นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    สายลับสามมิติ

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    อัลบั้ม: “สายลับสามมิติ” สนุก ฮา “ป๋อทุลุมิติจับมือน้ำตาลควงปืนผดุงความยุติธรรม”


    ตฤณซาบซึ้งใจมากที่ลินดาช่วยดูแลตนจนหายได้อย่างรวดเร็ว บอกว่าดีที่ตนอยู่ในหนัง ถ้าอยู่ข้างนอกตนคงตายไปแล้ว ลินดาถามว่าข้างนอกหมายถึงโลกอนาคตที่เขาจากมาหรือ?

    “ใช่ครับ ผมคือมนุษย์จากโลกอนาคต” ตฤณตอบอย่างภูมิใจ แต่แล้วก็ห่อเหี่ยวเมื่อลินดาถามว่าทำไมมนุษย์จากโลกอนาคตไม่เก่งเลย เชนบอกว่าคนเก่งๆก็มี ตฤณแซวว่า “อย่างเช่นหมวดปวันคนสวย” ลินดามองเชนขวับ ตฤณเลยถูกเชนตบหลังป้าบพูดแก้เกี้ยวว่า “คนชั่วก็มี อย่างด็อกเตอร์อาทิตย์ไง”

    ลินดาตำหนิตฤณว่าการที่เขาประกาศตัวว่าเป็นผู้ช่วยสายลับเชนนั้นทำให้เกิดปัญหา แล้วหันไปเปิดทีวีรุ่นเก่าภาพขาวดำให้ดู ในทีวี ซิสเตอร์กับเด็กๆที่ตนช่วยปล่อยออกมากำลังให้สัมภาษณ์นักข่าว

    “เค้าบอกว่าเป็นผู้ช่วยสายลับเชนค่ะ ชื่อผู้ช่วยตฤณ เป็นคนดีมากๆ ยังหนุ่มแน่น หล่อ สูง สมาร์ทมากค่ะ ขอบคุณมากที่ช่วยชีวิตซิสเตอร์กับเด็กๆให้รอดมาได้

    ผู้ช่วยตฤณ ขอบคุณมากนะคะ” พวกเด็กๆก็ขอบคุณแต๊งกิ้วกันเสียงใส

    ตฤณดีใจที่เห็นทุกคนปลอดภัย ทึ่งที่ตอนเขียนการ์ตูนยังไม่เคยมีเด็กชื่นชมขนาดนี้เลย

    ลินดาบอกว่านี่แหละคือปัญหา เพราะเวลานี้ใครๆก็รู้จักเขาทั่วประเทศแล้วในฐานะผู้ช่วยคนใหม่ของสายลับเชน ตฤณถามว่าแล้วปัญหาอยู่ที่ไหนล่ะ

    “อยู่ตรงที่นายไม่เก่ง!” ตฤณอ้าปากค้าง ลินดาพูดต่ออย่างไม่สนใจว่า “ฉันไม่รู้ว่าในโลกอนาคตของนายเป็นยังไง แต่ในโลกของฉัน เก่งก็คือเก่ง จะมาโกหกปั้นน้ำเป็นตัวไม่ได้ สังคมไม่มีใครยอมรับ เราต้องการคนจริง เข้าใจนะ!”

    ตฤณทำใจไม่ได้ โต้ว่าไม่มีใครนึกอยากเก่งก็เก่งได้ปุบปับ คนมันไม่ได้เกิดมาเก่งนี่ ตฤณบ่นตัวเองงึมงำ “อะไรก็มีแต่พลาด ไม่เคยสำเร็จ” แล้วนั่งซึม

    เชนไปนั่งข้างๆ โอบไหล่ให้กำลังใจว่า เมื่อตนให้เขาเป็นผู้ช่วยแล้วมันก็เป็นหน้าที่ที่ตนจะต้องขัดเกลา ฝึกฝน สอนศิลปะการต่อสู้ให้ เพื่อจะได้เป็นผู้ช่วยของสายลับเชนอย่างเต็มภาคภูมิ

    ส่วนลินดายังขุ่นข้องใจไม่หาย เดินผละไปแล้วยังครุ่นคิดว่าหมวดปวันคนสวยเป็นใคร ถึงได้บังอาจมายุ่งกับเชนของลินดา มองเป็นคู่ปรับตั้งแต่ยังไม่เคยเห็นหน้า

    ooooooo

    “หมวดปวันคนสวย” ที่ตฤณเอ่ยถึง แม้จะคร่ำเคร่งกับงานที่กองอยู่เต็มโต๊ะ แต่ก็มีบางเวลาที่แอบแว่บคิดถึงเชน คิดถึงจดหมายที่เชนเขียนทิ้งไว้ให้คิดถึง

    เจนจิราที่ยังทำงานอยู่สมายล์ทีวี ก็อดคิดถึงตฤณไม่ได้ มองต้นกระบองเพชรที่ตฤณเอามาให้และเปรียบเทียบกับตัวเอง ตฤณขอเพียงเวลา สัญญาที่จะออกดอกให้เธอชื่นชม เจนจิราดูกระบองเพชรพึมพำอย่างหมดหวัง...

    “นอกจากตัวเองจะไม่ออกดอกแล้ว ยังหายไปจากโลกนี้ด้วย...”

    ส่วนตังตังที่เคยร่าเริง เมื่อไม่มีทั้งเชนและน้าตฤณก็เศร้าเหงา ภาวนาขอให้น้าตฤณกลับมา สัญญาว่า ต่อไปนี้จะไม่ว่าน้าว่าไม่เอาถ่านอีกแล้ว ตังตังเศร้าจนวิศวะปลอบใจว่า

    “ปล่อยไอ้น้าตฤณไปเหอะ มันอาจจะกำลังค้นหาตัวเองอยู่ก็ได้ มันค้นตัวเองเจอเมื่อไหร่มันก็กลับมาเองแหละน่า”

    “แล้วถ้าเกิดน้าตฤณค้นหาตัวเองไม่เจอล่ะ?” เป็นคำถามที่ไม่มีใครตอบได้ ตังตังก็ได้แต่นั่งเศร้า...เหงาต่อไป...

    แต่ลุงเจิดเก็บคำถามของตังตังไปคิด ปรารภกับวิศวะว่าเกิดตฤณเป็นอย่างตังตังถามล่ะ เกิดติสต์แตกไม่ยอมใส่แว่น 3DDD กลับออกมาจากหนังไอ้สายลับเชนล่ะ จะทำยังไง วิศวะบอกว่าตฤณไม่โง่อย่างนั้นหรอก ลุงเจิดแย้งว่าแต่ตนเคยเห็นโง่มาหลายครั้งแล้วนะ

    “ถ้ามันเกิดโง่ไม่กลับออกมาจริงๆ ก็ช่วยไม่ได้ เราไม่มีแว่นใส่เข้าไปตามมันในหนังอีกแล้วนะอาจารย์ แว่น 3DDD ก็ดันมีอันเดียวในโลกซะด้วย”

    “ถึงเราจะไม่มีแว่น แต่เราก็ยังมีปัญญาเว้ย” ลุงเจิดชี้ที่หัวตัวเอง แล้วถามวิศวะว่า “เอ็งจำได้ไหม

    ไอ้ตฤณมันพกอาวุธประดิษฐ์อันไหนติดตัวไป”

    “เสาอากาศเจได!” วิศวะโพล่งออกมา ดีดนิ้วเป๊าะ ยิ้มแป้น

    ooooooo

    เสาอากาศเจไดที่วิศวะประดิษฐ์ยัดเยียดให้ตฤณใช้เป็นอาวุธประจำตัวนั้น กลายเป็นสิ่งมหัศจรรย์ในโลกขาวดำที่ตฤณพอใจมาก เชื่อว่าจะทำให้ตนเก่งสมกับเป็นผู้ช่วยสายลับเชนได้อย่างเต็มภาคภูมิ

    เชนให้ตฤณเข้าไปเลือกอาวุธถึงในคลังอาวุธส่วนตัวของเขา ตฤณก็ขอเลือกเสาอากาศเจไดของตน เชนทำใจยอมตามนั้นและจะสอนการใช้ให้ ตฤณบอกว่าไม่ต้อง เพราะใช้ง่ายมากแค่ชักออกแล้วทิ่มเข้าไปไฟก็ช็อต คู่ต่อสู้ก็ชักแด็กๆแล้ว

    “ฟังนะสหาย! ใช้ได้ ใช้เป็น กับใช้ให้มีประสิทธิภาพน่ะ มันต่างกันลิบลับ โดยเฉพาะเมื่อแกเลือกมันมาเป็นอาวุธคู่ใจแล้ว ต้องใช้มันเหมือนกับเป็นอวัยวะส่วนหนึ่งของร่างกาย เหมือนสั่งมันได้อย่างที่ใจแกปรารถนา เหมือนกับที่ลินดามีแส้เป็นแขนที่ 3!”

    ลินดาวาดลวดลายแสดงฝีไม้ลายมือฟาดแส้โชว์ทันที จากนั้นเชนก็สอนการใช้เสาอากาศเจไดให้ตฤณทั้งฟัน หมุน ควง แต่ละท่าทั้งเข้มแข็ง ดุดัน และโหด เชนฝึกสอนตฤณอย่างเข้มงวดทั้งเคี่ยวทั้งเข็ญ จนตฤณเริ่มออกท่าได้แข็งแรง สวยงาม

    แล้วตฤณก็จบหลักสูตรผู้ช่วยสายลับของเชน

    ได้รับหน้ากากพิฆาตอธรรม พร้อมที่จะออกไปช่วยสายลับเชนปราบเหล่าร้าย พิทักษ์ธรรมะ พิฆาตอธรรม!

    ดร.อาทิตย์และสมุนที่ถูกจับกุม ถูกสอบสวนอย่างหนัก แต่เขาก็ไม่มีท่าทีที่จะสำนึกในความผิดของตัวเองเลย

    เมื่อสมายล์ทีวีไม่มี ดร.อาทิตย์มาจัดรายการ เรตติ้งตกร่วงดิ่งจนประมุขจะถอดรายการที่เหลือแต่เจนจิราทำคนเดียว เจนจิราขอโอกาส ประมุขบอกว่าเวลานี้เรตติ้งก็ตก สปอนเซอร์ก็หนีหมด ตนไม่อาจทนต่อการขาดทุนกำไรต่อไปได้แล้ว

    “แล้วถ้าผมขอซื้อเวลาทั้งหมดในรายการของคุณเจนมาผลิตเองล่ะครับ คุณจะว่ายังไง” บารมีเสนอขึ้นจนเจนจิราอึ้ง ประมุขตอบอย่างพ่อค้าว่าเขากล้าซื้อตนก็กล้าขาย บารมีตอบทันทีว่า งั้นผมซื้อ ประมุขก็ตอบทันทีเช่นกันว่า ตกลง!

    หลังจากนั้น บารมีและเจนจิราก็เตรียมจัดแถลงข่าวรายการใหม่ หมวดปวันกับตังตังขอไปดูการแถลงข่าวด้วย แล้วทั้งหมดก็นั่งดูหนังสายลับเจ้าเสน่ห์กันด้วยความคิดถึงเชนกับตฤณ

    ตังตังค้นหาเจอแผ่น “หน้ากากพิฆาตอธรรม” บอกว่าตอนนี้ยังไม่เคยดู เลยเปิดดูกัน

    เป็นเรื่องราวที่สายลับเจ้าเสน่ห์ไปปราบพวกโจรเรียกค่าไถ่ พอโจรเห็นเชน มันร้องบอกกันว่า “สายลับเชน!” แต่มันไม่ทันได้ทำอะไร ทั้งเชน ลินดาและตฤณผู้ช่วยเชน ก็ตะลุมบอนเข้าไปใช้อาวุธประจำกายปราบมันได้โดยง่าย

    “นั่นน้าตฤณนี่ ตังตังจำได้” ตังตังร้องบอกอย่างตื่นเต้น ปวันก็จำได้ชมว่าใส่หน้ากากแล้วเท่สุดๆ ตังตังบอกเจนจิราว่า “น้าตฤณเป็นคนใหม่แล้ว น้าตฤณเป็นฮีโร่เหมือนกับสายลับเชนแล้ว” เจนจิราบอกว่าเห็นแล้วดีใจกับตังตังที่สุดเลย

    ปวันเห็นความสัมพันธ์ของเชนกับลินดาในหนัง เธอพูดกับตังตังว่า ดูเชนมีความสุขมากที่ได้ปราบเหล่าร้ายกับคู่หูอย่างลินดา แบบนี้...เชนคงไม่กลับมาแล้ว

    “เชนจะไม่กลับมาจริงๆหรอคะ แล้วน้าตฤณล่ะคะ น้าเจน น้าตฤณจะกลับมาไหม” เจนจิราเชื่อว่าต้องกลับ “แล้วน้าเจนยังรอน้าตฤณอยู่รึเปล่า...” เจนจิราเงียบ

    ดึงตังตังเข้าไปกอด แล้วต่างก็ดูทีวีกันต่อ

    ooooooo

    รุ่งขึ้น ปวันกับตังตังไปเกือบไม่ทันเวลาแถลงข่าว พอถึงเวลา ประมุขกล่าวเปิดงานก่อนแล้วให้บารมีแถลงรายละเอียด

    แทนที่บารมีจะแถลงถึงผังรายการ เขากลับเอ่ยชื่นชมเจนจิราและขอหมั้นออกอากาศกันกลางเวที ตังตังตกใจลุ้นไม่ให้เจนจิรารับ ให้รอตฤณกลับมาก่อน แต่เจนจิราถูกทั้งบารมีและประมุขหว่านล้อมรบเร้า จนในที่สุดเธอยื่นมือออกไปรับแหวนเพชรจากบารมี!

    ตังตังร้องไห้โฮกลางงานจนปวันต้องกอดปลอบใจ เจนจิรามองเห็นไกลๆ พึมพำอย่างเสียใจว่า

    “ตังตัง...น้าเจนขอโทษที่ทำให้ตังตังผิดหวัง แต่น้าคิดว่าตฤณคงไม่กลับออกมาจากทีวีอีกแล้ว”

    ลุงเจิดกำลังเซตโปรแกรมในโน้ตบุ๊กเพื่อติดต่อกับตฤณที่ห้องลับในร้านโดยมีวิศวะเป็นผู้ช่วย ระหว่างนั้นวิศวะได้รับโทรศัพท์จากตังตังบอกว่าเจนจิรารับหมั้นบารมีไปแล้ว วิศวะปลอบตังตังให้ใจเย็นๆ ตนกำลังพยายามติดต่อตฤณให้อยู่

    วิศวะเร่งเร้าลุงเจิดให้รีบส่งข่าวด่วนให้ตฤณ ลุงเจิดทำสำเร็จพอดี!

    “ส่งเลยจารย์ ส่งเลย มันจะได้รีบกลับมา ก่อนที่แฟนคนเดียวในชีวิตของมัน จะถูกไอ้หมอนั่นงาบไปตลอดกาล”

    พอลุงเจิดกดเซนด์ก็ระเบิดตูม ไฟไหม้ จนนะโมต้องรีบเอาน้ำมาดับไฟ

    เชน ลินดา และตฤณกลับจากปราบเหล่าร้ายพอดี มีเสียงฟ้าลั่นเหมือนเกิดพายุใหญ่ แล้วฟ้าก็ผ่าเปรี้ยงลงมา เกิดกระแสไฟเชื่อมปลายเสาอากาศเจไดที่เอวตฤณ พอตฤณดึงเสาอากาศออกมา กระแสไฟก็พุ่งไปยังจอทีวีที่อยู่ใกล้ๆ ปรากฏภาพบนจอทันที เป็นคลิปบารมีขอแต่งงานกับเจนจิราจากยูทูบที่ลุงเจิดส่งมาให้

    พอเจนจิรารับหมั้น ภาพในทีวีก็ดับวูบลงทันที ตฤณกำหมัดแน่นนั่งนิ่ง เขาไม่โวยวายคร่ำครวญและท้อแท้เหมือนที่เคยเป็นแต่กลับหนักแน่นเข้มแข็ง เชนปลอบว่า หมั้นได้ก็ถอนหมั้นได้ บอกตฤณว่า

    “ถ้าแกรักคุณเจนด้วยความจริงใจ ยังมีเวลาที่จะไปเอาหัวใจของคุณเจนกลับมาจากหมอบารมีเสมอ”

    “ถูกของแกเชน ที่สำคัญ ตังตัง หลานสาวที่น่ารักของกันที่กำลังรอกันอยู่ที่บ้าน กันคงต้องกลับไปแล้วล่ะเชน กลับไปทำให้ตังตังภูมิใจ” ทั้งสองมองกันแล้วพยักหน้าจับมือเป็นสัญญากันอย่างสุดเท่

    เมื่อ ดร.อาทิตย์เห็นข่าวหมั้นของบารมีก็ดีใจจนยิ้มออกมา บอกธงทิวว่าได้เวลาแล้วที่ผู้การต้องออกจากราชการ ธงทิวงง ถามว่าหมายความว่าอะไร ดร.อาทิตย์บอกให้พาตนไปห้องสอบสวน ถามว่าอยากสอบสวนตนไม่ใช่เหรอ แล้วเดินนำไปเอง ผู้การธงทิวก็ยังคงได้แต่งงๆอยู่นั่นเอง

    ooooooo
    ตฤณขอบคุณเชนกับลินดาที่ช่วยให้ตนค้นพบศักยภาพที่มีอยู่ของตัวเอง บอกว่าตนจะกลับไปเป็นคนใหม่ หวังว่าเราจะได้พบกันอีก

    เมื่อลากันแล้ว ตฤณสวมแว่น 3DDD เกิดแสงสว่างวาบแล้วตฤณก็ถูกดูดหายเข้าไปในทีวี หลังจากนั้นที่บ้านเช่าของตฤณ ก็เกิดมวลอากาศแปรปรวน แล้วตฤณก็หล่นตุ้บลงมา เขาร้องเรียกตังตัง น้าทิวา ราตรีก็ไม่มี

    เสียงตอบรับ เห็นแว่น 3DDD หล่นอยู่ก็จะหยิบ แต่ถูกมือหนึ่งยื่นมาคว้าไปก่อน

    “ยินดีต้อนรับกลับบ้าน” ดร.อาทิตย์นั่นเอง เขาถือแว่นยิ้มเย้ย ตฤณจะก้าวเข้าหาก็ถูกนารีปักเข็มฉีดยาสลบอย่างแรงใส่ทำให้ตฤณหมดสติไปอย่างเร็ว

    ที่แท้ทั้งลุงเจิด ตังตัง และวิศวะถูกจับมัดอยู่ที่มุมห้องต่างตกใจที่ตฤณล้มหมดสติไป ดร.อาทิตย์ถือแว่นหัวเราะร่า

    “ฮ่ะๆๆ แว่น 3DDD ในที่สุดมันก็ออกมาหาฉันจนได้”

    ooooooo

    มิสเตอร์โอเคคุมกำลังปล้นแจกันลายครามสมัยกรุงศรีอยุธยาจากพิพิธภัณฑ์ เชนกับลินตามไปสกัด มิสเตอร์โอเควิ่งเข้าไปในซอยตัน เชนกับลินดาวิ่งตามไป แต่พอถึงทางตัน เชนกลับไม่เห็นใครเลยแม้แต่ลินดา!

    มิสเตอร์โอเคกับลินดาถูก ดร.อาทิตย์ใช้แว่นสามมิติอันนั้น นำตัวออกจากในหนังมาที่ห้องทำงานที่มูลนิธิ ดร.อาทิตย์แล้ว

    ลินดาที่ถูกมิสเตอร์โอเคอุ้มอยู่ได้สติดิ้นสั่งให้ปล่อย ดร.อาทิตย์บอกว่าต่อไปลินดาจะต้องฟังคำสั่งตนคนเดียว ลินดาถามว่าเขาต้องการอะไร พลันก็ถูก ดร.อาทิตย์สะกดจิต ลินดาเปลี่ยนเสียงทันทีว่า

    “ดร.อาทิตย์ ฉันมีศรัทธาต่อคุณที่สุดค่ะ คุณคือดวงอาทิตย์นำทางของลินดาจริงๆ”

    มิสเตอร์โอเคสะใจมากขอให้ ดร.อาทิตย์สอนตนบ้าง

    ทั้งตฤณ ลุงเจิด วิศวะ และตังตัง ถูกขังอยู่ในโกดังเซฟเฮาส์ของ ดร.อาทิตย์ ตฤณบอกทุกคนว่าเราต้องออกไปจากที่นี่ให้ได้ ถามว่าใครมีอะไรติดตัวมาบ้าง

    ตัวตฤณเองมีดาบยืดหดได้กับหน้ากาก ลุงเจิดมีไฟแช็ก วิศวะมีสเปรย์ยากันยุง ส่วนตังตังมีกระดาษเช็ดปากยับยู่ยี่

    ตฤณมองของที่มีอยู่ ถามว่า “ลุงเจิด วิศวะ คิดซิว่าเราจะทำระเบิดจากของพวกนี้ได้ไหมครับ”

    ทั้งลุงเจิดและวิศวะมองหน้ากันอึ้ง

    ooooooo

    ปวันที่ลาออกจากตำรวจแล้ว นัดจ่าเจี๊ยบมาถามว่ามีข่าวอะไรคืบหน้าบ้าง จ่าเจี๊ยบมองหน้าปวันอย่างชั่งใจ บ่นว่า

    “เอาจริงๆนะ เจ๊ไม่น่าโดนพักงานเพราะคดีของอาทิตย์โดนยกฟ้องเลย ตำรวจอย่างเจ๊หายาก แล้วเจ๊รักงานนี้จะตาย”

    “ฉันไม่ได้รักงานหรอกจ่า ฉันรักความยุติธรรมต่างหาก ถึงจะไม่ได้ทำงานแล้ว แต่ฉันก็ยังช่วยดูแลบ้านเมืองได้ในฐานะประชาชนที่ดี ฉันว่าจะหางานใหม่ทำอยู่”

    แล้วจู่ๆปวันก็เดินเข้าไปในร้านอาหารตรงนั้น จ่ารีบตามเข้าไป ที่แท้ปวันเข้าไปดูทีวีที่กำลังออกข่าวโจรปล้นรถขนทอง ปวันกับจ่าเจี๊ยบรีบไปยังจุดที่รถขนทองคำจอด มีรถคุ้มกันปิดหัวท้าย มีตำรวจควบคุมสถานการณ์และไทยมุงมากมาย

    การปะทะเกิดขึ้นเมื่อมิสเตอร์โอเคและลินดาที่อยู่ในรถตู้ขนทองร่วมกันเล่นงานเจ้าหน้าที่ที่มาควบคุมสถานการณ์ ปวันที่มาแอบดูอยู่นึกรู้ทันทีว่าคนที่สะบัดแส้มาตวัดตำรวจฟาดกับพื้นคือลินดาและคนที่ถือปืนกระบอกโตโผล่มาตะโกน “เมื่อใดที่กระพ้มถามคุณว่า...

    แบบนี้มันโอเค้?? ทุกคนต้องตอบว่า...” ลินดาตะโกน “โอเค!!” ปวันก็รู้ทันทีว่ามันคือ มิสเตอร์โอเค เพราะเคยดูจากในหนังมาแล้ว

    ปวันวิ่งไป รถตู้ผ่านหน้าไปพอดี ปวันยิงปืนใส่แต่รถตู้เป็นรถกันกระสุนเลยไม่เป็นอะไร แต่มีอีกคนที่ช่วยยิง ปวันหันมอง คือผู้การธงทิวนั่นเอง! เธอถามว่าผู้การมาได้ยังไง ผู้การกลับถามว่า นั่นใช่พวก ดร.อาทิตย์หรือเปล่า

    “ผู้การหมายความว่าไง”

    “ผมรู้แล้วว่าอะไรเป็นอะไร ผมเสียใจที่ผมเข้าใจหมวดปวันผิดมาตั้งแต่ต้น” แล้วผู้การก็เล่าให้ปวันฟังว่า

    “หลังจากที่ด็อกเตอร์อาทิตย์โดนจับ มันก็สะกดจิตตำรวจให้ปล่อยตัวมัน แล้วมันก็ทำให้ตำรวจทำลายหลักฐานทั้งหมด ไม่มีฟ้องร้อง ไม่มีดำเนินคดี มันกลายเป็นผู้บริสุทธิ์อย่างง่ายดาย ที่เลวที่สุดคือไอ้อาทิตย์ทำให้ผมโดนไล่ออก”

    ผู้การธงทิวเล่าให้ปวันฟังอย่างแค้นใจขณะเดินกลับมายังที่เกิดเหตุด้วยกันว่า

    “ทั้งๆที่ผมทำงานมาด้วยความซื่อสัตย์จริงจัง แต่ถูกไอ้อาทิตย์มันกลั่นแกล้ง ไม่ใช่เพราะพลังแห่งศรัทธา แต่เพราะไอ้ด็อกเตอร์ชั่วมันใช้การสะกดจิต คนฉลาดแกมโกงอย่างมัน ปล่อยไว้ก็เป็นอันตรายต่อแผ่นดิน จะต้องกำจัดให้สิ้นซาก!”

    ผู้การจริงจังมากจนปวันถามว่า “ที่แค้นขนาดนี้เพราะอาทิตย์มันเลวหรือเพราะตัวเองถูกไล่ออกกันแน่คะ”

    “ถ้ามันไม่เลวผมจะโดนไล่ออกเหรอ” ผู้การเสียงดังใส่อย่างมีอารมณ์

    “งั้นน่าจะแปลว่ามันวางแผนไว้ทุกอย่าง มันยอมให้เราจับมันง่ายๆ เพื่อที่จะตลบหลัง แต่...เพื่ออะไร?”

    “นี่แหละที่ผมยังนึกไม่ออก หมวดปวัน” ธงทิวยังจริงจังมาก

    ooooooo

    เชนทั้งแค้นทั้งว้าวุ่นใจมากที่ลินดาหายไป และไม่มีวี่แววของมิสเตอร์โอเคเลย จึงเอาแผ่นป้ายประกาศหาตัวพร้อมกับภาพเหมือนของทั้งสองไปติด...

    “ลินดาและมิสเตอร์โอเคอยู่ที่ไหน ใครเจอตัวให้รีบติดต่อสายลับเชน มีรางวัลงาม”

    เชนเอาแผ่นป้ายไปติดไว้ตามตึก กระทั่งมาติดที่ร้านอาหาร ถูกเจ้าของร้านออกมาไล่ให้เอาไปติดที่อื่น เชนฉุนขาด เพราะไม่เคยมีใครมาไล่ตนแบบนี้ เจ้าของร้านบอกว่า

    “ก็ไม่มีผู้ร้ายแล้ว ไม่มีฝ่ายอธรรม แล้วจะสนใจฝ่ายธรรมะไปทำไม”

    “ทำไมถึงทำกับเชนอย่างนี้ได้” เชนมองและถามอย่างตัดพ้อ

    เชนถูกเจ้าของร้านปิดประตูใส่หน้าปัง! แล้วทิ้งเชนให้ยืนอย่างโดดเดี่ยวอ้างว้างอยู่หน้าร้านนั่นเอง

    ooooooo

    ธงทิว ปวัน และจ่าเจี๊ยบยังอยู่ที่เกิดเหตุ ปวันคิดทบทวนสิ่งที่เคยเห็นและเหตุการณ์หมาดๆที่เกิดขึ้น เห็นปืนกระบอกโตของมิสเตอร์โอเค ยิงออกมาเป็นประกายเหมือนเพชรสีชมพู เธออุทาน...

    “เพชรสีชมพูของคุณน้ำเพชร ปืนของมิสเตอร์โอเค รวมกันเป็นแบบนี้นี่เอง...แล้วลินดากับโอเคออกมาได้ยังไง? แล้ว...เชนล่ะ??”

    ธงทิวอยู่ในความคิดคำนึงของตัวเองไม่ได้ฟังปวัน พลันก็โพล่งออกมาอย่างตื่นเต้นว่ารถขนทองทุกคันมีจีพีเอสแทรกกิ้ง เราต้องตามสัญญาณไป ต้องตามรถขนทองให้เจอ แต่พอหันมาปวันก็เดินอ้าวไปแล้ว จ่าเจี๊ยบละล้าละลังไม่รู้จะตามใครไปดี

    แต่พอรถขนทองเข้าไปในโกดังลับของ ดร.อาทิตย์ ทุกคนเห็นทองอร่ามไปทั้งรถก็ตื่นเต้น ดร.อาทิตย์ ยอมิสเตอร์โอเค

    “เก่งมาก ถ้าไม่ได้สุดยอดวายร้ายอย่างมิสเตอร์โอเคมาช่วยปล้น ผมคงต้องเหนื่อยกว่านี้”

    แต่พอนึกถึงข้อตกลงที่ ดร.อาทิตย์จะแบ่งให้มิสเตอร์โอเค 20 เปอร์เซ็นต์ ความหมางของทั้งคู่ก็กรุ่นขึ้นทันที

    ดร.อาทิตย์พยายามสะกดจิตมิสเตอร์โอเค แต่ฝ่ายนั้นตั้งสติอย่างรู้ทันจึงสะกดจิตไม่สำเร็จ ดร.อาทิตย์บอกให้มิสเตอร์โอเคไปพักผ่อนก่อน สั่งอินทุดูแลให้ดี สั่งนารีให้พาลินดาไป เมื่อทั้งสองไปแล้ว ดร.อาทิตย์พึมพำ

    “ไอ้ผู้ร้ายหนังไทย ทำไมถึงสะกดจิตมันไม่ได้วะ?”

    ส่วนมิสเตอร์โอเค พอผละไปก็พึมพำสะใจ...

    “งงล่ะซี้ ไอ้ด็อก...ไม่รู้จักโอเคซะแล้ว เพราะไม่ใช่คนปกติ โอเคเป็นโรคจิต เลยไม่มีใครสะกดจิตได้ไงล่ะ หึๆ ฮ่ะๆๆ”

    ooooooo

    เกิดเสียงปัง! จากห้องที่ขังตฤณ ลุงเจิด วิศวะและตังตัง ยามที่เฝ้าอยู่หน้าห้องคิดว่าพวกนั้นฆ่าตัวตาย

    ตังตังอุทานทึ่งว่า “น้าตฤณทำได้ยังไง” วิศวะพึมพำว่า “มันเปลี่ยนไป” ส่วนลุงเจิดมองหน้ากากที่ตฤณใส่งึมงำอัศจรรย์... “หน้ากากอะไรวะ แค่ใส่ก็เก่งขึ้น”

    “อย่าเสียเวลาคุย รีบไปเร็ว” ตฤณสั่งมาดเท่

    แต่เพราะข้างนอกมีสมุนของ ดร.อาทิตย์อยู่มากมาย ลุงเจิดบอกให้ตฤณพาตังตังหนีไป วิศวะบอกว่าตนจะช่วยลุงเจิดยิงสกัดให้เขากับตังตังเอง ตฤณละล้าละลัง ลุงเจิดเร่งว่า

    “ไปเร็ว...อย่าห่วง พวกมันไม่ทำอะไรพวกฉันหรอก เพราะไอ้ ดร.อาทิตย์มันยังอยากได้อะไรจากฉันหลายอย่าง”

    ตฤณพาตังตังหนีไปจนถึงถนนใหญ่ พวกสมุนดร.อาทิตย์ไม่กล้าตาม ทั้งสองจึงวิ่งหายไปในหมู่ผู้คน

    ลุงเจิดกับวิศวะถูก ดร.อาทิตย์จับตัวไป เสนอว่าจะจ้างลุงเจิดไว้ทำงาน แต่ถ้าลุงเจิดไม่เอาตนก็จะตามไปจัดการทุกคนที่ลุงเจิดรัก ลุงเจิดผู้มีอหังการ ตอบอย่างไม่สะทกสะท้านว่า

    “สิ่งประดิษฐ์ของฉันมันเลือกเจ้าของ แกมันเลว ไม่คู่ควร!”

    “พามันไปห้องทดลอง” ดร.อาทิตย์สั่งนารี แล้วยิ้มอย่างโรคจิตประกาศ “ยังไงโลกทั้งใบก็ต้องเป็นบริวารของดวงอาทิตย์ ไม่มีหน้าไหนจะมาเปลี่ยนความจริงข้อนี้ได้”

    มิสเตอร์โอเคกับลินดาตื่นเต้นกับอาคารสูงในโลกแห่งความจริง เมื่อเห็นคนร้ายกระชากกระเป๋าผู้หญิงวิ่งหนีไป ก็ยิ่งพอใจตะโกนก้อง...

    “กระพ้มชอบมากๆ ทุกคนนิสัยเหมือนกระพ้มเลย กระพ้มชอบที่นี่”

    ooooooo

    ตฤณกับตังตังหนีรอดจาก ดร.อาทิตย์มาได้ก็ไปที่สมายล์ทีวี ที่วันนี้มีงานแถลงข่าวการหมั้นของบารมีกับเจนจิราพอดี

    พอมาถึง เจอ ดร.อาทิตย์ที่มาแถลงข่าวเพื่อเคลียร์ตัวเองเกี่ยวกับเรื่องฉาวโฉ่ต่างๆ รวมทั้งการปล้นรถขนทองด้วย

    ธงทิวที่มาในงานนี้ด้วยหมายกระชากหน้ากาก ดร.อาทิตย์ตะโกนขึ้นว่า

    “โกหก!! แกหลอกลวงประชาชน แกไม่ได้เป็น พ่อพระ แกมันเป็นซา...” ธงทิวพูดไม่ทันจบก็ถูกตฤณวิ่งมาปิดปากแล้วลากออกไป เตือนสติว่า “น้าพูดอะไรออกไปรู้หรือเปล่า ที่นี่ลูกน้องอาทิตย์เต็มไปหมดเดี๋ยวก็โดนสอยหรอก”

    ปวันที่มางานนี้ด้วยเช่นกัน วิ่งมาเจอธงทิว ตฤณจึงรู้ว่าธงทิวเป็นตำรวจ และรู้จากปวันด้วยว่า ดร.อาทิตย์พามิสเตอร์โอเคกับลินดาออกจากทีวีมาอยู่ในโลกปัจจุบันแล้ว

    ตฤณใจจดจ่อเป็นห่วงเจนจิรา ขอยืมโทรศัพท์จากปวันเดินเลี่ยงไปโทร.หาเจนจิรา เธอยังงอนและเล่นแง่กับตฤณ พอรับสายก็ตัดบทว่าไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น ตนหมั้นกับบารมีแล้วไม่อยากคุยกับผู้ชายคนอื่น

    ตฤณบอกว่าตนถูกจับตัว เลยไปยับยั้งการหมั้นของเธอไม่ทัน ถามว่าตอนนี้นักข่าวเชื่ออาทิตย์ไหม

    “อาทิตย์ตอบได้ทุกคำถาม หลักฐานการกระทำผิดของเขาก็ไม่มี นักข่าวต่อสายถึงทางตำรวจแล้วก็มาช่วยยืนยันว่าอาทิตย์บริสุทธิ์”

    ปวันตามมาได้ยินแย่งโทรศัพท์จากตฤณไปพูดเองว่า แม้ตนจะยังไม่มีหลักฐานแต่มั่นใจว่า ดร.อาทิตย์เกี่ยวข้องกับการปล้นทอง แต่เจนจิราก็ยังไม่เชื่อ พอหันกลับเจออาทิตย์ยืนจ้องอยู่เธอก็อึ้ง เข่าอ่อน โทรศัพท์ตกจากมือ

    ตฤณรู้สึกผิดปกติ รีบวิ่งกลับไปที่เวที เห็นทั้งประมุขและอาทิตย์อยู่บนเวที พวกเขากำลังจะพากันกลับ ตังตังวิ่งตามมาบอกตฤณว่าเจนจิรากำลังจะไปแล้ว ปวันกับธงทิวรีบตาม ดร.อาทิตย์ไป

    ตังตังลากตฤณมาเจอบารมีพาเจนจิรากำลังจะออกไปต่างโดดเข้าขวาง ถูกเจนจิรามองด้วยแววตาท่าทางเหมือน หุ่นยนต์หันไปอ้อนออเซาะบารมีอย่างอ่อนหวานแล้วควงกันไป ทำเอาตฤณมึน ตังตังบอกตฤณว่า “น้าเจนโดนเข้าแล้ว...”

    ooooooo

    ปวันกับตฤณไปปรึกษากันที่ร้านอาหารหาทางที่จะเอาแว่นสามมิติจาก ดร.อาทิตย์ ปวันเสนอว่าต้องหานกต่อดึงความสนใจ เราจึงจะเข้าใกล้เขาได้ คนคนนั้นจะต้องเป็นคนที่เขาไม่สงสัย เช่นลูกน้องหรือไม่ก็สาวก

    ทั้งสองเห็นด้านในของร้านกำลังถ่ายทำรายการ “จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้าขอข้าวขอแกง” โดยมีจันทร์เจ้าเป็นพิธีกรอยู่ พอถ่ายทำเสร็จ ปวันหาจังหวะเข้าไปบอกจันทร์เจ้าว่า “ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหมคะ” แล้วพากันไปนั่งคุยที่มุมหนึ่งในร้าน

    ตฤณบอกว่าตอนนี้ไม่รู้ว่าเชนอยู่ที่ไหน สิ่งเดียวที่เราหวังพึ่งได้คือศรัทธา ปวันเสริมว่าจันทร์เจ้าเป็นคนที่มีศรัทธาเหนียวแน่นมาตลอด ทำเสียงเศร้าขอร้องให้จันทร์เจ้าช่วยเชนได้ไหม จันทร์เจ้าที่เคยปิ๊งๆเชนอยู่ฟังอย่างสนใจ

    ตังตังมาแอบฟัง ถูกกังฟูมาเจอถามว่าทำอะไร แม่เคยบอกว่าแอบฟังแบบนี้ไม่ดี ตังตังหัวหมอบอกว่าต้องดูที่เจตนา

    เมื่อปวันกับตฤณบอกว่าแค่จันทร์เจ้าไปบริจาค เงินให้ ดร.อาทิตย์ พลังแห่งศรัทธาก็จะพาเชนกลับมาได้ เธอจึงไปบริจาค บอกให้กังฟูกลับไปกับสมศักดิ์คนขับรถก่อน กังฟูรับคำแม่ พอจันทร์เจ้าไป กังฟูก็หันมองตังตังที่ย่องออกจากที่ซ่อน

    ooooooo

    ดร.อาทิตย์ให้ลุงเจิดก๊อบปี้ปืนของมิสเตอร์โอเค ลุงเจิดทำได้สำเร็จ ดร.อาทิตย์พอใจมาก มิสเตอร์โอเคขอทดลองดูว่าของเลียนแบบจะเหมือนของจริงหรือเปล่า ปรากฏว่าพอยิงปังก็ระเบิดตูม

    มิสเตอร์โอเคยอมรับว่าเหมือนเจ้าบุ๋มบิ๋มเปี๊ยบและตั้งชื่อให้ว่าบุ๋มบิ๋มสอง บอกลินดาให้ทักทายบุ๋มบิ๋มสองหน่อย พอลินดาเอ่ยต้อนรับ วิศวะพึมพำกับลุงเจิดว่า “ลินดา...เสร็จมันแล้วเหรอเนี่ย”

    ดร.อาทิตย์วางแผนจะให้ลุงเจิดสร้างโรงงานผลิตบุ๋มบิ๋มเป็นร้อยกระบอก เป็นรุ่น “บุ๋มบิ๋มอันลิมิเต็ด” ให้เสร็จแล้วก็ให้ลุงเจิดตายไปกับบุ๋มบิ๋มอันลิมิเต็ดที่ทำมากับมือ เพื่อขายให้กับประเทศที่กระหายสงคราม พูดถึงพวกนั้นอย่างย่ามใจว่า

    “พวกมันอยากมีอำนาจเหนือชาติอื่น อยากฮุบทรัพยากรทั้งโลกมาเป็นของตัวเอง อาวุธของเราเป็นคำตอบสุดท้าย ปืนเราจะต้องขายดิบขายดี” อินทุถามว่าเมื่อต่างฝ่ายต่างมีอาวุธของเราแล้วใครจะชนะ “ฉันนี่ไง ถ้าเกิดสงคราม มันก็ต้องเดือดร้อนกันไปทุกหย่อมหญ้า คนก็ยิ่งมองหา ทางรอด ฉันนี่แหละ แสงสว่างที่จะพาทุกคนหลุดพ้น พลังศรัทธาจะเปลี่ยนโลก แล้วโลก...ก็จะตกอยู่ใต้อำนาจของอาทิตย์!”

    วิศวะถามลุงเจิดว่าถ้าทำให้แล้ว เชื่อหรือว่า ดร.อาทิตย์จะปล่อยเราจริงๆ เสนอว่า เราควรปฏิเสธไปเลยทำให้มันรู้ว่าเราเป็นนักประดิษฐ์ที่มีอุดมการณ์ เราจะไม่ทำงานให้กับคนชั่ว ลุงเจิดไม่ตอบแต่สั่งให้วิศวะหยิบโน่นหยิบนี่ให้แล้วพูดเบาๆ

    “ถ้าคิดจะเป็นเสือก็ต้องใจเย็น ซุ่มรอจนเหยื่อตายใจแล้วค่อยขย้ำ” วิศวะบอกว่าตนไม่ได้อยากเป็นเสือ แต่อยากเป็นคน เป็นคนดีที่ไม่รับใช้คนเลว “เออ...ฉันรู้ อดใจรออีกนิด งานนี้ฉันมีทีเด็ด”

    เมื่อมิสเตอร์โอเคกับลินดาที่ถูกสะกดจิตจนจำเชนไม่ได้ว่าเป็นใคร มาดูการผลิตอาวุธของลุงเจิดเห็นยังไม่มีอะไรคืบหน้าก็ไม่พอใจ พอมันควงลินดาออกไป ลุงเจิดบอกวิศวะว่า

    “สงสัยจะรอนานกว่านี้ไม่ได้แล้ว เราต้องออกโรงกันแล้ว” ลุงเจิดไปหยิบบุ๋มบิ๋มสามออกมา พอดีมิสเตอร์โอเคกลับมา ลุงเจิดจะยิงมันแต่เก้งก้างใช้ไม่ถนัด เลยถูกมันแย่งไปถือปืนสองมือบอกว่ามันหนักกว่าอันเก่ามากแต่ตนชอบ ลุงเจิดบอกว่านี่แค่โครงการทดลองของตน ถ้า ดร.อาทิตย์รู้จะมายึดไป วิศวะบอกว่าลินดาก็รู้ไม่ได้เดี๋ยวไปบอกอาทิตย์

    “ด็อกเตอร์อาทิตย์ไม่รู้เรื่องนี้หรือ เยี่ยม! พวกแกก็อย่าปากโป้งไปล่ะ ฮ่ะๆๆ บุ๋มบิ่มเป็นของโอเค ลูกลับๆของมันก็จะต้องเป็นของโอเคคนเดียว!!!” โอเคชื่นชมปืนในมือเหมือนเล่นตุ๊กตา ลุงเจิดกับวิศวะสบตากันอย่างสมใจ...

    ooooooo

    ตฤณติดตามบารมีกับเจนจิราไป พอบารมีแยกไปซื้ออุปกรณ์ไปเที่ยวทะเล ตฤณก็โทร.เข้าหาเจนจิราจึงเอะใจว่าเธอไม่ปกติ เมื่อบารมีกลับมาพาเจนจิราไป ตฤณมองอย่างเป็นห่วงพยายามจะขัดขวาง จนปวันเตือนสติว่า

    “ภารกิจของเราสำคัญกว่าเรื่องส่วนตัว” ตฤณจึงชะงัก ได้สติจึงขับรถตามรถบารมีไปเงียบๆ แต่หารู้ไม่ว่า ข้างหลังรถเขายังมีรถของจันทร์เจ้าที่กังฟูกับตังตังนั่งมา กังฟูบอกสมศักดิ์ให้ตามรถของบารมีไป ตังตังโทร.บอกตฤณว่าไม่ต้องห่วงตนจะดูแลน้าเจนเอง ให้น้าตฤณไปพาเชนกลับมาให้ได้ ส่วนกังฟูก็โทร.ชวนสมายล์จะมาเล่นด้วยกันไหม สนุกมากเลย...

    ooooooo



    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    “เดียร์น่า” เล่นใหญ่ไม่ห่วงสวย ปรับลุคเป็นสาวโก๊ะ ใน “Help Me คุณผีช่วยด้วย”

    “เดียร์น่า” เล่นใหญ่ไม่ห่วงสวย ปรับลุคเป็นสาวโก๊ะ ใน “Help Me คุณผีช่วยด้วย”
    20 ต.ค. 2564

    09:40 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพุธที่ 20 ตุลาคม 2564 เวลา 19:32 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์