ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    เรือนริษยา

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    ฤทัยหอบร่างอ่อนเปลี้ยกลับไปแล้ว สร้างความสะใจให้แก่ทิพย์เป็นอย่างมากที่แก้เผ็ดได้ แฟนต้าไม่รู้เรื่อง รีบไปประคองแม่ครัวใหญ่ด้วยความเป็นห่วง นึกโกรธฤทัยแทนที่ใจร้ายทำกับคนเก่าแก่ได้ลงคอ ทิพย์ปั้นหน้ายิ้มเศร้า ส่ายหน้าบอกไม่คิดมาก เพราะยิ่งกว่านี้ก็เคยเจอแล้ว...แค่นี้ยังไม่ถึงครึ่งกับที่พวกเขา

    เคยทำกับน้าหรอกค่ะ!

    ท่าทางหงอของทิพย์ทำให้แฟนต้าเชื่อสนิทว่าฤทัยจงใจมาหาเรื่อง และอดไม่ได้ต้องโทร.ไปฟ้องนันทนัชให้จับตาดูแม่เลี้ยงอย่างใกล้ชิด ไม่ให้ออกมาอาละวาดทำร้ายใครอีก นันทนัชของขึ้น หัวเสียมากที่ทิพย์ต้องมารับเคราะห์ เมื่อเห็นหน้าแม่เลี้ยงในเย็นวันนั้นเลยต่อว่าอย่างไม่ไว้หน้า

    คุณนั่นแหละโรคจิต น้าทิพย์เขาก็อยู่ของ

    เขาดีๆ ยังจะตามไปไล่กัดเขายังกับหมาบ้า ป่วยหรือเปล่า

    แกสิหมาบ้า โรคจิต อีลูกพ่อไม่รัก มีแม่ก็จิตวิปริต

    คำพูดแทงกลางใจของแม่เลี้ยงทำให้นันทนัชเจ็บแปลบ และโกรธมากที่แม่ถูกเอามาพูดถึงอย่างเสียๆหายๆ

    ก็หรือไม่จริง ชีวิตแกมันน่าสมเพชรู้ไหม แม่ก็ไม่อยากเลี้ยง ชิงฆ่าตัวตายไปซะอย่างนั้น พ่อก็ไม่สนใจ แล้วไง...ชีวิตแกไม่เห็นจะเหลืออะไรเลย นอกจากอีคนใช้เมียเก็บของพ่อแกคนเดียว

    ปากสกปรก สิ่งที่แกคิดแกพูด มีแต่เรื่องชั่วๆทั้ง

    นั้น ฉันจะลากเธอเข้าคุกให้ได้

    เออ...ฉันจะคอยดูว่าฉันจะเข้าคุกก่อน หรือชีวิตแกจะวิบัติก่อนกัน

    นันทนัชสะบัดหน้าไปสงบอารมณ์นอกบ้าน เจ็บใจที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นตัวซวยทำให้แม่ฆ่าตัวตาย ธีร์ซึ่งแวะมาหาด้วยความเป็นห่วง ตรงไปปลอบใจและสัญญาจะดูแลเธอ นันทนัชซาบซึ้งใจมาก ยอมให้เขาจับมือให้กำลังใจ โดยไม่รู้เลยว่ากฤตพนธ์ที่เพิ่งมาถึงแอบมองด้วยความรู้สึกเจ็บแปลบ...ยิ้มขำตัวเองที่คงจะหลงรักเธอเข้าแล้วจริงๆ

    หลังส่งนันทนัชเข้านอน ธีร์ก็ตรงไปหาแฟนต้าที่ร้าน พร้อมคำขอโทษจากนันทนัชที่ฝากมาให้เพื่อนรักเพราะร้านถูกถล่มจนแขกหายหมด แฟนต้าไม่ถือสา โชว์รอยช้ำที่แขนให้ดูพร้อมพูดขำๆว่า ขนาดเข้าไปห้ามยังถูกคนขับรถของฤทัยบีบจนแขนแทบหลุด ธีร์ตกใจมาก คว้าแขนเธอมาทายาให้ แฟนต้าปฏิเสธและขอปิด

    บัญชีก่อน แต่เขาก็บังคับทำให้จนได้ แฟนต้ามองมาด้วยสายตาหวานซึ้งจนธีร์อดเขินเล็กๆไม่ได้

    พี่ธีร์ใจร้าย รู้ก็รู้ว่าต้าชอบ ยังจะมาทำให้หวั่นไหวอีก

    ธีร์ปล่อยแขนเธอทันที ตีหน้าขรึมและขอไป

    รอด้านนอก แฟนต้าอดยิ้มมองตามไม่ได้ นึกถึงท่าทีเป็นห่วงเป็นใยแล้วปลื้ม เมื่อปิดบัญชีเสร็จจึงรีบไปดู ส่ายหน้าเบาๆเมื่อเห็นเขาหลับคาโซฟาไปแล้ว แฟนต้าวางแก้วน้ำที่ตั้งใจยกมาให้บนโต๊ะ ตัดสินใจหยิบกีตาร์โปร่งตัวโปรดมาเล่นเพลงรักเพื่อระบายความรู้สึก

    ธีร์ได้ยินเสียงร้องหวานใสคุ้นหูเลยเริ่มรู้สึกตัว เมื่อเห็นว่าแฟนต้าเป็นคนร้องก็ลุกมาตั้งใจฟัง ยกนิ้วให้เธอด้วยความชื่นชมจากใจจริงที่ร้องได้ไพเราะขนาดนี้ แฟนต้าเบ้หน้าไม่เชื่อนัก ทั้งที่ในใจแอบเต้นแรงด้วยความปลื้ม ธีร์ไม่ได้สังเกตท่าทางนั้น และเปลี่ยนเรื่องมาปรึกษาเรื่องทิพย์ว่ามีท่าทีแปลกๆ

    พี่ติดใจ มันบังเอิญเกินไป ที่อยู่ๆน้าทิพย์จะเข้ามาทำงานในร้านต้า โดยไม่รู้ว่าต้ากับนันเป็นเพื่อนสนิทกัน

    แฟนต้าไม่ค่อยเชื่อ เท่าที่รู้จักทิพย์เป็นคนเงียบๆ ไม่สุงสิงกับใครเลยดูไม่น่ามีพิษภัย แต่คำพูดของธีร์

    ก็ทำให้ฉุกคิด...งั้นเธอคงต้องลองจับตาดูทิพย์สักตั้ง 

    เผื่อถ้ามีอะไรจะได้เตือนนันทนัชทัน

    ooooooo

    นันทนัชประทับใจความห่วงใยและปรารถนาดีของธีร์มาก รู้ดีว่าเขาคิดกับเธอมากกว่าเพื่อน แต่ก็ตอบรับเขาไม่ได้เพราะไม่เคยคิดกับเขาอย่างคนรัก ที่น่าแปลกคือเธอกลับคิดถึงผู้ชายอีกคน...คนที่กลายเป็นครูสอนยิงปืนจำเป็นและเข้ามาวนเวียนในชีวิตเธอบ่อยครั้งจนหัวใจดวงน้อยเริ่มรู้สึกแปลกๆ

    เวลาเดียวกันที่บ้านมานพ...กฤตพนธ์ก็รู้สึกไม่ต่างจากนันทนัช และดูท่าจะหนักหนากว่าด้วยซ้ำ เพราะภาพเธอจับมือถือแขนพร้อมสบตาซึ้งกับธีร์ทำให้เจ็บแปลบไม่น้อย ที่แย่คือภาพรอยยิ้มร่าเริงเหมือนเด็กตอนเธอยิงปืนเข้าเป้าได้ครั้งแรกก็ตามหลอกหลอน...หรือว่าเขาจะหลงรักยายผู้หญิงจอมวีนเหวี่ยงเข้าแล้วจริงๆ

    ฟากทิพย์กลับบ้านสวนด้วยสภาพสะบักสะบอม รอยช้ำบนในหน้าทำให้ชิดถลามาดู ทิพย์เบี่ยงหน้าหลบ บอกเสียงเรียบว่าถูกฤทัยบุกมาเอาเรื่องถึงร้านอาหาร ชิดอยากให้ลาออก แต่ทิพย์ไม่ยอมและจะไม่หนีอีกต่อไป นันทนัชกลับมาแล้วและเธอจะยืมมือช่วยล้างแค้น ชิดกลัวนันทนัชจะไม่ยอมถ้าทราบเรื่องจริงๆ

    ทำไมเธอจะไม่ช่วยล่ะ...ที่คุณนันมีชีวิตรอด

    มาได้จนทุกวันนี้...ไม่ใช่เพราะอีทิพย์นี่เหรอ

    ทิพย์ยิ้มร้าย ภาพในอดีตผุดขึ้นในหัวอีกครั้ง ตอนรำเพยลงไม้ลงมือกับเธออย่างบ้าคลั่งที่ไม่ยอมคืน

    ลูกสาวคนเดียวให้ ทิพย์ไม่กล้าโต้ตอบ แต่ยืนกรานทำตามคำสั่งของลิตรให้ดูแลนันทนัชแทน รำเพยเอะอะโวยวาย ถลาจะแย่งลูกคืน แต่ก่อนที่เรื่องจะวุ่นไปกว่านั้น ลิตรก็มาดึงตัวเมียรักออกไปเสียก่อน

    ทิพย์จำได้ดีว่าเธอแอบตามดูสองผัวเมียเถียงกันในเรือนรัตนะ รำเพยร้องไห้สะอึกสะอื้น ประกาศกร้าวจะเอาลูกคืน ลิตรไม่ยอม ตัดพ้อต่อว่าเธออีกต่างหากว่าไม่ใส่ใจเขาที่เป็นผัวเหมือนเคย

    พี่เคยอยู่ที่ไหน พี่ก็อยู่ที่นั่นแหละ พี่ได้ตายจากใจฉันไปนานแล้ว ตั้งแต่วันที่พี่ฆ่าพี่เรไร

    ใช่...พี่มันเลว แต่ที่พี่ทำลงไปทั้งหมดเพราะใคร...เพราะว่าพี่รักรำเพยใช่ไหม

    อย่ามาโทษฉันนะ ใจพี่อำมหิต พี่ทำทุกอย่างก็เพื่อสนองความตัณหาของตัวเองทั้งนั้น ไม่ว่าเงินทองหรือความรัก ถ้าพี่รักฉันจริงอย่างที่ปากพูดก็ปล่อยฉันกับลูกไปสิ...พี่ทำได้ไหม

    ลิตรปฏิเสธหัวเด็ดตีนขาดจะไม่ยอมให้เมียกับลูกไปจากตนรำเพยเหลืออดขู่จะไปแจ้งความเอาเขาเข้าคุก

    ฉันจะไปบอกตำรวจว่าพี่ฆ่าพี่เรไรคิดว่าฉัน

    ไม่รู้เหรอว่ากิ่งรำเพยในห่อผ้าที่พี่ฝังไว้ในสวนน่ะไว้ใช้ทำอะไร

    ดี...ถ้ารำเพยไปหาตำรวจก็อย่าหวังเลยว่า

    ชาตินี้จะได้เจอหน้าลูก

    รำเพยทรุดตัวกับพื้นร้องไห้โฮอย่างไม่อายลิตรผละไปหาทิพย์ที่เรือนคนใช้สั่งให้พานันทนัชไปหลบที่บ้านสวนกลางป่าจนกว่ารำเพยจะสงบและยอมทำหน้าที่เมียที่ดีทิพย์จำต้องหอบนันทนัชออกจากเรือนรัตนะในคืนเดียวกันนั้นความรักความภักดีที่มีต่อลิตรทำให้ยอมรับปากด้วยความเต็มใจแต่ถึงกระนั้นความเป็นอยู่ของเธอเวลานั้นก็เต็มไปด้วยความยากลำบากและเธอก็ยังจำความรู้สึกนั้นได้ดีจนถึงวันนี้

    ฉันต้องหลบๆซ่อนๆเลี้ยงดูคุณนันอยู่ที่นี่เป็นเดือนๆกว่าคุณลิตรจะมารับกลับไปเรือนรัตนะแกก็รู้ว่าที่นี่เมื่อก่อนมันเปลี่ยวแล้วก็โจรเยอะแค่ไหนเพราะอย่างนั้นมีหรือที่คุณนันจะไม่ปกป้องคนที่มีบุญคุณอย่างฉัน

    ทิพย์ยิ้มร้ายมั่นใจว่านันทนัชต้องช่วยเธอแน่ส่วนชิดถอนใจหนักหน่วงไม่เห็นด้วยแต่ก็เห็นใจทิพย์ไม่น้อย

    กลางดึกคืนเดียวกัน...กฤตพนธ์ถูกเรียกตัวไปปฏิบัติภารกิจจับแก๊งปลอมธนบัตรที่สถานบันเทิงแห่งหนึ่งภานุซึ่งมาร่วมด้วยไม่ได้ห่วงงานเลยแต่กลับแซวเพื่อนรักขำๆเรื่องกนกกรกับนันทนัชกลัวเพื่อนสับรางไม่ทัน

    ตลกมากนะแกทำไมฉันต้องหลบด้วยไม่เห็นต้องหลบเลยฉันชอบใครก็จะไปหาคนนั้น

    โอ๊ย...ตั้งแต่คบกันมาไม่เคยได้ยินแกพูดแบบนี้ถึงสาวคนไหนเลยนี่แสดงว่ากับคนนี้แกถลำลึกแล้วนะโว้ย

    สองหนุ่มคงจะเถียงกันอีกนานถ้าไม่มีเสียง

    ผู้บังคับบัญชาเรียกให้ไปตรวจสอบภายในสถานบันเทิงเสียก่อนแก๊งปลอมธนบัตรตาโตเมื่อเห็นเจ้าหน้าที่รีบแยกย้ายกันหาทางหนีให้วุ่นกฤตพนธ์แบ่งงานลูกน้องทันทีโดยเขาแยกไปกับภานุและกำลังจำนวนหนึ่งค้นด้านในส่วนอีกกลุ่มให้ไปสกัดด้านนอก

    ooooooo

    เวลาเดียวกันภายในห้องลับของสถานบันเทิงเดียวกัน...รณฤทธิ์หน้าเครียดเมื่อเห็นผลบอลทำให้ต้องเสียเงินพนันถึงสองล้านบาทเจ้ามือแหย่ให้เขาจ่ายหนี้ตรงเวลาภายในหนึ่งสัปดาห์รณฤทธิ์กลัวถูกอุ้มจับใจแต่ยังโอ่ว่าเป็นลูกเลี้ยงเศรษฐีโรงสีอย่างลิตรมีเงินมาใช้หนี้ภายในสามวันแน่  เจ้าหนี้เบ้หน้าพร้อมแขวะ...กูจะรอ!

    รณฤทธิ์ผละไปอย่างหัวเสียสะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินเสียงเอะอะและเสียงปืนกฤตพนธ์ผ่านมาเห็นพอดีเลยกุมตัวไว้รณฤทธิ์ขัดขืนและหาทางวิ่งหนีไปด้านหลังทหารหนุ่มถลาตามติดแต่อีกฝ่ายก็รั้นเหลือเกินยอมสู้แต่ไม่ยอมให้จับกุมทันใดนั้น...เชนกับสมหมายที่มาเล่นพนันในสถานบันเทิงเดียวกันวิ่งผ่านมารณฤทธิ์ตะโกนขอให้ช่วยหนีแต่สองมือปืนจำหน้ากฤตพนธ์ได้เลยตัดสินใจวิ่งหนีดื้อๆ

    รณฤทธิ์ถูกกุมตัวได้ในที่สุดโดยมีภานุพาตัวไปโรงพักส่วนกฤตพนธ์รีบตามมือปืนทั้งสองเพราะจำได้แม่นว่าเป็นพวกเดียวกับที่รุมทำร้ายเขาในห้องน้ำร้านแฟนต้าเมื่อวันก่อนเชนกับสมหมายกระโจนขึ้นรถตู้ของลูกน้องเร่งเครื่องแทบตายกลัวจะถูกตามจับกฤตพนธ์มาทันเห็นหลังรถไวๆเลยวิ่งไล่ทั้งกระโดดไปดักหน้าและยิงปืนขู่แต่รถตู้ก็ไม่หยุดเขาตัดสินใจไปดักหน้าสถานบันเทิงแต่สุดท้ายก็คลาดไปอย่างน่าเสียดาย

    ฟากนันทนัชสะดุ้งตื่นกลางดึกเพราะเสียงโหวกเหวกของเดือนที่มาบอกฤทัยกับกนกกรว่ารณฤทธิ์ถูกจับอยู่โรงพักสองแม่ลูกโวยวายลั่นบ้านโทร.หาตัวต้นเรื่องให้จ้าละหวั่นอยากรู้ว่าทำอีท่าไหนถึงถูกจับนันทนัชเงี่ยหูฟังเต็มที่เมื่อได้ยินสองแม่ลูกพูดว่ากฤตพนธ์เป็นคนจับเลยรีบกลับห้องหยั่งเชิงด้วยการส่งข้อความชวนทหารหนุ่มไปกินข้าวแต่รอจนแล้วจนรอดก็ไม่มีข้อความตอบกลับหรือการติดต่อใดๆจากเขาเลย

    ในขณะที่นันทนัชรอด้วยความร้อนใจกฤตพนธ์พูดคุยกับภานุอย่างเคร่งเครียดแม้ภารกิจจะลุล่วง

    ด้วยดีสำเร็จเกินคาดแต่ที่เด็ดกว่าคือสองคนร้ายที่รุมทำร้ายเขาที่ร้านแฟนต้าเมื่อวันก่อน

    ฉันว่าไอ้นี่มันไม่ธรรมดามันต้องขาใหญ่มากๆถึงได้รู้ทางหนีทีไล่ดีมีคนเตรียมพร้อมพาหนีได้ฉลุยแบบนี้ที่เด็ดกว่านั้นฉันได้ยินนายรณเรียกชื่อมันว่านายเชน

    งั้นก็ชัดเลยว่าสองคนนี้รู้จักกันแถมไม่ใช่แค่รู้จักธรรมดาเสียด้วยนายรณต้องสนิทสนมเป็นอย่างดี

    ฉันอยากได้ประวัติของมันแกช่วยจัดการประสานงานขอกับทางตำรวจที

    ได้ครับหัวหน้าว่าแต่...นี่แกกำลังสงสัยใช่ไหมว่าไอ้เชนคนนี้อาจเกี่ยวข้องกับเรื่องที่เกิดขึ้นกับคนในเรือนรัตนะ

    ฉันก็แค่สงสัยไว้ก่อนเพราะจนป่านนี้ตำรวจก็ยังคลำหาตัวไอ้โม่งที่ดักฆ่าคุณนันไม่ได้เลย

    ภานุยิ้มขำแซวว่าเพื่อนรักคงเป็นห่วงนันทนัช

    มากกฤตพนธ์มองมาด้วยสายตาแน่นิ่งภานุรู้แกวกลัวถูกถีบเลยผละไปก่อนทิ้งกฤตพนธ์ให้มองตามอย่างอ่อนใจ...ให้ตายสินี่ฉันเป็นห่วงยายนั่นจริงๆหรือ

    เช้าวันต่อมา...นันทนัชหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูกที่ไม่ได้รับข้อความตอบกลับของกฤตพนธ์เลยคิดจะ

    ไปหาถึงหน่วยแต่กว่าจะได้ออกก็ต้องรบรากับพวกแม่เลี้ยงให้วุ่นเมื่อรณฤทธิ์ซึ่งเพิ่งกลับถึงบ้านพร้อมฤทัยกับกนกกรจ้องจะเอาเรื่องตามประสาคนพาลแต่นันทนัชก็ไม่กลัวแถมขู่ไม่ให้เข้าใกล้อีกต่างหาก

    อย่านะ...อย่าแตะต้องตัวฉันแม้แต่นิดเดียวนายอาจจะตายก่อนมีโอกาสติดคุกอย่าหาว่าฉันไม่เตือนนะ

    รณฤทธิ์ถลาเข้าหาไม่เชื่อว่าผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างนันทนัชจะทำอะไรเขาได้แต่หญิงสาวก็ทำให้ตะลึงเมื่อควักปืนออกจากกระเป๋าถือรณฤทธิ์ถึงกับผวาเช่นเดียวกับฤทัยและกนกกรที่กอดกันกลมนันทนัชยิ้มร่าพร้อมขู่

    ฉันไม่ทำใครง่ายๆแต่อย่าให้ฉันจนตรอกแล้วกันถึงตอนนั้นก็ไม่แน่จำใส่กะลาหัวพวกแกไว้ด้วยใครที่มันทำกับพ่อฉันหรือคนในบ้านฉันเอาไว้ฉันกลับมาเรือนรัตนะครั้งนี้...ฉันเอาจริง

    นันทนัชเก็บปืนลงกระเป๋าแล้วขยับตัวออกจากบ้านทิ้งสามแม่ลูกให้เต้นผางอยากจะถลาตามไปฆ่าให้ตายคามือแต่ต้องข่มไว้กลัวต้องเข้าคุกก่อนได้ครองสมบัติมูลค่าหลายพันล้านของลิตร

    ฝ่ายรณฤทธิ์...แม้จะหัวเสียเพราะถูกนันทนัชหยามแต่ความกังวลเรื่องหนี้สองล้านมีมากกว่าเลยลากแม่ไปคุยในห้องทำงานฤทัยแทบช็อกเมื่อได้ยินจำนวนเงินที่ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนก่อไว้อาละวาดใหญ่โตที่สร้างเรื่องให้เธอเดือดเนื้อร้อนใจเสมอรณฤทธิ์ไม่ยี่หระเสียงบ่นเปรยว่าถ้าอยากให้เขาถูกอุ้มฆ่าก็ไม่ต้องช่วยอะไรแต่หากรักและอยากให้เขามีชีวิตปกติสุขก็ให้เอาเงินปันผลของเธอมาใช้หนี้

    มันจะมีได้ยังไงพวกแกช่วยกันผลาญไปหมดแล้วทุกวันนี้ที่มีกินมีใช้ก็ได้จากเงินเดือนที่คุณลิตรสั่งให้ฝ่ายการเงินโอนเข้าบัญชีทุกเดือนเพราะนังนันคนเดียวอีก้างขวางคอทำให้ฝันของฉันจะได้รับมรดกของคุณลิตรเป็นแม่ม่ายพันล้านต้องกลายเป็นฝันสลายฉันอยากจะฆ่ามันไม่อยากเห็นมันลอยหน้าลอยตาในบ้านหลังนี้อีก

    ไม่ต้องห่วงแม่รณจะช่วยแม่กำจัดมันไปให้พ้นทางเองมรดกของพ่อลิตรจะต้องเป็นของแม่คนเดียวแต่ตอนนี้แม่ช่วยใช้หนี้ให้รณก่อนนะครับแม่ไม่มีใครช่วยรณได้อีกแล้วนอกจากแม่

    รณฤทธิ์ออดอ้อนจนฤทัยใจอ่อนรับปากจะหาทางเอาเงินมาให้แต่คงต้องใช้เวลาสักนิดลูกชายตัวดียิ้มประจบมองแม่ออกจากห้องไปแล้วหันมาถีบเก้าอี้กระเด็นด้วยความหงุดหงิดเจ็บใจกฤตพนธ์นักที่ทำให้เขาเกือบต้องเข้าคุก

    ไอ้กฤต...มึงทำกูแสบมากอย่าให้ถึงทีกูบ้างแล้วกันกูจะเอาคืนมึงหลายเท่าเลยคอยดู!”

    ooooooo

    กฤตพนธ์กับภานุมาซ้อมศิลปะการต่อสู้ในโรงยิมของหน่วยแต่เช้าพร้อมปรึกษาหารือเรื่องสองมือปืนปริศนารวมทั้งเรื่องรณฤทธิ์ที่ดูท่าจะติดการพนันอย่างหนักเมื่อคืนก็สร้างหนี้ถึงสองล้านบาทสองทหารหนุ่มนิ่วหน้านึกสงสัยว่ารณฤทธิ์จะเอาเงินที่ไหนใช้หนี้ก็พอดีกับที่นายทหารเวรเดินนำนันทนัชเข้ามา

    สองหนุ่มตื่นเต้นมากที่เห็นสาวสวยมาเยือนถึงหน่วยแต่อาการต่างกันเล็กน้อยเพราะภานุกระดี๊กระด๊าที่เพื่อนดูปลื้มกิ๊กใหม่มากกว่ากิ๊กเก่าอย่างกนกกรส่วนกฤตพนธ์ทำเป็นวางมาดขรึมรู้ดีว่าเธอมาที่นี่เพราะอะไรจึงส่งสายตาให้เพื่อนรักไปตามงานในสำนักงานภานุส่ายหน้าขำๆแนะนำตัวเองกับหญิงสาวผู้มาใหม่ง่ายๆแล้วยอมผละไปแต่โดยดีกฤตพนธ์มองเพื่อนจนลับตาถึงหันมาถามนันทนัชว่ามีอะไรกับเขาถึงมาหาแต่เช้า

    นันทนัชอึ้งไปเล็กน้อยแล้วมั่วตาใสว่ามีนัดซ้อมยิงปืนกับเขากฤตพนธ์ทำหน้าเหลอหลาโต้ยิ้มๆว่าไม่เห็นจำได้ว่ามีนัดวันนี้นันทนัชหน้าม้านเฉไฉถามเรื่องอุปกรณ์ในโรงยิมแก้เก้อทหารหนุ่มรู้ทันตั้งท่าจะสาธิตการใช้งานให้ดูจนหญิงสาวเป็นฝ่ายทนไม่ไหวถามเสียงเขียวว่าทำไมเขาไม่ยอมตอบข้อความของเธอเมื่อคืน

    แหม...ยอมบอกแล้วหรือที่คุณมาหาผมวันนี้เพราะผมไม่ยอมรับคำเชิญไปทานข้าวกับคุณหรือไง

    นันทนัชหน้าเสียที่หลุดปากแต่เมื่อตั้งสติได้เลยชวนดื้อๆว่าจะไปทานข้าวที่ร้านแฟนต้ากับเธอไหมกฤตพนธ์ยิ้มชอบใจแต่ยังทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ชวนเธอซ้อมนั่นโน่นนี่ไปเรื่อยจนหญิงสาวเริ่มเซ็ง...จะเล่นตัวไปถึงไหนอีตาบ้า!

    เวลาเดียวกันที่สำนักงานหน่วยข่าวกรองฯ...กนกกรพาร่างเซ็กซี่มาหาแฟนหนุ่มนายทหารมองหน้ากันอึ้งๆนึกเครียดแทนกฤตพนธ์ที่อาจต้องรับศึกหนักเพราะรถไฟทำท่าจะชนกันโครมใหญ่กนกกรมองมาอย่างเอะใจและตรงไปยังโรงยิมทันทีทันได้เห็นภาพบาดตาบาดใจเมื่อแฟนหนุ่มกำลังกอดกับยายลูกเลี้ยงจอมเหวี่ยงบนพื้น

    กฤตพนธ์กับนันทนัชซ้อมท่าต่อสู้จนกลิ้งไปกอดกันกลมบนพื้น  มองหน้ากันเก้อๆเหมือนตกในภวังค์แต่เมื่อเห็นกนกกรเลยต้องผละตัวออกจากกันแทบไม่ทันด้วยความขัดเขินทหารหนุ่มขอตัวไปเข้าห้องน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าไม่อยากเจอถ้อยคำวีนเหวี่ยงของสองสาวกนกกรรอจนเขาลับตาจึงหันมาเอาเรื่องกับนันทนัช

    พอดีว่าคุณกฤตเขาไม่มีคู่ซ้อมน่ะฉันเลยมาเป็นคู่ซ้อมให้

    ว่าไงนะ...คู่ซ้อมเหรอกล้าพูดออกมาได้

    ยังไง...ไม่รู้จักอาย

    นันทนัชไม่สะทกสะท้านตอกกลับจนอีกฝ่ายหน้าหงายแล้วจะแยกไปกนกกรไม่ยอมถลาตามเอาเรื่องที่กล้ามายั่วยวนแฟนเธอถึงหน่วยนันทนัชปรายสายตามองกนกกรตั้งแต่หัวจดเท้าพร้อมแขวะ

    ไม่อยากจะแส่เรื่องโง่ๆของเธอหรอกแต่ที่นี่มันสถานที่ราชการนะไม่เคยมีใครสอนเธอเหรอว่าต้องแต่งตัวสุภาพอย่าให้มันดูวูบวาบลามกอนาจารเหมือนนางเอกหนังโป๊มันจะเสียชื่อไปถึงพ่อฉันด้วย

    กนกกรเงื้อมือจะตบแต่อีกฝ่ายก้มหลบเลยเสียหลักหวิดล้มกับพื้นนันทนัชช่วยคว้าแขนไว้เอาบุญแถมเหน็บให้เจ็บใจว่าใส่รองเท้าสูงขนาดนี้คงได้ตกส้นลงมาตายกนกกรปรี๊ดแตกแหวกลับ

    ปล่อยฉันนะอีบ้าแกนั่นแหละจะต้องตกมาคอหักตายเพราะหวังสูงคิดหรือว่าคุณกฤตเขาจะจริงจังกับแกตระกูลอัศวัติไม่มีทางต้อนรับลูกสะใภ้ที่มีประวัติด่างพร้อยมีแม่คลั่งยิงตัวตายอย่างแกหรอก

    อ๋อเหรอ...ต้องลูกสะใภ้มีประวัติ  แม่มีหลายสามีอย่างเธอใช่ไหม

    ขาดคำก็ปล่อยมือให้กนกกรล้มกับพื้นแถมไล่ให้ไปฟ้องกฤตพนธ์หากเธอพูดไม่จริงกนกกรกรี๊ดแตกมองตามยายลูกเลี้ยงตัวแสบนวยนาดออกจากโรงยิมด้วยความแค้นใจ...ฝากไว้ก่อนเถอะยายนัน!

    ฝ่ายกฤตพนธ์อ้าปากค้างเมื่อเห็นกนกกรบุกมาถึงในห้องแต่งตัวหญิงสาวไม่รอช้าฟ้องใหญ่ว่าถูกนันทนัชเล่นงานจนร้าวระบมไปทั้งตัวกฤตพนธ์อมยิ้มนึกขำความแสบของนันทนัชแล้วย้อนถามจะให้ช่วยยังไงกนกกรรีบขอให้พาไปเที่ยวแบบสองต่อสองแต่ก็ต้องผิดหวังเมื่อถูกเขาปฏิเสธและบอกว่ามีนัดกับ

    นันทนัชแล้ว

    ooooooo

    แฟนต้ามาที่ร้านแต่เช้าแปลกใจมากเมื่อทราบจากแม่ครัวคนอื่นว่าทิพย์ไม่ได้ค้างที่ห้องพักแต่ออกไปค้างที่อื่นทิพย์ซึ่งเพิ่งมาถึงนิ่วหน้าตัดสินใจปรากฏตัวแล้วอธิบายว่าไปพักบ้านญาติแฟนต้าพยักหน้ารับรู้แล้วผละไปโทร.หาธีร์ทิพย์แอบตามติดเมื่อได้ยินสิ่งที่เจ้านายสาวพูดกับเพื่อนหนุ่มก็หน้าเสีย...ท่าทางร้านนี้จะไม่ปลอดภัยเสียแล้ว

    แฟนต้าเดินไปดูงานหน้าร้านหลังจากนัดแนะกับธีร์จะเจอกันหลังเขาเลิกงานเย็นนี้ทิพย์ได้แต่บีบมือหน้าเครียดหวั่นใจว่าความลับเรื่องแผนการจะถูกเปิดโปงในไม่ช้าแต่ไม่ทันขยับไปไหนก็ต้องสะดุ้งเฮือกเมื่อนันทนัชถลามากอดพร้อมคำขอโทษมากมายที่ทำให้แม่ครัวใหญ่เดือดร้อนเมื่อคืนก่อน

    ไม่ต้องห่วงค่ะนังฤทัยกับไอ้ไม้มันเคยซ้อมน้าปางตายหนักกว่านี้น้ายังรอดมาได้เจ็บแค่นี้ไม่ตายหรอก

    ภาพโหดร้ายสมัยก่อนผุดขึ้นในหัวทิพย์กำมือแน่นด้วยความแค้นใจแต่ไม่ได้ปริปากเล่านันทนัชโกรธแทนไม่นึกเลยว่าระหว่างที่เธอไปเรียนเมืองนอก 

    น้าสาวที่เลี้ยงดูเธอตั้งแต่เด็กต้องถูกทำร้ายแสนสาหัสเช่นนี้แต่ข้อคาใจบางอย่างจากคำพูดของฤทัยกับกนกกรเมื่อวันวานก็ทำให้โพล่งถามออกไปว่าทิพย์เป็นเมียลับๆของลิตรจริงหรือไม่ทิพย์นิ่งไปอึดใจปฏิเสธเสียงเข้มแล้วปล่อยโฮอย่างไม่อาย

    ไม่จริงค่ะมันใส่ความน้ามันอยากให้คุณหนูเกลียดน้าน้าไม่เคยมีอะไรกับคุณลิตรน้าเคารพรักคุณลิตรในฐานะเจ้านายกับข้ารับใช้เท่านั้นไม่เคยมีอะไรเกินเลยไปกว่านั้นเลย

    นันขอโทษค่ะที่ถามแบบนี้ไม่ต้องร้องนะคะนันก็ไม่เชื่อค่ะว่าเป็นความจริงนันคิดอยู่แล้วว่าน้าโดนใส่ร้าย

    คุณนันต้องเชื่อใจน้านะคะอย่าไปฟังคำพูดปลิ้นปล้อนของมันไม่อย่างนั้นคุณนันจะตกเป็นเครื่องมือของพวกมันคุณนันของน้าจะต้องเข้มแข็งจะต้องฉลาดสมกับที่เกิดมาเป็นลูกสาวของแม่รำเพย

    ทิพย์เปลี่ยนเรื่องอย่างแนบเนียนนันทนัชรบเร้าขอให้เล่าเรื่องรำเพยให้ฟังอีกครั้งทิพย์ลูบศีรษะนันทนัชแผ่วเบาพลางพูดถึงเรื่องในอดีตตอนที่รำเพยพูดกับเธอว่ารักนันทนัชมากแค่ไหน

    ลูกคือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับแม่คือทุกอย่างสำหรับชีวิตแม่ถ้าไม่มีลูก...แม่ก็ไม่รู้จะอยู่เพื่ออะไรลูกของแม่จะต้องเติบโตอย่างแข็งแรงและชาญฉลาดแม่จะรอจนถึงวันที่มือเล็กๆนี้โตขึ้นจูงแม่

    นันทนัชน้ำตาร่วงคิดถึงแม่แทบขาดใจพร่ำถามทิพย์อย่างน่าเวทนาถึงสาเหตุที่รำเพยต้องฆ่าตัวตาย

    เอ่อ...น้าไม่รู้จริงๆค่ะคุณรำเพยเป็นคนไม่พูดไม่เล่าอะไรให้น้าฟังเลยมีเพียงคุณลิตรเท่านั้นที่รู้สาเหตุแท้จริงแต่ก็อย่างที่คุณนันรู้คุณลิตรไม่อยากพูดถึงมันอีกจะโกรธทุกครั้งที่มีใครเอ่ยถึงเรื่องนี้คุณนันก็อย่าอยากรู้นักเลยค่ะป่านนี้แม่รำเพยกับพ่อลิตรคงได้อยู่ด้วยกันบนสวรรค์แล้วเหลือแต่เราสองคนนี่แหละที่ต้องตกนรกกับพวกนังฤทัย

    นันทนัชอึ้งไปอึดใจทิพย์เริ่มรู้สึกตัวว่าพูดใส่อารมณ์เกินไปเลยเสเปลี่ยนเรื่องให้ไปนั่งรอในร้านเธอจะทำของโปรดให้ทานนันทนัชยิ้มร่าบอกให้เตรียมเผื่อกฤตพนธ์ด้วยเพราะเธอเชิญเขามาเลี้ยงตอบแทนที่ช่วยตอนถูกทำร้ายทิพย์หน้าเจื่อนอยากรู้ว่าสองหนุ่มสาวมาสนิทสนมกันมากแค่ไหนนันทนัชไม่ติดใจเล่าให้ฟังง่ายๆว่าไม่คิดอะไรพิเศษแต่เห็นเขาเป็นคนดีเลยอยากขอบคุณรักษาน้ำใจทิพย์ได้แต่นิ่งแอบกังวลเงียบๆกลัวกฤตพนธ์จะขวางแผนของเธอ

    ooooooo

    กฤตพนธ์มาถึงร้านแฟนต้าไม่นานหลังจากนั้นนันทนัชยิ้มต้อนรับเป็นอย่างดีจนแฟนต้าเริ่ม

    หวั่นใจหาโอกาสโทร.ไปยับยั้งธีร์ไม่ให้มากลัวรถไฟจะชนกันแต่ต้องอารมณ์เสียเพราะโทร.เท่าไหร่หนุ่มลูกครึ่งก็ไม่รับ

    นันทนัชไม่รอช้าคาดคั้นกฤตพนธ์ใหญ่ว่ารณฤทธิ์ถูกจับด้วยข้อหาอะไรกฤตพนธ์ไม่อยากเชื่อแต่ก็ยอมบอกว่าบังเอิญเจอรณฤทธิ์ในสถานบันเทิงระหว่างปฏิบัติภารกิจเลยต้องจับกุมในฐานะผู้อยู่ในเหตุการณ์แต่รณฤทธิ์ขัดขืนเลยต้องใช้กำลังและเมื่อสืบดูเลยรู้ว่าเขาติดหนี้การพนันบอลในคืนนั้นถึงสองล้านบาท!

    หนี้ตั้งสองล้านเงินไม่ใช่น้อยๆนายนั่นจะเอาเงินที่ไหนไปใช้หนี้...ถ้าไม่ใช่เงินของพ่อฉัน

    กฤตพนธ์ไม่แสดงความเห็นในเรื่องนี้แต่บอกว่าเจอสองคนร้ายที่สู้กับเขาในห้องน้ำที่ร้านนี้ด้วยนันทนัชนิ่วหน้ายิ่งได้ยินว่ารณฤทธิ์อาจรู้จักสองคนร้ายนั้นเป็นอย่างดีด้วยยิ่งงงหนัก

    กฤตพนธ์มองมานิ่งๆและเตือนจริงจังถ้าคุณสงสัยว่าคนที่ส่งคนมาฆ่าคุณคือพวกคุณรณพวกแม่เลี้ยงของคุณผมก็อยากให้คุณระวังตัวให้ดีอันธพาลสองคนนั่นอันตรายมากผมเป็นห่วงคุณนะ

    ท่าทางเคร่งเครียดของเขาทำให้นันทนัชอึ้งสองหนุ่มสาวสบตากันซึ้งโดยไม่รู้ว่าธีร์ซึ่งเพิ่งมาถึงแอบเห็นเข้าแฟนต้าเข้ามาทักและปลอบไม่ให้เขาคิดมากเพราะนันทนัชแค่นัดกฤตพนธ์มาเลี้ยงขอบคุณเท่านั้นธีร์ยังไม่พอใจโอดว่าต้องทำอย่างไรถึงจะเอาชนะใจนันทนัชได้...นี่เขายังแสดงท่าทีไม่พออีกหรือ

    ขณะที่แฟนต้าพยายามบอกให้ธีร์ทำใจและทำตัวเป็นมิตรผู้หวังดีเหมือนเคยไม่นานนันทนัชคงซาบซึ้งและหันมามองเขาอย่างคนพิเศษสักวันกฤตพนธ์เขินหน้าแดงเมื่อถูกนันทนัชย้อนถามตรงๆว่าห่วงเธอจริงหรือเพราะทุกทีที่เขาเห็นเธอก็มีแต่ทำท่ายักษ์ใส่ทุกครั้ง 

    ไม่เห็นจะเคยพูดดีๆกับเธอสักครั้ง

    ผมว่าคุณอคติมากกว่ามั้งผมน่ะไม่มีอะไรหรอกอาจตกใจนิดหน่อยเพราะไม่เคยเห็นใครเหวี่ยงขนาดนี้

    หมาเวลาจนตรอกก็ต้องสู้ถ้าไม่สู้มันจะโดนรุมกัดจนตาย

    นี่ล่ะที่ทำให้ผมเป็นห่วงคุณและอยากดูแลคุณอยู่ห่างๆ

    สองหนุ่มสาวสบตากันเขินๆและคงจะมีเวลาร่วมกันไปอีกนานถ้าทิพย์จะไม่ยกอาหารออกมาเสียก่อนพร้อมเตือนให้นันทนัชระวังตัวเพราะพวกฤทัยคงไม่รามือง่ายๆกฤตพนธ์นิ่งคิดตามข้อมูลความร้ายกาจของพวกฤทัยไม่ทำให้คล้อยตามนักได้แต่เก็บข้อมูลเงียบๆ...คอยดูต่อไปแล้วกันว่าจะเป็นจริงหรือเปล่า

    เวลาเดียวกันที่บ้านมานพ...กนกกรบุกเข้าไปด้วยความโมโหอารมณ์ค้างตั้งแต่เช้าที่กฤตพนธ์ปฏิเสธเธอและไปทานข้าวกับนันทนัชธรรมพ่อบ้านของตระกูลอัศวัติพยายามขวางแต่หญิงสาวดึงดันจะขอพบมานพให้ได้นายพลใหญ่มองคู่เดตคนล่าสุดของหลานชายนิ่งๆต้อนรับตามมารยาทและอดแปลกใจไม่ได้ว่าเธอรู้ได้

    ยังไงว่าเขาอยู่บ้านกนกกรไม่รอช้าฟ้องทันทีว่ากฤตพนธ์กำลังติดพันนันทนัชลูกสาวคนเดียวของเศรษฐีโรงสีอย่างลิตร

    คุณกฤตไม่รู้โดนของหรือเปล่าตามไปดูแล

    เขาจนเสียงานเสียการช่วงนี้ตัวติดกันอย่างกับเป็น

    บอดี้การ์ด

    มานพหน้าเครียดขึ้นทันทีนึกเป็นห่วงหลานชายคนเดียวกลัวจะติดกับดักหญิงจนเสียผู้เสียคน!

    ระหว่างที่กนกกรใส่ไฟเรื่องนันทนัชให้มานพฟังโดยละเอียดหวังยืมมือนายพลใหญ่แยกหลานชายออกจากคู่ปรับกฤตพนธ์กับนันทนัชนั่งทานข้าวพร้อมหยอกล้อกันอย่างมีความสุขโดยเฉพาะทหารหนุ่มที่

    นั่งอมยิ้มมองเธอยกกำปั้นน้อยๆหมายมาดจะเอาชนะพวกฤทัยด้วยมือเล็กๆคู่นั้นนันทนัชทำเข้มปล่อยหมัดใส่เขาขำๆกฤตพนธ์คว้ามือเธอไว้ได้ทันยิ้มกรุ้มกริ่มปนท้าทายหญิงสาวพยายามยื้อกลับเท่าไหร่ก็ไม่หลุด

    เห็นไหมว่ามือเล็กๆของคุณมันไม่มีพิษสงอะไรเลยชั่วแวบเดียวที่คุณประมาทแค่ผมจับมือคุณไว้คุณก็ไม่มีแรงต่อสู้ดิ้นรนให้พ้นมือผมเลยแล้วอย่างนี้คุณจะเอาตัวรอดไหวเหรอ

    ทันใดนั้นเอง...ธีร์โผล่มาจากไหนไม่รู้คว้ามือนันทนัชมากุมไว้พร้อมส่งสายตาเอาเรื่องไปทางกฤตพนธ์โดยมีแฟนต้ามองแบบลุ้นๆที่มุมหนึ่งนันทนัชพยายามไกล่เกลี่ยไม่ให้สองหนุ่มมีเรื่องแต่เหมือนจะไม่ค่อยได้ผลเพราะธีร์ตั้งหน้าตั้งตากันกฤตพนธ์ไม่ให้เข้าใกล้เธอแถมยื่นนาฬิกาหรูที่ซื้อจากเงินถ่ายแบบให้เธออีกต่างหากกฤตพนธ์เบ้หน้าไม่หวั่นแม้แต่น้อยและทำท่าจะตอกกลับแต่ต้องเลี่ยงไปรับมือถือเมื่อเห็นชื่อคนโทร.เข้าจากหน้าจอ

    มานพนั่นเองที่ร้อนใจเป็นห่วงหลานเลยโทร.มาเรียกตัวกลับบ้านอ้างว่ามีธุระสำคัญจะคุยด้วยกฤตพนธ์จำต้องขอตัวแต่ไม่วายฝากธีร์ให้ทานข้าวเป็นเพื่อนนันทนัชแทนเขาหนุ่มนายแบบลูกครึ่งมองตามเคืองๆแล้วตัดสินใจลุกไปเคลียร์ให้รู้เรื่องกฤตพนธ์เข้าใจความนัยที่ธีร์สื่อทุกอย่างแต่ที่ต้องแจงคือเรื่องที่ถูกเหมาว่าเป็นพวกไม่หวังดี

    ถ้าคุณหมายถึงพวกคุณฤทัยล่ะก็ผมอยากให้คุณเข้าใจเสียใหม่ผมไม่เคยเป็นพวกใครผมเป็นตัวของผมเองและผมมีสิทธิ์จะทำความรู้จักกับใครก็ได้ไม่ว่าเขาจะดีหรือเลวในสายตาคุณ

    เชิญเลยครับผมไม่สนว่าคุณจะรู้จักกับใครยกเว้นรู้จักกับนัน...อย่ามายุ่งกับเธอ

    ผมไม่ได้ตั้งใจจะยุ่งหรอกครับแต่มันจำเป็นเพราะชีวิตคุณนันตกอยู่ในอันตราย

    ธีร์ไม่สนประกาศกร้าวไม่ให้ทหารหนุ่มมาวุ่นวายในชีวิตนันทนัชอีกเพราะเขาจะดูแลเธอเองกฤตพนธ์มองตามนายแบบหนุ่มจนลับตาถอนใจเหนื่อยหน่าย...

    คิดหรือว่าจะดูแลคนเดียวไหวถ้าเรื่องมันง่ายเหมือนที่คิดคงดีหรอก!

    ooooooo

    รณฤทธิ์แค้นนันทนัชมากที่กล้ายกปืนขู่เมื่อเช้าแต่ทำอะไรไม่ได้เลยไปอาละวาดพังข้าวของในห้องเธอยกใหญ่แถมสั่งเดือนกับศรีให้โยนเสื้อผ้าเธอทิ้งอีกต่างหากส่วนตัวเองรื้อสมบัติส่วนตัวหญิงสาวออกมาจนห้องแทบดูไม่ได้แสยะยิ้มร้ายเมื่อเห็นภาพถ่ายรำเพยที่เจ้าของห้องซุกไว้จัดการฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยหวังให้นันทนัชเจ็บปวดที่สุด

    ฝ่ายกฤตพนธ์เบ้หน้าเซ็งๆเมื่อเห็นกนกกรมาต้อนรับถึงบางอ้อทันทีว่าทำไมนายพลใหญ่ถึงตามเขากลับบ้านกะทันหันแบบนี้มานพไม่รอช้าฉวยโอกาสตอนกนกกรแยกไปรอในห้องอาหารซักไซ้หลานชายเรื่องนันทนัชกลัวเขาถูกหลอกเหมือนอย่างที่กนกกรเป่าหูไว้กฤตพนธ์ส่ายหน้าอ่อนใจโต้กลับว่าไม่ใช่คนโง่และเท่าที่รู้จักนันทนัชก็ไม่ใช่ผู้หญิงเจ้าเล่ห์แพศยาอย่างที่กล่าวหาแน่แต่มานพก็ทำให้อึ้งด้วยการยกเหตุผลสำคัญมากองตรงหน้า

    ตัวเองเป็นลูกสาวแท้ๆแต่อายัดศพพ่อไม่ให้ทำพิธีถูกต้องตามศาสนาเพื่อเอาไว้เป็นเครื่องมือต่อรองในการจะขอส่วนแบ่งมรดกจากแม่เลี้ยงของตัวเองแบบนี้จะไหวหรือตากฤต

    กฤตพนธ์ถอนใจหนักหน่วงพยายามอธิบายข้อมูลหลายอย่างให้ฟังอย่างใจเย็นแต่มานพยังไม่เชื่อเพราะหากฤทัยเป็นฆาตกรอย่างที่นันทนัชกล่าวหาคงถูกตำรวจจับไปแล้วแถมหลักฐานก็ไม่มี

    แต่มันมีเงื่อนงำนะครับคุณลุงพอคุณนันกลับจากเมืองนอกเพื่ออายัดศพพ่อคุณนันก็ถูกคนดักฆ่าระหว่างทางที่กลับจากวัดโชคดีที่ผมผ่านไปเจอเลยช่วยเอาไว้ทัน

    มานพถึงกับอึ้งบ้างแต่เมื่อได้ยินข้อสันนิษฐานของนันทนัชว่าฤทัยอาจเป็นคนบงการก็ไม่ปักใจเชื่อ

    ใครจะไปรู้ลูกสาวคุณลิตรคนนี้อาจจะไปสร้างเรื่องกับใครก็ได้เขาเลยมาเอาคืนเห็นว่าเป็นเด็กมีปัญหามากจนคุณลิตรยังเอาไม่อยู่ต้องตัดหางปล่อยวัดส่งไปเรียนที่อังกฤษไม่ใช่หรือ

    ผมก็ไม่ทราบครับว่าเขามีปัญหาอะไรภายในครอบครัวแต่เท่าที่รู้จักคุณนันเธอเป็นคนตรงๆอาจดู

    เหมือนก้าวร้าวแต่ผมว่าพอเธอเหลือตัวคนเดียวเธอเลยต้องสู้มากกว่าครับ

    มานพเริ่มเห็นจริงตามที่กนกกรมาฟ้องก่อนหน้านี้ว่าหลานชายคนเดียวดูจะสนใจนันทนัชมากกว่าที่คิดเลยใช้ความเป็นลุงปรามไม่ให้ไปยุ่งกับลูกสาวลิตรอีกเพราะตระกูลอัศวัติไม่อาจเสี่ยงต่อความด่างพร้อยต้องมีผู้หญิงมีประวัติไม่ดีมาเกี่ยวข้องกฤตพนธ์พูดไม่ออกยิ่งนันทนัชถูกเข้าใจผิดเท่าไหร่เขาก็ยิ่งเห็นใจเธอ

    ฝั่งธีร์ยื่นคำขาดให้นันทนัชเลิกยุ่งกับกฤตพนธ์และย้ายออกจากเรือนรัตนะไม่อยากให้เธอเสี่ยงอันตรายคนเดียวแต่เหมือนจะไม่ค่อยได้ผลเพราะนันทนัชยังอยากเรียนยิงปืนกับทหารหนุ่มและสืบเรื่องการตายของลิตรธีร์เซ็งมากแต่ไม่กล้าโวยร่ำลาแฟนต้าที่มองมาด้วยความเห็นใจและอาสาขับรถตามไปส่งนันทนัชถึงบ้าน

    นันทนัชไม่ถือสาอาการหึงของธีร์อ่อนใจและเอ็นดูเขามากกว่าที่ดูแลเธอเสมอแต่อารมณ์ดีๆกลับต้องเหือดหายเมื่อกลับถึงบ้านมาพบกองเสื้อผ้าข้าวของตัวเองถูกโยนออกจากห้องยิ่งเห็นภาพถ่ายของรำเพยถูกฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยยิ่งหัวเสียเลยถลาไปเอาเรื่องคนที่กล้าทำขนาดนี้รณฤทธิ์ปรี่ไปเผชิญหน้าทันทีแถมท้าทายเสียอีกว่าเป็นคนลงมือทุกอย่างนันทนัชเดือดจัดควักปืนมายิงขู่จนทุกคนแตกกระเจิง

    ฤทัยกับไม้ที่เพิ่งกลับถึงบ้านรีบวิ่งตามเสียงปืนทันเห็นรณฤทธิ์นั่งซุกตัวที่มุมห้องพร้อมของเหลวสีแดงเปรอะเต็มตัวสองแม่ลูกตกใจลนลานโดยเฉพาะฤทัยที่คิดว่าลูกชายหัวแก้วหัวแหวนถูกยิงนันทนัชหัวเราะพร้อมแขวะ

    เป็นไงล่ะ...เวลาที่เห็นลูกตัวเองจะถูกฆ่าร้องโหยหวนแทบจะขาดใจแล้วที่แกฆ่าพ่อฉันฉันก็รู้สึกเหมือนกับแกตอนนี้นั่นแหละแต่เสียดาย...ที่ฉันยังไม่ได้ฆ่าฉันแค่ยิงขวดซอส

    รณฤทธิ์เหลือบเห็นเศษขวดซอสกระจายไม่ไกลจากตรงนั้นฤทัยแตะของเหลวสีแดงขึ้นดมแล้วถอนใจเบาๆต่างจากรณฤทธิ์ที่ถลาเข้าหานันทนัชจะเอาเรื่องที่หลอกเขาแต่ต้องถอยร่นไม่เป็นท่าเมื่อเธอยกปืนขู่อีกรอบ

    แน่ใจนะว่าจะเข้ามารับรองว่านัดต่อไปเป้าไม่ได้อยู่ที่ขวดซอสแน่แต่จะไปอยู่ที่กบาลแกแทน!”

    ฤทัยปรี่ไปดึงแขนลูกชายประกาศกร้าวจะแจ้งความให้ตำรวจมาจับเข้าคุกนันทนัชไม่กลัวสวนกลับ

    ก็เอาสิแจ้งตำรวจเลยฉันก็จะแจ้งเอาลูกชายแกเข้าคุกเหมือนกันข้อหาทำตัวเป็นโจรบุกรุกขโมยของในห้องนอนฉันฉันเลยจำเป็นต้องใช้ปืนเพื่อป้องกันตัวเองและทรัพย์สินในบ้านฉัน

    รณฤทธิ์โต้กลับอย่างดุเดือดเถียงข้างๆคูๆว่าแค่ค้นข้าวของเท่านั้นฤทัยต้องปรามให้หยุดและลากลูกชายไปคุยอีกห้องทิ้งนันทนัชให้มองตามพลางหายใจหอบถี่โดยมีธีร์เดินมาโอบปลอบด้วยความเห็นใจ

    ในขณะที่นันทนัชไล่เก็บข้าวของที่หล่นกระจัดกระจายตามพื้นโดยมีศรีกับธีร์ช่วยด้วยความเต็มใจฤทัยก็โทร.ตามกนกกรกลับบ้านให้มาช่วยคิดเรื่องรณฤทธิ์ถูกนันทนัชเล่นงานกฤตพนธ์หูผึ่งเมื่อได้ยินจากกนกกรว่านันทนัชใช้ปืนยิงขู่รณฤทธิ์แต่ไม่ปักใจเชื่อว่าเธอจงใจฆ่าใครเขาไปส่งกนกกรขึ้นรถกลับบ้านส่วนตัวเองรีบควานหามือถือโทร.หานันทนัชด้วยความเป็นห่วงแต่เธอก็ไม่ยอมรับสายเพราะไม่อยากให้เขาคิดว่าเป็นผู้หญิงอ่อนแอ

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    สมบัติมหาเฮง EP.8 เมธีและพวก ตามหาบันทึกจนเจอ แต่ถอดความไม่ได้

    สมบัติมหาเฮง EP.8 เมธีและพวก ตามหาบันทึกจนเจอ แต่ถอดความไม่ได้
    30 ก.ย. 2563

    03:15 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันพุธที่ 30 กันยายน 2563 เวลา 07:24 น.