว" บัวบุษยายิ้มมั่นใจ บรรณและบุริมสีหน้าค่อยสบายใจขึ้น...

ooooooo


ที่ร้านอาหารภายในห้างสรรพสินค้า...แจ๊ดปลอบใจ เบนเรื่องข่าวฉาว และยินดีจะให้นักข่าวที่เธอสนิทช่วยเขียนแก้ข่าวให้ แต่เบนปฏิเสธทันทีว่า

"อย่าเลย ยิ่งแก้เหมือนจะยิ่งต่อความยาวให้เรื่องมันไม่จบไม่สิ้นไปอีก ปล่อยให้คนลืมๆไปซะดีกว่า"

"แจ๊ดไม่เข้าใจเลย เด็กนั่นนอนกับคนไปทั่ววงการแล้ว เป็นคนละแบบกับที่คุณเบนชอบ คุณเบนคิดยังไงถึงประกาศแต่งงานกับเขา"

"แจ๊ด...อย่าซักผมเหมือนพวกนักข่าวเลยนะ"

"แจ๊ดขอโทษค่ะคุณเบน ถ้าไม่อยากตอบก็ไม่ต้องตอบ ไว้สักวันถ้าคุณอยากบอกความจริงกับแจ๊ด แจ๊ดยินดีรับฟังเสมอนะคะ"

เบนยิ้มจางๆให้แจ๊ด แต่แล้วเบนก็ชะงักเมื่อสายตาไปสะดุดกับพนักงานและลูกค้าซึ่งกำลังมองมาที่ เขาอย่างจำได้ ทุกคนซุบซิบกันเรื่องข่าว และนึกไม่ถึงว่าหญิงสองคนจะตรงเข้ามาซักถาม เบนไม่ชอบใจและอึดอัด หันไปบอกลาแจ๊ดแล้วลุกเดินออกไปทันที

แจ๊ดวิ่งตามเบนไปถึงหน้าลิฟต์ แต่ในลิฟต์คนเยอะมาก และก็มองเบนแปลกๆด้วย เพราะเบนกลายเป็นบุคคลในข่าวที่ใครๆก็สนใจ เบนจึงเลี่ยงไปใช้บันไดหนีไฟ แจ๊ดซึ่งแอบชอบเบนมานานพอมีโอกาสอยู่ใกล้ชิดกันแบบนี้ แจ๊ดก็แกล้งก้าวพลาดตกบันไดขาแพลง ทำให้เบนต้องประคองไปที่รถ และพาไปส่งถึงบ้าน เท่านั้นไม่พอ แจ๊ดยังออเซาะจนเบนต้องอุ้มเธอไปส่งถึงเตียงนอน แต่พอแจ๊ดทำซึ้งอย่างเชิญชวน เบนก็รีบผละออกและตัดบทขอตัวกลับไปทันที

ooooooo

นีราทนคิดถึงดวงฤทธิ์ไม่ไหว ค่ำนี้เธอหนีกิดา-การออกไปหาเขาที่คอนโดฯ ทั้งสองเกือบจะเลยเถิดมีสัมพันธ์กันเหมือนเมื่อก่อน แต่นีรายับยั้งไว้ทัน ดวงฤทธิ์จึงรู้ว่านีรากำลังท้องจริงๆ นีรายืนยันว่าเธอไม่ได้รักเบน แถมท้าให้ดวงฤทธิ์พิสูจน์ด้วยการถ่ายรูปหอมแก้มกันแล้วใช้มือถือถ่ายเก็บไว้

กิดาการพอรู้ว่านีราหายไปอีกจึงโทร.ตามอย่างร้อนใจ แต่ก็ติดต่อไม่ได้ เธอลงมานอนรอนีราจนผล็อยหลับไป เบนกลับจากทำงานมาเจอ เขาจะห่มผ้าให้ แต่เธอผวาตกใจคิดว่าเขาจะทำมิดีมิร้าย เบนเห็นดังนั้นก็เริ่มสนุกกับการได้แหย่เธอ รู้สึกตัวเองอารมณ์ดีขึ้นอย่างประหลาด

หลังต่อปากต่อคำกันนิดหน่อย เบนก็ให้กิดาการกลับไปนอนที่ห้อง เขาจะอยู่รอเปิดประตูบ้านให้นีราเอง ครั้นนีรากลับมาโดยดวงฤทธิ์มาส่ง นีราใกล้ชิดดวงฤทธิ์หมายจะเห็นเบนหึงหวง แต่เปล่าเลย เบนกลับเดินเข้าบ้านทันทีที่เปิดประตูให้เธอแล้ว

กิดาการแอบดูนีรากับเบน กลัวจะทะเลาะกันเรื่องที่ดวงฤทธิ์มาส่ง พอเห็นเบนเดินหน้าตึงขึ้นข้างบน กิดาการเข้าใจว่าเบนหึงหวงไม่พอใจ จึงให้นีรารีบตามไปอธิบายกับเบนให้เข้าใจ อย่าปล่อยให้คาราคาซัง เดี๋ยวจะกลายเป็นเรื่องใหญ่

นีรายิ้มเจ้าเล่ห์ทำตามคำพี่สาว ก้าวเข้าไปนอนรอเบนบนเตียง เบนออกจากห้องน้ำมาเจอก็ตกใจ ถามเธอเสียงขุ่นว่า เข้ามาทำไม?

"เมื่อกี้พี่เบนหึงน้ำตาลหรือเปล่าคะ"

"หึงทำไม น้ำตาลน่าจะรู้อยู่แล้วนะ"

"ไม่รู้สิคะ น้ำตาลเห็นสีหน้าพี่เบนไม่ค่อยพอใจ น้ำตาลกับด้วงเป็นแค่เพื่อนเก่ากันนะคะ"

"น้ำตาลจะเป็นเพื่อนกับใครผมไม่สน ในเมื่อเราต้องมาอยู่บ้านเดียวกัน มันก็ต้องมีขอบเขตความเป็นส่วนตัว ผมจะไม่ล้ำเส้นน้ำตาล น้ำตาลก็อย่ามารุกล้ำความเป็นส่วนตัวของผม"

"แหม...พูดยังกับเป็นคนดัง ที่จริงคนที่ถูกล้ำเส้นคือน้ำตาลนะคะ ดูสิ นักข่าวเอย ปาปาราซซี่เอย มาดักรอน้ำตาลอยู่หน้าบ้านทุกวัน ที่จริงเราน่าจะสวีตให้นักข่าวเห็นจริงๆ จะได้กลบข่าวลือที่เกิดขึ้น ดีไหมคะพี่เบน"

"ไม่จำเป็น ผมว่าเราต่างคนต่างอยู่ดีกว่า และนี่ไม่ใช่ เวลาที่เราควรจะมาอยู่ห้องเดียวกัน ออกไปซะ"

"แต่เราก็ได้ชื่อว่าเป็นผัวเมียกันแล้วนะคะ เราน่าจะทำให้คนอื่นเชื่อตามนั้นจริงๆ" นีราจะนัวเนียแกล้งยั่ว เบนยิ่งโกรธทำท่าจะออกจากห้อง นีรารีบเข้าไปดึงแขนเขาไว้ "แหม...ล้อเล่นแค่เนี้ยทำเป็นจริงจังไปได้นะพี่เบน ใครๆก็อยากจะใกล้ชิดน้ำตาล มีพี่เบนนี่แหละมองน้ำตาลเหมือนเห็นกิ้งกือไส้เดือน ลองอยู่ใกล้น้ำตาลสิคะ แล้วพี่เบนจะรู้"

"ผมบอกให้ออกไปได้แล้ว" เบนตะคอกพร้อมกับฉุดแขนเธอออกไป นีราตะบึงตะบอนบ่นอุบอิบ แล้วออกมาฟ้องกิดาการที่รอฟังผลว่าเบนไม่ยอมให้เธอนอนในห้อง กิดาการเหลือบมองเบนที่ยืนหน้าห้องด้วยสายตาขุ่นขวาง

"คุณมันคนใจร้าย เป็นสามีประเภทไหนกัน"

"ผมไม่ใช่พ่อพระนะคุณ สักวันถ้าทนไม่ได้ขึ้นมาก็อาจจะทำผิดคำพูดบางอย่างก็ได้" ว่าแล้วเบนกลับเข้าห้อง ปิดประตูดังปัง นีราแกล้งบีบน้ำตาทันที

"พี่เบนเกลียดน้ำตาลมาก ไม่เคยมีใครทำกับน้ำตาลแบบนี้เลยนะ"

"ใจเย็นๆนะน้ำตาล อย่าไปสนคนใจร้ายอย่างนั้นเลย" กิดาการลูบหลังไหล่ปลอบนีรา แต่ในใจนึกหมั่นไส้เบนไม่หาย...

ooooooo

เช้าวันนี้ เชษฐ์ เจ้าของค่ายเพลงคู่แข่งของเพลินเรคคอร์ดอารมณ์ดีเป็นพิเศษ หลังได้ดูคลิปของนีรากับดวงฤทธิ์กอดจูบกันดูดดื่ม

"ฮ่าๆๆ ดีมากด้วง แกเก่งมากว่ะ แค่นี้น้ำตาลก็ต้องดับไม่ได้ผุดได้เกิดแล้ว เฮียจะได้ส่งแวนด้านักร้องหน้าใสแบ๊ว กว่าน้ำตาลเสียบแทนทันที"

"แต่ด้วงว่าตอนนี้น้ำตาลก็แย่แล้วเฮีย เพราะอีกหน่อยก็ต้องป่องออกมาให้คนเห็น"

"หา! นี่มันท้องด้วยเหรอ" ดวงฤทธิ์พยักหน้ารับ เชษฐ์ ตบบ่าเขาอย่างพอใจ "นึกแล้วไม่มีผิด มิน่าถึงประกาศแต่งกะทันหัน...แกอยากได้อะไรวะด้วง"

"ผมไม่อยากได้อะไรมากครับ แค่ขอโปรดิวซ์เองในอัลบั้มหน้า"

"เฮ้ย...เรื่องจิ๊บๆ เดี๋ยวเฮียจัดให้ แถมหนังอีกสองเรื่อง เป็นไงวะ"

"ขอบคุณครับเฮีย เฮียอยากได้อะไรจากน้ำตาลอีกบอกด้วงได้เลย ด้วงจัดให้ได้เหมือนกัน"

"พอแล้วด้วง เดี๋ยวแกจะเสี่ยงเกินไป เท่านี้ไอ้บรมมันก็คงจะหนีไปผูกคอตายแล้ว ฮ่าๆๆ" เชษฐ์หัวเราะร่า มองดูรูปเหล่านั้นอีกครั้งอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง...

ขณะเดียวกันนั้นที่ออฟฟิศของเบน บีลูกชายสุดรักของบรมเอาเพลงในอัลบั้มมาให้เบนช่วยวิจารณ์ เบนเปิดแล้วชมว่าเพราะทุกเพลงเลย บียิ้มหน้าบาน บอกชัวร์อยู่แล้ว ถ้าไม่เพราะป๋าคงไม่ยอมให้มาอยู่ในอัลบั้มบีกู๊ดบอยของตนแน่

"แต่อาว่า...บีน่าจะลดความเป็นตัวเองลงหน่อย แล้วอินกับเพลงและดนตรีให้มากขึ้นกว่านี้ เพราะเพลงความหมายดีอยู่แล้ว"

บีหุบยิ้มทันที ดึงซีดีคืนมาจากมือเบน

"อาเบนคงแก่เกินกว่าจะฟังเพลงพวกนี้แล้วมั้ง บีต้องเอาไปให้เด็กวัยเดียวกันฟังถึงจะอิน"

"ที่จริงเด็กอายุยี่สิบอย่างบีก็ถือว่าเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ เพราะโตพอที่จะรับผิดชอบสิ่งที่ตัวเองทำได้แล้ว"

บีรู้ว่าเบนหมายถึงอะไร   พูดเสียงอ่อยลง   "เรื่องน้ำตาล...บีเสียใจฮะอาเบน  ป๋าไม่น่าก่อเรื่องเลย  ทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่แท้ๆ แล้วยังลากอาเบนมาร่วมวงด้วยอีก"

"แต่ป๋าก็ทำเพื่อบีนะ  แล้วบีจะทำยังไงกับเรื่องนี้ต่อไป"

"ทำยังไง หมายความว่า..." บีถามหน้าซื่อ...แล้วหัวเราะเสียงดังราวกับกำลังฟังเรื่องตลก เมื่อได้ยินเบนพูดเรื่องลูกในท้องน้ำตาล ซึ่งเบนเข้าใจว่าเป็นลูกของบี "อาเบนรู้ได้ยังไงว่าเด็กในท้องน้ำตาลเป็นลูกของบี...อาเบนก็เป็นอย่างป๋าไป อีกคนแล้ว เฮ้อ เรื่องทั้งหมดมาจากป๋าคนเดียวแท้ๆ ยิ่งแถลงข่าวไปแล้วอย่างนี้ จะทำยังไงได้อีกล่ะฮะ อาเบนซวยอยู่คนเดียว บีเสียใจจริงๆนะฮะอาเบน"

เบนนิ่งอึ้งเหมือนถูกสาป ได้แต่มองตามหลานชายเดินออกจากห้องไปอย่างไม่เข้าใจ บีออกมาเจอนีราหรือน้ำตาล เด็กสาววัยไล่เลี่ยกันซึ่งเขาเคยมีสัมพันธ์ด้วย บีทำท่าไม่สนใจน้ำตาล สองคนทักทายกันอย่างหมางเมิน ระหว่างนั้นแจ๊ดมาชวนเบนไปงานเปิดตัวสินค้าด้วยกัน น้ำตาลแยกจากบีก็รีบเข้ามาแสดงความเป็นเจ้าของเบนด้วยท่าทีหึงหวง หนำซ้ำยังด่าแจ๊ดจะแย่งผัวชาวบ้าน เบนตกใจมากนึกไม่ถึงว่าน้ำตาลจะหยาบคายขนาดนี้

แต่ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ สองสาวทะเลาะกันถึงขั้นตบตี ยังดีที่กิดาการตามมาห้าม แต่เธอก็เข้าใจว่าเบนนอกใจน้ำตาลโดยคบกับแจ๊ด จึงต่อว่าเขาหลายคำ เบนจะสุดทนกับ เรื่องบ้าๆ  รีบขับรถออกจากออฟฟิศไปพร้อมกับแจ๊ด  ทิ้งให้กิดาการโมโหหัวเสีย ขณะที่น้ำตาลก็เจ็บใจที่ถูกแจ๊ดลูบคม  พากันกลับมาถึงบ้านเบน น้ำตาลยังแกล้งร้องไห้ไม่เลิกเพราะมีแผนบางอย่างอยู่ในใจ กิดาการไม่รู้อะไร แสดงความห่วงใยน้ำตาลและลูกในท้อง แล้วอาสาจะจัดการเรื่องนี้เอง เบนต้องรับผิดชอบด้วยการประกาศให้ทุกคนรู้ว่าน้ำตาลเป็นภรรยาของเขา โดยแต่งงานกับน้ำตาลให้เร็วที่สุด

"แม้แต่คุณบรมยังบังคับเขาไม่ได้เลย แล้วพี่ดาจะทำได้เหรอ"

"พี่จะคิดหาวิธีเอง น้ำตาลพักให้สบายใจก่อน อย่าคิดอะไรมาก เดี๋ยวพี่ให้ป้าเพ็ญหาอะไรร้อนๆมาให้ดื่มนะ"

น้ำตาลพยักหน้าเศร้าๆ แต่พอลับหลังกิดาการ เธอก็ยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์

ooooooo

กิดาการรอการกลับมาของเบนจนมืดค่ำ โดยไม่รู้ว่าน้ำตาลแอบหนีออกจากบ้านไปแล้ว เมื่อเบนกลับมา กิดาการต่อว่าเขาเรื่องแจ๊ดที่ตบตีกับน้ำตาลเมื่อตอนกลางวันที่ออฟฟิศของเขา แต่เขากลับเข้าข้างแจ๊ด แทนที่จะปกป้องภรรยาตัวเอง

"น้ำตาลก็ไม่ได้เป็นอะไรมากนี่ครับ"

"ทำไมจะไม่เป็นอะไร น้ำตาลถูกผู้หญิงคนนั้นทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจ แต่ที่เขาเสียใจที่สุดก็คือคุณกลับไปเข้าข้างคนอื่นมากกว่าแฟนตัวเอง"

"ผมไม่เคยเข้าข้างใครทั้งนั้น   แต่น้ำตาลเข้าไปหา

เรื่องก่อน ผมอยู่ในเหตุการณ์ตลอด ผมรู้ดี"

"คุณมันผู้ชายเห็นแก่ตัว คุณมีผู้หญิงอื่น คิดจะทิ้งน้ำตาลเพราะเขาท้องใช่ไหม"

"ผมไม่ได้เป็นอะไรกับแจ๊ด เขาเป็นแค่เพื่อนผมจริงๆ ถ้าคุณไม่เชื่อ ผมก็ไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว"

"งั้นคุณก็รีบแต่งงานกับน้ำตาลซะสิ แสดงให้คนอื่นเห็นว่าคุณเป็นลูกผู้ชายจริงๆ กล้าทำก็ต้องกล้ารับผิดชอบ"

"ผมไม่อยากพูดเรื่องนี้อีก ขอโทษนะครับคุณดา"

เบนทำท่าจะเดินเข้าห้อง กิดาการก้าวตามจะเข้าไปขวาง แต่แล้วเข้าไปผิดจังหวะ จึงชนกับเบนอย่างแรงจนเธอเกือบล้ม เบนรีบประคองเธอด้วยความเป็นห่วง กิดาการรู้สึกประหม่าผละออกห่างจากเขา และบอกให้เขารออยู่ที่นี่ เธอจะไปตามน้ำตาลมาคุยให้รู้เรื่อง

แต่เมื่อกิดาการเข้าไปในห้องนอนใหญ่ไม่พบน้ำตาล มีเพียงจดหมายบอกลาไว้หนึ่งฉบับ กิดาการแตกตื่นตกใจกลับออกมาบอกเบน กลัวน้ำตาลจะคิดสั้น แต่เบนเชื่อว่าคนอย่างน้ำตาลไม่ทำอย่างนั้นแน่...จากนั้นทั้งคู่ก็ออกไปตาม หาน้ำตาลท่ามกลางสายฝนที่โปรยปรายหนักขึ้นทุกที

น้ำตาลแกล้งงอน หนีออกจากบ้านเพื่อเรียกร้องความสนใจจากเบน แต่นึกไม่ถึงว่าตัวเองเกือบจะถูกชายขี้เมาปลุกปล้ำที่ป้ายรถเมล์ ถ้าเบนและกิดาการตามมาช่วยไว้ไม่ทัน เบนจะโทร.แจ้งตำรวจมาจับชายขี้เมา แต่น้ำตาลไม่เอาเรื่อง เพราะไม่อยากเป็นข่าวอีก

เมื่อพากันกลับมาถึงบ้าน น้ำตาลขอคุยกับเบนตาม ลำพัง...เธอตั้งคำถามว่าเขายังอยากให้เธออยู่บ้านนี้ต่อไปอีกหรือเปล่า เบนนิ่งไม่ตอบ น้ำตาลเจ็บใจลุกพรวด ประชดว่าตนไม่น่ากลับมาที่นี่เลย

"เดี๋ยวก่อนน้ำตาล...จะไปไหน"

"น้ำตาลจะไปอยู่ที่อื่นอย่างที่ตั้งใจไว้แต่แรก จะไปเช่า คอนโดฯอยู่เองเงียบๆ จะได้ไม่ต้องรบกวนพี่เบนอีก"

"อย่าไปเลยน้ำตาล ผมอยากให้น้ำตาลอยู่ที่นี่ต่อไป"

น้ำตาลลอบยิ้มสมใจ แต่ตีหน้าเศร้าให้ดูน่าสงสาร

"พี่เบนอย่าฝืนใจเลยค่ะ น้ำตาลรู้ว่าพี่เบนเห็นน้ำตาลเป็นตัวยุ่ง ตั้งแต่น้ำตาลเข้ามา ชีวิตพี่เบนก็ปั่นป่วนไปหมด"

"ผมเข้าใจว่าบางเรื่องมันก็เป็นสิ่งที่เราควบคุมไม่ได้ ผมห่วงน้ำตาลเหมือนเป็นห่วงน้องสาวคนนึง ในเมื่อผมรับปากพี่ใหญ่แล้วว่าจะช่วย ผมก็ต้องทำให้ได้"

"งั้นน้ำตาลขอร้องได้ไหมคะ พี่เบนอย่าทำท่ารังเกียจน้ำตาลอีกเลย อย่าทำเหมือนฝืนใจ น้ำตาลอยากให้เราดูเหมือนคนรักกันจริงๆ น้ำตาลอยากให้นักข่าวและประชาชนเชื่อตามที่เราแถลงข่าวไป ไม่งั้นพวกเขาก็จะขุดคุ้ยกันไม่มีวันจบ ยิ่งน้ำตาลมาอยู่ที่นี่มันก็เหมือนน้ำตาลแล่นมาหาผู้ชายเอง มันดูไม่ดีสำหรับน้ำตาล แต่ถ้าเราดูรักกันจริงๆ พวกเขาก็จะเลิกสนใจไปเอง พี่เบนช่วยน้ำตาลได้ใช่ไหมคะ"

เบนถอนใจยาวอย่างคิดหนัก รับปากว่าเขาจะพยายาม น้ำตาลได้คืบจะเอาศอก ปรี่เข้ามาเกาะแขนเขาออดอ้อนอีก

"แม้แต่พี่ดาก็ต้องเข้าใจว่าพี่เบนรักน้ำตาลจริงๆ" เบนชะงักไม่เห็นด้วย ถามว่าทำไมต้องหลอกกิดาการ "ถ้าพี่ดารู้ แม่ก็ต้องรู้ด้วย น้ำตาลไม่อยากให้แม่เสียใจ นะคะพี่เบน"

"ถึงยังไงมันก็เป็นเรื่องสมมตินะน้ำตาล"

"ค่ะพี่เบน แต่เรื่องสมมติเรื่องนี้เราก็ต้องแสดงให้ทุกคนเชื่อตามนั้นให้ได้ โดยเฉพาะพี่ดาจะได้สบายใจ"

เบนนิ่งไปอย่างใจอ่อน...น้ำตาลแอบยิ้ม ฉวยโอกาสสร้างภาพทันทีด้วยการจับมือของเขามาโอบไหล่เธอเดินออกไปหากิดาการที่นั่งรออยู่อย่างกระวนกระวาย

"เราเคลียร์กันเรียบร้อยแล้วค่ะพี่ดา"

"แล้วเรื่องแต่งงานล่ะ"

"เมื่อไรดีคะพี่เบน"

"ก็...คงอีกสักพัก"

"ฉันว่ายิ่งเร็วยิ่งดีค่ะ งั้นเดี๋ยวฉันจะไปดูฤกษ์ให้ และ จัดการเรื่องงานแต่งให้เอง"

"เมื่อไรที่ผมแต่งงานกับน้ำตาล คุณถึงจะสบายใจใช่ไหม"

"ใช่ค่ะ ฉันอยากให้น้ำตาลกับคุณเบนแต่งงานกันเร็วที่สุด"

เบนอ้าปากจะคัดค้าน แต่น้ำตาลเขย่ามือเขาเป็นการเตือน แล้วผละไปจับมือกิดาการ

"ดีเหมือนกันค่ะพี่ดา เพราะพี่เบนงานยุ่ง ส่วนน้ำตาลก็ต้องเก็บตัว คงไปจัดการเองไม่ได้ งั้นฝากพี่ดาด้วยนะคะ"

"ไม่ต้องห่วงจ้ะ" กิดาการบีบมือน้ำตาลเบาๆ และจะยิ้มให้เบน แต่แววตาของเขาที่มองมายังเธอกลับไม่ยินดีเท่าไรนัก...

หลังจากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกลับห้องตัวเอง น้ำตาลล้มตัวลงนอนบนเตียง ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ที่แผนเด็กๆของตนสำเร็จอย่างง่ายดาย ส่วนกิดาการที่กลับห้องเหมือนจะหมดห่วงเรื่องน้ำตาล แต่แล้วภาพน้ำตาลอิงซบเบนอย่างหวานชื่นกลับแวบเข้ามาในหัว กิดาการชะงักรีบสลัดภาพนั้นออกไป ลุกเดินไปหยิบเสื้อผ้าออกมาเตรียมอาบน้ำ พยายามไม่คิดอะไรอีก ทันใดเสียงเคาะประตูดังขึ้น เธอนิ่วหน้าแปลกใจก่อนร้องถามว่า "ใครคะ"

"ผมเองครับ...เบน"

หญิงสาวเดินไปใกล้ประตูแต่ยังไม่เปิด ร้องถามไปเบาๆ

"มีอะไรเหรอคะ คุณเบน"

"คุณดาสบายใจแล้วใช่ไหมครับ"

"สบายใจ? อ๋อ...ใช่ค่ะ แต่ฉันจะสบายใจกว่านี้ ถ้าคุณแต่งงานกับน้ำตาลอย่างถูกต้องเสียที"

"ผมกำลังทำตามที่คุณเคยขอร้อง ผมจะดูแลน้ำตาลเท่าที่ผมทำได้ เพื่อความสบายใจของทุกฝ่าย แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่า...มันอาจจะไม่ใช่ความจริง"

"หมายความว่ายังไงคะ อะไรที่ไม่ใช่ความจริง คุณจะไม่แต่งงานกับน้ำตาลจริงๆงั้นเหรอ"

เสียงเบนเงียบไป กิดาการเรียกชื่อเขาอีกหลายครั้งก็ยังเงียบเชียบ เธอตัดสินใจเปิดประตูออกมา ปรากฏว่าที่ตรงนั้นว่างเปล่า...เบนกลับมานอนก่ายหน้าผากในห้องทำงาน คิดหนักเรื่องที่คุยกับกิดาการเมื่อครู่ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องรู้สึกแคร์กิดาการด้วย ขณะเดียวกันนั้น

ในห้องพักแขก กิดาการก็นั่งครุ่นคิดสงสัยว่าทำไมเบนต้องมาพูดแปลกๆกับเธอด้วย มันหมายความว่ายังไงกันแน่?

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

ไม่เสียชื่อซุป'ตาร์ขาแดนซ์ “ณเดชน์“ ออกสเตปเทพใน “มนต์รักหนองผักกะแยง”

ไม่เสียชื่อซุป'ตาร์ขาแดนซ์ “ณเดชน์“ ออกสเตปเทพใน “มนต์รักหนองผักกะแยง”
16 พ.ค. 2564

07:01 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันอาทิตย์ที่ 16 พฤษภาคม 2564 เวลา 11:58 น.