กีฬา
100 year

นิยายไทยรัฐ

เสน่ห์นางงิ้ว

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1
  • 2
  • 3


เมื่อวลีโดนลูกชายต่อว่าเรื่องจ้างคนไปล้มคณะงิ้ว ก็ระเบิดอารมณ์ใส่เพราะตนไม่ชอบขี้หน้าพวกนั้น ยิ่งรู้ว่าลูกสาวมายุ่งวุ่นวายกับเขา ตนยิ่งไม่พอใจ ชยุติพยายามบอกว่าบัวไม่เคยมายุ่งกับตน มีแต่ตนที่ไปวุ่นวายกับเธอเอง

“ตาติ! นี่แกหลงกลไอ้พวกงิ้วชั้นต่ำนั่นขนาดนี้เลยเหรอ โอ๊ย...ม้าอยากจะเป็นลม”

“พวกนี้มันพวกสิบแปดมงกุฎชัดๆ ตาติไปอยู่เมืองนอกซะนานคงไม่รู้มั้งว่าเดี๋ยวนี้พวกมิจฉาชีพกรุงเทพฯมันมีมุกแปลกๆหากินสารพัด นี่ยังโชคดีนะไม่เหลือแต่ตัวล่อนจ้อนกลับมา”

ชยุติแย้งวลัยว่าทุกคนในคณะงิ้วไม่ใช่พวกต้มตุ๋น วลีตัดบท จะเป็นหรือไม่เป็น ตนขอสั่งเด็ดขาดไม่ให้เขายุ่งกับพวกนั้นอีก โดยเฉพาะนางเอกงิ้ว วลัยเห็นหลานชายจะแย้งพี่สาวจึงรีบสำทับให้เชื่อฟัง เรามันคนละชั้นกับพวกเต้นกินรำกิน ไม่วายชยุติยังต่อต้าน

“ความเป็นเพื่อนเราไม่วัดกันที่ฐานะหรอกครับ”

วลีเสียงแข็งให้เลิกสนใจพวกงิ้ว เพราะถ้ามันคิดจะจับเขาขึ้นมา คนที่เสียใจคือยิ่งจันทร์ คู่หมั้นที่หน้าตาฐานะทัดเทียมกัน พ่อแม่เธอจะคิดอย่างไรกับเรา สั่งเขาต้องหันมาเอาอกเอาใจยิ่งจันทร์เท่านั้น ชยุติเซ็งไม่พอใจที่พ่อแม่บงการชีวิตจนน่ารำคาญ

มาลัยสงสารหลานเมื่อรู้เรื่องบ่นพึมพำว่าตนเลี้ยงลูกด้วยไก่ดำหรืออย่างไร ถึงได้ใจดำขนาดนี้ ชยุติรู้สึกแย่มากที่อาม้าของตนเป็นคนทำร้ายคณะงิ้ว ตนต้องรับผิดชอบ มาลัยคิดเช่นเดียวกัน

มาลัยนำเงินมาจ่ายให้เจียงแต่เขาไม่ยอมรับ ให้ทางหลอแทนก็ไม่รับ มาลัยบ่นเราคนจีนด้วยกัน ทำแบบนี้ตนรู้สึกผิด เจียงไม่รู้ตื้นลึกหนาบางบอกอย่างจริงใจ

“อาม่าไม่ต้องรู้สึกผิดหรอก แค่เวลาพวกอั๊วแสดง อาม่ากับอาตี๋ไปคอยดูไปคอยเป็นกำลังใจให้พวกอั๊วก็พอแล้ว”

นกขมิ้นกับตรึงจิตแอบฟังอย่างไม่พอใจที่เจียงไม่รับเงินแล้วจะเอาที่ไหนมาจ่ายพวกตน เดินมาบ่นกับชาวคณะ ดำเกิงได้ยินโวยว่าเจียงทำถูกแล้ว คนเราต้องมีศักดิ์ศรี ตรึงจิตไม่อยากจะเถียงให้เสียพลังงานเพราะช่วงนี้ต้องหายใจเบาๆเนื่องจากอดข้าว

ชยุติประคองมาลัยเดินกลับบ้าน เขาถามจะช่วยเจียงอย่างไรดี มาลัยกลับชื่นชมเจียง

“ไม่ว่าจะเป็นใครให้ อีก็คงไม่รับทั้งนั้นแหละอาม่าชื่นชมอีก็ตรงนี้ ถึงจนแต่ก็มีศักดิ์ศรี”

“นิสัยนี้ก็เลยส่งมาถึงลูกสาวอย่างบัวด้วย”

“ไม่ดีหรือไง เป็นผู้ชายเจอผู้หญิงดีๆ ชีวิตก็จะมีแต่เรื่องมงคล”

ชยุติเขินบอกอาม่าว่าตนกับบัวยังไม่ได้เป็นอะไรกัน มาลัยแย็บถามอยากเป็นไหม...จ๊าดแอบฟังรีบเอาไปรายงานวลีโดยเร็ว ว่าชยุติไม่ได้หลงงิ้วแต่หลงนางเอกงิ้วที่ชื่อบัว วลีและวลัยตกใจ โดยเฉพาะที่มาลัยเห็นดีเห็นงามไปกับหลานด้วย

วลีคิดหาวิธีแก้ไข กนกวิภากลับจากมหาวิทยาลัย ได้ยินอาม้ากับอาอี๊คุยกันก็รีบเสริม เราต้องทำให้ชยุติเห็นว่ามีอีกหลายอย่างที่น่าสนใจกว่างิ้ว ตนจะให้ยิ่งจันทร์ช่วยอีกแรง...วลีจัดการโทร.บอกไชโยที่โรงงาน ให้บอก ชยุติกลับบ้าน มีเรื่องด่วน ไชโยรับรู้เรื่องราวทั้งหมด

ooooooo

เย็นวันนั้น ดำเกิงซ่อมแซมรถเข็นจนกลายเป็นรถเข็นคันใหม่ บัวเห็นปลื้มใจไปด้วยบอกให้เขาเข้าบ้านกินข้าว แล้วตอนป๊าหลับค่อยออกไปช่วยกันหาซื้อของเตรียมทำบะหมี่ขายโต้รุ่ง

คืนนั้นยิ่งจันทร์มาถึงบ้านชยุติ ตรงเข้ากอดกนกวิภาแล้วเอาสะโพกบั๊มกันเป็นการทักทาย ก่อนจะหันมาไหว้ย่อเข่าแทบติดพื้นกับคนอื่นๆ ไม่ทันไรชยุติกลับมาถึงบ้าน ยิ่งจันทร์ทักทายส่งตาหวาน ชยุติถามวลีมีเรื่องด่วนอะไรให้ตนรีบกลับมา กนกวิภาตอบแทน

“หนกกับพี่จันทร์ว่าจะชวนพี่ติไปไนท์คลับกันค่ะ”

ชยุติทำหน้าตกใจ เรื่องแค่นี้หรือ ยิ่งจันทร์ยิ้มแย้มบอกว่าจะไปโลลิต้าแถวราชดำเนิน วลีคะยั้นคะยอให้ชยุติไปเปิดหูเปิดตาบ้าง แล้วบอกยิ่งจันทร์ฝากดูแลเขาด้วย

“จันทร์จะดูแลพี่ติไม่ให้คลาดสายตาเลยค่ะคุณอา”

“แต่ว่าพี่ไม่อยากเที่ยวดึกนะ พี่ไม่อยากขับรถกลางคืน ยังไม่ชิน”

“ไม่เป็นไรค่ะ เอารถหนกไปก็ได้ เดี๋ยวขากลับหนกขับให้” กนกวิภารีบดึงชยุติออกไป

ภายในไนท์คลับ หนุ่มสาวเต้นกันอย่างเมามัน รวมทั้งยิ่งจันทร์กับกนกวิภา ส่วนชยุตินั่งเซ็งอยู่ที่โต๊ะ สองสาวเข้ามาลากเขาออกไปร่วมเต้น เขาขยับตัวเล็กน้อยแล้วทำทีปวดท้องขอไปห้องน้ำ ยิ่งจันทร์จะพาไป เขาต้องปรามว่าเขาปวดหนักไม่อยากให้เธอเสียเวลารอ พูดจบก็รีบเดินไป สองสาวหันมาเต้นกันต่ออย่างสนุกสนาน

ชยุติเดินออกมาข้างนอก รู้สึกสบายหูสบายตาขึ้นมาก มองไปรอบๆเห็นมีร้านค้ายามค่ำคืนก็ยิ้มเดินตรงไปร้านเต้าฮวย สั่งเต้าฮวยนั่งลงมีความสุขกับวิถีชีวิตเรียบง่ายแบบนี้

ยิ่งจันทร์เริ่มรู้สึกว่าชยุติหายไปนาน จึงไปตามที่ห้องน้ำ กนกวิภาเดินเข้าไปไม่เจอชยุติมีแต่ผู้ชายยืนฉี่ที่โถ เธอตาโพลงรีบวิ่งออกมา ยิ่งจันทร์เซ้าซี้ถามว่าเธอเห็นอะไร พยายามจะมอง

“ห้องน้ำชายจะมีอะไรล่ะคะพี่จันทร์...อย่าค่ะอย่ามอง เดี๋ยวตาเป็นกุ้งยิง”

“อ้าว แล้วตกลงน้องหนกเห็นอะไรล่ะคะ แล้วเห็นพี่ติรึเปล่า”

กนกวิภาส่ายหน้า ยิ่งจันทร์หน้าเสียคิดว่าเขาทิ้งกลับไปก่อน กนกวิภาไม่คิดว่าพี่ชายจะกล้าทิ้งพวกตน

ขณะเดียวกัน บัวกับดำเกิงถือของสดสำหรับทำบะหมี่เดินมาแวะกินเต้าฮวย โดยไม่ทันเห็นชยุติ เผอิญนั่งโต๊ะเดียวกับเขา ทั้งสองฝ่ายต่างตกใจ ดำเกิงไม่พอใจบอกคนขายให้เอาใส่ถุงแทน ชยุติบอกเอากลับไปกินที่บ้านจะไม่อร่อย ดำเกิงเสียงดังใส่ว่าไม่กินที่นี่ บัวหน้านิ่งลุกเดินหนีแต่ชยุติเข้าขวางจับมือเธอ ถามเราจะคุยกันไม่ได้เลยหรือ

“ฉันว่าฉันพูดไปหมดแล้วนะ” บัวบิดมือออก

“อย่ายุ่งกับบัวนะ พูดไม่รู้เรื่องหรือไงวะ” ดำเกิงเข้าดึงมือบัวออกและผลักชยุติอย่างแรง

ชยุติเซไปชนโต๊ะ เต้าฮวยหกเลอะตัว กนกวิภากับยิ่งจันทร์โผล่มาเห็น ยิ่งจันทร์ชี้หน้าบัว

“นี่มันแม่นางเอกงิ้วที่มหาวิทยาลัยน้องหนกนี่คะ”

“พวกแกอีกแล้ว พวกแกกล้าผลักพี่ติ ฉันจะให้ตำรวจลากคอพวกแกเข้าคุก”

“โหย...พูดจาใหญ่โตจัง จัดให้อีกสักทีดีกว่ามั้ง” ดำเกิงโวยกลับ

สองสาวร้องกรี๊ด บัวดึงดำเกิงให้กลับอย่ามีเรื่อง แต่สองสาวยังหาว่าบัวหลอกล่อชยุติ ชายหนุ่มปรามให้สองสาวหยุดแต่สองสาวยังด่าโต้กับดำเกิงไม่ลดละ บัวดึงดำเกิงไป ชยุติจะตาม กนกวิภาดึงเขาไว้ ยิ่งจันทร์หน้านิ่ว

“พี่ติจะตามพวกมันไปทำไมคะ พวกไพร่สถุนพันธุ์นั้น ดูสิทำให้พี่ติตัวเลอะเทอะหมดเลย มาค่ะเดี๋ยวจันทร์เช็ดให้นะ...”

ชยุติบิดตัวหนี บอกไม่เป็นไรกลับไปอาบน้ำที่บ้านเลย ยิ่งจันทร์ยังอยากกลับเข้าไปเต้น เขาจึงบอกจะกลับแท็กซี่ก่อนแล้วเดินไป ยิ่งจันทร์เหวอถามกนกวิภาว่าชยุติโกรธตนหรือ หญิงสาวรีบแก้สถานการณ์ว่า พี่ชายตนไม่กล้าโกรธคนสวยและแสนดีอย่างเธอหรอก ยิ่งจันทร์ยิ้มเขิน

ooooooo

รุ่งเช้า ทุกคนพร้อมหน้าบนโต๊ะอาหาร ไชโยถามชยุติเป็นอย่างไรบ้างเที่ยวกับยิ่งจันทร์ เขาตอบว่าก็ดี กนกวิภาแทรกทันทีว่าดีที่ไหน พี่ชายทิ้งตนกับยิ่งจันทร์ที่ผับแล้วมานั่งกินเต้าฮวยข้างถนนกับพวกงิ้ว วลีตกใจ ชยุติแย้ง

“หนก ไม่รู้จริงอย่าพูดดีกว่า พี่แค่อึดอัดเลยเดินออกไปสูดอากาศข้างนอก แล้วบังเอิญไปเจอบัวกับเกิ่งก็เท่านั้นเอง”

“งั้นมันสองคนก็ต้องไปดักรอพี่ติอยู่แน่ๆ”

ชยุติเอ็ดว่าไปกันใหญ่ วลีปรามอย่าดุน้อง และว่าเขาตามผู้หญิงชั้นต่ำอย่างบัวไม่ทัน วลัยเสริมว่าจริง ไม่มีใครดีเพียบพร้อมเท่ายิ่งจันทร์ มาลัยทนไม่ไหวโพล่งขึ้น

“ผู้หญิงมาชวนผู้ชายถึงบ้านออกไปเที่ยวกลางคืนเนี่ยน่ะเหรอดี”

“อาม้า! นี่มันสมัยไหนแล้ว วัยรุ่นยุคนี้เขาก็ออกไปสังสรรค์ตอนกลางคืนกันทั้งนั้น ไม่เห็นจะแปลกตรงไหน ดีซะอีกจะได้รู้จักเข้าสังคม”

มาลัยย้อนถาม เห็นดีหรือที่ให้ลูกสาวออกไปเที่ยวที่แบบนั้น กนกวิภาเถียงแทนว่าทีอาม่ายังไปดูงิ้วตอนกลางคืน มาลัยส่ายหน้าระอาหลานที่เถียงคำไม่ตกฟาก ไชโยเป็นห่วงว่ายิ่งจันทร์จะไม่พอใจ กนกวิภารีบบอกว่า ยิ่งจันทร์แสนดีไม่ว่าไม่โกรธอะไรเลย วลัยปลื้ม ช่างน่ารักสมกับที่วลีอยากได้มาเป็นลูกสะใภ้ ชยุติแทบสำลักน้ำที่กำลังดื่ม รวบช้อนบอกกินไม่ลง

“อั๊วก็อิ่มด้วย กินต่อไม่ไหว มันพะอืดพะอม อยากจะอ้วกเต็มที ไปไอ้ตี๋พาอาม่าออกไปสูดอากาศข้างนอกที อยู่ในนี้มันอึดอัดยังไงก็ไม่รู้”

วลีบ่นไล่หลังว่าพูดถึงยิ่งจันทร์ทำเป็นฟังไม่ได้ ไชโยให้รีบหาฤกษ์แต่งงานไปเลย วลัยและกนกวิภาเห็นด้วย แต่วลีกลับบอกว่า ฤกษ์แต่งหาแน่แต่ต้องกำจัดพวกงิ้วออกไปให้ไกลก่อน

ด้านยิ่งจันทร์พอแสงเดือนถามว่าชยุติจับมือถือแขนบ้างไหม เธอตอบว่ามีแต่เธอที่เป็นฝ่ายจับมือเขา แสงเดือนคิดว่าลูกสาวต้องเซ็กซี่มากขึ้นกว่านี้

ที่หลังโรงงิ้ว ดำเกิงต้มน้ำซุปหม้อใหญ่ไว้ขายบะหมี่ ให้บัวชิมจนรสชาติดีจึงพากันกลับเข้าบ้าน เห็นธานีกับไหมฟ้ามาทวงหนี้เจียงอยู่ ไหมฟ้าไม่ยอมกินน้ำชาจะกินน้ำส้ม เจียงจึงให้ดำเกิงไปซื้อ ธานีแกล้งโยนเศษเงินให้ ดำเกิงไม่พอใจที่ทำเหมือนตนเป็นขอทานจึงตะเพิดทั้งสองกลับไป เจียงปรามแต่ดำเกิงสติหลุดแล้ว

“อย่านะป๊า อย่าไปขอโทษมันเชียวนะ ไอ้คนอย่างนี้มันต้องซัดให้ปากแตกแถมไปด้วย”

ธานีกับไหมฟ้าหลบหัวซุกหัวซุน หลอต้องลากดำเกิงไปสงบสติอารมณ์ เจียงขอโทษธานี เขากลับถุยน้ำลายใส่ ขู่ว่าอีกไม่กี่วันทุกคนจะต้องกราบเท้าตน เพราะไม่มีเงินจ่ายหนี้ ดำเกิงตะโกนมาอีกว่า ให้ตายก็ไม่มีวันกราบ เจียงส่ายหน้า หันมองดำเกิงอย่างตำหนิ

ที่หน้าบ้าน จ๊าดกำลังแอบฟังเพื่อเอาข่าวไปรายงานวลี...ทั้งวลี วลัยและกนกวิภามั่นใจว่า เพราะคณะเป็นหนี้บัวถึงคิดจับชยุติ วลีคิดแผนจะเอาเงินฟาดหัวไล่พวกงิ้วออกไป

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

บุกกอง “Teeใครทีมันส์” เผือกเรื่องลับ “นาย, จีน่า, อเล็กซ์, โม” ใน “เผือกร้อน..ตอนบ่าย”

บุกกอง “Teeใครทีมันส์” เผือกเรื่องลับ “นาย, จีน่า, อเล็กซ์, โม” ใน “เผือกร้อน..ตอนบ่าย”
13 ธ.ค. 2562
10:01 น.