นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    สายลับรักป่วน

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    อัลบั้ม: "แอนดริว" ประกบ "พลอย เฌอมาลย์" ใน "สายลับรักป่วน"




    ณ ตึกสูงหรูหราใจกลางกรุงเทพฯ ผู้คนเดินไปมากันขวักไขว่ ที่หน้าตึกมีทีวีวอลล์ขนาดใหญ่ติดอยู่ นาทีนี้หน่วยงานสายลับพิเศษที่รัฐบาลจัดตั้งขึ้นเพื่อแก้ไขและปราบปัญหาคอร์รัปชันกำลังจะเปิดฉากปฏิบัติภารกิจสำคัญ

    ที่ชั้นสูงสุดของตึกหรู เป็นห้องอาหารที่เป็นกระจกล้อมรอบเพื่อชมทัศนียภาพของกรุงเทพฯได้รอบทิศ ชั้นรองลงมา เป็นออฟฟิศลับส่วนตัวของยศพล วายร้ายรับจ้างฆ่าคนและก่อการร้ายป่วนเมืองด้วยเทคโนโลยีที่หาตัวจับยาก

    ในซอยข้างตึก รถตู้ปฏิบัติการของทีมสายลับแล่นเข้าจอดเงียบๆ มีทีมงานสามคนคือ...ดินที่มีรหัสว่า “ปืนใหญ่” ปลอมตัวเป็นขอทาน แต่งตัวสกปรกมอมแมม มีแผลเต็มหน้า ฟันดำเขลอะน่ารังเกียจ ดินถือขันลงจากรถ กดปุ่มที่หูทักทายร๊อค สายลับร่วมทีมที่เก่งกาจเรื่องคอมพิวเตอร์และบ้าพลังมีรหัสประจำตัวว่า “หงส์แดง” และคุกกี้ที่รับผิดชอบประดิษฐ์อุปกรณ์ไฮเทคที่ใช้ปฏิบัติการ มีรหัสประจำตัวว่า “ผีแดง” ทั้งสามเช็กสัญญาณการติดต่อก่อนเริ่มปฏิบัติการ

    เมื่อทุกอย่างพร้อม ดินเดินยื่นขันขอทานไป พอถึงหน้าตึก เขานั่งที่พื้น ชำเลืองไม่เห็นใครสนใจจึงรายงาน

    “ปืนใหญ่ ประจำตำแหน่งแล้ว”

    คุกกี้บอกร๊อคว่าปืนใหญ่สแตนด์บายรอเป้าหมายแล้ว งานครั้งนี้สำคัญมาก ห้ามผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว ร๊อคพูดต่อว่าถ้าพลาด กรุงเทพฯเป็นจุณ กดเอนเทอร์ที่แป้นพิมพ์แล้วทำเสียง ตูมๆๆๆ อย่างคึกคะนอง

    ก่อนเริ่มปฏิบัติการวันนี้... ที่ห้องประชุมสำนักงานสายลับ บอสประชุมกับดิน ร๊อค และคุกกี้ ถึงภารกิจที่จะหยุดระเบิดป่วนเมืองของยศพล ในห้องประชุมมีจอทีวีที่คอยให้ข้อมูลประกอบขณะบอสพูดตลอดเวลา

    “จากข้อมูลที่เราได้มา มีนักธุรกิจบางคนว่าจ้างนายยศพลนักค้าอาวุธรายใหญ่ วางแผนระเบิดป่วนเมืองเพื่อสร้างความวุ่นวายให้กับตลาดหุ้น แล้วฉวยโอกาสทำกำไรมหาศาล จนอาจทำให้เกิดผลกระทบกับเศรษฐกิจของประเทศได้” บอสย้ำว่า “ทีมข่าวกรองบอกว่า มันกำลังต้องการเงินมหาศาลเพื่อจะใช้เป็นทุนเข้ามาเล่นการเมือง”

    “มาเป็นนักการเมืองเลวๆ แล้วก็หาผลประโยชน์ต่อยอดเพิ่มขึ้นอีก สุดท้ายประเทศชาติก็ฉิบหายล่มจม ทำไมเราถึงกำจัดคนเลวๆไม่หมดซักทีนะ” ดินบ่น ร๊อค

    บอกว่าเพราะคนดีๆอย่างพวกเรามีไม่กี่คน จะไปสู้มันยังไงไหว “แต่งานนี้ไม่น่าจะยาก แค่หาหลักฐานจับพวกมันให้หมดก็จบ”

    “มันไม่ง่ายอย่างที่นายพูดนะดิน” บอสติง “ทีมข่าวกรองของเราพยายามหาหลักฐานการว่าจ้างระเบิดป่วนเมืองของนักธุรกิจพวกนี้แล้ว แต่พวกมันไม่ทิ้งหลักฐานอะไรไว้เลย”

    “งั้นเราก็หาทางจับนายยศพลในขณะที่กำลังวางระเบิดตามจุดสำคัญต่างๆในกรุงเทพฯสิครับ” ดินเสนอ

    “นั่นก็เรื่องยากอีก เราแทบไม่มีข้อมูลเลยว่ามันจะระเบิดที่ไหนบ้าง กำลังคนของเราที่จะไปค้นหาตามจุดสำคัญต่างๆก็มีน้อยเกินไป แล้วที่สำคัญ ระเบิด

    ที่นายยศพลใช้ในครั้งนี้ ก็ตรวจค้นหากันไม่ง่าย เพราะมันใช้เทคโนโลยีใหม่ ที่เครื่องมือของเราในปัจจุบันยังตรวจหาไม่ได้”

    ร๊อคถามว่าทำไมพวกผู้ร้ายถึงได้มีอะไรที่ยอดเยี่ยมทั้งนั้น คุกกี้ไม่ยอมเสียรังวัดเพราะตนมีหน้าที่ประดิษฐ์อุปกรณ์ไฮเทคต่างๆที่ใช้ในการปฏิบัติการ โต้ว่า ของดีๆ เจ๋งๆ เราก็มี ถามว่างานนี้ต้องใช้อะไรบ้างเดี๋ยวตนจัดให้ แต่ดินกับบอสเหมือนไม่สนใจร๊อคกับคุกกี้ ดินถามบอสว่างานนี้เราต้องทำอะไรบ้าง

    “พวกนายต้องหาทางยับยั้งการจุดระเบิดให้ได้”

    ooooooo

    ขณะดินนั่งขอทานไหว้ปลกๆนั้น ตาก็มองหาเป้าหมาย สมองก็คิดถึงภารกิจที่บอสย้ำแล้วย้ำอีกว่า

    “พวกนายต้องใช้ของสามอย่างจากตัวของนายยศพล DNA เส้นผม ม่านตา และลายนิ้วมือ เพื่อเปิดเข้าสู่ห้องลับของนายยศพลบนชั้น 76 ของตึกไฮแลนด์ เข้าไปแฮ็กคอมพิวเตอร์เพื่อหยุดการจุดระเบิด งานนี้ห้ามพลาดเด็ดขาด”

    ขณะนั้นเองรถของมณีมาลาภรรยารัฐมนตรีไพศาล มาจอดที่หน้าตึก มณีมาลากับรันลงจากรถ รันเป็นลูกสาวคนเดียวของมณีมาลา สวยจัด มาดมั่น ตรงไปตรงมา ง่ายๆ ลุยๆ รันลงรถมาถามมณีมาลาว่า

    “แม่คะ รันไม่ไปไม่ได้หรือคะ”

    “มาถึงนี่แล้วยังจะงอแงอะไรอีกล่ะ นายณัฐพลคนนี้ที่แม่พารันมารู้จักน่ะ ทั้งหล่อ ทั้งรวย ทั้งการศึกษาดี ทั้งฐานะดี นามสกุลดี แถมยังรวยอีกต่างหากน่ะลูก” รันขัดคอว่าท่าทางแม่จะเน้นเรื่องรวยมาก “ก็เขารวยม้าก...มากเลยนี่ลูก แม่ก็ต้องเน้นให้เป็นพิเศษ แต่นอกจากรวยแล้ว อย่างอื่นก็ดีพร้อมสมบูรณ์สุดเพอร์เฟกต์เลยนะคนนี้ฟินแน่แม่รับรอง”

    ขณะนั้นเอง ร๊อคเห็นรถตู้ของยศพลมาจอดที่หน้าตึก ลีโอนักฆ่ามือขวาของเขาลงจากรถก่อน ยศพลลงตามมาในชุดสูท สวมถุงมือ

    “เป้าหมายมาถึงหน้าตึกแล้ว” ร๊อคบอกดิน

    ดินที่นั่งขอทานอยู่ลุกเดินทันที เพราะมัวแต่มองหายศพล เลยเดินชนรันเข้าอย่างจังจนล้มไปด้วยกัน

    ดินประคองร่างรันไว้ข้างบนไม่ให้กระแทกพื้นแล้วจึงพลิกตัวคล่อมเธอไว้อย่างปกป้อง พอหน้ากับหน้าเกือบสัมผัสกัน ตาต่อตาประสานกันปิ๊ง! ต่างตะลึงงัน ถามขึ้นพร้อมกันว่า “เป็นอะไรไหม ครับ/คะ” แล้วรีบประคองตัวลุกขึ้น มณีมาลารีบมาช่วยรันด่าดินว่าเดินไม่ดู

    ตาม้าตาเรือ สกปรก เหม็นสาบ แล้วฉีดฆ่าเชื้อโรคใส่ตัวรันพัลวัน

    มณีมาลาด่าดินอย่างรังเกียจเกรี้ยวกราด แต่หารู้ไม่ว่า รันกับดินปิ๊งกันเต็มๆตั้งแต่แรกสบตาแล้ว ดินรีบขอโทษถามรันว่าเจ็บตรงไหนหรือเปล่าพลางจะเดินเข้ามาดู รันบอกว่าไม่เป็นไร มณีมาลารีบดึงรันออกมาไล่ดินไปให้พ้น แล้วเร่งรันให้รีบไปกันเพราะจะเที่ยงแล้ว

    “เดี๋ยวค่ะ” รันเบี่ยงตัว ดูสภาพแล้วรู้ว่าดินเป็นขอทาน เธอหยิบเงินให้ดินหนึ่งร้อยบาท ดินยกมือไหว้ท่วมหัว ยิ้มแฉ่งฟันดำเขลอะ รันยิ้มให้แล้วเดินไปกับมณีมาลา

    “สวยแล้วยังใจดีอีกด้วย นางฟ้าชัดๆเลย” ดินเคลิ้ม พลันก็สะดุ้งเมื่อคุกกี้ตะโกนเข้ามาในหูฟังว่า ปืนใหญ่มัวทำอะไรอยู่ เป้าหมายจะรอดไปได้แล้ว ดินมองหายศพลเห็นเดินผ่านเข้าไปในประตูตึกแล้วตามไม่ทันแน่ ฉุกคิดได้รีบบอก

    “หงส์แดง แฮ็กทีวีวอลล์เปิดเพลงชาติเร็ว!”

    จู่ๆเพลงชาติก็ดังขึ้น ทุกคนหยุดเคารพธงชาติ ยศพลหยุดงงๆ บ่นว่าเดี๋ยวนี้เคารพธงชาติกันตอนเที่ยงด้วยหรือ

    ดินเดินแทบเป็นวิ่งไปหายศพล ลีโอพุ่งเข้าขวางชกต่อยกันพัลวัน จังหวะหนึ่งดินชกลีโอหน้าคะมำ ดินพุ่งเข้าชนยศพลล้มดึงเส้นผมออกมาได้ก็ลุกขึ้น

    ยื่นขันไปตรงหน้า “ขอเงินหน่อยคร้าบ...ขอเงินหน่อย...” ถูกลีโอกระชากออกมา ยศพลร้องห้ามเพราะเกิดมีการตายขึ้นมาเรื่องใหญ่แน่ ให้ปล่อยไปก่อน ดินจึงเดินขอทานต่อไปหน้าตาเฉย พอพ้นสายตาดินก็รีบรายงานร๊อคกับคุกกี้ที่รถตู้ปฏิบัติการทันที

    “DNA เรียบร้อย”

    ooooooo

    ยศพลขึ้นไปร้านอาหารชั้นสูงสุดของอาคาร ที่นิติ โกมุท และทรงเผ่า นักธุรกิจหน้าตาเจ้าเล่ห์รออยู่ก่อนแล้ว พอจะเริ่มคุย ยศพลก็เอากล่องขนาดเท่ากลักไม้ขีดไฟกดปุ่ม พอไฟแดง ก็วางไว้บนโต๊ะ โกมุทถามว่าอะไร

    “เครื่องรบกวนสัญญาณการดักฟังครับ กันไว้ก่อนเผื่อมีใครอยากรู้ว่าเราคุยอะไรกัน ที่ผมเชิญทุกคนมา ก็เพื่อให้ลูกค้าของผมได้เห็นผลงานที่น่าพอใจด้วยสายตาของทุกท่านเองครับ”

    ทรงเผ่าถามว่าเราจะเห็นกรุงเทพฯระเบิดเป็นจุณเลยหรือเนี่ย ยศพลยิ้มผยองบอกว่ามันจะตูมๆๆ เรียงต่อกันเป็นภาพสวยงามมาก นิติอ่อยว่าถ้าทุกอย่างเป็นไปตามแผน ตนจะตกรางวัลเพิ่มให้อย่างงาม

    ยศพลฝากเนื้อฝากตัวว่าเมื่อไหร่ที่เขาได้เป็นรัฐมนตรีอย่าลืมเรียกตนใช้งานอีก และถ้ามีใครอยากเป็นคนกดระเบิดเองก็บอกได้ แต่ตอนนี้เชิญรับประทานอาหารกันก่อน ยศพลหันไปพยักหน้า ผู้จัดการร้านก็สั่งลูกน้องเสิร์ฟอาหารทันที

    ดินแอบเข้าไปในห้องเก็บของที่ใช้สำหรับทำอาหาร ถอดหน้ากากขอทานออกกลายเป็นหนุ่มหล่อเฟี้ยว มาดเนี้ยบ ใส่ชุดพนักงานเสิร์ฟที่ดูดีไปทุกกระเบียดนิ้วพร้อมปฏิบัติภารกิจอย่างมืออาชีพ

    มณีมาลาพารันไปแนะนำให้รู้จักกับณัฐพลถามทันทีว่า “ลูกสาวป้าเอง สวยไหม”

    ณัฐพลตาวาวชมว่าสวย จับมือรันเข้าไปหอมทันที รันรีบดึงมือออก ณัฐพลทำทีขอโทษบอกว่าตนอยู่ลอนดอนเสียนานเลยติดวัฒนธรรมการทักทายจากที่นั่น มณีมาลาทำเสียงตื่นเต้นว่ารันเองก็เคยไปเที่ยวยุโรปเหมือนกันเพราะรันชอบเดินทาง
    “เหรอครับ รันชอบประเทศไหนเป็นพิเศษรึเปล่า”

    พอรันบอกว่าฝรั่งเศสกับอิตาลี ณัฐพลทำหน้าตายลุกขึ้นทักทายแบบฝรั่งเศสและอิตาลีทันที ดึงรันเข้าไปเอาแก้มแนบแก้ม สูดกลิ่นหอมอย่างชื่นอกชื่นใจ รันรีบบอกว่าเราทักทายกันแค่นี้พอแล้ว ส่วนมณีมาลามองอย่างพอใจแล้วขอตัวไป
    ห้องน้ำเปิดโอกาสให้ณัฐพลเล่นบทเจ้าชู้ยักษ์กับลูกสาวตัวเองตามสบาย ณัฐพลกระแซะรันจนเธอขอให้ห่างๆกันหน่อยก็ได้

    รันบอกตามตรงว่าตนไม่ได้คิดอะไรกับเขา ที่มานี่ก็เพราะคุณแม่ขอ แต่ก็หยุดณัฐพลไม่ได้ เขาลูบไล้ไปตามแขนรันหน้าตาหื่น รันพยายามปัดป้องบ่ายเบี่ยงแต่เหมือนณัฐพลยิ่งได้ใจ

    ขณะนั้นเอง ดินถือขวดไวน์กำลังจะไปห้องยศพลผ่านมาเห็น เขาทำท่าจะเข้าไปช่วยรัน แต่เสียงร๊อคจากหูฟังดังขึ้น

    “เป้าหมายพร้อมแล้ว บุกประชิดสแกนม่านตาได้”

    ดินจำต้องผละไปทำหน้าที่ตามที่ได้ซ้อมกับคุกกี้มาอย่างดีแล้ว คือขณะรินไวน์ใส่แก้วให้ยศพล ดินแกล้งทำไวน์หกใส่เสื้อยศพลแล้วดีดนิ้วที่สวมนิ้วปลอมไว้จนไฟลุกติดเสื้อ แล้วทำเป็นตกใจคว้าเหยือกน้ำเปล่าสาดดับไฟจนหน้ายศพลเลอะ แม้ลีโอจะเข้าขวางแต่ดินก็รับมือได้ไร้พิรุธ แล้วทำเป็นรีบถ่างตายศพลเช็ดน้ำให้ สแกนม่านตาจากแหวนที่ใส่ได้สำเร็จ

    เมื่อเข้าห้องน้ำชาย ดินบอกร๊อคกับคุกกี้ทันทีว่า

    “ปืนใหญ่เรียกฐาน ได้ม่านตามาแล้ว เหลือแต่ลายนิ้วมือ แต่ตอนนี้ปืนใหญ่เข้าใกล้เป้าหมายไม่ได้แล้ว นอกจากนี้เป้าหมายยังสวมถุงมือไว้อีกด้วย จะให้ลงมือยังไงดี เปลี่ยน”

    คุกกี้อยู่ในรถตู้ปฏิบัติการกับร๊อคอาสาทันทีว่าเดี๋ยวผีแดงจัดการเอง ร๊อคฝากกล่องขนาดกลักไม้ขีดไฟใช้บันทึกเสียงและภาพให้คุกกี้ไปจับพวกชั่วด้วย

    คุกกี้ปลอมเป็นพนักงานเสิร์ฟเข้าไปเสิร์ฟของหวานให้กลุ่มยศพล แอบเอากล่องบันทึกเสียงและภาพวางแทนกล่องรบกวนการดักฟังของยศพลอย่างแนบเนียน ยศพลเชิญทานของหวานกันแล้วจะได้ชมโชว์ตระการตาเป็นการปิดท้าย แต่พอยศพลกินของหวานคำที่สองก็เกิดปวดท้องรุนแรงจนต้องขอตัวไปเข้าห้องน้ำ คุกกี้จับตาดูอยู่รีบวิทยุบอกดินอย่างลิงโลดว่า

    “ผีแดง จัดการเป้าหมายแล้ว ปืนใหญ่รอรับลายนิ้วมือได้เลย”

    ooooooo

    ฝ่ายมณีมาลาที่จงใจไปห้องน้ำเปิดโอกาสให้ณัฐพลครู่ใหญ่กลับมาเห็นณัฐพลกำลังจับมือรันอยู่ถามหยอกว่าทำอะไรกันอยู่หรือ ณัฐพลชิงตอบว่ากำลังดูลายมือของรันอยู่ ดวงชะตาของรันตอนนี้กำลังจะได้เนื้อคู่ รันรีบยุให้ดูลายมือให้แม่บ้าง แล้วชิ่งไปห้องน้ำทันที

    ดินตามยศพลไปที่ห้องน้ำชาย พอเข้าไปก็ผงะกับกลิ่นที่โชยมาปะทะจมูก เขาไปเข้าห้องส้วมติดกับยศพลเพื่อติดตามการเคลื่อนไหว พอห้องยศพลมีเสียงปู้ดทีดินก็เอามืออุดจมูกที จนได้ยินเสียงนุ่งกางเกงและกดชักโครก คอยจนยศพลไปล้างมือและออกจากห้องน้ำ ดินจึงเข้าไปเก็บลายนิ้วมือที่ปุ่มชักโครก แล้วรีบวิทยุบอกทีมงาน

    “ได้ลายนิ้วมือแล้ว เริ่มแผนสองได้”

    แต่พอดินออกจากห้องน้ำชาย ก็เห็นณัฐพลมาดักรอรันอยู่หน้าห้องน้ำหญิง ทันทีที่เธอออกมา ณัฐพลถามเยาะว่าคิดว่าจะหนีพ้นหรือ ดินรีบหลบ ได้ยินณัฐพลพูดอย่างย่ามใจว่า อย่าเล่นตัวไปหน่อยเลย แม่เธอหลงตนและเชื่อตนทุกอย่าง สุดท้ายเธอก็ต้องเป็นของตนอยู่ดี

    “ไม่!” รันเสียงแข็งพลางถอยหนี ณัฐพลรีบตามอย่างย่ามใจไป ดินได้แต่มองดูด้วยความเป็นห่วง

    พลันก็สะดุ้งตื่นตัวเมื่อเสียงคุกกี้เร่งมาว่า “ปืนใหญ่ รีบไปที่ห้องลับเร็ว เรามีเวลาแค่สามนาทีเท่านั้น” ดินจึงตัดใจวิ่งไปอีกทาง แต่ระหว่างไปห้องลับ ดินต้องหลบหลีกลูกน้องของยศพลที่เดินสวนมาจนเกือบเอาตัวไม่รอด แต่ดีได้ร๊อคที่อยู่ในรถตู้ปฏิบัติการดูกล้องวงจรปิดและคอยบอกทางให้ จึงมาถึงห้องลับได้สำเร็จ

    ที่รถตู้ปฏิบัติการ ได้ยินเสียงและภาพการเคลื่อนไหวของยศพลจากกล่องที่คุกกี้ไปวางแทนกล่องรบกวนการดักฟังของยศพล จึงรู้แผนการและการเคลื่อนไหวของกลุ่มวายร้ายทั้งหมด ร๊อคพึมพำสะใจว่า

    “คราวนี้ไอ้ยศพลเสร็จเราแน่...ท่านรองครับ เชิญบุกจับคนชั่วได้แล้วครับ”

    ดินใช้ DNA ของยศพลเปิดประตูห้องลับของยศพลแม้จะถูกลูกน้องยศพลขัดขวาง แต่มือสวะมวย

    คนละชั้น กระดูกคนละเบอร์ ดินจึงจัดการมันและผ่านเข้าห้องลับได้ไม่ยากนัก แต่อุปสรรคมีจนได้เมื่อร๊อคแฮ็กเข้าระบบไม่ได้เพราะในห้องมีอุปกรณ์ป้องกันสัญญาณ ดินไม่รู้จะทำอย่างไร ร๊อคเองก็ไม่รู้ นึกได้รีบบอกดินว่า

    “รู้แล้ว เครื่องป้องกันสัญญาณต้องใช้ไฟฟ้า มองหาของอะไรก็ได้ที่เสียบปลั๊กไฟไว้แล้วทำลายทิ้งเสีย”

    ดินทำลายทุกอย่างที่เสียบปลั๊กไฟจนหมดแล้วถอนตัวทันที แต่ออกมาเจอลูกน้องยศพลสองคนถือปืนมาขวางทาง ดินมือเปล่าแต่ก็ปลดอาวุธทั้งสองได้ด้วยฝีมือ

    แต่มาเจอรันวิ่งหนีมณีมาลาที่จะให้ไปช็อปปิ้งกับณัฐพล ดินช่วยรัน เข้าขวางณัฐพล ดินทั้งต่อสู้ทั้งโวยวายว่าณัฐพลเป็นโรคจิตลวนลามผู้หญิง ร้องบอกให้พนักงานช่วยกันจัดการที ตัวเองทำเสียงหล่อมาดพระเอกกระซิบบอกรันว่า

    “ปลอดภัยแล้วนะครับ ขอโทษด้วยที่ช่วยคุณช้าไปหน่อย” ยิ้มเท่ให้รันแล้ววิ่งต่อ

    ฝ่ายยศพลกำลังจะโชว์ผลงาน ถามนักธุรกิจทั้งสามว่ามีใครสนใจอยากกดปุ่มเปิดงานในครั้งนี้ไหม นิติขอกดปุ่มตั้งท่าอย่างเท่ แต่พอจะกด ก็มีสัญญาณห้องลับถูกบุกรุก นิติตกใจ ยศพลบอกว่าไม่มีอะไร แต่ตนคงต้องขอลงมือเองเดี๋ยวนี้เลย แต่พอเอาไปกดก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยศพลแก้หน้าว่า

    “เกิดความผิดพลาดนิดหน่อยครับ เดี๋ยวผมแก้ไขให้” หันมองลีโอแล้วพากันเดินออกไป บอกว่ารอสักครู่เดี๋ยวกลับมา พอยศพลออกไปไม่นานตำรวจก็บุกเข้ามา นักธุรกิจทั้งสามถูกรวบตัวไปทันที

    ส่วนยศพล ได้รับความช่วยเหลือจากอินทิราสาวสวยบ้านนอกที่ยศพลพามาชุบตัวและเป็นคู่ควงขับรถมารับพาหนี

    ดินถูกลีโอและลูกน้องยศพลรุมเล่นงานแทบเอาตัวไม่รอด จนต้องหนีไปเกาะที่ขอบระเบียงห้อยต่องแต่ง เมื่อลีโอตามมาเจอ เขาเด้งตัวขึ้นใช้มีดพกกรีดแก้มลีโอจนได้แผล

    เมื่อจวนตัว ดินก็โดดลงไป กางแขนกางขาใช้เครื่องร่อนที่คุกกี้สร้างให้ ร่อนไปเหมือนกระรอกบิน เท่ระเบิด

    ooooooo

    เมื่อภารกิจเสร็จสิ้น ทีมงานทั้งสามกลับออฟฟิศสายลับ ที่ชั้นล่างเปิดเป็นโชร์รูมขายรถมือสอง กว่าจะเข้าไปถึงข้างในก็ต้องใช้รหัสผ่านประตูแล้วประตูเล่า พอเข้าไปถึงอาณาจักรสายลับ ยังมีการจัดสัดส่วนหน่วยต่างๆมากมาย

    ทั้งสามเดินผ่านห้อง ปอ.1 ปอ.2 ไปอย่างเท่ มีเจ้าหน้าที่ออกมาต้อนรับราวกับวีรบุรุษกลับจากสมรภูมิ ระหว่างนั้นมีเสียงบอสบรรยายประกอบว่า

    “หน่วยปราบปรามอาชญากรรมมีเจ้าหน้าที่ทั้งหมดหกระดับ ตั้งแต่ ปอ.1 ถึง ปอ.6 ดูแลปราบปรามอาชญากรรมทุกประเภท ตั้งแต่ยาเสพติด การก่อการร้าย การคอร์รัปชันจนถึงภัยต่อราชวงศ์เบื้องสูง...”

    ดินเดินมาถึงห้อง ปอ.5 เขาเปิดประตูเดินเข้าไป ร๊อคและคุกกี้เดินตามเข้าไปแล้วประตูก็ปิดลง...

    ในห้องประชุม ปอ.5 มีบอส ดิน ร๊อค และ คุกกี้ นั่งดูข่าวทีวีการจับกุมนักธุรกิจทั้งสาม เสียงนักข่าวรายงานว่า

    “ตำรวจและหน่วยพิเศษร่วมมือกันจับกุมนักธุรกิจชั่วที่วางแผนจ้างคนร้ายวางระเบิดป่วนเมืองได้สำเร็จ...”

    “พวกคุณยอดเยี่ยมมาก” บอสเอ่ย “งานเก็บกู้ระเบิดที่เหลือ ทีมเก็บกวาดจะประสานกับเจ้าหน้าที่ตำรวจจัดการเอง ไม่ต้องเป็นห่วง ผมชื่นชมจากใจจริงและขอขอบคุณแทนคนไทยที่ยังมีเจ้าหน้าที่ดีๆ เก่งๆ อย่างพวกคุณคอยช่วยเหลือดูแลพวกเขา”

    “ไม่เป็นไรครับบอส พวกเรายินดีแม้ว่าผลงานของเราจะไม่สามารถออกสื่อเพื่อให้คนได้รู้ถึงความทุ่มเทและเสียสละของพวกเราก็ตาม” ดินพูดจากใจ

    คุกกี้กับร๊อคพูดเสริมและดักคอกันเองตามประสา พอให้บรรยากาศครึกครื้น บอสสรุปว่า

    “แม้ครั้งนี้เราจะจับกุมนายยศพลมือวางระเบิดไม่ได้ แต่เราก็มีหลักฐานพอที่จะออกหมายไล่ตามจับมันแล้ว ต่อไปนี้มันเองคงอยู่ไม่เป็นสุขแน่ เอาละ พวกคุณเหนื่อยกันมามากแล้ว ไปพักกันเถอะนะ”

    เมื่อบอสออกไปแล้ว คุกกี้จะออกไปบ้าง ดินเรียกไว้ ชวนไปหาอะไรกินฉลองกันหน่อยไหม ตนเลี้ยงเอง ร๊อครีบรับปากทันที แต่คุกกี้ขอตัวเพราะแคนดี้คงทำกับข้าวไว้รอแล้ว ตนอยากกลับไปกินกับลูกกับเมีย ร๊อคจึงชวนดินไปลั้ลลากันสองคนประสาหนุ่มโสด

    “ร๊อค นายเก็บไฟล์ภาพจากกล้องวงจรปิดที่หน้าตึกไว้รึเปล่า” ร๊อคบอกว่าตนแบ็กอัพงานทุกอย่างไว้ตลอด “ส่งไฟล์เข้าเมลพี่หน่อยสิ พี่จะตรวจสอบอะไรนิดหน่อย”

    ooooooo

    คุกกี้กลับถึงบ้าน เล่นกับลูกชายวัยซนทั้งสาม คือโต๊ด เต็ง และแจ็กพอต อย่างมีความสุข ในขณะที่แคนดี้ก็เตรียมอาหารให้ครอบครัวอย่างมีความสุขเช่นกัน

    ส่วนร๊อค เดินเตร่อยู่ เจอสาวทำของหล่นจะก้มเก็บ ร๊อคช่วยเก็บให้ สาวไอซ์มองยิ้มหวานอย่างปิ๊งโดนใจ ร๊อคหนุ่มสำราญยิ้มกรุ้มกริ่ม ประสาหนุ่มเจ้าชู้ไก่แจ้ ป้อไปเรื่อย

    ดินกลับห้องนอนเปิดไฟล์วีดิโอที่ร๊อคส่งมาให้ เป็นวีดิโอหน้าตึกที่เขาเดินชนรัน และปิ๊งกันอย่างจัง ดินรำพึงเคลิ้ม...

    “สวยก็สวย ตัวก็หอม เสียงก็เพราะ ใจดีอีกต่างหาก นางฟ้ามาเกิดหรือไงเนี่ย...ผมคิดถึงคุณจัง ป่านนี้คุณจะเป็นไงบ้างนะ...”

    “ฮัดชิ้วววว...” รันจามทันที มณีมาลานั่งดูทีวีอยู่ด้วยกันที่ห้องนั่งเล่นที่บ้าน พูดเปรยๆว่า

    “ใครกำลังนินทารันอยู่เนี่ย หวังว่าจะไม่ใช่พวกโรคจิตอีกนะ”

    ooooooo

    ไพศาลได้ยินมณีมาลาพูดก็จาระไนว่า

    “ถ้าไม่ใช่นายณัฐพลโรคจิต ก็คงเป็นนายวีรกิจหนุ่มขี้งก นายสมภพหนุ่มบ้าพลัง นายกัปตันหนุ่มเจ้าสำอาง หรือไม่ก็นายสมชายปริญญา 7 ใบแต่ตกงาน คนใดคนหนึ่งนี่แหละ”

    มณีมาลาโอ่ว่า ลูกสาวคนเดียวของเราออกสวยเพียบพร้อมขนาดนี้ หนุ่มที่ตนจับคู่ให้ต้องคิดถึงและแอบเสียดายเป็นธรรมดา ถูกไพศาลติงว่าลูกเราโตแล้ว ให้ลูกหาคู่ครองเองเถอะ ถูกมณีมาลาโต้ว่าก็เพราะลูกจะขึ้นเลขสามแล้ว ถ้าตนไม่ช่วยมีหวังลูกขึ้นคานแน่ๆ รันทนไม่ได้บอกว่าตนเพิ่งจะยี่สิบกว่า อีกหลายปีกว่าจะถึงเลขสาม

    “ถ้าขืนแกใจเย็นแบบนี้ แป๊บๆเดี๋ยวก็เลยหลักสี่ ทะลุไปห้าแยกปากเกร็ด สุดท้ายก็ไปฉลองคานทองตอนแซยิดพอดี...แม่รู้ว่ารันของแม่น่ะสวยเลือกได้ แต่แม่ก็ว่ารันน่าจะลดความเรื่องมากลงบ้าง” รันบอกว่าตนไม่ได้เรื่องมากแต่หนุ่มๆของแม่ไม่ได้เรื่องกันจริงๆ “แล้วรันชอบแบบไหนล่ะลูก แม่จะได้หามาให้ถูกใจซะที”

    รันไม่ตอบ แต่ในใจคิดถึงดิน หนุ่มนิรนามที่จู่ๆก็โผล่มาช่วยตนจากณัฐพลแล้วก็จากไป เขามาอย่างลึกลับและไปอย่างไร้ร่องรอย

    รุ่งขึ้น รันคุยกับรุ้งหญิงแท้และโจโจ้กะเทยถึกเพื่อนรักที่ร่วมกันเปิดบริษัททัวร์ที่ร้านกาแฟ เธอเล่าให้เพื่อนรักทั้งสองฟังถึงผู้ชายทั้งหนุ่มและไม่หนุ่มที่แม่พามาให้เลือก โดยเฉพาะณัฐพลคนล่าสุดว่า คนนี้จ้องแต่จะแตะเนื้อต้องตัวลวนลามตลอดเวลา รุ้งถามว่าแล้วเธอรับมือยังไง

    “ฉันก็ไม่กล้าทำอะไรมากหรอก เกรงใจแม่น่ะ เห็นบอกเป็นลูกของเพื่อนของญาติของคุณหญิง เป็นแม่ของป้าของแม่ของพี่สาวของแม่ฉัน ฉันก็ได้แต่คอยป้องกันตัวเอง แต่มันร้ายกาจมาก โชคดีที่มีเจ้าชายขี่ม้าขาวมาช่วยไว้ในที่สุด”

    รุ้งกับโจโจ้งงกับความสัมพันธ์ที่สับสนจนลำดับญาติไม่ถูกของณัฐพลกับรัน แต่พอได้ยินรันเล่าว่ามีเจ้าชายขี่ม้าขาวมาช่วยไว้ก็ลืมเรื่องนั้นไปเลย โจโจ้อุทานว่ามีมือที่สามด้วย ส่วนรุ้งถามว่าเจ้าชายหล่อไหม

    “ก็โอนะ ฉันว่าน่ารักดี” รันยิ้มเขินไม่รู้ตัว

    ทั้งสามนั่งคุยกันอย่างเปิดเผย ไม่ทันได้สังเกตว่า ที่โต๊ะใกล้ๆนั้น ดินปลอมตัวเป็นตาแป๊ะแก่ๆนั่งฟังอยู่อย่างสนใจแต่ทำเป็นไม่สนใจ พอได้ยินรันบอกว่าน่ารักดี ก็ดีใจจนเผลอร้องออกมา “อั๊ยยะ...” ทั้งสามได้ยินหันมอง แต่ดินไม่รู้ตัว เลยไม่มีอะไรผิดสังเกตกัน

    ดินนั่งฟังทั้งสามคุยกัน ยิ่งรู้ว่ารันชอบตนก็ยิ่งเก็บอาการไม่อยู่ มีเขิน มีบิดไปมาอินอยู่คนเดียว จนทั้งสามมองแปลกๆ

    รันยังคงเล่าความประทับใจกับดิน จนถูกโจโจ้ไล่ให้ไปเตรียมชุดแต่งงานเลยดีไหม

    รันตามหาเจ้าชายขี่ม้าขาว กระทั่งไปดูพนักงานเสิร์ฟที่ร้านอาหารนั้นทั้งหมดแต่ก็ไม่เจอ

    รันเล่าจนถูกรุ้งดักคอว่าไหนว่าเป็นเจ้าชายไหงกลายเป็นพนักงานเสิร์ฟเสียล่ะ

    “จะทำอาชีพอะไร จะจนหรือรวยก็ช่าง ขอแค่ให้เขาเป็นคนดีก็พอ” รันตอบฝันๆ

    “ช่ายยยยย” เสียงตาแป๊ะโต๊ะข้างๆแทรกขึ้น จนทั้งสามหันมองอย่างแปลกใจอีก

    ooooooo

    ฝ่ายยศพล หลังจากแผนรับจ้างป่วนเมืองครั้งใหญ่ ล้มเหลว งานที่รับไว้ก็ถูกแคนเซิลระนาว เขาบ่นอย่างหัวเสียว่า

    “เจ็บใจนัก ลูกค้าโทร.มาแคนเซิลงานกันหมดเพราะไอ้สารเลวนั่นมันมาขวางทางฉัน นี่ถ้าไม่ได้อินทิรามาช่วยละก็ฉันคงถูกลากเข้าคุกไปแล้ว” อินทิราอ้อนขอรางวัลเป็นการแต่งงานกัน ยศพลหันไปหอมพูดเอาใจว่า “ยังไงคุณก็เป็นที่หนึ่งของผมอยู่แล้วล่ะน่า”

    “อินไม่อยากเป็นที่หนึ่งค่ะ อินอยากเป็น ‘หนึ่งเดียว’ ของคุณเท่านั้น”

    ยศพลแค้นใจมาก ถามลีโอว่าจำหน้าคนที่มาขวางตนได้ใช่ไหม ลีโอบอกว่าชาตินี้ไม่มีวันลืมแน่ ยศพลจึงสั่ง

    “ตามหาแล้วจัดการมันทิ้งซะ เอาให้มันต้องจำไปถึงชาติหน้าเลยว่า อย่าได้คิดมาขวางทางคนชื่อยศพลอีก”

    ลีโอนั่งดูเทปกล้องวงจรปิดตอนที่ดินบุกเข้าตึก ครู่หนึ่งยศพลเดินมาถามว่าได้เรื่องไหม

    “ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับมันเลยครับเจ้านาย อาจจะเป็นไปได้ว่า มันทำงานให้กับหน่วยงานพิเศษของรัฐบาลที่กำลังจับตาดูเจ้านายอยู่ แต่ไม่ต้องห่วง ผมมีวิธีตามหามันจนเจอตัวแล้วครับ” ลีโอพูดพลางดูภาพดินที่เข้าไปช่วยรันจัดการกับณัฐพลในร้านอาหาร ลีโอจ้องที่รันอย่างมีเป้าหมายจะสืบจากเธอ

    แต่ทั้งยศพลและลีโอหารู้ไม่ว่า “มัน” ที่เขาจะจัดการนั้น ยังใช้ชีวิตปกติมีความสุขไปตามวิถีของแต่ละคน

    ดินแอบปลื้มที่รู้ว่ารันพอใจตน ส่วนร๊อคก็ลั้ลลาไปตามประสาหนุ่มวัยคะนอง เพียงพบกับไอซ์ครั้งเดียวก็ตามสีจนได้ไปดูหนังด้วยกัน เมื่อไปส่งที่บ้านก็อ้อนว่าคิดถึง พอไอซ์ถามว่าจะเข้าบ้านไปกินน้ำเข้าห้องน้ำไหม ร๊อครู้ทันพยักหน้าทันที

    ooooooo

    รุ่งขึ้น ที่ออฟฟิศสายลับ ดินเดินไปนั่งโต๊ะทำงานของตัวเองที่อยู่ติดกับคุกกี้ที่นั่งอยู่ก่อนแล้ว คุกกี้เลื่อนกล่องขนมให้บอกว่าแคนดี้ทำ ลองชิมดู

    พอดีร๊อคเดินผิวปากอารมณ์ดีเข้ามา ดินบอกร๊อคว่าขอข้อมูลผู้หญิงคนนี้หน่อยพลางกดโน้ตบุ๊กรูปรันให้ดู ร๊อคจำได้ว่าเป็นผู้หญิงที่ดินช่วยไว้ในร้านอาหาร ร๊อคมองหน้าขวับถามว่า “อย่าบอกนะว่าพี่ชอบเขาน่ะ”

    “เปล๊า...”

    คุกกี้ดักคอว่าปฏิเสธเสียงสูงแบบนี้โกหกชัดๆ ดินตัดบทให้ร๊อคไปหาข้อมูลมาให้ก็แล้วกัน ตนแค่อยากรู้จักเท่านั้น คุกกี้ติงประสาคนมีรักและซื่อสัตย์ต่อครอบครัวว่า

    “อยากรู้จักก็ไปจีบเขาสิ เป็นตัวของตัวเอง พาเขาไปกินข้าวดูหนัง ไปพูดคุยทำความรู้จักกัน เรียนรู้นิสัยใจคอกันเหมือนที่คนปกติเขาทำ ไม่ใช่มาทำแบบนี้ การที่แกแอบสืบเรื่องของเขาแล้วทำแต่สิ่งที่เขาพอใจ ปกปิดเรื่องไม่ดีของตัวเองแบบนี้มันเท่ากับโกหกกันนะ ถ้าจุดเริ่มต้นของความรักคือการโกหก แกก็ต้องโกหกเขาไปตลอดชีวิต แล้วสุดท้ายความรักของแกก็จะพังทลายลง”

    ร๊อคเข้ามายื่นทัมบ์ไดรฟ์ข้อมูลส่วนตัวของรันให้ดิน คุยอวดฝีมือตัวเองว่า

    “เธอชื่อรัน ลูกสาวคนเดียวของรัฐมนตรีไพศาลกับคุณหญิงมณีมาลา โอฬารเลิศวงศ์ เปิดบริษัททัวร์ร่วมกับเพื่อนสนิทสองคน ข้อมูลอื่นๆทุกอย่างอยู่ในนี้หมดแล้ว พี่จะเป็นคนที่รู้จักเธอดียิ่งกว่าพ่อแม่แท้ๆ หรือเพื่อนสนิทของเธอเสียอีก”

    แต่พอดินจะเปิดดู นึกถึงคำเตือนของคุกกี้แล้วก็ชะงัก เปลี่ยนใจเป็นไปดักพบเธอที่บริษัทเพื่อทำความรู้จัก ดินไปแอบอยู่มุมหนึ่ง ท่องขั้นตอนและเคล็ดขึ้นใจว่า...

    “รอเขาออกมา เดินมา 27 ก้าว เดินเข้าไปชนล้มลงไปกอดกัน ประคองขึ้นมา ทำเป็นแปลกใจ อุ๊ย เจอกันอีกแล้ว ชวนไปกินกาแฟ...”

    ดินทบทวนขั้นตอนและเคล็ดจนมั่นใจ แล้วยืนรอ พอเห็นรันเดินออกมาก็นับก้าวจาก 1 จนถึง 27 ก็โผล่พรวดจะออกไปชนรันตามแผน แต่ดั๊น...มีป้าคนหนึ่งเดินมาพอดีเลยชนป้าจนล้ม ดินถูกป้าเจ้าเนื้อทับจนจุก แถมป้ายังอินทำท่าจะจูบอีก ดินอึ้งทำอะไรไม่ถูก จุกจนพยายามดันป้าออกบอกว่า

    “ป้าครับ ลุกไปเสียที ผมหนัก” พอป้ายักแย่ยักยันลุกขึ้น ดินถาม “เป็นอะไรไหมป้า” ในจังหวะที่ดินถามป้านั้น รันก็เดินผ่านไปพอดีโดยไม่มองมาทางดินเลย ดินเห็นรันเดินผ่านไปก็ได้แต่มองตามทำอะไรไม่ถูก

    จังหวะเดียวกัน ลีโอเดินเข้าไปในบริษัททัวร์ของรันพอดี ดินเห็นจึงรีบลุกจะตามไป แต่ถูกป้าดึงมือไว้จะเช็ดรอยเปื้อนให้ พอป้าดึงผ้าเช็ดหน้าออกมา เจ้ากรรม...

    ลมพัดผ้าเช็ดหน้าปลิวไปทางที่รันเดินไป ดินวิ่งตามเก็บและป้าก็ร้องบอกให้เก็บผ้าเช็ดหน้าให้ที รันได้ยินยื่นมือไปคว้าผ้าเช็ดหน้าก็พอดีดินคว้าหมับ มือกับมือจับกันพอดี๊...พอดี พอมองหน้า ดินทั้งตกใจและดีใจ ทันใดนั้นป้าก็วิ่งเนื้อกระเพื่อมมาดึงผ้าเช็ดหน้าจากมือทั้งสองแล้วเดินไปงอนๆ

    รันและดินต่างทักกันด้วนความดีใจ รันขอบคุณที่เขาช่วยตนวันนั้น ดินข้ามขั้นตอนจากแผนที่เตรียมไว้ ชวนรันไปดื่มกาแฟกัน

    “เย็นแล้วค่ะ รันไม่ทานกาแฟ...แต่ทานชาเขียวแทนได้”

    ทั้งสองยิ้มให้กันแล้วพากันเดินไปที่ร้านกาแฟ รันบอกว่าวันนั้นตนไม่ทันขอบคุณเขาก็หายไปแล้ว ดินปดว่าวันนั้นตนไปทำแทนเพื่อน อาชีพของตนคือเป็นเซลขายประกัน ยิ้มล้อๆถามว่าเธอสนใจจะซื้อประกันไหม รันชมว่าขยันทำมาหากินดีจัง พอเธอถามชื่อ ดินบอกว่าอยากให้เรียกว่าที่รัก

    “ถ้าชื่อที่รัก รันก็จะเรียกค่ะ”

    ดินบอกว่าตนล้อเล่นแล้วบอกว่าตนชื่อดิน ชื่อจริงว่า ดินสอพอง ตอนเด็กขาวผ่องเป็นยองใย บอสเลยตั้งชื่อให้ว่าขาวผ่อง แต่เรียกตนว่าดินก็แล้วกัน รันฟังเพลิน ขอให้เขาเล่าอีก ดินถามว่าอยากรู้เรื่องของตนจริงหรือ เขานิ่งไปอึดใจว่าจะเล่าตามจริงดีไหม แล้วตัดสินใจเล่าว่า

    “ผมกำพร้ามาตั้งแต่เด็ก บอส...เจ้านายผมน่ะครับ บอสมาเจอผมถูกทิ้งก็เลยพาผมมาเลี้ยง...”

    ดินเล่าอย่างอินกับอดีตของตัวเองเมื่อ 25 ปีที่แล้วว่า ตอนนั้นตนอายุได้ห้าขวบ แม่พาไปที่หัวลำโพง กำชับเขาว่า “ดินรออยู่ที่นี่นะ อย่าไปไหน เดี๋ยวแม่มา...

    รออยู่ตรงนี้นะ” แล้วแม่ก็เดินไป ดินยืนรออยู่ตรงนั้น รอแล้วรอเล่าแม่ก็ไม่มาสักที จนรู้สึกหิว เห็นชายท่าทางซกมกเดินกินลูกชิ้นปิ้งมาก็มองอย่างหิวโหย ชายคนนั้นแบ่งลูกชิ้นปิ้งให้กินแล้วทวงเงินค่าลูกชิ้น ดินไม่มีให้ มันจึงบังคับให้ไปขอทาน จากนั้นดินก็ต้องไปเร่ขายดอกไม้ตามร้านข้าวต้มหาเงินให้มัน

    ที่ร้านข้าวต้มนี่เอง ดินเห็นบอสกินข้าวต้มเสร็จจ่ายเงินแล้วเอากระเป๋าสตางค์ใส่ที่กระเป๋าหลังกางเกง ดินแกล้งชนบอสแล้วทำเป็นล้ม ลุกขึ้นก็อ้อมไปข้างหลังบอสจิ๊กกระเป๋าสตางค์ไปให้นักเลง มันยิ้มบอกให้ไปหาอย่างนี้มาอีกเยอะๆ

    ดินตัดตอนเล่าว่า “บอสสั่งสอนเลี้ยงดูผมมาจนโต แล้วให้งานผมทำ บอสกับมี้...เมียของบอสน่ะครับ พวกท่านดีกับผมมาก ดียิ่งกว่าพ่อแม่แท้ๆของผมอีก” รันฟังแล้วสงสารจนน้ำตาคลอ ดินสลัดอารมณ์ พูดออกตัวยิ้มๆ ว่า “เล่าไปเล่ามา ดราม่าซะแล้ว รันคงจะเบื่อแย่ ผมเล่าเรื่องตลกให้ฟังดีกว่า” รันบอกว่าถ้าไม่ขำดินต้องเลี้ยงข้าวตน “ได้เลยครับ แต่ถ้าขำ รันต้องเป็นคนเลี้ยงนะ”

    แล้วดินก็เริ่มเล่าเรื่องตลกให้รันฟัง แต่เธอไม่ขำ ดินทั้งเล่าและทำหน้าตาให้ตลกจนรันหัวเราะเสียงดัง ทั้งสองคุยกันอย่างถูกคอ จนเริ่มมืด ออกจากร้านกาแฟก็พากันไปที่ร้านเสื้อผ้า ร้านรองเท้า ดินแนะนำให้ซื้ออย่างรู้รสนิยมของเธอ ผ่านร้านอาหารก็ชวนเข้าร้านที่เธอชอบ จนรันแปลกใจว่าเขารู้ได้ไง?

    ผ่านร้านหนังสือก็ซื้อไดอารี่ให้บอกว่าสวยดีคิดว่าเธอน่าจะชอบ บอกว่า “ผมให้รันเอาไว้จดบันทึกเวลาที่เดินทางท่องเที่ยว จนรันถามว่าทำไมเขารู้เรื่องของตน ดีจังทั้งๆที่ตนยังไม่ได้เล่าอะไรให้ฟังเลยสักอย่าง ดินอึกอักไม่รู้จะตอบยังไง

    “หรือว่าดินจะเป็นสายลับมาแอบสืบเรื่องของรัน” รันจ้องหน้าคาดคั้น จนดินตกใจคิดว่าตัวเองถูกจับได้ แก้ตัวว่า

    “รันเชื่อเรื่องพรหมลิขิตรึเปล่าครับ...บางทีคนที่เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อนแต่เขารู้จักหรือรู้ใจเรามากๆ จู่ๆอาจปรากฏตัวขึ้นมาก็ได้”

    นาทีนี้รันรู้สึกว่าไม่ว่าดินพูดอะไรก็น่าฟังน่าเชื่อถือไปหมด ทั้งสองคุยกันอย่างถูกคอ สนุกสนาน มีความสุข

    แต่ทั้งหมดนี้ถูกลีโอติดตามจับจ้องอยู่ตลอดเวลาโดยทั้งสองไม่รู้ตัว!

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    พฤษภา-ธันวา รักแท้แค่เกิดก่อน ตอนจบ รวมพลังทำภารกิจช่วย "ตั้ม" คว้าชัยอีกครั้ง

    พฤษภา-ธันวา รักแท้แค่เกิดก่อน ตอนจบ รวมพลังทำภารกิจช่วย "ตั้ม" คว้าชัยอีกครั้ง
    27 ต.ค. 2564

    06:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพุธที่ 27 ตุลาคม 2564 เวลา 09:17 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์