ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    เรือนริษยา

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    ความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนเติมเต็มความเหงาและเปล่าเปลี่ยวให้ลิตรเป็นอย่างมากในยามไร้คู่ ชายหนุ่มหลงใหลในตัวทิพย์มากจนแทบไม่มีความละอายจะแสดงความรักต่อสายตาคนในบ้าน ชิดเห็นเหตุการณ์ตลอด ได้แต่กำหมัดแน่นด้วยความแค้นใจ แม้แต่หญิงสาวซื่อๆอย่างทิพย์ก็ยังตกเป็นของเล่นของลิตร

    แต่ทิพย์กลับไม่คิดเช่นนั้น เธอรักและเทิดทูนลิตรสุดหัวใจ ความฝันและความหวังตั้งแต่เด็กที่แอบหลงรักเขามานานเป็นจริงสักที เมื่อเขามาสวมกอดจากด้านหลังด้วยแรงเสน่หา แม้จะกระดากอายตามประสา แต่ก็มี ความสุขมาก 

    เมื่อคืนฉันมีความสุขมาก ทิพย์ทำให้ฉันรู้ว่าโลกนี้ยังมีความสุขที่ฉันจะหาปรนเปรอตัวเองได้อีกมาก

    ทิพย์เอ่อ...เป็นเมียคุณแล้ว ทิพย์ฝากชีวิตไว้ด้วยนะคะ

    อืม...ทิพย์อย่าห่วงเลย ฉันจะรับผิดชอบชีวิตทิพย์ให้ได้อยู่บ้านหลังนี้กับฉันอย่างสุขสบาย ขอให้ทิพย์เอาใจฉัน อยู่เคียงข้างฉัน รอฉันสร้างอำนาจบารมีให้คนยอมรับฉันที่เป็นนายลิตร มหาเศรษฐี  ที่ทำให้สมบัติของคุณนายเรไรมีกำไรยิ่งใหญ่กว่าเดิม ไม่ใช่ไอ้ลิตรที่เกาะสมบัติคุณนายเรไรกิน!”

    ทิพย์ยิ้มรับด้วยความมั่นใจว่าเขาจะทำได้อย่างที่พูดแน่ และเธอก็จะมีชีวิตที่ดี ไม่ต้องแอบรักในมุมมืดอีกต่อไป

    ฟากชิดเฝ้าหาโอกาสเหมาะ เมื่อทิพย์ได้อยู่กันตามลำพังในครัวจึงพยายามกล่อมให้คิดดีๆเรื่องลิตร

    ทิพย์ก็เห็นกับตา รู้แก่ใจว่าคุณรำเพยต้องตายยังไง ทิพย์ยังยอมปล่อยตัวปล่อยใจกับผู้ชายคนนี้อีกหรือ คิดหรือว่านายลิตรจะรักทิพย์จริง ผู้ชายคนนี้ไม่เคยรักใครจริงหรอก นอกจากรักตัวเอง...แล้วก็เงิน

    แต่ฉันรักเขา...ฉันรักเขา ฉันรักคุณลิตร ชิดได้ยินใช่ไหม ถ้าไม่มีฉันใครจะดูแลคุณหนู เด็กกำพร้าแม่นะชิด

    ถ้าอย่างนั้น...ฉันก็ขอภาวนาให้ทิพย์ไม่ต้องตกนรกเหมือนคุณนายเรไรและคุณรำเพยอีกคนละกัน

    ชิดฮึดฮัดออกไปแล้ว ทิพย์มองตามด้วยแววตามาดมั่น...คนอย่างอีทิพย์ต้องไม่ตกต่ำ ชีวิตฉันต้องดีกว่านี้แน่!

    วันเวลาผ่านไปหลายปี กิจการโรงสีและปล่อยเงินกู้ของเรไรกลับฟื้นคืนความยิ่งใหญ่อีกครั้งด้วยความขยันและเลือดเย็นของลิตร ชายหนุ่มกลายเป็นคนเนื้อหอม เศรษฐีหน้าใหม่ที่แม้จะรวยจากสมบัติเก่าของเมีย แต่ก็เป็นที่ยำเกรงของผู้คนในละแวกนั้น เพราะลิตรเป็นคนใจกล้า บ้าบิ่นและกล้าเสี่ยงจนไม่มีคู่ค้าคนไหนอยากมีปัญหาด้วย

    แต่ถึงกระนั้นก็มีบางรายอยากลองดีลิตรเลยต้องกำราบด้วยตัวเองจนได้เจอกับฤทัย...อดีตคู่ขาที่เคยติดพันช่วงสูญเสียรำเพยใหม่ๆฤทัยในสภาพโทรมจัดเพราะไม่ค่อยมีรายได้ดีใจเนื้อเต้นเมื่อได้เห็นหนุ่มหล่ออดีตลูกค้าประจำและไม่รอช้าจะสานสัมพันธ์ที่เคยค้างคาให้กลับมาลุกโชนอีกครั้ง

    ฝ่ายทิพย์เฝ้ารอการกลับบ้านของลิตรด้วยความกระวนกระวายกว่าค่อนคืนคนที่รอก็กลับมาถึงบ้านแต่ที่ทำให้พูดไม่ออกคือเขาหิ้วหญิงสาวอีกคนมาด้วยฤทัยปรายตามองหญิงสาวหน้าจืดชืดตรงหน้าเหยียดๆยิ่งเมื่ออีกฝ่ายแสดงท่าทางกีดกันเธอทำลูกค้าหนุ่มเลยนึกอยากมีเรื่องจนอีกฝ่ายกลิ้งไปนอนแอ้งแม้งกับพื้นลิตรเมามากจนไม่รู้ว่าใครทำอะไรทิพย์เลยได้แต่มองตามด้วยความเจ็บแค้นที่เห็นผู้หญิงคนอื่นลากเขาเข้าห้องต่อหน้าต่อตา!

    ฤทัยย่ามใจมากเมื่อตื่นเช้าวันถัดมาเลยถือวิสาสะเดินสำรวจรอบบ้านทิพย์โกรธมากถลาไปเอาเรื่องแต่ถูกฤทัยตอกใส่หน้าว่าคงเป็นเมียเก็บลิตรอีกคนเลยดิ้นพล่านแบบนี้ทิพย์ฉุนขาดตั้งท่าจะตบให้หายแค้นแต่ลิตรออกมาเห็นเสียก่อนฤทัยเลยทำสำออยจนทิพย์ถูกเหวี่ยงไปกองกับพื้นแถมใส่ไฟว่าทิพย์ต่อว่าลิตรลับหลังว่าชอบใช้ผู้หญิงบำเรอความใคร่ไม่เลือกหน้าทิพย์อ้าปากค้างจะแก้ตัวแต่ช้ากว่าลิตรที่เดือดจัด

    ฉันเกลียดที่สุดคนดูถูกฉันโดยเฉพาะคนที่ฉันเก็บมาเลี้ยงอย่างเธอ

    ด้านนันทนัช...ได้ยินเสียงเอะอะหน้าห้องเลยรีบออกมาดูทันได้เห็นพ่อลงไม้ลงมือทิพย์จึงถลาไปปกป้องฤทัยไม่รู้เรื่องเลยแหวเข้าให้นันทนัชไม่กลัวโต้กลับอย่างดุเดือดลิตรจะตบลูกสั่งสอนที่กล้าหักหน้าแต่สุดท้ายก็ทำไม่ลงได้แต่ตะเพิดไล่ให้พาทิพย์ไปให้พ้นหน้าก่อนเขาจะหมดความอดทนทิพย์ไม่อยากไปแต่กลัวนันทนัชรู้ความจริงเรื่องตนกับเจ้านายหนุ่มจำต้องผละออกมาแต่ไม่วายส่งสายตาอาฆาตไปยังฤทัย...มันไม่จบแค่นี้แน่!

    นันทนัชข่มอารมณ์เดือดดาลแล้วพาน้าสาวที่เลี้ยงดูมาตั้งแต่เด็กไปทำแผลเลือดออกที่มุมปากทิพย์เจ็บใจไม่หายแต่ฉลาดพอจะไม่กระโตกกระตากให้นันทนัชสงสัยเรื่องความสัมพันธ์ของตัวเองกับเจ้านายหนุ่มทำทีเป็นปลอบใจนันทนัชว่าลิตรคงแค่หลงชั่วคราวถึงเวลาเบื่อคงสลัดทิ้งเหมือนที่ชอบทำตลอดตามประสาเศรษฐีมาดดีที่ชอบใช้เงินซื้อทุกอย่างแต่นันทนัชก็ไม่วายน้อยใจที่พ่อไม่เคยเห็นเธอในสายตาทิพย์ได้แต่โอบปลอบแต่ในใจลุกเป็นไฟ

    ไม่ใช่แค่ลูกหรอก...คุณลิตรก็ลืมไปแล้วว่ามีเมียคนนี้อยู่ในบ้านเหมือนกัน!”

    ฟากฤทัยกระหยิ่มใจมากเมื่อรู้ว่าลิตรรักและหลงแม้จะไม่ควงออกหน้าออกตาไปโรงสีแต่ก็ตามใจและปรนเปรอเธอไม่เคยขาดอดีตนักร้องดังในผับกลับบ้านในสายวันเดียวกันโดยมีลิตรไปส่งถึงปากซอยแต่อารมณ์ดีๆของเธอก็ต้องเหือดหายเมื่อพบว่าผัวแมงดาของตัวเองกำลังลงไม้ลงมือกับกนกกรและรณฤทธิ์ระบายความโกรธที่เมียหายหัวไปทั้งคืนอดีตนักร้องสาวพุ่งไปปกป้องลูกทันทีเลยถูกเขาซ้อมจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด

    ฤทัยตัดสินใจแน่วแน่จะออกจากชีวิตเส็งเคร็งเลยหอบร่างบอบช้ำไปดักรอลิตรหน้าเรือนรัตนะเศรษฐีหนุ่มกระโจนเข้าช่วยด้วยความเต็มใจแม้จะระแวงว่าเธออาจมีแผนอยากมาอยู่ในบ้านหลังใหญ่กับเขาแต่ก็อดสงสารไม่ได้เมื่อเจอกับทิพย์คืนนั้นเลยหยั่งเชิงถามความเห็นทิพย์ไม่เห็นด้วยเพราะเจอกันวันแรกก็บ้านแทบแตกแต่สุดท้ายก็ทานความต้องการลิตรไม่ไหวต้องให้ฤทัยมาเสนอหน้าในบ้านในฐานะที่ไม่ใช่แค่ผู้อาศัยแต่เป็นนางบำเรออีกคน!

    ฤทัยรับทราบข่าวดีด้วยใจลิงโลดรีบกลับไปเก็บของที่บ้านและหอบลูกทั้งสองไปฝากที่บ้านญาติโดยสัญญาจะมาเยี่ยมและรับไปอยู่ด้วยเมื่อมีโอกาสสองพี่น้องไม่อยากจากแม่แต่เพื่อชีวิตที่ดีกว่าอยู่กับพ่อจอมขูดรีดเลยต้องยอมตามที่แม่บอกฤทัยพอใจมากและทำตัวเป็นคุณนายตั้งแต่วันแรกที่เหยียบเรือนรัตนะสร้างความไม่พอใจให้แก่ทิพย์และนันทนัชมากแต่ทำอะไรไม่ได้เพราะลิตรถือหางนางบำเรอคนใหม่ตลอด...

    ooooooo

    นับแต่ประกาศตัวเป็นศัตรูกับพวกฤทัยนันทนัชก็ระวังตัวมากขึ้นเช้าวันนี้ก็เช่นกันหญิงสาวค่อยๆแง้มประตูห้องแล้วต้องตกใจแทบช็อกเมื่อเห็นซากแมวตายที่พื้นเดือนรอโอกาสอยู่แล้วโผล่ไปพูดจากระแทกแดกดัน

    อีแมวตะกละอีแมวอวดเก่งฉันไล่ดีๆบอกให้ไปพ้นๆจากบ้านนี้แกก็ด้านไม่ยอมฟังแกถึงต้องโดนแบบนี้

    หึ...ก็เก่งแต่กับสัตว์ไม่มีทางสู้ไปวางยาเบื่อมันสักวันกรรมจะตามสนองเธออาจจะตายอย่างนี้บ้าง

    นันทนัชผละไปแล้วไม่สนใจท่าทางเหมือนจะกรี๊ดแตกของสาวใช้จอมสอพลอแต่อารมณ์สะใจก็ต้องหดลงเมื่อเจอรณฤทธิ์มาดักรอจะขอเจรจาเรื่องพินัยกรรมแต่นันทนัชไม่เชื่อพยายามเลี่ยงออกไปรณฤทธิ์ไม่ยอมรั้งตัวไว้ด้วยท่าทางคุกคามนันทนัชกลัวมากและเกือบจะจนมุมอยู่แล้วถ้ากฤตพนธ์จะไม่หิ้วกระเป๋าเข้ามาเสียก่อน

    กฤตพนธ์ประกาศกร้าวให้ปล่อยมือจากแฟนสาวรณฤทธิ์หน้าเสียที่ถูกขัดจังหวะแต่ยังใจกล้าต่อปากต่อคำแถมไล่ผู้มาใหม่ออกจากบ้านนันทนัชดีใจมากที่เห็นเขารีบสะบัดตัวจนหลุดและวิ่งไปหลบหลังทันทีกฤตพนธ์เห็นแฟนสาวกำมะลอไม่เป็นอะไรมากเลยโต้ตอบกับรณฤทธิ์ด้วยท่าทางกวนประสาทสุดๆ

    บ้านของคุณหรือแต่ผมรู้แน่ว่าเป็นบ้านคุณนันแน่ๆที่รักครับผมพร้อมจะมาอยู่เป็นบอดี้การ์ดคุณที่นี่แล้ว

    นันทนัชเลิกคิ้วงุนงงที่เขามาถึงพร้อมแผนบ้าๆ

    แบบนี้แต่ไม่กล้าโวยวายให้รณฤทธิ์สงสัยกฤตพนธ์ไม่รอช้าให้แฟนสาวกำมะลอพาไปเก็บของในห้องโดยมีศรีหิ้วกระเป๋าตามไม่ห่างรณฤทธิ์โกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงแต่ทำอะไรไม่ได้ต้องตะโกนโหวกเหวกเรียกแม่ให้มาช่วยจัดการ...

    แม่อยู่ไหนเนี่ยนังลูกเลี้ยงมันพาผู้ชายเข้าบ้านแล้ว!

    หลังพ้นสายตาผู้คนในบ้านนันทนัชเลยคาดคั้นแฟนหนุ่มกำมะลอใหญ่ว่าเมาหรือเปล่าที่บุกเข้ามาแบบนี้กฤตพนธ์ไม่ตอบแถมยื่นตัวไปใกล้ๆให้เธอดมพิสูจน์ว่าเขาดื่มไหมนันทนัชเขินดันอกเขาออกพร้อมแหว

    อย่าทำเป็นเล่นได้ไหมฉันซีเรียสนะอยู่ๆก็หอบเสื้อผ้าหนีตามฉันมาแบบนี้มันอะไรกัน

    ใช้คำว่าหอบเสื้อผ้าหนีตามหรือผมคงเป็นผู้ชายสมัยใหม่มั้งแล้วก็รักและห่วงคุณมากเลยต้องมาดูแลใกล้ๆ

    กฤตพนธ์ทำตาหวานซึ้งใส่นันทนัชเขินจัดแต่ต้องทำเข้มบอกว่าทุกอย่างเป็นแค่ละครตบตาพวกฤทัยเท่านั้น

    แล้วคิดว่าเขาจะเชื่อเราหรือรักจะโกหกมันต้องแต่งเรื่องให้สมจริงหน่อยสิคุณการโกหกน่ะมันสำคัญที่ข้อมูลแวดล้อมว่าน่าเชื่อถือมากแค่ไหนเท่าที่ผมมาคิดดูแผนเล่นเป็นแฟนกันมันยังมีช่องโหว่ผมเลยต้องเล่นให้สมบทบาท

    อ้อ...งั้นก็เป็นหน้าที่ของคุณงั้นสิที่ต้องเดือดร้อนมาแต่งเรื่องให้แนบเนียนสมจริงโดยที่ฉันไม่เคยขอร้อง

    สองหนุ่มสาวคงจะเถียงกันอีกนานถ้าฤทัยพร้อมกับลูกทั้งสองจะไม่โผล่มาแทรกกลางเสียก่อนฤทัยไม่รอช้าประกาศกร้าวไม่ยอมให้ทหารหนุ่มมาอยู่ในบ้านด้วยเด็ดขาดรณฤทธิ์สนับสนุนเต็มที่แต่กฤตพนธ์ไม่สนโต้กลับ

    ในบ้านหลังนี้ไม่มีใครไล่ผมไปได้นอกจากคุณนันซึ่งเป็นทายาทสืบสายเลือดแท้ๆของเจ้าของบ้านเท่านั้น

    กนกกรไม่อยากเชื่อหูตัวเองว่ากฤตพนธ์จะรักและหลงนันทนัชขนาดนี้ฤทัยกับรณฤทธิ์ของขึ้นมากขู่จะเอาเรื่องให้ถึงที่สุดนันทนัชเลยต้องสวมบทบาทแฟนกำมะลอตอกกลับว่าเป็นเจ้าของบ้านเหมือนกันเพราะเป็นลูกแท้ๆมีสิทธิ์เต็มที่ให้ใครมาอยู่ในบ้านก็ได้ฤทัยยืนกรานไม่ยอมอ้างว่าลูกเลี้ยงจะเสียหายถูกคนนินทาว่าอยู่ก่อนแต่งกฤตพนธ์เลยโต้แทนว่ามีแผนจะแต่งงานกับนันทนัชอยู่แล้วพวกฤทัยถึงกับอ้าปากค้างจนด้วยเกล้าไม่รู้จะขัดขวางยังไงดี

    ปัญหาถัดมาของคู่รักกำมะลอคือไม่มีห้องว่างให้กฤตพนธ์สุดท้ายเลยต้องหอบเสื้อผ้าไปนอนกับเธอในห้องของลิตรเพราะน่าจะเป็นแผนตบตาที่แนบเนียนสุดนันทนัชไม่เต็มใจนักกระดากใจที่ต้องอยู่กับเขาสองต่อสองแต่กฤตพนธ์ก็อ้างว่าทำเพื่อเธอจะได้ถ่วงเวลานานสามเดือนตามที่เธอต้องการนันทนัชไม่แน่ใจไม่อยากเชื่อว่าเขาจะยอมอยู่เป็นเพื่อนเธอนานขนาดนั้นทหารหนุ่มยิ้มกรุ้มกริ่มตอบเสียงหนักแน่นเพื่อยืนยันความในใจ

    ตลอดชีวิตผมก็อยู่กับคุณได้ถ้าคุณต้องการ

    นันทนัชอึ้งไปอึดใจหัวใจหวั่นไหวเมื่อได้ยินคำสารภาพจากเขาแต่ยังเฉไฉเปลี่ยนเรื่องให้คิดดีๆเพราะงานนี้อาจทำให้เขาเสียหายโดยเฉพาะเรื่องความโสดที่เขาหวงแหนทหารหนุ่มไม่สะทกสะท้านแถมเสนอตัวรับผิดชอบด้วย

    ไม่ต้องค่ะ...ไม่ต้องมาแสดงความรับผิดชอบด้วยการแต่งงานกับฉันเหมือนกับที่โกหกยายกิ๊บไว้เสร็จจากงานนี้คุณค่อยไปง้อยายกิ๊บก็ได้ฉันว่าอย่างยายกิ๊บต้องยกโทษให้คุณแน่คืนนี้จะนอนตรงไหนก็เลือกเอาเองนะคะ

    นันทนัชส่งมอบเครื่องนอนให้แล้วผละจากไปทิ้งกฤตพนธ์ให้ยิ้มกริ่ม...ใกล้แค่นี้เขาก็พอใจแล้ว

    ooooooo

    การเข้ามาอยู่ในเรือนรัตนะของกฤตพนธ์ทำให้พวกฤทัยแทบนั่งไม่ติดโดยเฉพาะกนกกรที่ร้อนรนมากเพราะนั่นหมายถึงความสัมพันธ์ของเธอกับทหารหนุ่มที่จะต้องสะบั้นลงรณฤทธิ์อดรนทนไม่ได้แขวะพี่สาวที่ไม่มีฝีมือรั้งผู้ชายคนเดียวที่รักก็ไม่ได้จนฤทัยต้องออกโรงปรามเสียงแข็ง...พี่น้องคู่นี้แค่นี้แม่ยังประสาทเสียไม่พอใช่ไหม

    แต่ถึงกระนั้นกนกกรก็ทำใจไม่ได้แค้นนันทนัชแทบกระอักที่กล้ามากระชากผู้ชายในดวงใจไปต่อหน้าต่อตามันก็คงเหมือนกับการเอาคืนที่ครอบครัวเธอเคยไปแย่งทุกอย่างมาในอดีต

    ภาพในอดีตผุดขึ้นในหัวพวกฤทัยสมัยฤทัยเข้ามาอยู่ในเรือนรัตนะได้สักพักใหญ่ลิตรยังทำงานหนักและเลือดเย็นเหมือนเคยเพราะเชื่อว่าเงินมากมายมหาศาลจะซื้อความสุขในชีวิตได้

    ส่วนทิพย์ตั้งตัวเป็นไม้เบื่อไม้เมากับฤทัยตลอดเพราะนางบำเรอคนใหม่ทำให้ลิตรห่างไกลจากเธอไปทุกทีปล่อยให้เธอเหงาและโดดเดี่ยวเหมือนอยู่คนเดียวในบ้านหลังใหญ่แห่งนี้สุดท้ายเมื่อจนด้วยหนทางเลยตัดสินใจทำร้ายตัวเองจนเลือดอาบมือเพื่อเรียกร้องความสนใจแล้วก็ได้ผลเพราะลิตรโผเข้าช่วยห้ามเลือดและทำแผลให้ทันทีทิพย์เลยได้โอกาสซบอกเจ้านายหนุ่มเอ่ยขอเสียงหวานจะนอนค้างกับเขาคืนนี้แต่ลิตรขอผัดเป็นวันรุ่งขึ้น

    ทิพย์ชักสีหน้าไม่พอใจที่เขาผลักไสทำไมต้องพรุ่งนี้คืนนี้ไม่ได้หรือคะตั้งแต่พาผู้หญิงคนนั้นเข้ามาในบ้านคุณก็ทำเหมือนลืมทิพย์ไม่มีเวลาให้ทิพย์เลยทิพย์คิดถึงคุณจะตายอยู่แล้ว

    ก็บอกว่าพรุ่งนี้ไงไม่เข้าใจหรือไงฉันไม่ชอบให้ใครมาบังคับ

    ลิตรผลักไหล่ทิพย์เป็นเชิงไล่ให้ออกไปแล้วแม่ครัวสาวก็ถึงบางอ้อเมื่อเห็นฤทัยในชุดนอนวาบหวิวมารอหน้าห้องฤทัยยิ้มเย้ยมองมาอย่างรู้ทันสร้างความเจ็บใจให้แก่ทิพย์เป็นอย่างมาก...ฝากไว้ก่อนเถอะนังฤทัย!

    เมื่อแยกจากลิตรและกลับเข้ามาในครัวทิพย์ก็ได้แต่มองแผลที่มือด้วยแววตาโกรธจัดพึมพำกับตัวเองเสียงเข้ม

    แค่มีดบาด...ถ้าทำให้คุณนึกถึงฉันไม่ได้ฉันจะยอมเฉือนนิ้วตัวเองทิ้งถ้ามันทำให้คุณนึกถึงหัวอกฉัน

    ชิดเห็นและได้ยินทุกอย่างตัดสินใจปรากฏตัวจากมุมมืดและกล่อมให้เธอตัดใจจากลิตรเสียที

    พูดอะไรอย่างนั้นทิพย์โดนขนาดนี้แล้วทิพย์ยังไม่ตาสว่างอีกหรือนายลิตรมันหลอกใช้ทิพย์มันไม่ได้รักทิพย์หรอกมันแค่มีทิพย์ไว้รับใช้สนองอารมณ์ตัวเองเหมือนที่มันเคยทำกับคุณนายเรไรและคุณรำเพยนั่นแหละ

    ก็ฉันรักเขามากจะให้ฉันทำยังไงฉันอยู่ไม่ได้หรอกถ้าไม่มีเขา

    สองหนุ่มสาวคงจะเถียงกันอีกพักใหญ่ถ้าฤทัยจะไม่แอบมาได้ยินและโผล่ไปพูดแดกดันเสียก่อน

    แหม...แม่บ้านกับคนขับรถเก่าแก่ช่างเป็นห่วงกันดีเหลือเกินฉันว่าไอ้ชิดนี่แหละเหมาะกับแกที่สุดนังทิพย์

    ในสมองเธอคงมีแต่เรื่องเลวๆแบบนี้ฉันไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเธอถึงทำตัวไม่ต่างกับผู้หญิงขายตัว!”

    อุ๊ยตาย...อย่างกับแกต่างกับฉันมากอย่ามาตอแหลนะว่าที่แกยอมเลี้ยงลูกคุณลิตรทำตัวเป็นเมียไพร่เพราะอยากเป็นอีกะลาก้นครัวตลอดชาติแกก็อยากเป็นคุณนายเหมือนกันนั่นแหละแต่ขอโทษ...แกหมดหวังแล้วย่ะ

    ฤทัยประกาศตัวจะเป็นคุณนายตัวจริงของลิตรให้ได้สักวันทิพย์ได้แต่ยืนกำหมัดแน่นด้วยความแค้นใจแต่ทำอะไรไม่ได้เพราะกลัวลิตรอาละวาดไล่ออกจากบ้านอย่างที่เคยขู่ชิดมองมาด้วยความเห็นใจประสบการณ์ที่ผ่านมาสอนให้นิ่งเฉยเพราะไม่ว่าผู้หญิงกี่คนที่เขารู้จักเมื่อได้เกี่ยวข้องกับลิตร...ไม่เห็นมีคนไหนรอดสักราย!

    ooooooo

    ถึงฤทัยจะกระหยิ่มใจว่าเป็นคนโปรดแต่ก็แทบกรีดร้องเมื่อเห็นลิตรควงหญิงสาวไม่ซ้ำหน้ามาหาความสำราญในบ้านเช่นเดียวกับทิพย์และนันทนัชที่เฝ้ามองพฤติกรรมเสเพลของลิตรด้วยความอิดหนาระอาใจแต่ทำอะไรไม่ได้มากเพราะลิตรจะมีอาการโมโหทุกครั้งที่ใครเข้าไปขวางหรือโวยวายถึงสิ่งที่เขาทำ

    ในขณะที่ฤทัยร้อนรนอย่างหนักทิพย์ได้โอกาสซ้ำเติมและแดกดันถึงสิ่งที่อีกฝ่ายต้องเจอเมื่อเห็นลิตรหิ้วผู้หญิงคนอื่นมากกที่บ้านฤทัยหัวเสียจัดหันขวับเอาเรื่องเต็มที่ที่ถูกค่อนแคะ

    ก็ยังดีกว่าแกแหละนังคนใช้เขาอาจจะแวะชิมของนอกบ้านบ้างแต่สุดท้ายก็ต้องกลับมากินของในบ้านอย่างฉันแต่กับของเก่าค้างถ้วยอย่างแกมันเหม็นบูดจนเขาไม่อยากจะกระเดือกอีกแล้ว

    หึ...แต่ยังไงคุณลิตรก็ไม่มีวันทิ้งฉันเขาอยู่บ้านหลังนี้ไม่ได้หรอกถ้าขาดนังทิพย์คนนี้แต่กับหล่อน...

    มาง่ายก็ไปง่ายมีผู้หญิงเป็นร้อยข้างนอกที่คุณลิตรพร้อมจะพามาอยู่บำเรอเขาแทนหล่อนในบ้านนี้เตรียมกะลาหัวไว้ให้ดี

    ฤทัยปรี๊ดแตกแหวไล่อีกฝ่ายออกไปให้พ้นหน้าทิพย์เหยียดยิ้มสะใจแล้วผละจากไปไม่เหลียวหลังทิ้งฤทัยให้มองตามด้วยแววตาเจ็บแค้นที่ถูกตอกกลับไม่ไว้หน้าเป็นตายร้ายดีเธอก็ไม่มีวันยอมแพ้ง่ายๆ

    ฉันเข้ามาแล้วฉันไม่มีวันออกจากที่นี่มือเปล่าเด็ดขาดฉันต้องได้ฉันต้องรวยฉันต้องเป็นคุณนายฤทัยเอาเลย...อยากมั่วผู้หญิงก็มั่วให้พอฉันจะยอมเอาหูไปนาเอาตาไปไร่เพราะเป้าหมายของฤทัย...ไม่ใช่รักแท้หรอก!”

    ทิพย์ไม่ใช่คนเดียวที่ฤทัยมีเรื่องด้วยแต่ยังมีชิดที่กวนประสาททำให้อารมณ์เสียบ่อยๆวันนี้ก็เช่นกันที่เธอสั่งให้เขาไปส่งข้างนอกแต่ชิดไม่ยอมเพราะถือว่าไม่ใช่เจ้านายฤทัยโมโหมากโผทำร้ายคนขับรถหนุ่มนันทนัชผ่านมาเห็นเลยไปช่วยแต่ดันพลาดไม่เห็นลิตรที่กำลังเดินมาจากอีกทางฤทัยยิ้มเจ้าเล่ห์แกล้งล้มทำสำออยและใส่ไฟนันทนัชกับชิดที่รุมทำร้ายลิตรหูเบาเลยด่ากราดลูกสาวกับคนขับรถเก่าแก่สร้างความสะใจให้แก่ฤทัยเป็นอย่างมาก

    ทิพย์เห็นเหตุการณ์ทุกอย่างผิดหวังในตัวนันทนัชมากที่ไม่สู้คนจนต้องถอยร่นไม่เป็นท่าส่วนลิตรไม่ยอมจบเรื่องแค่ด่าตามไปออกคำสั่งกับชิดไม่ให้ขับรถให้เขาอีกชิดไม่ยี่หระเลยลิตรยิ่งโกรธขู่จะเอาเรื่องถ้าคนขับรถเก่าแก่ของเรไรยังแข็งข้อแบบนี้แต่ชิดก็ไม่สะทกสะท้านมองตามหลังอีกฝ่ายด้วยแววตาเย้ยหยัน

    กูจะไม่ยอมไปไหนกูจะรอดูหายนะของมึงไอ้ลิตร...ไอ้ฆาตกร!”

    อาการแข็งข้อของชิดทำให้ลิตรตัดสินใจรับคนขับรถใหม่สมุทรชัยเป็นคนพาไม้มาแนะนำลิตรมองมาด้วยความพอใจที่เห็นคนขับรถคนใหม่ดูนอบน้อมกว่าชิดมากส่วนฤทัยที่ตามมาในโรงสีด้วยเพราะลิตรจะให้สมุทรชัยทำเรื่องโอนค่าใช้จ่ายให้ทุกเดือนมองคนขับรถใหม่มาด้วยความสนใจประทับใจความหล่อและล่ำมากเมื่อสบโอกาสเลยลอบส่งสายตาเชิญชวนให้เขาไปพบในมุมลับตายื่นเงินปึกใหญ่ให้เพื่อแลกกับข้อมูลของลิตรว่าวันๆไปไหนบ้าง

    ไม้ชอบใจมากงานง่ายๆแลกกับเงินจำนวนไม่น้อยแต่เมื่อเขานำข้อมูลสองสามวันต่อมาไปบอกฤทัยก็ถึงกับลมจับเมื่อรู้ว่าลิตรไม่ใช่แค่ทำงานหนักแต่เที่ยวและดื่มหนักด้วยไม้มองอาการเจ็บช้ำของคุณนายคนใหม่ด้วยความเห็นใจพยายามปลอบไม่ให้คิดมากแต่กลายเป็นเหมือนการจุดไฟปรารถนาในกันและกันขึ้นมากกว่า

    ooooooo

    ไม้กลายเป็นคนโปรดของฤทัยในเวลาไม่นานหลังจากนั้นคนขับรถคนใหม่ใช้อำนาจบาตรใหญ่เต็มที่จนทิพย์กับชิดแทบทนไม่ไหวแต่ถึงกระนั้นทั้งสองฝ่ายก็ไม่กล้าทำอะไรมากเพราะเกรงลิตรจะอาละวาดไล่ออกจากบ้าน

    ความเซ็งเรื่องลิตรมีผู้หญิงมากมายไม่ซ้ำหน้าทำให้ฤทัยหาทางระบายความใคร่ด้วยการลอบไปหาไม้ถึงในห้องพักคนงานไม้รู้แกวแสร้งทำปลอบใจและอาสาเป็นหูเป็นตาให้เต็มที่ฤทัยยื่นเงินให้แล้วจะผละไปแต่ไม้รั้งตัวไว้

    จะรีบไปไหนครับคุณผู้หญิงไปตอนนี้คุณลิตรก็ไม่มีเวลาให้หรอกครับคุณลิตรกำลังทำงานในห้องอยู่กับผมก่อนผมจะช่วยทำให้คุณผู้หญิงหายเหงาเอง

    สองหนุ่มสาวใช้เวลาด้วยกันจนดึกดื่นฤทัยถึงค่อยๆเปิดประตูกลับขึ้นตึกแต่ก็ไม่พ้นสายตาของชิดที่รีบเอาไปบอกทิพย์ถึงความอุบาทว์ของฤทัยทิพย์จะไปฟ้องลิตรแต่ชิดห้ามไว้...รอก่อนเรายังไม่มีหลักฐานไม่มีคนเชื่อหรอก!

    ฝ่ายฤทัยย่องกลับเข้าห้องช้าๆแต่ไม่ทันถึงก็ถูกลิตรเรียกตัวไว้พร้อมสายตาจับผิดเต็มที่ลิตรคาดคั้นนางบำเรอคนโปรดใหญ่ว่าหายหัวไปไหนตั้งแต่เย็นฤทัยเสียวสันหลังวาบแต่ทำใจดีสู้เสือถามว่าเขาหึงหรือ

    ผู้ชายก็หึงทุกคนแหละถ้าผู้หญิงของตัวเองไปยุ่งกับคนอื่น

    เอ่อ...ยุ่งกับคนอื่นฤทัยเนี่ยนะบ้าแล้วจะมีเศรษฐีที่ไหนหล่อรวยเท่าคุณอีกฤทัยไม่ทำอะไรโง่ๆหรอก

    หึ...ผมแค่เตือนไว้เท่านั้นจำไว้นะว่าผมไม่ชอบให้ใครมาสวมเขาถ้าไม่อยากอยู่ด้วยกันแล้วก็บอกตรงๆได้

    คำขู่ของเขาทำให้ฤทัยหายใจไม่ทั่วท้องแต่ยังตีหน้ายิ้มประจบแกล้งบอกว่ากลัวเขาจะเบื่อเสียก่อนลิตรต้องโอบปลอบบอกว่าไม่มีวันเบื่อง่ายๆถ้าทำตัวไม่น่ารำคาญฤทัยเลยต้องพูดเอาใจไม่ว่าเขาพาใครมาเริงรักอีกกี่คนในบ้านเธอก็ไม่หวั่นและไม่สนทั้งนั้น...ขอแค่ให้ฉันได้อยู่แบบสุขสบายในบ้านหลังใหญ่แบบนี้ก็พอ!

    ฝั่งทิพย์ไม่ยอมให้ฤทัยทำคะแนนคนเดียวตั้งหน้าตั้งตาทำอาหารเอาอกเอาใจเจ้านายหนุ่มเต็มกำลังและก็ได้ผลลิตรชื่นชมและซาบซึ้งในความดีของเธอมากโดยเฉพาะตอนเขาป่วยเธอก็ดูแลไม่ห่างส่วนฤทัยไม่สนใจลิตรเพราะมัวหลงรสสวาทที่ไม้ปรนเปรอให้ไม่ขาดนันทนัชหมั่นไส้มากจนมีเรื่องกระทบกระทั่งกันไม่หยุดลิตรรำคาญเลยแหวให้ทิพย์ต้องเข้าขวางไม่อยากให้พ่อกับลูกสาวทะเลาะกันใหญ่โตเพราะนางบำเรอคนเดียว

    นันทนัชโกรธและน้อยใจพ่อมากที่เข้าข้างฤทัยไม่ลืมหูลืมตาทิพย์กล่อมให้เอาใจลิตรบ้างทำตัวอย่างลูกสาวที่ดีพึงกระทำกับพ่อแถมยังปั่นหัวให้เกลียดฤทัยที่มาแย่งความรักจากลิตรนันทนัชน้ำตาคลอเสียใจจนไม่มีแก่ใจจะออดอ้อนใครแม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นพ่อบังเกิดเกล้าก็ตามทิพย์ส่ายหน้าเอือมระอาแล้วตะล่อมอีกครั้ง

    ถ้าอย่างนั้นเวลาที่นังฤทัยอยู่กับพ่อลิตรก็สู้มันสิคะอย่าหนีเป็นอันขาดคุณนันต้องอ่อนหวานเอาอกเอาใจพ่อลิตรนะคะคุณนันต้องทำน้าจะช่วยหาทางให้คุณลิตรหมดรักนังฤทัยแล้วเฉดหัวมันออกจากบ้านอีกทางหนึ่ง

    ในขณะที่ทิพย์และนันทนัชอึดอัดกับสถานการณ์ในบ้านฤทัยกับไม้กลับไม่รู้ร้อนรู้หนาวและระเริงชู้กัน ทุกครั้งที่มีโอกาสทิพย์กับชิดแอบจับตาดูตลอดและตัดสินใจไปบอกลิตรแต่สองคนงานเก่าแก่ก็ถูกตลบหลังเพราะฤทัยกับไม้ใช้แผนสูงแกล้งเป็นลมกลางสวนลิตรซึ่งตั้งท่าเอาเรื่องเต็มที่เลยเปลี่ยนเป็นประเคนความดีความชอบให้ไม้และเพิ่มความเห็นใจแก่ฤทัยมากขึ้นทิพย์กับชิดได้แต่มองหน้ากันเซ็งๆที่จับผิดฤทัยกับไม้ไม่ได้สักที!

    ฤทัยสะใจมากที่ทำให้พวกทิพย์หน้าแตกและเพื่อให้สมบทบาทจึงแกล้งทำสำออยป่วยเพราะโรคเก่ารุมเร้าลิตรเป็นห่วงมากและสั่งให้ทิพย์ดูแลเพราะเขาต้องไปทำงานที่โรงสีทิพย์จะปฏิเสธเลยถูกเขาแหวลั่นโดยเฉพาะฐานะความเป็นเมียที่ทั้งทิพย์และฤทัยได้รับเหมือนกันทิพย์ต้องยอมแบบเสียไม่ได้ลิตรรีบสำทับ

    เชื่อฟังฉันและอยู่ร่วมบ้านกันให้สงบสุขอย่าให้ฉันต้องเลือกว่าใครควรอยู่ใครควรจะไปแล้วก็อย่าพยายามใส่ร้ายฤทัยฉันอยากให้บ้านสงบสุขไม่มีเรื่องราววุ่นวายกวนใจ

    ขาดคำก็ผละจากไปทิพย์มองตามด้วยความคับแค้นใจโดยมีฤทัยที่แอบได้ยินทุกอย่างเปิดประตูออกมาแล้วส่งยิ้มร้ายมาให้คิดจะกำจัดฉันด้วยเรื่องไม้หรืออยากบอกว่าความสามารถเรื่องมัดจับเป่าหูผู้ชายแกด้อยกว่าฉันหลายขุมแกกำจัดฉันไม่ได้หรอกฉันจะทำให้นังคุณหนูนันของแกทรมานอยู่กับฉันในบ้านนี้ไปอีกสิบๆปี...คอยดู

    ooooooo

    วันเวลาผ่านไปอีกหลายปีทิพย์กับฤทัยเป็นไม้เบื่อไม้เมากันเหมือนเดิมส่วนนันทนัชโตเป็นสาวสะพรั่งแต่เป็นเด็กเศร้าซึมไม่มีความสุขเพราะขาดความรักความอบอุ่นจากพ่อแท้ๆฤทัยรู้ดีและคอยค่อนแคะแดกดันบ่อยๆเพียรตอกย้ำเสมอว่าลูกเลี้ยงสาวไม่เห็นทำตัวมีประโยชน์ตรงไหนได้แต่เป็นภาระของลิตรไปวันๆ

    น้านั่นแหละไม่มีประโยชน์ไม่รู้ว่าพ่อหน้ามืดตามัวเลี้ยงไว้ทำไมให้รกบ้านวันๆไม่เห็นทำอะไรนอกจากใช้เงินแต่งตัวอ่อยพ่อแล้วก็หาเรื่องแกล้งคนอื่นไม่เคยเห็นใครหยาบคายเกิดมารกโลกเหมือนน้าเลย

    แกด่าฉันว่ารกโลกหรือรกโลกอย่างฉันก็มีคนเอาย่ะแกซะอีกที่เกิดมารกโลกของแท้แม่ก็ตายโหงพ่อก็ไม่เคยรักชีวิตแกมันโตมากับมือคนใช้สมองน่ะ...คิดสิคิดเข้าไปว่าตัวเองน่ะน่าสมเพชแค่ไหน

    นันทนัชเจ็บแค้นมากสวนกลับเสียงเข้มแต่ฤทัยก็ไม่หวั่นเมื่อเห็นลิตรกำลังเดินมาจากอีกทางเลยหาทางแก้เผ็ดลูกเลี้ยงสาวแกล้งทำสำออยบีบน้ำตาเรียกความสนใจจากลิตรได้ผลเกินคาดเพราะนันทนัชถูกลิตรด่าหาว่าโกหกและก้าวร้าวกับคนในปกครองของพ่อนันทนัชจะโต้แต่ถูกลิตรโบกมือห้ามแถมยังตัดสินใจจะส่งไปเรียนเมืองนอกอีกต่างหากจะได้ตัดปัญหาไม่ต้องอยู่เจอหน้ากันให้อารมณ์เสียอีก

    นันทนัชเสียใจมากที่ถูกพ่อผลักไสทิพย์ต้องตามไปปลอบใจอยู่นานและเกลี้ยกล่อมให้หายโกรธลิตรเพราะเชื่อว่าเขาคงพูดไปอย่างนั้นเพราะอารมณ์ชั่ววูบแต่นันทนัชที่กำลังน้อยใจไม่มีแก่ใจจะฟัง

    นันว่าเราสองคนถูกทิ้งขว้างมานานแล้วนะคะเราถูกลืมเราจะอยู่เฝ้าอะไรอีกเราควรจะทิ้งมันสักที

    แต่น้าไม่ไปไม่ไปเด็ดขาดแล้วคุณนันก็ไม่ควรไปด้วย

    พ่อทำเหมือนไม่มีนันในความคิดเลยแล้วนันจะอยู่ไปเพื่ออะไรนันหมดใจจะอยู่ที่นี่แล้วถ้าน้าจะอยู่ก็ตามใจ

    นันทนัชเดินร้องไห้จากไปแล้วทิ้งทิพย์ให้มองตามเซ็งๆ...นังเด็กโง่แกจะอยู่เพื่อช่วยฉันไม่ได้หรือไง!

    ทิพย์พยายามรั้งนันทนัชจนวันสุดท้ายแต่ก็ไม่สำเร็จเพราะสองพ่อลูกไม่ยอมอ่อนข้อให้กันแม้แต่วันสุดท้ายที่เธอพานันทนัชมาลาลิตรก็ไม่สนใจแถมทำปั้นปึงใส่จนนันทนัชอดน้อยใจไม่ได้ฤทัยเฝ้ามองเหตุการณ์ทุกอย่างด้วยความสะใจยินดียิ่งนักที่ก้างขวางคอชิ้นใหญ่จะได้ออกจากบ้านหนทางครองสมบัติของลิตรจะได้สะดวกขึ้น

    ฝ่ายลิตร...แม้จะเหม็นหน้าลูกสาวคนเดียวแต่ก็อดคิดถึงไม่ได้เพราะแท้จริงนันทนัชคือสิ่งสุดท้ายที่เหลือและเชื่อมโยงเขากับรำเพยตลอดเวลาหลายปีหลังนันทนัชไปเรียนต่อเขาแอบมองรูปถ่ายลูกสาวที่เก็บไว้อย่างดีในลิ้นชักของโต๊ะทำงานในเรือนรัตนะเสมอแต่ก็เต็มไปด้วยทิฐิเพราะนันทนัชหายไปเลยทำเหมือนเขาไม่มีตัวตน

    นังลูกอวดดี...ฉันส่งแกไปเรียนเมืองนอกหวังให้แกได้ดีแต่สมองเจ้าคิดเจ้าแค้นอย่างแกคงคิดอยู่อย่างเดียวว่าฉันทอดทิ้งแกถึงไม่เคยติดต่อกลับมาหาฉันเลยในเมื่อแกใจดำ...ฉันก็จะใจดำกับแกเหมือนกัน

    และเพราะความตรอมใจนี่เองทำให้ลิตรล้มป่วยเพราะไม่ยอมกินและนอนให้เป็นเวลาทิพย์เฝ้าดูแลไม่ห่างเอาอกเอาใจเขาอย่างดีจนฤทัยเป็นเดือดเป็นแค้นมาก...อีทิพย์เผลอเป็นไม่ได้แอบมาเอาใจผัวกูตลอด!

    แต่ถึงจะโวยวายยังไงฤทัยก็ไม่ใช่เมียที่ดีคอยปรนนิบัติลิตรเท่าที่ควรแต่กลับหมกตัวกับไม้และแอบยักยอกเงินของลิตรไปใช้หนี้ให้คนขับรถคู่ขาลิตรกำลังป่วยเลยไม่มีแก่ใจจะจับผิดต่างจากทิพย์ที่มองทุกอย่างด้วยความสมเพชเมื่อสบโอกาสเลยเหน็บให้หายแค้นฤทัยปรี๊ดมากโต้กลับเสียงเขียว

    อย่างกับแกไม่เคยแกแอบเป็นเมียคุณลิตรทั้งที่ยังเลี้ยงลูกให้คุณรำเพยแกไม่น่าไร้ยางอายกว่าฉันหรือ

    แต่ฉันก็ยังรู้จักเลือกเลือกจะมีอะไรกับเจ้านายมากกว่าเกลือกกลั้วกับคนขับรถอย่างแก

    ทิพย์หัวเราะเยาะแล้วเลี่ยงจากไปทิ้งฤทัยกับไม้ให้มองตามแค้นๆ...วันพระไม่ได้มีวันเดียวหรอกนังทิพย์!

    ความดีของทิพย์ทำให้ลิตรซาบซึ้งใจและนึกอยากทำสร้อยเป็นของขวัญตอบแทนฤทัยแอบได้ยินก็อิจฉาตาร้อนมากเลยรวมหัวกับไม้จัดฉากและใส่ความทิพย์ว่าลอบเป็นชู้กับชิดพร้อมตั้งข้อหาให้เป็นหัวขโมยลักของมีค่าไปซ่อนในห้องพักลิตรหลงเชื่อและตามไปพิสูจน์ให้เห็นกับตา  เจอชิดกับทิพย์อยู่ด้วยกันในห้องจริงแต่ไม่ทันถามว่าเกิดอะไรขึ้นอารมณ์หึงตามประสาหมาหวงก้างเลยขับไล่คนงานเก่าแก่ทั้งสองออกจากเรือนรัตนะ

    ลิตรฮึดฮัดเข้าบ้านไปแล้วทิ้งทิพย์กับชิดให้หอบหิ้วกระเป๋าใบโตออกจากห้องพักด้วยสีหน้าอาลัยอาวรณ์มากต้องออกจากเรือนรัตนะที่อยู่อาศัยมานานฤทัยตามหาเรื่องไม่หยุด  เยาะเย้ยถากถางที่เห็นคู่ปรับสาวถูกเฉดหัวออกจากบ้านอย่างง่ายดายแถมแขวะไปถึงนันทนัชที่คงได้กลับมาเมื่อรู้ข่าวว่าพ่อตายแล้วเท่านั้นทิพย์โกรธมากถลาจะตบให้หายแค้นแต่ฤทัยตั้งรับทันและเป็นฝ่ายจิกหัวตบแทน

    มึงไปเลยนะ  ไปให้พ้น  ถ้าโผล่มาให้กูเห็นอีกแม้แต่นิดเดียวมึงจะไม่มีชีวิตอยู่เห็นหน้าคุณหนูนันของมึงอีก

    ขาดคำก็ผลักหัวทิพย์ล้มหงายกับพื้นชิดปรี่ไปประคองแล้วพาออกไปทิพย์หันไปมองเรือนรัตนะด้วยน้ำตานองหน้าสัญญากับตัวเองจะต้องกลับมาใหม่อีกครั้ง ...ฝากไว้ก่อนเถอะนังฤทัยเราได้เห็นดีกันแน่!

    ทิพย์กับชิดไม่มีที่ไปต้องหอบข้าวของและร่างกายสะบักสะบอมไปอยู่บ้านสวนหลังเดียวกับที่ลิตรเคยพารำเพยไปซ่อนตัวชิดไม่เข้าใจเพราะคิดว่าควรจะอยู่ห่างจากลิตรแต่ทิพย์ไม่ยอมอยากอยู่สังเกตการณ์เพื่อล้างแค้นแต่ต้องเฉไฉอ้างว่าอยู่เพื่อรอนันทนัช...เป็นห่วงกลัวจะถูกพวกฤทัยทำร้ายเหมือนพวกตน

    ชิดเชื่อสนิทเป็นห่วงนันทนัชเป็นทุนทิพย์เลยได้พักในบ้านสวนสมใจแต่แล้วความสงบก็อยู่ไม่นานเพราะเมียก้นครัวของลิตรดันค้นพบว่าตัวเองตั้งท้องอ่อนๆชิดตกใจมากยอมบากหน้าไปหาลิตรถึงโรงสีพร้อมจดหมายของทิพย์ขอร้องให้มาพบเธอที่สวนแห่งหนึ่งแต่ลิตรไม่ยอมไปเพราะยังโกรธที่ทิพย์หักหลังไปมีชู้

    ฤทัยกับไม้แอบได้ยินทุกอย่างและสวมรอยให้ไม้แต่งตัวเป็นลิตรไปเจอตามนัดทิพย์ดีใจมากคิดว่าลิตรยอมอภัยให้แต่ก็ต้องอ้าปากค้างเมื่อเห็นว่าเป็นไม้กับฤทัยปลอมตัวมาสองหนุ่มสาวคู่ขาไม่รอช้าจัดการทำร้ายทิพย์จนแท้งลูกไม่แยแสต่อคำขอร้องและอ้อนวอนเลยแม้แต่น้อย...แก...อีิทิพย์แกไม่มีสิทธิ์จะท้องกับผัวฉัน!

    ชิดเป็นคนมาพบหลังจากนั้นไม่นานทิพย์นอนจมกองเลือดพร่ำเพ้อถึงลูกน้อยที่ไม่มีโอกาสลืมตาดูโลกอดีตคนขับรถได้แต่มองมาด้วยความสงสารและเวทนา...โถ่เอ๊ยทิพย์...เวรกรรมแท้ๆที่ต้องมาเจอพวกมารสังคมแบบนั้น

    ooooooo

    ทิพย์หมกมุ่นกับเรื่องในอดีตภายในห้องเก็บของหลังบ้านสวนความทุกข์ทรมานจากการสูญเสียลูกน้อยที่ต้องจากไปก่อนได้เกิดมาทำให้ความแค้นที่สุมอกมานานเข้มข้นขึ้น  ภาพความทรงจำอันน่าสะเทือนใจตอนถูกฤทัยกับไม้รุมกระทืบอย่างไร้ความปรานีทำให้แทบคลั่งความรักและความภักดีของเธอคงไม่เคยมีค่าในสายตาใคร

    ลูกที่น่าสงสารของแม่ลูกที่เกิดจากความภักดีของฉันแต่กลับไม่ได้ลืมตาดูโลกเพราะความชั่วร้ายของพวกมันความรักของฉันมันตายไปแล้วพร้อมกับเลือดในอกและแก...นังฤทัยนังคนชั่วแกจะต้องได้รับผลกรรมเป็นรายต่อไป!”

    ขาดคำก็หยิบภาพถ่ายของฤทัยมาวางตรงหน้าแล้วคว้าเทียนมาลนหวังให้ตายหมกไหม้ไปเหมือนกับลิตรชิดเฝ้ามองดูอดีตแม่บ้านของเรือนรัตนะด้วยแววตาสมเพชเวทนา...เมื่อไหร่น้าทิพย์ถึงจะปล่อยวางและคิดได้เสียที

    ฝ่ายกนกกรไม่อาจนิ่งดูดายให้กฤตพนธ์อยู่ตามลำพังกับนันทนัชเลยชวนเดือนยกของว่างไปให้ถึงห้องนันทนัชออกมารับหน้าเลยเกิดยื้อยุดจนกาแฟร้อนจัดหกเลอะเสื้อเดือนกนกกรกรี๊ดแตกอาละวาดลั่นบ้านจนฤทัยรณฤทธิ์และไม้ต้องออกมาดูนันทนัชไม่กลัวแถมด่าใส่หน้ากนกกรอีกต่างหากที่หน้าไม่อายหาเรื่องอ่อยแฟนหนุ่มรณฤทธิ์อดใจไม่ไหวพูดจาดูถูกหาว่านันทนัชใจง่ายยอมเอาตัวเข้าแลกกลางวันแสกๆเลยถูกกฤตพนธ์ย้อนเข้าให้

    ถ้าวิญญาณของคุณลิตรยังวนเวียนอยู่ในห้องนั้นจริงๆก็คงจะมีความสุขมากที่ได้เห็นว่าผมรักและทะนุถนอมคุณนันมากแค่ไหนซึ่งคนที่ไม่เคยมีความรักจริงใจให้ใครคงไม่เข้าใจ

    รณฤทธิ์เจ็บใจมากแต่ไม่ทันตอบโต้ศรีก็เดินนำธีร์เข้ามาเสียก่อนทั้งหมดเลยต้องสลายตัวโดยนันทนัชตามไปคุยกับนายแบบลูกครึ่งด้วยสีหน้าลำบากใจรู้ดีว่าเขาต้องมาต่อว่าเธอแน่เรื่องการย้ายเข้ามาของกฤตพนธ์

    ฟากฤทัยแทบกุมขมับเมื่อเห็นว่ามีชายหนุ่มมาหานันทนัชถึงบ้านในระยะเวลาไม่ห่างกันโดยมีไม้ดูแลไม่ห่าง

    อีบ้าเอ้ย...นี่มันฤดูวางไข่หรือยังไงผู้ชายถึงได้แย่งกันมาหานังนันไม่หยุดไม่หย่อนฉันจะทำอะไรก็มีไอ้พวกนี้เกะกะขวางทางในบ้านเต็มไปหมดฉันจะบ้าตายอยู่แล้ว

    จบคำก็คว้าขวดยาจะกินระงับประสาทไม้ยื้อไว้เพราะเห็นว่าเธอเพิ่งกินไปเมื่อครู่ฤทัยข่มอารมณ์หงุดหงิดเต็มกำลัง  อยากจะบ้าตายเพราะไม่มีอะไรได้อย่างใจสักอย่างโดยเฉพาะมรดกของลิตรที่ดูเหมือนจะได้มายากกว่าที่คิดไม้เสนอให้ใช้สมุทรชัยเป็นเครื่องมือฤทัยคิดนิดเดียวแล้วจึงโทร.หาทนายใหญ่ประจำตระกูล...ขอให้สำเร็จทีเถอะ

    เวลาเดียวกันที่สวนหน้าเรือนรัตนะ...นันทนัชพยายามเต็มที่ที่จะอธิบายธีร์ถึงความจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องกฤตพนธ์ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านเพราะเหตุผลความปลอดภัยไม่ใช่เรื่องชู้สาวอย่างที่เขาเข้าใจ

    มันไม่ใช่อย่างที่พี่ธีร์คิดนะคะไม่มีอะไรเกินเลยจริงๆค่ะคุณกฤตแค่หาวิธีมาดูแลช่วยเหลือปกป้องนัน

    แค่นั้นเอง  แต่เราไม่รู้ว่าสถานการณ์เลวร้ายมันจะเกิดเมื่อไหร่เขาจึงต้องหาวิธีมาอยู่ใกล้นันแค่นั้น

    ธีร์กำมือแน่นแล้วสวนเสียงเครียดแล้วทำไมไม่เป็นพี่เมื่อก่อนไม่มีคุณกฤตก็เป็นพี่ไม่ใช่หรือที่อยู่ข้างๆนันตลอดทำไมนันไม่ให้โอกาสพี่ทำไมเป็นเขาทำไม...นันรักเขาหรือเปล่านันรักเขาใช่ไหม

    นันทนัชยังนิ่งเงียบเพราะตัวเองก็ยังสับสนไม่น้อยแถมไม่อยากพูดทำร้ายจิตใจเขาเพราะไม่ว่าตอบยังไงนายแบบลูกครึ่งก็ไม่ใช่คำตอบสุดท้ายของเธออยู่ดีธีร์พยักหน้ายอมรับความพ่ายแพ้แล้วเลือกเดินจากไปโดยไม่เหลียวหลัง  นันทนัชได้แต่มองตามแววตาเศร้าๆเสียใจไม่น้อยที่ทำให้เขาผิดหวังแบบนี้

    ธีร์เดินเสียใจออกจากมุมสวนรณฤทธิ์รอจังหวะอยู่แล้วก้าวมาขวางแล้วตั้งต้นหาเรื่องถากถางใหญ่ว่านายแบบหนุ่มใจเสาะยอมให้นันทนัชตีจากทั้งที่ยังไม่ได้เชยชมธีร์โมโหมากปรี่เข้าหาจะชกให้หายแค้นสองหนุ่มเลยซัดกันไม่ยั้งกฤตพนธ์ผ่านมาเห็นพอดีเลยจับแยกรณฤทธิ์ยกมือปาดเลือดซิบที่มุมปากส่งยิ้มเย้ยหยันให้ธีร์แล้วเดินจากไปธีร์จะตามแต่ถูกกฤตพนธ์รั้งไว้ขอร้องให้จบเรื่องทะเลาะเบาะแว้งเพราะคงเจ็บตัวเปล่า

    จบเหรอ...พูดง่ายๆคุณเข้ามาอยู่กับนันในบ้านแบบนี้คิดบ้างไหมว่านันเสียหายขนาดไหน

    ผมก็เสียหายเหมือนกันในฐานะที่ผมเป็นนายทหารแต่ถึงเสียชื่อหรือเสียชีวิตผมขอปกป้องคุณนันดีกว่า

    ธีร์อึ้งแล้วหุนหันจากไปขึ้นรถทิ้งกฤตพนธ์ให้มองตามเครียดๆเห็นใจนายแบบหนุ่มมากแต่ไม่รู้จะอธิบายยังไง

    ooooooo

    นันทนัชรู้สึกผิดมากที่ทำร้ายจิตใจธีร์ยิ่งนึกถึงความดีที่เขาเคยทำให้ตลอดเวลาที่รู้จักกันยิ่งเศร้าได้แต่ถอนใจหนักหน่วงที่ต้องทำแบบนี้แฟนต้าเห็น

    ท่าทางจ๋อยๆของธีร์ซึ่งแวะมาหาถึงร้านเลยตัดสินใจโทร.ไปหาเพื่อนรักเพื่อถามสาเหตุนันทนัชเลยยอมเปิดปากโดยเฉพาะเรื่องกฤตพนธ์ย้ายตัวเองเข้ามาอยู่ในเรือนรัตนะ

    แฟนต้าอ้าปากค้างมั่นใจมากว่าเพื่อนรักยอมใจอ่อนให้ทหารหนุ่มเข้าไปอยู่ใกล้ๆเพราะคงมีใจกับเขาไม่น้อยเลยได้แต่นึกสงสารและเห็นใจธีร์ที่ต้องอกหักอย่างจังสองสาวสนทนากันอีกครู่ใหญ่ไม่รู้เลยว่าทิพย์แอบฟังจากมุมลับตาไม่ไกลกันนั้นอยากจะทึ้งหัวตัวเองยิ่งนักที่รู้ว่านันทนัชยอมให้กฤตพนธ์เข้าไปอยู่ในบ้าน

    นังเด็กโง่เอ๊ย...ถ้าไม่ใช่เพราะแกเอาแต่อ่อนแอปวกเปียกเมื่อสิบกว่าปีที่แล้วฉันคงได้เสวยสุขเป็นคุณนายในเรือนรัตนะกับพ่อแกไปแล้วพอจะฮึดสู้ขึ้นมาดันไปคว้าไอ้กฤตมาขวางอีกแกนี่มันโง่หรือบ้ากันแน่นังนัน!”

    หลังแฟนต้าวางสายจากนันทนัชทิพย์ก็คว้ามือถือมาโทร.​หาบ้างกฤตพนธ์เห็นชื่อบนหน้าจอเลยขอให้นันทนัชคิดดีๆก่อนรับสายเพราะแม้ทิพย์จะไว้ใจได้มากที่สุดแต่เรื่องสาเหตุที่เขามาอยู่เรือนรัตนะถ่วงเวลาให้เธอเป็นความลับที่ไม่ควรให้ใครรู้นันทนัชเริ่มคล้อยตามแต่ความที่ยอมกันมานานเลยทำให้ลำบากใจไม่น้อย

    นันทนัชสูดลมหายใจยาวแล้วหยิบมือถือไปคุยตามลำพังทิพย์ตะคอกถามทันทีที่รับสายอยากรู้ว่ากฤตพนธ์มาอยู่ที่เรือนรัตนะด้วยจริงหรือเปล่านันทนัชโกหกไม่ลงเลยยอมรับนิ่งๆทิพย์เป็นเดือดเป็นร้อนมากรีบบอกให้ไล่ทหารหนุ่มกลับถ้าหมดธุระแล้วนันทนัชไม่เห็นด้วยเพราะนี่เป็นวิธีของเธอแถมอุ่นใจด้วยที่มีเขาปกป้องดูแล

    ทิพย์อยากจะบ้าที่ได้ยินความคิดของนันทนัชวิธีบ้าอะไรคะ...ถึงให้ผู้ชายมาอยู่ในบ้านทั้งที่ยังไม่แต่งงานไม่กลัวคนเขานินทาหรือคะอีกอย่าง...เขาก็เคยเป็นอะไรกับพี่สาวน้ากลัวเขาจะหาว่ามั่วผู้ชายคนเดียวกัน

    นันทนัชน้ำตาคลอไม่คิดว่าทิพย์จะคิดดูถูกตนแบบนี้คนอื่นจะว่ายังไงนันไม่สนหรอกค่ะขอแค่น้าทิพย์เข้าใจว่านันกำลังทำอะไรก็พอถ้าน้าทิพย์คิดแบบนั้นอีกคนนันคงไม่มีที่พึ่งแล้ว

    น้ำเสียงของนันทนัชทำให้ทิพย์รู้สึกตัวว่าพูดแรงไปจึงปรับอารมณ์ให้เย็นลงแล้วปลอบเสียงอ่อนขอโทษด้วยค่ะถ้าน้าพูดแรงไปน้าหวังดีนะคะไม่ได้คิดจะดูถูกคุณนันเลยแต่แค่อยากจะบอกว่าน้าไม่เห็นด้วยที่จะให้คุณกฤตเข้ามาอยู่ในบ้านคุณนันจะมั่นใจได้ยังไงคะว่าเขาไม่ได้เป็นพวกนังฤทัยอย่าลืมนะว่าเขารู้จักกันมาก่อน

    นันทนัชยืนกรานว่ากฤตพนธ์ไม่ได้หวังร้ายหรือเป็นพวกเดียวกับฤทัยแน่ทิพย์ยังไม่ไว้ใจพยายามกล่อมให้ระวังตัวมากกว่านี้อย่าเชื่อใจคนง่ายเพราะจะมีภัยถึงตัวแต่นันทนัชก็เชื่อสัญชาตญาณตนเองมากกว่า

    นันว่า...มีเขาใกล้ๆก็อุ่นใจดีนะคะรู้สึกปลอดภัยและนันก็ไม่ต้องคอยกังวลว่าจะมีใครมาทำร้าย

    ทิพย์โกรธมากที่นันทนัชดื้อและไม่ทำตามที่ขอเหมือนเคยเลยวางสายดื้อๆไม่อยากเสียเวลาคุยด้วย

    ถ้าแกมีผัวเมื่อไหร่ต่อให้แย่งมรดกและเรือนรัตนะมาจากนังฤทัยได้นังทิพย์ก็หมดสิทธิ์จะได้ครอบครองทุกอย่างที่เป็นของแกแกจะต้องเป็นของฉันคนเดียวนันทนัชใครจะมาแย่งแกไปจากฉันมันจะต้องมีอันเป็นไป!”

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"
    19 ก.ย. 2563

    14:05 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันเสาร์ที่ 19 กันยายน 2563 เวลา 19:31 น.