ข่าว

วิดีโอ



ริษยา

อ่านเรื่องย่อ

แนว: โรแมนติก-ดราม่า-พีเรียด

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: ณ.ภัทรพร

กำกับการแสดงโดย: ธีระศักดิ์ พรหมเงิน

ผลิตโดย: บริษัท กันตนา มูฟวี่ ทาวน์ (2002) จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

นักแสดงนำ: ธันวา สุริยจักร,อัญรินทร์ ธีราธนันพัฒน์,ชนะพล สัตยา,ฮาน่า ลีวิส

อบสวาทผ่าผลมะกรูดเป็นสี่กลีบโดยไม่ให้ขาดจากกัน เอาไปวางบนเตียงข้างศพหม่อมชุลีที่เริ่มเน่าอย่างขยะแขยง เธอทนดูต่อไปไม่ไหวเอาผ้าห่มคลุมไว้ เอาผลมะกรูดวางตามมุมต่างๆทั่วห้อง แล้วลองสูดกลิ่น ค่อยคลายความเหม็นก็ถอนใจโล่งอก จากนั้นอบสวาทเดินไปเดินมาสีหน้าครุ่นคิด

“ฉันจะจัดการกับนังชนนียังไงดี น่าเสียดายที่แกพูดไม่ได้แล้วนังชุลี แกมันเจ้าแผนการดีนัก เรื่องร้ายๆ เลวๆแกถนัดนักไม่ใช่เหรอ แต่ถึงแกบอกฉันไม่ได้ ฉันก็มีปัญญาเล่นงานนังชนนีแน่”...

ในเวลาต่อมา ชนก หริพันธ์ ชวนชื่นกับนพและเจตน์มายืนเกาะรั้วถามล้วนว่าวรรศิกามาที่นี่หรือเปล่า เขาไม่เห็นเธอตั้งนานแล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่าไปอยู่ไหน ชนกไม่เชื่อ วรรศิกาหายตัวไปหม่อมชุลีต้องอยู่เบื้องหลังแน่ๆ ล้วนสาบานให้ตายตรงนี้เลยว่าเธอไม่ได้อยู่ที่นี่จริงๆ อบสวาทเข้ามาช่วยยืนยันอีกแรงหนึ่งว่าล้วนพูดจริง

หริพันธ์ขอร้องให้เธอช่วยเปิดประตูให้พวกเราเข้าไปข้างในหน่อย อบสวาทไม่ยอมเปิด อ้างเป็นคำสั่งของหม่อมชุลี ห้ามทั้งหริพันธ์และคนที่บ้านกรกตพงษ์เหยียบเข้ามาในวังอีก ชนกร้อนใจตวาดลั่น

“แต่คุณหญิงถูกลักพาตัวไป”

“ถ้าจะสงสัยคุณอาล่ะก็บอกเลยว่าไม่ใช่แน่นอน ตอนนี้คุณอาไม่ค่อยสบายไปพักรักษาตัวที่หัวหินหลายวันแล้ว ถ้าไม่เชื่อก็ถามพวกบ่าวไพรพวกนี้ดูก็ได้ค่ะ”

เจียนช่วยยืนยันว่าหม่อมชุลีไม่ได้อยู่ที่นี่จริงๆ เตือนชนกอย่ามัวมาเสียเวลาอยู่เลย รีบไปตามหาวรรศิกาจะดีกว่า หริพันธ์แนะให้ไปแจ้งตำรวจซึ่งน่าจะมีวิธีตามหาเธอได้ดีกว่าเรา ทุกคนเห็นด้วยกับเขา พากันกลับขึ้นรถตรงไปที่โรงพักทันที...

คนที่ชนกตามหาให้ควั่กถูกมัดมือมัดเท้าปิดปากอยู่ในกระท่อมร้าง มีเสียงประตูเปิดเธอหันไปมอง ถึงกับตะลึงที่เห็นยอดธิดายืนอยู่กับชดและทวน

“เป็นอย่างไรบ้างคะคุณหญิงวรรศิกา รามพงษ์ ว่าที่เจ้าสาวของนกอดีตคนรักของฉัน คิดว่าจะมาแย่งนกไปจากฉันง่ายๆเหรอ รู้จักคนอย่างยอดธิดาน้อยไปเสียแล้ว ถ้าแกอยากมีผัวมากนักล่ะก็ วันนี้ฉันจะสงเคราะห์ให้ แกจะได้รู้จักสวรรค์ก่อนไปลงนรกไงล่ะ...แกสองคนทำงานได้ดีมาก ไม่เสียแรงที่สะกดรอยตามมันอยู่ตั้งนาน นี่เงินงวดสุดท้ายของพวกแก...แกจะสนุกกับมันยังไงก็ได้ เสร็จแล้วจัดการปิดปากอย่าให้เหลือซาก”

ยอดธิดาโบกมือลาวรรศิกาแล้วเดินหัวเราะออกไป ทวนเดินเข้าหาเหยื่อช้าๆ วรรศิกากลัวมาก ได้แต่ภาวนาให้วิญญาณของท่านพ่อกับแม่แววช่วยเธอด้วย...

ขณะที่วรรศิกาตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน สุวิทย์สั่งการลูกน้องเสร็จ หันมาบอกชนกว่ากลับไปรอที่บ้าน จะดีกว่า ไว้ได้เรื่องอย่างไรตนจะรีบส่งข่าว เขาอยากจะไปตามหาเธอด้วยตัวเอง ขืนให้รอเฉยๆคงอกแตกตาย สุวิทย์เข้าใจดีว่าเขาเป็นห่วงหญิงคนรัก แต่ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของตำรวจจะดีกว่า

“ทำตามที่เจ้าหน้าที่ตำรวจบอกเถอะครับคุณชนก” หริพันธ์ช่วยขอร้องอีกแรงหนึ่งชนกถึงยอมกลับ

ooooooo

ทวนดึงผ้าปิดปากวรรศิกาออก ซักเป็นการใหญ่ว่านามสกุลรามพงษ์จริงหรือเปล่า และเป็นอะไรกับท่านชายเจ้าของวังอโยธยา วรรศิกาแปลกใจเขารู้จักท่านพ่อของเธอด้วยหรือ ทวนเดาได้ทันทีว่าเธอเป็นลูกสาวของผู้มีพระคุณ จัดแจงจะปล่อยเป็นอิสระ แต่ชดไม่ยอมจะปล้ำเธอให้ได้

“หยุดนะไอ้ชด ถ้าแกแตะต้องคุณหญิงแกตาย”

“อะไรวะพี่จะบ้าหรือเปล่า”

“ท่านชายเคยมีพระคุณกับครอบครัวข้า ข้าจะทำร้ายลูกสาวท่านไม่ได้” ทวนเสียงกร้าว ชดไม่สนใจนั่นมันเรื่องของเขาตนไม่เกี่ยว ถ้าเขาไม่ทำก็ออกไปรอข้างนอก ตนจะทำเองแล้วเข้าไปปลุกปล้ำวรรศิกา ทวนกระชากเขามาต่อย สองคนต่อสู้กันอุตลุด ชดสู้ไม่ได้ถูกต่อยคว่ำ

ทวนรีบแก้เชือกมัดมือมัดเท้าให้วรรศิกา แต่ชดยังไม่สิ้นฤทธิ์ ลอบแทงทวนจากด้านหลัง เขาข่มความเจ็บดึงมีดออกแทงชดกลับที่หัวใจตายคามีด ก่อนตัวเองจะล้มลงขาดใจตายตาม...

ทางฝ่ายอบสวาทสบโอกาสเหมาะ ใช้การหายตัวไปของวรรศิกาเป็นเครื่องมือเล่นงานศัตรูหัวใจ โทรศัพท์ไปหาชนนีที่บ้าน หลอกว่าจับตัววรรศิกาไว้ ให้เธอมาที่วังอโยธยาคนเดียวแล้วจะบอกว่าวรรศิกาอยู่ไหน ชนนี วางสายแล้วหันไปฝากจวงดูแลท่านหญิงนวลให้ด้วย ก่อนจะผลุนผลันออกไป...

ชนกยังไม่ทันจะขับรถออกจากโรงพัก สุวิทย์เข้ามาแจ้งเสียก่อนว่าเจอตัววรรศิกาแล้ว เขาโดดกอดเพื่อนซี้ด้วยความดีใจสุดขีด ไม่นานนัก ชนก หริพันธ์กับชวนชื่น รวมทั้งนพ เจตน์และสุวิทย์เดินทางมาถึงสถานที่เกิดเหตุ ชนกเห็นวรรศิกายืนอยู่กับเจ้าหน้าที่ตำรวจปรี่เข้ากอดด้วยความดีใจ สุวิทย์สะกิดเพื่อนซี้

“คงต้องให้คุณหญิงไปให้ปากคำที่โรงพักก่อนนะไอ้นก จะได้รู้ว่าใครเป็นคนบงการเรื่องทั้งหมด”

ชนกพยักหน้ารับยังกอดวรรศิกาไว้แน่น ไม่มีทีท่าจะปล่อย ชวนชื่น นพกับหริพันธ์และเจตน์ต่างโล่งใจที่วรรศิกาอยู่ในสภาพครบสามสิบสอง...

กรรมตามทันคนชั่ว หลังจากสอบปากคำวรรศิกาเรียบร้อย สุวิทย์ส่งตำรวจมาจับตัวยอดธิดา เสี่ยย้งกลับ

มาเห็นลูกสาวถูกควบคุมตัวออกจากบ้าน ร้องถามว่านี่มันเรื่องอะไรกัน เธอไม่ตอบ เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงตอบคำถามแทนว่าเธอถูกจับข้อหาจ้างวานฆ่าวรรศิกา เขาถึงกับร้องเอะอะ

“ไอ้หยาซี้ซั้วน่า ลูกผมไม่มีทางทำเรื่องแบบนั้นหรอก อายอดบอกตำรวจไปสิว่าลื้อไม่รู้เรื่อง”

“ยอดขอโทษนะคะป๋า...ป๋าดูแลตัวเองด้วย” สั่งเสียเสร็จ ยอดธิดาขึ้นรถตำรวจไป เสี่ยย้งถึงกับเข่าอ่อน โทษตัวเองที่วันๆเอาแต่เข้าบ่อนไม่มีเวลาดูแลลูก...

เสร็จจากโทรศัพท์หลอกล่อให้ชนนีมาที่วังอโยธยา อบสวาทลอบวางยานอนหลับในอาหารให้เจียน สาและล้วนกิน ไม่นานนักยาออกฤทธิ์ ทั้งสามคนนอนหลับไม่รู้เรื่อง อบสวาทยืนมองสีหน้าพอใจ

“พวกแกกินข้าวผสมยานอนหลับเข้าไปขนาดนั้น ถ้าไม่หลับก็ไม่ใช่คนแล้ว...วังอโยธยาพร้อมที่จะต้อนรับลูกสะใภ้และทายาทผู้สืบสกุลแล้ว”

ooooooo

ที่บ้านกรกตพงษ์ ท่านหญิงนวลดีใจมากที่เห็นวรรศิกากลับมาอย่างปลอดภัย ดึงตัวมากอดเรียกขวัญที่หายไปให้กลับคืนมา แล้วนึกขึ้นได้มืดค่ำป่านนี้ งานแต่งงานจะทำอย่างไร นพรีบชี้แจง

“เราจำเป็นต้องเลื่อนออกไปก่อนครับ ผมแจ้งทางโรงแรมให้เขาช่วยจัดการบอกแขกให้เรียบร้อยแล้ว สำหรับแขกผู้ใหญ่คงต้องไปตามขอโทษด้วยตัวเอง”

หริพันธ์มองไปรอบๆห้องรับแขกไม่เห็นชนนีอยู่ด้วยก็ถามหา ท่านหญิงนวลเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าหลานสาวหายไปเพราะมัวแต่เป็นลม จวงรายงานว่าเธอรับโทรศัพท์แล้วรีบร้อนออกไป ไม่ได้บอกด้วยว่าไปไหน นพซักรู้หรือเปล่าว่าใครโทร.มา จวงนิ่งคิดไปอึดใจ “อิฉันได้ยินคุณชนนีเรียกว่าคุณอบค่ะ”

ทุกคนพากันตกใจ หริพันธ์ไม่รอช้าวิ่งปรู๊ดมาที่รถตัวเอง ชนก เจตน์กับวรรศิกาจะตามไปด้วย เขาขอจัดการเรื่องนี้เองให้ทุกคนรออยู่ที่นี่ ชนกไม่ยอมทำตามในเมื่อชนนีเป็นน้องสาวของตน ใครก็มาห้ามไม่ได้ วรรศิกาขอไปด้วยคน เธอเป็นห่วงชนนีกับหลานตัวเองแล้วรีบขึ้นไปนั่งบนรถ ชนกหันไปทางเจตน์

“ฝากทางนี้ด้วยนะเพื่อน” สั่งเสร็จชนกขึ้นนั่งเบาะข้างคนขับ จากนั้นหริพันธ์ขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว...

ทางด้านชนนีรู้สึกแปลกๆชอบกลที่วังอโยธยาเงียบเชียบผิดปกติ ไม่เห็นใครทั้งสิ้นแม้แต่อบสวาท เธอร้องเรียกให้อบสวาทออกมาหา แล้วถามว่าเอาวรรศิกาไปซ่อนไว้ไหน ตนมาคนเดียวตามที่เธอต้องการแล้วก็ควรจะบอกที่ซ่อนของวรรศิกา อบสวาทหัวเราะเยาะเป็นห่วงแต่ว่าที่พี่สะใภ้จนลืมเป็นห่วงตัวเอง

“ทำไมต้องดึงคุณหญิงมาเกี่ยวข้องด้วย คุณต้องการอะไรจากฉันกันแน่”

“ต้องการให้เธอเลิกยุ่งเกี่ยวกับคุณชายสักที”

ชนนีอธิบายอย่างใจเย็นว่าเรื่องระหว่างอบสวาทกับหริพันธ์จบตั้งแต่วันที่เขารู้ว่าเธอนอกใจแล้ว อบสวาทแค้นมากที่หริพันธ์เล่าเรื่องนี้ให้ชนนีฟัง ชนนีขอร้องให้ยอมรับความจริงได้แล้วและปล่อยวรรศิกาซึ่งไม่เกี่ยวข้องอะไรด้วย เธอมีข้อแม้หากอยากให้ปล่อยวรรศิกา ชนนีต้องดื่มยาขับเลือดแก้วนี้ก่อน แล้วหันไปหยิบถ้วยยายื่นให้ ชนนีด่าเธอว่าบ้าไปแล้ว

อบสวาทเถียงว่าไม่ได้เป็นบ้า ในเมื่อลูกของตนไม่ได้เกิด ลูกของชนนีก็ต้องไม่ได้เกิดเช่นกัน แล้วพุ่งไปบีบคอศัตรูดันติดผนังห้อง พยายามจะกรอกยาใส่ปาก ชนนีตีเข่าอีกฝ่ายจุกตัวงอ ก่อนจะปัดแก้วยาทิ้ง อบสวาทโมโหมากกระชากเธอล้มแล้วขึ้นคร่อม

“ถึงแกจะไม่ได้กินยาขับเลือด แต่ฉันมีวิธีที่จะทำให้แกแท้งลูกได้” อบสวาทกดท้องชนนีอย่างแรง แต่เธอไม่ยอมแพ้ง่ายๆโต้ตอบกลับไปบ้าง แล้วเห็นแจกันวางอยู่คว้ามาฟาดหัว อบสวาทหัวแตกหมดสติ

“ฉันขอโทษนะคะคุณอบ...คุณหญิงคะ คุณหญิงอยู่ไหนคะ”

ชนนีเดินหาวรรศิกามาถึงหน้าห้องหม่อมชุลี เห็นกุญแจคล้องไว้มั่นใจว่าพี่สะใภ้ต้องถูกขังอยู่ในนี้ ทุบประตูเรียก เงียบไม่มีเสียงตอบ เธอรีบไปที่ห้องอบสวาทเพื่อหากุญแจมาไข ค้นจนทั่วทั้งในลิ้นชักโต๊ะ ในตู้เสื้อผ้าก็ไม่พบ เดินไปที่เตียงเปิดดูใต้หมอน เจอกุญแจซ่อนอยู่ ดีใจมาก รีบกลับไปที่ห้องหม่อมชุลี

ooooooo

ทันทีที่ประตูห้องเปิด ชนนีถึงกับผงะ กลิ่นเหม็นเน่าคลุ้งไปหมด เหลือบเห็นร่างใครบางคนนอนอยู่บนเตียงมีผ้าคลุมอยู่ ค่อยๆเข้าไปจะเปิดดู อบสวาทย่องมาทางด้านหลังผลักเธอล้มใส่ศพทำให้ผ้าคลุมหลุดเผยให้เห็นร่างเน่าเปื่อยของหม่อมชุลี เธอกรีดร้องด้วยความตกใจ อบสวาทจิกหัวลากเธอเข้าใกล้ศพ

“ทำไมคุณป้าเป็นแบบนี้” ชนนีสะบัดมืออบสวาทหลุด รีบถอยห่าง

“ฉันเป็นคนทำเอง” อบสวาทลอยหน้าตอบอย่างไม่ยี่หระ แล้วหันไปคว้าไม้ที่เตรียมไว้ฟาดใส่ ชนนีล้มลงหมดสติ เธอรีบเอาผ้ามามัดมือมัดเท้าอีกฝ่ายไว้...

ทั้งท่านหญิงนวล นพ ชวนชื่นและเจตน์ร้อนใจมากทนรอฟังข่าวต่อไปไม่ไหว ชวนกันมาที่วังอโยธยา...

ทางด้านหริพันธ์ ชนกและวรรศิกามาถึงหน้าตึกใหญ่ของวัง ชนกผิดสังเกตทำไมที่นี่ดูเงียบๆชอบกล ไม่เห็นบ่าวไพร่สักคน เตือนให้ระวังตัวกันไว้ ครั้นเข้ามาข้างในต่างตกใจที่เห็นข้าวของล้มระเนระนาดเหมือนมีการต่อสู้กัน แถมมีเลือดหยดที่พื้น ทำให้ทั้งสามคนยิ่งต้องระวังตัวมากขึ้น

ภายในห้องหม่อมชุลี ชนนีค่อยๆรู้สึกตัวลืมตาขึ้น อบสวาทเห็นเธอฟื้นเดินไปรินยาขับเลือดจะเอามากรอกปาก เธอจะได้รู้ถึงความเจ็บปวดทรมานเหมือนตนเคยได้รับตอนที่ถูกหม่อมชุลีเอายานี้ให้ดื่ม

“คุณมันบ้าไปแล้ว คุณคิดว่าทำแบบนี้แล้วคุณชายจะกลับมาหาคุณอย่างนั้นรึ คุณคิดผิดแล้ว”

“หุบปากไม่ต้องมาสาระแนออกความเห็น” ว่าแล้วอบสวาทบีบปากชนนีเตรียมจะกรอกยา ทันใดนั้นมีเสียงของหริพันธ์ ชนกและวรรศิกาเรียกชนนีดังขึ้น อบสวาทชะงัก หันมองไปทางประตูห้องตาขวาง

“มากันครบเชียวรึ ดี ทุกอย่างมันจะได้จบสักที”...

อีกมุมหนึ่งที่ทางเดินชั้นบน หริพันธ์บอกให้ชนกกับวรรศิกาแยกย้ายกันตามหาชนนี เขาจะไปดูที่ห้องนอนตัวเอง ชนกไปดูที่ห้องรับแขก ส่วนวรรศิกาเดินแยกไปทางห้องหม่อมชุลี ครั้นเธอเปิดประตูเข้าไปต้องตกใจที่เห็นท่านนอนตายอยู่บนเตียง ทรุดตัวลงร้องไห้ด้วยความสะเทือนใจ มีเสียงอบสวาทดังขึ้นจากด้านหลัง

“ไม่ต้องมาทำเป็นนางเอก ใจจริงแกคงอยากหัวเราะเยาะนังชุลีมากกว่ากระมัง” อบสวาทว่าแล้วเอาไม้ฟาด วรรศิกาหันไปเห็นพอดีหลบได้ทัน ไม้ฟาดถูกพื้นกระเด็นหลุดจากมืออบสวาท วรรศิกาลุกพรวดมองอีกฝ่ายตวาดเสียงลั่นนี่เป็นฝีมือของเธอใช่ไหม อบสวาทยอมรับอย่างหน้าชื่นว่าใช่

“ฉันเอายาสมุนไพรผสมน้ำชาให้มันกินจนมันเป็นอัมพาต มันจะได้ด่าฉันไม่ได้ ตบตีฉันไม่ได้ ฉันตั้งใจจะเอาคืนมันให้สะใจ แต่มันก็ใจเสาะ เครียดจนเส้นเลือดในสมองแตกตาย”

วรรศิกาโกรธมากปรี่เข้าไปตบอบสวาทหน้าหัน หวังจะให้สำนึกในสิ่งที่ทำกับหม่อมแม่ซึ่งเลี้ยงดูเธอมาตั้งแต่เล็กๆ นอกจากเธอจะไม่รู้สึกยังหาว่าท่านเลี้ยงดูเธอเหมือนขี้ข้าทั้งทุบตีด่าทอไม่เว้นวัน วรรศิกาเองก็เกลียดท่านไม่น้อยไปกว่าเธอเช่นกัน แล้วจะตบคืนวรรศิกาคว้ามือไว้ทัน สองคนต่อสู้กัน อบสวาทสู้ไม่ได้ หันไปคว้าไม้มาฟาดอีกฝ่ายสลบเหมือด

ooooooo

หริพันธ์ค้นไปตามห้องต่างๆแต่ไม่พบชนนี ครั้นเปิดประตูห้องอบสวาทเข้าไป เจอเจ้าของห้องนั่งยิ้มหวานอยู่บนเตียง

เขาขอร้องให้เธอบอกที่ซ่อนตัวชนนี และพยายามพูดเตือนสติว่าเธอกับเขาไม่มีวันกลับไปเหมือนเดิมได้อีก เพราะเขาต้องดูแลชนนีกับลูกที่จะกำลังเกิด ยิ่งทำให้อบสวาทคลั่ง

“แล้วพี่ล่ะ ลูกของเราทำไมคุณชายถึงไม่ดูแล ปล่อยให้อีชุลีมันฆ่าลูกของเรา ทำไมคุณชายใจร้ายแบบนี้” ไม่ต่อว่าเปล่า อบสวาททุบตีเขาไม่ยั้ง หริพันธ์เชิญเธอทำร้ายเขาตามสบาย แต่ขอร้องอย่าทำอะไรชนนีกับลูก

อบสวาทตาขวางทันที ในเมื่อเขารักมันมากนัก เธอก็จะกำจัดมันให้สิ้นซากแล้วขยับจะไป หริพันธ์คว้าตัวไว้ เธอผลักเขาอย่างแรงจนล้มไปฟาดกับขอบเตียงแล้ววิ่งหนี หริพันธ์นั่งมึนอยู่อึดใจก่อนจะเดินซวนเซตามมาที่ทางเดิน ไม่เห็นแม้แต่เงาของอบสวาท ชนกวิ่งมาจากอีกทางหนึ่งเห็นหริพันธ์หัวแตกเลือดไหลถามว่าเกิดอะไรขึ้น เขายังไม่ทันจะว่าอะไรมีกลิ่นควันไฟลอยเข้ามา หริพันธ์นึกถึงห้องเก็บของซึ่งยังไม่ได้ไปดูขึ้นมาได้

“ห้องเก็บของ เร็วๆเข้าคุณชนก”...

เป็นอย่างที่หริพันธ์คาดไว้ ชนนีกับวรรศิกาถูกอบสวาทเอาผ้าปิดปากจับมัดมือมัดเท้าติดกับเก้าอี้ขังไว้ในห้องเก็บของ เธอมองเปลวไฟที่เริ่มลุกไหม้ข้าวของในห้องอย่างสะใจ ก่อนจะออกจากห้องโดยไม่ลืมล็อกกุญแจไว้ สองสาวพยายามดิ้นหนีแต่ไร้ประโยชน์

ไม่นานนัก ชนกประคองหริพันธ์มาถึงหน้าห้องเก็บของ เห็นควันลอดออกมาจากใต้ประตูต่างรีบเข้าไปดูใกล้ๆ พบว่าประตูถูกล็อกอยู่ ยิ่งมั่นใจว่าชนนีต้องอยู่ในนี้ สองหนุ่มช่วยกันงัดกุญแจแต่ไม่สำเร็จ...

อบสวาทบ้าเข้าขั้น จุดไฟเผาห้องเก็บของไม่สาแก่ใจ ยังจุดไม้ขีดไฟโยนใส่ห้องหม่อมชุลีอีกด้วย ไฟลุกพรึ่บขึ้นอย่างน่ากลัว แต่เธอกลับหัวเราะชอบใจ หมุนตัวไปรอบๆฮัมเพลงอย่างมีความสุข

เป็นจังหวะเดียวกับเจตน์ขับรถมาจอดหน้าตึกใหญ่ เห็นควันและเปลวไฟแลบออกมาก็ตกใจ ชวนชื่นจะเข้าไปช่วยลูกแต่นพดึงตัวไว้ สั่งให้อยู่กับท่านหญิงนวล เขาจะเข้าไปกับเจตน์เอง แล้วรีบวิ่งไปยังห้องต้นเพลิง สา เจียนกับล้วนเดินงงๆออกมาจากเรือนครัว เห็นท่านหญิงนวลกับชวนชื่นก็แปลกใจมาได้อย่างไร

“พวกแกอยู่วังประสาอะไร เกิดเรื่องมากมายไม่รู้เลยรึ มัวทำอะไรกันอยู่”

“พวกเราหลับเป็นตายกันอยู่ในครัวตั้งแต่เย็นเจ้าค่ะ ยังกับโดนวางยาเลย” สาพูดไปแล้วนึกขึ้นได้ต้องเป็นฝีมืออบสวาทแน่ๆที่วางยาพวกตน ท่านหญิงนวลสั่งให้รีบไปโทร.แจ้งรถดับเพลิง...

ก่อนไฟจะคลอกชนนีกับวรรศิกาที่ถูกขังไว้ในห้องเก็บของ นพกับเจตน์ช่วยกันกับหริพันธ์และชนกพังประตูเข้าไปช่วยออกมาได้ สองสาวสูดควันเข้าไปมากหมดสติ ชนกกับหริพันธ์ต้องช่วยคนรักของตัวเองด้วยการผายปอดจนพวกเธอรู้สึกตัว สากับเจียนช่วยกันเอาผ้าชุบน้ำหมาดๆมาเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้ทั้งคู่

ขณะที่ชนนีกับวรรศิการอดจากกองเพลิงมาได้ อบสวาทไม่โชคดีอย่างนั้น เธอตายในกองไฟที่ตัวเองเป็นคนจุด ร่างไร้วิญญาณของหม่อมชุลีก็ถูกเพลิงเผาจนแทบไม่เหลือซาก

ooooooo

งานเผาศพหม่อมชุลีกับอบสวาทจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายในไม่กี่วันถัดมา ท่านหญิงนวล หริพันธ์ ชนนีกับนพ รวมทั้งชวนชื่นต่างขออโหสิกรรมและอธิษฐานให้หม่อมชุลีกับอบสวาทไปสู่สุคติ

วรรศิกายืนอยู่กับชนกมองไปที่เมรุด้วยน้ำตาคลอเบ้า “ถึงแม้หม่อมแม่จะพูดกับหญิงไม่ได้ แต่สายตาที่หม่อมแม่มองหญิง หญิงรู้แล้วว่าหม่อมแม่ไม่ได้โกรธหรือเกลียดหญิงอีกต่อไป หญิงขออโหสิกรรมและขอให้วิญญาณของหม่อมแม่ได้ไปสู่สุคติด้วยเถิดค่ะ”

ทุกคนยืนมองควันไฟที่ลอยออกจากปล่องเมรุเหมือนเป็นการส่งวิญญาณผู้ที่จากไป

ooooooo

หลายปีผ่านต่อมา...

ชวนชื่นกำลังง่วนอยู่ในครัวสั่งให้บุญทำกับข้าวเพื่อต้อนรับการกลับจากเมืองนอกของหริพันธ์ ชนนีและหลานชาย ชนกมาทันได้ยินพอดีตัดพ้อต่อว่าว่าใจคอแม่จะเตรียมอาหารต้อนรับแค่ครอบครัวของชนนีเท่านั้นหรือ ไม่ทำเผื่อคนที่อยู่เมืองไทยอย่างเขาบ้าง ชวนชื่นหันมาเห็นลูกชายก็ร้องทัก

“อ้าวตานกมาแล้วหรือจ๊ะ ของลูกก็ต้องมีอยู่แล้วล่ะ คุณหญิงล่ะลูก”

วรรศิกาจูงเด็กหญิงตัวน้อยหน้าตาน่ารักอายุ ประมาณ 2 ขวบเข้ามาไหว้ชวนชื่นแล้วบอกให้ลูกสวัสดีคุณย่าด้วย เด็กน้อยทำตามอย่างว่าง่าย ชวนชื่นดึงหลานสาว มากอดด้วยความดีใจ วรรศิกาอาสาจะช่วยทำกับข้าว แต่ท่านไม่ให้ทำบอกให้ไปนั่งรอข้างนอก แล้วหอมแก้มหลานสาวซ้ายขวาก่อนจะอุ้มออกไป

“ตั้งแต่มีเจ้าตัวเล็ก ผมกับคุณหญิงก็เลยตกกระป๋องไปเลย” ชนกว่าแล้วชวนวรรศิกาเดินตาม...

ในเวลาต่อมา สำรับอาหารถูกนำไปจัดไว้ที่โต๊ะสนามหน้าบ้าน โดยมีนพ ชวนชื่นและวรรศิกานั่งมองชนกที่วิ่งเล่นไล่จับอยู่กับลูกอย่างสนุกสนาน ระหว่างนั้น สวนขับรถพาชนนี หริพันธ์และลูกมาถึง ชนกรีบอุ้มลูกมาสมทบ ชนนีกับหริพันธ์พาลูกมากราบนพกับชวนชื่น จากนั้นชนนีเข้ามาสวมกอดวรรศิกา บ่นคิดถึงเหลือเกิน

“หญิงก็คิดถึงคุณชนนีมากค่ะ กลับมาคราวนี้อยู่นานๆนะคะ”

“ค่ะ จะอยู่ให้เบื่อเลย”

“หมายความว่าจะกลับมาอยู่เมืองไทยเลยใช่หรือเปล่ายัยชะนี” ชนกดักคออย่างรู้ทัน ชนนีได้แต่ยิ้มรับ ชวนชื่นดีใจมากที่จะได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาสักที ชนกหันไปทักทายหลานชาย

“ไงพ่อหนุ่ม ไปเล่นไล่จับกับลุงกับน้องดีกว่า”

“เดี๋ยวค่ะ ขอน้องกอดหลานให้ชื่นใจก่อน คุณหญิงน่าจะมีลูกชายอีกสักคนนะคะ” ชนนีพูดจบคว้าตัวหลานสาวมากอด วรรศิกายิ้มเขินก่อนจะอ้อมแอ้มยังไม่รู้เลยว่าจะใช่ลูกชายหรือเปล่า ชนกได้ทีคุยทับ

“ผมบอกแล้วถึงผมจะสตาร์ตช้ากว่าคุณชาย แต่รับรองได้ว่าผมต้องแซงหน้าแน่นอน ผมตกลงกับคุณหญิงไว้ว่าเราจะตั้งทีมฟุตบอลเลยล่ะครับ” คำพูดของชนกเรียกเสียงหัวเราะลั่น วรรศิกาตีแขนเขาแก้เขิน

“คุณชนกเนี่ยพูดอะไรก็ไม่รู้”

หริพันธ์โอบชนนีไว้ แล้วพูดน้ำเสียงจริงจัง “ถ้า อย่างนั้นเราเห็นจะยอมแพ้ไม่ได้แล้วนะชนนี”

ชนนีตีแขนสามีบ้าง ทุกคนหัวเราะให้กันอย่างมีความสุข

ooooooo

–อวสาน–


ละครริษยา ตอนที่ 16(ตอนจบ) อ่านริษยา ติดตามริษยา ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย ธันวา สุริยจักร,อัญรินทร์ ธีราธนันพัฒน์,ชนะพล สัตยา,ฮาน่า ลีวิส 8 ก.พ. 2560 08:57 2017-02-10T01:34:45+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ