ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    ทรายสีเพลิง

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    อัลบั้ม: นิยายเรื่อง "ทรายสีเพลิง"

    ความเห็นอกเห็นใจของลูกสาวกับสามีที่มีต่อทราย ทำให้เสาวนีย์แทบคลั่ง คุณหญิงเพกากล่อมให้ใจเย็น และเสนอทางแก้เกม ด้วยการตีแผ่ข่าวฉาวให้ทุกคนในสังคมได้รับรู้ว่าทรายเป็นแค่ลูกเมียเก็บ ส่วนพัชระอาการหนักไม่ต่างกัน ยิ่งคิดถึงคำพูดตัดพ้อของทรายเมื่อคืนยิ่งร้อนรน อยากทำทุกอย่างให้ได้ทรายมาครอง

    แพรถอนใจเหนื่อยหน่าย เมื่อเห็นสภาพใจลอยของลูกชาย ได้แต่ปลอบให้ตัดใจจากทราย เพราะเชื่อว่าคงสายไปแล้ว ดูจากงานเมื่อเปิดตัวเมื่อคืน นักออกแบบสาวไม่ได้มีสายตาไว้มองใครเลย นอกจากฌาน

    “บางที...อะไรๆมันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เราเห็นนะครับ”

    “ไม่ว่าพัชจะรู้อะไรมา มันก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว เพราะงานแต่งของพัชกับลูกศรมันไปไกลเกินจะหยุดแล้ว”

    “ผมก็ไม่ได้คิดจะหยุดนี่ครับ แค่อาจจะมีอะไรเปลี่ยนแปลง”

    แพรนิ่วหน้ามองตามหลังลูกชาย ยังเดาไม่ถูกว่าเขาวางแผนอะไรไว้ ส่วนพัชระไม่ทันสะระตะเรื่องทราย ก็ต้องยั้งไว้ก่อน เพราะได้รับงานจากอลันให้หาทางสลับสับเปลี่ยนแผนการออกแบบโครงการของฌาน สถาปนิกหนุ่มไก่อ่อนหนักใจไม่น้อย แต่เมื่อคิดว่าจะได้เล่นงานฌาน เลยรับปากด้วยความยินดี

    ระหว่างที่อลันกับนอร์แมนร่วมมือกันดัดหลังฌาน บุรีวางแผนช่วยเพื่อนรักด้วยการมอบหมายให้ติ่งดูแลโครงการของฌานร่วมกันกับเขา แต่ให้ปิดเป็นความลับ จากทุกคนในบริษัท กันไม่ให้หนอนบ่อนไส้ตัวเดิมเล่นงานเหมือนครั้งที่แล้ว ฌานหัวเราะชอบใจ แม้จะแอบรู้สึกผิดเพราะสนิทสนมกับทีมบุรีดี แต่เชื่อในแผนของเพื่อนว่าคงเป็นวิธีดีที่สุด ผลักดันให้โครงการคอนโดเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาได้

    สองหนุ่มคงคุยกันอีกนานถ้าทรายจะไม่โทร.มาตามฌานไปสอนลูกศรว่ายน้ำที่คอนโด ฌานผละไปทันที ทิ้งบุรีมองตามเพื่อนรักด้วยแววตาครุ่นคิด...หรือว่าทรายจะมีแผนอะไรมาป่วนอีก!

    เวลาเดียวกันที่บ้านริมคลองของทราย...ลูกศรอิดออดไม่อยากเรียนว่ายน้ำ แต่ก็สองจิตสองใจกลัวพี่สาวโกรธที่ชวนแล้วปฏิเสธ สุดท้ายทนเสียงรบเร้าของทรายไม่ไหวต้องออกไปเรียนว่ายน้ำที่คอนโดฌาน แต่ไม่วายอยากขออนุญาตแม่ก่อนเพื่อความสบายใจ ทรายเกรงจะเสียแผนเลยแกล้งตัดพ้อว่าเสาวนีย์คงไม่ยอมเพราะเกลียดเธอ ลูกศรต้องปลอบไม่ให้คิดมาก แถมหยอดอีกต่างหากว่ายินดีและเต็มใจอยู่ข้างพี่สาวคนสวยเสมอ

    “ขอบใจนะศร เพราะศรดีอย่างนี้พี่ถึงไม่อยากให้ศรมีปัญหากับคุณอา เอาอย่างนี้...ต่อไปถ้าศรไปกับพี่ ไม่ต้องไปบอกแม่ ให้แม่ศรคิดว่าศรมาอยู่กับพี่ที่บ้านเล็ก...โอเคไหม”

    ลูกศรพยักหน้ารับด้วยความเต็มใจ หลังจากนั้นสองพี่น้องก็ตรงไปซุปเปอร์มาร์เกตเพื่อซื้อของสดไปคอนโดหนุ่มโสดอย่างฌาน ลูกศรอดไม่ได้ถามถึงความสัมพันธ์ของพี่สาวกับชายหนุ่มเจ้าของคอนโด ทรายยิ้มเจ้าเล่ห์ เฉลยว่าเป็นแค่เพื่อนสนิทที่รู้ใจกันเท่านั้น จะมีถึงเนื้อถึงตัวหรือจูบกันบ้างก็เป็นเรื่องธรรมดา ลูกศรตาโต หน้าร้อนผ่าว เท่าที่เคยอ่านนิยายรัก รวมทั้งสิ่งที่แม่สอนมาตลอดชีวิต คนจูบกันต้องเป็นคนรักเท่านั้น

    “จูบแบบเพื่อนไง พี่กับฌานรู้จักกันมาห้าหกปีแล้ว ยิ่งเป็นคนไทยที่อยู่เมืองนอกเหมือนกันยิ่งสนิทกันเร็วใหญ่ อีกอย่าง...ฌานน่าสงสาร เห็นเป็นผู้ชายสนุกสนานแบบนั้น แต่จริงๆเป็นคนขี้เหงานะ เขาไม่มีใครเลยแม้แต่แม่”

    เรื่องราวสุดรันทดของฌานถูกทรายถ่ายทอดออกมาเรื่อยๆ ลูกศรฟังด้วยความสนใจ ยิ่งเมื่อได้ยินว่าโครงการล่าสุดของเขาทำให้ต้องขัดแย้งกับพ่อเลี้ยง

    ก็ยิ่งรู้สึกผิด เพราะคิดว่าตัวเองอาจมีส่วนพูดให้เขาแข็งข้อกับนอร์แมน ทรายเห็นท่าทางร้อนรนของน้องก็แสยะยิ้มร้าย เชื่อว่าแผนจับคู่ฌานกับลูกศรต้องสำเร็จแน่นอน

    ooooooo

    อารมณ์ดีๆของทรายต้องเป็นหมัน เมื่อถึงคอนโด ฌานแล้วพบว่าเจ้าของห้องไม่อยู่ แต่ให้บุรีมาต้อนรับแทน ทรายพยายามไล่อ้อมๆ แต่สถาปนิกหนุ่มก็ทำไม่รู้ไม่ชี้ ทู่ซี้อยู่ต่อจนทรายต้องงัดไม้ตายมาใช้ลากลูกศรไปเปลี่ยนชุดว่ายน้ำสุดเซ็กซี่...เดี๋ยวจะทำให้วิ่งหนีออกจากห้องนี้ไม่ทันเลย!

    ลูกศรเปลี่ยนชุดว่ายน้ำเสร็จ พร้อมใส่เสื้อคลุมทับ เดินเหนียมๆออกจากห้องอย่างกลัวๆกล้าๆ ต่างจากทรายที่จงใจเดินเฉียดไปยั่วบุรี และแกล้งวางขวดครีมกันแดดทิ้งไว้บนโต๊ะ บุรีกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่เมื่อเห็นทรวดทรงองค์เอวของทราย พยายามข่มความตื่นเต้นอย่างมาก ไม่เหลือบมองเธอให้ใจเตลิดไปกว่านี้ ทรายเห็นท่าเขาแล้วชอบใจ แสร้งตีหน้าเฉยและชวนลูกศรไปว่ายน้ำรอฌาน แต่ก็ต้องหัวเสียเมื่อเห็นชุดว่ายน้ำมิดชิดของน้องสาว

    “จำไว้นะศร...รูปร่างผู้หญิงคือเสน่ห์ดึงดูดผู้ชายอย่างหนึ่ง ขนาดหลอมแท่งหินให้ละลายเป็นขี้ผึ้งได้เลยล่ะ”

    ขาดคำก็จัดแจงแสดงพลังแห่งอิสตรีให้น้องสาวดู ด้วยการโทร.ตามบุรี เอาครีมกันแดดที่จงใจทิ้งไว้บนห้องมาให้ บุรีเอะใจแต่ไม่ทันคิดอะไร ก็ต้องตะลึงตาค้างเมื่อเห็นทรายในชุดว่ายน้ำสุดเซ็กซี่ สถาปนิกหนุ่มพยายามเบือนหน้าหนี หงุดหงิดมากอยากจับทรายมาตีก้นให้ลายคามือนักที่แกล้งยั่วเขาแบบนี้ เขาตีหน้านิ่งทำเป็นไม่สน ทั้งที่กำลังต่อสู้กับใจตัวเองอย่างหนัก ทรายยิ้มร้ายแล้วแกล้งจมน้ำหลอกให้เขากระโจนลงไปช่วย!

    บุรีเต้นไปกับแผนเธอได้อึดใจเดียวก็ถึงบางอ้อว่าถูกหลอก เลยเอาคืนด้วยการแกล้งปล่อยเธอตกเก้าอี้ ก้นกระแทกพื้นจนช้ำไปหมด ฌานกลับมาพอดี ก่อนสถานการณ์จะแย่และเป็นคนอุ้มทรายไปพักบนห้อง

    ลูกศรมองคนโน้นคนนี้เลิ่กลั่ก ทำตัวไม่ถูก ทรายเลยจงใจใช้ให้น้องสาวไปซื้อยากับฌาน แล้วปรายตาไปทางบุรีเคืองๆ

    “ส่วนคุณ...อยู่กับฉันแค่สองคน คุณคงไม่เป็นไรใช่ไหมคะ”

    “ไม่เป็นไรครับ ผมอยู่กับใครก็ได้ ผมเอาตัวรอดได้เสมอ”

    หลังฌานกับลูกศรออกไปแล้ว สองหนุ่มสาวก็จ้องตาเอาเรื่องกันอีก ทรายยอมถอยครึ่งก้าว แกล้งสารภาพว่าจงใจวางแผนหลอกเขาเรื่องจมน้ำ แต่ตอนล้มก้นกระแทกพื้นนี่เธอเจ็บจริง บุรีหรี่ตาไม่เชื่อ แล้วจัดการทดสอบแกล้งล้มขาเจ็บบ้าง ทรายกระโดดตัวลอยถลามาดูอาการเขาทันที รวดเร็วเหมือนไม่ได้บาดเจ็บมาก่อน

    “ผมชนะคุณสองยกแล้วนะเนี่ย เอ...สงสัยผมจะยังไม่เคยบอกว่าคุณกับผม...ฝีมือคนละชั้น”

    ทรายโมโหมาก ปราดไปเหยียบขาเขาเต็มแรงให้หายแค้น พึมพำคนเดียวด้วยความเซ็งหาว่าเขาตายด้าน ผู้หญิงยั่วยังไม่สนใจ บุรีไม่ถือสาแถมมองมาด้วยความเอ็นดูอีกต่างหาก...จะว่าไปทรายก็น่ารักดีเหมือนกัน

    เวลาเดียวกันที่ร้านขายยาไม่ไกลจากคอนโด...ลูกศรเหลือบมองฌานด้วยความรู้สึกแปลกๆ อดเศร้าใจไม่ได้เมื่อเห็นท่าทางเป็นห่วงเป็นใยของเขาที่มีต่อพี่สาว และเพราะมัวใจลอยนี่เองทำให้เกือบหน้าคะมำ ดีที่ฌานคว้าตัวไว้ได้ ทำให้สองหนุ่มสาวได้ใกล้ชิดกันโดยไม่ได้ตั้งใจ ลูกศรใจเต้นแรงเช่นเดียวกับฌาน แต่ทั้งสองก็ผละจากกันทันทีและเสชวนกันดูต้นไม้ที่ร้านข้างทาง ลูกศรเห็นเขาสนใจต้นไม้ก็เกิดความคิดบางอย่าง...

    ฝ่ายทรายไม่ละความพยายามจะกันบุรีจากฌาน แล้วตัวช่วยก็มาถึง เมื่อพัชระโทร.มาชวนลูกศรกับทรายไปดูโรงแรมจะจัดงานแต่ง นักออกแบบสาวยิ้มร้าย ลากบุรีไปเป็นเพื่อน พัชระผิดหวังเมื่อเห็นเพื่อนรุ่นพี่ แถมต้องเซ็งเมื่อถูกบุรีค่อนแคะให้สนใจลูกศรให้มากกว่านี้ เพราะเป็นงานแต่งงานของเขากับเธอ

    ไม่ใช่แค่บุรีที่สังเกตท่าทางกระตือรือร้นแปลกๆของพัชระ ทรายก็มองเห็นแต่ไม่ทันคิดอะไร ก็ต้องต่อปากต่อคำกับบุรีที่เข้าใจว่าเธอจงใจวางแผนให้เป็นแบบนี้ ปั่นหัวพัชระโดยไม่เกรงใจลูกศร

    “ฉันคิดอยู่แล้วว่าคุณต้องพูดแบบนี้ ฉันถึงชวนคุณมา คุณจะได้เห็นอีกทฤษฎีว่าการที่ผู้ชายเข้าหาผู้หญิง ไม่ใช่เพราะผู้หญิงอ่อยเสมอ แต่ผู้ชายร่านเองก็มี ถ้าคุณเป็นคนยุติธรรม ฉันก็อยากได้ความเป็นธรรมกับเรื่องนี้”

    บุรีอึ้งไปอึดใจ ทรายสำทับว่าอยากให้เขาเห็นบางอย่างในตัวพัชระที่อาจไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคิด

    “ฉันไม่เคยคิดแย่งใคร แต่แค่พูดคุณคงไม่เชื่อ ฉันเลยอยากทำให้คุณรู้จักฉันดีพอ ก่อนที่ฉันจะกลับอเมริกา”

    ทรายสะบัดหน้าหนีแล้วต้องถอนใจเหนื่อยหน่าย เมื่อพัชระเดินมาหาโดยไร้เงาของลูกศร แถมจงใจจับมือเธอต่อหน้าทีมงานอีกต่างหาก หวังให้เรื่องกลายเป็นข่าว มัดมือชกให้เธอตกลงแต่งงานกับเขาแทนลูกศร ทรายรู้ทันแต่ไม่ยอมตอบโต้...อยากรู้เหมือนกันว่าไก่อ่อนแบบพัชระจะมาไม้ไหน!

    ooooooo

    ภาพความใกล้ชิดสนิทสนมเกินเหตุของทรายกับพัชระเข้าหูเสาวนีย์ในบ่ายวันเดียวกัน สาวใหญ่ภรรยาเอกของบ้านพรหมาสตร์นารายณ์เต้นผางร้อนถึงคุณหญิงเพกาต้องปลอบให้ใจเย็น ตั้งสติหาทางตอบโต้ แล้วสองแม่ลูกก็มีทางออก เมื่อจี๊ดเพื่อนสาวไฮโซอยากชวนทรายไปเป็นนางแบบกิตติมศักดิ์

    เสาวนีย์ปรี๊ดแตก เมื่อได้ยินว่าใครๆก็อยากทำความรู้จักลูกเลี้ยงสาวคู่ปรับ คุณหญิงเพกามองมาด้วยความเห็นใจ พลันก็คิดแผนร้ายได้ในบัดดล จะทำให้ทรายกลายเป็นขี้ปากของคนในแวดวงสังคม

    “ในเมื่อมันเล่นละครให้ดังได้ เราก็เล่นละครให้มันดับได้เหมือนกัน!”

    ฟากบุรีอึ้งไม่หาย ที่ได้ยินจากทรายว่าเธอจะกลับอเมริกาในอีกไม่กี่วัน เช่นเดียวกับดวงตาที่คิดว่าลูกสาวคงมีแผนบางอย่าง และน่าจะรุนแรงพอดู เพราะดูคลื่นลมจะสงบนานเกินไปแล้ว

    ระหว่างที่บุรีกับดวงตาเป็นกังวล...ทรายต้องแปลกใจ เมื่อพัชระกับเสาวนีย์เกิดใจเดียวกัน อยากให้เธอออกแบบตกแต่งเรือนหอให้ลูกศร

    สถานการณ์ไม่น่าไว้ใจนี้ ทำให้นักออกแบบสาวเริ่มวิตก และตัดสินใจชวนบุรีทำงานด้วย โดยกดดันให้เขารับปาก ถ้าไม่อยากให้เธอใกล้ชิดกับพัชระ บุรียอมแบบเสียไม่ได้ แต่แค่นั้นทรายก็พอใจ นัดหมายให้เขาไปเจอเธอที่ร้านขายเฟอร์นิเจอร์ ส่วนตัวเองกลับชวนลูกศรให้เตรียมตัวไปว่ายน้ำที่คอนโดฌาน

    ด้านฌาน...ถึงกับพูดไม่ออก เมื่อทรายพาลูกศรมาส่งที่คอนโดแต่เช้า พร้อมฝากฝังให้สอนว่ายน้ำ โดยไม่ยอมรับคำปฏิเสธ แต่โชคไม่เข้าข้างทรายนัก เมื่อติ่งมาคุยงานที่คอนโด ฌานเลยยิ้มร่า คิดได้แล้วว่าจะหาทางเลี่ยงไม่สอนลูกศรยังไง ส่วนลูกศรไม่รู้เรื่องการจัดฉากใดๆ จัดแจงเตรียมอาหารว่างในครัวและถือวิสาสะยกโถต้นพลูทองไปวางที่ระเบียงคอนโด ฌานมาเห็นเข้าเลยแกล้งถามยิ้มๆว่ากำลังทำอะไร

    “ศรเห็นพี่ฌานอยากมีต้นไม้ในห้อง ศรเลยเอาต้นพลูทองมาจากบ้าน ไม่ต้องห่วงนะคะ มันไม่ตายง่ายๆแน่ พี่ฌานชอบไหมคะ ตอนศรหยิบมาจากบ้าน ศรก็คิดแต่ว่าต้นไหนตายยาก จนลืมไปว่าต้นนี้ไม่มีดอกสวยๆ”

    ฌานอดยิ้มให้กับท่าทางใสซื่อของเธอไม่ได้ “ไม่เป็นไรหรอกศร พ่อพี่เคยบอกว่าต้นไม้ทุกต้นมีความสวยงามในตัวมันเอง ถึงพลูทองจะไม่มีดอกหลอกล่อแมลง แต่มันก็มีใบที่สวยน่ามองของมัน”

    ฌานพูดออกไปตามใจคิด ต่างจากลูกศรที่ไม่เข้าใจความนัยของเขา ยิ้มเขินๆและหมุนตัวกลับไปเตรียมตัวเรียนว่ายน้ำ ฌานก้าวตาม แล้วตัดสินใจบอกให้ติ่งสอนแทน ส่วนเขาจะดูงานระหว่างที่รอ

    เวลาเดียวกันที่ร้านเฟอร์นิเจอร์ชื่อดัง...พัชระถึงกับอึ้ง เมื่อเห็นบุรีโผล่มาตามนัดของทราย สองหนุ่มมองตากันนิ่งๆ หงุดหงิดแต่พยายามเก็บอาการไม่พูดอะไรให้เสียเรื่อง ส่วนทราย...ไม่สนว่าใครจะรออยู่บ้าง แฝงตัวแอบดูลูกศรกับฌานว่ายน้ำ แล้วก็ต้องหัวเสียเมื่อเห็นติ่งทำหน้าที่ครูจำเป็นแทน ทิ้งฌานให้นั่งทำงานไม่ไกลกันนั้น

    ทรายคิดนิดเดียว จึงโทร.บอกฌานช่วยหาต่างหูที่ลืมไว้บนห้องเขา จากนั้นบอกให้พนักงานคอนโดไปบอกติ่งลงไปดูรถที่ถูกกรีดโดยพวกมือบอน ส่วนตัวเองรอเวลาให้ลูกศรอยู่ตามลำพัง แกล้งผลักน้องตกน้ำตอนเผลอ ก่อนจะซ่อนร่างในมุมลับตา ทิ้งลูกศรให้ตะเกียกตะกายจากน้ำคนเดียวด้วยสภาพน่าสงสารที่สุด!

    ทรายรอจนติ่งกับฌานเดินมาใกล้สระ กระโจนลงน้ำไปช่วยน้องสาว แกล้งโวยวายใส่สองหนุ่มที่ทิ้งน้องสาวให้อยู่ตามลำพังจนเกิดเรื่อง ติ่งหน้าเสีย แต่คนรู้สึกผิดมากสุดได้แก่ฌาน เลยเฝ้าดูแลลูกศรไม่ห่าง เป็นห่วงมากอย่างบอกไม่ถูก และคงจะเสียใจมากหากเธอเป็นอะไรไปจริงๆ

    ทรายตีบทแตก วีนเหวี่ยงใส่ฌานจนเขาจ๋อยสนิท ลูกศรค่อยๆรู้สึกตัว ได้ยินเสียงพี่สาวโหวกเหวกเลยพยายามช่วยไกล่เกลี่ยตามประสาคนจิตใจดี แต่ทรายไม่สนโวยไม่เลิก ฌานต้องตัดปัญหา และแสดงความรับผิดชอบด้วยการอุ้มลูกศรขึ้นรถไปส่งบ้าน ทรายมองตามด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ สะใจที่ทุกอย่างเป็นไปตามต้องการ

    ooooooo

    อุทิศตกใจมากเมื่อเห็นสภาพลูกศร ฌานยิ่งรู้สึกผิด เลยตัดสินใจรับผิดชอบด้วยการดูแลไม่ห่าง ทรายมองมาด้วยความชอบใจ ต่างจากอุทิศ กลัวแทนลูกศร หากเสาวนีย์กับศกรู้คงบ้านแตก ทรายยิ้มร้ายและอาสาไปพูดให้เอง

    ทรายสร้างเรื่องว่าลูกศรจะค้างกับเธอที่บ้านริมคลอง อยากใช้เวลาร่วมกันจนดึกดื่นตามประสาพี่น้อง เสาวนีย์จะบอกว่าไม่ แต่เมื่อมองหน้าศกและนึกถึงแผนร้ายของตัวเอง เลยต้องอนุญาตแบบเสียไม่ได้ แต่ไม่วายบ่นเกรงใจทรายที่ต้องแบ่งห้องนอนเล็กๆให้น้อง ทรายหัวเราะเบาๆพร้อมเหน็บ

    “ไม่เลยค่ะ...ดีเสียอีกค่ะ ให้ศรหัดนอนที่บ้านนั้น เผื่ออีกหน่อย...ศรต้องไปอยู่บ้านเล็ก!”

    เสาวนีย์แทบเต้น แต่ต้องพยายามข่มไว้เพื่อแผนการหลังจากนี้ ส่วนศกมองลูกสาวคนโตด้วยสายตาขอร้อง กลัวทรายจะเปลี่ยนใจไม่ยอมช่วยออกค่าใช้จ่ายซ่อมบ้านให้ ทรายสบตาพ่อยิ้มๆแล้วผละออกไป เสาวนีย์เอะใจท่าทางแปลกๆของสามี คาดคั้นให้บอกความจริงแต่ศกก็ไม่ยอมบอกให้เสียเรื่อง

    เสาวนีย์โกรธมาก ประกาศกร้าวจะไม่ยอมแพ้ทรายแน่ “ไม่ว่าคุณกับลูกคุณคิดอะไรกัน แต่ฉันขอบอกไว้เลย ถึงทรายจะยกบ้านหลังนั้นให้ลูกศร แต่ฉันไม่มีวันยอมให้ลูกศรไปอยู่บ้านเล็ก”

    ทรายได้ยินทุกอย่างจากหน้าบ้าน แสยะยิ้มร้ายที่แม่เลี้ยงคู่ปรับแทบคลั่ง แต่ก็ต้องมาหัวเสียเมื่ออุทิศรายงานว่าลูกศรไข้ลด อาการไม่น่าเป็นห่วงอะไรมากแล้ว ฌานถอนใจโล่งอก ดีใจมากที่ลูกศรไม่เป็นอะไร และขอตัวกลับไปทำงานกับบุรีต่อ ทรายพยักหน้ารับรู้ แต่ในใจคิดหาทางแก้เกมให้วุ่น

    ฟากบุรีรับฟังเรื่องราวทั้งหมดด้วยสีหน้าครุ่นคิด สะกิดใจไม่น้อยที่ทรายเป็นคนกระโดดไปช่วยลูกศรจากน้ำ ทั้งที่นัดเขากับพัชระไว้ที่ร้านเฟอร์นิเจอร์ ฌานไม่สนใจคำพูดแปร่งๆของเพื่อนรัก มัวเป็นห่วงอาการลูกศรว่าจะเป็นอย่างไรบ้าง บุรีเลยไม่สาวความต่อ ไม่อยากเพิ่มความกังวลให้ฌานไปมากกว่านี้

    เวลาเดียวกันที่บ้านริมคลอง...ทรายคิดแผนร้าย หลอกอุทิศว่าจะดูแลน้องสาวเอง แต่เมื่อลับหลังก็แอบโยนยาทิ้ง และจัดการเร่งแอร์ให้เย็นขึ้น หวังให้ลูกศรไข้กลับ เรียกคะแนนความรู้สึกผิดให้ฌานกลับมาดูแลอีกครั้ง

    “พี่ไม่ได้ทำร้ายศรนะ พี่แค่กำลังช่วยให้ศรได้ใกล้ชิดผู้ชายในฝัน”

    ลูกศรอาการทรุดไข้กลับอย่างที่ทรายคาด เมื่อฌานทราบ เลยยิ่งกว่าเต็มใจจะไปเจอที่โรงพยาบาล ทรายชอบใจ แต่ต้องหัวเสียเมื่อเห็นแม่เลี้ยงสาวมาหาลูกศรแต่เช้า เลยตีหน้าซื่อบอกว่าน้องสาวยังไม่ตื่น

    “ปกติศรไม่ตื่นสายแบบนี้นี่ แต่เธอกลับตื่นมาแต่งหน้า แต่งตัวเต็มยศได้”

    “อาจเป็นเพราะทรายนอนบ้านเล็กไม่ค่อยได้แล้ว ต่างจากศร...ที่นอนสบาย สงสัยอยากอยู่บ้านเล็ก”

    เสาวนีย์แทบกลั้นเสียงกรี๊ดไม่ไหว อยากจะโต้กลับนัก แต่ต้องยั้งไว้เพื่อแผนการใหญ่ เลยได้แต่ยื่นถุงใส่การ์ดแต่งงานฝากให้ลูกศร ทรายรับมายิ้มๆ บอกจะจัดการให้ถึงมือน้องสาวแน่ แล้วขอตัวกลับเข้าบ้าน เสาวนีย์มองตามด้วยแววตาแข็งกร้าว...ฉันรู้ว่าเธอคิดจะทำอะไร ทำเลยทราย ฉันรออยู่!

    เช้าวันเดียวกันที่บริษัทบุรี...พัชระมาทำงาน

    แต่หัววัน สร้างความประหลาดใจให้แก่เพื่อนร่วมงานมาก บุรีมาถึงหลังจากนั้นไม่นาน พร้อมกับข่าวการเริ่มโครงการของฌานกับบริษัทอื่น ติ่งสบตาบุรีแล้วเลี่ยงหลบ ไม่อยากให้คนอื่นสงสัยว่าเขาทำงานให้ฌาน พัชระไม่พอใจ เพราะหนทางสืบเรื่องของโครงการคงยากกว่าเดิม

    เมื่ออลันกับนอร์แมนทราบเรื่องก็โกรธจัด เจ็บใจนักที่ฌานฉลาดและหาทางดักไว้หมด แต่สุดท้ายสองลุงหลานก็ได้แสยะยิ้มร้าย...ถ้าฌานมันสร้างรั้วกันคนนอก เราก็ต้องส่งคนในเข้าไปล้วงลูกมัน!

    ด้านทราย...จัดแจงให้ลูกศรไปพักผ่อนคอนโดฌาน ไม่อยากให้น้องนอนซมกับบ้าน กลัวเสาวนีย์จะทำให้แผนแตก ฌานรับอาสาดูแลลูกศรโดยส่งบุรีไปดูไซต์งานแทน ทรายดีใจที่สถาปนิกหนุ่มมือหนึ่งจะไม่มาขวางหูขวางตา เลยสนับสนุนด้วยการเลื่อนนัดไปดูเฟอร์นิเจอร์กับเขา ฌานเกรงใจเลยจะใช้ติ่งไปดูงานแทนบุรี แต่ทรายรีบปฏิเสธ

    “ไม่ต้องหรอก ฉันตั้งใจเลื่อนนัดอยู่แล้ว เพราะฉันมีงานอื่นสำคัญกว่า ส่วนทางนี้...ฝากเป็นหน้าที่คุณนะคะ”

    ทรายยิ้มให้ฌานแล้วผละจากไป ทิ้งลูกศรให้นั่งตัวเกร็งที่ต้องอยู่สองต่อสองกับชายหนุ่มในฝันอย่างฌาน

    ooooooo

    หลังแยกจากฌาน ทรายก็โทร.ตามพัชระมาพบเพื่อไปแจกการ์ดด้วยกัน สถาปนิกหนุ่มไก่อ่อนดีใจมาก แกล้งบอกทุกคนว่าลูกค้าคนสำคัญโทร.มาตามไปพบ และรีบออกจากบริษัททันที

    เวลาเดียวกันที่ร้านน้ำชาหรูกลางเมือง...เสาวนีย์และคุณหญิงเพกานั่งคุยกับจี๊ดสาวไฮโซ ว่าทรายคงไปถ่ายแบบให้ไม่ได้ เพราะขัดใจที่เสาวนีย์เป็นคนขอร้อง จี๊ดมองมาอย่างสงสัยและถามถึงสาเหตุ เสาวนีย์ลอบยิ้มที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผน แกล้งทำอิดออด ทำสีหน้าลำบากใจ และโยนลูกให้คุณหญิงเพกาพูดแทน

    “ก็เรื่องแม่เลี้ยง ลูกเลี้ยงน่ะค่ะ คุณจี๊ดก็เห็นในนิตยสารแล้วว่าทรายเป็นลูกเลี้ยงของเสาว์ แม่ของทรายไม่ใช่เมียตบเมียแต่ง ทรายยังเด็ก เขาไม่เข้าใจว่าที่คุณศกไม่แต่งกับแม่เขา เพราะแม่ของทรายเป็นแค่เด็กรับใช้ในบ้าน”

    จี๊ดมีท่าทางตื่นเต้นที่ได้รู้ข่าวฉาวให้โพนทะนาต่อ เสาวนีย์ตีหน้าเศร้า เปรยเสียงอ่อนว่าเข้าใจหัวอกลูกเลี้ยงอย่างทราย ว่าคงน้อยเนื้อต่ำใจและอิจฉาลูกศร เลยทำทุกอย่างเพื่อประชดและเรียกร้องความสนใจ คุณหญิงเพกายิ้มร้าย แกล้งหลุดปากว่าทรายทำตัวมั่วผู้ชายมากหน้า หลายตา คงทำใจให้รับได้ไม่ไหว จี๊ดตาโตยกมือปิดปากเมื่อได้ยินเรื่องเด็ด และตั้งใจไปปล่อยข่าวต่อ เสาวนีย์กับคุณหญิงเพกาสบตากันยิ้มๆ ดีใจที่แผนการสำเร็จไปอีกขั้น

    ขณะที่ข่าวฉาวของทรายแพร่ไปทั่ววงสังคม... เจ้าของเรื่องกำลังเบี่ยงตัวอย่างอึดอัด เมื่อพัชระทำตัวรุ่มร่าม ถลาไปโอบกอดเธอด้วยความรักและคิดถึง เธอพยายามปรามให้อยู่ห่างๆ แต่เขาไม่ยอม

    “ผมก็แค่คิดถึงคุณ คุณรู้ไหมว่าผมดีใจมากขนาดไหน ที่คุณโทร.นัดผมโดยไม่มีพี่ฌาน พี่บุรีหรือใครทั้งนั้น”

    ทรายเบ้หน้า หยิบถุงการ์ดแต่งงานยื่นให้ บอกว่าเป็นเครื่องกีดขวางอีกอย่าง พัชระเอื้อมมือไปรับ ยิ้มเจ้าเล่ห์ว่ามันไม่ใช่อุปสรรค แต่มันช่วยให้เขากับเธอได้อยู่ร่วมกันเร็วขึ้นมากกว่า ทรายคาดคั้นให้บอกว่าจะทำอะไร พัชระไม่บอก แต่เลือกจะจับมือเธอไว้แทน จี๊ดผ่านมาเห็นโดยบังเอิญ หมั่นไส้เลยแกล้งกระแอม หวังให้สองหนุ่มสาวรู้ตัวและผละจากกัน พัชระปล่อยมือเธอเก้อๆ ส่วนทรายมองมาด้วยแววตาสงสัย...หรือว่ามีใครพูดอะไร

    สังหรณ์ของทรายไม่ผิดคาดนัก เพราะเสาวนีย์กับคุณหญิงเพกานั่นเอง ที่ยุแยงให้จี๊ดปล่อยข่าวเสียๆหายๆของทราย หวังสุดใจจะให้ผู้คนในแวดวงสังคมประณามให้อับอาย จะได้ออกจากชีวิตลูกศรเสียที

    “แกไม่มีวันแย่งของของลูกฉันได้ คนอย่างแก ไม่มีวันทำให้ลูกฉันเป็นบ้านเล็กได้หรอก!”

    ฟากลูกศร...อาการดีขึ้นมาก มีฌานดูแลไม่ห่าง พร้อมกับยิ้มเอ็นดูให้กับท่าทางไร้เดียงสาของเธอ เขาเตรียมอาหารให้ และถือโอกาสขอบคุณที่เธอสร้างแรงบันดาลใจให้เมื่อหลายวันก่อน เขาเลยเก็บรักษาบ้านเก่าของพ่อไว้ได้ ลูกศรยิ้มเขินๆ มองมาด้วยความสงสารและเห็นใจที่เขาถูกกดดันจากพ่อเลี้ยง เลยเอาใจด้วยการชวนทานข้าวด้วยกัน

    “เอาเข้าไป พี่ทำให้ศร ศรก็จะมาทำให้พี่ เดี๋ยวไข้ก็กลับหรอก ไม่เป็นไรปกติพี่กินอะไรไม่เป็นเวลาอยู่แล้ว”

    ลูกศรอ้างว่าไม่อยากกินคนเดียว และจัดการให้เขาทานเป็นเพื่อนจนได้ ฌานมองอาหารตรงหน้าด้วยความซาบซึ้งใจ แอบประทับใจไม่น้อยในความจิตใจดี และอ่อนโยนมากกว่าผู้หญิงคนอื่นที่เคยเจอ

    ฝ่ายพัชระควงทรายไปแจกการ์ดอย่างออกหน้าออกตา ไม่ยี่หระสายตาแปลกๆที่บรรดาแขกผู้ใหญ่มองมา ทรายเสียอีกที่อึดอัด ยิ่งเมื่อพัชระแสดงท่าทางเป็นเจ้าข้าวเจ้าของยิ่งไม่ชอบใจ

    พัชระสัมผัสได้ว่าทรายหงุดหงิด เลยถามไถ่อย่างห่วงใย ทรายเลยโพล่งออกไป “แล้วคุณคิดว่าฉันโอเคไหมล่ะ ทั้งที่ฉันมีผู้ชายมากมายให้เลือก ทำไมฉันถึงโง่ตามคุณอยู่ได้ ดูสิ...สุดท้ายก็โดนดูถูกเหมือนอย่างแม่”

    พัชระหน้าเจื่อน รู้สึกผิดจริงจังที่ทำให้เธออยู่ในสภาพนี้ เลยจับมือสัญญาจะหาทางแก้ปัญหาให้เร็วที่สุด เธอกับเขาจะได้อยู่ร่วมกัน ทรายสะบัดมือออกแล้วแกล้งแหวออกไปอย่างเหลืออด

    “คำก็บอกว่าทำเพื่อฉัน สองคำก็บอกว่าทำเพื่อฉัน ไหนล่ะ...คุณคิดจะทำอะไร ไหนคุณบอกฉันสิ”

    พัชระอ้ำๆอึ้งๆ คิดหนักจะบอกทรายถึงแผนการที่เตรียมไว้ดีหรือไม่ แต่ไม่ทันขยับปากก็ต้องหน้าเสีย เมื่อบุรีโทร.มาตาม เพราะลูกค้าคนสำคัญที่เขาอ้างจะไปพบ มาหาถึงบริษัทเพราะติดต่อเขาไม่ได้!

    ooooooo

    บุรีโกรธมาก รู้ดีว่าพัชระเหลวไหลต้องโกหกจนเกือบเสียลูกค้าเพราะทราย แต่อยากได้ยินคำสารภาพจากปากรุ่นน้องหนุ่มมากกว่า เลยพยายามคาดคั้นให้บอกความจริง แต่พัชระไม่ตอบ แถมโพล่งกลับว่าไม่ใช่ลูกชายเขา

    บุรีชะงัก รู้สึกตัวว่าพูดแรงไป “พี่ขอโทษ พี่ถามพัชมากไป แต่พี่อยากเตือนสติ อีกอาทิตย์กว่า พัชก็จะแต่งงานกับลูกศรแล้ว จะทำอะไร คิดถึงแค่ตัวเองไม่ได้แล้ว ต้องนึกถึงความรู้สึกของคนที่จะมาเป็นเจ้าสาวพัชด้วย”

    “พี่บุรีไม่ต้องห่วงหรอกครับ ทุกอย่างที่ผมทำ...ก็เพื่อเจ้าสาวในอนาคตของผม”

    คำพูดแปร่งๆของพัชระทำให้บุรีกังวล เริ่มไม่แน่ใจว่าจะดึงทรายจากบ่วงความแค้นตามที่รับปากกับดวงตาไว้ได้หรือไม่ ส่วนพัชระแยกไปคุยงานกับคนอื่นๆแล้วต้องนิ่วหน้าสงสัย เมื่อแอบเห็นแบบโครงการคอนโด

    บนโต๊ะบุรี...หรือว่านั่นจะเป็นแบบโครงการของฌาน

    ท่าทางหวงแบบผิดปกติ เหมือนปิดบังอะไรบางอย่างของบุรีทำให้พัชระค่อนข้างมั่นใจว่าแบบที่เห็นบนโต๊ะต้องเป็นโครงการของฌานแน่ สถาปนิกหนุ่มไก่อ่อนรีบโทร.รายงานอลัน อาสาจะช่วยสืบให้แน่ใจ แต่อลันปฏิเสธ เพราะส่งสายสืบคนใหม่ที่สามารถเข้าถึงเนื้อถึงตัวชาร์ลส์มาเมืองไทยแล้ว

    เวลาเดียวกันที่บ้านริมคลอง...ทรายกลับมาด้วยความหงุดหงิด เบื่อทั้งพัชระที่ทำตัวไม่รู้จักโต และบุรีที่ขัดขวางเธอทุกเรื่อง ทำเสียแผนตลอด เลยอยากแช่น้ำอุ่นแก้เซ็ง อุทิศออกมาต้อนรับและถามถึงลูกศร ทรายยิ้มร้าย

    “ทรายเปลี่ยนใจแล้ว ไม่แช่น้ำอุ่น แต่ไปหาซื้อเตียงให้ศรดีกว่า ท่าทางศรจะไม่ได้อยู่บ้านเล็กแค่ชั่วคราว”

    คนที่อลันกับนอร์แมนส่งมาล้วงความลับจากฌานคือลิซ่า อดีตคนรักของฌาน หมายมาดจะทำทุกอย่างให้เขากลับมารักเธอ แต่ต้องตะลึงตาค้าง เมื่อพบหญิงสาวหน้าตาบ้องแบ๊วในคอนโดของเขา ลูกศรตกใจมาก ไม่คิดเลยว่าการที่ฌานออกไปซื้อของที่ซุปเปอร์มาร์เกตข้างล่างจะทำให้เธองานเข้า!

    ลิซ่ารู้สึกคุ้นหน้าหญิงสาวบ้องแบ๊วมาก แล้วก็เหยียดยิ้มเย็น เมื่อจำได้ว่าเคยเจอกันมาก่อนที่งานเปิดตัวโครงการของฌาน ลูกศรมีสีหน้าตื่นอย่างเห็นได้ชัด แต่ยังใจกล้าถามว่าอีกฝ่ายเป็นใคร

    “ฉันก็เป็นแฟนของชาร์ลส์ไง เป็นผู้หญิงที่ชาร์ลส์รัก เป็นคนที่ชาร์ลส์ขอแต่งงาน ไม่ใช่แค่เอามานอนแก้เหงา”

    ลิซ่าเดินต้อนลูกศรจนชนโต๊ะล้มกับพื้น พร้อมกับใช้รองเท้าส้นสูงเหยียบมือขวาที่สวมแหวนหมั้นเต็มแรง

    “รู้แล้วว่าฉันเป็นใคร ก็ไสหัวแกออกไป แล้วไม่ต้องแล่นมาเสนอตัวให้ผัวฉันที่นี่อีก”

    ขู่จบก็ยกเท้าออก เมื่อเหลือบเห็นโถพลูทองก็คว้ามาปาใส่หน้า สั่งให้เอาคืนไปด้วย ลูกศรหน้าชา ร้องไห้ด้วยความเจ็บปวดระคนอับอาย ค่อยๆลุกไปคว้ากระเป๋าถือและเดินออกจากห้อง ลิซ่ามองตามด้วยความสะใจแต่ก็ต้องหน้าเสีย เมื่อฌานกลับมาเห็นสภาพห้อง และมองเธออย่างคาดโทษที่ก่อเรื่องจนลูกศรต้องหนีกลับบ้าน

    ไม่ใช่แค่ฌานที่หัวเสีย ทรายก็เดือดดาลไม่ต่างกัน แม้จะด้วยเหตุผลหลักว่าลิซ่าทำให้ลูกศรห่างจากฌาน แต่ก็ทำให้ของขึ้นมากพอจะตามไปเอาเรื่องถึงคอนโด ฌานกำลังพยายามจะลากกระเป๋าของลิซ่าออกจากห้อง แล้วต้องผงะ เมื่อทรายปรากฏตัว ไม่พูดพร่ำทำเพลงและตรงไปตบหน้าลิซ่าฉาดใหญ่!

    ลิซ่ากรีดร้องด้วยความแค้นใจ แต่ไม่ทันขยับตัวโต้ตอบ ก็ต้องล้มก้นจ้ำเบ้าเพราะถูกทรายผลัก แถมใช้รองเท้าส้นสูงขยี้มือเหมือนที่เธอทำกับลูกศรอีกต่างหาก ฌานถึงกับตะลึง เมื่อได้ยินเรื่องราวจากปากทรายและไม่รอช้าจะช่วยลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ รวมทั้งเจ้าของสุดแสบไปทิ้งไว้ที่ล็อบบี้คอนโด

    “ปล่อยฉันนะชาร์ลส์ ฉันไม่ผิด นังจืดนั่นมันมาอ่อยชาร์ลส์เอง”

    ทรายปรี่เข้าหา เหวี่ยงร่างลิซ่าไปอีกทางพร้อมกระเป๋า พร้อมประกาศลั่นไล่ไปให้พ้นหน้า

    “ฌานไม่ใช่ของแกอีกแล้ว กลับไปหาผัวปากหมาของแกที่สิงคโปร์โน่น”

    ลิซ่าเจ็บใจมาก แล้วต้องช้ำแทบกระอัก เมื่อฌานกำชับหัวหน้า รปภ.ให้จำหน้าเธอให้ดี เพราะเขาไม่อนุญาตให้เธอขึ้นมาพบถึงห้องพักไม่ว่ากรณีใดๆ ทรายมองมาด้วยความสะใจ...สมน้ำหน้าพวกหน้าไม่อาย!

    ooooooo

    ฌานอยากแสดงความรับผิดชอบ เลยตัดสินใจไปหาลูกศรถึงบ้านเพื่อขอโทษ ทรายยิ้มชอบใจและรีบไปเรียกน้องสาวลงมาพบ แต่ต้องนิ่วหน้าหงุดหงิด เพราะลูกศรเกิดรู้สึกผิดและเจ็บปวดในหัวใจจนไม่กล้าสู้หน้าฌาน

    “ศรฝากพี่ทรายบอกพี่ฌานด้วยนะคะ ว่าไม่ต้องขอโทษ พี่ฌานไม่ผิด ศรเข้าใจแฟนพี่ฌาน”

    “นังบ้านั่นไม่ใช่แฟนฌาน มันเป็นผู้หญิงบ้าเงิน มันหลอกใช้ความรักของฌานเพื่อหาผลประโยชน์ให้ตัวมันกับครอบครัว พอมันได้เงินจากพ่อเลี้ยงฌานมันก็ถีบหัวฌาน แล้วไปคบกับลูกพี่ลูกน้องของฌาน”

    ลูกศรชะงัก สงสารฌานจับใจที่ถูกอดีตคนรักหักหลังอย่างเลือดเย็นที่สุด ทรายดูออกรีบสำทับ

    “พี่บอกแล้ว ว่าฌานน่าสงสาร คนที่ศรควรแคร์คือฌาน ไม่ใช่คำพูดของหมาหวงก้างอย่างนังลิซ่า”

    แม้จะดีใจที่ได้รู้ว่าลิซ่าเป็นแค่แฟนเก่า แต่ลูกศรก็อดรู้สึกผิดไม่ได้ ที่ทำตัวเหมือนทรยศต่อพัชระ เธอเหลือบมองแหวนหมั้น แล้วต้องตัดใจโพล่งออกไป “ตอนนี้ศรแคร์ใครไม่ได้หรอกค่ะพี่ทราย พี่ทรายจำได้ ไหมคะที่พี่ทรายพูดถึงโชคชะตา ศรว่าเรื่องที่เกิดขึ้น อาจเป็นเพราะโชคชะตาทำให้ศรเจ็บ เพื่อเตือนสติว่าตอนนี้ศรมีเจ้าของแล้ว และอีกไม่นาน ศรก็จะแต่งงาน ศรควรเตรียมตัวเป็นเจ้าสาวของพี่พัช...ไม่ใช่ไปทำอย่างอื่น”

    ทรายต้องถอย หงุดหงิดเหลือเกินที่น้องสาวเกิดฉลาดและรักศักดิ์ศรีขึ้นมากะทันหัน แต่ถึงกระนั้นเธอก็จะไม่ยอมแพ้แน่ ทุกอย่างต้องเป็นไปตามที่เธอต้องการ โดยเฉพาะชะตากรรมของลูกศร!

    ทรายรู้ดีว่าเสาวนีย์กับศกคงไม่กลับบ้านอีกพักใหญ่ เพราะต้องไปเรียนเชิญแขกผู้ใหญ่มางานแต่งของลูกสาว เธอเลยกดดันฌาน ให้รู้สึกผิดกว่าเดิมและจงใจให้เขาไปขอโทษลูกศรถึงบนห้อง ฌานลังเล ไม่อยากให้ลูกศรเสียหาย เช่นเดียวกับอุทิศที่พยายามค้าน แต่ทรายไม่ยอมและให้เหตุผลเสียงเข้ม

    “เพราะอย่างนั้นทรายถึงรีบให้ฌานขึ้นไปหาลูกศร น้องทรายต้องเจ็บเพราะเรื่องไม่เป็นเรื่อง น้องของทรายควรได้รับการเหลียวแลบ้าง อย่างน้อยก็ขอไม่กี่วินาที หรือฉันควรคิดแค่ว่า น้องฉันซวยเอง โดนตบแล้วช่างมัน!”

    ฌานคิดหนัก สุดท้ายก็ทนเสียงเรียกร้องในหัวใจไม่ไหว ยอมตามทรายไปขอโทษลูกศรถึงห้อง ลูกศรที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ เมื่อคิดถึงคำพูดตราหน้าของลิซ่าเมื่อตอนเย็น ถึงกับสะดุ้ง เมื่อเห็นหน้าฌาน ทรายยิ้มร้าย ชอบใจมากที่เห็นอาการประหม่าของน้องสาว แต่ต้องเซ็งสุดขีด เมื่ออุทิศวิ่งมาบอกว่าเสาวนีย์กับศกกลับมาแล้ว ฌานกับลูกศรตกใจมาก แต่ไม่ทันขยับ ทรายก็ปิดประตูขังทั้งสองไว้ด้วยกัน ส่วนตัวเองรีบไปรับหน้าแม่เลี้ยงกับพ่อพร้อมกับอุทิศ

    อารมณ์ดีๆของเสาวนีย์ที่เชิญแขกผู้ใหญ่สำเร็จต้องเหือดหาย เมื่อเจอหน้าทราย ที่อ้างว่ามาคุยกับลูกศรเรื่องตกแต่งเรือนหอ ศกอนุญาตให้ปรับเปลี่ยนตามใจชอบ จนเสาวนีย์อดไม่ได้ เลยแกล้งพูดกระทบทรายด้วยความหมั่นไส้

    “แต่ฉันไม่ต้องการให้มีอะไรเปลี่ยนแปลง อะไรที่มันเคยอยู่ตรงไหน มันก็ควรอยู่ของมันตรงนั้น”

    ทรายไม่สะทกสะท้าน สวนกลับทันควัน “แหม...ยุคสมัยเปลี่ยนไป รุ่นแม่ก็อย่างหนึ่ง รุ่นลูกก็ต้องเปลี่ยนแปลงบ้าง แต่ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ ทรายไม่ได้ทำอะไรมาก แค่ย้ายตำแหน่งบางอย่างเท่านั้นเอง”

    ทรายกับเสาวนีย์สบตากันนิ่ง แต่ในใจเดือดพล่านเพราะสงครามประสาทที่ต่างฝ่ายจงใจฟาดฟันใส่กันไม่เลิก ศกไม่รู้เรื่องและถามถึงกำหนดการเสร็จ ทรายบอกว่าอีก

    ไม่นาน และขอตัวกลับดื้อๆ โดยมีอุทิศวิ่งตามด้วยความเป็น กังวล ทรายรู้ดี แต่จำต้องทิ้งสองคนนั้นไว้ก่อน รอให้พ่อกับแม่เลี้ยงเข้านอนเสียก่อน เธอจะไปดึงตัวฌานออกมาเอง!

    ooooooo

    คำบอกเล่าของทรายที่ให้รอจนกว่าเสาวนีย์กับศกจะเข้านอน ทำให้ฌานถอนใจหนักหน่วง ไม่ได้รังเกียจต้องอยู่กับลูกศร แต่กลัวใจตัวเองมากกว่า จะเต้นแรงจนเผยความรู้สึกแปลกๆให้เธอรู้ เช่นเดียวกับลูกศรที่ใจสั่นแบบไม่เคยเป็นมาก่อน ยิ่งได้ใกล้ชิดเขาเท่าไหร่ ใจดวงน้อยก็คอยจะลอยไปอยู่กับเขาเสียให้ได้

    ฌานทนบรรยากาศอึดอัดไม่ไหว อยากจะปีนออกทางหน้าต่างให้รู้แล้วรู้รอด ลูกศรกลัวเขาบาดเจ็บเลยห้ามไว้ และเสนอให้รอสัญญาณจากทรายดีกว่า สองหนุ่มสาวเลยต้องแยกนั่งคนละมุม ตีหน้ายุ่งและหมกมุ่นกับกิจกรรมของตัวเอง กลบเกลื่อนใจที่เต้นระรัวด้วยความรู้สึกพลุ่งพล่าน บางอย่างไม่ให้อีกฝ่ายรู้

    เวลาเดียวกันที่บ้านริมคลอง...อุทิศเดินไปเดินมาด้วยความเป็นห่วงลูกศรกับฌาน กลัวเสาวนีย์กับศกจะรู้และเล่นงานทราย แต่ตัวต้นเรื่องกลับไม่สนใจ และขอให้คนใช้เก่าแก่ไปหาของมาให้ทานเพื่อตัดปัญหา แต่แล้วเธอก็ต้องอึ้ง เมื่อเห็นบุรีปรากฏตัว พร้อมต่อว่าเธอเสียงเข้ม ที่ก่อเรื่องทำให้พัชระนอกลู่นอกทาง

    ท่าทางไม่รู้ไม่ชี้ของทรายทำให้บุรีเหลืออด “คุณก็รู้ว่าเขาเป็นว่าที่เจ้าบ่าวของน้องสาวคุณ ผมพอจะรู้ว่าคุณมีปัญหากับคุณเสาว์ แต่อย่าเอาคนไม่รู้เรื่องอย่างลูกศรกับพัชระมาเป็นเครื่องมือของคุณ”

    “ฉันไม่ได้เอาพัชระเป็นเครื่องมือนี่คะ บางทีที่ฉันทำ อาจเป็นเพราะฉันสนใจพัชระก็ได้”

    คำพูดยียวนกวนประสาทของทรายทำให้บุรีอยากจะเป็นบ้า เตือนสติเสียงเข้มให้เธอคิดถึงฌาน ว่าจะต้องเสียใจแค่ไหนที่เธอทรยศเขาแบบนี้ ทรายโต้อย่างไม่ยอมแพ้ ว่าเธอกับฌานไม่ได้ผูกมัดอะไรกัน ฉะนั้นเธอก็มีสิทธิ์จะทำอะไรก็ได้เพื่อความสุขของตัวเอง บุรีโกรธจัด เผลอตัว กระชากเธอมาใกล้แล้วตะโกนใส่หน้า

    “ทำไมคุณถึงทำตัวแบบนี้ คุณเคยคิดบ้างไหม ว่าคนที่รักและห่วงคุณ เขาจะรู้สึกยังไง”

    ทรายเอะใจ สบตาเขานิ่งเหมือนต้องการค้นหาบางอย่าง “คนที่คุณพูดถึง หมายถึงฌาน หรือตัวคุณคะบุรี”

    ฝ่ายฌานมองลูกศรที่ผล็อยหลับด้วยความเอ็นดู และตัดสินใจอุ้มเธอไปนอนบนเตียงอย่างทะนุถนอม แล้วต้องหน้าเจื่อนเมื่อเห็นรอยช้ำบนมือเธอ

    เขาหยิบยามานวดให้ อดสะท้อนใจไม่ได้เมื่อเห็นแหวนหมั้น รู้สึกเจ็บแปลบที่หัวใจจนทนอยู่ใกล้เธอต่อไม่ไหว ต้องผละไปช้าๆ โดยไม่รู้เลยว่าลับร่างเขา ลูกศรก็ค่อยๆลืมตา สัมผัสแผ่วเบาที่รอยช้ำ และพยายามอย่างหนักจะลืมความอบอุ่นของฌาน ไม่อยากให้ตัวเองหวั่นไหวไปมากกว่านี้

    ฌานมาลาทรายที่บ้าน อดแปลกใจไม่ได้ที่เห็นบุรีมาหาเธอในเวลาดึกดื่น แต่เลือกจะไม่ถามอะไรเพราะเชื่อใจเพื่อนรัก บุรีเลยฉวยโอกาสนี้ เลี่ยงตอบคำถามทรายและขอตัวกลับ ทรายได้แต่มองตามยิ้มๆ ชอบใจมากที่เขามีท่าทีเขินอาย เหมือนรู้สึกรู้สาอะไรกับเธอบ้างแล้ว

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"
    19 ก.ย. 2563

    14:05 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันเสาร์ที่ 19 กันยายน 2563 เวลา 19:32 น.