นิยายไทยรัฐ

ข่าว

สะใภ้อิมพอร์ต

SHARE

เจริญปลุกดลตื่นตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้น ไม่ยอมให้ล้างหน้าแปรงฟันและห้ามถามอะไรทั้งสิ้น สั่งให้ตามมาเป็นพอ แล้วเดินนำไปที่ร้านขายของชำซึ่งกำลังตกแต่ง มีข้าวของวางระเกะระกะ

“คุณพ่อจะให้ผมทำอะไรเหรอครับ”

“เห็นหน้าตาฉลาดๆไม่นึกว่าจะโง่ แกก็เห็นว่าร้านยังไม่เสร็จ มีอะไรอีกหลายอย่างที่ต้องทำ ทาสี ต่อชั้นจัดร้าน ทำความสะอาด แกต้องทำทุกอย่าง หวังว่าคงจะไม่เหลือบ่ากว่าแรงเจ้าของฟาร์มเลี้ยงควายอย่างแก”

“วัวครับคุณพ่อ ผมเป็นเจ้าของฟาร์มวัว”

“เลิกเรียกฉันว่าพ่อได้แล้ว ฉันไม่ใช่ผัวแม่แก” ตวาดเสร็จ เจริญขยับจะไปแต่เห็นดลยังยืนนิ่งก็

แว้ดใส่ “ยืนทื่อเป็นสากกระบือ ทำงานสิเว้ย”

“ครับๆ สากกะเบือไม่ใช่เหรอวะ” ดลบ่นพึมพำ...

ฝ่ายลิซ่าลงมาเห็นโซฟาว่างเปล่า หันไปพูดกับวิยะดาที่เพิ่งเดินเข้ามาว่าดลหายไปไหนไม่รู้ ท่านเองก็หาเจริญไม่เจอ หายไปด้วยเหมือนกัน สงสัยจะพาดลไปทำอะไรแน่ๆ

“แม่ว่าคุณพ่อจะพาคุณดลไปที่ไหน” ลิซ่ามองแม่ที่ยืนครุ่นคิดอย่างรอคำตอบ...

เจริญนั่งกระดิกเท้าดูดโอเลี้ยงไปพลางอ่านหนังสือพิมพ์ไปด้วยอย่างสบายอารมณ์ ก่อนเหลือบมองดลที่กำลังตอกชั้นวางของ นึกสนุกอยากแกล้งขึ้นมาอีกเร่งให้เขารีบทำ ยังเหลืองานอีกหลายอย่าง ทั้งทาสี ยกของ ทำความสะอาดร้าน และที่สำคัญต้องเสร็จวันนี้ ถ้าไม่เสร็จก็ให้เขาไสหัวกลับฟาร์มไปอย่ามาเสนอหน้าให้ตนหรือลิซ่าเห็นอีก ดลรับรองว่าเสร็จแน่นอน ยังมีเวลาอีกทั้งวัน

“ทั้งวันที่ไหน ฉันให้เวลาถึงหกโมงเย็น”

ดลตกใจจะทำทันได้อย่างไรพยายามขอต่อเวลา เจริญไม่ยอมให้ต่อแถมหาเรื่องเหน็บแนมอีกต่างหาก จังหวะนั้นวิยะดาเดินนำลิซ่าเข้ามาเห็นดลถูกใช้งานก็บอกให้วางมือไม่ต้องไปบ้าจี้ตามที่เจริญสั่ง

“ไม่เป็นไรครับคุณแม่ ผมทำได้ งานแค่นี้สบายมาก”

“เห็นไหมแม่ มันพูดออกมาเอง พ่อไม่ได้บังคับ”

ลิซ่ามองดลด้วยความเห็นใจ เขาเร่งทำงานจนเหงื่อเปียกเสื้อที่สวมอยู่ก็จัดแจงถอดเสื้อออก ทำเอาลิซ่า วิยะดาและเจริญอ้าปากค้างกับผิวขาวโอโม่และซิกซ์แพ็กของเขา สองแม่ลูกถึงกับเพ้อ เจริญหัวเสียรีบยกหนังสือพิมพ์บังไม่ให้ลูกเมียเห็น วิยะดาโวยเอามาบังทำไม

“แม่ห้ามมอง ลูกก็ห้ามมองด้วย ไอ้ดล...ใส่เสื้อเดี๋ยวนี้”

“มันร้อนน่ะครับ”

เจริญไม่สนใจร้อนก็ต้องอดทน สั่งให้สวมเสื้อ ดลไม่มีทางเลือกหยิบเสื้อมาสวมไว้อย่างเดิม เจริญเอาหนังสือพิมพ์ลงเมื่อเขาสวมเสื้อเสร็จ สองแม่ลูก

อดเห็นซิกซ์แพ็กพากันถอนใจเซ็ง

ooooooo

อรในชุดออกกำลังกายเดินออกจากห้อง รู้สึกมึนๆศีรษะ รินเปิดประตูห้องตัวเองออกมาเห็นท่านก็ร้องทักจะไปเดินเล่นหรือ อรฝืนยิ้มให้ทำเหมือนไม่ได้เป็นอะไร แถมชวนเธอไปเดินออกกำลังด้วยกัน

“ไม่ได้ค่ะ วันนี้มีลูกค้าจองโต๊ะเพียบ รินต้องรีบไปเตรียมร้านก่อนค่ะ” รินสังเกตเห็นแม่หน้าซีดๆ ถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่า อรโกหกว่าไม่ได้เป็นอะไร แต่อาจเป็นเพราะหน้าสดไม่ได้แต่งหน้า

“ขนาดหน้าสดยังสวยเลยนะคะเนี่ย แม่ใครหนอ” รินกระเซ้า อรจับแก้มลูกสาว

“ปากหวาน...แม่ไปนะ” ครั้นหันหลังให้ลูกสีหน้าของอรเปลี่ยนเป็นไม่สู้ดีนัก รีบเดินออกมากลัวลูกเห็น...

ต่อชั้นเสร็จ ดลเริ่มทาสี สักพักมีเสียงกรนดังขึ้น เขาหันมองตามเสียงเห็นเจริญนั่งหลับก็ไม่ได้สนใจอะไรอีกหันไปทาสีต่อ ไม่นานนักลิซ่าเอาน้ำดื่มเย็นๆมาให้ ดลอ้อนให้ป้อนหน่อยมือเปื้อนสี เธอ

ยิ้มรับ เปิดขวดน้ำเอาหลอดใส่ขวดแล้วยื่นให้เขาดูด เห็นสีเปื้อนหน้าเขาก็เช็ดสีออกให้ เขาจับมือเธอไว้พร้อมส่งตาหวานเยิ้ม

“ขอเติมพลังหน่อยนะ” ดลหันมองเจริญเห็นยังหลับกรนคร่อกๆ รีบดึงมือลิซ่าออกมาหลังร้าน ดันหลังเธอชิดกำแพงจะเข้ามาจูบ เธอยกมือกันไว้ เตือนว่าเดี๋ยวพ่อตื่นมาเห็นจะเป็นเรื่อง เขาติงจะเห็นได้อย่างไร ท่านยังกรนเสียงดังราวกับเสียงเครื่องยนต์ ลิซ่ายิ้มขำ

“คุณหายโกรธผมเเล้วใช่ไหม”

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"ตุ้ย-โดนัท" จับคู่หวาน ร่วมฝ่าฟันอุปสรรคพิสูจน์รักแท้ ในละคร "กั๊กนักรักซะเลย"

"ตุ้ย-โดนัท" จับคู่หวาน ร่วมฝ่าฟันอุปสรรคพิสูจน์รักแท้ ในละคร "กั๊กนักรักซะเลย"
10 ส.ค. 2565

06:05 น.