ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    เรือนริษยา

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    แม้จะเพียรบอกตัวเองให้ตัดใจจากรำเพย แต่ลิตรก็ทำใจไม่ได้ ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจพยายามอีกครั้ง และคาดคั้นให้เธอบอกความรู้สึกที่มีต่อวันชัย รำเพยตกใจมาก สมองมึนงงและสับสนจนเรียบเรียงไม่ถูกว่าควรจะตอบเช่นไร ได้แต่ส่ายหน้าปฏิเสธไปตามที่ใจคิด ลิตรใจลิงโลดเพราะนั่นหมายถึงว่าเขายังมีโอกาส

    ถ้ารำเพยไม่ได้รักมัน แล้วรำเพยจะแต่งงานกับมันทำไม

    รำเพยตอบไปตามความจริงว่าต้องทำตามความ ต้องการของเรไร ลิตรหัวเสียมากสวนกลับเสียงเข้ม

    แล้วหัวใจของรำเพยล่ะ หัวใจมันสั่งให้รำเพยทำอะไร

    สั่งให้รำเพย...ทำทุกอย่างตามคำสั่งพี่เรไร

    ท่าทางและน้ำเสียงเหมือนไม่รู้ร้อนรู้หนาวของรำเพย ทำให้ลิตรโมโหมาก ทุบพวงมาลัยรถเต็มแรง รำเพยทำตัวไม่ถูก ได้แต่เอาน้ำเย็นเข้าลูบ หวังให้เขาคลาย ความโกรธและยอมรับความจริง

    พี่ลิตรคะ...เราทุกคนถูกขีดเส้นชีวิตกั้นไว้แล้วนะคะ ไม่มีใครเปลี่ยนแปลงมันได้

    ลิตรสับสนไปหมด ไม่รู้ว่าควรทำตามสิ่งที่หัวใจปรารถนาหรือยอมให้เรื่องดำเนินตามทางที่เรไรต้องการ ทันใดนั้น...เสียงพ่อเฒ่าก็ผุดในหัว ย้ำว่าชะตาชีวิตเขามีทางเลือกตามที่ต้องการ ลิตรถอนใจหนักหน่วง สุดท้ายก็ตัดสินใจทำตามที่หัวใจเรียกร้อง เหยียบคันเร่งเร็วและแรงไปทางบ้านไม้กลางสวน

    รำเพยหน้าซีดเผือด ใจไม่ดีที่เห็นเขาแล่นรถมาจอดหน้าบ้านไม้เก่าๆกลางสวนร้าง ท่ามกลางฝนฟ้าที่กระหน่ำไม่หยุด ลิตรเดินไปเปิดประตูให้และอ้อนวอนขอความรักจากเธออีกครั้ง

    รำเพย...ให้โอกาสพี่หน่อยเถอะนะ เห็นแก่ความรักที่พี่มีต่อรำเพย ยกเลิกการแต่งงานกับไอ้ตี๋นั่นไปเถอะนะ

    พี่ลิตร...หยุดพูดแบบนี้ได้แล้วนะ พี่เป็นสามีของพี่เรไร พี่ไม่มีสิทธิ์จะพูดแบบนี้กับใครนะ แล้วทั้งหมดที่เกิดขึ้นก็เป็นความต้องการของพี่เรไร ใครก็ขัดคำสั่งพี่เรไรไม่ได้

    พี่ไม่สนใจ พี่แค่อยากให้รำเพยรักพี่ คนอื่นจะเป็นยังไงพี่ไม่สน พี่รู้แค่รำเพยต้องเป็นของพี่เท่านั้น

    ลิตรดึงเธอมาใกล้เพื่อกอดจูบ รำเพยร้องไห้ดิ้นรนผลักไสเต็มกำลัง ไม่อยากให้เขาทำผิดแบบนี้

    อย่าทำแบบนี้นะพี่ลิตร พี่เรไรมีบุญคุณกับพี่นะ ที่พี่สุขสบายทุกวันนี้ก็เพราะพี่เรไร พี่จะทรยศได้ลงคอหรือ

    พี่ไม่สนพี่เรไร ไม่สนใครทั้งนั้น พี่รักรำเพย พี่ทนไม่ได้ที่รำเพยจะเป็นเมียคนอื่น รำเพยต้องเป็นเมียพี่เท่านั้น

    ขาดคำลิตรก็กระชากตัวเธอจากรถ รำเพยขัดขืนแล้วตบหน้าเขาเต็มแรง ลิตรเลือดขึ้นหน้า ตวัดร่างบางในอ้อมแขนพาเข้าบ้าน รำเพยกรีดร้องโวยวายให้ปล่อย แต่ลิตรขาดสติไปแล้ว...ยังไงๆวันนี้เธอก็ต้องเป็นของพี่!

    ค่ำคืนแห่งแรงพิศวาสผ่านพ้นไปแล้ว รำเพยร้องไห้ตาบวม เสียใจเหลือเกินที่อ่อนแอจนทำให้เรื่องเลยเถิด ต่างจากลิตรที่ยิ้มกริ่มอารมณ์ดี แช่มชื่นมากได้สมรักกับหญิงสาวที่หลงรักมานาน สัมผัสอ่อนโยนด้วยความเสน่หาของสามีหมาดๆไม่ทำให้รำเพยเขินอายหรืออบอุ่นใจ แต่กลับทำให้รู้สึกผิดจนต้องหลั่งน้ำตามากกว่า

    ถ้อยคำตัดพ้อต่อว่าของรำเพยทำให้ลิตรหน้าเสีย ทำอะไรไม่ถูกนอกจากทรุดตัวไปนั่งข้างเมียหมาดๆ

    พี่ขอโทษที่ทำร้ายจิตใจรำเพย แต่พี่ทนไม่ได้ พี่เสียรำเพยไปไม่ได้

    ลิตรขยับตัวโอบกอด แต่รำเพยก็สะบัดตัวออกด้วยความรังเกียจ...อย่าให้ฉันรู้สึกผิดมากไปกว่านี้เลย

    ooooooo

    แต่ถึงจะแสดงท่าทางขัดขืนไม่อภัยให้กับการใช้กำลังบังคับของลิตร แต่รำเพยก็ไม่ใช่คนเจ้าคิดเจ้าแค้น จึงเลือกยอมรับความจริงที่เกิดขึ้น และยอมให้ลิตรเข้าใกล้และช่วยทำความสะอาดบ้านบ้าง  แต่ถึงกระนั้นความทุกข์จากความรู้สึกผิดที่ทรยศพี่สาวก็ตามหลอกหลอนไม่เลิก แม้ลิตรจะรักและเอาใจเท่าไหร่ก็ไม่อาจลบล้างได้

    ฝ่ายลิตรใช้เวลากับรำเพยหลายวันให้สมรัก จนเมื่อได้เวลาจึงกลับไปหาเรไรที่เรือนรัตนะ เศรษฐินีเจ้าของโรงสีอาละวาดใส่สามีทันทีที่เขามาถึง โวยวายใหญ่ที่หายหน้าหายตาไปหลายวันไม่ยอมกลับบ้าน ลิตรเตรียมใจและข้อแก้ตัวไว้แล้ว จึงยิ้มกว้างกระชากใจเข้าสู้ พร้อมกับเดินไปกอดเรไรไว้ราวกับรักเสียเต็มประดา

    ผมขอโทษครับ ที่หายไปโดยไม่ได้บอกพี่ล่วงหน้า แต่ผมไปทำงานที่น่าสนใจมานะครับ ถ้าสำเร็จ...พี่เรไรก็จะมีกำไรจากที่ดินติดจำนองที่พี่ถือไว้อีกหลายสิบล้านเลยนะครับ

    น้ำเสียงออดอ้อนและท่าทางเอาอกเอาใจของลิตรทำให้เรไรหายโกรธเป็นปลิดทิ้ง ไม่เอะใจเลยว่าสิ่งที่เขาบอกจะไปทำเป็นเรื่องที่ทำให้ช้ำใจตาย แต่กลับคิดว่าสามีพยายามแบ่งเบาภาระและช่วยทำมาหากิน ลิตรย่ามใจเมื่อภรรยาสาวแก่มีท่าทางอ่อนลงมาก จึงโอ้โลมปฏิโลมด้วยภาษากายสำทับ...ต้องทำให้ตายใจให้สนิท!

    ฟากชิดเพิ่งกลับจากเยี่ยมญาติต่างจังหวัด เลยนำของฝากไปให้นวลในครัว แม่ครัวใหญ่ประจำเรือนรัตนะถามถึงงานแต่งของรำเพยกับวันชัย ชิดเลยเล่าว่าเรไรจะจัดงานแต่งงานให้โดยไม่ต้องมีฤกษ์ เพราะพระท่านบอกว่ารำเพยไม่มีดวงแต่งงาน นวลอึ้งไปเล็กน้อย เพราะสังเกตท่าทางแปลกๆระหว่างลิตรกับรำเพยตลอด เลยเห็นดีเห็นงาม อยากให้เรไรจัดการแต่งงานให้น้องสาวออกเรือนไปเสีย ก่อนที่จะมีเรื่องบัดสีเกิดขึ้นในเรือนรัตนะ

    ชิดอดคิดระแวงตามนวลไม่ได้ ภาพเหตุการณ์ก่อนหน้าและในวันแต่งงานของเรไรเวียนกลับมาในหัวอีกครั้ง เขาพยายามจับสังเกตลิตร แต่ก็ไม่พบสิ่งผิดปกติอะไร นอกจากอารมณ์ที่ดูเหมือนจะดีเป็นพิเศษของลิตร

    แต่สิ่งที่ชิดคิดไม่ถึงคือลิตรหน้าชื่นตาบานออกจากเรือนรัตนะทุกวัน เพราะจะได้มีโอกาสไปพลอดรักกับรำเพยในช่วงสายหรือบ่ายของทุกวัน ลิตรแทบสำลักความสุขตาย ต่างจากรำเพยที่แม้จะทำใจปล่อยเลยตามเลย แต่ความรู้สึกผิดต่อเรไรก็ยังอยู่ ได้แต่นอนหลับทั้งน้ำตาทุกคืนที่ต้องกลายเป็นคนทรยศพี่สาวผู้มีพระคุณ

    ในขณะที่ลิตรสมหวังในรักกับรำเพย เรไรต้องหน้าเสียเมื่อได้ยินข่าวร้ายจากวันชัยที่มาตามหาคู่หมั้นสาว เรไรไม่อยากเชื่อว่าน้องสาวจะหายตัวไป คาดคั้นวันชัยใหญ่เพราะกลัวรำเพยจะถูกรังแกจนทนไม่ไหวมากกว่า

    ไม่มีใครทำอะไรหรอกครับพี่เรไร เพราะรำเพยไม่ได้ไปที่บ้านผม วันนี้ผมก็ตั้งใจมาถามว่าทำไมเธอถึงไม่ไป

    เป็นไปไม่ได้ รำเพยไม่ได้อยู่ที่เรือนรัตนะแล้ว เขาเก็บเสื้อผ้าไปแล้ว เขาก็ต้องไปอยู่บ้านเธอสิ

    วันชัยส่ายหน้าน้อยๆแทนคำตอบ เรไรเริ่มเป็นกังวล รีบกลับบ้านไปบัญชาการให้คนงานช่วยกันตามหารำเพย เมื่อลิตรกลับมาถึงก็ตกใจหน้าเสีย แต่แกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องและเดือดเนื้อร้อนใจไปด้วย เรไรทุกข์ใจมาก พยายามคิดหัวแทบแตกว่าน้องสาวคนเดียวจะหนีไปตกระกำลำบากที่ไหน ลิตรตีหน้าซื่อปลอบเสียงอ่อน

    พี่เรไร...ใจเย็นๆก่อนครับ ค่อยๆคิด น้องรำเพยไม่ใช่คนเก่งกล้า แต่ก็ไม่ใช่คนโง่นะครับ เขาอาจจะ...”

    คำพูดน่าสงสัยของสามีทำให้เรไรนิ่วหน้า แต่ซักเท่าไหร่ลิตรก็ยืนกรานไม่รู้เรื่องอะไร เรไรถอนใจหนักหน่วง มั่นใจว่าน้องสาวเป็นคนหัวอ่อน ไม่มีทางขัดคำสั่งเธอแน่ ลิตรพยักหน้าเห็นด้วย รีบเสนอตัวช่วยตามหาเพื่อกลบเกลื่อนร่องรอยพิรุธ เรไรไม่ทันสังเกตท่าทางแปลกๆ ได้แต่ขอบใจสามีที่มีน้ำใจช่วยเหลือ

    ooooooo

    ชิดกังวลและเป็นห่วงรำเพยไม่ต่างจากเรไร แต่เพียรตามหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอตัวสักที เรไรหมด อาลัยตายอยาก ความรู้สึกผิดถาโถม เพราะเข้าใจว่าตัวเองมีส่วนผิดที่กดดันน้องจนหนีเตลิด

    ฝ่ายลิตรเฝ้ามองความทุกข์ใจของเรไรด้วยอาการสมใจแถมลักลอบไปหารำเพยติดต่อกันเป็นเดือนๆจนเธอตั้งท้องรำเพยหน้าเสียสับสนไม่รู้ว่าควรดีใจหรือเสียใจต่างจากลิตรที่ดีใจเนื้อเต้น

    เราจะมีลูกด้วยกันแล้วพี่จะมีลูกกับผู้หญิงที่พี่รักต่อไปนี้ชีวิตของนายลิตรจะสมบูรณ์พร้อมทุกอย่างจะไม่ใช่ไอ้ลิตรที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าไร้ครอบครัวอีกต่อไป

    ความจริงเรื่องท้องทำให้รำเพยหงุดหงิดเป็นพิเศษยิ่งต้องอยู่แต่ในบ้านสวนไม่ได้ออกไปเดินเล่นให้ผ่อนคลายอารมณ์เหมือนแต่ก่อนเลยยิ่งหัวเสียหนักลิตรแวะมาหาพยายามเอาอกเอาใจอย่างไม่เบื่อหน่าย

    รำเพยอยากได้อะไรไหมเสื้อผ้าสร้อยคอต่างหูหรืออะไรดีเดี๋ยวพี่ซื้อมาให้

    รำเพยไม่ขัดขืนที่เขากอดแต่เว้าวอนให้เขาทำตามที่ต้องการแทนรำเพยอยากออกไปข้างนอกบ้างได้ไหมจ๊ะอยู่แต่ในนี้ทุกวันรำเพยเบื่อนะจ๊ะพี่ลิตรให้รำเพยออกไปเที่ยวบ้างนะอย่าขังรำเพยไว้อย่างนี้เลย

    ลิตรใจอ่อนยวบเมื่อถูกเมียรักอ้อนเสียงอ่อน เสียงหวานจำต้องทำตามที่ขอในวันถัดมาโดยไม่สังหรณ์ใจเลยว่าเรไรกับชิดจะบุกไปค้นบ้านสวนตามที่ตำรวจแจ้งมาเพราะได้รับเบาะแสจากชาวบ้านละแวกนั้นว่ามีคนหน้าตาคล้ายกับรำเพยอาศัยอยู่

    ระหว่างที่ลิตรกับรำเพยใช้เวลาด้วยกันอย่างมีความสุขเรไรกับชิดค้นบ้านสวนจนทั่วแต่ไม่พบอะไรน่าสงสัยเรไรหงุดหงิดมากแต่ต้องพยายามข่มไว้จนเมื่อเห็นนาฬิกาข้อมือล้อมเพชรของลิตรที่เธอเคยให้เขาเมื่อไม่นานมานี้บนพื้นบ้านก็ถึงกับชะงักช็อกสุดขีดเพราะจำได้ดีว่าเป็นของใคร

    เรไรถือนาฬิกาล้อมเพชรเรือนหรูของลิตรกลับไปที่เรือนรัตนะด้วยสีหน้าเจ็บแค้นภาพในอดีตตอนลิตรพยายามเข้าหารำเพยหลายครั้งทั้งก่อนและในวันแต่งงานผุดในหัวอีกครั้งความระแวงที่เคยเลือนหายกลับคืนมาใหม่จนต้องปานาฬิกาของสามีลงพื้นระบายความแค้น...เธอทำกับพี่แบบนี้ได้ยังไงลิตร!

    แต่ถึงกระนั้นความรักที่มีต่อสามีก็ไม่จางหายง่ายๆเรไรตัดสินใจส่งชิดไปตามหาหลักฐานเพื่อมัดตัวลิตร

    จับตาดูลิตรไว้เขาก้าวออกจากบ้านหลังนี้เมื่อไหร่แกต้องตามไปแล้วกลับมารายงานฉันทุกครั้งเข้าใจไหม

    ชิดพยักหน้ารับคำแล้วรีบทำตามคำสั่งเริ่มตั้งแต่ลิตรออกจากบ้านไปโรงสีแล้วมาหยุดที่บ้านสวนซึ่งเขาเคยมาสำรวจกับเรไรเมื่อวันก่อนภาพรำเพยท้องโตนั่งร้อยมาลัยโดยมีลิตรพะเน้าพะนอไม่ห่างทำให้ชิดอึ้ง

    คิดถึงพี่หรือนี่พี่ก็มาแล้วไงขอหอมให้หายคิดถึงหน่อย

    โธ่พี่ลิตร...ถ้าพี่เรไรรู้เรื่องที่รำเพยท้องรำเพยจะทำอย่างไรดี

    ลิตรหุบยิ้มเครียดไม่ต่างกันพี่ก็ไม่รู้เหมือนกันแต่ตอนนี้รำเพยอย่าเพิ่งคิดเรื่องพวกนี้เลยนะทำใจให้สบายนะจ๊ะ...เพื่อลูกของเราพี่รับรองจ้ะว่าจะดูแลรำเพยกับลูกให้ดีที่สุดเท่าที่พี่จะทำได้นะจ๊ะ

    รำเพยยิ้มบางๆอย่างยอมรับถึงไม่รักแต่อย่างน้อยลิตรก็ได้ชื่อว่าเป็นพ่อของลูกชิดแอบมองสองหนุ่มสาวที่บังอาจทรยศเรไรด้วยสีหน้าคาดไม่ถึงไม่อยากจะเชื่อเลยว่ารำเพยกับลิตรจะกล้าทำได้ขนาดนี้

    ooooooo

    แม้จะทำให้เจ้านายสาวใหญ่เสียใจแต่สุดท้ายชิดก็ต้องรายงานตามความเป็นจริงเรไรเจ็บปวดมากกับสิ่งที่ได้ยินภาพความรักที่เคยมีต่อสามีพังทลายไม่มีเหลือราวกับโลกถล่มลงมาทับตัวเธอจนแทบขยับตัวไม่ไหวชิดพยายามปลอบแต่เหมือนไม่ได้ผลเพราะเจ้านายสาวใหญ่อาละวาดหนักขว้างปาข้าวของระเนระนาดไปหมด

    เรไรร้องไห้ปิ่มว่าใจจะขาดมันทำแบบนี้กับฉันได้ยังไงชิด...มันทำได้ยังไงฉันเป็นพี่สาวแท้ๆของมันมันแย่งผัวพี่สาวที่เลี้ยงดูมันมากับมือเหมือนพ่อแม่มันได้ยังไง...มันกับฉันคงอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้ชิด...แกต้องไปฆ่ามัน

    ชิดตกใจสุดขีดไม่อยากเชื่อว่าเจ้านายสาวใหญ่จะโกรธแค้นจนสั่งไปฆ่าน้องสาวคนเดียวแบบนี้

    อีรำเพย...อีน้องทรยศในเมื่อมันกล้าหักหาญน้ำใจฉันฉันก็ไม่คิดว่ามันเป็นน้องเหมือนกันมีมันต้องไม่มีฉัน!”

    ท่าทางลังเลของชิดทำให้เรไรยิ่งโมโหย้อนถามเสียงเย็นว่าเธอเคยมีบุญคุณกับเขาเท่าไหร่ชิดสะดุ้งละล่ำละลักบอกว่าเธอเป็นผู้มีพระคุณใหญ่หลวงใช้เท่าไหร่ก็คงไม่หมดในชาตินี้

    ถ้าอย่างนั้นแกก็ไปกำจัดหนามยอกอกให้ฉันอย่าให้มันอยู่เป็นหอกข้างแคร่ทิ่มแทงหัวใจฉันอีกต่อไป

    ขาดคำก็เขวี้ยงนาฬิกาล้อมเพชรลงพื้นแตกกระจายลิตรผ่านมาเห็นและทันได้ยินประโยคอาฆาตของภรรยาพอดีหน้าเสียเมื่อคิดว่ารำเพยกำลังตกอยู่ในอันตราย...หรือว่าเขาต้องตัดสินใจทำบางอย่าง

    คำสั่งฆ่ารำเพยของเรไรทำให้ลิตรเครียดจัดไหนจะอารมณ์ฉุนเฉียวของรำเพยที่ท้องแก่ใกล้คลอดเต็มทนจนตัดพ้อกับเขาบ่อยครั้งว่าเมื่อไหร่จะให้เธอออกจากบ้านสวนอุดอู้สักทีลิตรชั่งใจไม่นานก็ตัดสินใจไปขุดห่อกิ่งรำเพยแห้งของพ่อเฒ่าจากใต้ต้นรำเพยในเรือนรัตนะ ...ถึงเวลาแล้วที่จะต้องใช้งานเพื่อโชคชะตาที่ดีขึ้นของฉันเสียที

    ฝ่ายเรไรคลั่งหนักไม่อยากเชื่อว่าน้องสาวคนเดียวที่เคยรักและเชื่อฟังเธอตลอดจะกล้าทรยศหักหลังอย่างเลือดเย็นขนาดนี้แต่ถึงกระนั้นภาพความดีในอดีตของรำเพยก็ทำให้ลังเลใจสุดท้าย...ความรักและฤทธิ์หึงแรงหวงที่มีต่อลิตรซึ่งมีมากกว่าเลยยืนยันจะทำตามความตั้งใจเดิม...รำเพย...แกไม่สมควรมีชีวิตอยู่อีกต่อไป!

    ลิตรวางแผนกำจัดเรไรอย่างรอบคอบตีหน้าตายเมื่อเจอกับเธอในค่ำวันเดียวกันทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่แววตาลุกโชนด้วยความแค้นส่วนเรไรก็ไม่น้อยหน้าเจ็บจี๊ดในอกที่เห็นเขายิ้มหวานและเข้ามากอดเหมือนเคยราวกับไม่มีเรื่องปิดบังยิ่งเขาถามไถ่ด้วยความห่วงใยยิ่งสะเทือนใจได้แต่ตอบกลับเสียงเรียบแต่แฝงความนัย

    พี่ไม่เป็นไรห่วงก็แต่รำเพยไม่รู้ไปอยู่ที่ไหนชาตินี้ถ้าไม่มีโอกาสได้อยู่ร่วมกันอีกก็ขอให้รำเพยไปสบาย!”

    ลิตรขบกรามแน่นเข้าใจความนัยของเธอดีแต่ยังทำใจเย็นโต้กลับด้วยคำพูดออดอ้อนเสียงหวาน

    พี่เรไรช่างเป็นพี่สาวที่แสนดีอะไรเช่นนี้เอาแต่พูดถึงแต่น้องรำเพยไม่ห่วงผมบ้างหรือไง

    ห่วงสิ...ทั้งรักทั้งหวงไม่ยอมให้เธอเป็นของใครพี่ถึง...”

    เรไรพูดไม่ออกในใจเต็มไปด้วยความแค้นที่เขาโกหกหน้าตายส่วนลิตรรีบพูดตัดบทเหมือนจะสั่งลา

    พอเถอะครับพี่ไม่ต้องบอกผมก็รู้พี่เหนื่อยมามากพอแล้วถึงเวลาที่พี่ควรจะพักผ่อนเสียที

    ลิตรของพี่...เพื่อจะได้อยู่กับเธอพี่ยอมแล้วยอมทำทุกสิ่งทุกอย่างอย่าทำให้พี่เสียใจอีกนะ...อย่าทำอีก

    ถ้อยคำเหมือนขอร้องของเรไรไม่ทำให้ลิตรสำนึกหรือเปลี่ยนใจ...ยังไงวันนี้แกก็ต้องตายอีแก่!

    ooooooo

    เรไรหลับไปแล้วด้วยใจที่อ่อนล้าความเครียดที่สั่งสมมานานหลายวันทำให้ผล็อยหลับอย่างง่ายดายแต่แล้วเศรษฐินีใหญ่ก็ต้องสะดุ้งตื่นกลางดึกเบิกตาโพลงด้วยความทรมานเพราะหายใจไม่ออกมือทั้งสองไขว่คว้าหาความช่วยเหลือแต่ก็ไม่มีใครเห็นหรือโผล่มาหาสุดท้ายเลยต้องตายอย่างอเนจอนาถในห้องนอนตัวเอง

    ลิตรรอจนร่างเรไรแน่นิ่งจึงค่อยๆออกจากมุมมืดในห้องเดียวกันมาเปิดหน้าต่างแล้วหยิบเตาเล็กๆสำหรับจุดกำยานออกจากห้องไปทิ้งให้เรไรนอนตายอย่างเดียวดาย...ไม่เหลือใครแม้แต่ช่วงลมหายใจสุดท้ายของชีวิต

    เวลาเดียวกันที่บ้านสวน...รำเพยกรีดร้องด้วยความทรมานไม่ต่างกันความปวดที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆเพราะใกล้คลอดทำให้แทบขยับไปไหนไม่ได้ไม่นานหลังจากนั้นก็ได้กรี๊ดลั่นบ้านพร้อมเสียงร้องแรกเกิดของเด็กที่เพิ่งคลอดออกมา

    รำเพยอุ้มลูกเข้ามาในเรือนรัตนะหนึ่งอาทิตย์หลังจากนั้นน้ำตานองหน้าเมื่อเห็นภาพถ่ายของเรไรที่กลางบ้านความรักความผูกพันที่เคยมีทำให้ทำใจไม่ได้ที่พี่สาวต้องจากไปอย่างกะทันหันขนาดนี้ไหนจะความผิดของตัวเองอีกที่ปล่อยตัวปล่อยใจให้เรื่องเลยเถิดกลายเป็นคนทรยศหักหลังแย่งสามีของพี่สาวไปอย่างหน้าไม่อาย

    ฉันขอโทษ...ฉันทำผิดต่อพี่แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้เลย

    อย่าเสียใจไปเลยรำเพยพี่เรไรเขาไปดีแล้วนะหมอบอกว่าพี่เขาหัวใจวายเฉียบพลันลิตรปลอบแกนๆ

    ไม่...เป็นไปไม่ได้พี่เรไรไม่ได้เป็นโรคหัวใจพี่เรไรยังแข็งแรงดีตอนฉันไปจากที่นี่จู่ๆจะมาตายได้ยังไง

    หักห้ามใจเสียบ้างเถอะรำเพยไหนๆพี่เรไรก็ตายไปแล้วต่อไปรำเพยจะกลับมาอยู่ที่นี่เหมือนเดิมนะจ๊ะ

    ลิตรจับมือรำเพยด้วยความดีใจจะได้ครอบครองทุกสิ่งทุกอย่างโดยไม่มีเรไรมาเป็นอุปสรรคอีกน้ำเสียงร่าเริงไม่เหมือนสามีที่ภรรยาเพิ่งตายของลิตรทำให้รำเพยเอะใจโพล่งออกไปว่าเรไรไม่น่าจะหัวใจวายแต่ตายเพราะสาเหตุอื่นมากกว่าลิตรตกใจหน้าซีดอย่างคนมีพิรุธรำเพยเลยคาดคั้นใหญ่ให้เขาเล่าเรื่องทั้งหมด

    พูดความจริงสิพี่ลิตรฉันอยากได้ยินจากปากพี่ถ้าพี่รักฉันจริงอย่างที่พร่ำบอกตลอดเวลาที่กักขังฉันไว้เป็นเมียพี่ต้องไม่โกหกฉันพี่ทำอะไรกับพี่เรไรบอกมาสิ...บอกฉันมา

    รำเพยร้องไห้ปานใจจะขาดลิตรรู้สึกแย่มากแต่เป็นตายร้ายดีอย่างไรก็จะไม่มีวันบอกความจริงเรื่องเรไร

    คำยืนยันของลิตรว่าเรไรตายเพราะหัวใจวายไม่ได้ทำให้รำเพยเชื่อแม้แต่น้อยแต่หาหลักฐานไม่ได้เลยต้องนิ่งเฉยความคิดถึงพี่สาวถาโถมจนต้องไปนั่งในห้องนอนของเรไรก้มลงกราบหัวเตียงเพื่อกล่าวอำลาเป็นครั้งสุดท้ายร่างโปร่งแสงของเรไรมองมาจากมุมห้องด้วยสายตาชิงชังแต่เมื่อเห็นท่าทางสำนึกผิดของน้องสาวแววตาจึงอ่อนแสงลงความโกรธเกลียดค่อยๆเลือนหายกลายเป็นความสงสารและห่วงใยแทน...ต้องเข้มแข็งนะรำเพย

    ฝ่ายลิตรพยายามทำตัวเป็นปกติและเข้าหารำเพยเหมือนที่เคยทำตอนอยู่บ้านสวนแต่รำเพยไม่ยอมเจอหน้าและเก็บตัวอยู่แต่ในห้องหมกมุ่นกับการเลี้ยงนันทนัชลูกสาวที่ยังแบเบาะจนลิตรเริ่มหงุดหงิดแต่ทำอะไรไม่ได้เพราะรักเมียเกินกว่าจะทำร้ายจิตใจให้เคืองกันไปมากกว่านี้

    รำเพยตื่นไปใส่บาตรให้เรไรในเช้าวันถัดมาโดยมีนวลกับชิดช่วยดูแลไม่ห่างเลยทำให้ทราบความจริงในคืนวันเกิดเหตุว่าเรไรนอนตายในห้องตามลำพังนวลเป็นคนเจอศพเรไรเช้าวันต่อมาส่วนลิตรอ้างว่ามีธุระต้องไปนอกเมืองกลางดึกจึงไม่รู้ไม่เห็นซึ่งชิดไม่เชื่อแม้แต่น้อยแต่ไม่กล้าพูดกลัวรำเพยจะเสียใจ

    ooooooo

    ท่าทางแปลกๆเหมือนรู้อะไรบางอย่างของชิดทำให้รำเพยมั่นใจมากว่าเรไรไม่ได้หัวใจวายแต่ถูกฆาตกรรมและบุคคลน่าสงสัยที่สุดก็คือลิตรเพราะใกล้ชิดเรไรที่สุดในฐานะสามีแถมมีแรงจูงใจอีกต่างหาก

    ลิตรอ้าปากค้างความดีใจที่เมียรักมาหาถึงห้องเลือนหายกลายเป็นความหวาดระแวงเมื่อเธอพูดเรื่องการตายของเรไรชายหนุ่มพยายามตั้งสติและแก้ตัวแกนๆเหมือนเคยแต่รำเพยปักใจไปแล้วและพุ่งไปทุบตีเขาอย่างบ้าคลั่ง

    มันจริงใช่ไหมพี่พูดความจริงมาสิว่าพี่ฆ่าพี่เรไรพี่ทำทำไมพี่ทำได้ยังไง

    รำเพยกรีดร้องและลงไม้ลงมือกับสามีไม่หยุดลิตรต้องขืนตัวไว้และรวบตัวเธอมากอดแน่นปากก็พร่ำบอกว่าไม่ได้เป็นคนฆ่าแต่รำเพยไม่เชื่อดิ้นรนเต็มกำลังจนลิตรทนไม่ไหวตัดสินใจสารภาพถึงสาเหตุที่ฆ่าเรไร

    เพราะพี่เรไรจะส่งคนไปฆ่ารำเพยไงล่ะพี่เลยจำเป็นต้องชิงลงมือก่อนแต่รำเพยไม่ต้องห่วงนะพี่เรไรก็เหมือนคนนอนหลับไปเท่านั้นไม่ได้ทรมานอะไรเลย

    พี่ฆ่าพี่สาวฉันพี่ฆ่าผู้หญิงที่มีบุญคุณกับพี่ที่สุดพี่ทำลงไปได้ยังไง

    พี่ทำเพราะรักรำเพยรักลูกของเราเราจะได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขตามประสาพ่อแม่ลูก

    ฉันจะอยู่กับคนที่ฆ่าพี่สาวฉันได้ยังไงฉันจะไปจากชีวิตพี่เหมือนที่พี่เอาชีวิตพี่เรไรไปจากฉัน

    พี่ทำขนาดนี้ถ้ารำเพยทิ้งพี่ลงก็เอาพี่ก็จะเอาชีวิตลูกไปจากรำเพย...อย่าหวังเลยว่าจะได้เห็นหน้าลูกอีก

    ถึงคราวรำเพยอ้าปากค้างด้วยความนึกไม่ถึงบ้างส่วนลิตรผละจากไปอย่างหัวเสียทิ้งรำเพยให้มองตามด้วยความแค้นใจและรู้สึกผิดไม่คิดเลยว่าลิตรจะใจร้ายและเลือดเย็นขนาดนี้

    แต่ถึงจะโกรธที่ถูกต้อนจนต้องสารภาพเรื่องเรไรลิตรก็ไม่หมดรักในตัวรำเพยยังวนเวียนเฝ้าตามหาและเอาอกเอาใจไม่ห่างแต่รำเพยก็หมางเมินด้วยความเฉยชาไม่อยากเห็นหน้าคนโหดร้ายที่ฆ่าพี่สาวเธอได้ลงคอ

    ลิตรทนเห็นเมียรักเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ไหวจึงออกไปขับรถเล่นระบายอารมณ์เลยได้เจอทิพย์ระหว่างทางและช่วยเธอไว้ได้ก่อนจะถูกพ่อเลี้ยงขืนใจทิพย์ถลาไปเกาะข้างหลังเพื่อนชายด้วยท่าทางหวาดกลัวสุดขีดลิตรต่อยพ่อเลี้ยงเธอจนร่วงกับพื้นแล้วขู่ไม่ให้มายุ่งกับทิพย์อีกถ้าไม่อยากเจอดีได้ตายก่อนวัยอันควร!

    ทิพย์ปลื้มใจมากที่ชายหนุ่มซึ่งแอบหลงรักมานานให้ความช่วยเหลือและให้ที่พักพิงยามยากสัญญาจะดูแลและเชื่อฟังเขาทุกอย่างเพราะอยากมีชีวิตที่

    ดีกว่าในบ้านหลังใหญ่อย่างเรือนรัตนะลิตรใช้เสน่ห์ที่มีหว่านล้อมจนทิพย์ยอมทำตามด้วยความเต็มใจพร้อมมอบภารกิจสำคัญให้คือเป็นพี่เลี้ยงนันทนัชเพื่อแยกตัวรำเพยออกจากลูกบ้าง

    รำเพยมองทิพย์ด้วยความหวาดระแวงไม่ยอมให้เข้าใกล้นันทนัชเพราะกลัวลิตรจะส่งมาทำมิดีมิร้ายลิตรพยายามกล่อมไม่ให้คิดมากแล้วแนะนำทิพย์ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

    ไม่เป็นไรหรอกรำเพยไม่ต้องตกใจนะจ๊ะนี่ทิพย์...พี่พามาช่วยรำเพยเลี้ยงลูกของเรารำเพยจะได้ไม่เหนื่อย

    รำเพยไม่ตอบรับใดๆแล้วอุ้มลูกจากไปทิพย์มองตามหน้าเสียลิตรรีบตัดบทเร่งให้เธอทำตามที่รับปาก

    ถ้าทิพย์อยากอยู่บ้านนี้อยากช่วยฉันจริงๆทิพย์ต้องทำให้รำเพยไว้ใจ

    ความอยากอยู่ในเรือนรัตนะทำให้ทิพย์พยายามมากขึ้นหมั่นโผล่หน้าไปให้เห็นและเสนอตัวช่วยเหลือทุกอย่างจนได้รับความไว้ใจมากขึ้นรำเพยยอมให้ทิพย์ดูแลนันทนัชบ้างจนก่อให้เกิดสายใยบางๆระหว่างกันจนถึงปัจจุบัน

    เพราะมีโอกาสใกล้ชิดทำให้ทิพย์เห็นใจรำเพยมากต้องทุกข์ระทมกับความเศร้าโศกเสียใจกับการตายของเรไรอะไรที่พอช่วยหรือทำให้ได้เลยอยากทำให้อย่างน้อยก็เพื่อทดแทนบุญคุณที่ให้ที่พักพิงกับเธออย่างเช่นวันนี้ที่รำเพยถามหานวลให้ช่วยทำกับข้าวใส่บาตรให้เรไร

    ที่นี่ไม่มีใครอยู่แล้วจ้ะคนอื่นๆน่ะลาออกไปหมดแล้วตอนนี้มีแต่ทิพย์กับชิด

    รำเพยอึ้งรู้สึกว้าเหว่ไม่น้อยที่ต้องอยู่ตามลำพังในบ้านหลังใหญ่โดยปราศจากคนคุ้นเคยทิพย์มองมาด้วยความสงสารอาสาทำอาหารแทนเพราะเห็นใจรำเพยที่ต้องอยู่อย่างอ้างว้างและไม่มีคนเข้าใจ

    ฝ่ายชิดเฝ้ามองอาการของรำเพยด้วยความเป็นห่วงเมื่อถูกทิพย์ซึ่งควบตำแหน่งแม่ครัวประจำเรือนรัตนะแทนนวลถามถึงสาเหตุที่รำเพยทะเลาะกับลิตรเลยเผลอหลุดปากพูดตามที่ใจคิด

    เพราะคุณรำเพยเธอรู้อยู่แล้วน่ะสิว่าผู้ชายคนนั้นมันไม่ใช่คนดี...และกูจะอยู่ที่นี่เพื่อรอดูวันที่มันตาย

    ชิดรู้สึกตัวว่าพูดเรื่องไม่ควรออกไปโชคดีที่ทิพย์ได้ยินไม่ถนัดนักและได้แต่สงสัย...คนบ้านนี้มีแต่แปลกๆ

    ooooooo

    สภาพเหมือนหมดอาลัยตายอยากของรำเพยทำให้ลิตรหมดความอดทนในที่สุดปรี่ไปเอาเรื่องและแย่งนันทนัชจากอ้อมแขนเพราะอยากคุยกับเมียรักให้รู้เรื่องเสียทีรำเพยโวยลั่นไม่ยอมเข้าใกล้และแย่งลูกคืนลิตรเลยตามไปดักหน้าโมโหสุดขีดที่เมียรักมองมาเหมือนเขาเป็นคนอื่น

    ท่าทางคุกคามของเขาทำให้รำเพยถอยร่นไม่เป็นท่าด้วยความหวาดกลัวชิดโผล่มาขวางทันเวลาก่อนที่ลิตรจะทำรุนแรงกับรำเพยลิตรโกรธมากลงไม้ลงมือกับคนขับรถเก่าแก่เสียน่วมชิดแทบทรุดแต่ยังพยายามห้าม

    คุณนั่นแหละอย่าเพิ่งมายุ่งกับคุณรำเพยเลยเธอยังไม่ค่อยสบายใจปล่อยเธอไว้สักพักเถอะครับ

    ลิตรไม่หยุดแถมซัดหนักขึ้นจนชิดยืนแทบไม่ไหวรำเพยละล้าละลังอยู่นานแต่เมื่อตั้งสติได้ก็รีบไปขวาง

    หยุดนะ...หยุดเดี๋ยวนี้พี่จะฆ่าคนให้หมดทั้งเรือนรัตนะเลยหรือไง

    คำพูดประกาศิตของเมียรักหยุดลิตรไว้ได้รำเพยมองมาทั้งน้ำตาแล้วผละจากไปอย่างไม่ไยดีลิตรจ้องหน้าชิดอย่างอาฆาตกลัวคนขับรถหนุ่มจะปากมากเรื่องการตายของเรไรอีกแต่เมื่อเห็นสภาพตัวงอลุกไม่ขึ้นของอีกฝ่ายเลยเดินจากไปด้วยความโล่งใจทิ้งชิดให้มองตามแค้นๆ...ฉันจะรอดูความตายของแกไอ้ลิตร!

    ฟากทิพย์ไม่รู้เรื่องสาเหตุแท้จริงที่รำเพยกับลิตรต้องทะเลาะกันได้แต่ดูแลทั้งสองฝ่ายด้วยความเห็นอกเห็นใจแม่ครัวคนใหม่ของเรือนรัตนะตั้งหน้าตั้งตาทำอาหารเอาอกเอาใจเจ้านายหนุ่มแต่ลิตรกลับทานไม่ลงกลุ้มใจที่รำเพยไม่ยอมเข้าใกล้แถมยังทำหมางเมินใส่เหมือนโกรธกันมาเป็นร้อยชาติ

    ทิพย์คุกเข่าข้างๆเขาปลอบโยนเสียงอ่อนทิพย์เข้าใจคุณผู้ชายค่ะตอนนี้คุณรำเพยเธออาจจะยังทำใจไม่ได้เรื่องคุณเรไรแต่อีกหน่อยเธอก็น่าจะเข้าใจว่าที่คุณลิตรทำทั้งหมดก็เพราะว่ารักเธอมาก

    แล้วทำไม...รำเพยไม่เข้าใจฉันล่ะทิพย์ทำไมรำเพยไม่ดีกับฉันเหมือนกับเธอ

    ลิตรก้มลงจูบเธออย่างอ่อนหวานและเผลอไผลทิพย์เหมือนคนละเมอยอมให้เขาทำตามที่ปรารถนาจนเมื่อเขาผละไปจึงยกมือจับปากตัวเองเขินๆความรู้สึกที่เคยจางหายหวนคืนมาอีกครั้งโดยเฉพาะความรู้สึกอ่อนหวานเมื่อได้อยู่ใกล้ชิดลิตรเมื่อได้เจอรำเพยหลังจากนั้นจึงเริ่มรู้สึกตัวและพยายามบอกให้อีกฝ่ายทานข้าวและพักผ่อนบ้าง

    ฉันกินอะไรไม่ลงยิ่งเห็นหน้าเขาคอฉันก็ตีบตันไปหมดแทบหายใจไม่ออกฉันไม่รู้ว่าจะทนอยู่อีกนานแค่ไหน

    คุณรำเพยไม่คิดจะให้อภัยคุณผู้ชายบ้างเลยหรือคะ

    ฉันไม่เอาเขาเข้าคุกแล้วฉันยังต้องอภัยให้อีกหรือแค่นี้ฉันก็รู้สึกผิดต่อพี่เรไรมากพอแล้ว

    รำเพยปาดน้ำตาแล้วอุ้มนันทนัชจากไปทิพย์ได้แต่ถอนใจหนักหน่วงเห็นใจแต่ไม่รู้จะช่วยยังไง

    ความขัดแย้งของสองสามีภรรยาเจ้าของเรือนรัตนะเลวร้ายถึงขีดสุดในวันถัดมาเมื่อลิตรทนไม่ไหวบุกมาหาเมียรักถึงห้องแย่งลูกสาวจากอ้อมกอดและส่งให้ทิพย์ดูแลแทน

    เลิกเอาลูกมาเป็นข้ออ้างหนีฉันเสียทีเธอเป็นเมียฉันนะรำเพยเธอต้องทำหน้าที่เมีย

    ฉันไม่อยากทำไม่ทำอีกแล้ว

    แต่เธอต้องทำเพราะฉันยังรักและต้องการเธออยู่คนอย่างนายลิตรไม่ยอมให้ใครมาปฏิเสธเด็ดขาด

    เสียงนันทนัชร้องไห้จ้ารำเพยผวาหาใจแทบแหลกสลายแต่ลิตรขวางไว้แล้วไล่ให้ทิพย์อุ้มลูกออกไปส่วนตัวเองหันไปรับมือกับเมียรักที่ลงไม้ลงมือกับเขาอย่างบ้าคลั่งแผดเสียงลั่นบ้านให้ส่งลูกคืนแต่ลิตรไม่ยอมและช้อนตัวเมียรักเข้าห้องไปทำหน้าที่เมียอย่างที่ตั้งตารอมานาน

    ทิพย์มองตามน้ำตาร่วงรู้ดีว่าลิตรทำอะไรกับรำเพยในห้องได้แต่ข่มใจรับสภาพว่าเป็นได้แค่คนที่เขาจ้างมาทำงานเท่านั้น...ส่วนรำเพยมาหาทิพย์ถึงห้องหลังจากนั้นไม่นานโวยวายเสียงเข้มให้ส่งลูกคืนทิพย์ถอนใจเหนื่อยหน่ายเปิดประตูให้อีกฝ่ายแต่ยืนกรานไม่คืนนันทนัชเพราะเป็นคำสั่งของลิตรรำเพยโมโห ลงไม้ลงมือกับทิพย์เป็นครั้งแรกลิตรต้องเข้ามาห้ามแล้วลากเมียรักออกไปทิ้งทิพย์ให้นอนหมดแรงกับพื้นในสภาพยับเยินที่สุด

    แต่ถึงจะแทบยืนไม่ไหวความอยากรู้ก็ทำให้ทิพย์พยุงร่างสะบักสะบอมตามไปดูลิตรกับรำเพยถึงห้องทันได้ยินลิตรกล่อมให้เมียรักเข้าใจว่าทำทุกอย่างเพื่อความสุขของเธอกับลูกทิพย์ตกใจมากเพราะไม่เคยรู้เรื่องลิตรฆ่าเรไรมาก่อนส่วนรำเพยต่อว่าลิตรอย่างไม่ไว้หน้าว่าเพราะความเห็นแก่ตัวของเขาทำให้เรื่องวุ่นวายไปหมด

    ใช่สิ...พี่มันเลวพี่ฆ่าพี่เรไรแต่ที่พี่ทำลงไปทั้งหมดเพราะใครเพราะพี่รักรำเพยใช่ไหม

    อย่ามาโทษฉันนะใจพี่มันอำมหิตพี่ทำทุกอย่างเพื่อสนองตัณหาของตัวเองทั้งนั้นไม่ว่าจะเงินทองหรือความรักถ้าพี่รักฉันจริงอย่างปากพูดก็ปล่อยฉันกับลูกไปสิพี่ทำได้ไหม...ไม่งั้นฉันจะไปแจ้งตำรวจว่าพี่ฆ่าพี่เรไร

    ดี...ถ้ารำเพยไปหาตำรวจก็อย่าหวังเลยว่าชาตินี้จะได้เจอหน้าลูกอีก

    ลิตรผลุนผลันออกไปแล้วไม่ทันเห็นทิพย์ที่หลบไปซ่อนตัวในมุมมืดได้ทันหวุดหวิดส่วนรำเพยร้องไห้คร่ำครวญด้วยความแค้นใจ...เจ็บใจนักที่ตัวเองอ่อนแอเรียกร้องหรือทำอะไรเพื่อตัวเองกับพี่สาวไม่ได้เลย

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    สมบัติมหาเฮง EP.8 เมธีและพวก ตามหาบันทึกจนเจอ แต่ถอดความไม่ได้

    สมบัติมหาเฮง EP.8 เมธีและพวก ตามหาบันทึกจนเจอ แต่ถอดความไม่ได้
    30 ก.ย. 2563

    03:15 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันพุธที่ 30 กันยายน 2563 เวลา 06:56 น.