ข่าว

วิดีโอ



รักพลิกล็อก

อ่านเรื่องย่อ

แนว: โรแมนติก-คอมเมดี้

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: เหนือดาว

กำกับการแสดงโดย: สรัสวดี วงศ์สมเพ็ชร

ผลิตโดย: บริษัท นอร์ธสตาร์ โปรดักชั่น จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: ปีเตอร์ เดนแมน,สุชาว์ มานะยิ่ง,คณิน ชอบประดิถ, มณีรัตน์ ศรีจรูญ

วันนี้นวียานั่งวาดรูปเล่นอยู่กับพายที่พื้นห้อง เป็นภาพนวียา พาทิศ และครอบครัวของพายทั้งหมด นวียาใจลอยเคลิ้มตอนที่พาทิศขับรถมาส่งแล้วพาทิศดึงตัวเองลงจากรถจ้องตากัน เลยวาดรูปหัวใจดวงโตเหนือรูปพาทิศกับตัวเอง

พายเห็นทักว่าหัวใจเหรอ นวียารู้สึกตัวบอกว่าไม่ใช่ แล้วเอาเทียนระบายรูปหัวใจเป็นก้อนเมฆแทน ก็พอดีเสียงแม่พาทิศถามเข้ามาว่าจะแปดโมงครึ่งแล้วทำไมยังไม่ไปโรงเรียน นวียาบอกว่าวันนี้โรงเรียนมีกิจกรรมไม่มีการสอน พายผสมโรงทำมารยาว่าตนไม่สบายคันตามตัวและปวดหัวด้วย ขอนอนพักพรุ่งนี้ก็หาย

พายแกล้งทำเป็นป่วยไปนอนที่เตียง นวียาเอาผ้าคลุมให้แต่พอแม่พาทิศออกไป พายก็เด้งขึ้นวิ่งตื๋อมาระบายสีต่ออย่างสบายใจเฉิบ นวียาบอกพายว่าโกหกแบบนี้เป็นเด็กไม่ดีเลยนะ พายบอกว่าอยากวาดรูปกับครูไม่อยากไปโรงเรียน ถามว่า

“ครูไม่เคยอยากทำอะไรมากๆจนต้องยอมโกหกหรือคะ”

นวียาหน้าเจื่อนเพราะตัวเองก็โกหกว่าเป็นครู แต่พายไม่สนใจมองเมฆรูปหัวใจในรูป อมยิ้มแก่แดด

พาทิศพาศรุดาที่มาเป็น บก.คนใหม่เข้ามาในออฟฟิศมีแซนดี้เดินตามหลัง พนักงานถามแซนดี้ว่านั่นบก.คนใหม่ใช่ไหม อีกคนรู้จักบอกว่าคุณศรุดาไง ตัวจริงเก๋ออก

พาทิศแนะนำศรุดาแก่พนักงานในที่ประชุมว่านี่คือ บก.คนใหม่ของเรา ประชาสัมพันธ์บอกว่าได้ยินชื่อมานานดีใจที่ได้ร่วมงานด้วย พาทิศมองศรุดายิ้มปลื้มบอกว่างั้นตนก็ไม่ต้องแนะนำอะไรมาก ฝ่ายศรุดาก็ร้อนวิชาบอกว่างั้นเริ่มประชุมกันเลย

หลังจากคุยเรื่องปกปักษ์หน้าที่สปอนเซอร์กำหนดเป้าหมายการโฆษณาแล้ว ศรุดาขอภาพนิ่งนางแบบทั้งหมดมาดู แต่เธอสั่งงานหลายอย่างไม่ได้ดั่งใจเธอบอกกับพาทิศว่า

“ดาว่าต่อไปเราต้องกำหนดไทม์ไลน์ในการทำงานที่ชัดเจนกว่านี้นะคะ ธุรกิจนิตยสารเดดไลน์เป็นเรื่องใหญ่ ดาคิดว่าเรารอไม่ได้แม้แต่วันเดียว”

“ผมเห็นด้วยกับคุณดานะ ถึงเวลาที่เราต้องเปลี่ยนแปลงระบบการทำงานแล้ว” พาทิศเออออด้วย ศรุดายิ้มภูมิใจในความเด็ดขาดของตัวเอง แต่พวกทีมงานจากที่ปลื้มปริ่มตอนแรกกลายเป็นหน้าเหี่ยวไปตามกัน

ฝ่ายโค้ชกับกิตติพัศอยู่ที่ร้านกาแฟรู้สึกเงียบเหงาที่ขาดนวียา วันนี้เลยไม่มีเสียงอะไรตกแตกสักชิ้น

ขณะกำลังบ่นกันก็ได้รับไลน์จากนวียาเป็นภาพนวียากับพายถ่ายคู่กัน พายมีเจลลดไข้แปะที่หัวแต่ยิ้มร่าหน้าเป็น โค้ชถามว่านี่หรือเด็กที่วีไปเลี้ยงท่าทางแสบไม่เบา กิตติพัศบอกว่าแสบสุดๆแต่น่ารัก ร่าเริงมากขนาดไม่มีแม่แกก็ยังโลกสวย

กิตติพัศดูรูปในไลน์แล้วกดเข้าเฟซบุ๊กเจอข่าวนิตยสารอินสไปร์รับ บก.คนใหม่ มีรูปศรุดากับพาทิศจับมือกัน ใต้ภาพบรรยายว่า “นิตยสารอินสไปร์ได้ บก.ใหม่ ดีกรีนักเรียนนอกแต่ไม่ใช่ใครที่ไหน ศรุดา อดีตคนรู้ใจของพาทิศ ตอนนี้กลับมาในฐานะ บก.ใหม่ แต่อนาคตไม่แน่ จะได้ฐานะไหนเพิ่ม”

กิตติพัศเห็นแล้วไม่พอใจที่ศรุดาไม่บอกตนว่าไปทำงานกับพาทิศ

ooooooo

แม่พาทิศค้นหาข้อมูลครูของโรงเรียนนนทวี เจอรูปโซดาแต่ชื่อจริงคือชนาภา แม่พาทิศสงสัยว่าไม่เห็นมีชื่อนวียาเลย แล้วแม่ก็ชะงักเมื่อได้ยินเสียงเอะอะจากด้านนอก

แม่เดินไปดูที่หน้าต่างเห็นนวียากับพายกำลังเล่นโลดโผนกันสนุกสนาน โดยนวียาเข็นจักรยานที่พายนั่งยกล้อทำเหมือนม้าพยศจนจักรยานเกือบล้ม  แต่พายหัวเราะอย่างสนุกสนาน แม่ตกใจปรามว่าไหนว่าป่วยถ้ามีแรงแล้วก็ไปทำการบ้านเสีย ถ้าผิดแม้แต่ข้อเดียวของว่างวันนี้งด!

สั่งเข้มแล้วกลับมาโทรศัพท์ไปที่โรงเรียน นนทวีรับสายถามว่าคุณย่าน้องพายมีอะไรหรือ แม่พาทิศบอกว่าเกี่ยวกับครูโซดา บอกว่าดูพฤติกรรมไม่ค่อยเหมือนครูทั่วไป

“บุคลิกเขาก็อย่างนั้นแหละครับ ออกจะ...เอ่อ...มีพฤติกรรมประหลาดนิดหน่อยไม่ค่อยเป็นผู้หญิง แต่จริงๆเขารักเด็กนะครับ เป็นครูที่ดีมาก”

ระหว่างที่แม่พาทิศกำลังคุยโทรศัพท์กับนนทวีนั้น เห็นคนสวมหน้ากากเดินอ้อมไปหลังบ้านก็ตกใจ บอกนนทวีว่าแค่นี้ก่อนวางสายแล้วจะกดหาตำรวจก็ได้ยินเสียงกรี๊ดขึ้นก่อน ตกใจจนโทรศัพท์หลุดมือวิ่งไปดู เห็นนวียากำลังเล่นต่อสู้กับพายก็แทบเป็นลม ร้องเสียงหลง

“ตายแล้วยัยพาย ระวังลูก!”

เป็นจังหวะที่พายกระโดดขึ้นบนเก้าอี้ทำท่าเหาะมาล็อกตัวนวียาแต่เสียหลักล้มไปด้วยกัน แม่พาทิศตกใจวิ่งไปดูเอ็ดนวียาว่าโตแล้วทำไมชวนเด็กเล่นบ้าๆแบบนี้ แล้วโทร.ไปเรียกพาทิศที่กำลังประชุมให้กลับมาพาพายไปโรงพยาบาล พาทิศขอตัวรีบกลับทันที

ศรุดาเซ็งว่างานนี้จะรอดไหมเนี่ย ก็พอดีได้รับไลน์จากกิตติพัศ “เย็นนี้เจอกันหน่อยไหมครับ” ศรุดาอ่านไลน์แล้วยิ้มออกอย่างผ่อนคลาย

เมื่อไปเจอกัน ทั้งศรุดาและกิตติพัศต่างเปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มแย้มทักทายกัน กิตติพัศบอกว่าชวนมาดื่ม เพื่อแสดงความยินดีฉลองงานใหม่ของเธอ ถามว่าทำงานกับพาทิศสนุกไหม ศรุดาถามว่าเขารู้ได้ยังไง กิตติพัศบอกว่าตนก็มีวิธีที่จะรู้ พูดหยั่งว่าแสดงว่าตอนจากกันก็จากกันด้วยดี ศรุดาตอบอย่างรู้ทันว่า

“คำว่าจาก ไม่มีคำว่าดีหรอกค่ะ ถ้าดีก็คงไม่จาก มันก็แค่เหตุบางอย่างที่ทำให้เราต้องจาก ไม่ใช่เหตุผลทั้งหมด” กิตติพัศแซะว่าเหตุผลนั้นคงใหญ่พอตัวเลยล่ะ ถามว่าทำงานใกล้ชิดกันแบบนี้ไม่กลัวว่าอะไรเก่าๆมันจะ...ศรุดาขัดทันทีว่า “งานก็คืองาน ดาแยกแยะออกค่ะ”

กิตติพัศจึงยกแก้วชมว่ามืออาชีพอย่างนี้ตนยอมหมดแก้วเลย ศรุดาบอกว่าถ้าเขาชอบดื่มไวน์วันหลังเชิญที่ร้านเพื่อนสนิทของตน กิตติพัศขอบคุณที่ยอมให้ตนรู้จักเธอมากขึ้น แล้วมองตากันยกแก้วชน

ooooooo

พาทิศกลับถึงบ้านสำรวจแล้วไม่เห็นพายเป็นอะไร แต่แม่บอกว่าเขาต้องไล่เด็กคนนี้ออกเพราะตนดูในเว็บไซต์ของโรงเรียนแล้วเธอไม่ใช่ครูจริง

นวียาพยายามจะอธิบาย แม่คาดคั้นให้พูด

ความจริงมา นวียาเครียดเลยจำเป็นต้องโกหกต่อไปว่า

“ถ้าไม่ได้เป็นพนักงานประจำ เป็นแค่ครูพิเศษ ทางโรงเรียนจะไม่เอาชื่อขึ้นน่ะค่ะ”

“เธอจะไม่พูดความจริงวันนี้ใช่ไหม ถ้าเธอไม่พูดวันนี้ วันหน้าฉันจะทำให้เธอพูดเอง” แม่พาทิศมอง

นวียาอย่างฝากไว้ก่อนแล้วเดินเชิดไป นวียาเสียววาบรู้สึกได้ถึงหายนะที่กำลังจะมา

ค่ำแล้ว นวียาสะพายกระเป๋าเตรียมกลับ พาทิศเข้ามาขอโทษแทนแม่ด้วย นวียาบอกว่าไม่ต้องขอโทษตนผิดเอง บอกว่าตนมีเรื่องจะบอกเขา แต่พอมองขึ้นไปที่ห้องเห็นม่านหน้าต่างไหวๆ ก็รู้ว่าพายแอบดูอยู่ นวียาเลยบอกพาทิศว่า

“พรุ่งนี้ตอนเที่ยงคุณว่างไหม ฉันมีเรื่องอยากคุยด้วย”

รุ่งขึ้นนวียาแต่งหน้าสวยเป็นพิเศษนั่งมองตัวเองในกระจกลังเลว่าถ้าสารภาพออกไป จะเกิดอะไรขึ้น?

แต่พอไปพบพาทิศที่ร้านกาแฟ ยังไม่ทันคุยกันเขาก็มีโทรศัพท์เข้า พาทิศรับโทรศัพท์หน้าเครียดทันที

“ใช่ครับ ผมโกรธ โกรธที่คุณโกหก” นวียาเอามือวาดหยดน้ำบนโต๊ะเล่นอยู่ถึงกับสะดุ้ง พาทิศยังพูดอย่างมีอารมณ์กับปลายสายว่า  ที่ฝ่ายนั้นทำงานพลาดแล้วโกหกปิดบังจนตนมารื้องานเจอเองทีหลัง พูดเสียงกระด้างว่า “อันนี้แหละที่ทำให้ผมเสียความรู้สึกมาก”

พาทิศรู้สึกว่านวียามองตนอยู่จึงหันไปยิ้มให้อย่างอบอุ่น แล้วหันไปคุยโทรศัพท์ต่อ

“ที่บ้านผม บริษัทผม ถือคติเรื่องความซื่อสัตย์กันมาก คุณคงเข้าใจใช่ไหมครับ เพราะอย่างนี้ผมถึงให้อภัยไม่ได้จริงๆ”

พอพาทิศคุยโทรศัพท์เสร็จวางสายหันมาขอโทษนวียาที่คุยนาน นวียายกน้ำขึ้นดื่มรวดเดียวหมดแก้วจนพาทิศงง ก็พอดีเลขาส่งข้อความมา พาทิศอ่านแล้วยิ้มคุยกับนวียาไปด้วยว่า เลขาติดต่อขอสถานที่โรงเรียนสำหรับจัดงานวันเกิดพายได้แล้ว และคุณนนทวีก็ให้ความร่วมมือด้วยดี

แต่พอมองตรงที่นวียานั่ง เธอหายไปแล้ว เหลือแต่ลายเส้นจากหยดน้ำที่วาดแก้เครียดอยู่ พาทิศงงมากพยายามมองหาไปทั่วร้าน

นวียาเดินไปหน้าห้างแล้วโทรศัพท์คุยกับนนทวีบอกว่ามีเรื่องด่วนจะปรึกษา นนทวีก็มีเรื่องจะปรึกษาเหมือนกันเพราะแม่พาทิศโทร.มาถามเรื่องโซดา สงสัยโซดาว่าไปช่วยเลี้ยงพาย แต่คุยกันยังไม่ทันรู้เรื่องดี

ก็เกิดเรื่องวุ่นๆที่บ้านเขาเลยวางสายก่อน นวียาบอกว่าถ้าไม่มีอะไรแล้วเจอกันที่โรงเรียนแล้วกัน

“เดี๋ยว...อย่าลืมเตือนเพื่อนเรานะ สติสตังยิ่งไม่ค่อยจะดีอยู่ แล้วรีบมาพี่จะปรึกษาเราเรื่องการแสดงสำหรับวันเกิดน้องพายด้วย”

นวียาฟังแล้วยิ่งเครียด

ooooooo

วันนี้กิตติพัศพาศรุดาเข้าฟิตเนสระดับเอคลาส พอเปิดประตูเข้าไปเขาก็ทักทายทุกคนอย่างสนิทสนมนับแต่คนเปิดประตูเป็นต้นไปจนถึงเทรนเนอร์ แล้วก็เจอไอซ์เพื่อนนักกีฬาสาวสวย

พอเจอกันไอซ์ก็เข้าจูบแก้มซ้ายขวาทักทายแบบฝรั่งจนศรุดาที่ยิ้มๆอยู่นิ่ง เย็นชาไปทันที กิตติพัศแนะนำศรุดาแล้วเชิญไปคุยกันที่โต๊ะอาหาร

ศรุดาบอกว่านางแบบที่ต้องการคืองามสง่า รักอิสระเน้นความสวยและดูแข็งแรง ไอซ์ออกตัวว่าตนไม่ใช่นางแบบ ศรุดาบอกไม่ต้องห่วงนางแบบใหม่แค่ไหนทีมเราก็จะออกแบบให้ออกมาดูดีที่สุด

ไอซ์คุยบนโต๊ะแต่ใต้โต๊ะขาเธอก็เลื้อยแหย่กิตติพัศ ศรุดามองจากกระจกเห็นแต่เก็บอารมณ์คุยงานอย่างมืออาชีพ แล้วสรุปว่าพรุ่งนี้นัดแคสติ้ง คุณไอซ์พร้อมไหม

“ค่ะ” ไอซ์ตอบแต่ตายังฉ่ำอยู่ที่กิตติพัศจนศรุดาต้องเก็บอาการสุดๆ

ส่วนที่โรงเรียน นนทวีกำลังซ้อมบทพูดของพิธีกรอยู่ด้วยสีหน้าอึดอัด เด็กๆซ้อมเรื่องสโนไวท์กับคนแคระทั้ง 7 โซดาในชุดสโนไวท์โผล่ออกมาร้องเสียงนกแต่เหมือนเสียงร้องหาวัวควายจนเด็กๆหัวเราะกันครืน แต่นวียาขำไม่ออก

พอการแสดงจบนนทวีเดินมาหานวียาถามว่าเรื่องนี้ถูกใจเด็กๆไหม นวียาเสนอว่าไม่ต้องให้โซดาแสดงเลยดีกว่า เพราะโซดาไม่เหมาะ แค่เสียงร้องเรียกนกก็ไม่ผ่านแล้ว บางทีเราอาจไม่จำเป็นต้องแสดงละคร เพราะเราอาจจะไม่มีการจัดงานวันเกิดน้องพายที่โรงเรียนแล้ว

นนทวีบอกว่าเป็นไปไม่ได้เพราะเลขาเพิ่งติดต่อกลับมาหยกๆ นวียาอึกๆอักๆ บอกว่าพูดไปอาจไม่ดี จนนนทวีเครียดบอกตนชักกลัวแล้ว แต่ตนจะไม่ตัดสินใจอะไรทั้งนั้นจนกว่าจะได้ฟังเหตุผลที่แท้จริง

นวียาพึมพำอย่างอึดอัดใจว่าอยากเป็นลม อยากกินยาพิษแล้วแกล้งตายสักสองอาทิตย์ นนทวีได้ยินอะไรพิษๆ ถามว่าอะไร? แค่ลมพิษแป๊บเดียวก็หาย

นวียาอยากจะบ้าตายบอกนนทวีกับโซดาว่าฟังให้ดี น้องเขาไม่ได้เป็นลมพิษแต่เป็นอีสุกอีใสต้องพักสองอาทิตย์ให้แผลตกสะเก็ดก่อน นนทวีบอกว่างั้นเดี๋ยวตนจะรีบไปบอกฝ่ายกิจกรรมให้ยกเลิกการจองพื้นที่


นวียารู้ตัวว่าหลุดปากโกหกไปอีกแล้วเลยกุมท้องตัวเองทำท่ามวนท้องอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรดี

แต่เรื่องไม่จบแค่นั้น เมื่อโซดาเข้าห้องเรียนเรียกพายลุกขึ้นยืน พูดปลอบพายว่าอีสุกอีใสเป็นโรคที่เด็กๆ

เป็นกันมากน้องพายไม่จำเป็นต้องอาย พอโซดาพูดจบเด็กๆในชั้นเรียนก็แตกกระจายออกจากพายวิ่งออกจากห้องไปหมด เหลือพายยืนเกาหัวสงสัยว่าตนเป็นอีสุกอีใสตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย??

ooooooo

ที่สตูดิโอ ศรุดา ไอซ์ นางแบบ และทีมแคสอยู่กันพร้อม ศรุดายังหึงกิตติพัศกับไอซ์ค้างอยู่ พูดประชดว่าดูเขาจะสนใจไอซ์เหลือเกินนะ กิตติพัศบอกว่าตนหวังว่าทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี

ทีมแคสให้ไอซ์โพสท่าที่เป็นจุดเด่นของตัวเองแล้วให้โพสท่าแข็งแรงมาดนักกีฬา ไอซ์ผ่านหมด จนทีมแคสบอกให้โพสท่าสุดท้ายให้ดึงเสน่ห์กับเพศตรงข้ามออกมาให้หมด

ไอซ์เอากิตติพัศเป็นเป้าหมาย เล่นใหญ่มากจนน่ากลัว ทีมแคสเห็นไอซ์ทำท่าเหมือนจะกินกิตติพัศก็สยองไปตามกัน ศรุดาถึงกับกำมือแน่น สั่ง “พอแล้วค่ะ” ไอซ์จึงเก็บข้าวของส่งจูบให้กิตติพัศแล้วเดินออกไป

ศรุดายังนั่งกุมขมับอยู่ในสตูดิโอ กิตติพัศมาเคาะประตู ศรุดาถามว่ายังไม่กลับหรือ เขาบอกว่ารอเธออยู่ ถามว่าตกลงคนนี้ผ่านไหม ศรุดาบอกว่าคงไม่ เขาเล่นแรงไปหน่อย ลูกค้าอยากได้คนที่มีความเป็นธรรมชาติสูง กิตติพัศจึงจะหาคนใหม่ให้บอกว่าตนรู้จักนางแบบเยอะ

ooooooo

วันนี้เลิกเรียนแล้วพาทิศมารับพาย นนทวีบอกว่าให้น้องพายพักเรียนได้ไม่ต้องกังวล พาทิศงงถามว่าพักทำไม นนทวีบอกว่าน้องพายเป็นอีสุกอีใส

พาทิศบอกว่าคงเข้าใจอะไรผิดเพราะน้องพายเคยรับวัคซีนแล้วไม่น่าจะเป็นได้อีก และยืนยันการจัดงานวันเกิดน้องพายที่แจ้งไว้ ขณะนนทวีกำลังอึ้งๆงงๆนั้น มือถือพาทิศก็ดังขึ้น เป็นสายจากศรุดาบอกว่าคุณเก๋จะพาลูกมาประชุมครั้งหน้าด้วยกลัวการประชุมจะมีปัญหาจึงรบกวนให้เขาชวนนวียามาเป็นพี่เลี้ยงเด็กที่บริษัทหน่อย พาทิศรับปากว่าจะติดต่อให้แล้ววางสาย

แต่พอจะเดินไปก็เห็นโซดาเดินหน้าบอกบุญไม่รับมาเพราะโกรธที่นวียาโกหกเรื่องพายเป็นอีสุกอีใส นนทวีบอกโซดาว่างานจัดที่โรงเรียนตามเดิมเพราะ...โซดาโพล่งว่าพายไม่ได้เป็นอีสุกอีใส

นนทวีถามว่ารู้เรื่องแล้วใช่ไหม สงสัยว่าทำไมนวียาต้องโกหก โซดาว่าอาจเพราะไม่อยากให้มาจัดงานที่โรงเรียน นนทวีบ่นว่าตนไม่เข้าใจว่าทำไมถึงไม่อยากให้มาจัดงานที่โรงเรียน โซดาบอกเดี๋ยวตนไปเคลียร์เอง

แล้วโซดาก็ส่งไลน์ถามนวียาว่า

“แก พี่นนท์อย่างเคืองเลยว่ะ เมื่อไหร่แกจะบอกความจริงทุกคนไปวะว่าแกปลอมตัวเป็นฉัน”

นวียานั่งที่ร้านเค้กของอดีตโค้ชอ่านแล้วเครียด โค้ชยื่นจอกชาให้ เธอขอบคุณบอกว่าคราวนี้เป็นปัญหาหนักใจจริงๆนะโค้ช โค้ชพูดคำคมว่า

“ม้าที่ลงแข่งแล้วชนะก็เพราะมันไม่กลัวด่านใหม่ๆ ก็เหมือนสนามชีวิต ถ้าไม่มีปัญหาเสียแล้ว ชีวิตจะเหลือความท้าทายอะไรอีก” ถามนวียาว่ามีปัญหาอะไร

นวียาพูดอย่างหมดแรงว่าคราวนี้เศร้าจริงๆ ถามว่า

“ถ้าเราเริ่มทำความรู้จักใครสักคนด้วยการโกหกแล้วเริ่มสนิทใจกับเขาจนไม่อยากโกหกแล้ว เราจะทำยังไงไม่ให้เสียเขาไป”

“ขึ้นอยู่กับว่าเราจะเลือกอะไร ระหว่างความกลัวกับความละอาย...กลัวว่าเขาจะโกรธหรือความละอาย

หากถูกจับได้ เรื่องนี้มันขึ้นอยู่กับว่าเรากลัวสิ่งไหนมากกว่ากัน ถ้าเรากลัวเขาโกรธ แสดงว่าเราแคร์เขามากกว่าตัวเอง แต่ถ้าเราไม่อยากถูกจับได้เพราะละอายความผิด แสดงว่าเราแคร์ตัวเองมากกว่าเขา ถ้าหากว่าเราแคร์มากจริงๆ

ก็จงอย่าละอาย จงสารภาพความจริงกับเขาไป ถ้าเขาแคร์เราเหมือนกัน เขาจะให้อภัยเอง”

นวียาฟังและคิดตามทำหน้าเลื่อมใสโค้ชมาก โค้ชสะกิดว่าเมื่อกี้มีเสียงเตือนเมสเสจเข้า นวียาจึงเปิดดู เป็นข้อความจากพาทิศส่งมาว่า

“พรุ่งนี้ช่วยมาเป็นพี่เลี้ยงเด็กให้พายกับลูกค้าผมที่บริษัทหน่อยได้ไหม พอดีจำเป็นจริงๆ”

“บางทีการทำดีตอบแทนคน ก็คือการไถ่โทษอย่างหนึ่งใช่ไหมคะ” นวียาถามโค้ชอย่างศรัทธา พอโค้ชยิ้มให้ เธอฮึด พิมพ์ตอบทันที “โอเคค่ะ”

ooooooo

การแคสนางแบบวันนี้ผ่านไปคนแล้วคนเล่าศรุดาก็ส่ายหน้า จนคนสุดท้ายที่กิตติพัศแนะนำมา ปรากฏว่าศรุดาให้ผ่าน แต่เธอก็ไม่พอใจสายตาวิบวับที่กิตติพัศมองนางแบบจนกิตติพัศขำ รู้ว่าเธอหึง

ทีมแคสขอบคุณทุกคนที่มาแคส ปลอบใจว่าใครที่ยังไม่ผ่านไว้โอกาสหน้าค่อยร่วมงานกัน

คุณเก๋พาน้องวีนัสมาด้วย พาทิศจึงให้นวียาดูแลทั้งพายและวีนัส คุณเก๋เห็นนวียาพาวีนัสไปเล่นกับพายเข้ากันได้ก็โล่งใจไปประชุมเลือกนางแบบที่มาแคสเมื่อวาน ผ่านไปคนแล้วคนเล่าคุณเก๋ตำหนิว่า คนนี้ไม่ธรรมชาติ คนนั้นยังดูไม่แข็งแรง และคนโน้นสีผิวไม่ได้

ไม่ทันได้นางแบบคุณเก๋ก็ตกใจเมื่อได้ยินเสียงห้องข้างๆที่วีนัสอยู่ผนังสะเทือน พาทิศจึงให้ดูกล้องวงจรปิดเพื่อความสบายใจเห็นนวียากำลังเล่นกับวีนัสและพายอย่างสนุกสนานจนวีนัสหัวเราะเสียงดังก็โล่งใจบอกว่าลูกตนไม่เคยหัวเราะขนาดนี้มาก่อน

ฝ่ายโซดาร้อนใจโทรศัพท์มาเร่งนวียาว่า “แกสัญญานะว่าจะเคลียร์” ไม่ทันไรก็ตกใจเมื่อเห็นแม่

พาทิศมาที่โรงเรียน นวียาบอกให้โซดารีบหลบไปก่อน แม่พาทิศเจอนนทวีบอกว่าตนมาหาครูโซดาไม่ทราบว่าอยู่ไหนตนมีของมาฝาก นนทวีจึงบอกทาง

โซดารู้ว่าแม่พาทิศต้องผ่านบอร์ดที่มีชื่อผู้บริหารและมีชื่อชนาภาชื่อเล่นโซดาติดอยู่ข้างล่างเป็นพนักงานโรงเรียน โซดารีบดึงรูปตัวเองออก แม่พาทิศเดินผ่านบอร์ดพอดีเห็นแต่ชื่อชนาภา ชื่อเล่นโซดา แต่ไม่มีรูป แม่พาทิศพยายามหาหน้าของนวียาแต่ไม่มีจึงเดินไปที่ห้องพักครู

แต่โซดาเข้าไปจัดการเอาทุกอย่างที่เกี่ยวกับตัวเองที่โต๊ะใส่ลิ้นชักหมด แล้วหลบไปซ่อนห้องข้างๆ พอแม่พาทิศเข้ามาถามครูในห้องว่าโต๊ะครูโซดาอยู่ไหน พอครูบอกก็ตรงไปเอากระเช้าวางพลางมองสำรวจเห็นรูปนวียาอยู่บนโต๊ะจึงเดินออกไป โซดาถอนใจโล่งอกรีบโทร.บอกนวียาอย่างตื่นเต้นว่า “แก๊...รอดแล้วว่ะ”

หารู้ไม่ว่าแม่พาทิศเหนือชั้นกว่าเพราะเอามือถือถ่ายรูปแฟ้มงานบนโต๊ะของโซดาที่เขียนชื่อจริงว่าชนาภา วงเล็บโซดา แม่พาทิศดูรูปที่ถ่ายมาแล้วยิ้มอย่างผู้ชนะ

ฝ่ายคุณเก๋ไม่พอใจที่เลือกนางแบบไม่ได้ ศรุดาขอเวลาแคสเพิ่ม คุณเก๋บอกว่า ก่อนแคสควรต้องคุย คอนเซปต์กันใหม่จะได้เข้าใจตรงกันว่าตนต้องการอะไรที่เป็นธรรมชาติ ศรุดารับปากมั่นเหมาะว่าคราวหน้าต้องได้นางแบบแน่ๆ

มัวแต่สนใจเรื่องนางแบบ คุณเก๋ไม่ได้ดูกล้องวงจรปิดที่ห้องเลี้ยงเด็ก ที่ในห้องกำลังตกอกตกใจเพราะวีนัสจับคอตัวเองไอแค่กๆ หายใจไม่ออก นวียาถามพายว่าเกิดอะไรขึ้น พายบอกว่าตนไม่ได้ทำอะไรแค่แบ่งขนมให้เขากิน พลางให้ดูช็อกโกแลตเคลือบอัลมอนด์ในมือ

ooooooo

พอคุณเก๋ดูกล้องก็ตกใจรีบเข้าห้องเลี้ยงเด็กเห็นอาการน้องวีนัสก็ถามว่ากินถั่วเข้าไปใช่ไหมแล้วหยิบยาพ่นจากกระเป๋ารีบแบกลูกไป ศรุดาจะเข้าช่วยก็ถูกปฏิเสธ พาทิศบอกให้ผมช่วยเถอะครับ

“ไม่ค่ะ ทั้งเรื่องนี้และเรื่องงาน” คุณเก๋รีบแบกลูกออกไป

นวียากอดปลอบพายที่ตกใจร้องไห้ ศรุดากับพาทิศต่างหน้าเครียด

พาทิศเดินมาส่งศรุดาที่รถ เธอบอกว่าไม่ต้องห่วงตนโทร.ไปขอโทษคุณเก๋อีกรอบแล้ว เขาบอกว่าหายโกรธแล้วเข้าใจว่าเป็นอุบัติเหตุ แต่เรื่องสปอนเซอร์ยังไม่คอนเฟิร์ม พาทิศพูดอย่างเข้าใจว่าถ้าเหตุการณ์นี้เกิดกับพายตนก็ต้องทำแบบเดียวกับคุณเก๋

ศรุดาปลอบว่าไม่ใช่ความผิดของใคร อย่าโทษตัวเองเลยแล้วเลียบเคียงถามว่าครูน้องพายพักที่บ้านเขาตลอดเลยหรือ พาทิศบอกว่าเธอต้องส่งพายเข้านอน ดึกแล้วกลับก็อันตรายและอีกอย่างบ้านเขามีปัญหาเยอะพี่ชายก็เป็นโรคซึมเศร้า

“เหรอคะ เขาดูสดใสดี ไม่น่าเชื่อ”

“ครับ...เขาเป็นคนเข้มแข็ง เจอเรื่องอะไรมา...ก็ยิ้มได้เสมอ”

“ทิศคงสบายใจขึ้น ที่มีคนดูแลน้องพาย...และทิศ... ได้ดี” น้ำเสียงศรุดาออกหวงๆ แต่พาทิศหวานว่า

“ไม่มีใครดูแลผมได้ดี...เท่าที่ดาเคยดูแลหรอก”

ศรุดาบอกให้เขาไปดูแลพายเถอะตอนนี้พายคงต้องการเขา พาทิศจึงส่งเธอแค่นี้แล้วกลับไปหาพาย

พอขึ้นรถ ศรุดาก็ได้รับวิดีโอคอลจากกิตติพัศถามว่าเด็กตนแคสผ่านไหม ศรุดาบอกว่าไม่ผ่านสักคน กิตติพัศพูดขำๆว่า ก็ว่าอย่างนั้นแหละเพราะพวกนั้นก็ไม่ผ่านสำหรับตนเหมือนกัน

การคุยพาเพลินสบายๆ ของกิตติพัศทำให้ศรุดายิ้มออก ขับรถไปคุยไปอย่างมีความสุข

ooooooo

ยิ่งใกล้วันงานนวียาก็ยิ่งคิดหนัก เครียด โซดาไลน์มาบอกว่าตนจะแกล้งป่วยจะได้ไม่ต้องไปในงานวันเกิดน้องพายแกจะได้รอด นวียาอ่านแล้วมองน้องพายที่หลับอยู่พึมพำเศร้า

“น้องพายคะ จะโกรธครูไหม...ถ้าทั้งหมดที่ครูทำเป็นเรื่องโกหกหลอกลวงและครูทำเพื่อตัวเอง...ครูหวังว่าน้องพายกับคุณพ่อ จะให้โอกาสครูแก้ตัวเหมือนกันนะคะ...ครูสัญญา งานวันเกิดน้องพายคราวนี้ ต้องพิเศษที่สุด” 

ออกมาเจอพาทิศ นวียาเอ่ยขอโทษ พาทิศงง ถามว่าขอโทษตนเรื่องอะไร เธอไม่ได้ทำผิดอะไร

“ขอโทษทุกอย่างทั้งเรื่องที่ทำให้พายบาดเจ็บ เรื่องที่ทำให้คุณเสียงาน แถมยังทำให้คุณทะเลาะกับแม่อีก และที่สำคัญที่สุด ฉันขอโทษ...ขอโทษที่...”

นวียาพูดพร่ำเพ้อจนพาทิศตัดบทว่าพอเถอะตนไม่อยากฟังคำขอโทษจากเธอแล้ว ทุกเรื่องที่ผ่านมาถ้าจะมีใครผิดก็ตนนี่แหละผิดที่ตัดสินใจเลือกเธอเข้ามาในชีวิต อะไรที่เธอคิดว่ามันเป็นความผิด ขอให้โยนมาที่ตนให้หมดตนรับผิดชอบเอง ตัดบทว่า


“เลิกกังวล แล้วเรามาช่วยกันจัดงานวันเกิดพายให้ดีที่สุดนะ”

ooooooo

นวียาตั้งใจจะสารภาพความผิดที่โกหกในงานนี้ แต่ยังกลัวจึงหวังจะใช้ความน่ารักของบีเลิฟมาช่วยผ่อนคลายบรรยากาศเครียดได้ เข้าไปหาบีเลิฟอ้อนว่า

“บีเลิฟจ๋า วันนี้เป็นวันสำคัญของฉัน ขอให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี ช่วยฉันด้วยนะ ขอร้องล่ะ”

กิตติพัศถามว่าบอกหน่อยได้ไหมว่าจะให้บีเลิฟทำอะไร นวียาอำไว้ บอกว่าพอเรื่องกระหึ่มเขาก็จะรู้เอง

แต่ทั้งสองยังไปไม่ถึงคอกบีเลิฟ กิตติพัศก็ได้รับไลน์จากกิตติยาที่แอบฟังอยู่ว่า ลูกค้าตกม้า กิตติพัศจึงรีบไป นวียาตามไปด้วย พอทั้งสองไปดูลูกค้าตกม้า กิตติยากับพรรคพวกที่แต่งชุดดำก็ออกจากที่ซ่อนรีบไปพาบีเลิฟออกจากคอก

กิตติพัศกับนวียาไปถึงสนามม้าไม่เห็นมีใครตกม้าก็เอะใจ ชวนกันไปที่คอกม้า ปรากฏว่าบีเลิฟหายไปแล้ว ถามคนงานบอกว่าคุณหนูกิตติยาเอาออกไปแล้ว นวียาถามกิตติพัศว่าแล้วตนจะทำยังไงเพราะถ้าไม่มีบีเลิฟตนก็ไม่แน่ใจว่าจะกล้าพูดอย่างที่ตั้งใจหรือเปล่า

“มันไม่เกี่ยวกับบีเลิฟหรอก แค่ความตั้งใจและความจริงใจของวีก็จะทำให้วีเอาชนะทุกอย่างได้อยู่แล้ว ไม่ร้องไห้นะ...วีของกิตต้องยิ้มเท่านั้น”

นวียายิ้มออกมานิดหนึ่ง แต่นึกได้ว่ากิตติพัศคงพูดให้กำลังใจเฉยๆ ไม่มีความหมายอื่นก็หุบยิ้มทันที

การหายไปของบีเลิฟทำให้แผนการของนวียาสะดุด แม่พาทิศถามว่าทำไมไม่เห็นมีใครมาเตรียมงานเลย นนทวีขอโทร.ปรึกษากับคนที่รับผิดชอบส่วนนี้ก่อน แล้วโทร.ถามนวียาว่าเรื่องการแสดงเป็นยังไง นวียาบอกว่าตอนนี้เจอปัญหานิดหน่อย เดี๋ยวตนจะหาทางจัดการเรื่องนี้เอง

นนทวีมาบอกแม่พาทิศว่าการแสดงติดปัญหาอาจเลตนิดหน่อย

“เลตนิดหน่อยนี่กี่ชั่วโมง เรื่องอย่างนี้ดิฉันซีเรียส เกิดมาเบี้ยวเอาตอนที่จะแสดงอยู่แล้วก็แย่น่ะสิ งานเรา ไม่ได้เตรียมมาแบบเล็กๆนะคะ”

“คุณย่าไม่ต้องห่วงนะครับ ทางโรงเรียนจะมีการแสดงให้น้องพายดูแน่นอน” นนทวีบอกแต่ตัวเองก็มองไปบนเวทีอย่างกังวล

ooooooo

นนทวีร้อนใจโทร.เรียกโซดาให้รีบมาแสดงละครที่โรงเรียนโดยด่วน โซดาอ้างว่าป่วย นนทวีบังคับให้มาช่วยแก้ปัญหาด่วน ให้เตรียมตัวมาแสดงตามแผนเดิม ใช้ไม้ตายตัดบทว่า ถ้าไม่มาโดนหักเงินเดือน

ส่วนกิตติพัศก็เข็นรถเลื่อนพามาสคอตตัวใหญ่เข้ามาในงานวางหลบๆไว้มุมหนึ่ง แล้วยกมาสคอตไปตั้งที่พื้น ศรุดาแซวว่าอย่าบอกนะว่าหุ่นม้าตัวนี้เป็นของขวัญวันเกิดน้องพาย กิตติพัศบอกว่าเอามาตั้งโชว์เฉยๆ เดี๋ยวก็ขนกลับ

แม่พาทิศเดินมาพร้อมกับพายเห็นศรุดาก็ร้องทักดีใจ บ่นว่าพาทิศไม่พามาเจอแม่บ้างเลย พอเห็นกิตติพัศก็ทักว่าไม่ได้เจอกันนานเลย พายดีใจที่คุณอามานึกว่าคุณอาจะไม่มางานวันเกิดตนเสียอีก

กิตติพัศบอกว่าอาต้องมา อามีของขวัญมาให้น้องพายด้วย แต่ขอแอบเอาไว้ก่อน รับรองน้องพายต้องชอบแน่ๆ พายยิ้มตื่นเต้น แล้วชวนคุณอาไปนั่ง อวดว่ามีขนมเยอะแยะเลย

ขณะนั้นเองโซดาเดินเข้ามาในงานอย่างรีบร้อนเพราะกลัวถูกตัดเงินเดือน นนทวีรีบดึงตัวไป แต่แม่พาทิศเห็นก็หันพูดกับลูกชายว่า

“ที่จริง แม่มีเรื่องจะพูดกับเราเรื่องครูโซดา”

“อีกแล้ว ยังไม่จบเหรอครับแม่”

“ไม่ต้องห่วง แม่จะรอให้มันผ่านงานวันเกิดพายไปก่อนค่อยพูด” แม่หยิบมือถือขึ้นมาดูรูปที่แอบถ่ายจากโต๊ะทำงานของโซดาขึ้นดู ยิ้มอย่างมีไพ่ตายในมือ

นวียาตกใจมากเมื่อเห็นโซดามาในงานเรียกแล้วต่อว่าหน้าตึง

“โซดา! ไหนแกว่าจะแกล้งป่วยเพื่อฉันไง”

“ก็อยากป่วยอยู่ แต่พี่นนไม่ยอมให้ป่วย”

นวียาลากโซดาออกไปจากหลังเวที พอดีกิตติยาเดินมาถามหาบีเลิฟกับลูกน้อง บอกว่าจะเอาออกไปเซอร์ไพรส์น้องพาย ลูกน้องโบ้ยไปทางกรงที่มีผ้าขาวคลุมอยู่ กิตติยาเดินไปเปิดผ้าออก เจอแต่กรงเปล่า! พอดี

นนทวีเดินมาจากหลังเวทีมองหาโซดา ทั้งกิตติยาและนนทวีถามเกือบพร้อมกัน

“บีเลิฟหายไปไหน!”

“โซดาหายไปไหน!”

ooooooo

กิตติยากับนนทวีสบตากันอย่างจัง นนทวีเดินเข้ามาขอให้กิตติยาช่วยเป็นเจ้าหญิงให้ตนที กิตติยาเขินจนบิดตัวแทบเป็นเกลียว

บนเวทีเสียงเพลงประกอบละครดังขึ้น โซดาที่ยืนเถียงกับนวียาอยู่รีบวิ่งไปบนเวที นวียาที่สวมชุดมาสคอตวิ่งตามมาเห็นโซดาจะปีนขึ้นเวทีก็ร้องห้าม 

นนทวีเห็นความวุ่นวายตะโกนบอกคนงาน “จับสองคนนี้ไว้เร็ว!” กิตติยานึกว่านนทวีสั่งตนก็กระโจนเข้าจับโซดากับนวียาไว้เสียหลักล้มไปทั้งสามคน หัวมาสคอตที่

นวียาใส่หลุดกระเด็น นนทวีเห็นนวียาก็ตะโกน

“ยายวี!”

ความลับเลยแตก แม่พาทิศเดินขึ้นไปถามนนทวีว่าผู้หญิงที่ใส่ชุดม้าชื่ออะไร นนทวีบอกว่าชื่อนวียาน้องสาวตนเอง และอีกคนคือครูโซดา

ทั้งนวียาและโซดาถูกจับโกหกได้กลางเวทีก็ซีด พาทิศลากนวียาออกไปบอกว่าเรามีเรื่องต้องคุยกัน

นนทวีเห็นบรรยากาศวุ่นวายก็รีบแก้สถานการณ์ชวนเริ่มกำหนดการต่อกันดีกว่า ถามพายว่ามีอะไรจะโชว์ พายหมดอารมณ์ก้มหน้านิ่ง กิตติพัศเลยชวนให้ร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์กันดีกว่า ทุกคนเลยร้องเพลงกันเจื่อนๆจืดๆ บรรยากาศกร่อยสนิท

พาทิศโกรธมากที่นวียาโกหกและปลอมตัวมาเป็นครูน้องพายถามว่าเธอทำอย่างนี้ทำไม นวียาบอกว่าตนแค่อยากดูแลพายอยากให้น้องพายสอนให้ตนรู้จักม้า พาทิศทำหน้างง นวียาตัดบทว่าพูดไปอย่างเขาก็ไม่เข้าใจหรอก เพราะเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าการมีความฝันคืออะไร

พาทิศบอกว่าตนอาจไม่รู้จักความฝันดีเท่าเธอแต่ในโลกความจริง สิ่งที่เธอทำมันคือการหลอกลวง ด่าแล้วเดินหัวเสียกลับเข้าไปในงาน นวียามองตามไม่กล้าโผล่เข้าไปในงานอีกเลย

พายนั่งซึมไม่ว่าใครมาปลอบปะเหลาะเอาของขวัญมาให้ก็ไม่สนใจ แต่พอกิตติพัศถือโมเดลคอกม้ามาให้พายก็ยิ้มออกชมว่าน่ารักที่สุดเลย พาทิศไม่พอใจกระชากกิตติพัศตะคอก “อย่า...ยุ่ง...กับ...พาย!” ซ้ำจะต่อยแต่ยั้งหมัดได้ ปล่อยอย่างแรงจนกิตติพัศหงายไปชนเก้าอี้ล้มแล้วเดินไปเลย

ศรุดามองกิตติพัศอย่างเป็นห่วง ขณะเดียวกันก็มองพาทิศอย่างไม่พอใจ

นวียาหลบไปนั่งชิงช้าเหงาๆ เจอบีเลิฟเล็มหญ้าอยู่เลยปรับทุกข์กับบีเลิฟว่าตนไม่อยากโกหกเลยแต่ถ้าไม่ทำอย่างนั้น ตาคุณพ่อนั่นคงไม่ยอมให้ตนเป็นพี่เลี้ยงพายแน่ แต่ตนก็รู้สึกถูกชะตากับพายจริงๆนะรู้ไหม

พายเดินมาเห็นนวียากำลังปรับทุกข์กับบีเลิฟอยู่ก็ดัดเสียงคุยด้วย พอนวียาจับได้ก็ถามว่าทำไมครูไม่ถามพายเองหรือครูไม่อยากคุยกับพายแล้ว นวียาบอกว่าครูต่างหากที่กลัวว่าพายไม่อยากคุยกับครูอีกแล้ว

“พายอยากคุยกับครูวีทุกวัน ครูวีอย่าทิ้งพายไปไหนนะคะ ทำไมทุกคนถึงต้องทะเลาะกันด้วยคะ พายไม่ชอบเลย” นวียาอึ้งน้ำตาคลอกอดปลอบพาย ก็พอดีลูกน้องกิตติยาตามมาเจอบีเลิฟ นวียาจึงบอกให้พายกลับไปในงานเสียและตนก็จะพาบีเลิฟกลับบ้าน ทั้งสองยื่นนิ้วก้อยเกี่ยวกันเป็นสัญญาว่าจะได้เจอกันอีก พาทิศมาตามพายพอดีเขาชักสีหน้าดึงพายกลับไป

คืนนี้แม่พาทิศคุยโทรศัพท์หน้าเครียด เสร็จแล้วบอกพาทิศว่าแม่ต้องบินไปดูยัยอรหน่อย บริษัทเครดิตที่โน่นส่งจดหมายมา...พาทิศบอกแม่ไม่ต้องห่วงตนจัดการได้ แม่ไปดูพี่อรเถอะ

ศรุดาบอกพาทิศว่านับแต่วันนั้นคุณเก๋ไม่ติดต่อมาเลย ขณะศรุดากับพาทิศกำลังเครียดคิดหาวิธีตื๊อคุณเก๋กลับมาเป็นสปอนเซอร์ ก็เห็นคุณเก๋เดินเข้ามาพร้อมหอบสมุดวาดเขียนเล่มใหญ่มาด้วย คุณเก๋ขอโทษที่ติดต่อกลับมาช้า แล้วหยิบสมุดภาพเขียนมาเปิดให้ดู เล่าอย่างตื่นเต้นว่า

“คุณวีเขาวาดรูปเปลือกไข่ที่ใกล้แตกมาในหน้าแรก ตอนแรกเก๋ก็ไม่เข้าใจหรอกว่ามันสื่อถึงอะไรแต่ดูเหมือนว่ามันจะสื่อสารกับหนูวีนัสเขาได้ หลังจากนั้นหนูวีนัสก็เริ่มวาดภาพในหน้าต่อๆไปไม่หยุด...”

คุณเก๋บอกว่าไม่มีใครที่ทั้งภายนอกและภายในเหมาะสมกับแบรนด์ตนเท่าคนนี้อีก และยังอยากได้นายแบบเพิ่มคนหนึ่งด้วย พาทิศข่มใจตัวเองไปขอให้นวียามาเป็นนางแบบและศรุดาก็ขอให้กิตติพัศมาเป็นนายแบบตามที่คุณเก๋อยากได้คนธรรมดา หน้าตาดี มีเสน่ห์ และขี่ม้าเป็น

ในการไปถ่ายแบบที่เขาใหญ่ นวียาถูกจับแต่งตัวสวย ออกจากเต็นท์แต่งตัวพาทิศเห็นถึงกับตะลึง และเมื่อพาไปยังสถานที่ถ่ายนวียาเดินส้นสูงไม่ถนัด พาทิศก็ให้ถอดหิ้วรองเท้าให้เธอเดินเท้าเปล่า นวียาแอบยิ้มที่เห็นผู้ชายไร้ฝันอย่างเขาก็มีมุมอบอุ่นกับเขาเหมือนกัน...

เมื่อเริ่มถ่าย กิตติพัศโพสท่าเก๋เท่อย่างเป็นธรรมชาติ แต่นวียาหน้าตาเหมือนถ่ายบัตรประชาชนจนช่างภาพและทีมงานช่วยกันสร้างอารมณ์ ศรุดาแนะนำว่าให้คิดว่าสองคนต่างเป็นคนที่ใช่ของตัวเอง และให้คิดว่านี่เป็นวันสุดท้ายที่จะได้จ้องตากันแบบนี้ มีเรื่องที่จะพูดมากมาย และพูดมันออกมาทางสายตา

กิตติพัศจับมือนวียาแต่ตาจ้องศรุดาที่ยืนอยู่หลังนวียา พาทิศก็มองนวียาอย่างให้กำลังใจ

ทั้งสองสร้างอารมณ์จนได้ที่ ช่างภาพชักภาพรัว กิตติพัศเผลอพึมพำออกมา...

“ผม...ผมว่า ผมชักจะชอบคุณเข้าจริงๆแล้วนะ”

นวียาละสายตาจากพาทิศมองกิตติพัศตะลึง 

ฝ่ายศรุดาก็ตะลึง งง ไม่รู้ว่ากิตติพัศพูดกับใครกันแน่?

ooooooo


ละครรักพลิกล็อก ตอนที่ 3 อ่านรักพลิกล็อกติดตามละครรักพลิกล็อก ดูรูปภาพนักแสดงนำในเรื่อง นำแสดงโดย ปีเตอร์ เดนแมน,สุชาว์ มานะยิ่ง,คณิน ชอบประดิถ, มณีรัตน์ ศรีจรูญ 19 พ.ย. 2561 08:47 2018-11-20T00:40:28+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ