ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

เพลงรักริมขอบฟ้า

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

กิดาการทั้งรักและสงสารน้ำตาล จึงหาโอกาสพูดกับเบนเรื่องที่น้ำตาลขอร้อง แต่พอเบนได้ฟังก็รับไม่ได้ ตัดพ้อด้วยความน้อยใจว่าเขาไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดนี้จากเธอ

"น้ำตาลน่าสงสาร เขาต้องการใครสักคนมาดูแล ฉันอยากให้คนคนนั้นเป็นคุณ"

"คุณอยากเห็นน้ำตาลมีความสุข โดยที่คุณไม่แคร์ความ รู้สึกของผมเลยงั้นเหรอ คนอื่นมาขอร้องผมเรื่องนี้ผมแค่อึดอัดลำบากใจ แต่นี่คุณเป็นคนพูดเอง รู้ไหมว่าผมจะรู้สึกยังไง"

เบนมองหน้ากิดาการอย่างเจ็บปวดรวดร้าว กิดาการข่มใจพยายามเข้มแข็งฝืนพูดเพื่อให้เบนรับปาก

"ฉันขอโทษค่ะ ถ้าคำพูดของฉันทำร้ายความรู้สึกคุณ แต่ฉันขอร้อง...ขอให้คุณช่วย คุณแค่แต่งงานกับน้ำตาลแต่ในนามก็ได้"

"แต่มันหมายถึงชีวิตทั้งชีวิตของผมด้วยเพราะผมจะได้ชื่อว่าเป็นสามีน้ำตาลไปแล้ว"

"มันหมายถึงชีวิตทั้งชีวิตของน้ำตาลเหมือนกัน"

"ตอนแรก...ผมคิดว่าคุณจะเป็นคนที่เข้าใจผมมากที่สุดเสียอีก"

เบนทั้งโกรธทั้งน้อยใจเดินหนีไป กิดาการรู้สึกมืดมนไม่รู้จะทำอย่างไรต่อ เธอเองก็เจ็บปวดเสียใจไม่น้อยไปกว่าเขา แล้วคืนนี้เองเธอก็ตัดสินใจหนีปัญหาโดยจะไปอยู่อเมริกากับแม่สักพัก เธอติดต่อไปยังสายการบินเพื่อจองตั๋วโดยไม่บอกให้ใครรู้ แต่ได้โทร.ไปบอกแม่ไว้ล่วงหน้า

เช้าขึ้นกิดาการก็ทำตัวเป็นปกติ รอให้ถึงกำหนดวันเดินทางแล้วค่อยแอบหนีออกไป ฝ่ายน้ำตาลพอเช้านี้รู้ว่ากิดาการพูดกับเบนเรื่องแต่งงานแล้วไม่สำเร็จ และถึงแม้กิดาการจะรับปากว่าจะพยายามทำให้สองคนแต่งงานกันให้ได้   แต่ น้ำตาลก็หวาดหวั่นไม่มั่นใจ จำต้องช่วยเหลือตัวเองอีกทางด้วยการทำเป็นจะคิดสั้นฆ่าตัวตาย พอเบนเข้ามาห้ามเธอก็ร่ำไห้คร่ำครวญว่าไม่มีใครต้องการเธอ และเธอก็ไม่อยากทำให้เบนกับกิดาการทะเลาะกันด้วย   เบนอดสงสารไม่ได้

ปลุกปลอบน้ำตาลอยู่พักหนึ่ง โดยไม่รู้ว่าทั้งหมดคือแผนเรียกคะแนนสงสารของน้ำตาล

ข้างฝ่ายบรมก็ยังเครียดกับพิษสงของน้ำตาลไม่หาย กลัวเรื่องเลยเถิดแล้วจะคุมไม่อยู่ ที่สำคัญน้ำตาลมีคลิปบางอย่างที่จะเล่นงานเขาได้ทุกเมื่อ แต่บรมไม่ยอมบอกเรื่องคลิปนี้ให้ อัญชลีรู้ แม้อัญชลีจะซักไซ้สงสัยมากเท่าใดก็ตาม

ส่วนบีก็ยังทำตัวอิสรเสรีเหมือนเคย กินเหล้าเสพยากับเพื่อนฝูงเป็นอาจิณ โดยไม่รู้ว่าทั้งเพื่อนสาวและเพื่อนชายแอบถ่ายคลิปเอาไว้แทบทุกครั้ง

เมื่อบีไม่รับผิดชอบงานของตัวเอง ทั้งที่อยากจะเป็นซุปเปอร์สตาร์คนใหม่ เพลงที่อัดไปหมดแล้วก็แย่มากจนฟังไม่ได้ บรมไม่พอใจอย่างมาก สั่งบุริมแก้ไขใหม่ โดยเขาจะตามตัวบีเข้ามาให้ได้ แต่พอบรมโทร.ไป บีก็ไม่สนใจที่จะรับสาย จนเพื่อนสาวที่นอนอยู่ด้วยกันรำคาญปิดเครื่องไปเลย

บรมกลุ้มใจ เรียกอัญชลีมาพบในห้องทำงาน แล้วบ่นเรื่องบีให้เธอฟัง อัญชลีไม่รู้จะช่วยยังไง ได้แต่พูดไปตามตรงถึงนิสัยของบี บรมเลยยิ่งเครียดหนักขึ้นไปอีก

ขณะเดียวกัน บัวที่เริ่มไม่ไว้ใจน้ำตาลก็เทียวมาหาที่บ้านเบนบ่อยขึ้น กลางวันวันนี้บัวทำทีซื้ออาหารมาให้น้ำตาล ก่อนจะเลียบเคียงถามเธอว่าได้คุยเรื่องหุ้นกับบรมอีกหรือเปล่า

"อ้อ น้ำตาลลืมบอกครูไป...ว่าคุณบรมยอมโอนหุ้นให้แล้วค่ะ"

"จริงเหรอ...เขาจะโอนให้เมื่อไหร่"

"วันที่น้ำตาลแต่งงานกับพี่เบน คุณบรมจะโอนหุ้นให้ทันทีค่ะ"

"มันก็เข้าอีหรอบเดิม"

"ไม่มีทางค่ะครู เขาไม่กล้าเล่นตุกติกกับน้ำตาลอีกหรอก"

"แล้วน้ำตาลไปแอบตกลงอะไรกับเขาอีกหรือเปล่า"

"เปล่าค่ะ น้ำตาลแค่ขู่จะเอาจริงเท่านั้นเอง" น้ำตาลยิ้มอย่างเป็นต่อ บัวมองหวาดระแวง ถามต่อไปว่าเบนจะยอมให้ความร่วมมือเหรอ น้ำตาลมั่นใจว่าเขาต้องยอม เพราะพี่ดาของเธอรับปากแล้วว่าจะช่วย

"แต่คุณดากับนายเบนเขารักกันไม่ใช่เหรอ"

"เมื่อก่อนอาจจะใช่ค่ะ แต่ตอนนี้ทั้งสองคนคงจะเลิกกันแน่ๆ เพราะต่างคนต่างก็หมางเมินใส่กัน....อีกไม่นานหรอกค่ะ"

น้ำตาลยิ้มแย้มมีความสุข บัวมองด้วยความกังวล รับรู้ ถึงความร้ายกาจของน้ำตาล หลังจากนั้นบัวก็ไปโผล่ที่ออฟฟิศของเบน สอบถามเรื่องที่น้ำตาลพูด เบนตอบชัดว่าตนไม่เคยรับปากว่าจะแต่งงานกับน้ำตาล ที่ผ่านมาตนปฏิเสธทุกครั้ง

"แล้วทำไมน้ำตาลถึงดูมั่นใจนักว่าเบนจะแต่งด้วย"

"ผมไม่รู้หรอกครับ และก็ไม่อยากรับรู้ด้วย ผมเบื่อกับเรื่องพวกนี้เต็มทนแล้ว"

"พี่ว่าน้ำตาลต้องมีแผนการอะไรอยู่แน่ๆ เพราะน้ำตาลบอกกับพี่ว่าคุณดาจะช่วยทำให้เบนยอมแต่ง"

"คุณดา...งั้นเหรอครับ"

"อืม...น้ำตาลพูดแค่นั้น พี่คิดว่าเธอกำลังอยู่ในเกมของน้ำตาลแล้วล่ะ และก็กำลังเสียเปรียบซะด้วยสิ ระวังตัวหน่อยนะเบน...น้ำตาลเป็นเด็กฉลาด ความน่าสงสารของเขาจะเป็นภัยกับคนใกล้ตัว"

"ถ้าอย่างนั้นคุณดาก็อาจจะโดนหลอกงั้นเหรอครับ"

"ไม่แน่นะ"

"ผมต้องคุยกับคุณดาให้รู้เรื่อง" เบนสีหน้ามุ่งมั่นมาก

ooooooo

ตกเย็น บรมกลับเข้าบ้านเห็นบีนอนแผ่หลาอยู่ที่โซฟาในสภาพไม่ต่างจากขี้เหล้าเมายาก็เดือดดาล คว้าหมอนขว้างใส่จนบีสะดุ้งลืมตาขึ้นมางงๆ

"หัดมีความรับผิดชอบเหมือนชาวบ้านบ้างได้มั้ย"

"บีก็ทำงานให้ป๋าแล้วไง...จะเอาอะไรกับบีอีก" บีสวนด้วยความรำคาญ นั่นยิ่งทำให้บรมโมโหฉุนเฉียว

"อ๋อ ที่แกทำงานทุกวันนี้ แกทำให้ฉันหรอกเหรอเจ้าบี... แกนี่มันไม่มีความคิดเอาซะเลย คนอื่นเขาดิ้นรนกันแค่ไหนกว่าจะได้ออกอัลบั้มกับเพลินเรคคอร์ด แต่แกนี่ฉันแทบจะกราบเท้าให้ทำ"

"นี่ป๋าจะให้บีทำอะไรอีก บีก็เข้าห้องอัดเพลงเสร็จหมดแล้วไม่ใช่เหรอ"

"แกต้องกลับไปอัดเพลงใหม่"

"ทำไมต้องอัดใหม่"

"ก็ถ้ามันดีแล้วฉันจะให้แกอัดใหม่ทำไมล่ะ หรือถ้าแกไม่อยากทำก็ไม่ต้อง ฉันจะได้เลื่อนวางแผงอัลบั้มแกออกไป"

"ทำงั้นได้ไงป๋า...ป๋าออกข่าวไปหมดแล้วนี่"

"งั้นก็ไปจัดการตามที่ฉันสั่งซะ" บรมพูดจบก็เดินออกไปทันที บีฮึดฮัดอารมณ์เสีย แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่นที่ดีกว่าทำตามคำสั่งพ่อ

ด้านเบน หลังจากคุยกับบัวเมื่อตอนบ่าย...พอตกเย็นกลับบ้านหวังจะเจอกิดาการจะได้พูดคุยเรื่องที่เขาคาใจ กลับไม่เจอตัว เข้ามาดูในห้องก็ไม่มี เห็นแต่ต้นฉบับนิยายที่เธอเขียนทิ้งค้างเอาไว้

กิดาการออกไปกินข้าวกับบุริมและคุยกันเพลินจนเวลาล่วงเลย บุริมจึงขับรถมาส่งเธอที่บ้าน เบนกำลังขุ่นมัวอยู่ เห็นเข้าก็หึงหวงและหมั่นไส้ พูดจากับกิดาการไม่ค่อยดีนัก

จนบุริมทักท้วงอย่างทนไม่ไหว

"นี่...แกไม่มีสิทธิ์มาออกคำสั่งกับคุณดาแบบนี้ เพราะแกไม่ได้เป็นอะไรกับคุณดา"

"พี่บุก็เหมือนกัน"

"ชักจะมากไปแล้วนะเบน ตกลงแกเป็นแฟนใครกันแน่ คุณดาหรือน้ำตาล หรือจะเป็นพระยาเทครัวอย่างในข่าว"

"ผมไม่เคยบอกเลยว่าผมเลือกน้ำตาล" พูดจบเบนมองกิดาการเป็นเชิงว่าคนที่เขาเลือกคือเธอ...กิดาการรับรู้ แต่เลี่ยงที่จะเดินหนีเข้าบ้าน เบนรีบก้าวตามติด ทิ้งบุริมยืนอึ้งอยู่กับที่ด้วยความโกรธ

เบนตามมาคว้าแขนกิดาการ บอกว่าเรามีเรื่องต้องคุยกัน กิดาการสะบัดแขนออก พร้อมกับพูดโพล่งว่า "แต่ฉันไม่มี..."

"คุณรู้ตัวไหมว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่"

"รู้สิคะ...กำลังทำในสิ่งที่ถูกต้องไงล่ะคะ"

"ไอ้การที่คุณเที่ยวไปให้ความหวังกับน้ำตาลว่าผมจะแต่งงานด้วยเนี่ยนะ ที่คุณเรียกว่าถูกต้องน่ะ"

"อืม...ก็ใช่" กิดาการทำไม่รู้ไม่ชี้เพราะก็รู้ดีว่าไม่ถูก

"คุณ...คุณทำแบบนี้ไปทำไม"

"เพื่อไปให้พ้นจากคุณไง ฉันเบื่อเรื่องข่าวบ้าๆที่ต้องไปเกี่ยวกับคุณ ฉันเบื่อบ้านนี้เต็มทีแล้ว"

"คุณไม่ได้หมายความอย่างที่พูดใช่ไหม คุณดา...คุณเกลียดผมเหรอ" สายตาของเบนดูจริงจัง แต่กิดาการพยายามหลบสายตา

"ใช่...ฉันไม่เคยชอบคุณเลย ฉันชอบคุณบุริม"

"ไม่จริง...คุณโกหก" เบนเข้ามาเขย่าตัวกิดาการที่เริ่มจะกลั้นน้ำตาไม่อยู่ แต่เธอยังพยายามทำแข็งแกร่งเพื่อซ่อนความรู้สึกของตัวเอง ยืนยันออกไปว่า

"ฉันชอบเขา รู้ไว้ด้วย" พูดจบกิดาการวิ่งออกมาหน้าบ้าน เป็นจังหวะที่บุริมกำลังจะขึ้นรถกลับพอดี "คุณบุจะกลับแล้วเหรอคะ"

ยังไม่ทันที่บุริมจะตอบ เบนก็วิ่งตามออกมาเรียกเธอ คาดคั้นอย่างมีอารมณ์จนบุริมต้องยืนขวางไว้

"คุณดา...คุณโกหกผมใช่ไหม บอกผมสิ"

"ฉันไม่ได้โกหก ฉันกับคุณบุเราสองคนรักกัน"

เบนหน้าชากับคำตอบ บุริมตะลึงมองกิดาการไม่คิดว่าเธอจะพูดแบบนี้ ขณะที่กิดาการก็พยายามใช้สายตาอ้อนวอนให้บุริมเออออ

"ได้ยินชัดแล้วใช่ไหม แล้วก็เลิกวุ่นวายกับคุณดาได้แล้ว คนที่แกควรจะเอาใจใส่คือน้ำตาล" บุริมขึ้นเสียงใส่เบน

"ผมไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับน้ำตาล และไม่มีวันเกี่ยวข้องด้วยเป็นอันขาด"

"พี่เบน..." เสียงน้ำตาลดังออกมาจากในบ้าน ทุกคนหันมองเป็นตาเดียว "ทำไมพี่เบนต้องทำร้ายความรู้สึกน้ำตาลขนาดนี้ด้วยคะ"

"ผมไม่ได้ทำร้ายน้ำตาลนะ แต่น้ำตาลทำร้ายตัวเองต่างหาก ความน่าสงสารของคุณมันใช้ไม่ได้ผลกับผมหรอก เลิกใช้วิธีนี้กับคนอื่นๆเถอะ ผมขอร้อง"

"พี่เบนพูดเรื่องอะไรคะ น้ำตาลไม่เข้าใจ ทำไมว่าน้ำตาลแบบนี้"

"ก็ที่คุณขอให้คุณดามาพูดกับผม ให้ยอมแต่งงานกับคุณนั่นไง ที่คุณดาพูดไปทั้งหมดมันเป็นความคิดของคุณใช่ไหม ตอบผมมาสิว่า...ใช่มั้ย" เบนคาดคั้นตะคอกใส่ น้ำตาลน้ำตาไหลสะอึกสะอื้น กิดาการเห็นน้องร้องไห้ก็ทนไม่ไหว ผลักเบนออกไปพ้นจากน้ำตาล

"ฉันตอบให้ก็ได้ ว่าทั้งหมดฉันเป็นคนจัดการเอง น้ำตาลไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลย มันเป็นความคิดฉันเอง ฉันคิดว่าคุณเป็นสุภาพบุรุษพอที่จะรับผิดชอบในสิ่งที่พูดออกไป คุณควรจะปฏิเสธตั้งแต่ครั้งแรกที่เป็นข่าวกับน้ำตาล แต่คุณก็ไม่ทำ ปล่อยให้มันล่วงเลยมาจนถึงตอนนี้ แล้วคนที่ต้องถูกสังคมประณามคือใครกันคะ ไม่ใช่น้ำตาลเหรอ ฉันคงดูคุณผิดไปเหมือนกัน"

กิดาการพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เบนนิ่งฟังอย่างเจ็บปวดรวดร้าว ตัดสินใจถามย้ำขึ้นมา

"คุณอยากให้ผมแต่งงานกับน้ำตาลจริงๆใช่ไหม"

"ใช่..."

คำตอบของกิดาการทำเอาเบนแทบเสียหลัก เดินเลี่ยงออกไปทันทีด้วยความเจ็บปวด กิดาการเองก็รู้สึกไม่ต่างไปจากเขา เธอทรุดลงนั่งหมดแรงที่จะยืนต่อ...ทุกอย่างที่พูดออกไปมันตรงข้ามกับหัวใจของเธอ...

สายวันรุ่งขึ้น หลังจากเบนออกไปทำงานแล้ว กิดาการก็หอบกระเป๋าเดินทางไปใส่แท็กซี่ที่เรียกมาจอดรอหน้าบ้าน โดยบอกป้าเพ็ญว่าเธอจะไปต่างจังหวัดสองสามวัน ป้าเพ็ญแปลกใจทำไมต้องขนข้าวของไปมากมาย แถมยังสั่งเสียให้ดูแลน้ำตาลราวกับว่าจะไม่กลับมาที่นี่อีก แต่ป้าก็ไม่กล้าซักอะไรเธอมากนัก กระทั่งได้ยินเธอบอกคนขับแท็กซี่ให้ไปสนามบิน

ป้าเพ็ญถึงเอะใจ ยืนเลิ่กลั่กมองตามรถไป ก่อนจะวิ่งกลับเข้าบ้านขึ้นไปดูบนห้องกิดาการ

ปรากฏว่าเสื้อผ้าข้าวของของกิดาการหายไปเกลี้ยง บนโต๊ะทำงานมีจดหมายหนึ่งฉบับจ่าหน้าซองถึงเบนและน้ำตาล ป้าเพ็ญร้อนใจรีบโทร.หาเบน แต่เบนกำลังติดงาน วางมือถือไว้บนโต๊ะ แจ๊ดจึงรับให้ แต่ไม่ยอมบอกอะไรกับเบนตามที่รับปากป้าเพ็ญไว้

น้ำตาลเพิ่งตื่นนอน พอรู้จากป้าเพ็ญว่ากิดาการหนี

ไปแล้ว น่าจะไปต่างประเทศ น้ำตาลใจหล่นวูบ กลัวการที่จะต้องอยู่โดดเดี่ยวคนเดียว เธอรีบโทร.เข้ามือถือกิดาการ แต่ฝ่ายนั้นตัดใจไม่ยอมรับสาย แล้วปิดเครื่องหนีทั้งน้ำตา

น้ำตาลใจเสียเริ่มร้องไห้คร่ำครวญ ป้าเพ็ญเห็นแล้วสงสาร จึงลองโทร.ไปหาเบนอีกครั้ง คราวนี้เบนรับสาย พอรู้ว่ากิดาการหอบข้าวของไปต่างประเทศ เบนตกใจมาก รีบฝากงานไว้กับแจ๊ด แล้วพรวดพราดออกไปทันที

เบนให้เลขาฯเช็กเที่ยวบินไปอเมริกา จนรู้ว่าเหลือเวลาอีกหนึ่งชั่วโมงเครื่องจะออก เบนรีบบึ่งรถไปสนามบินทันที ระหว่างทางก็โทร.คุยกับน้ำตาลไปด้วย น้ำตาลเอาแต่ร้องไห้ รำพันว่าพี่ดาคงจะโกรธเธอมาก คงไม่กลับมาที่นี่อีกแล้ว พี่ดาต้องการหนีความวุ่นวายที่บ้านนี้

"ผมว่าคุณดาหนีความจริงมากกว่า ที่พวกเราวุ่นวายอยู่ทุกวันนี้เพราะเราไม่พูดความจริงกัน"

"ความจริงเรื่องอะไรคะพี่เบน"

"คุณดาขอให้ผมแต่งงานกับคุณเพราะคุณขอร้องให้คุณดาพูดใช่ไหม...ผมรู้ว่าคุณไม่ยอมรับหรอก แต่ผมดูออกว่าคุณดาไม่ได้พูดเอง"

"ดูพี่เบนเข้าใจพี่ดาไปซะทุกเรื่องเลยนะคะ พี่เบนคงจะรักพี่ดามากสินะคะ"

"ใช่ ผมรักคุณดา"

"น้ำตาลเองก็รักพี่ดาไม่ต่างไปจากพี่เบนหรอกนะคะ น้ำตาลอยากให้พี่เบนพาพี่ดากลับมาให้ได้"

หลังจากเบนวางสายไปแล้ว น้ำตาลครุ่นคิดอะไร

บางอย่างก่อนตัดสินใจโทร.ไปหาบรม

"นึกยังไงถึงได้โทร.มาหาฉัน" บรมแปลกใจ

"ฉันแค่อยากถามคุณว่า ถ้าคนที่ฉันจะแต่งงานด้วยไม่ใช่พี่เบน คุณยังจะทำตามสัญญาอยู่อีกไหม"

"คุณเป็นคนให้ข่าวเองนะน้ำตาล...ผมว่าถ้ามันเกิดเหตุการณ์แบบนี้จริงๆ โอกาสที่คุณจะกลับมาเป็นซุปเปอร์สตาร์ อีกครั้งมันคงจะริบหรี่แล้วล่ะ แต่อาจจะได้ฉายาใหม่เป็น น้ำตาลจอมลวงโลกแทน"

"ตอบคำถามฉันมาก่อน" น้ำตาลเสียงเขียว

"ไม่เอาน่า อย่าอารมณ์เสียสิ สัญญาก็ยังเป็นสัญญา

ก็แค่หาพ่อของเด็กในท้องให้ได้ ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม คุณก็จะได้ตามที่ผมสัญญา แต่คุณจะไม่เหลือชื่อเสียงอีกต่อไป"

น้ำตาลวางสาย ครุ่นคิดสิ่งที่บรมพูดด้วยความวิตกอย่างยิ่ง อีกไม่กี่อึดใจเธอก็หยิบมือถือขึ้นมากดอีกครั้ง...น้ำตาลส่งข้อความไปบอกกิดาการว่าเธอตกบันได กิดาการเชื่อสนิทรีบร้อนกลับออกจากสนามบิน เมื่อเบนไปถึงจึงสวนทางกัน แต่เบนคิดว่าเขามาถึงช้าไปเสียแล้ว

เมื่อไม่พบกิดาการ เบนบึ่งรถกลับบ้านด้วยความผิดหวัง น้ำตาลเองก็คิดว่าข้อความที่เธอส่งไปไม่บังเกิดผล จึงร้องไห้เสียใจอย่างหนัก

"พี่ดาคงไม่อยากเห็นหน้าน้ำตาลอีกแล้ว น้ำตาล

ผิดเองเพราะน้ำตาลคิดถึงแต่ตัวเอง ไม่เคยสนใจความรู้สึกของพี่ดาเลย...พี่เบน น้ำตาลขอโทษนะคะที่ทำให้พี่สองคนต้องแยกจากกัน"

"คุณควรจะบอกกับคุณดาเหมือนที่บอกกับผม"

"น้ำตาลตั้งใจจะบอกกับพี่ดาทันทีที่พี่ดากลับมา...แต่มันก็สายไป...พี่เบนคะ" น้ำตาลหยิบจดหมายของกิดาการส่งให้...แล้วย้ำจริงจัง "พี่ไม่จำเป็นต้องแต่งงานกับน้ำตาลตามที่พี่ดาบอกหรอกนะคะ น้ำตาลไม่ต้องการแล้ว น้ำตาลไม่อยากให้พี่สองคนต้องเดือดร้อนเพราะน้ำตาล น้ำตาลอยากให้พี่ดากลับมา..."

น้ำตาลสะอื้นฮัก เบนกอดปลอบด้วยความสงสาร... แต่พอสองคนแยกกันไปพักเดียว กิดาการก็โผล่พรวดเข้ามาหาน้ำตาลด้วยท่าทีร้อนรนเป็นห่วง โดยที่เบนแอบมองอยู่เงียบๆ

เมื่อรู้ว่าถูกน้ำตาลหลอกอีกแล้ว กิดาการโกรธขึ้นมาทันที ต่อว่าน้ำตาลทำไมต้องโกหกพี่ด้วย

"น้ำตาลขอโทษค่ะพี่ดา   ถ้าไม่เมสเสจไปแบบนั้น

พี่ดาจะยอมกลับมาเหรอคะ อย่าทิ้งน้ำตาลไปเลยนะคะพี่ดา เพราะน้ำตาลรักพี่ดา ถึงไม่อยากให้ไปจากน้ำตาลนะคะ แล้วก็...น้ำตาลอยากให้พี่ดากับพี่เบนคืนดีกัน น้ำตาลบอกพี่เบนหมดแล้วค่ะว่าน้ำตาลเป็นคนขอร้องให้พี่ดาพูดกับพี่เบนเรื่องแต่งงาน จะไม่มีงานแต่งงานระหว่างพี่เบนกับน้ำตาลเกิดขึ้นหรอกค่ะ เพราะน้ำตาลรู้ดีว่าคนที่พี่เบนรักคือพี่ดา...น้ำตาลอยากเห็นพี่ทั้งสองคนมีความสุขค่ะ"

เบนยิ้มที่ทุกอย่างกำลังจะคลี่คลายในทางที่ดี แต่กิดา-การฟังด้วยความรู้สึกสับสนเพราะที่ผ่านมาน้ำตาลไม่ได้พูดกับเธอแบบนี้

"พี่ดาคะ กลับมาอยู่กับน้ำตาลเหมือนเดิมนะคะ"

"น้ำตาล...ที่น้ำตาลพูดมาทั้งหมดก็แค่ต้องการให้พี่กลับมาเท่านั้นใช่ไหม"

"พี่ดาไม่เชื่อใจน้ำตาลแล้วเหรอคะ"

"พี่...พี่สับสนไปหมดแล้ว ไม่รู้ว่าอะไรจริงอะไรหลอก

กันแน่ ในเมื่อน้ำตาลไม่ได้เป็นอะไร พี่ก็คงต้องทำตามความตั้งใจเดิม"

กิดาการคว้ากระเป๋าเดินทางออกจากบ้าน แล้วต้องหยุดชะงักกับเสียงเรียกของเบน...เบนขอร้องให้เธออยู่กับเขาที่นี่ เพราะเขารักเธอ เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่เขาจะแต่งงานด้วย

"แล้วน้ำตาลล่ะคะ"

"ผมเชื่อว่ามันจะมีทางออกที่ดีที่สุดสำหรับน้ำตาล และคุณกับผมต้องมาช่วยกันหาทางออกให้เขา...นะครับ กลับเข้าบ้านของเราเถอะนะ"

เบนรวบรัดไม่รอคำตอบ โอบไหล่พาเธอเข้าบ้านทันที

"นี่คุณ...ปล่อยมือเดี๋ยวนี้เลยนะ ฉันยังไม่ได้บอกเลยว่าจะอยู่ที่นี่" กิดาการเบี่ยงตัวหนีแก้เขิน เบนรู้ทันรีบออดอ้อนเข้าไปอีกจนเธอใจอ่อนยอมให้เขาเอากระเป๋าขึ้นไปเก็บบน ห้อง ป้าเพ็ญกับน้ำตาลแอบดูอยู่เงียบๆ รู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก

แล้วคืนนั้นน้ำตาลก็โทร.ไปบอกแม่ของกิดาการที่อเมริกาว่ากิดาการเปลี่ยนใจ ไม่ไปที่นั่นแล้ว พี่ดาจะอยู่เป็นเพื่อนตนที่นี่ นอกจากนี้น้ำตาลยังได้คุยกับแม่ของตัวเองด้วย ถูกแม่ถามเรื่องแต่งงาน น้ำตาลบอกว่าเรื่องนั้นตนไม่สนใจแล้ว

"หา! นี่แกคิดว่าแกกำลังเล่นขายของอยู่หรือไงกัน แกเที่ยวป่าวประกาศไปทั่วว่าจะแต่งงานแล้วก็มาบอกกับแม่ว่าไม่แต่งซะงั้น นี่มันเป็นแผนการอะไรของแกอีก แล้วไอ้ที่แกคุยนักคุยหนาว่าทุกอย่างต้องเป็นของแกน่ะ มันจะได้ไหม"

"มันต้องได้สิแม่ อย่างน้อยที่หนูทำตอนนี้พี่ดากับพี่เบนก็ไม่ต้องเดือดร้อนเพราะหนู"

"นี่...เดี๋ยวก่อน นี่เรื่องมันเป็นยังไงกัน เล่าให้แม่ฟังสิ"

"หนูบอกแม่ได้แค่นี้แหละค่ะ แม่ไม่ต้องเป็นห่วงน้ำตาลนะคะ เพราะน้ำตาลมีพี่ดาดูแลอยู่ทั้งคน สบายใจได้ค่ะ แค่นี้ก่อนนะคะแม่ สวัสดีค่ะ" น้ำตาลตัดบทและวางสายโดยเร็วจนญาณีเรียกไม่ทัน...

หลังจากนั้นน้ำตาลออกจากห้องจะลงมาข้างล่าง แต่เห็นเบนกับกิดาการเปิดเพลงเต้นรำกันอย่างมีความสุข เธอหน้าเศร้าเฝ้ามองทั้งคู่อย่างสะท้อนสะเทือนใจ ทำไมเธอถึงไม่มีคนรักจริงแบบนี้บ้าง...แล้วหันกลับเข้าห้องนั่งร้องไห้อยู่ กับตัวเอง พลางเอามือลูบท้องที่เริ่มใหญ่เห็นชัดขึ้น

นั่งจมอยู่กับความเศร้าสักพัก น้ำตาลก็พยายามสลัดความเศร้าทิ้ง ลุกขึ้นเดินไปหยิบแผ่นซีดีคอนเสิร์ตของตัวเองที่มีแฟนเพลงมากมายให้การ ต้อนรับมาเปิดดู ทำให้อดนึกถึงเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นมากมายขณะที่เธอมีชื่อเสียงในฐานะ นักร้องยอดเยี่ยมแห่งปี ไม่ว่าจะเป็นแฟนเพลงหรือนักข่าวล้วนแต่ให้ความสนใจอยากใกล้ชิดเธอ

นึกย้อนไปวันชื่นคืนสุขเหล่านั้นแล้ว น้ำตาลปาดน้ำตาทิ้ง บอกตัวเองด้วยสีหน้ามุ่งมั่นว่า

"ฉันต้องกลับไปเป็นเหมือนเดิมให้ได้"

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

เสน่ห์เหลือล้น “บัว นลินทิพย์” มีผลงานออนแอร์ 5 วันรวด! แฟนๆ ถูกใจ

เสน่ห์เหลือล้น “บัว นลินทิพย์” มีผลงานออนแอร์ 5 วันรวด! แฟนๆ ถูกใจ
21 มิ.ย 2564

02:50 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันจันทร์ที่ 21 มิถุนายน 2564 เวลา 13:59 น.