ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

เพลงรักริมขอบฟ้า

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

เช้าขึ้น น้ำตาลทำเป็นสำนึกผิดมาขอโทษเบน แต่เบนไม่ใส่ใจ แถมยังไล่เธอไปไกลๆ อย่าได้เข้ามาใกล้หรือคิดทำอะไรอย่างเมื่อคืนอีก เพราะเขาไม่เคยรู้สึกอะไรกับเธอเลยสักนิด...

ส่วนที่เพลินเรคคอร์ด สายวันนี้บุริมมาชวนบัวกับบรรณไปดูบีซ้อมร้องเพลงที่จะขึ้นคอนเสิร์ตกับปิ๊กเร็วๆนี้ ซึ่งสาม พี่น้องได้แต่หวังว่าคนไม่เอาไหนอย่างบีจะทำให้บรมล่มจมเจ๊งไม่เป็นท่า แล้วแนวโน้มก็น่าจะเป็นอย่างงั้นเสียด้วย เพราะบีก็ยังร้องเพลงไม่เอาไหน ทั้งผิดทั้งเพี้ยน แต่บีก็ดึงดันเหมือนเดิมว่าดีแล้ว จะเอาแบบนี้ บรมเลยต้องเข้ามาปราม เพราะรับปากกับบุริมไว้แล้วว่าให้เขาจัดการได้เต็มที่ และบีก็ต้องเชื่อฟังบุริมด้วย

ปิ๊กเพิ่งรู้จากบุริมว่าบีจะขึ้นคอนเสิร์ตกับตน แถมยังจะโดดเด่นเกินหน้าตนที่เป็นเจ้าของงาน ปิ๊กถึงกับหงุดหงิดหัวเสียอย่างรับไม่ได้

"เป็นใบสั่งจากคุณบรมน่ะ พี่ขอโทษที่ไม่ได้บอกปิ๊ก นึกว่าทีมงานบอกแล้ว"

"บีจะร้องเพลงของเขา แล้วก็เพลงของปิ๊กด้วยน่ะเหรอครับ อย่างนี้ปิ๊กยกคอนเสิร์ตให้เขาไปเลยไม่ดีกว่าเหรอ"

"เอาน่ะปิ๊ก พี่เข้าใจนะ ปิ๊กก็เล่นให้ดีที่สุดแล้วกัน ส่วนบี เขาจะดับจะเกิดก็ขึ้นอยู่ที่ตัวเขาเอง"

"ปิ๊กลำบากใจนะพี่บุ  ทำกับปิ๊กอย่างนี้ได้ไง อีกสองอาทิตย์ ก็ต้องแสดงแล้ว"

"พี่ก็ลำบากใจ แต่บางครั้งเราก็ต้องยอมเพื่อความอยู่รอด... นะปิ๊กนะ บางทีบีอาจจะเป็นตัวเปรียบเทียบที่เสริมปิ๊กก็ได้"

ปิ๊กได้แต่ส่ายหน้า เหลือบไปมองบีบนเวทีอย่างเซ็งสุดขีด

ooooooo

ตอนแรกตั้งใจจะทำงานอยู่กับบ้าน แต่แล้วเบน ต้องเปลี่ยนใจกะทันหันหลบหลีกน้ำตาลเข้ามาทำงาน ที่ออฟฟิศ แจ๊ดไม่รู้ว่าเบนเป็นอะไร เห็นหน้าตาไม่สู้ดี เครียดๆชอบกล เธอชวนไปกินข้าวกลางวันเขาก็ปฏิเสธเสียงแข็งๆ

แจ๊ดกลับออกจากห้องทำงานเบนด้วยความข้องใจ อีกครู่เบนก็มาเรียกนิลเข้าไปพบตามลำพัง เขาสั่งนิลให้สืบหาที่อยู่ กิดาการมาให้ได้

ส่วนที่บ้านเบน บรมตั้งใจมาสอบถามความคืบหน้าเรื่องเบนที่น้ำตาลรับปากว่าจะทำให้เขาแต่งงาน กับเธอให้ได้ พอรู้ว่าแผนของน้ำตาลไม่สำเร็จ บรมเซ็งอย่างบอกไม่ถูก ซึ่งน้ำตาลก็โอดโอยว่า เห็นเบนนิ่งๆ สุภาพๆ ไม่นึกว่าจะยากเย็นขนาดนี้

"ถ้าทำให้นายเบนยอมแต่งงานไม่ได้ มันจะยิ่งมีผลเสียกับน้ำตาลเองนะ"

"แล้วจะให้ทำไงล่ะคะ ก็พี่เบนไม่ยอมสักที น้ำตาลไม่เคยเจอผู้ชายที่ยากอย่างเขามาก่อน คุณบรมน่าจะเลือกคนอื่น ที่ง่ายกว่านี้มาให้น้ำตาล"

"ไม่มีใครดีกว่านี้แล้วละน้ำตาล อะไรกัน...นี่ไม่ใช่น้ำตาล ที่ผมรู้จักเลยนี่ แค่นี้จะยอมแพ้แล้วเหรอ"

"ยังค่ะ น้ำตาลยังไม่แพ้ น้ำตาลต้องเอาชนะเขาให้ได้"

หลังจากบรมกลับไปแล้ว น้ำตาลก็เดินเกมต่อ เธอโทร. ไปบอกบุริมว่ากิดาการย้ายกลับไปอยู่คอนโดฯแล้ว เพราะทนไม่ไหวเรื่องที่เป็นข่าว เธอเลยอยากให้บุริมช่วยไปปลอบใจ พี่สาวของเธอหน่อย

"ได้สิ งานถนัดพี่อยู่แล้ว" บุริมยิ้มกริ่ม ตั้งใจฟังน้ำตาล อธิบายเส้นทางไปคอนโดฯกิดาการจนแม่นยำ เสร็จแล้วบอกบีกับปิ๊กให้ซ้อมเพลงกันไปก่อน ค่ำๆเขาจะกลับมาดู

"พี่บุจะไปไหนคะ" บัวก้าวเข้ามาจ้องพี่ชายอย่างจับผิด บุริมไม่ทันตั้งตัวเลยอึกๆอักๆ ทำให้บัวยิ่งสงสัย "ไปหาคุณดาใช่ไหม"

"ไม่ใช่ พี่จะไปเจอเพื่อนเก่า ไอ้แมนไง มันลงมาจากลำปาง ว่าจะไปเจอมันซะหน่อย"

"น้ำตาลหลอกใช้อะไรพี่บุอีก"

"อะไรกันบัว อย่ามาจับผิดพี่ได้ไหม ไม่เกี่ยวกับน้ำตาลสักหน่อย"

"บัวรู้ว่าพี่บุยังมีเยื่อใยกับเด็กนั่นอยู่ แต่อย่าลืมนะว่า เรากำลังใช้น้ำตาล ต้องอย่าให้น้ำตาลหลอกใช้เรา พี่บุอย่าไปยุ่งกับคุณดาดีกว่า ปล่อยให้เขาคบกับเบนนั่นแหละดีแล้ว"

"พี่ไม่ได้ถูกหลอกใช้ บัวเลิกกล่าวหาพี่ซะที แค่เรื่องงาน พี่ก็ปวดหัวจะแย่อยู่แล้ว"

บุริมฮึดฮัดออกไป บัวมองตามไม่สบายใจ จู่ๆบัวรู้สึก ปวดหัวจี๊ดขึ้นมา ทีมงานคนหนึ่งสังเกตเห็นรีบเดินเข้ามาถามบัวว่าเป็นอะไรหรือเปล่า

"แค่ปวดหัวนิดหน่อย เดี๋ยวมานะ"

บัวผลุนผลันออกไปที่ห้องน้ำ รู้สึกเวียนหัวเหมือนจะหน้ามืด เธอเปิดน้ำจะล้างหน้า แต่พอมองไปที่กระจกก็เห็นหน้าบรมหัวเราะเยาะหยัน ทั้งด่าว่าบัวเป็นพวกลูกเมียน้อย ไม่มีวันชนะเขาได้ บัวต้องอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขาไปตลอดชีวิต...

บัวผงะ วักน้ำใส่กระจกอย่างเกลียดชัง ตะโกนด่าบรมแล้วกรีดร้องอย่างขวัญเสีย จนเซไปโดนเหลี่ยมคมของประตู ถูกบาดเลือดไหล

"พี่บัวเป็นอะไรหรือเปล่าคะ" ทีมงานวิ่งพรวดเข้ามาถาม

บัวรู้สึกตัว มองไปที่กระจกไม่มีใคร จึงยอมให้ทีมงาน ประคองพาออกไป

ooooooo

กิดาการแปลกใจมากที่บุริมมาหาเธอที่คอนโดฯ แต่ไม่ทันที่จะเชิญเขาเข้ามาในห้อง เบนก็โผล่มาอีกคน

"อ้าว...เบน แกนัดกับคุณดาไว้เหรอ" บุริมทักเบน แต่กิดาการชิงตอบเสียก่อน

"เปล่าค่ะ เราไม่ได้นัดกัน ดาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาจะมาที่นี่"

"งั้นก็มาเซอร์ไพรส์เหมือนผมน่ะสิครับ บังเอิญจริงๆ"

"แต่ดาไม่ต้อนรับเขาเหมือนกับที่ต้อนรับคุณบุหรอกนะคะ"

"หนูดา ผมอยากจะอธิบาย..."

"ไม่จำเป็นค่ะ   คุณกลับไปหาน้ำตาลดีกว่านะคะ

ฉันไม่อยากเป็นข่าวมือที่สามอีก...เดี๋ยวเราไปทานข้าวกัน

ดีกว่านะคะคุณบุ ขอบคุณนะคะสำหรับดอกไม้ คุณบุรู้ใจดาเสมอเลย"

กิดาการจงใจประชดเบนด้วยการควงแขนบุริมเข้าห้องพัก แล้วปิดประตูใส่หน้าเบนที่ยืนซึมอย่างเจ็บปวด แต่พอเธอเข้ามาในห้องก็ทรุดตัวลงนั่งอย่างอ่อนแรง

"นายเบนก่อเรื่องวุ่นวายอะไรไว้เหรอครับ คุณดาถึงได้โกรธมันมากขนาดนี้"

"ก็...ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ดาแค่คิดว่าอยู่ห่างๆกันไว้ดีกว่า ดาไม่อยากตกเป็นจำเลยของสังคมมากไปกว่านี้"

"คุณดาไม่ได้ทำอะไรผิด อย่าไปสนใจข่าวเลยครับ งั้นเราออกไปทานข้าวกันดีกว่า"

"งั้นขอดาแต่งตัวสักครู่นะคะ" เธอเดินหายเข้าไปห้องด้านใน บุริมรีบกดมือถือหาน้ำตาลทันที ส่งข่าวว่าเขามาถึงห้องกิดาการแล้ว เบนก็มาด้วย แต่ไม่ต้องห่วง ท่าทางกิดาการโกรธเบนมาก ไล่กลับไปไม่ให้เข้าห้องเลยด้วยซ้ำ

"ขอบคุณนะคะพี่บุ น้ำตาลเลิฟพี่บุจังค่ะ ถ้าน้ำตาลได้ทุกอย่างจากคุณบรมแล้วจะไม่ลืมพี่บุเลย บายค่ะ จุ๊บๆ" น้ำตาลวางสาย ยิ้มกระหยิ่มอย่างมีแผนต่อไป

ooooooo

บัวทำแผลที่มือเสร็จก็กลับเข้ามาในคอนเสิร์ต ฮอลล์อีกครั้ง ซึ่งบีกำลังเซ็งจัดไม่มีกะจิตกะใจจะซ้อม บัวกำลังเครียดอยู่ เห็นดังนั้นเลยระเบิดอารมณ์ออกไป

"ร้องให้มันมีพลังหน่อย อย่างนี้คนดูจะได้ยินได้ไง เอาใหม่"

บีชะงัก มองบัวอย่างไม่พอใจนัก...ปิ๊กแอบยิ้มสะใจ พอบีพยายามใหม่ กลับถูกบัวด่าเข้าให้อีก

"ใช้ไม่ได้เลย ดีแต่แหกปากตะโกน ห่วยแตกที่สุด อยากให้พ่อแกมาได้ยินจริงๆ"

บีทั้งอายและโมโห สวนกลับทันควัน "อาบัว! พูดกันดีๆก็ได้นี่ ทำไมต้องว่าบีหยาบๆด้วย"

บรรณที่ดูอยู่รอบนอกเห็นท่าไม่ดีรีบเข้ามาจับบัวไว้ แล้วร้องบอกบีว่า

"ใจเย็นๆบี อาบัวคงอินมาก ไม่มีอะไรหรอก ซ้อมต่อเถอะ เดี๋ยวอาคุยกับอาบัวเอง"

ว่าแล้วบรรณก็ดึงบัวออกไป บีไม่รู้จะเอายังไง ไม่มีใครดูแลการซ้อม เขานั่งลงอย่างหงุดหงิดไม่พอใจ คนอื่นๆพลอยเซ็งกันไปหมด

บรรณพาบัวหลบไปคุยกันตามลำพัง เขาถามน้องว่า เป็นอะไร ทำไมถึงพูดอะไรแปลกๆ

"บัวคงเครียดน่ะค่ะ" บัวยกสองมือขึ้นมาปิดปากตัวเอง อย่างหวาดกลัว

"นั่นมือไปโดนอะไรมา"

"บัวล้มในห้องน้ำค่ะ แล้วโดนอะไรบาดไม่รู้"

"อย่าเครียด  แผนเราใกล้จะสำเร็จแล้ว  ทันทีที่น้ำตาลคลอด เราก็จะได้ทุกอย่างมาเป็นของเรา"

"แต่บัวไม่แน่ใจ..."

"ไม่แน่ใจอะไรอีก"

"พี่บรรณรู้หรือเปล่าว่าพี่บุเปลี่ยนไป ไม่รู้ว่าน้ำตาลกำลัง หลอกใช้อะไรเขาอีก"

"บุมันอาจจะรักคุณดาจริงๆก็ได้"

"ไม่มีทางคุณดาไม่ใช่สเปกเขา  เขาไม่เคยลืมน้ำตาลหรอก"

"แต่ยังไงตอนนี้มันก็ต้องตัดใจ ไว้ให้เสร็จงานแล้วอยากได้อะไรค่อยว่ากัน พี่จะคอยปรามมันเอง บัวอย่าคิดมาก ถ้าไม่สบายใจบัวกลับไปก่อนก็ได้"

"ไม่ค่ะ บัวอยู่ต่อได้" บัวพยักหน้ารับแต่สีหน้ายังเหนื่อย อยู่ แล้วก็เดินกลับเข้าไปในฮอลล์ บรรณมองน้องสาวรู้ว่าไม่เชื่อ สิ่งที่บรรณพูดแน่นอน

ooooooo

ตกกลางคืน เบนเมากลับมา แต่ถึงจะเมาเขาก็ไม่ยอมให้น้ำตาลเข้าใกล้อยู่ดี ทั้งไล่ทั้งว่าให้จนน้ำตาลโมโหฮึดฮัดกับความเย็นชาของเขา...

ฝ่ายบุริมอารมณ์ดีกลับเข้าบ้าน หลังจากไปกินข้าวกับกิดาการกลับมา แต่พอเจอบรรณซักถามว่าไปไหนมา บุริมก็ชักจะอารมณ์เสีย

"เอ๊ะ ทำไมจู่ๆมาไล่เบี้ยอะไรกับผมล่ะครับเนี่ย"

"ก็แกทำอะไรกันแน่ แกปิดบังอะไรพี่กับบัวอยู่หรือเปล่า"

"โธ่ พี่บรรณ แค่เรารบกับพี่ใหญ่ก็เหนื่อยพอแล้วนะ ทำไมต้องมาสงสัยอะไรกันเองด้วย นี่บัวฟ้องอะไรพี่บรรณใช่ไหม"


"ก็แกทำจริงหรือเปล่าล่ะ ถ้าแกชอบคุณดาจริงพี่ก็ไม่ว่า แต่ถ้าแกจีบเขาเพราะน้ำตาลยุละก็ พี่ว่ามันไม่แฟร์สำหรับคุณดาและเบนด้วย"

"ผมชอบเขาจริงครับ เขาเป็นแรงบันดาลใจให้ผมแต่งเพลงด้วย ถึงเบนจะเป็นข่าวกับเขาอยู่ ผมก็มีสิทธิ์จีบเขา ไม่ใช่เหรอ"

"ถ้าไม่ใช่ความชอบหวือหวาชั่วคราวก็เป็นเรื่องของแก แต่ยังไงก็อย่าให้เสียแผนของเราก็แล้วกัน"

"ผมรู้ดีน่าว่าอะไรเป็นอะไร เรื่องน้ำตาลผมเคยแพ้คนอื่น มาแล้ว เรื่องคุณดาผมไม่อยากจะแพ้นายเบนอีก" พูดจบบุริม เดินหนีขึ้นห้อง...บัวซึ่งแอบฟังอยู่จึงก้าวออกมาหาบรรณ

"พี่บุยังคงปากแข็งไม่ยอมรับอยู่ดี"

"พี่จะคอยจับตาดูบุเอง" บรรณตัดบททั้งที่หนักใจไม่น้อยเลย

ooooooo

สายๆวันรุ่งขึ้น บรมนำบัตรคอนเสิร์ตปิ๊กมาให้ น้ำตาลถึงบ้าน พร้อมย้ำให้น้ำตาลชวนเบนไปดูด้วย

"พี่ปิ๊กเหรอคะ น้ำตาลดูบ่อยแล้ว พี่เบนก็ไม่ไปหรอกค่ะ ของเขาต้องแจ๊สหรือคลาสสิกมากกว่า"

"ผมไม่ได้ให้คุณไปดูคอนเสิร์ตเฉยๆ แต่งานนี้บีจะได้ขึ้นคอนเสิร์ตครั้งแรกด้วย"

น้ำตาลชะงักไปนิดหนึ่ง แต่ทำเป็นไม่สนใจ บอกว่า พี่เบนคงอยากไปดูหลาน แล้วน้ำตาลต้องไปด้วยเหรอ

"น้ำตาลจะได้ควงเบนไปออกงานกลบข่าวลือไงล่ะ งานนี้นักข่าวเพียบ"

"โธ่...แล้วก็ไม่บอกแต่แรก" น้ำตาลยิ้มหวานรับบัตรคอนเสิร์ตจากบรมมาทันที

"หวานให้เต็มที่เลยนะน้ำตาล ผมคิดว่านายบุก็คงชวนคุณดาไปด้วย"

"บางที...น้ำตาลอาจจะได้พี่เบนคืนมาคราวนี้แหละ"

แล้วตกกลางคืนเมื่อเบนกลับจากทำงาน   น้ำตาลตื๊อเขาจนสำเร็จ โดยอ้างชื่อกิดาการว่างานนี้ก็ไปด้วย เขาจะได้ ช่วยให้เธอปรับความเข้าใจกับพี่ดาของเธอง่ายขึ้น แต่เมื่อไป ถึงงานคอนเสิร์ตของปิ๊ก น้ำตาลกลับไม่ทำอย่างที่พูด เธอเจ้าเล่ห์แสนกลทำตัวเด่นดัง แถมยังกรุยทางให้บุริมได้ใกล้ชิดกิดาการมากขึ้นจนเบนเข้าไม่ถึง

ส่วนปิ๊กเจ้าของคอนเสิร์ตก็เซ็งหนักที่บรมดันบีขึ้นมาเด่นเกินหน้า ราวกับว่าเป็นคอนเสิร์ตเปิดตัวบีก็ไม่ปาน ขณะที่ผู้ชมก็ให้ความสนใจและต้อนรับบีอย่างอบอุ่นเสียด้วย นั่นยิ่งทำให้ปิ๊กรู้สึกว่าตัวเองแทบไม่เหลือพื้นที่บนเวทีอีกเลย

ที่เก้าอี้แถวหน้า กิดาการทนนั่งฟังน้ำตาลออดอ้อนออเซาะเบนอยู่นาน ที่สุดเธอก็ทนไม่ไหว ขอตัวไปห้องน้ำ แล้วส่งข้อความมายังมือถือบุริมบอกว่าไม่ค่อยสบาย ขอตัวกลับก่อน แต่พอจะเดินออกไปก็เจอเบนมาดักหน้าไว้

"หนูดา...ผมอยากอธิบายเรื่องวันนั้นให้ฟัง"

"อย่าดีกว่าค่ะ เราต่างคนต่างอยู่อย่างนี้ดีแล้ว ฉันไม่อยากรับรู้เรื่องอะไรของคุณกับน้ำตาลอีก"

"ผมกับน้ำตาลไม่มีอะไรกันนะครับ หนูดาเข้าใจผิดแล้ว"

"ฉันไม่เชื่อ ไม่เชื่ออะไรจากคุณอีกแล้ว"

"ผมไม่เคยรักน้ำตาลเลย และไม่มีวันรักด้วย"

กิดาการไม่ฟัง เบี่ยงตัวเดินหนี เบนก้าวตามไปขวางอีก

"ผมไม่มีวันทำเรื่องอย่างนั้นกับคนที่ผมไม่ได้รัก เพราะคนที่ผมรักอยู่ตรงหน้าผมนี่"

"เลิกตีหน้าซื่อโกหกได้แล้ว ฉันเชื่อในสิ่งที่ฉันเห็นมากกว่า ผู้ชายสมัยนี้เขาทำอย่างนั้นกับคนที่ไม่รักได้ไม่ใช่เหรอคะ"

"แต่นั่นไม่ใช่ผม ผมเป็นลูกผู้ชายพอ"

"ก็ดีค่ะ เพราะคุณควรจะยอมรับอย่างลูกผู้ชายซะทีว่าคุณเป็นอะไรกับน้ำตาล"

"หนูดาเชื่อผมเถอะ หนูดา...ฟังผมสักครั้งได้ไหม" เบนจับมือกิดาการไม่ปล่อย...ผู้ชมทยอยออกจากฮอลล์เพราะเป็นช่วงพักครึ่ง สายตาหลายๆคนจ้องมาที่ทั้งคู่อย่างสนใจ บุริมและน้ำตาลตามออกมาด้วย บุริมรีบเข้ามาถามกึ่งตำหนิเบนว่ามีเรื่องอะไรกัน กิดาการสะบัดมือออกจากเบนอย่างแรง บุริมเห็นดังนั้นก็เริ่มไม่พอใจ เสียงเขียวใส่เบนอีก

"ทำอะไรของนายวะเบน อยากให้เป็นข่าวอีกหรือไง"

"ใช่ ผมอยากให้ข่าวมันลงความจริงที่เกิดขึ้นซะที... น้ำตาลช่วยอธิบายความจริงให้พี่ดาของคุณเข้าใจซะทีสิ"

"พี่เบนอย่าวู่วามสิคะ มันไม่ใช่เรื่องที่จะมาอธิบายอะไรกันตอนนี้ แล้วพี่ดาก็ยังไม่พร้อมจะเข้าใจด้วย พี่บุพาพี่ดากลับไปก่อนดีกว่านะคะ ท่าทางพี่ดาจะไม่สนุกแล้ว"

"ผมไปส่งนะครับคุณดา"

กิดาการตอบรับบุริมทันที แต่เบนรีบเข้าขวางอย่างไม่ยอม

"ถ้าไม่อธิบายตอนนี้ ผมก็ไม่รู้จะอธิบายตอนไหนแล้ว ให้โอกาสผมเถอะคุณดา"

น้ำตาลเจ็บใจ แต่พอเห็นนักข่าวทยอยออกมาจากฮอลล์ก็ยิ้มร้าย เข้าไปควงแขนเบนโชว์ให้เห็น

"พี่เบนปล่อยพี่ดากลับไปก่อนเถอะค่ะ เรากลับเข้าไปดูคอนเสิร์ตกันดีกว่า"

เบนสีหน้าอึกอัก จะเอาแขนออก แต่น้ำตาลหนีบไว้แน่น นักข่าวกรูกันเข้ามา ตากล้องถ่ายรูปไม่ยั้ง พร้อมๆกับเสียงตั้งคำถามเรื่องข่าวมือที่สามดังระงม

"น้องน้ำตาล...คนนี้ลูกพี่ลูกน้องน้องน้ำตาลที่เป็นข่าว ใช่ไหมคะ"

"ใช่ค่ะ พี่ดาเป็นลูกพี่ลูกน้องน้ำตาล"

"แหม...เจอครบเลยนะคะ ควงกันมาคนละคู่แบบนี้จะสยบข่าวลือมือที่สามหรือเปล่าคะ"

"อุ๊ย ก็ไม่ได้สยบข่าวอะไรนี่คะ เรื่องมือที่สามอะไรนั่นไม่จริงซักหน่อย"

"แล้วข่าวที่ว่าน้ำตาลท้องกับคนอื่นที่ไม่ใช่คุณเบนล่ะคะ"

"แหม ข่าวก็ว่าไปเรื่อย คนไม่หวังดีกับน้ำตาลก็ปล่อยข่าวอย่างนี้ล่ะค่ะ รักเรายังหวานอยู่นะคะ แล้วก็...เราจะแต่งงานกันเร็วๆนี้แน่นอนค่ะ"

เบนอึ้งที่น้ำตาลตอบเองคนเดียยว ซ้ำเธอยังส่งยิ้มหวานให้เขา ไม่สนว่าเขาโกรธจนจะเก็บอารมณ์ไม่อยู่อยู่แล้ว ส่วนกิดาการหน้าเจื่อนเสียใจ ผละออกจากกลุ่มไปเงียบๆ บุริมเห็นดังนั้นก็รีบก้าวตาม เบนทำท่าจะตามไปอีกคน แต่ถูกน้ำตาลเหนี่ยวรั้งเกาะติดอย่างกับปลิง

กิดาการเจ็บปวดเสียใจมากเดินลิ่วออกมา นักข่าวอีกชุด เดินมาเจอเธอพอดี คำถามเรื่องมือที่สามจึงดังขึ้นอีกระลอก กิดาการไม่พอใจแต่รักษากิริยาได้ดี ตอบนิ่งๆก่อนเดินหนีไป

"ดาไม่ได้แย่งใคร ดาไม่ได้เป็นอะไรกับใครทั้งนั้น อย่าถามอีกเลย ให้ดาอยู่ของดาเถอะค่ะ"

นักข่าวอึ้ง แต่ก็ส่งซิกให้ตากล้องของตนถ่ายรูปไว้ พอเห็นบุริมตามออกมาอีกคน นักข่าวหันมาสนใจซักถาม แต่บุริมก็ไม่ตอบอะไร รีบเดินตามกิดาการไปด้วยความเป็นห่วง

พอทั้งคู่ขึ้นรถได้ บุริมก็คาดเดาว่าเหตุการณ์วันนี้ต้องเป็นแผนของบรมแน่ๆ

"แผนอะไรคะ" กิดาการสงสัย

"ก็แผนที่จะให้รวบหัวรวบหางเจ้าเบนให้ลงเอยกับนํ้าตาลเร็วๆน่ะสิครับ"

"ดางงเต็มทีแล้ว ตกลงว่าคุณเบนเป็นพ่อของเด็กในท้อง จริงหรือเปล่าคะเนี่ย"

บุริมชะงัก แล้วรีบกลบเกลื่อน "เรารีบออกจากที่นี่กันเถอะครับ เดี๋ยวนักข่าวจะมาเจออีก"

ด้านเบนที่ไม่พอใจการตอบคำถามของน้ำตาล เขาดึง เธอหลบออกมาต่อว่าในที่ลับตาคน

"ทำไมไปให้สัมภาษณ์อย่างนั้น มันเกินไปแล้วนะน้ำตาล คุณกำลังทำลายชีวิตของคนอื่นอยู่นะ"

"หมายถึงใครเหรอ พี่เบน หรือพี่ดา"

"ทุกคน"

"นักข่าวถามมา น้ำตาลก็ต้องตอบแบบนั้นเพื่อรักษาภาพของตัวเองไว้นะคะ"

"คุณยังมีภาพอะไรนั่นเหลืออีกเหรอ"

"พี่เบนคะ ทำไมพูดจาดูถูกน้ำตาลนักล่ะ น้ำตาลก็เสียใจเป็นนะคะ ถ้าน้ำตาลให้สัมภาษณ์อย่างอื่น นักข่าวก็ต้องถามต่ออีกว่าพี่ดากับพี่เบนเป็นแฟนกันจริงหรือเปล่า แล้วพ่อของเด็กในท้องน้ำตาลเป็นใครกันแน่ เรื่องมันจะยาวกว่านี้อีก"

"แล้วแบบนี้มันจะจบเหรอ"

"อย่างน้อยวันนี้พวกเขาก็คงไม่ถามอะไรเราอีก พี่เบน เห็นหรือยังคะ ว่าถ้าเราแต่งงานกันซะ เรื่องทุกอย่างก็จะจบเร็วขึ้นอีก"

"ผมไม่มีวันทำอะไรทุเรศๆอย่างนั้นหรอก คุณจำไว้เลย ว่าผมจะไม่มีวันแต่งงานกับคุณ" ว่าแล้วเบนเดินพรวดพราดออกไปทันที น้ำตาลจ้องตามตาวาวโรจน์ ฮึ่มฮั่มอย่างเจ็บใจ

"น้ำตาลจะทำให้พี่เบนแต่งงานกับน้ำตาลให้ได้!"

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

เสน่ห์เหลือล้น “บัว นลินทิพย์” มีผลงานออนแอร์ 5 วันรวด! แฟนๆ ถูกใจ

เสน่ห์เหลือล้น “บัว นลินทิพย์” มีผลงานออนแอร์ 5 วันรวด! แฟนๆ ถูกใจ
21 มิ.ย 2564

02:50 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันจันทร์ที่ 21 มิถุนายน 2564 เวลา 14:02 น.