ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    ทรายสีเพลิง

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    อัลบั้ม: นิยายเรื่อง "ทรายสีเพลิง"

    ท่าทางแปลกๆของทรายทำให้ฌานทนเก็บความสงสัยไม่ไหว ต้องถามให้แน่ใจว่ามีเรื่องอะไรกับคู่เดทสาวกันแน่ บุรีอึกอัก เสตอบว่าเรื่องเฟอร์นิเจอร์สำหรับเรือนหอของลูกศรกับพัชระ ฌานไม่ค่อยเชื่อ เพราะดูไม่ค่อยสมเหตุสมผลที่เพื่อนรักจะมาเยี่ยมทรายในยามวิกาล บุรีถอนใจหนักหน่วง ย้อนถามว่ากำลังคิดมากเรื่องเขากับทรายใช่ไหม

    “เปล่าๆ ขอโทษทีว่ะ...บางทีเพราะช่วงนี้ฉันไม่ค่อยได้อยู่ใกล้ทราย อะไรๆมันเลยทำให้ฉันสับสน”

    บุรีสบตาเพื่อนนิ่ง แล้วตัดสินใจพูดเตือนสติ “นี่คือสิ่งที่ฉันอยากจะบอกแก พักนี้แกเอาแต่ยุ่งเรื่องงาน แกควรหาเวลาอยู่กับทรายบ้าง ให้เขารู้ว่าเขาคือคนสำคัญสำหรับแกเสมอ ส่วนเรื่องงาน ฉันดูแลให้แกเอง”

    ฌานก็อยากทำแบบนั้น แต่คิดว่าคงต้องไปควบคุมเองมากกว่า เพราะสังหรณ์ว่าลิซ่าจะถูกนอร์แมนกับอลันส่งมาขัดขวางและสอดแนมโครงการของเขา บุรีเข้าใจดี และยินดีสนับสนุนเพื่อนรักทุกทาง

    เวลาเดียวกันที่ห้องพักโรงแรมหรู...ลิซ่าโวยใส่อลันผ่านมือถือ โทษฐานที่เขาตามจิกและเช็กเธอทุกห้านาที อลันไม่ยี่หระ เตือนให้เธอตามติดฌานเรื่องงาน แต่อย่าได้เสนอตัวให้เป็นอันขาด ลิซ่าแทบกรี๊ด ความหยาบคายของแฟนหนุ่มทำให้อดโพล่งออกไปไม่ได้ว่าคงลำบากเพราะมีทั้งทรายและลูกศรห้อมล้อมฌานอยู่ อลันหัวเราะเยาะแฟนสาวที่คงแค้นแทบกระอัก ลิซ่าวางสายดื้อๆ อยากจะทึ้งหัวตัวเองนัก...ฉันไม่ปล่อยชาร์ลส์ให้ใครง่ายๆหรอก!

    ขณะที่พวกอลันวางแผนชั่ว...ฌานกับลูกศรไม่สำเหนียกถึงลางร้าย มัวตกอยู่ในห้วงความคิดคำนึงของตัวเองจนดึกดื่น โดยเฉพาะท่าทางของแต่ละฝ่ายเมื่อกลางวัน ลูกศรไม่มีสมาธิอ่านหนังสือ ใจสั่นด้วยความคิดถึงฌานอย่างบอกไม่ถูก เช่นเดียวกับฌาน มองโถพลูทองนิ่ง สับสนหัวใจเหลือเกิน จนไม่รู้ว่าควรจะจัดการเช่นไร

    ไม่ใช่แค่ฌานกับลูกศรที่จมกับความคิดของตัวเอง แม้แต่บุรีก็คิดหนัก คำพูดเย้าแหย่ของทรายเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนยังรบกวนใจ เขาตัดสินใจหยิบกล่องจดหมายของเธอมาเปิดอ่านอีกครั้ง ข้อความระบายความอึดอัด และเก็บกดในใจของเด็กหญิงทราย ทำให้อดถอนใจหนักหน่วงไม่ได้ ความเจ็บปวดของเธอนั้นหนักหนาเอาการจริงๆ

    “พี่รู้ว่าทรายโดนแย่งทุกอย่าง แต่พี่ไม่เห็นด้วยที่ทรายจะต้องแย่งคืน”

    คืนเดียวกันที่บ้านพรหมาสตร์นารายณ์...เสาวนีย์ตื่นกลางดึกด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม เมื่อได้รับโทรศัพท์จากจี๊ด ว่าจัดการลงรูปทรายกับพัชระตามขอแล้ว ศกรู้สึกตัวตาม อยากรู้นักว่าภรรยาอารมณ์ดีอะไรนักหนา เสาวนีย์ยิ้มร้าย

    “เดี๋ยวคุณก็รู้เอง ทีนี้...ใครๆจะได้ตาสว่างสักที ว่านางฟ้าที่เห็น ความจริงมันเป็นนางมาร!”

    ข่าวฉาวของทรายถึงหูแพรในคืนเดียวกัน เจ้าของนิตยสารสาวชื่อดังหัวเสียมาก พาลเคืองลูกชายที่ทำเรื่องงามหน้าจนกลายเป็นข่าวดัง พัชระมั่นใจว่าเป็นฝีมือเสาวนีย์ แพรส่ายหน้าเซ็งๆเห็นด้วย

    “ทีนี้คุณเสาว์ก็ได้ทั้งขึ้นทั้งร่อง ใช้สังคมกำจัดหนูทราย แล้วก็ใช้เรื่องนี้ขู่จะบอกพวกลูกหลานเจ้าของบริษัทที่ซื้อโฆษณาบริษัทเราถอนเงินออก บีบพัชให้เลิกยุ่งกับหนูทรายเด็ดขาด”

    “ถ้าเป็นเมื่อก่อน ผมอาจไม่กล้ารับประกัน แต่ตอนนี้ผมมั่นใจว่าทรายหนีผมไม่พ้นแน่ แล้วแม่ก็รู้ว่าพ่อเลี้ยงทรายรวยขนาดไหน ถ้าอาเสาว์จะขู่ ก็ปล่อยเขาไป เพราะเรายังมีเงินโฆษณามหาศาลรออยู่”

    แพรนิ่วหน้า หรือว่าลูกชายจะยกเลิกงานแต่งจริงๆ พัชระยิ้มเจ้าเล่ห์ บอกว่ามีงานแต่งแน่นอน แต่อาจมีการเปลี่ยนแปลงนิดหน่อย แพรเริ่มกลัวใจลูกชายพยายาม

    คาดคั้นให้บอกสิ่งที่คิด แต่พัชระไม่ตอบแถมขอความ ช่วยเหลือ

    “เอาเป็นว่า...ตอนนี้ผมต้องขอความช่วยเหลือจากเจ้าแม่วงการสิ่งพิมพ์ให้ช่วยผมสักอย่าง”

    ooooooo

    เสาวนีย์เต้นผาง เมื่อไม่เห็นข่าวฉาวของทรายบนหนังสือพิมพ์เช้าวันต่อมา ไม่เข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้น จี๊ดถึงไม่ได้ลงข่าวเหมือนที่สัญญาไว้แต่แรก พัชระมาเช็กผลงานถึงบ้านพรหมาสตร์นารายณ์ ยิ้มสะใจเมื่อเห็นท่าทางเดือดเนื้อร้อนใจของว่าที่แม่ยาย แถมตีหน้าตายชวนลูกศรไปลองชุดแต่งงานอีกต่างหาก

    เสาวนีย์ไม่หายหงุดหงิด พัชระเลยแกล้งบอกว่ามีคนส่งรูปเขากับทรายให้แพรดูเมื่อวันก่อน เสาวนีย์รีบถามถึงปฏิกิริยา แล้วต้องผิดหวัง เมื่อพัชระบอกว่าแพรตัดสินใจเคลียร์ทุกอย่าง ไม่อยากให้สองครอบครัว ตกเป็นข่าวใหญ่ เสาวนีย์อึ้งไปอึดใจ ได้แต่มองตามว่าที่ลูกเขยเซ็งๆ...ทีเรื่องแบบนี้น่ะ ไวขึ้นมาเชียว!

    เช้าวันเดียวกัน...ทรายตื่นมาใส่บาตรพร้อมอุทิศด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม รู้ข่าวจากพัชระแล้วว่าเสาวนีย์จงใจสร้างข่าวฉาวให้ตน แต่แพรเลือกจะช่วยเธอตามที่เขาขอ แถมยังได้โทรศัพท์จากฌานบอกว่าไม่สบาย เพราะติดหวัดจากลูกศร เลยจะขอให้เธอซื้อยาให้ นักออกแบบสาวเลยได้แผนร้าย จะไปขอยาจากบ้านใหญ่ หวังให้ลูกศรไปดูแลฌานแทนตน

    เสาวนีย์อารมณ์เสียเมื่อเห็นหน้าลูกเลี้ยงสาวคู่ปรับ ทรายไม่ยี่หระ แถมทักทายเสียงใส

    “อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณอา เมื่อเช้าทรายไปตักบาตรมา ทรายแบ่งบุญให้ อะไรที่คุณอาคาดหวังจะไม่โดนขัดขวาง”

    เสาวนีย์สะบัดหน้าหนีด้วยความไม่ชอบใจ แต่ทรายรั้งไว้เพราะยังแขวะไม่จบ

    “เดี๋ยวก่อนสิคะคุณอา คุณอามีเบอร์คุณแพรไหมคะ ทรายอยากจะโทร.ไปขอบคุณสักหน่อย ที่เลือกช่วยทราย”

    “คุณแพรไม่ได้เลือกเธอ ที่เขาทำเพราะเขาเลือกรักษาชื่อเสียงลูกศรกับพัชระ”

    “แต่ทรายกลับคิดว่า ถ้าคุณแพรเลือกลูกศรอย่างที่คุณอาบอก ก็น่าจะปล่อยให้ทรายเสียชื่อ ให้สังคมต่อว่าจนทรายเข้าใกล้พัชระไม่ได้ แต่เขาทำแบบนี้ เท่ากับว่า...เขาเลือกทรายให้เข้าใกล้ลูกชายเขาได้”

    เสาวนีย์แหวลั่นไม่เชื่อ ทรายส่ายหน้าอ่อนใจ เหยียดยิ้มเย็นพร้อมเปรยเสียงอ่อน

    “เฮ้อ...ไม่รู้เป็นเพราะผลบุญของทรายหรือผลกรรมของใคร อะไรที่คิดว่าจะไม่ได้...มันกลับได้ง่ายๆ”

    เสาวนีย์โกรธมาก พยายามข่มอารมณ์สุดความสามารถ ไม่เดินไปตบลูกเลี้ยงสาว ทรายชอบใจที่เห็นอาการเดือดดาลของแม่เลี้ยง แกล้งถอนใจยาวและขอตัว

    ไปหาลูกศรกับพัชระด้านใน เสาวนีย์ทำอะไรไม่ได้ได้แต่ มองตามด้วยแววตาเคียดแค้น ไม่เคยเกลียดใครมากเท่านี้มาก่อน...แกกำลังจะทำให้ฉันเหลืออดนะนังทราย!

    สงครามประสาทของทรายไม่จบแค่นั้น เมื่อเธอปฏิเสธคำขอของพ่อ ที่อยากให้เธอไปช่วยดูชุดแต่งงานกับน้องสาว โดยอ้างว่าต้องไปดูแลฌานที่กำลังป่วย ลูกศรสะดุ้ง รู้สึกผิดทันทีด้วยคิดว่าตัวเองเป็นเหตุ อยากไปดูแลเขาบ้าง แต่จำต้องทำหน้าเฉยและตามแม่ไปดูชุดแต่งงานกับพัชระ แต่ถึงกระนั้น ความอยากรู้ก็ทำให้อดใจไม่ไหว ลูกศรจึงจำต้องปดแม่ และแอบไปถามอาการของฌานจากทรายก่อนออกจากบ้าน

    ทรายมองมาด้วยแววตารู้ทัน แต่ยังตีหน้าเศร้าบอกว่าฌานคงไม่เป็นอะไรมาก

    “จำไม่ได้หรือ ว่าโชคชะตาเตือนว่าศรกำลังจะแต่งงาน ศรควรเตรียมตัวเป็นเจ้าสาวของพัช ไม่ต้องแคร์คนอื่น”

    คำพูดทรายแทงใจดำอย่างแรง ทำไมเธอจะจำไม่ได้ว่ามันคือคำพูดเธอเมื่อคืนก่อน ทรายยิ้มเยาะแล้วสำทับ

    “ศรไม่ต้องคิดมาก พี่รู้ว่าศรไม่อยากยุ่งกับฌาน เดี๋ยวพี่ดูแลฌานเอง”

    ooooooo

    สงครามประสาทของทรายได้ผลเกินคาด นอกจากเสาวนีย์ที่หัวเสียเป็นปกติ ลูกศรก็ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวด้วยความเป็นห่วงฌาน ส่วนพัชระก็หงุดหงิดมาก เพราะหึงหวง เขาหาโอกาสตอนลองชุด แอบโทร.หา ทรายหลายสิบครั้ง แต่เธอไม่รับสักครั้ง แถมไม่โทร.กลับอีกต่างหาก!

    ทรายส่ายหน้าเซ็งๆเมื่อเห็นจำนวนครั้งที่พัชระโทร.หา หญิงสาวไม่ยี่หระเลย และเลือกส่งข้อความกดดันน้องสาวก่อน โดยแกล้งบอกว่าฌานดื้อไม่ไปหาหมอ เลยอยากขอให้เอายามาให้ เพราะเธอต้องไปธุระด่วน ลูกศรลังเล ความเป็นห่วงฌานพลุ่งพล่าน สับสนเหลือเกินว่าควรทำตามที่แม่ต้องการหรือทำตามที่หัวใจเรียกร้องดี

    หลังจากกดดันน้องสาว ก็ถึงคราวของพัชระที่เพียรโทร.หาเธออีกหลายครั้ง ในที่สุดความพยายามเขาก็สัมฤทธิผล เมื่อทรายรับสายด้วยน้ำเสียงเศร้า พร้อมถ้อยคำตัดพ้อต่อว่ามากมายให้เขารู้สึกผิด พัชระอยากอธิบายแต่เธอไม่ฟัง

    “พอเถอะพัชระ อย่าให้ฉันยุ่งกับคนไม่มีอิสรภาพเลย ปล่อยฉันไป ให้ฉันอยู่กับคนที่ฉันจะมีสิทธิ์ในตัวเขาดีกว่า”

    ขาดคำก็ขอวางสายไปดูแลฌานดื้อๆ มั่นใจเกินร้อยว่าระเบิดที่วางไว้ต้องทำให้พัชระคลั่งเจียนตายแน่

    แผนยั่วของทรายได้ผล เพราะพัชระทนความร้อนใจไม่ไหว ต้องสร้างเรื่องขอปลีกตัวจากเสาวนีย์ โดยชวนลูกศรไปหาเพื่อน แล้วจะเลยไปแจกการ์ดหลังจากนั้น เสาวนีย์ไม่วางใจนัก เลยแกล้งอนุญาตและสะกดรอยตาม แล้วก็จริงดังคาด เมื่อพัชระจอดรถข้างทางให้ลูกศรลงไปขึ้นแท็กซี่ ส่วนตัวเองแยกไปอีกทาง เสาวนีย์มองตามทั้งสองด้วยแววตาโกรธจัด แถมพาลถึงตัวต้นเรื่องที่เธอเชื่อหมดใจว่าคงเป็นคนวางแผนทั้งหมด

    “คิดแล้วไม่มีผิด...นังทราย...แกคิดว่าฉันจะแพ้แกหรือ ฉันจะทำทุกอย่างให้ลูกศรแต่งงานกับพัชระ!”

    เสาวนีย์ไม่รอช้า หาทางแก้เกมด้วยการหาโรงแรมต่างจังหวัด จะให้ลูกศรกับพัชระแต่งงานและจดทะเบียนล่วงหน้าก่อนวันงานจริงที่เชิญแขกไว้ คุณหญิงเพกา ไม่เห็นด้วย เพราะไม่เห็นความจำเป็นที่ต้องทำขนาดนั้น

    “แล้วคุณแม่จะให้เสาว์ทำยังไงล่ะคะ แผนที่เราจะทำให้นังทรายอับอาย ก็โดนคุณแพรช่วยไปแล้ว”

    “นี่แปลว่าคุณแพรก็มีใจให้นังทรายเหรอเนี่ย”

    “เสาว์ไม่รู้ เสาว์ถึงต้องรีบให้ลูกศรแต่งงานกับพัชระเร็วที่สุด โดยไม่มีมารไปขวาง...ลูกศรต้องไม่แพ้นังทราย!”

    เวลาเดียวกันที่คอนโดฌาน...ทรายยิ้มหน้าบาน เมื่อได้รับสายจากลูกศร จะมาเยี่ยมและนำยาไปให้ตามคำขอ ฌานรู้สึกตัวไม่นานหลังจากนั้น เห็นคู่เดตสาวจะออกจากห้องเลยพยายามรั้งไว้ ไม่อยากอยู่คนเดียวในสภาพอ่อนแอและสับสนในหัวใจเช่นนี้ ทรายสัมผัสได้ถึงความอ่อนไหว เลยตัดสินใจจูบหน้าผากปลอบใจ พร้อมสัญญาว่าเขาจะไม่ต้องอยู่คนเดียวนานแน่...เดี๋ยวฉันจะส่งนางฟ้าแสนดีมาส่งถึงห้องเลยล่ะ

    ฟากลิซ่า...หัวเสียมากเมื่อถูก รปภ.คอนโดฌานขวางไม่ให้เข้า แล้วก็ตาเบิกโพลงด้วยความอิจฉาเมื่อเห็นลูกศรกับทรายเข้าออกที่นี่อย่างง่ายดาย อดีตคนรักของฌานแอบฟังสองพี่น้องคุยกัน เหยียดยิ้มร้ายเมื่อได้ยินทรายฝากฝังน้องสาวให้ดูแลฌานแทน ส่วนตัวเองจะไปดูเฟอร์นิเจอร์ กับบุรีที่ห้างดัง

    “นี่น่ะหรือ...ผู้หญิงที่ชาร์ลส์บอกว่าไม่มีทางหลอกลวง หึ...โดนหลอกหนักกว่าเก่าสิไม่ว่า...ทั้งแฟนทั้งเพื่อน!”

    ลิซ่าไม่คิดเลยว่าคำพูดพึมพำของตนจะเข้าหูพัชระ สถาปนิกหนุ่มไก่อ่อนแล่นมาหาทรายถึงคอนโดฌานแต่กลับต้องได้ยินเรื่องแสลงหูเช่นนี้ ลิซ่าเห็นท่าก็พอเดาได้ ว่าเขาคงติดบ่วงเสน่ห์ของทรายอีกคน เลยแขวะเข้าให้

    “นังทรายมันส่งน้องสาวมาดูแลชาร์ลส์ ส่วนมันไปนัดเจอกับบุรีที่ห้างเดิม เป็นยังไงล่ะ นางฟ้าที่พวกคุณเทิดทูน สุดท้าย...ก็โดนมันสวมเขากันถ้วนหน้า”

    พัชระร้อนเป็นไฟด้วยความหึงหวง คำยุแยงของลิซ่ายิ่งทำให้อารมณ์พลุ่งพล่านจนเกินระงับ เขาตัดสินใจตามไปดูถึงห้างดัง อยากพิสูจน์ให้เห็นกับตาว่าทรายกับบุรีทำเรื่องเลวร้ายอย่างที่ลิซ่ากล่าวหาหรือเปล่า แล้วเขาก็ต้องตะลึงตาค้าง เมื่อเห็นบุรีเดินกับทราย อารมณ์หึงหวงทำให้มองไม่เห็นอาการฝืนใจของรุ่นพี่หนุ่ม แต่เลือกปักใจเชื่อว่าบุรีกับทรายจงใจหักหลักและมองเขาเป็นตัวตลก!

    ooooooo

    ทรายอารมณ์ดีเป็นพิเศษที่ทุกอย่างเป็นไปตามต้องการ ลูกศรได้ใกล้ชิดฌาน และยั่วยุให้พัชระร้อนเป็น ไฟด้วยการใช้บุรีเป็นเครื่องมือ นักออกแบบสาวไม่ได้เดินดูเฟอร์นิเจอร์อย่างที่บอก แต่กลับชวนสถาปนิกหนุ่มมือหนึ่งไปดูหนัง บุรีปฏิเสธ ทรายเลยหาว่ากลัวเธอ เขาจึงต้องยอมแบบเสียไม่ได้

    ทรายชอบใจมาก แกล้งแหย่ถึงคำถามเมื่อคืนที่เขาทำมึนไม่ตอบ บุรีมีสีหน้าขรึมลง พยายามเก็บอาการเต็มที่ โมโหกลบเกลื่อนเตือนให้เธอคิดถึงฌานมากๆ ทรายไม่สะทกสะท้าน และบอกว่าหาคนมาดูแลฌานได้แล้ว

    เวลาเดียวกันที่คอนโดฌาน...ลูกศรทำข้าวต้มให้เจ้าของห้องหนุ่มที่ยังนอนซมไม่ได้สติ เธอมองต้นพลูทองและแหวนหมั้นบนมือตัวเองด้วยสีหน้าหนักใจ พยายามปลอบใจตัวเองอย่างหนัก ไม่ให้หวั่นไหวไปกับความอ่อนโยน ของเขา ส่วนฌานเพ้อละเมอเพราะพิษไข้ ลูกศรเลยตื่นจากภวังค์ ถลาไปห่มผ้าให้อย่างห่วงใย จังหวะเดียวกันนั้น...ฌานก็ทะลึ่งตัวมาโถมกอดเธอแน่น เพราะเข้าใจผิดคิดว่าเป็นทราย ลูกศรตกใจมาก รีบปลุกเขาและบอกว่าเธอไม่ใช่ทราย

    ฌานชะงัก ดึงเธอออกจากอ้อมแขน แก้ตัวแกนๆว่ามึนฤทธิ์ยาจนเผลอทำตัวรุ่มร่าม ลูกศรก้มหน้านิ่ง ใจเต้นแรงแทบจะหลุดออกจากร่าง เหมือนทุกครั้งที่ได้ใกล้ชิดเขา แต่สติก็ดึงให้เธอพยายามควบคุมอารมณ์ฟุ้งซ่าน เสบอกว่าทรายติดธุระด่วนเลยให้เธอมาดูแลแทน ฌานเห็นความตั้งใจดีของเธอ อดยิ้มด้วยความเอ็นดูไม่ได้ ความรู้สึกอ่อนหวานเกิดขึ้นมาใหม่ สับสนในหัวใจเหลือเกิน...ถ้าทรายห่วงเขาแบบนี้ก็คงจะดี

    ฟากบุรี...อึดอัดใจมากที่ต้องดูหนังกับทรายทั้งกลัวใจตัวเองจะเผยตัวและรู้สึกผิดกับเพื่อนรักอย่างฌาน

    ทรายมองมาด้วยความหงุดหงิด พยายามบอกให้เขาทำตัวตามสบาย แต่เหมือนไม่ค่อยได้ผล

    “ถ้าคุณอึดอัดมาก คุณก็ไปเถอะ ฉันไม่บังคับคุณแล้ว แต่ฉันอยากให้คุณรู้ว่าฉันไม่ได้เล่นเกมอะไรทั้งนั้นแต่แค่บางเวลาฉันเจออะไรหนักๆ ฉันต้องการพักผ่อนบ้างเท่านั้นเอง”

    ทรายแกล้งเดินหนี บุรีนิ่งอยู่อึดใจก็ผละไปดื้อๆ ทรายมองตามอึ้งๆ ไม่อยากเชื่อว่าบุรีจะซื่อจนโง่ขนาดนี้

    ทรายกับบุรีมัวประชดประชันกันไปมา ไม่รู้ตัวเลย ว่าลิซ่าแอบสะกดรอยตามมาตลอดและตัดสินใจโทร.ไปฟ้องฌาน หวังจะให้ตาสว่างและหวนกลับมารักเธออีกครั้ง แต่ก็ต้องผิดหวัง เมื่อฌานไม่สนใจฟังเรื่องใดๆจากปากเธอ แถมพูดให้ช้ำอีกต่างหาก ว่าไว้ใจทรายจนไม่แคร์เรื่องหยุมหยิมเช่นนี้!

    ฌานวางสายลิซ่าด้วยท่าทางหัวเสีย ลูกศรมองมาด้วยความสงสัย แต่พยายามระงับไว้สุดความสามารถและยกน้ำส้มที่เพิ่งคั้นไปให้ ฌานมองเธอนิ่ง ฝืนใจเหลือเกินจะปฏิเสธน้ำใจเธอ แต่เขาก็ต้องทำ เพราะไม่อยากสร้างความหวังและทำให้หัวใจเธอกับเขาหวั่นไหวไปกว่านี้ ลูกศรเสียใจมากที่เขาไม่ยอมรับการดูแลของเธอ แถมพูดจาเหมือนไล่เธออ้อมๆอีกต่างหาก เลยตัดสินใจขอตัวกลับบ้านด้วยหัวใจปวดร้าว

    ฌานมองตามหลังลูกศรเศร้าๆ เมื่อเธอลับตาจึงยกหูหาทราย อยากให้คู่เดตสาวอยู่ที่นี่ด้วยเหลือเกิน เขาจะได้ไม่ต้องสับสนหัวใจเช่นนี้ แต่เขาก็ต้องผิดหวัง เพราะทรายไม่รับสาย มัวแต่ตามหาบุรีที่แยกจากเธอดื้อๆ เมื่อเกือบชั่วโมงก่อน แล้วนักออกแบบสาวก็ได้ยิ้มตาวาว เมื่อเห็นเขาเลือกซื้อเสื้อกันหนาวแบบบางสำหรับผู้หญิงในร้านแห่งหนึ่ง

    “เอาเสื้อแบบผู้หญิงสไตล์เก๋ๆใส่นะครับ แต่ไม่เอาสีวัยรุ่นมาก ขอสีที่ดูแล้ว คนแก่ใส่ได้”

    ทรายกอดอกรอเขาอยู่แล้วด้วยแววตาเหมือนรู้ทัน บุรีตีหน้าซื่อ แถว่ามาหาซื้อเสื้อให้แม่ ทรายเลยแกล้งเย้า

    “อ๋อ...เพิ่งรู้ว่าแม่คุณมีสไตล์แต่งตัวเก๋ๆ”

    คำพูดเหมือนรู้ทันของเธอทำให้บุรีอึ้งไปอึดใจเฉไฉเปลี่ยนเรื่องเร่งให้ไปดูหนัง ทรายยิ้มเอ็นดูกับความน่ารัก ช่างห่วงใยของเขา มองถุงเสื้อแล้วบอกว่าชอบสีเสื้อที่เขาซื้อมา บุรีชะงัก พยายามซ่อนสีหน้าสุดฤทธิ์ ไม่ให้เธอรู้ความจริงว่าเขาตั้งใจซื้อมาเพราะเห็นเธอบ่นว่าหนาวทรายชอบใจมากที่ต้อนเขาให้จนมุมได้ แต่ก็ต้องส่ายหน้าเซ็งๆ เมื่อเห็นพัชระโทร.มาหา เธอเลือกกดสายทิ้ง โดยไม่รู้เลยว่าพัชระเห็นเหตุการณ์ตลอดและมองมาด้วยความโมโหสุดขีด!

    ท่าทางหงุดหงิดของทรายไม่พ้นสายตาของบุรี ยิ่งเห็นว่าเป็นพัชระที่เพียรโทร.หาเธอ เลยคิดหาทางแยกเธอจากหนุ่มรุ่นน้อง ด้วยการชวนไปงานสัมมนาของสมาคมสถาปัตย์ที่ภูเก็ตวันมะรืน ทรายไม่ทันตอบ มือถือเธอก็ดังอีกครั้ง คราวนี้เธอไม่ตัดสายและกดรับเมื่อเห็นชื่อฌาน ก่อนจะส่ายหน้าเซ็งๆเมื่อได้ยินว่าลูกศรกลับแล้ว และเธอต้องกลับไปดูแลฌานแทน บุรีกำถุงเสื้อแน่น พร่ำบอกตัวเองให้ตัดใจเพราะทรายคือคนที่ฌานรักมากที่สุด

    สีหน้าเคร่งขรึมและหมองลงอย่างเห็นได้ชัดของบุรี ทำให้ทรายอดรู้สึกแปลกๆไม่ได้ แต่ก็พยายามปัดมันทิ้ง แล้วเหลือบไปทางพัชระซึ่งเธอรู้มาตลอดว่าเขาแอบตามมา

    “อุตส่าห์มาเห็นขนาดนี้ ทำอะไรหน่อยสิพัชระ เวลามันเหลือไม่มากแล้ว อย่าให้ฉันผิดหวัง!”

    ooooooo

    พัชระไม่ทำให้ทรายผิดหวัง เมื่อเขาไปดักรอเพื่อนรุ่นพี่ที่รถ เพื่อแขวะอีกฝ่ายที่กลืนน้ำลายตัวเอง มาออกเดตกับทรายลับหลังฌาน บุรีรู้สึกผิดไม่อยากโกหกพัชระ เลยพูดเรียบๆว่าคุยธุระเรียบร้อยแล้ว

    “สงสัยของที่นี่จะสวยมากนะครับ พี่บุรีถึงได้มาดูบ่อย แต่ก็ธรรมดา ของสวยๆใครก็อดหลงไม่ได้”

    บุรีเข้าใจความนัย คิดว่าพัชระคงเห็นเขากับทรายแล้ว เลยไม่เห็นประโยชน์จะปิดบัง “ใช่...ของสวยๆ ไม่มีใครไม่หลง หลายครั้งที่ลูกค้าให้เราเลือกเฟอร์นิเจอร์เพราะความสวย แต่ถ้าไม่เหมาะสม เราก็มีเหตุผลพอจะห้าม”

    “แต่พี่บุรีเคยสอนผมเรื่องอารมณ์ มันไม่สามารถใช้หลักเกณฑ์หรือเหตุผลมาค้านได้ เพราะเรื่องอารมณ์ บางครั้งมันอยู่เหนือเหตุผลทุกอย่าง ตอนแรกผมไม่เข้าใจ แต่ตอนนี้ผมเห็นแล้วครับว่ามันเป็นยังไง”

    บุรีจะอธิบาย แต่พัชระไม่เปิดโอกาส แถมเหน็บทิ้งท้าย “ผมได้ข่าวว่าพี่ฌานไม่สบาย พี่บุรีน่าจะเยี่ยมพี่ฌานนะครับ เผื่อพี่ฌานเหงา อยากได้เพื่อนคุย อย่างน้อยคงอยากรู้ว่าวันนี้เพื่อนทำอะไรบ้าง”

    ฝ่ายลิซ่าเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง และยุแยงให้พัชระทำให้บุรีได้ใกล้ชิดกับทรายมากขึ้น หวังจะให้ฌานคิดได้และหวนกลับมาหาเธอ แต่สถาปนิกหนุ่มไก่อ่อนไม่เล่นด้วย คิดว่ามีวิธีดีกว่า โดยไม่ทำให้ทรายต้องเสียชื่อ

    วิธีการของพัชระคือโทร.ไปรายงานสถานการณ์ให้อลันรับรู้ จะได้ส่งคนมากันฌานให้ไปสัมมนากับบุรีที่ภูเก็ต โดยแอบหวังผลพลอยได้จะแยกสองหนุ่มออกจากทราย แต่นอร์แมนไม่เห็นด้วย อยากให้ลิซ่าจัดการทุกอย่างมากกว่า อลันเบ้หน้าบอกว่าคงยาก เพราะฌานมีผู้หญิงล้อมหน้าล้อมหลังตลอด นอร์แมนเลยคิดแผนตลบหลัง

    “ความจริง...ให้ลิซ่าหลอกชาร์ลส์ มันยังไม่ค่อยเจ็บเท่าไหร่...ให้อีกคนทำดีกว่า”

    ผู้หญิงอีกคนที่ถูกส่งมาหลอกล่อฌานโดยไม่รู้ตัว ได้แก่แอนน์ ฌานดีใจมากที่แม่บอกจะมาฉลองวันเกิดของเขาด้วยที่ภูเก็ต ที่สำคัญ...แม่จะได้มาเป็นพยานให้ด้วย ตอนเขาขอแต่งงานกับทรายอย่างจริงจังที่นั่น!

    คืนเดียวกันที่หน้าบ้านริมคลองของทราย...ลูกศร มานั่งเหม่อรอพี่สาว โดยมีอุทิศเฝ้ามองด้วยความห่วงใย เชื่อว่าคุณหนูคนเล็กของบ้านพรหมาสตร์นารายณ์คงมีเรื่องกลุ้มใจ แต่ไม่อยากคาดคั้นให้อึดอัด ลูกศรยิ้มบางๆให้คนใช้เก่าแก่ นึกถึงเรื่องราวของตัวเองกับฌานด้วยความรันทด โดยเฉพาะภาพเหตุการณ์ก่อนหน้า ที่เขาทำทุกอย่างราวกับจะบอกว่ารักและแคร์ทรายมากกว่าใคร จนอดไม่ได้ต้องระบายเป็นนัยๆกับอุทิศ

    “ไม่รู้เพราะโชคชะตาเล่นตลก หรือกิเลสในตัวมนุษย์ ที่ทำให้เราอยากได้ในสิ่งที่ไม่มีทางเป็นไปได้นะคะป้าทิศ”

    ระหว่างที่ลูกศรเครียดหนัก...ฌานดีใจหน้าบานเมื่อทรายมาเยี่ยมถึงคอนโด ตรงเข้าโอบกอดด้วยความคิดถึง เมื่อเห็นเธอไม่ปฏิเสธสัมผัสแนบชิด เลยลองขอแต่งงาน อีกครั้ง แต่ทรายบ่ายเบี่ยงเหมือนเคย ฌานถอนใจเบาๆ ไม่แปลกใจนัก และเลือกจะไม่เร่งรัด แต่ขอให้เธอไปร่วมฉลองวันเกิดของเขาที่ภูเก็ตด้วย

    ขณะที่ทรายคิดแผนร้าย เพราะเห็นว่าวันเกิดของฌานคือสี่วันก่อนงานแต่งของลูกศรกับพัชระ เลยอยากจะรีบจัดการอะไรบางอย่าง ฝ่ายศกกับเสาวนีย์ก็มีปากเสียงกันใหญ่โต เรื่องเสาวนีย์เจ้ากี้เจ้าการจะจัดให้ลูกศรกับพัชระจดทะเบียนสมรสก่อนงานแต่งที่ตั้งใจไว้ที่โรงแรมต่างจังหวัด ศกหัวเสียมาก ยิ่งได้ยินเธอขู่จะขายบ้านพรหมาสตร์นารายณ์เพื่อกู้ศักดิ์ศรีให้ลูกศร ยิ่งโกรธมาก...คงจะมีบ้านให้ขายหรอก มันกลายเป็นของคนอื่นตั้งนานแล้ว!

    ศกทนเก็บความอึดอัดไม่ไหว ต้องไประบายกับลูกสาวคนโตที่เพิ่งกลับบ้าน ทรายเหยียดยิ้มร้าย สะใจมากที่แผนเอาคืนของแม่เลี้ยงคู่ปรับมาถึงหูโดยไม่ต้องทำอะไรมาก แต่ที่ทำให้ตาวาวก็เมื่อศกบอกว่าเสาวนีย์ยืนกรานไม่ยอมยกเลิกงานฉลองจดทะเบียนที่ภูเก็ต... ขอบคุณคุณแม่เลี้ยงที่ทำให้อะไรๆง่ายขึ้นมาก

    ทรายไม่คิดจะขัดขวางลูกศรไม่ให้ไปภูเก็ต เพราะคิดว่าคงหาทางทำตามแผนที่วางไว้ได้ เมื่อเจอน้องสาวนั่งรอหน้าบ้าน เลยไปคุยด้วย ลูกศรคิดมากเรื่องฌานจนอดเล่าไม่ได้ ว่าชายหนุ่มหลงรักพี่สาวมากแค่ไหน

    “พี่รู้ว่าฌานรู้สึกยังไงกับพี่ แต่พี่ไม่เคยรู้สึกอะไรกับฌานมากไปกว่าเพื่อนเลย”

    ลูกศรมองมาอึ้งๆ ตั้งท่าจะถามให้แน่ใจ แต่ทรายขัดขึ้นเสียก่อน ราวกับรู้ว่าน้องสาวอยากทราบอะไร

    “เพราะอย่างนี้...พี่ถึงได้หาเรื่องจะไม่ดูแลเขา พี่ไม่อยากให้ความหวังกับเขา พี่เคยบอกศรแล้ว ว่าฌานเป็นคนน่าสงสาร มีแม่ก็เหมือนไม่มี บางทีเขาอาจไม่ได้รักพี่ก็ได้ เขาแค่ยึดพี่ไว้เป็นหลัก ไม่ให้ชีวิตเขาเหมือนอยู่คนเดียว”

    ภาพความเหงาและอ้างว้างของฌานเมื่อกลางวันผุดขึ้นในหัว ลูกศรสงสารเขาจับใจที่ต้องมีปมแสนเศร้าแบบนั้น ทรายมองมาด้วยแววตายิ้มๆ ในใจลิงโลดเหลือเกินที่รับรู้ว่าน้องสาวเป็นห่วงเป็นใยฌานมากเพียงใด

    “ชีวิตฌานเจอแต่คนหักหลัง โดยเฉพาะยายลิซ่า พี่อยากให้ฌานเจอใครที่พร้อมจะมอบความรักจากหัวใจให้”

    คำพูดของทรายทำให้ลูกศรหน้านิ่งไปอึดใจ หัวใจเจ็บแปลบ แค่คิดว่าเขาจะมีคนอื่นคอยปลอบใจ ทรายเห็นท่าทางน้องสาว พอเดาได้ว่าคงจะตกหลุมรักหนุ่มในฝันอย่างฌานเข้าแล้ว เลยตั้งใจพูดทิ้งท้ายให้คิด

    “ศรก็เหมือนกัน มีคนมากมายอยากเจอคนที่รัก แต่ไม่ได้เจอ ถ้าวันหนึ่งศรเจอ รีบคว้าไว้นะ อย่ามัวเสียเวลา”

    สองพี่น้องนั่งคุยกันเงียบๆริมระเบียง ไม่รู้เลยว่าอุทิศได้ยินทุกอย่างแล้วได้แต่สงสัย

    “คุณทรายลืมทุกอย่าง...อย่างที่เคยบอกป้าจริงๆหรือเปล่าคะ”

    ooooooo

    คำพูดของทรายทำให้ลูกศรคิดมากจนนอนไม่หลับ สับสนหัวใจเหลือเกินว่าควรทำตามที่ใจเรียกร้อง หรือทำตามหน้าที่ของลูกสาวที่ดี เสาวนีย์ไม่ได้สังเกตท่าทางเซื่องซึมของลูกสาว และเสนอให้ไปพักผ่อนกับพัชระที่ภูเก็ต หวังให้แผนของตนเป็นไปได้ด้วยดี ก่อนทรายจะขัดขวางการแต่งงานสำเร็จ

    ลูกศรลำบากใจมาก ไม่ทันได้คิดหรือตัดสินใจว่าจะไปภูเก็ตดีหรือไม่ ก็ต้องมาเครียดเสียก่อน เมื่อทรายบอกว่าฌานยังนอนซมเพราะพิษไข้อยู่ที่คอนโด และอยากให้เธอไปดูอาการแทน ลูกศรอยากปฏิเสธแต่ใจไม่แข็งพอ เลยลงมือทำข้าวต้มด้วยตัวเอง และตัดสินใจทำตามที่หัวใจเรียกร้อง คือออกไปเยี่ยมและดูแลฌานถึงคอนโด

    ฟากทรายถอนใจเหนื่อยหน่ายเมื่อเจอกับพัชระเช้าวันเดียวกัน สถาปนิกหนุ่มไก่อ่อนตั้งท่าจะกอดเธอให้สมความคิดถึง แต่ทรายผละออก พร้อมดุเขาเสียงเข้มที่ทำตัวรุ่มร่าม พัชระหัวเสียมากที่เธอเล่นตัว ไม่เห็นเหมือนตอนไปเดตกับบุรีเมื่อวันก่อน ทรายโมโหแหวกลับว่ามีอิสระจะไปไหนกับใครก็ได้ ทั้งเธอและบุรีไม่ได้มีใคร พัชระแทบคลั่ง ตวาดลั่นให้เธอเลิกปั่นหัวให้เขาหึงหวงเสียที ทรายไม่สะทกสะท้าน ตอกกลับเสียงหยัน

    “แล้วคุณจะให้ฉันทำยังไง นั่งรอดูคุณแต่งงาน แล้วเฝ้ารอคุณหนีเมียมาหาฉันอย่างนั้นหรือพัชระ”

    “คุณไม่รู้หรอก ว่าผมกำลังทำเพื่อคุณขนาดไหน”

    ทรายตีหน้านิ่ง สวนกลับเสียงเครียด “ใช่...ตอนนี้ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น เพราะสิ่งที่ฉันรู้มีแค่ฉันต้องการคุณ ฉันอยากอยู่ใกล้คุณ คุณไม่รู้หรอกว่ายิ่งใกล้วันแต่งงานของคุณเท่าไหร่ ฉันยิ่งทรมานขนาดไหน”

    ท่าทางน่าสงสารของทรายทำให้พัชระพูดไม่ออก อารมณ์หึงหวงเหือดหาย เหลือแต่ความเห็นใจ และอยากขอให้เธอรอเขาอีกนิด ทรายแสยะยิ้ม ตีหน้าซื่อขอให้เขาเพิ่มพลังใจให้ ด้วยการหาเวลาไปเที่ยวภูเก็ตด้วยกัน โดยเสนอให้ชวนลูกศรไปด้วย เสาวนีย์จะได้ไม่ขวาง และเขากับเธอก็จะได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันบ้าง

    พัชระตามมารยาหญิงไม่ทัน มัวดีใจจะได้ใช้เวลากับทราย เลยยอมตกลงทุกอย่างตามที่ขอ นักออกแบบสาวมองตามหลังเขาด้วยแววตาเย้ยหยัน ชอบใจเหลือเกินที่หลอกไก่อ่อนแบบพัชระสำเร็จ!

    แม้จะจัดการพัชระกับลูกศรให้เดินตามเกมได้ ทรายก็ไม่ไว้ใจ กลัวบุรีจะขวางเหมือนที่ผ่านมา เธอเลยโทร.ไปเช็ก และเกือบเชื่อเขาอยู่แล้วว่ากำลังคุยงานข้างนอก ถ้าจะไม่ได้ยินเสียงเขาโวยวายที่เห็นสุนทรีย์ตกบันไดข้อเท้าแพลง ทรายโมโหที่ถูกหลอก ตั้งใจบุกถึงบ้านสวนให้เห็นกับตา และอยากทำตามความต้องการลึกๆ ที่เป็นห่วงสุนทรีย์

    อาการพ่อแง่แม่งอนของบุรีกับทรายไม่ได้ทำให้สุนทรีย์กลุ้มใจ แต่อยากเปิดโอกาสให้ทั้งสองใกล้ชิดกันมากกว่า เลยตัดสินใจชวนทรายทานข้าวด้วยกัน บุรีไม่เต็มใจนัก ไม่อยากให้ทรายอยู่บ้านสวนนานๆ กลัวจะเจอความลับว่าเขาคือพี่บี แต่ขัดแม่ไม่ได้ เลยได้แต่กำชับสาวใช้ในบ้าน ไม่ให้ยกแกงพะแนงปลากรายยัดไส้ไข่เค็มไปเสิร์ฟ ไม่อยากให้เธอระลึกหรือจำอะไรได้เกี่ยวกับเขาและบ้านสวนในอดีต

    แต่ความตั้งใจของเขาต้องเป็นหมัน เมื่อสุนทรีย์สั่งให้ยกแกงเจ้าปัญหามาเสิร์ฟ แต่บุรีก็ได้ถอนใจโล่งอก เพราะทรายยังจำไม่ได้ และคิดว่าแกงฝีมือสุนทรีย์นั้นแค่คล้ายๆกับที่เธอเคยกินตอนเด็กเท่านั้น

    แต่ถึงกระนั้นบุรีก็ไม่วางใจ เขาพยายามบอกให้เธอกลับไปพร้อมเขาซึ่งกำลังจะไปทำงาน แต่ทรายอยากยั่วประสาทเขามากกว่า เลยเสนอตัวอยู่เป็นเพื่อนสุนทรีย์ บุรีจำต้องยอมแบบเสียไม่ได้ แต่ไม่วายทิ้งท้ายกับแม่ กำชับเสียงเข้มไม่ให้ทรายไปยุ่มย่ามในห้องทำงานเขา... สถานที่ที่เต็มไปด้วยข้าวของที่แสดงว่าเขาคือพี่บี

    เวลาเดียวกันที่คอนโดฌาน...เจ้าของห้องหนุ่มแกล้งหลับตา ไม่รู้สึกตัวนานนับชั่วโมง ไม่อยากสบตาและใกล้ชิดกับลูกศรที่มาปรนนิบัติเขาไม่ห่าง กลัวใจตัวเองจะหวั่นไหวไปมากกว่านี้...

    ooooooo

    บุรีพยายามปัดความกังวลจากใจ ตั้งใจจะทำงานให้เสร็จเร็วๆ จะได้กลับไปดูแลแม่แทนทราย บรรดาลูกน้องยิ้มแป้นเมื่อเห็นหน้าเขา ถลาไปหาและอ้อนขอบัตรไปร่วมงานสัมมนาที่ภูเก็ต แต่ก็ต้องผิดหวังเพราะบุรีมีใบเดียว ทุกคนส่ายหน้าเซ็งๆ ยกเว้นพัชระที่ลอบยิ้มร้าย...ใครจะรู้ว่าบัตรสองใบสุดท้ายอยู่ในมือเขาแล้ว

    พัชระรอจนทุกคนแยกย้ายไปทำงาน แล้วแอบโทร.หาทราย เพื่อแจ้งข่าวดีเรื่องบัตรไปสัมมนาที่ภูเก็ต นักออกแบบสาวสะใจมาก กำชับให้เขาชวนลูกศรไปให้ได้ เพราะเสาวนีย์คงจะดีใจและไม่สงสัยอะไรแน่ๆ

    แต่ก่อนที่เสาวนีย์จะดีใจจนเนื้อเต้น ก็ต้องเต้นผางเสียก่อน เมื่อศกแจ้งว่ายกเลิกงานฉลองที่ภูเก็ตแล้ว ครอบครัวพรหมาสตร์นารายณ์ไม่ได้มีเงินถุงเงินถังเหมือนแต่ก่อน เรื่องอะไรจะไปผลาญกับเรื่องไร้สาระแบบนี้

    “อะไรนะ...ฉันเนี่ยนะล้างผลาญ ไหนคุณบอกมาสิ ว่าสิบกว่าปีที่วิ่งเต้นให้คุณเลื่อนตำแหน่ง ใครเป็นคนวิ่งขายของเพื่อหาเงินมารักษาแม่คุณ ลูกสาวคุณมาไม่กี่เดือน คุณยกย่องมันดีกว่าฉัน ฉันอยากรู้นักว่ามันทำอะไรดีกว่าฉัน”

    “อย่างน้อยทรายก็ซื้อบ้านนี้ไว้ ก่อนจะโดนยึด!”

    ความจริงจากปากสามีที่ว่าทรายเป็นเจ้าของบ้านพรหมาสตร์นารายณ์คนปัจจุบัน ทำให้เสาวนีย์แทบคลั่ง ภาพเหตุการณ์เก่าๆผุดขึ้นในหัว โดยเฉพาะตอนทรายเอาสร้อยทับทิมมาให้ลูกศร และคำพูดค่อนแคะเหมือนอยากให้น้องมีสภาพเป็นเบี้ยล่างบ้าง เสาวนีย์ดึงตัวเองจากภวังค์ มองไปทางบ้านริมคลองเขม็ง ตั้งใจจะไม่ยอมให้ทรายแย่งอะไรจากตนกับลูกศรเด็ดขาด แล้วตัวช่วยก็เดินทางมาถึง เมื่อพัชระแวะมาชวนคู่หมั้นสาวไปเที่ยวภูเก็ต

    พัชระชอบใจที่เสาวนีย์อนุญาต วาดฝันใหญ่ว่าเขากับทรายจะได้ใช้เวลาด้วยกัน ส่วนเสาวนีย์ไม่รู้ตัวว่ากำลังถูกหลอก แต่ก็ต้องสะกิดใจ เมื่อคุณหญิงเพกาเตือนให้ระวังทรายดีๆ...แกรู้ได้ยังไงว่ามันจะไม่ตามไปขวาง!

    ขณะที่เสาวนีย์หาทางเล่นงานทรายไม่ให้ไปขวางความสุขลูกศร ทรายจัดแจงโทร.หาลูกศร กำชับให้อยู่รอที่คอนโดฌาน เมื่อเสร็จธุระจะไปรับ ลูกศรรับปากด้วยความยินดี ลึกๆไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองอยู่ในสายตาของลิซ่าตลอด อดีตคนรักของฌานแค้นมากที่ตัวเองถูกกันไม่ให้เข้า...แล้วยายหน้าจืดนี่มาเสนอหน้าได้ยังไง

    ฝ่ายฌานตื่นมารับโทรศัพท์นอร์แมนด้วยสีหน้าเครียดจัด ไม่เข้าใจเลยว่าพ่อเลี้ยงจะยื้อเวลาตอกเสาเข็มโครงการไว้ทำไม เขาอยากไปฉลองกับแม่และทรายที่ภูเก็ตด้วยความสบายใจ แต่ถึงกระนั้นก็ขัดไม่ได้ ลูกศรลงไปซื้อน้ำมาให้ เห็นเขาเครียดก็อยากปลอบใจ แต่ไม่กล้าพอ เลยขอตัวกลับดื้อๆ ฌานรู้สึกผิดไม่น้อย ยิ่งเห็นเธอมองใบพลูทองที่เปื้อนดินเพราะลิซ่าอาละวาดเมื่อคืนก่อนด้วยสีหน้าเศร้าหมอง ก็อดไม่ได้ อาสาจะเช็ดให้ภายในวันนี้

    “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ พี่ฌานไม่ต้องรีบ อย่างที่ศรบอก ต้นนี้ไม่ต้องใส่ใจ ไม่ต้องแคร์มาก มันก็อยู่ของมันได้”

    ลูกศรออกไปแล้ว ทิ้งฌานให้มองตามด้วยหัวใจหนักอึ้ง โดยเฉพาะคำพูดของเธอที่เหมือนจะเป็นนัยถึงตัวเอง ส่วนลูกศรเดินหน้าจ๋อยมารอพี่สาวหน้าลิฟต์ เจ็บปวดใจเหลือเกินที่ต้องมองฌานแค่ห่างๆเช่นนี้

    ooooooo

    บุรีพยายามบอกตัวเองให้ตั้งใจทำงาน ไม่ว่อกแว่กคิดถึงทรายซึ่งรออยู่บ้าน บรรดาลูกน้องในทีมมองหน้ากันงงๆ เพราะบุรีอาการแปลกๆ หงุดหงิดและดูเร่งรีบผิดสังเกต บุรีไม่สนว่าใครจะมองยังไง ปั่นงานจนเสร็จและขอตัวกลับบ้าน พัชระมองตามแล้วบอกเพื่อนๆว่าจะลาสามวัน ทุกคนถามว่าทำไมไม่บอกบุรี พัชระยิ้มเจ้าเล่ห์

    “ไม่เป็นไรหรอกครับ เดี๋ยวผมก็เจอเขา”

    ด้านทราย...นั่งทานมะม่วงน้ำปลาหวานฝีมือตัวเองอย่างเอร็ดอร่อย สุนทรีย์ชมเปาะว่าฝีมือไม่ธรรมดา แค่แนะนิดหน่อยก็ทำได้ดี ทรายยิ้มแป้น ปลื้มมากที่อีกฝ่ายชมอย่างจริงใจ สุนทรีย์หัวเราะเบาๆ ขอตัวไปเตรียมอาหารเย็นก่อน แต่ไม่วายเป็นห่วงทราย กลัวจะเหงา เลยให้ต่อจิ๊กซอว์ของบุรีฆ่าเวลาระหว่างรอ

    สุนทรีย์จะเข้าครัวเตรียมอาหาร แต่พลันเหลือบเห็นภาพถ่ายของบุรีตอนเด็กวางอยู่ จึงฉวยมาถือไว้และส่งให้เด็กในบ้านไปเก็บในห้องบุรี พร้อมกับกำชับหนักแน่นว่าอย่าให้ทรายเห็น เด็กในบ้านทำตามอย่างว่าง่าย สุนทรีย์ได้แต่มองตาม ส่ายหน้าเบาๆและพึมพำ “เอาเถอะ...คนเราถ้าไม่ใช่ มันก็ไม่ใช่ แต่ถ้าเป็นคู่กัน ยังไงก็ไม่แคล้วกัน”

    ฟากลิซ่าเฝ้ารอลูกศรด้วยความอดทน แล้วก็ได้สมใจเมื่อเห็นอีกฝ่ายไปเรียกแท็กซี่หน้าคอนโดฌาน ลูกศรมัวแต่รีบเพราะถูกแม่โทร.ตาม เลยไม่ทันระวังเมื่อลิซ่าปรากฏตัวตรงหน้า และตีหน้าเศร้าขอไปส่งบ้านเพื่อไถ่โทษคราวก่อน

    ลูกศรตามไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของลิซ่าเลยยอมขึ้นรถแต่โดยดี ไม่รู้เลยว่าฌานต้องร้อนรนด้วยความเป็นห่วงแค่ไหน เมื่อทราบจาก รปภ.ใต้ตึกว่าน้องสาวคนเดียวของทรายขึ้นรถไปกับผู้หญิงอันตรายแบบลิซ่า

    ความกลัวของฌานไม่ได้เกินจริงเลย เมื่อลิซ่าเผยให้เห็นตัวตนแท้จริง และจัดแจงนำลูกศรไปทิ้งในซอยเปลี่ยวแห่งหนึ่ง โชคดีที่ฌานตามมาทันและบังคับให้พากลับไปช่วย ลิซ่าปรี๊ดแตกแหวลั่นอย่างเหลืออด

    “แค่ยายนี่คนเดียว คุณกล้าทำกับฉันอย่างนี้เลยเหรอ อย่าบอกนะว่าคุณกำลังคิดอะไรกับเด็กคนนี้”

    ฌานไม่สน เหยียบคันเร่งเต็มแรง แล้วโชคก็เข้าข้าง เพราะเขาไปช่วยทันเวลา ลูกศรโผกอดเขาแน่น คิดกลัวไปมากมายว่าถ้าเขามาไม่ทันแล้วอะไรจะเกิดขึ้น ฌานโกรธลิซ่ามากที่ทำเรื่องเลวร้ายแบบนี้ และไม่ลังเลจะทิ้งอดีตคนรักไว้ข้างทางบ้าง...จะได้เข้าใจหัวอกคนถูกทิ้ง ว่าเขาต้องเจอและรู้สึกยังไงบ้าง

    เวลาเดียวกันที่บ้านสวนของบุรี...ทรายเดินเล่นแก้เมื่อยเพราะนั่งต่อจิ๊กซอว์เป็นเวลานาน เมื่อเห็นห้องทำงานบุรีไม่ได้ล็อก เลยตั้งใจไปสำรวจและหาหนังสืออ่านเล่นฆ่าเวลา แต่กลับต้องอึ้ง เมื่อเห็นภาพจิ๊กซอว์ในความทรงจำที่เธอจำได้แม่นว่าเคยต่อร่วมกับพี่บี รวมทั้งกล่องจดหมายเธอซึ่งสมควรจะอยู่ในลิ้นชักโต๊ะทำงานของเธอที่อเมริกา!

    ทรายไม่รอช้า คว้ามือถือโทร.หาแม่ ดวงตา ถอนใจหนักหน่วง ตัดสินใจบอกความจริงว่าบุรีก็คือพี่บี นักออกแบบสาวทั้งอึ้งและตกใจ ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงไม่เผยตัว ทั้งที่อ่านจดหมายของเธอแล้วแท้ๆ

    “เพราะบุรีอยากให้ทรายเดินหน้า อยากให้ทรายลืมอดีต แล้วเริ่มต้นชีวิตกับผู้ชายที่รักทรายมากอย่างฌาน”

    ทรายอดน้อยใจไม่ได้ที่เขาคิดแทนเธอทุกเรื่อง ดวงตาต้องปลอบให้เข้าใจบุรีบ้าง

    “ทราย...ทุกอย่างที่พี่บีทำ เพราะเขาหวังดีกับทรายเหมือนกัน พี่บีของทรายรู้ ว่าถ้าห้ามทรายตรงๆ ทรายไม่มีวันเชื่อเหมือนที่ทรายไม่เคยเชื่อแม่ เขาถึงได้ทำแบบนี้ พี่บีพยายามทำให้ทรายให้อภัย เพราะการอภัยผู้อื่นคือการปลดปล่อยตัวเอง ทรายจ๋า...พี่บีเขากลัวว่า

    ความแค้นของทราย จะทำให้ทรายมองข้ามความปรารถนาดี และความรักที่คนมอบให้ด้วยหัวใจบริสุทธิ์ จะหลานรักหรือหลานชังก็สายเลือดเดียวกัน หยุดทุกอย่างแล้วกลับบ้านเราเถอะลูก”

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"
    19 ก.ย. 2563

    14:05 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันเสาร์ที่ 19 กันยายน 2563 เวลา 20:08 น.