นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    สายลับรักป่วน

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    อัลบั้ม: "แอนดริว" ประกบ "พลอย เฌอมาลย์" ใน "สายลับรักป่วน"

    คืนนี้ รันกลับมาเห็นดินนอนคลุมโปงอยู่ เธอจะเปิดไฟแต่แล้วก็เปลี่ยนใจเพราะยังงอนๆอยู่ เดินไปเข้าห้องน้ำแล้วกลับมานอน

    ดึกแล้ว ดินลุกย่องไปเข้าห้องน้ำ หน้าตาบวมเพราะถูกซ้อมและขามีผ้าพันแผลเพราะถูกยิง เขาไม่เปิดไฟในห้องน้ำและไม่ปิดประตู ครู่เดียวรันก็งัวเงียมาเข้าห้องน้ำ พอเปิดไฟ เห็นหน้าดิน เธอตกใจร้องกรี๊ด ถามว่าเป็นอะไร เจ็บมากไหม ไปทำอะไรมา

    ดินจำต้องปดว่าตอนเอารถไปส่งลูกค้าเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย รันจะพาไปหาหมอเขาบอกว่าไม่เป็นอะไร มาก รันจึงทำแผลให้ ถามว่าเกิดอุบัติเหตุตอนทะเลาะกับตนหรือเปล่า

    “เปล่าหรอก...” ดินตอบสั้นๆแล้วเงียบไป รันมองหน้ารู้สึกเขายังเคืองๆเรื่องโทนี่ เธอเอ่ยเสียงอ่อนว่า

    “รันขอโทษนะคะ ที่พูดอะไรที่ไม่ดีออกไป ขอโทษที่รันโกหกดินในทุกๆเรื่อง รันจะไม่โกหกอะไรดินอีกต่อไป เชื่อใจรันนะ เอางี้...รันจะเล่าเรื่องของโทนี่ให้ฟังโทนี่เขาเป็นตุ๊...”

    “ผมไม่อยากฟังเรื่องของโทนี่ผมเพลีย อยาก พักผ่อน” ดินขัดขึ้นทันที

    รันถามเขาว่าเจ็บไหม แล้วโอมเพี้ยงเป่าให้หายเจ็บเหมือนปลอบเด็ก หยอกเย้าแล้วหลับไปด้วยกัน

    ooooooo

    วันนี้ ดินมาสอบสวนยศพลที่ถูกใส่กุญแจมืออยู่ ดินจริงจังตึงเครียดมาก แต่ยศพลกลับพูดกวนโทสะ ไม่เพียงไม่ตอบคำถามดิน แต่กลับย้อนถามว่า เขารู้จักอินทิราตั้งแต่ตอนไหน รู้จักได้ยังไง และได้เสียกับ “นังร่าน” นั้นหรือยัง

    ดินเตือนว่า เขาควรให้เกียรติอินทิรามากกว่านี้ ยศพลถามว่าทำไมตนต้องให้เกียรติผู้หญิงสำส่อนจอมเนรคุณนั่นด้วย

    “ก็เพราะนายมันชั่วช้าเลวทรามอย่างนี้น่ะสิ คุณอินถึงได้ทรยศนาย”

    ยศพลฮึดฮัดแต่ถูกใส่กุญแจมือทำอะไรไม่ได้ เลยถามกวนประสาทว่า

    “เมียแกรู้รึเปล่าว่าแกมากุ๊กกิ๊กกับอินทิรา” ดิน หน้าเสีย ยศพลได้ทีตีขลุม “ไม่รู้...งั้นก็แปลว่า แกกำลังนอกใจเมียของแก แล้วยังมีหน้ามาด่าฉันว่าชั่วช้า ตัวแกเองมันก็เลวไม่ต่างจากฉันหรอก”

    ดินไม่ได้อะไรจากยศพลซ้ำโดนด่าจึงตัดบทถาม ว่า “แกกำลังวางแผนที่จะฆ่าใคร แล้วใครเป็นคนว่าจ้างแก”

    ยศพลยังลีลามากบอกว่าถ้าเขาอยากรู้เรื่องพวกนั้น ก็ต้องยอมให้ตนถามเรื่องที่อยากรู้บ้าง ผลัดกันถาม ถ้าโอเค ตนขอถามก่อน แล้วถามกวนประสาทดิน

    กระทั่งว่าถ้าเขาชอบอินทิราจริงตนจะยอมแลกอินทิรากับเมียเขาเอาไหม

    ดินถูกยั่วโมโหจะเข้าไปต่อย ยศพลโวยวายว่าขืนต่อยตนฟ้องเขาแน่และจะฟ้องเมียเขาด้วย ดินโมโหเลยเดินออกไป

    เมื่อประชุมทีมงาน ดินบอกว่าสอบยศพลไม่ได้เรื่องอะไรเลย ยศพลไม่ยอมปริปากอะไรทั้งสิ้น ร๊อคบอกว่าตอนนี้อย่างน้อยเราก็อุ่นใจได้ว่าระเบิดจะไม่ถูกใช้ฆ่าใครเพราะรหัสจุดระเบิดผ่านดาวเทียมถูกทำลายทิ้งไปแล้ว

    “ถ้าเป็นไปตามแผนที่ยศพลมันยอมเปิดปาก กล่องเล็กๆใบนั้นที่ไอ้ดินได้มาจากตู้เซฟของยศพลใช้เก็บรหัสจุดระเบิดผ่านดาวเทียมน่าจะถูกทำลายไปพร้อมกับรีสอร์ตแล้ว” คุกกี้คาดการณ์

    “แต่เราคงวางใจอะไรไม่ได้ ตราบใดที่ยังค้นหาระเบิดไม่พบ” บอสติง ดินจึงอาสาว่า

    “เดี๋ยวผมจะลองไปคุยกับอินทิราดูว่าจะได้เรื่องอะไรบ้าง”

    ooooooo

    ลีโออยู่ในคุก เขานั่งถักโครเชอยู่หน้าจอทีวีที่กำลังรายงานข่าวยศพลถูกจับ ลีโอเครียด จ้องทีวีเขม็ง...

    “เมื่อวานนี้หน่วยรบพิเศษได้ทำการจับกุมตัวนายยศพลมือวางระเบิดที่รับจ้างก่อความวุ่นวายมาหลายครั้งและเป็นที่ต้องการตัวของเจ้าหน้าที่มานาน แหล่งข่าววงในยืนยันว่า นายยศพลกำลังต่อรองกับเจ้าหน้าที่เพื่อสารภาพทุกอย่างและดำเนินการตามจับกุมไปถึงผู้จ้างวาน...”

    ลีโอจ้องทีวีเขม็งจนเผลอเข็มโครเชจิ้มนิ้วเลือดไหล

    ฝ่ายอินทิราจำต้องให้ความร่วมมือกับทางการเพื่อจะได้รับการกันไว้เป็นพยาน ดินสอบสวนเธอที่ห้องสอบสวน เธอบอกว่าตนไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับระเบิด ขณะถูกสอบสวนเธอถือสร้อยที่ยศพลให้ไว้ตลอดเวลา ดินถามว่าสร้อยที่ถืออยู่มันสำคัญกับเธอมากหรือ

    “ค่ะ คุณยศให้อินไว้ บอกว่าให้อินสวมใส่ติดคอไว้ตลอดอย่าถอด เขาบอกว่าสร้อยเส้นนี้ก็เหมือนเป็นตัวแทนที่เขาอยากอยู่ใกล้ชิดกับหัวใจของอินตลอดเวลา...” เล่าแล้วน้ำตาซึม ดินจับมือไว้ปลอบใจว่า

    “มันขาดแล้ว...เดี๋ยวผมเอาไปซ่อมให้นะครับ”

    เมื่อกลับไปประชุมที่ออฟฟิศสายลับ บอสฟังรายงานแล้ว สรุปว่า

    “เรามีคุณอินทิราที่ยอมเป็นพยานซัดทอดความเลวของยศพล เราทำลายการจุดระเบิดได้ แต่ยังหาระเบิดไม่พบว่ามันถูกซ่อนอยู่ที่ไหน ซึ่งเรื่องนี้ก็ยังน่าเป็นห่วงอยู่”

    ร๊อคเชื่อว่าตราบใดที่เราขังยศพลไว้โอกาสที่มันจะเอาระเบิดไปใช้ทำอะไรก็แทบจะเป็นศูนย์ ดินติงว่า แต่นายจ้างของมันรู้เรื่องระเบิดก็อาจจะแอบเอาไปก่อเรื่องได้ คุกกี้เสนอว่าหรือเราจะยอมต่อรองกับยศพลเพื่อให้มันเปิดปาก

    “ไม่ได้ เราจะยอมต่อรองกับคนชั่วๆอย่างมันไม่ได้เป็นอันขาด” ดินค้าน แต่พอคุกกี้ถามว่าแล้วเราจะตามหาระเบิดมาทำลายทิ้งได้ยังไง ทุกคนก็เงียบ ต่างคิดหนัก

    ooooooo

    เมื่อยศพลถูกจับ ผู้จ้างวานทั้งห้าก็ประชุมกันเพื่อหาคนทำงานแทนเขา ผู้จ้างวานคนหนึ่งเสนอว่า สิ่งที่น่ากังวลที่สุดตอนนี้คือ ยศพลจะแฉพวกตนกับเจ้าหน้าที่ อีกคนเชื่อว่ายศพลไม่กล้าเพราะรู้ดีว่าถ้าทำอย่างนั้น เขาจะเจอกับอะไร

    “แต่เพื่อความไม่ประมาท ส่งคนไปฆ่าปิดปากมันจะดีกว่า ใครเห็นด้วยยกมือขึ้น” อีกคนเสนอทุกคนยกมือพร้อมกัน

    ขณะเดียวกัน ดินพยายามคาดคั้น เค้นเอาความลับจากยศพล แต่ก็ถูกเขากวนประสาทจนบ่นกับคุกกี้และร๊อคว่าตนทนไม่ไหวแล้ว คุกกี้ได้แต่ปลอบให้ใจเย็นๆ พอดีบอสเปิดประตูเข้ามาแจ้งว่า

    “หน่วยข่าวกรองได้ข่าวมาว่า พวกผู้จ้างวานของยศพลกำลังส่งนักฆ่ามาเพื่อที่จะฆ่าปิดปากยศพลไม่ให้แพร่งพรายข้อมูลเกี่ยวกับระเบิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพื่อไม่ให้ยศพลปากสว่างว่าใครจ้างมัน”

    แล้วบอสก็แสดงข้อมูลของบรรดานักฆ่าแต่ละคนเป็นภาพนิ่งแต่มีตัวหนังสือบรรยายรายละเอียดของแต่ละคนว่า

    คนแรก แทยองอัน ฉายา The Voice มีมีดคู่เป็นอาวุธ หน้าหล่อเกาหลีเร้าใจสาวสะท้านถึงทรวง แต่อย่าให้มันหลุดเสียงพูดออกมาเป็นอันขาด มีคนเคยหัวเราะเยาะว่า เสียงเหมือนกับถูกบีบไข่ จนถูกมันเล่นงานปางตายมาแล้ว

    คนที่สองคือไอ้ถึก เพชฌฆาตโหด มีอาวุธยิงทุกชนิดติดตัวรวมทั้งมีกำลังที่มหาศาล ชอบพูดไปหัวเราะไปเหมือนตัวร้ายในหนังไทย

    คนที่สามคือเดือนเด่น ฉายาอสรพิษสลับวิญญาณ เธอใช้พิษทุกชนิดเป็นอาวุธ เดิมทีเธอทำงานร่วมกับพี่ชายฝาแฝดชื่อเด่นเดือน เป็นเพชฌฆาตสองพี่น้องที่พี่ก็โหดเหี้ยมน้องก็มารยาสารพัด แต่เมื่อสองปีก่อนพี่ชายของเธอถูกยิงตายต่อหน้า หลังจากนั้นเธอก็กลายเป็นคนสองบุคลิก เมื่อไหร่ที่เธอจามก็จะกลายเป็นชายที่ โหดเหี้ยมฆ่าไม่นับสับไม่เลี้ยง แต่พอจามอีกครั้ง ก็จะกลายเป็นอสรพิษสาวซึ่งร้ายกาจพอกัน

    คนที่สี่ คือจ๋องหรือนายจรวยทรัพย์ ขับเสภา นักฆ่าหน้าจ๋องเหมือนเด็กไร้เดียงสาดูไม่มีพิษมีภัย แต่ที่แท้คืออัจฉริยะปัญญาเถื่อน ซึ่งเราแทบจะไม่รู้ข้อมูลอะไรเลย

    เมื่อเล่าถึงนักฆ่าและบุคลิกของแต่ละคนแล้ว บอสบอกว่า ทุกคนกำลังมุ่งหน้าสู่กรุงเทพฯตามล่าตัวยศพล ย้ำให้พวกดินต้องคุ้มกันยศพลให้ดีก่อนที่มันจะสารภาพทุกอย่างออกมา ร๊อคเสนอว่าปล่อยให้มันถูกฆ่าทิ้งไปเลย คุกกี้แย้งว่าทำอย่างนั้นไม่ได้ ดินบ่นว่าน่าโมโหที่เราต้องมาดูแลปกป้องคนชั่วอย่างมัน

    “อย่าคิดมากเลย ยังไงซะในที่สุดแล้ว ยศพลก็ต้องถูกลงโทษอย่างสาสมกับสิ่งที่มันทำเอาไว้” บอสสรุป

    ooooooo

    ดินบอกยศพลว่าเขากำลังถูกผู้จ้างวานส่งนักฆ่ามาเก็บ ยศพลหัวเราะร่าบอกว่าอย่ามาขู่ เพราะถ้าตนตายไปก็จะไม่มีใครบอกได้ว่าระเบิดอยู่ที่ไหนและพวกดินก็จะไม่ได้อะไรเลย

    “พวกฉันก็แค่จับตัวนักฆ่าที่ถูกส่งมาฆ่าแกเพื่อสอบสวนถึงผู้จ้างวานต่อไป ส่วนเรื่องระเบิดถ้าแกตายก็ไม่มีใครสามารถนำมันไปใช้ฆ่าใครได้อีก ถ้าแกยอม สารภาพ อย่างน้อยแกก็จะมีชีวิตรอดต่อไป...ในคุก”

    ยศพลฟังแล้วหน้าเสีย ดินยังทำสงครามประสาทกับยศพลว่าไม่รู้พวกนักฆ่าจะใช้วิธีไหนกับเขา บรรยายความโหดเหี้ยมของมันจนยศพลตะโกนให้หุบปาก ดินบอกว่าถ้ากลัวก็สารภาพมาเร็วๆ ตนอาจจะใจดียอมช่วยชีวิตเขาได้

    ในเซฟเฮาส์...ที่ชั้น 1 ซึ่งเป็นห้องทีวีวงจรปิด

    นายตำรวจยศสูงกำลังสั่งการตำรวจชั้นผู้น้อยหลายคน พอตำรวจชั้นผู้น้อยออกไปปฏิบัติตามคำสั่ง นายตำรวจชั้นสูงอยู่กับเจ้าหน้าที่คุมทีวีวงจรปิด ก็ได้รับไลน์พอเปิดดูเขาบอกกับเจ้าหน้าที่ว่าเดี๋ยวมาแล้วเดินออกไปเลย

    เดือนเด่นเป็นคนส่งไลน์ไปให้นายตำรวจคนนั้น พอเจอกันเธอก็มารยายั่วยวนแต่ไม่ได้ผลจึงอ้อนให้ชิมอาหารที่ตนเอามาให้ ปรากฏว่าถูกเดือนเด่นวางยา กินเข้าไปคำเดียวก็หายใจหอบลิ้นจุกปาก เดือนเด่นยิ้มเยาะบอกว่า

    “ถ้าคุณไม่อยากตายภายใน 10 นาทีนี้ ช่วยพาเดือนขึ้นไปชั้นบนนั้นหน่อยสิคะแล้วเดือนจะให้ยาถอนพิษกับคุณ”

    เวลาเดียวกัน แทยองอันนักฆ่าหน้าหยก ก็มาเชือดเจ้าหน้าที่คุมทีวีวงจรปิดแล้วใช้มีดตัดหนวดตัดจอนเจ้าหน้าที่คนนั้นมาติดที่หน้าตัวเองปลอมตัว ปิดกล้องวงจรปิดทั้งหมดแล้วเดินเข้าไปในเซฟเฮาส์

    นักฆ่าทั้งหมดไม่รู้จักกัน แต่สัญชาตญาณนักฆ่าเพียงมองตาก็รู้กัน เดือนเด่นไม่อยากมีตัวหารเพิ่มในงานนี้ แต่แล้วก็เจอไอ้ถึกเข้าอีกคน ไอ้ถึกปาระเบิดใส่ตำรวจที่กรูกันเข้ามาเลยเกิดยิงกันสนั่น

    ร๊อคกับคุกกี้อยู่ในรถปฏิบัติการ เห็นทั้งเดือนเด่น แทยองอัน และไอ้ถึก ร๊อควิทยุบอกดินว่า

    “พวกนักฆ่ามากันสามคน พี่เตรียมตัวรับมือให้ดีนะ”

    “รับทราบ” ดินตอบแล้วบอกยศพลว่าพวกมันมากันแล้วนะ แต่ยศพลก็ยังทำใจเย็นสู้เสือไม่ยอมปริปากอะไรออกมา

    ooooooo

    นักฆ่าทั้งสามมองหน้ากันอย่างหยั่งเชิง เดือนเด่นถามว่าพวกเดียวกันหรือ ไอ้ถึกบอกว่ามาคนเดียวไม่ใช่พวกใครแล้วหัวเราะ บอกว่าถ้าอยากมีลมหายใจต่อก็ควรไปให้พ้นทางจะดีกว่า แล้วหัวเราะอีก

    “ขำอะไรวะ” แทยองอันหมั่นไส้ พอเดือนเด่นกับไอ้ถึกได้ยินเสียงแหลมเล็กประหลาดของแทยองอันก็พากันหัวเราะท้องคัดค้องแข็ง แทยองอันชักมีดสองมือขึ้นตะคอกถาม “พวกแกหัวเราะเยาะเสียงของฉันหรือ มันตลกตรงไหนวะ”

    “หน้าตาก็ออกหล่อ เสียดายจังที่เสียงเป็นแบบนี้” เดือนเด่นพูดไปขำไป

    แทยองอันถือมีดจะเอาเรื่องไอ้ถึกบอกว่าเราอย่าฆ่ากันเองดีกว่า ยังไงก็เป้าหมายเดียวกันร่วมมือกันไหม ไอ้ถึกพูดทีหัวเราะที แทยองอันถามว่าจะหัวเราะอะไรหนักหนา เดือนเด่นได้ยินเสียงอุบาทว์ของแทยองอันก็สมเพชบอกว่าถ้าไม่จำเป็นก็อย่าพูดดีกว่า ประกาศว่า

    “ฉันคงไม่ร่วมมือด้วยหรอก เพราะไม่อยากหารค่าตัว เอาเป็นว่า อย่าขวางกัน ต่างคนต่างฆ่า โอไหม”

    แทยองอันกับไอ้ถึกพยักหน้า แต่ก็ยังทะเลาะกันเรื่องส่วนแบ่งการฆ่า เดือนเด่นไม่พอใจเดินผละไป ไอ้ถึกกับแทยองอันเดินตามไป

    นักฆ่าทั้งสามมีเป้าหมายร่วมกันคือฆ่ายศพล แต่ก็ขัดแย้งกันเรื่องส่วนแบ่งการฆ่า ต่างก็มีบุคลิกเฉพาะตัวที่พิลึกกึกกือจนหมั่นไส้ขัดแย้งกันเอง เดือนเด่นจามทีก็เป็นชายจามอีกทีก็เป็นหญิง ยามเป็นชายก็เหี้ยมมุ่งแต่จะฆ่า แต่พอเป็นหญิงก็หลงความหล่อของดินและคอยช่วยเหลือเขาจากการถูกทำร้าย

    ยศพลที่เป็นเป้าหมายการฆ่า ดินช่วยจนรอดความตายมาได้จากความขัดแย้งของพวกนักฆ่ากันเอง

    ขณะที่นักฆ่าทั้งสามกำลังขับเคี่ยวกันเอง เอาเป็น เอาตายนั้น จ๋องทำเท่กว่าเพื่อน ขับเฮลิคอปเตอร์มายิงกราดดะ ดินถือโอกาสนี้พายศพลหนี ถูกนักฆ่าทั้งสามไล่ล่าและเฮลิคอปเตอร์ยิงกราด แต่ก็พายศพลหนีออกไปจากเซฟเฮาส์ได้สำเร็จ

    พอหนีออกจากเซฟเฮาส์ก็เป็นเป้าให้เฮลิคอปเตอร์ไล่ยิง พวกสามนักฆ่าที่ตามมาก็ถูกเฮลิคอปเตอร์ยิงจนต้องต่างหนีเอาตัวรอด

    คุกกี้กับร๊อคเห็นดินถูกรุมก็มาช่วย เดือนเด่นจามทีก็เปลี่ยนบุคลิกที พอเป็นชายก็เหี้ยมโหดมุ่งแต่จะฆ่า แต่พอเป็นหญิงก็เคลิบเคลิ้มความหล่อของดินและช่วยดินต่อสู้กับนักฆ่าอื่น เดือนเด่นจามออกมาดินตกใจถีบท้องโครมแล้วพายศพลหนี เดือนเด่นที่เป็นชายเจ็บใจที่ถูกถีบ ถามว่าใครถีบกูวะ ตามไปจนทันถามว่า มึงใช่ไหมที่ถีบกู ยศพลชี้ไปที่ดิน เดือนเด่นที่เป็นชายพุ่งเข้าจะเล่นงานดิน ถูกดินปั่นจมูกจนจาม พอจาม แทนที่จะเล่นงานดินกลับกลายเป็นช่วยพาดินกับยศพลหนี

    ระหว่างหนี นักฆ่าทั้งสามแยกกันหนี ถึกไปเจอพวกดินก็เข้าเล่นงานแต่ถูกดินจับหักคอแน่นิ่งไป ส่วนแทยองอันก็ถูกเดือนเด่นป้ายยาพิษใส่ตายไปอีกคน

    ทั้งสามพากันหนีไปที่ลิฟต์ ถูกเฮลิคอปเตอร์ยิงกราด ยศพลกระโดดหลบ เดือนเด่นถูกยิงตายทั้งที่หน้ายังยิ้มมีความสุข ร๊อคยิงจรวดถูกหางเฮลิคอปเตอร์จนต้องบินหนีไป

    ooooooo

    เมื่อกลับเข้าในเซฟเฮาส์แล้ว ร๊อคกับคุกกี้เจอกับดิน คุกกี้ถามว่าเป็นยังไงกันบ้าง ดินบอกว่าปลอดภัยดี ร๊อคโม้ทันทีว่าพระเอกมาช่วยไว้ทันพอดี คุกกี้เบรกว่าอย่ามัวแต่โม้ รีบไปกันเถอะ ทั้งหมดจึงพากันออกไปจากเซฟเฮาส์

    แต่พอไปถึงลิฟต์ปรากฏว่าลิฟต์ใช้ไม่ได้ แต่มีเสียงจ๋องพูดไปหัวเราะไปมาจากลำโพงว่า

    “เสียใจด้วยที่ต้องบอกว่าพวกนายมาได้ไกลเพียงแค่นี้ แต่ฉันมีเกมสนุกๆให้เล่นกัน ถ้าชนะก็รอด แต่ถ้าแพ้ลิฟต์จะตกตายกันหมดนี้เลย ฮ่าๆๆ” ดินถามร๊อคว่าจะทำอะไรได้บ้างไหม ร๊อคทำไม่ได้เพราะโน้ตบุ๊กตนอยู่ในรถ

    แต่ทั้งหมดก็เอาตัวรอดได้จากคำถามแบบอัจฉริยะปัญญาเถื่อนของจ๋องได้

    ลิฟต์ลงมาถึงลงมาหยุดและเปิดออก ทั้งหมดจึงรู้ว่าตัวเองอยู่ในชั้นใต้ดิน ทุกคนมองไปรอบๆเพื่อหาทางออก

    ทันใดนั้นดินสังเกตเห็นเลเซอร์สีแดงจากปลายปืนสไนเปอร์มาที่ยศพล ดินผลักยศพลหลบไป สไนเปอร์ยิงกราดทันที ร๊อคโดดหลบ แต่คุกกี้หลบไม่ทันถูกยิงเข้าที่ขาจนล้มลง ดินเข้าช่วยแต่ถูกระดมยิงจนเข้าช่วยไม่ถนัด จึงหลบแล้วตะโกนให้คุกกี้ก้มต่ำไว้ แต่เหมือนคุกกี้จะไม่ได้ยิน แล้วแสงสไนเปอร์ก็เล็งไปที่หัวคุกกี้ทันที!

    ooooooo

    จ๋องเดินออกจากมุมมืดตะโกนบอกดินว่าถ้าไม่อยากให้เพื่อนตายก็ให้ส่งยศพลออกมาให้ตนยิงหัวเสียดีๆ

    ดินมองหน้ายศพล เขาส่ายหัวดิก แต่พอดินเอาปืนออกมาจ่อขึงขัง ยศพลจึงยอมออกไป ดินแอบยิงไปที่แสงเลเซอร์ทันที แต่มันเป็นปืนเลเซอร์ที่ตั้งอยู่บนฐานและใช้รีโมตควบคุม ยิงแล้วดินรีบไปหาคุกกี้ที่บาดเจ็บ ถูกจ๋องใช้แสงเลเซอร์ของปืนสไนเปอร์เป็นสิบกระบอกเล็งมาที่ทุกคน

    จ๋องตะโกนให้ทุกคนทิ้งปืน ตนจะปิดจ๊อบเพราะหิวข้าวมากแล้ว แต่ก่อนที่พวกดินจะตายขอเซลฟี่เก็บไว้เป็นโปรไฟล์เอาไว้โก่งค่าตัวงานหน้าหน่อย แต่ขณะจ๋องกำลังจะถ่ายเซลฟี่ก็ถูกลีโอโผล่มายิงจ๋องล้มรีโมตกระเด็นจากมือ

    ยศพลถามลีโอว่าทำไมมาช้าจังทักว่าลีโอผอมไป ลีโอบอกว่าอาหารในคุกไม่ถูกปาก ยศพลจะพาไปเลี้ยง ก่อนไปลีโอหันมาปาระเบิดใส่พวกดิน ถูกดินเตะระเบิดกระเด็นไปตกหน้าจ๋องระเบิดร่างจ๋องกระจุย ดินกับพวกได้แต่มองยศพลเดินไปกับลีโออย่างเจ็บใจ

    กลับไปสรุปกันที่ออฟฟิศสายลับ ดินกับร๊อคต่างขอโทษที่ทำผิดพลาด คุกกี้บอกบอสให้โทษตนคนเดียวดีกว่า

    “เอาล่ะๆใครๆก็ทำงานผิดพลาดกันได้ทั้งนั้น ตอนนี้ลีโอมันแหกคุกพายศพลหนีไปได้แล้ว มันคงต้องเตรียมตัววางแผนทำงานใหญ่ของมันให้สำเร็จเป็นแน่ เรามาคิดหาทางรับมือกับมันจะดีกว่า”

    ดินเตือนว่ายศพลหนีไปได้อินทิราก็ไม่ปลอดภัย จึงคิดกันว่าจะเอาเธอไปไว้ที่ไหนดี ดินกับคุกกี้ต่างบอกว่าตนไม่สะดวกเพราะมีครอบครัวแล้ว ขืนไปอยู่กับตนบ้านแตกแน่ จึงลงมติเป็นเอกฉันท์ให้ไปอยู่กับร๊อค

    ยศพลกบดานที่เซฟเฮาส์ โทร.คุยกับพวกผู้จ้างวาน บอกว่าตนไม่เคยคิดจะแฉพวกเขา และเพื่อความสบายใจของบรรดาผู้จ้างวาน ตนยินดีลดค่าบริการฆ่าเป้าหมายให้ 20 เปอร์เซ็นต์

    “ดี ไม่เสียแรงที่พวกเราไว้ใจในบริการของคุณ” ผู้จ้างวานพอใจ

    ยศพลพาลีโอไปกินอาหารที่ร้าน ลีโอถามว่ารหัสจุดระเบิดผ่านดาวเทียมของเราถูกทำลายไปแล้ว เขาจะทำงานนี้สำเร็จได้อย่างไร ยศพลบอกว่าไม่ต้องห่วง ตนยังมีวิธีจุดระเบิดสำรองอยู่ แต่ของอยู่ที่อินทิรา บอกลีโอให้ตามหาอินทิราและเอาของกลับมาให้ได้ ลีโอถามว่าแล้วเขาต้องการตัวอินทิราด้วยหรือเปล่า

    “ไม่ต้อง แกจะทำยังไงกับอินทิราก็ตามใจแก แต่สำหรับฉัน นังนั่นมันตายไปจากชีวิตของฉันแล้ว...ไม่ต้องรีบร้อนนะเก็บตัวให้เรื่องเงียบสักหน่อยก่อนก็ได้”

    ลีโอสวาปามทุกอย่างบนโต๊ะอาหารอย่างมูมมาม เสร็จแล้วถามว่าของหวานมีอะไร พอยศพลบอกว่าบัวลอยเผือกกับเค้กช็อกโกแลตหน้านิ่ม ลีโอปลื้ม ชมว่าเจ้านายรู้ใจตนจริงๆเลย

    ดินกลับถึงบ้าน เจอรันนั่งดูทีวีอยู่ เธอจะไปอุ่นอาหารให้ เขาบอกอย่างไม่สนใจนักว่าขอตัวไปอาบน้ำ แต่พอรันมาหาอีกทีพบดินนอนหลับไปแล้ว

    รุ่งขึ้น รันปรารภกับรุ้งและโจโจ้ว่า ถึงตนกับดินดูเหมือนจะดีๆกันแล้วแต่ก็ยังรู้สึกว่าบรรยากาศมาคุยังไงไม่รู้

    รุ้งเสนอให้รันเลือกเด็ดขาดไปข้างหนึ่งเลย รันทำไม่ได้เพราะดินเป็นสามีและตนรักมากด้วย โจโจ้บอกว่างั้นก็บอกความจริงให้ดินรู้ไปเลยว่าโทนี่เป็นตุ๊ด รุ้งเห็นด้วย แต่รันคิดหนัก

    ooooooo

    เมื่อร๊อคต้องรับอินทิราไปอยู่ด้วย เขาพาเธอไปหาซื้อของใช้ในซุปเปอร์มาร์เกต ร๊อคเดินตามเธอซื้อชุดนอน ชุดชั้นใน ผ้าอนามัยจนเซ็ง

    กลับถึงคอนโด ร๊อคชี้บอกอินทิราว่าห้องน้ำอยู่ไหนห้องนอนอยู่ไหน อยากทำอะไรก็ตามสบายแต่อย่าออกไปไหนคนเดียวเป็นอันขาด

    คุกกี้กลับบ้านไปดูแลครอบครัวอย่างสนุกสนานและมีความสุข ส่วนดินไปถึงบ้านแล้วแต่ยังไม่เข้าบ้าน ซุ่มอยู่ข้างนอกจนเห็นรันกลับมา เธอเปิดไฟครู่ใหญ่ก็ปิดไฟนอน ดินจึงเข้าบ้านไปเอนตัวนอนที่โซฟาหลับตาลงอย่างอ่อนล้า

    จนเช้ารันแต่งตัวจะไปทำงานยังไม่เห็นดินก็เป็นห่วงส่งข้อความถามว่าอยู่ไหน ส่งข่าวบ้างตนเป็นห่วง

    ดินไปถึงออฟฟิศนั่งหน้าคอมพ์แต่ใจลอยนั่งเหม่อ มือถือดังเพราะมีข้อความจากรันก็ไม่ได้ยิน บอสเดินเข้ามาถามว่ามีปัญหาอะไรกับรันหรือ ดินบอกว่าไม่มีอะไร บอสดูออกบอกว่า

    “ชีวิตคนเราก็เหมือนกับการนั่งรถไฟเหาะ มันมีขึ้นสูง แล้วก็พุ่งดิ่งลงต่ำ ไม่มีวันราบเรียบหรอกนะ ความรักก็เช่นกัน” บอสยิ้มให้แล้วเดินไป ดินยังนั่งคิดเรื่องรันต่อ จนคุกกี้มาถามอีกคนว่าเครียดเรื่องรันอีกหรือ ไหนว่าโอเคกันแล้วไง

    “ก็ไม่รู้เหมือนกันพี่ ทุกอย่างดูเหมือนปกติดี แต่มันรู้สึกอึนๆยังไงชอบกล รันเขายอมรับผิดทุกอย่างที่โกหกผม แล้วก็บอกให้ผมเชื่อใจ บอกว่าเขากับโทนี่ไม่มีอะไรกัน เขาแค่ชวนมาเป็นหุ้นส่วนด้วยเพื่อแก้ปัญหาของบริษัท ผมก็เชื่อใจรันนะ แต่ก็...บอกไม่ถูกอะพี่”

    คุกกี้ถามว่าเขากลัวว่าชีวิตนี้จะไม่มีใครรักจริงใช่ไหม ดินยกตัวอย่างพ่อแม่ยังทิ้งตนไป นับประสาอะไรกับคนอื่น

    “คนอื่นที่แกว่าน่ะอาจจะเป็นคนเดียวในชีวิตที่รักแกมากที่สุดเลยก็ได้นะ”

    “อาจจะเป็นเพราะผมมีเวลาทำความรู้จักกับรันน้อยเกินไปก็ได้มั้ง ยิ่งใช้เวลาเรียนรู้กันน้อยเท่าไหร่ ความระแวงสงสัยมันก็มากขึ้นเท่านั้น”

    “ถ้าแกรักรัน ก็รักษาความรักของแกให้ดีๆ หมั่นเติมความรักให้กันอยู่ตลอดเวลา คนเราน่ะอยู่ด้วยกันไปความรักมันไม่หมดลงหรอก แต่มันหดลงได้ ว่างๆก็พารันไปเติมความรักให้มันเต็มเหมือนเดิมนะ”

    คุกกี้พูดสบายๆ แต่ก็ทำให้ดินได้คิด เขาไปนั่งที่สวนสาธารณะสวย สงบ ทบทวนปัญหากับรัน นับแต่ที่จับผิดว่ารันไปไหนกับใครกลับดึกดื่น ที่มณีมาลาเอารูปรันกับโทนี่สนิทสนมกันมาให้ดู กระทั่งที่รันขอโทษที่เธอโกหกตนหลายเรื่อง

    สุดท้าย ดินคิดถึงคำอวยพรของบอสในวันแต่งงานที่ว่า

    “รักและดูแลกันดีๆนะ พรใดในโลกนี้ก็ไม่ประเสริฐเท่ากับการรู้จักให้อภัยกัน ความรักพอนานไปมันก็มีวันจืดจางลง แต่ถ้าคิดจะครองคู่กันแล้ว การให้อภัยเป็นเรื่องสำคัญที่สุด จำไว้นะ”

    คิดทบทวนแล้ว ดินหยิบโทรศัพท์โทร.หารันด้วยเสียงร่าเริงแจ่มใส

    “รัน...เย็นนี้ว่างไหม เดี๋ยวผมทำอาหารที่รันชอบไว้ให้ โดยเฉพาะช็อกเค้กลาวาที่อร่อยที่สุดในสามโลกเลย...”

    เพียงเท่านี้ อารมณ์ก็จุดต่อกันติด ทั้งสองคุยและหัวเราะกันอย่างร่าเริงเหมือนเดิม...

    ooooooo

    แตนนึกอยากเป็นกุลสตรีขึ้นมา ซื้อของไปเตรียมทำอาหารให้ร๊อคกิน โทร.บอกแม่ว่าจะโชว์ฝีมือที่แม่สอนไว้ไม่ให้เสียชื่อ บอกว่าไว้ถ้ามีโอกาสจะพามาให้แม่รู้จัก

    ที่คอนโดร๊อค อินทิรามาอยู่เพียงข้ามคืนเท่านั้น ห้องก็รกเหมือนรังหนู ถุงขนมถูกทิ้งเกลื่อน แม้กระทั่งเสื้อผ้าก็วางระเกะระกะ พอร๊อคกลับมาเห็นสภาพห้องเขารับไม่ได้ ถามว่าเธอเป็นผู้หญิงประสาอะไร ทำห้องตนรกสกปรกไปหมด

    “ก็ปกติฉันจะมีแม่บ้านมาดูแลทำความสะอาดให้นี่ แล้วฉันก็ไม่ใช่กุลเกย์อย่างเธอที่เก็บกวาดเช็ดถูคอนโดจนสะอาดเอี่ยมเรี่ยมเร้เรไร”

    ร๊อคตะโกนว่าบอกแล้วว่าตนไม่ใช่เกย์ อินทิราท้าพิสูจน์ ร๊อคเอารูปตนถ่ายกับแตนให้ก็ดูก็ไม่เชื่อ แล้วร๊อคยิ่งหัวเสียเมื่อเข้าไปในห้องน้ำเห็นผ้าอนามัยวางอยู่ เขาบอกให้มาเก็บไปเดี๋ยวนี้ ก็ถูกอินทิราบ่นว่าจุกจิกยิ่งกว่าผู้หญิงอีก

    ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูดังขึ้น ร๊อคตกใจเกรงจะเป็นนักฆ่าตามมาเก็บอินทิรา เขาวิ่งไปหยิบปืน ตะโกนถามว่าใคร แล้วร๊อคก็แทบช็อกเมื่อเสียงแตนบอกให้เปิดประตู อินทิราถามว่าใคร ร๊อคบอกว่าแฟนตนเอง

    ร๊อคตึงเครียดบอกอินทิราว่าจะให้แตนรู้ไม่ได้เด็ดขาดว่าเธออยู่ที่นี่ ถ้ารู้ตนตายแน่ แตนรอนาน ตะโกนให้ร๊อคเปิดประตู ร๊อคให้อินทิราเข้าห้องนอนหาที่ซ่อน อินทิราเล่นแง่ว่าให้กราบตนก่อนแล้วจะทำตาม ร๊อคจำใจกราบ อินทิราจึงยอมเข้าไปในห้อง แล้วร๊อคก็รีบไปเปิดประตูให้แตน

    แตนถามร๊อคว่าทำไมเปิดประตูช้า ซ่อนหญิงเอาไว้ หรือเปล่า อวดว่าวันนี้จะมาทำอาหารให้ชิมโชว์ฝีมือ

    ระหว่างนั้นร๊อคกระวนกระวาย ยิ่งเมื่อถูกแตนถามโน่นถามนี่และหาอุปกรณ์การทำอาหารก็ตื่นเต้นทำอะไรไม่ถูก จนถูกแตนจับได้เห็นของใช้ผู้หญิง ก็ดักคอว่าเป็นของที่ระลึกแฟนเก่าหรือเปล่า

    แตนเข้าห้องน้ำเห็นผ้าอนามัย แต่ร๊อคตั้งหลักได้แล้วปั้นน้ำเป็นตัวเนียนๆรวดเดียวว่า ที่เธอเห็นของใช้ผู้หญิงทั้งหมดนี้ เพราะตนเป็นสายลับจึงต้องมีของพวกนี้ไว้ปลอมตัวไปทำงาน ปดไปก็เหงื่อแตกไป นึกในใจว่าถ้าถูกแตนจับได้ งานนี้ตายแน่

    ooooooo

    ร๊อคโทร.ไปบอกดินที่เพิ่งต่ออารมณ์กันติดและกำลังกินข้าวกับรันอย่างเข้าใจกัน ร๊อคให้ช่วยตนด่วนเพราะแตนมาที่คอนโดกำลังสงสัยว่าอินทิราอยู่ในห้อง ดินบอกว่าตนไปไม่ได้ไว้ค่อยคุยกันพรุ่งนี้ ให้โทร.ไปให้คุกกี้ช่วยไปก่อน

    รันบอกดินว่าถ้ามีธุระจะไปก่อนก็ได้ ดินบอกว่าตนอยากทานข้าวกับเธอมากกว่า ตนมีเรื่องอยากจะคุยกับเธอมากมาย รันบอกว่าตนก็มีเรื่องจะเล่าให้เขาฟังเยอะเหมือนกัน ขอเป็นคนประเดิมก่อน แต่พอเธอจะเริ่มเล่า โทนี่ก็โทร.เข้ามา รันดูชื่อแล้วตัดสายทิ้ง บอกดินว่าอยากคุยกับเขามากกว่า
    แต่พอรันเริ่มจะคุยต่อ โทนี่ก็โทร.เข้ามาอีก เธอจึงลุกออกไปรับสาย ดินมองอย่างรำคาญใจที่โทนี่โทร.มากวน

    ฝ่ายร๊อคยังต้องรับหน้าแตนที่คอนโด แตนไม่เชื่อใจร๊อคเข้าไปค้นในห้องนอนว่าเขาซ่อนหญิงไว้หรือเปล่า อินทิราหาที่ซ่อนจนสุดท้ายหลบเข้าไปในตู้เสื้อผ้า แตนหาทั่วห้องไม่เห็นก็ไปเปิดตู้เสื้อผ้า ร๊อคแอบกดปุ่มข้างตู้ ทันใดนั้น พื้นใต้ตู้เปิดออก อินทิราร่วงลงไปด้านล่างแล้วพื้นก็เด้งปิดตามเดิม

    แตนยังไม่หยุด แต่เครื่องเตาอบดังเตือนว่าครบเวลาที่ตั้งไว้แล้ว แตนรีบไปดู ร๊อคโล่งอกที่ระฆังช่วยไว้ได้ทัน แต่ความแตกจนได้เมื่ออินทิราแง้มประตูแอบดูแตน พอดีแตนหันมาเห็นต่างช็อก อินทิรารีบปิดประตูและแตนก็กลับไปโดยไม่พูดหรืออาละวาดอะไรเลย

    ร๊อคตัดสินใจว่าถ้าแก้ปัญหานี้ไม่ได้มีหวังได้ตายจริงแน่ จึงพาอินทิราไปหาคุกกี้ คุกกี้โวยวายว่าตกลงกันแล้วว่าร๊อคจะดูแลแล้วเอามาปล่อยให้ตนได้ไง อินทิราโมโหโพล่งว่าพูดเหมือนตนเป็นลูกหมาที่เกี่ยงกันเลี้ยงดู ร๊อค

    บอกว่าถ้าเธอเป็นลูกหมาจริงตนก็จะเอาไปปล่อยวัด ทำให้คุกกี้ฉุกคิดได้จะให้อินทิราไปบวชชีซ่อนตัวที่วัด

    อินทิราไม่ยอม คุกกี้คิดหนัก นึกได้ว่ามีคนที่ตนเคยช่วยไว้ตอนเสียพนันบอลหมดตัวจนเดี๋ยวนี้ตั้งตัวได้เป็นผู้จัดการอาบอบนวด คุกกี้จึงพาอินทิราไปฝากไว้ที่นั่น แต่ขณะพาอินทิราเดินเข้าไปในอาบอบนวด แคนดี้ขับรถผ่านมาเห็นพอดี เลยตามล่า เข้าไปค้นในอาบอบนวดจนร้านแทบพัง แต่ก็หาคุกกี้ไม่เจอ เพราะเขาปลอมเป็นหมอนวดนั่งก้มหน้ากดมือถืออยู่ในตู้กระจก

    เมื่อหาจนเหนื่อยก็ไม่เจอแคนดี้จึงกลับไปคอยสังหารที่บ้าน

    คุกกี้ฝากอินทิราไว้กับผู้จัดการอาบอบนวด แล้วโทร.บอกดินว่าอินทิราปลอดภัยแล้ว แต่ตนกำลังจะตายให้มาช่วยด่วน

    คุกกี้กลับถึงบ้านไม่นานดินก็มาถึง เห็นแคนดี้กำลังดึงหูคุกกี้คาดคั้นถามว่าเมื่อกี๊ไปไหนมา คุกกี้ไขสือทำหน้าเป็นถามว่าเอาอะไรมาพูด ตนอยู่กับดินตลอดจนค่ำ เพราะดินมีปัญหาครอบครัวกลัวเมียปันใจให้ชายอื่น ดินกำลังเครียดและเสียใจ

    คุกกี้รู้ว่าดินมาถึงแล้วแกล้งพูดดังๆ ให้ดินได้ยินจะได้ต่อเรื่องกันติด ดินเล่นบทคนมีปัญหา เดินหน้าเศร้าเข้าไปหาคุกกี้ คุกกี้ปะเหลาะแคนดี้ว่ามาเหนื่อยๆ ไป พักก่อน พอแคนดี้ไปคุกกี้ขอบใจดินที่มาช่วยได้ทันเวลา

    ooooooo

    ที่ห้องประชุมสายลับ บอสแจ้งว่าตอนนี้ยศพลกับลีโอกำลังดำเนินแผนชั่วของมันอยู่ เกรงว่าอินทิราจะไม่ปลอดภัย ดินรับจะพาอินทิราไปหลบซ่อนที่วัดอย่างที่คุกกี้แนะนำ บอสยังบอกว่าจะส่งคนไปคุ้มครองรันให้ด้วย

    ดินบอกไม่ต้องนี่เป็นเรื่องส่วนตัวตนดูแลปกป้องรันได้ คนของรัฐให้ทำงานของรัฐดีกว่า

    คุกกี้บอกดินว่าไม่ต้องห่วง ตนให้ร๊อคแฮ็กมือถือรันเพื่อติดตั้งแอพติดตามตัวและแจ้งเหตุร้ายไว้แล้ว ถ้ารันมีปัญหาอะไรเราก็สามารถติดตามหารันเพื่อช่วยเหลือได้

    รันเล่าให้รุ้งกับโจโจ้ฟังขณะนั่งกินกาแฟก่อนเข้าทำงานว่า ตนกับดินกินข้าวกันและปรับความสัมพันธ์ให้กลับมาเป็นปกติแล้ว ตนกับดินไม่ได้ทะเลาะกัน เรื่องโทนี่ดินก็ดูเหมือนจะเข้าใจและไม่ติดใจอะไร แต่ก็บ่นว่า...

    “แต่เราสองคนก็ดูเหมือนคนที่ห่างเหินกันทั้งๆ ที่อยู่ใกล้ชิดกัน ฉันกลัวว่าถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป มันอาจจะยิ่งไปกันใหญ่ก็ได้”

    รุ้งเชื่อว่าปัญหาอึมครึมเพราะโทนี่ ให้รันบอกดินไปเลยว่าโทนี่เป็นตุ๊ด โทนี่คงไม่โกรธหรอกที่เอาความลับเขามาเปิดเผย โจโจ้เสนอตัวว่าจะให้ตนไปสีโทนีให้ก็ยินดีนะ โจโจ้ดี๊ด๊า

    รันพยักหน้าอย่างตัดสินใจแล้วที่จะทำอะไรสักอย่าง

    เมื่อได้รับคำสั่งจากบอส ดินไปบอกอินทิราว่าตนจะพาเธอไปกบดานที่วัดหนองละลาน คุกกี้ไปทำบุญที่นั่นบ่อยๆ เชื่อว่าเธอจะปลอดภัย

    อินทิราอ้อนขอไปอยู่กับเขา ดินบอกว่าไม่สะดวกเพราะตนมีงานต้องทำคงไม่มีเวลามาดูแลเธอตลอดเวลา อินทิราระแวงว่าเขาไม่ได้อยู่คนเดียว ก็พอดีรันโทร.มาหาดินถามว่าว่างไหมตนมีเรื่องด่วน ให้มาหาเดี๋ยวนี้เลย ดินขอโทษและขอตัวจากอินทิราไปทำธุระก่อนเสร็จแล้วจะรีบมาหา
    อินทิราถามหยั่งเชิงว่าแฟนโทร.มาหรือ ดินบอกว่าเรื่องงาน แต่อินทิราไม่เชื่อ เธอนั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างตามดินทันที

    ดินไปหารันที่ห้างสรรพสินค้าตามนัด ถามว่ามีเรื่องด่วนอะไรหรือ

    “รันอยากดูหนังแล้วพอดูหนังแล้วก็ไปกินข้าวกันนะ แล้วก็ไปกินขนมหวานกันด้วย มีร้านใหม่ รันอยาก ลอง เพื่อนในเฟซบุ๊กไปกินมาหลายคนบอกว่าอร่อยมาก”

    “เดี๋ยวนะรัน นี่รันเรียกผมมาเพื่อเรื่องแค่นี้เองหรือ”

    “มันไม่ใช่เรื่องแค่นี้นะคะ รันอยากให้ดินพารันไปเที่ยวเหมือนเมื่อตอนที่เรารู้จักกันใหม่ๆ ทำอะไรสนุกๆ เหมือนตอนที่เรารักกันแล้วก็ไว้ใจกัน รันอยากให้เราทั้งคู่ รู้สึกเหมือนตอนนั้น ตอนที่เรามีความสุขด้วยกันเพราะตอนนี้ถึงเราจะไม่ได้มีเรื่องอะไรกัน แต่รันก็รู้สึกว่า เรื่องระหว่างเรามันไม่ปกติเหมือนเดิม”

    ดินขอเป็นวันหลัง รันงอนถามว่าดินเห็นงานสำคัญกว่าเรื่องของเราหรือ ดินบอกว่ามันเกี่ยวกับความปลอดภัยของคนบางคน รันถามว่าเป็นแค่คนขายประกันต้องทำถึงขั้นนี้เลยหรือ ถ้าห่วงลูกค้ามากก็ไปเถอะ ดินบอกว่าไม่มีใครในชีวิตนี้ที่ตนจะเป็นห่วงมากเท่าเธอ แต่ถ้าไม่มีเรื่องสำคัญถึงคอขาดบาดตายเธอก็ไม่ควรทำอย่างนี้เพราะตนเป็นห่วง

    ดินพูดจนรันรู้สึกผิด ขอโทษที่ทำให้เขาเป็นห่วง ตนก็แค่อยากให้เรากลับมาเหมือนเดิมเท่านั้น

    อินทิราซุ่มดูทั้งสองที่คุยและห่วงใยกันมาก เธอเสียใจมาก แล้วค่อยๆถอยหลบไป

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "หมาก" นำทีมเปิดเกมบู๊ "แต้ว" พลิกบทบาทสวยโหดแซ่บ จัดเต็มความมัน "เกมล่าทรชน"

    "หมาก" นำทีมเปิดเกมบู๊ "แต้ว" พลิกบทบาทสวยโหดแซ่บ จัดเต็มความมัน "เกมล่าทรชน"
    23 ต.ค. 2564

    05:50 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันเสาร์ที่ 23 ตุลาคม 2564 เวลา 07:24 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์