นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    สายลับสามมิติ

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    อัลบั้ม: “สายลับสามมิติ” สนุก ฮา “ป๋อทุลุมิติจับมือน้ำตาลควงปืนผดุงความยุติธรรม”


    จ่าเจี๊ยบสืบข้อมูลของน้ำเพชรแล้วเล่าให้ปวันฟังขณะนั่งรถไปด้วยกันว่า...

    น้ำเพชรเป็นเจ้าของร้านเพชรที่ร่ำรวยมาก มีสาขาหลายแห่งในต่างประเทศ คุณนายน้ำเพชรครอบครองเพชรสีชมพูที่หายากและใหญ่ที่สุดในโลก ชื่อ The Queen Of Pink

    วันนี้น้ำเพชรไปที่สมายล์ทีวี มีบอดี้การ์ด 4 คน ล้อมรอบ คุณนายเดินกรีดกรายไปบนทางที่ปูด้วยพรม แสงเพชรส่องประกายวิบวับไปทั้งตัว

    ปวันกับจ่าเจี๊ยบมาถึงแล้ว ปวันเลือกที่นั่งใกล้ทางเดิน ครู่หนึ่งเห็นเชนเดินตามสมายล์ โลมา แมงกะพรุนเข้ามาหาประมุขที่ยืนรออยู่ ประมุขเห็นเชนเดินตามสมายล์มาถามว่า “เจ้านี่มันเป็นพนักงานทำความสะอาดไม่ใช่หรือ”

    “อ๋อ...สมายล์เพิ่งแต่งตั้งให้เชนเป็นองครักษ์พิทักษ์สมายล์ค่ะคุณพ่อ”

    ประมุขชมลูกสาวว่าเยี่ยมมากรู้จักปกป้องตัวเองจากภัยอันตราย แล้วบอกให้สมายล์ไปนั่งก่อน ตนขอไปรับแขกคนสำคัญ เชนมองตามไปเห็นน้ำเพชรก็จำได้ว่า เป็นผู้หญิงในรูปที่ห้องทำงานของ ดร.อาทิตย์ เวลาเดียวกัน ดร.อาทิตย์ก็กำลังประกาศบนเวทีอย่างทรงอำนาจว่า

    “ศรัทธาสร้างพลัง พลังเปลี่ยนแปลงโลก ขอเชิญทุกท่านพบกับพิธีกรผู้เปี่ยมไปด้วยศรัทธา คุณเจนจิรา แก้วสุขศรี” พอเจนจิรานั่งชิงช้าลอยลงมาในชุดอลังการ ดร.อาทิตย์เข้าไปจับมือพาลงจากชิงช้า ดร.อาทิตย์ประกาศอย่างยิ่งใหญ่ว่า “เตรียมพบกับผมและคุณเจนจิราร่วมกันปฏิบัติการลับเร็วๆนี้”

    ทันใดนั้น อินทุโหนผ้าผ่านมาขว้างระเบิดไฟลุกท่วม เจนจิราร่วงลงในกองไฟตกไปใต้เวที

    งานนี้ ดร.อาทิตย์ใช้เพชรเป็นสัญลักษณ์ของความแข็งแกร่งและอำนาจ ย้ำว่า “บางความเชื่อบอกว่าเพชรมีอำนาจป้องกันสิ่งชั่วร้าย ผู้ที่มีศรัทธาย่อมได้รับการ คุ้มครองจากเพชร” แล้วแสงโฮโลแกรมที่ฉายบนมือ ดร.อาทิตย์เป็นรูปเพชรก็แตกกระจายกลายเป็นกากเพชรวิบวับปลิวไปทั่วฮอลล์ ผู้ชมพากันไขว่คว้ากากเพชรในอากาศ

    ดร.อาทิตย์ประกาศแก่ผู้ชมว่า “วันนี้มีแขกสำคัญที่จะให้เกียรติขึ้นมาร่วมพิสูจน์กับเราว่า เพชรสามารถคุ้มครอง ผู้มีศรัทธาจากสิ่งชั่วร้ายได้จริงหรือไม่ ผมขอเชิญ...” แสงไฟฉายไปที่แขกวีไอพี กวาดผ่านไปที่น้ำเพชร ผู้ชมปรบมือเกรียว...

    “เสือกำลังตะครุบเหยื่อแล้ว จ่าเจี๊ยบคอยระวังข้างนอกด้วย” ปวันพูดสมอลทอล์ก จ่าเจี๊ยบรับทราบ แต่แล้วทั้งสองก็ต้องตะลึงอึ้ง เมื่อแสงไฟเลื่อนจากน้ำเพชรไปหยุดที่เชน!

    “ขอเชิญคุณขึ้นมาบนเวทีเลยครับ” ดร.อาทิตย์เชิญ เชนชี้ที่ตัวเองงงๆ “คุณผู้ชายท่านนั้นแหละครับ เชิญเลยครับ”

    เสียงปรบมือกึกก้อง ทั้งปวันและเชนต่างตะลึง คาดไม่ถึงว่า ดร.อาทิตย์จะเชิญเชนขึ้นเวที!

    ooooooo

    ตฤณอยากดูการขึ้นเวทีครั้งแรกกับ ดร.อาทิตย์ของเจนจิราเข้ามาในงาน จ่าเจี๊ยบมองตฤณอย่างจำได้ แต่นั่นไม่เท่าไร กังฟูดั๊น...เห็นและจำได้ร้องทักโหวกเหวก ว่า “น้าตฤณมาดูน้าเจนแฟนเก่าหรือ!”

    ตฤณอยากเขกกะโหลกกังฟูสักโป๊ก พอดีจันทร์เจ้า

    แม่ของกังฟูมาหาลูกบอก “กังฟูลูกแม่ ศรัทธาลูก...ศรัทธา อย่าไปแซวน้าเค้า เอานี่ลูก อมซะ” จันทร์เจ้าเอาซาลาเปาที่ติดมาเป็นเสบียงยัดเต็มปากกังฟูจนพูดไม่ได้ แล้วหันไปพูดกับตฤณแทน “สวัสดีค่ะคุณน้าตังตัง มาดูด็อกเตอร์อาทิตย์เหรอคะ” แล้วยิ้มหวานให้ ตฤณยิ้มตอบฝืดๆเฝื่อนๆ

    เชนยังไม่ยอมขึ้นเวที มอง ดร.อาทิตย์อย่างดูเชิงว่าจะมาไม้ไหนกับตน เสียงปรบมือที่กึกก้องค่อยๆซาลงจนกลายเป็นเปาะแปะ...เปาะแปะ ต่างเซ็งที่เชนไม่ขึ้นเวทีสักที

    “ไม่แปลก! การจะก้าวขึ้นมาบนเวทีเดอะซันนี้ สำหรับคนที่ไม่มีความกล้าต้องใช้ความพยายามอย่างมาก ทุกท่านครับ ช่วยปรบมือส่งเสริมศรัทธาให้คุณผู้ชายคนนั้นมีความกล้ากันหน่อยครับ ศรัทธา! ศรัทธา!!” ดร.อาทิตย์ยุยิ้มแย้มใจดี

    ปวันลุ้นไม่ให้เชนขึ้นไปเดี๋ยวโดนเชือด ประมุขบอก ให้สมายล์เชียร์ให้บอดี้การ์ดของลูกขึ้นเวที พอสมายล์เชียร์พวกเด็กๆร่วมแก๊งก็ส่งเสียงเชียร์กันเซ็งแซ่ เชนตัดสินใจ “โอเค! ถ้าอยากเจอเชนต้องได้เจอ!” เชนยกมือให้ทั้งฮอลล์แล้วก้าวขึ้นเวที ท่ามกลางเสียงปรบมือกึกก้อง ดร.อาทิตย์ยิ้มอย่างผู้ชนะ

    ปวันเซ็งมากที่เหยื่อของ ดร.อาทิตย์แทนที่จะเป็นน้ำเพชรกลับกลายมาเป็นเชน! ส่วนตฤณก็ตะโกนให้เชนลงมา! แต่ไม่สำเร็จ ตฤณตัดสินใจเอามือถือขึ้นมาถ่ายคลิปไว้

    เวลาเดียวกันนี้ที่ร้านวิศวะ เขาวิ่งเข้าร้านไปอย่างตกใจกับเสียงร้องลั่นของลุงเจิดที่ถูกหุ่นนะโมเลื่อนตามมาอย่างเร็ว

    “อาจารย์! อาจารย์! ศิษย์มาแล้ว เกิดอะไรขึ้น” วิศวะเปิดประตูเข้าไปเจอลุงเจิดหัวฟูกอดตำราเล่มใหญ่หนาอย่างดีใจสุดขีด ร้องบอกวิศวะว่า

    “ฉันรู้วิธีจะซ่อมแว่น 3DDD ให้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้งนึงแล้วเว้ย ด้วยไอ้ตำราเล่นแร่แปรธาตุ-รสายนเวท- รุ่นปู่ทวดของเอ็งเล่มนี้ ช่วยทำให้เคมีในเส้นประสาทฉัน มันสูบฉีดความฉลาดให้แผ่ซ่านเข้าไปในรอยหยักสมองฉัน ฮ่ะๆๆ”

    “งั้นสายลับเชนก็จะได้กลับเข้าไปในหนังอีกครั้งแล้วน่ะสิจารย์” ลุงเจิดตอบ ชัวร์! วิศวะร้องสุดเสียง “เย้!!”

    แต่ขณะที่ลุงเจิดหาทางให้เชนกลับเข้าไปในหนังได้นั้น เชนกำลังก้าวเข้าสู่กับดักของ ดร.อาทิตย์ อยู่ที่สมายล์ทีวี!

    ooooooo

    ดร.อาทิตย์ พยายามจะสะกดจิตเชน แต่เชนรู้ทันจึงตั้งสมาธิแน่วแน่จน ดร.อาทิตย์สะกดจิตไม่ได้ แต่เชนก็ถูกอินทุโหนผ้าทิ้งดิ่งลงมาปล่อยผ้าขาวผืนใหญ่คลุมร่างเชน แล้ววาดลวดลายกับผ้าเรียกความสนใจจนคนลืมเชนไปชั่วขณะ

    พออินทุเด้งเชือกกลับขึ้นไป ก็เห็นเชนถูกขังอยู่ในกล่องคริสตัลขนาดยักษ์รูปทรงเหมือนเพชร ดร.อาทิตย์ประกาศว่า

    “ณ บัดนี้ คุณเชนได้อยู่ในครอบแก้วของศรัทธา จิตของเขาจะถูกรักษาด้วยประกายของเพชร” พอ ดร.อาทิตย์ดีดนิ้วปรากฏกระดาษเงินแวววาวร่วงลงใส่ตัวเชนพร้อมกับพ่นยากดประสาทฟุ้งลงไปด้วย เชนมึนหมดแรงไปทันที “พรุ่งนี้ คุณเชนจะตื่นขึ้นมาอย่างสดใสพร้อมศรัทธา สิ่งชั่วร้ายที่ครอบงำความคิดอยู่จะหายไป เหมือนหายจากโรคร้ายเป็นปลิดทิ้ง!!”

    ดร.อาทิตย์ทำมือเหมือนปล่อยพลังเข้าไปในกล่องคริสตัล ไฟทุกดวงพุ่งไปที่กล่องสว่างจ้าจนทุกคนต้องยกมือปิดตา วินาทีนั้นกล่องคริสตัลก็หายวับไป

    ตฤณลดมือถือที่ถ่ายคลิปลงมองหา “เชนหายไปไหนแล้ว!!”

    เจนจิรารออยู่ในห้องห้องหนึ่งใต้เวทีไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบนเวที นารีเปิดประตูเข้ามาบอกว่า ดร.อาทิตย์ให้ส่งเธอขึ้นเวทีแล้ว เจนจิราเดินขึ้นเวทีเห็นสมุนของ ดร.อาทิตย์สองคนมารับเธอ แล้วนารีก็แยกไปอีกทาง เจนจิรามองตามเห็นสมุน ดร.อาทิตย์กำลังเข็นกล่องคริสตัลที่มีคนนอนอยู่ผ่านไปอย่างเร็ว เร็วจนเธอมองไม่ชัดว่าเป็นใคร

    นารีเดินตามคนเข็นกล่องคริสตัลพลางพูดผ่านสมอลทอล์ก “รถเตรียมพร้อม กำลังพาเหยื่อออกไปแล้ว!”

    ooooooo

    ทั้งปวันและตฤณต่างรู้ว่าเชนหายไปจากเวทีก็เอะใจ ตฤณเที่ยวเดินตามถามหาจากคนในฮอลล์ แต่ปวันคุยกับจ่าเจี๊ยบแล้ว วิเคราะห์ได้ว่าเชนถูกจับไปเพื่อเค้นถามเรื่องลุงเจิดเจ้าของร้านเนรมิตว่าอยู่ไหน

    “งั้นต้องรีบเอาตัวนายเชนคืนมาให้เร็วที่สุด” แล้วปวันกับจ่าเจี๊ยบก็แยกกันออกตามหา ปวันวิ่งมาเห็นสมุน ดร.อาทิตย์กำลังเข็นกล่องคริสตัลขังเชนออกไป ก็รีบวิ่งกลับมาขับรถตามไปพลางโทร.บอกจ่าเจี๊ยบให้ดูสถานการณ์ที่นี่ให้ดี

    ระหว่างทาง เชนรู้สึกตัวแต่ถูกใส่กุญแจมือและใส่หมวกไหมพรมปิดหน้ามองไม่เห็นแต่คลำดูรู้ว่าตัวเองอยู่ในกล่องอะไรสักอย่าง เชนทั้งทุบทั้งถีบตะโกนให้เปิดประตูให้ที สมุนที่คุมมาถามว่าจะเอายังไงดี อีกคนเสนอว่าทำให้เชนเงียบเสีย ครู่หนึ่งเชนได้ยินเสียงกุกกัก มีแสงรำไรเข้าตา เชนพุ่งตัวขึ้นไปกระแทกคางสมุนหนึ่งหน้าหงายจากนั้น เชนก็ถูกพวกมันที่มากันสี่คนรวมทั้งคนขับรถรุมกันเล่นงาน

    จังหวะหนึ่ง สมุนคนหนึ่งกระชากคอเชนมือเลยรูดหมวกหลุดออก เชนตะโกนด้วยความดีใจ

    “เชนมองเห็นแล้ว!!”

    ปวันที่ขับรถตามรถสมุน ดร.อาทิตย์มา เห็นรถคันนั้นเลี้ยวเข้าโรงเรียนที่กำลังก่อสร้าง ปวันตามและแอบเข้าไปเห็นพวกมันกำลังรุมซ้อมเชนอย่างหนัก ได้ยินสมุนคนหนึ่งถามเชนว่า

    “บอกมา!! ว่าแกเอาเจิด พันแสง ไปไว้ที่ไหน”

    ปวันได้ยินก็รู้ว่าอะไรเป็นอะไร ขณะกำลังจะเข้าไปช่วยก็ถูกยามเอาอะไรมาจ่อข้างหลังสั่งให้ยกมือขึ้น แล้วพาเข้าไปข้างใน เชนสายลับที่หลุดมาจากในหนังกับตำรวจหญิงผู้เก่งกาจฉลาดเป็นกรด เจอกับสมุนของ ดร.อาทิตย์ที่เถื่อนถ่อยรวมกันถึงหกคน แต่ในที่สุดมันก็ถูกเชนกับหมวดปวันนักปราบมืออาชีพ ปราบจนราบคาบแล้วพากันหนีออกมาได้

    ดร.อาทิตย์ที่กำลังจะไปดูผลงาน ได้รับโทรศัพท์จากสมุนว่ามีผู้หญิงมาช่วยพาเชนหนีไปแล้ว ดร.อาทิตย์โมโหมากสั่งให้สมุนคนนั้นเอาปืนจ่อหัวระเบิดสมองตัวเองแก้โง่เสีย ดร.อาทิตย์บอกอินทุกับนารีว่า มีผู้หญิงไปช่วยเชน นารีคาดว่าเป็นผู้หมวดปวัน

    “ผู้หมวดปวัน!!” อาทิตย์คำรามแค้นจิกตาแทบถลน

    ooooooo

    ตฤณยังอยู่ที่สมายล์ทีวี เขาวิ่งพล่านเที่ยวถามใครต่อใครว่าเห็นเชนไหม จนกระทั่งการโชว์บนเวทีจบ ตฤณพรวดเข้าไปตะคอกถาม ดร.อาทิตย์

    “ไอ้ด็อกเตอร์...เอาเชนไปไว้ที่ไหน” ประมุขที่มากับ ดร.อาทิตย์ปรามว่ามาขึ้นไอ้ขึ้นอีกับด็อกเตอร์ได้ไง!

    “ไม่เป็นไร...ไม่เป็นไร ที่เขาพูดจาแบบนี้ เพราะเขาไม่มีศรัทธา...คนไม่มีศรัทธา ก็ไม่น่ารัก ไม่น่าคบ ไม่เป็นที่ต้องการของใครแบบนี้แหละ”

    “ศรัทธาจอมปลอมแบบนี้ใครมันจะอยากมีล่ะวะ ไอ้พวกมือถือสากปากถือศีล สร้างภาพเป็นคนดี ที่แท้ก็พวกต้มตุ๋นหลอกลวงคนอื่น” ตฤณเข้าประชิด ดร.อาทิตย์ถูกสมุน ดร.อาทิตย์ล็อกตัวโยนไปกองกับพื้น

    เจนจิราเห็นท่าไม่ดีรีบเข้าห้ามตฤณ ขอโทษ ดร.อาทิตย์แทนเพื่อนแล้วลากตฤณออกไป เธอดุตฤณให้ตั้งสติหน่อยเขากำลังทำให้มันกลายเป็นเรื่องใหญ่ ตฤณบอกว่า “ไอ้อาทิตย์มันเอาเชนไปแน่นอน เชื่อผมสิ”

    “เชื่อหรือไม่เชื่อไม่สำคัญหรอก แต่ทำตัวให้ฉลาดหน่อย อย่าผลีผลามจนทำให้ทุกอย่างมันพังกันไปหมด” เจนจิราดุ จนตฤณนิ่งเงียบไปอย่างสิ้นหวัง

    เมื่อพากันกลับบ้านเช่า ตังตังนับคนแล้วถามว่าเชนหายไปไหน ตฤณบอกว่า ดร.อาทิตย์จับตัวเชนไปเจน–จิราโต้ว่า พวกนั้นบอกว่าเชนกลับไปแล้ว ทั้งสองโต้เถียงกันอีก ตังตังหงุดหงิดบ่นว่าไม่มีใครสนใจจะช่วยเชน ตนจะไปเอง เจนจิราขวางตังตังไว้บอกว่า อย่าตื่นตูม ต้องใจเย็น ต้องรอจนกว่าจะรู้อะไรเพิ่มมากกว่านี้ เรื่อง ดร.อาทิตย์ เดี๋ยวตนจะพยายามติดตามความเคลื่อนไหวเองปลอบโยนให้ ตังตังไปหลับเสีย พรุ่งนี้ตื่นมาเชนอาจจะกลับมาแล้วก็ได้

    ตังตังบอกว่าตนต้องนอนไม่หลับแน่ ตฤณสอดขึ้นว่า “ไม่หลับก็ต้องฝืนข่มตาข่มใจให้หลับสิ”

    ตังตังมองตฤณเอือมๆ โผกอดเจนจิราบอกว่าถ้าตนอยู่กับน้าตฤณสองคนต้องประสาทเสียแน่ๆ อ้อนให้เจนจิราอยู่กับตน ตนต้องการความอบอุ่นจากญาติผู้ใหญ่ที่เป็นผู้หญิงและฉลาด

    ตฤณหัวใจสลาย ที่แม้แต่หลานแท้ๆ ก็ยังปฏิเสธตนอย่างไม่ไว้หน้ากันเลย

    ooooooo

    ปวันพาเชนไปที่บ้านตัวเอง ทำแผลทายาให้ เชนสำออยร้องโอดโอยจนปวันถามว่าปวกเปียกแบบนี้แมนจริงรึเปล่า

    ระหว่างนั้น จ่าเจี๊ยบโทร.มาหาปวัน เชนแกล้งตะโกนขอความช่วยเหลือให้เสียงเข้าไปในโทรศัพท์ จ่าเจี๊ยบได้ยินก็พูดแซวๆปวัน เชนเลยถูกปวันจับนอนคว่ำเอาหมอนกดหัวไว้ แล้วถามจ่าเจี๊ยบว่า จับตัวพวกมันได้หรือเปล่า

    “ไม่ได้น่ะสิหมวด พอไปถึงโรงเรียนตามที่หมวดบอกก็ไม่เจอใครเลย ไม่มีร่องรอยอะไรเลยด้วย พวกมันคงรู้ตัวเลยหนีไปแล้ว”

    “งั้นจ่าไปสืบมาว่าโรงเรียนนั่นเป็นของใคร มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับด็อกเตอร์อาทิตย์หรือเปล่า”

    คุยกับจ่าเจี๊ยบเสร็จหันมองเชนเห็นนอนแน่นิ่ง เอามือรอที่จมูกก็ไม่หายใจ ปวันตกใจรีบไขกุญแจมือออกแล้วจับเชนตะแคงใส่กุญแจมือข้างหนึ่ง เอามือเชนไพล่หลังแล้วกดตัวเขาลงกับเตียงอย่างรุนแรง เปิดโคมไฟหัวเตียงมาส่องหน้าเชน ถามเสียงเหี้ยม

    “นายเป็นใคร ต้องการอะไร แล้วด็อกเตอร์อาทิตย์จับตัวนายไปทำไม เกี่ยวกับเจิด พันแสงใช่ไหม นายเอาเจิด พันแสงไปไว้ไหน!”

    “แสงเดียวก็แสบตาจะแย่แล้ว เอาไปทำไมตั้งพันแสง” เชนหยีตาถามกวนๆ

    “นายเชน! ถ้านายไม่ยอมพูดดีๆ ก็อย่าหวังว่าฉันจะปล่อยนายไปง่ายๆ” ปวันกระชากคอเสื้อตะคอก

    เชนกวนประสาทอีกว่า ดี...ดี...แล้วถามว่าพูดแล้วปล่อยได้หรือยัง

    “ลองถูกขังอยู่ในห้องนี้สักคืนแล้วกัน ดูซิว่าจะยอมพูดไหม” ปวันเดินไปที่ประตู ก็ได้ยินเชนครวญเพลง...

    “กักขังฉันเถิด กักขังไป...ขังตัว อย่าขังหัวใจดีกว่า...”

    ปวันเห็นลูกกวนของเชนแล้วส่ายหน้าบ่น “เชื่อเขาเลยเว้ย!” แล้วสะบัดหน้าออกไป กระแทกประตูปิดปัง แต่เชนเหมือนหลุดไปอีกโลกหนึ่ง ยังคงตั้งหน้าตั้งตาร้องเพลงอย่างซึ้งในอารมณ์

    ooooooo

    ที่บ้านเช่าตฤณ...เจนจิราถูกตังตังกอดอ้อนให้อยู่เป็นขวัญเป็นกำลังใจของตน คืนนี้เธอจึงเข้าครัวทำอาหารกินกัน ตังตังทำเป็นเด็กว้าเหว่ เด็กมีปัญหา ตีหน้าเศร้ารำพึง...

    “พวกเราเหมือนพ่อแม่ลูกเลยนะคะ ถ้าครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้ ลูกๆก็มีความสุข ตังตังอยากสมมติให้พวกเราเป็นพ่อแม่ลูกกันจัง น้าตฤณกับน้าเจนแกล้งเป็นพ่อเป็นแม่ตังตังได้ไหมคะ อย่างน้อย ก็อาจจะทำให้ตังตังนอนตาหลับได้ในคืนนี้” ตฤณทำเสียงดุว่าไร้สาระ! “น้าเจนดูสิคะ น้าตฤณไม่เคยเข้าใจเด็กเลย น้าเจนเข้าใจใช่ไหมคะ เด็กๆทุกคนต้องชอบเล่นสมมติทั้งนั้นแหละ น้าเจนเล่นเป็นแม่นะคะ คุณแม่ขา...ลูกอยากเติมข้าวอีกค่ะ”

    เจนจิราสงสารตังตังเลยเล่นเป็นแม่ได้อย่างแนบเนียน แต่ตฤณไม่เล่นด้วย ถูกตังตังอ้อนแกมข่มขู่ว่าไม่สงสารเด็กตาดำๆ ที่กำลังกลุ้มใจหรือคะ ตฤณจึงต้องพูดตามที่ตังตังพูดนำ

    หารู้ไม่ว่ากำลังเสียรู้เด็ก ถูกเด็กหลอกให้เล่นเป็นพ่อเป็นแม่เป็นครอบครัวกันมากเข้าก็ชักอิน จากที่เล่นกันฝืนๆ ก็กลายเป็นเล่นกันเขินๆ เป็นที่ถูกใจตังตังมาก ทำเป็นถอนใจอย่างแก่แดด รำพึงว่า

    “เฮ้อ...แบบนี้ตังตังต้องนอนหลับสบาย หายกลุ้มแน่ๆ”

    ooooooo

    ที่ร้านวิศวะ เมื่อลุงเจิดกับวิศวะ อาจารย์อัจฉริยะกับลูกศิษย์ปัญญาเฟื่องมาเจอกัน จึงร่วมกันค้นคว้าสร้างเตาปฏิกรณ์ขึ้นมาเพื่อทดลองซ่อมแว่นสามมิติ

    พอเริ่มทำการทดลอง เตาปฏิกรณ์เกิดการสั่นอย่างรุนแรง ลุงเจิดกับวิศวะยืนมองมั่นใจว่าสำเร็จแน่ แต่พริบตาต่อมานอตตัวหนึ่งก็พุ่งหลุดออกมาจากเครื่อง กระเด็นกระดอนไปโดนอุปกรณ์ต่างๆในห้อง ทั้งลุงเจิดและวิศวะต่างหลบกันพัลวัน นอตตัวอื่นๆก็หลุดกระเด็นออกมาติดๆ
    “เกิดอะไรขึ้นอาจารย์”

    “มีอะไรผิดพลาด!?! หรือจะใช้ความร้อนมากเกินไป” ว่าแล้วลุงเจิดจัดการปรับระดับอุณหภูมิจากสวิตช์ด้านหน้า วิศวะถามว่าเราจะตายไหม ลุงเจิดตอบหน้าตาเฉยว่า “เดี๋ยวก็รู้โว้ย”

    “ตูม!!” เสียงระเบิดทันทีที่สิ้นเสียงลุงเจิด ไฟทั้งร้านดับสนิท ควันโขมงออกมาจากห้องลับ ด้านหลังมีเปลวไฟ จากแสงไฟนั้น มีสองเงาค่อยๆก้าวออกมา ดูจากเงามาดเท่มาก แต่พอมาเจอแสงสว่างจึงเห็นว่าทั้งลุงเจิดและวิศวะ อยู่ในสภาพผมฟู หน้าดำจากแรงระเบิด ต่างไอค่อกแค่ก
    อย่างหมดสภาพ

    “ในที่สุด” ลุงเจิดเอ่ย

    “พวกเรา” วิศวะพูดต่อ แล้วทั้งสองก็ตะโกนขึ้นพร้อมกันอย่างดีใจสุดขีด “ก็ทำสำเร็จ!”

    วิศวะกระโดดกอดลุงเจิด ลุงเจิดชูแผ่นกระจกของแว่นที่หลอมเสร็จแล้วขึ้นสะท้อนแสงไฟวาววับ!

    “ประวัติศาสตร์จะต้องจารึกไว้อีกครั้ง พวกเราจะกลายเป็นตำนาน...แว่นตาสามมิติ คัมแบ็ก!!” วิศวะทำเสียงสะท้อนก้อง ลุงเจิดชูแว่นค้างไว้ วิศวะดีใจสุดๆ กระโดดโลดเต้นตะโกนก้อง...

    “เย้ๆๆ ทำสำเร็จ! สำเร็จ!!”

    ooooooo

    คืนนี้ ปวันเข้ามาในห้องที่ให้เชนพัก เห็นเชนนั่งเก๊กเท่รออยู่ ปวันมองอย่างหมั่นไส้ ถามว่าท่าทางยากล่อมประสาทจะหมดฤทธิ์แล้ว

    “เชนไม่ได้เป็นอะไร” เชนโอ่ ปวันถามว่า ไม่ร้อน? ไม่หิว? ไม่ว่ายังไงก็จะไม่ยอมบอกว่าเป็นใคร?

    เชนคุยฟุ้งว่าลมพัดเย็นสบาย ต่อให้อดข้าวอดน้ำมากกว่านี้อีกหลายวันตนก็ทนได้สบาย ไม่ว่าจะถูกทรมานด้วยวิธีใด หรือต่อให้ตนเจ็บหนักปางตายสักแค่ไหน

    “ก็ไม่มีอะไรง้างปากเชนได้!”

    “เข้ามา!” ปวันตะโกน สิ้นเสียงปวัน นักกล้ามตัวใหญ่คนหนึ่งก็เดินวางก้ามเข้ามา เชนชะงักมองกล้ามเป็นมัดๆนั้นถามว่า “จะให้เขามาสู้กับเชนหรือ”

    “เปล๊า...ไม่ได้ให้มาสู้” ปวันทำเสียงสูงแล้วหันตบไหล่นักกล้าม “ฝากด้วยนะพี่”

    “ได้เลยฮ้า...” นักกล้ามทำเสียงหวาน เชนร้องลั่นบอกว่าไม่เอาวิธีนี้ แต่ถูกนักกล้ามวางมือที่ต้นขาแล้วล็อกตัว ลูบไล้ที่ซอกคอ ทำเอาเชนขนลุก

    “เปลี่ยนใจตอนนี้ก็ยังทันนะ” ปวันร้องบอก “ฉันจะออกไปรอข้างนอก มีอะไรอยากบอกก็ตะโกนดังๆ ก่อนที่มันจะไม่ทันกาล” ปวันพูดยั่วแหย่แล้วเดินยิ้มออกไปปิดประตูให้ด้วย ทิ้งเชนให้ร้องเสียงหลงหลบหลีกนักกล้ามที่ไล่ปล้ำจะจ้ำจี้

    ปวันเงี่ยหูฟังอยู่ข้างนอก ครู่หนึ่งเธอเปิดประตูดู นักกล้ามร้องบอก “พี่เขาโหดอ่ะ หนูไม่สู้” แล้ววิ่งออกไปเลย พอเชนตามมา ปวันเลยเงื้อหมัดจะซัด ถูกเชนจับดึงตัวเข้าไป ปวันเสียหลักล้มลงบนเตียง เชนเอามือเท้าเตียงคล่อมไว้บอกว่าเรามาคุยกันดีๆดีกว่า แล้วถามอย่างใจเย็นว่า “คุณอยู่ที่นี่คนเดียวเหรอ? คุณตอบ ผมก็ตอบ”

    ปรากฏว่าเชนมุ่งถามแต่เรื่องครอบครัวและตัวเธอ แต่ปวันเจาะถามแต่ว่าเชนเอาตัวลุงเจิดไปไว้ที่ไหน เชนบอกว่าในที่ที่ปลอดภัย ถามกันไปตอบกันมาปรากฏว่าต่างก็ตอบหลวมๆ ลวงๆ จับอะไรเป็นแก่นสารไม่ได้ เชนเลยตัดบทว่า

    “ผมว่าชักจะคุยกันไม่รู้เรื่องแล้วล่ะ เราพักกันก่อนดีกว่า ผมเหนื่อย” เชนย่อศอกลงมาจนเกือบจะกลายเป็นกอดปวัน

    เธอตกใจทั้งผลักทั้งดันกระทั่งถีบจนเชนตกเตียง เธอลุกขึ้นพูดเย้ย

    “เสียใจ...ฉันไม่ง่ายหรอกนะยะ” แล้วเดินออกจากห้องไป เชนคลำก้นตัวเองที่ตกกระแทกมองและพูดตาม...

    “ยากๆนี่แหละที่เชนชอบ” พูดแล้วยิ้มอย่างมีความสุข

    ooooooo

    เชนหายไปอย่างไร้ร่องรอย เจนจิราที่จะมาอัดรายการร้อนใจพยายามสืบหาจนไม่เป็นอันให้ช่างแต่งตัวรอ ดร.อาทิตย์เพื่อจะตะล่อมถามก็ไม่มาสักที

    ที่มาก็มีแต่บารมีที่คลั่งไคล้จะโฆษณาผลิตภัณฑ์ในคอนเซปต์ “ถ้าอยากให้ชีวิตเปลี่ยนแปลง ต้องไม่มีหนังไก่”

    ตฤณโทร.หาเจนจิราเพื่อถามเรื่องเชนก็ถูกบารมีแย่งมือถือไปตัดสายทิ้ง

    ปวันมาที่บ้าน หิ้วถุงหมูปิ้งและยื่นหมูปิ้งหอมฉุยไม้หนึ่งล่อเชนที่ถูกจับนั่งเก้าอี้มือไพล่หลังใส่กุญแจมือล็อกไว้ว่า

    “สายป่านนี้แล้ว หิวพอที่จะอ้าปากตอบคำถามฉันหรือยัง หนึ่งคำตอบต่อหมูหนึ่งไม้” เชนบอกว่าตนไม่หิว ปวันก็ยังถาม “แน่เหรอ ตอบมา คุณคือใคร! มาจากไหน! ต้องการอะไร!”

    เชนหัวเราะเยาะบอกว่าอีกไม่นานพรรคพวกต้องหาตนเจอ เกมจะพลิกกลับ ตนจะเป็นฝ่ายเล่นงานเธอ แล้วเชนก็มองรองเท้าตัวเอง ทำท่าพิรุธจนปวันสงสัยว่าเชนอาจจะซ่อนเครื่องส่งสัญญาณเอาไว้ สั่งให้ถอดรองเท้า เมื่อเชนไม่ถอดเธอจึงก้มลงถอดเอง ปรากฏว่าถูกเชนยกสองเท้าหนีบเธอไว้รวบสองแขนเข้าไปด้วย แล้วสั่ง “ปลดกุญแจมือให้ผม!”

    เมื่อปวันไม่ยอมถอดกุญแจมือให้เชนก็หนีบไว้อย่างนั้นไม่ปล่อยซ้ำยังท่องสุภาษิตสอนหญิงว่าสภาพนี้เธอไม่รอดแน่ เชนให้โอกาสอีกครั้งถามว่าจะปลดกุญแจมือให้หรือจะให้ตนทำอะไรเธอมากกว่ากอด!

    “หมวดปวัน ทำอะไรอยู่” เสียงจ่าเจี๊ยบถามเข้ามา เชนเหวี่ยงตัวเองหงายหลังให้มือไปหยิบปืนที่พื้นแล้วเด้งกลับมาหันหลังให้ประตู พอจ่าเจี๊ยบเข้ามาก็โดนปืนจ่อพอดี!

    ooooooo

    ตฤณถูกบารมีกีดกันไม่ให้ได้พูดกับเจนจิรา เลยแกล้งโทร.ไปอีก พอบารมีรับสายตฤณก็พูดกวนประสาทว่าขอคุยกับแฟนเก่าตนหน่อย ตนมีเรื่องส่วนตัวจะคุยด้วย เมื่อบารมีกีดกันว่าเจนจิรากำลังเตรียมถ่ายรายการอยู่ ตฤณบอกก่อนวางสายว่า

    “ผมจะโทร.มาอีกเรื่อยๆจนกว่าจะได้คุย คุณแฟนใหม่จะรับทุกครั้งก็รับไป เข้าใจนะครับ บาย...”

    “มันต้องอย่างนี้เซ่ น้าตฤณ มันต้องโหดๆ เถื่อนๆ อย่างนี้ เท่มาก ไอเลิฟยู” ตังตังกระโดดกอดตฤณ

    “ดีใจอะไรกันอยู่เหรอครับ” เสียงเชนทักขึ้นแล้วโพสท่าเท่ประจำตัวประกาศ “เชนกลับมาแล้ว” ทั้งตังตังและตฤณดีใจมากที่เห็นเชนตัวเป็นๆ มายืนอยู่ตรงหน้าแล้ว

    เชนเล่าว่า ก่อนหนีออกมา ตนจับปวันกับจ่าเจี๊ยบมัดหลังติดกันทิ้งไว้ที่บ้านแล้วทิ้งลูกกุญแจในถังขยะภายในห้องนั้น บอกให้ทั้งสองหาวิธีแก้ปัญหากันเอง

    ตังตังจับเชนมานั่งสอบสวนทำหน้าเหี้ยมเสียงเข้มว่า บอกมาว่าหายไปไหนมาแล้วกระแทกหนังสติ๊กลงบนโต๊ะ เชนทำเป็นกลัวหงอราวกับเห็นปืน รีบรายงานว่า

    “เราถูกคนร้ายจับตัวไป แล้วมีตำรวจไปช่วยเรา แล้วตำรวจก็จับเราไปขังอีก แต่เราก็หนีออกมาได้”

    ตังตังถามว่ามาดแบบนี้พอจะเป็นสายลับได้หรือยัง เชนบอกว่าการสอบสวนพอได้แต่ยังต้องทดสอบทักษะการปลอมตัวอีก

    ตังตังบอกเดี๋ยวปลอมมาให้ดู พอตังตังออกไปเชน เล่าเรื่อง ดร.อาทิตย์ให้ตฤณฟังว่า

    “ด็อกเตอร์อาทิตย์อยากได้อะไรบางอย่างจากเชน แต่เชนไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่ที่แน่ๆ เขาไม่ได้เป็นพ่อพระอย่างที่คนทั่วไปเห็น เขาคือปีศาจในคราบนักบุญดีๆนี่เอง”

    ฟังเชนแล้ว ตฤณเห็นถึงเล่ห์เหลี่ยมการพลิกสถานการณ์มาเป็นฝ่ายกระทำของ ดร.อาทิตย์โดยเชิญเชนขึ้นไปบนเวทีและจับเชนไป เชนบอกว่าโชคยังดีที่ตำรวจหญิงปวันตามไปช่วยตนไว้ได้ แต่ก็มีข้อสังเกตว่า

    “แต่หมวดสาวคนนี้ก็มีท่าทีแปลกๆ เหมือนมีความลับบางอย่างซ่อนอยู่ในดวงตาของเขา เชนจะต้องรู้ให้ได้”

    ขณะนั้นเอง ตังตังปลอมตัวเป็นคนบ้าเดินออกมา

    เชนดูแล้วชมว่าสุดยอด ดูไม่ออกเลยว่าเป็นตังตัง

    ooooooo

    ที่สตูดิโอ ทีมงานกำลังต้อนกลุ่มแฟนคลับของ ดร.อาทิตย์ที่มาชมรายการให้เข้านั่งประจำที่

    งานนี้ทิวากับราตรีสาวกพันธุ์แท้ก็มาด้วย ยิ่งเมื่อมาเห็นเจนจิราคนมาเป็นพิธีกรร่วมกับ ดร.อาทิตย์ก็วี้ดว้ายจะเข้าไปเป็นแขกพิเศษ แต่ถูกเจนจิราขอให้ไปนั่งก่อนเพราะจะได้เวลาแล้ว ดร.อาทิตย์มาเห็นถามว่ามีปัญหาอะไรกัน พอรู้จากสองป้าว่า เจนจิราเป็นแฟนของตฤณ ตรงวุฒิ นักเขียนการ์ตูนล้อเลียนของหนังสือคมคิดลึก ดร.อาทิตย์สนใจจี๋ พอเจนจิราจะพาสองป้าออกไป ทั้งสองก็ขอถ่ายเซลฟี่ก่อน

    “เดี๋ยว...อยากเซลฟี่กับผม หลังรายการจบมาพบผมนะครับ” แล้วขยิบตาปิ๊ง! ให้ทำเอาสองป้าเคลิ้ม เจนจิราสังเกต ดร.อาทิตย์อยู่ว่าคิดจะทำอะไร?

    เจนจิราดูเบอร์โทร.เข้าในมือถือที่ฝากบารมีถือไว้ พอเห็นเป็นเบอร์ตฤณก็แอบโทร.กลับ ตฤณบอกเธอว่าคนที่จับเชนไปคือ ดร.อาทิตย์ เตือนเธอให้ระวังตัวด้วย

    ระหว่างดำเนินรายการ มีมะลิขึ้นไปเล่าความทุกข์ ที่มีสามีติดเหล้า ติดผู้หญิงและไถเงิน ข้าวของในบ้านก็เอาไปขายจนเกือบหมด เล่าแล้วขอให้ ดร.อาทิตย์ช่วย ดร.อาทิตย์ถามว่าอยากเลิกกับเขาไหม มะลิอยากเลิกแต่ทำไม่ได้

    ดร.อาทิตย์เรียกศรัทธาและเชิญทุกคนให้ช่วยส่งพลังศรัทธาให้เธอ ดร.อาทิตย์แอบกระซิบอะไรบางอย่างกับเธอ หลังจากนั้นเธอก็เหมือนคนคลุ้มคลั่งอาละวาดด่าทอและทำร้ายทุกคนที่เข้าใกล้ แต่พอ ดร.อาทิตย์เข้าไปหาและสบตามะลิเท่านั้น มะลิก็เหมือนถูกสะกดด้วยพลังบางอย่างตัวเริ่มสั่น เมื่อ ดร.อาทิตย์ยื่นมือให้จับ อยู่ๆมะลิก็ทรุดลงคุกเข่าร้องไห้โฮ

    ดร.อาทิตย์เอามือวางบนศีรษะบอก “ศรัทธา แค่คุณมีศรัทธาเท่านั้น” มะลิก็หยุดร้องไห้ทันที

    “ไม่น่าเชื่อนะคะ ว่าในที่สุดแล้ว พลังศรัทธาของด็อกเตอร์อาทิตย์ก็ช่วยเรียกสติให้คุณมะลิได้อีกครั้ง และนี่คือบทสรุปของวันนี้ ขอแค่มีพลังศรัทธา โลกทั้งใบก็เปลี่ยนได้”

    แฟนคลับพากันกรี๊ดลั่นฮอลล์ โดยเฉพาะทิวากับราตรีกรี๊ดดังกว่าเพื่อน

    แต่เมื่อจบรายการ เจนจิราถามมะลิว่าตอนถ่ายรายการ ดร.อาทิตย์กระซิบอะไรบอกได้ไหม มะลิปฏิเสธว่าไม่มี ไม่รู้อะไรทั้งนั้น ซ้ำยังหาว่าเจนจิราเอาอะไรมาพูด เจนจิราถามว่าจำอะไรไม่ได้เลยหรือ

    “จำได้สิคะ พี่ก็เล่าปัญหาของพี่ให้ด็อกเตอร์ฟัง ท่านก็แนะแนวทางให้พี่กลับไปคุยกับสามี แล้วปัญหาทุกอย่างก็จะดีขึ้นเอง” เจนจิราฟังแล้วตอบมึนๆ “ค่ะ” เจนจิราเห็น อินทุกับนารีพาทิวากับราตรีไปหา ดร.อาทิตย์ก็รีบตามไป

    แต่เธอก็ถูกประมุขกับบารมีมาแสดงความยินดีกับความสำเร็จในการแสดงจนทิวากับราตรีถูกพาหายไปไหนไม่รู้

    ที่ห้องพักของ ดร.อาทิตย์ ทิวากับราตรีถูกกอดถ่ายรูปเซลฟี่กับ ดร.อาทิตย์ทีละคน แล้ว ดร.อาทิตย์ก็ขอว่า

    “ผมยินดีมากที่ได้พบพวกคุณนะครับ และจะยินดีมากที่สุดถ้าพวกคุณช่วยเหลือผมเรื่องนึง...”

    ooooooo

    ปลายฟ้าเดินกลับบ้าน เจอเชนกำลังเดินสำรวจรอบบ้านอยู่ พอเจอกันก็แสดงความห่วงใย ปลายฟ้าหมายใช้มารยาล้วงความลับจากเชน ถามถึงคืนที่เชน ขึ้นเวทีกับ ดร.อาทิตย์แล้วหายตัวไป

    “ผมยังเล่ารายละเอียดให้คุณฟังตอนนี้ไม่ได้ บอกได้แค่ว่า ถ้าคุณหรือมีคนรู้จักศรัทธาในตัวด็อกเตอร์อาทิตย์อยู่ ขอให้เลิกซะ เพราะเขาไม่ใช่คนดี”

    ปลายฟ้าหลอกล่อถามจนเชนเล่าว่า ตนถูก ดร.อาทิตย์ จับไป เขาต้องการแว่นสามมิติ เป้าหมายของเขาไม่ใช่ตน แต่เป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่กว่าตนมาก เรื่องนี้ตนต้องรู้ให้ได้ ปลายฟ้าบอกว่าตนไม่เข้าใจว่าแว่นสามมิติคืออะไร

    “แว่นที่นำพาให้ผมมาอยู่ที่โลกนี้”

    เชนกำลังจะเล่าลึกลงไปทุกที และปลายฟ้าก็เริ่มได้ข้อมูลมากขึ้นทุกที แต่ก็ถูกตังตังวิ่งมาร้องเรียกเชน แซวว่าพอมาถึงบ้านก็มาหาปลายฟ้าเลย เชนเขิน ในขณะที่ปลายฟ้าเซ็งมากที่ถูกขัดจังหวะสำคัญ

    พากันไปที่บ้านตฤณ ปลายฟ้ากับเชนถูกตังตังเด็กแก่แดดอบรมว่าเป็นผู้ใหญ่แอบไปจู๋จี๋กันสองต่อสองมันไม่งาม ปลายฟ้าเลยจะขอกลับ ตังตังรั้งไว้ถามว่า

    “จะรีบไปไหนคะ พี่ปลายฟ้าจะมาเป็นยอดดวงใจของสายลับเชนแทนพี่ละละละละลินดา ก็ควรอยู่ทำกิจกรรมด้วยกันบ้างนะคะ”

    ปลายฟ้าสนใจละครตัวใหม่ที่ชื่อลินดาขึ้นมาถามว่าเป็นใครหรือ ก็พอดีตฤณเดินคุยโทรศัพท์กับ บก.ออกมาว่าถ้า บก.ชอบการ์ตูนของตนก็ให้โอกาสตนไปนำเสนอการ์ตูนยาว เรื่องมนุษย์อะตอมเหมือนเดิมอีกรอบแต่ตนเติมรายละเอียดลงไปเชื่อว่าเด็กๆต้องชอบ...ตฤณพูดไม่ทันจบ บก.ก็วางสายไปแล้ว

    ตังตังบอกตฤณให้เล่าเรื่องให้ฟังหน่อย เชนเห็นด้วยเพราะปลายฟ้าเป็นนักเขียนอาจช่วยติชมได้

    “ขอบคุณนะครับ แต่ทางนิยายกับทางการ์ตูนคนละทางกัน” ตฤณตัดบท

    ooooooo

    สิ่งที่ ดร.อาทิตย์ขอทิวากับราตรีคือให้พาไปพบตฤณที่บ้านเช่า ทิวากับราตรีไปเจอปลายฟ้าอยู่ที่บ้านตฤณก็ตำหนิ เป็นสาวเป็นนางมาบ้านชายหนุ่มทำไม แล้วเรียกตฤณออกไปบอกว่าพวกน้ามีเซอร์ไพรส์

    พอเห็นเซอร์ไพรส์ของสองน้าคือ ดร.อาทิตย์ ตฤณ ก็เกร็งจะบอกอะไรกับน้าทั้งสองกลับถูกน้าอบรมว่าชีวิตเขามีแต่ปัญหาขอให้ ดร.อาทิตย์ แนะนำสักครั้งเถิด ทิ้งอาทิตย์ไว้กับตฤณแล้วพากันกลับไป

    เชนมาเห็น ดร.อาทิตย์ก็บอกให้ปลายฟ้าพาตังตัง เข้าบ้านไปก่อน แล้วเชนเองก็แอบขึ้นไปที่ระเบียงบ้านซุกหมอบสังเกตการณ์พร้อมปืนที่เล็ง ดร.อาทิตย์เขม็ง

    ดร.อาทิตย์เผชิญหน้าตฤณ เปิดฉากอย่างตึงเครียดว่า

    “ฉันอยากรู้ว่าที่แกตามสืบเรื่องของฉันและพยายามที่จะขัดขวางโชว์ของฉัน แกต้องการอะไร คิดว่าทำตัวขวางโลก แล้วเท่หรือ รึว่าอยากดัง หรือมีใครจ้างแกมาทำลายฉัน” ตฤณบอกว่าตนแค่ต้องการเกาะกระแสคนดังเท่านั้น ดร.อาทิตย์ส่ายหน้าพึมพำ “ไม่มีศรัทธา เกินเยียวยาแล้วจริงๆ” แล้ว ดร.อาทิตย์ก็ถามว่า “คนและของที่ฉันต้องการอยู่ที่ไหน”

    ตฤณทำไขสือถามว่าคนและของอะไร ดร.อาทิตย์ตะคอกว่า “ไอ้เจิด พันแสง และแว่น 3DDD ของมัน ชัดเจนรึยังอย่าตอบนะว่าไม่รู้ เพราะฉันรู้ว่าพวกแกรู้ดี

    เอ้า! ตอบฉันสิ หรือต้องออกแรงมากขึ้น” แล้ว ดร.อาทิตย์ก็หยิบเหรียญมาเลี้ยงบนนิ้ว ตฤณเผลอมองพอรู้ตัวก็รีบหันหน้าหนีไปทางอื่น ถาม “แกจะสะกดจิตฉันเหรอ” ดร.อาทิตย์ไม่ตอบแต่ยิ้มร้าย

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    พฤษภา-ธันวา รักแท้แค่เกิดก่อน ตอนจบ รวมพลังทำภารกิจช่วย "ตั้ม" คว้าชัยอีกครั้ง

    พฤษภา-ธันวา รักแท้แค่เกิดก่อน ตอนจบ รวมพลังทำภารกิจช่วย "ตั้ม" คว้าชัยอีกครั้ง
    27 ต.ค. 2564

    06:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพุธที่ 27 ตุลาคม 2564 เวลา 10:08 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์