ข่าว

วิดีโอ



รักพลิกล็อก

อ่านเรื่องย่อ

แนว: โรแมนติก-คอมเมดี้

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: เหนือดาว

กำกับการแสดงโดย: สรัสวดี วงศ์สมเพ็ชร

ผลิตโดย: บริษัท นอร์ธสตาร์ โปรดักชั่น จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: ปีเตอร์ เดนแมน,สุชาว์ มานะยิ่ง,คณิน ชอบประดิถ, มณีรัตน์ ศรีจรูญ

นวียา จ๊อกกี้สาวสดใสช่างฝันเคยเข้าร่วมคัดตัวทีมชาติในการแข่งขันขี่ม้าแต่ตกรอบกลายเป็นปมในชีวิต ปัจจุบันเธอรับจ๊อบจิปาถะแต่คนที่รู้จักตัวตนของนวียาได้ดีที่สุดคือกิตติพัศเพราะสนิทสนมกันมาแต่เด็กๆ

นอกจากนี้อาของกิตติพัศหรือโค้ชยักษ์ก็เคยเป็นโค้ชเก่าของนวียา โค้ชได้ส่งมอบกิจการสนามแข่งม้าให้กิตติพัศไปแล้วและผันตัวไปเป็นบาริสต้าเปิดร้านกาแฟซึ่งเป็นที่พบปะเจอกันของกิตติพัศและนวียา

ความผูกพันกับม้าทำให้นวียาวนเวียนอยู่ที่อาชาคลับสนามแข่งม้าของกิตติพัศ ซึ่งวันนี้แม่ม้าชื่อวิคตอรี่ที่ผูกพันกันมากกำลังจะตกลูกโดยมีสัตวแพทย์ทำคลอดและนวียาคอยถ่ายวิดีโอด้วยความตื่นเต้น แต่ผ่านไปค่อนข้างนานทำให้แม่ม้าทรมานจนนวียารู้สึกใจเสีย แต่แล้วทุกคนก็ดีใจโล่งใจเมื่อลูกม้าออกมาอย่างปลอดภัย แต่แม่ม้ากลับอาการไม่ค่อยดี หายใจแผ่วเหมือนจะไม่รอด

วันเดียวกันนี้ที่โรงแรมหรูมีงานประกาศรางวัลสุดยอดหนุ่มโสดในฝันซึ่งคนที่ได้รับรางวัลคือกิตติพัศหนุ่มหล่อเจ้าของสนามแข่งม้า ขณะที่รางวัลหนุ่มโสดบุคลิกดีคือพาทิศเจ้าของบริษัทสิ่งพิมพ์ที่ได้รางวัลนี้เป็นปีที่สามแล้ว

กิตติพัศและพาทิศกลับมาพบกันในงานนี้อีกครั้งในรอบหลายปี ทั้งคู่เคยมีอดีตพัวพันกันมาก่อน ในขณะที่พาทิศดูเหมือนจะยังจมปลักกับอดีต กิตติพัศหนุ่มพาเพลินดูจะไม่สนใจอดีตใดๆ ทำให้พาทิศเพิ่มความขุ่นเคืองใจ ซ้ำร้ายเมื่อรู้ว่าศรุดาอดีตคนรักของเขากำลังจะกลับมาเมืองไทยและนัดกิตติพัศไปรับถึงสนามบินด้วยแล้วพาทิศยิ่งอารมณ์เสีย ชี้หน้าสั่งห้ามยุ่งกับศรุดาและแทบจะชกกิตติพัศที่ลานจอดรถ

นวียามัวแต่วุ่นวายเรื่องม้าตกลูกจนลืมนัดกับโค้ชยักษ์เรื่องไปเวิร์กช็อปทำขนมปัง เมื่อโค้ชโทร.หาเธอจึงรีบร้อนออกไปทั้งที่มีคราบเลือดของม้าเลอะหน้าและไรผม แต่ปั่นจักรยานออกจากสนามแข่งม้าได้ครู่เดียวก็นึกได้ว่าลืมสูตรขนมปังจึงต้องกลับห้องพักที่อยู่ไม่ไกลมาก

นวียาปั่นจักรยานลัดเลาะถนนไปเรื่อยจนกระทั่งมีเรื่องกับมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งที่แย่งทางกัน สุดท้ายเธอโดนมอเตอร์ไซค์เบียดเสียหลักไปกลางถนนตรงหน้ารถของพาทิศพอดี

พาทิศเบรกตัวโก่งแล้วรีบลงดูหญิงสาว เห็นเลือดก็ตกใจรีบโทร.บอกแซนดี้เลขาให้ติดต่อรถพยาบาลและสั่งยกเลิกการประชุมในช่วงบ่ายเพราะเขาต้องตามไปโรงพยาบาล แต่พอสั่งเสร็จหันมากลับไม่เห็นหญิงสาวคนนั้นเสียแล้ว จึงโทร.บอกแซนดี้อีกครั้งว่ายกเลิกคำสั่งทั้งหมดเมื่อสักครู่นี้ แล้ววางสายอย่างงงๆกับสิ่งที่เกิดขึ้น มองถนนไม่มีรอยเลือดมีแต่กล้องวิดีโอตกอยู่ เขาเก็บมันไว้ก่อนจะรีบขึ้นรถของตนเพราะรถคันหลังกดแตรไล่ดังลั่น

ส่วนนวียาพอไปถึงร้านกาแฟก็ขอโทษขอโพยลูกค้าทุกคนที่ให้รอนาน แต่ไม่วายโดนโค้ชยักษ์ตำหนิอยู่ดี

ooooooo

กิตติพัศไปรับศรุดาที่สนามบินและแสดงท่าทีกรุ้มกริ่มกับเธอราวกับจะจีบ สองคนเคยเจอกันที่นิวยอร์กและดูเหมือนศรุดาก็พอใจหนุ่มหล่อคนนี้อยู่เหมือนกันหลังจากเลิกรากับพาทิศที่คบกันตั้งแต่สมัยเรียน แต่จู่ๆเขากลับมาบอกเธอว่ากำลังจะมีลูก

พาทิศมีลูกสาวชื่อพายวัยกำลังน่ารักแต่ออกจะแสบซ่าเอาแต่ใจตัวเอง พายเรียนที่โรงเรียนของนนทวีและมักก่อเรื่องกลั่นแกล้งเพื่อนร่วมห้องอยู่เรื่อย วันนี้ก็เช่นกันพายตัดผมเปียของโบวี่เพียงเพราะเพื่อนคนนี้พูดถึงสุนัขของเธอที่เพิ่งตาย

พาทิศรีบมาที่โรงเรียนหลังได้รับแจ้งจากครูแต่ไม่พบผู้ปกครองของโบวี่ที่กลับไปก่อนหน้านี้ ครูบอกว่าช่วยเคลียร์ให้แล้วทำให้พาทิศเบาใจแต่ยังไงก็จะโทร.ไปขอโทษเขาอีกที

พายทำผิดที่แกล้งเพื่อนแต่ยังร้องขอให้พ่อพาไปกินเค้กแล้วเจอนวียาต้อนรับเพราะที่นี่คือร้านของโค้ชยักษ์ แต่สองคนจำกันไม่ได้เพราะนวียาหน้าตามอมแมมไปด้วยแป้งทำขนม

“รับอะไรดีคะ”

“มีขนมปังแบบที่ไม่ใส่ยีสต์ไหมครับ”

“ไม่มีค่ะ เอ...ไม่ใส่แล้วจะอร่อยเหรอคะ”

“พ่ออ่านเจอมาว่ายีสต์มีผลทำให้เด็กเป็นภูมิแพ้ เราไปร้านอื่นกันนะลูก”

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะพ่อ ชิ้นเดียวเอง พายอยากกินเค้กแบบเค้กของโบวี่”

พาทิศดึงพายมากระซิบกระซาบ “แต่พ่อว่าร้านนี้ดูไม่น่าอร่อย คนก็น้อยๆ” นวียาจ้องเขม็งและพยายามอ่านปากแล้วโวยขึ้น

“อ้าว! ทำไมพูดจาแบบนี้ล่ะ รู้ไหมร้านนี้เค้กอร่อยที่สุดในย่านสาทรแล้ว โดยเฉพาะชูครีมนี่เลย ลองชิมไหม”

“แต่นี่มันเอแคลร์ไม่ใช่เหรอคะ” พายท้วง

“อ้อๆ นั่นแหละ คล้ายๆกันนั่นแหละ” นวียาแถมั่วไป พาทิศส่ายหน้าเนือยๆก่อนเอ่ยขึ้นว่า

“ขนาดเด็กยังรู้เลย อันไหนชูครีม อันไหนเอแคลร์ คุณเป็นคนทำขนมจริงเปล่าเนี่ย แค่ชื่อยังเรียกผิดๆถูกๆ แล้วผมจะไว้ใจได้ไงว่าคุณจะไม่งงว่าผสมอะไรลงไปในขนมบ้าง”

“ขอยืนยันอีกทีว่าขนมในร้านฉันมีคุณภาพทุกอย่าง ถ้าคุณไม่ซื้อก็มีร้านอื่นอีกมากให้เลือก แต่ไม่ยืนยันว่าจะอร่อยเท่าร้านนี้” นวียาผายมือไปที่ประตู

“บริการแย่แบบนี้ถ้าร้านคุณเปิดได้เกินหนึ่งปีผมคงทึ่งเลยแหละ”

นวียาฉุนจัด ส่วนพายหัวเราะคิกคักตลอดเวลาอย่างรู้สึกสนุก นวียาไม่สนใจหยิบโทรศัพท์มือถือมาถ่ายรูปพาทิศ

“คุณทำอะไร”

“ฉันจะโพสต์สเตตัสด่าคุณไง จะแชร์ให้ว่อนเฟซเลย”

พายชอบใจยกนิ้วโป้งให้นวียา ในที่สุดก็เจอผู้หญิงที่สามารถต่อกรกับพ่อตัวเองได้ แล้วสะดุดตากับจี้รูปม้าที่คอเธอ

“จี้ม้าสวยจังเลยค่ะ”

นวียาอมยิ้มในความช่างสังเกตของเด็กหญิงหันไปหยิบเค้กใส่กล่องยื่นให้ “อันนี้สำหรับเรานะ”

“ทำไมที่นี่มีม้าเยอะจังคะ”

“เจ้าของเป็นโค้ชสอนขี่ม้า แล้วพี่ก็เป็นนักขี่ม้า สนามม้าก็ติดๆกันนี่เลย”

พายยิ้มหวาน แต่นวียาทำตาเขียวใส่พ่อของเธอ พอสองพ่อลูกคล้อยหลัง นวียารีบอัปโหลดคลิปลงในเฟซ หลังจากที่ลงได้ไม่กี่วินาทีก็รีบกดรีเฟรช แล้วอ่านคอมเมนต์ที่มีคนเข้ามาด่าพาทิศเสียๆหายๆมากมาย

ooooooo

วันถัดมาพาทิศขับรถไปแอบมองศรุดาที่หน้าบ้าน แต่เพราะอดีตที่เคยผิดสัญญาทำให้เธอเสียใจจึงไม่กล้าปรากฏตัว

ที่ร้านกาแฟของโค้ชยักษ์ กิตติพัศแวะมาชิมขนมปังฝีมือนวียา ชิมแล้วก็ชื่นชมแถมทำสนิทสนมถึงเนื้อถึงตัวประสาหนุ่มเจ้าเสน่ห์ขี้เล่น แต่โค้ชยักษ์ผู้เป็นอาเห็นแล้วไม่ปลื้ม เตือนหลานชายหลังจากนวียาไปแล้วว่า

“เก็บๆไว้บ้าง เสน่ห์อย่าให้มันเรี่ยราด หว่านทิ้งหว่านขว้างสงสารคนคุ้นเคยบ้าง”

กิตติพัศอมยิ้ม รู้ทันว่าอาหมายถึงนวียา...ตกบ่ายวันนี้เขามีนัดกับศรุดาไปดูนิทรรศการภาพถ่าย ซึ่งมีภาพเขาในช่วงวัยรุ่นขี่ม้าและมีข้อความใต้ภาพว่า “รักแรก รักสุดท้าย” ศรุดาจ้องภาพนั้นอย่างสนใจ

“คุณชอบหรือครับ เห็นมองอยู่ตั้งนาน หรือว่ารูปนี้มีอะไรที่ดึงดูดคุณดา”

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ก็แค่แปลกใจ มันเขียนชื่อว่ารักแรกรักสุดท้าย แต่ไม่เห็นมีใครอยู่ในภาพเลย มีแค่คุณกิต...”

“กับม้า” กิตติพัศพูดต่อให้พร้อมมองรูปนั้นอยู่ครู่หนึ่ง สีหน้าเปลี่ยนเป็นเศร้าขึ้นมาทันที

เวลาเดียวกันนวียาอยู่ที่คอกม้า เธอบ่นอุบที่หากล้องไม่เจอ แต่ยังมีแก่ใจมาดูแลแม่ม้าวิคตอรี่ตัวโปรดที่เพิ่งตกลูกเมื่อวันก่อนซึ่งอาการยังไม่ค่อยดี แล้วเจอกิตติยาคุณหนูภูธรน้องสาวของกิตติพัศที่มีความร้ายแบบตลก

สองคนถกเถียงกันเรื่องม้าก่อนที่สัตวแพทย์จะมาบอกว่าเกิดเรื่องใหญ่แม่ม้าอาการทรุด และแล้ววิคตอรี่ก็จากไป นวียาเสียใจมากรีบส่งข่าวให้กิตติพัศรู้ ซึ่งเวลานั้นเขายังอยู่กับศรุดาที่งานนิทรรศการภาพถ่าย เมื่อกิตติพัศมีความจำเป็นต้องรีบไปที่อาชาคลับจึงบอกลาศรุดาอย่างกะทันหัน ทำให้ศรุดาแอบน้อยใจที่ถูกทิ้ง

ทันทีที่กิตติพัศมาถึงคอกม้า นวียาโผกอดเขาทั้งน้ำตาแล้วก็นั่งซึมหน้าเศร้า

“วี...วิคตอรี่ไปแล้ว แต่เรายังเหลือเจ้าตัวเล็กนี่นะ” กิตติพัศปลอบ แต่นวียายังไม่ไหวติง เขาขยับเข้ามาจับมือเธอ บอกว่า “วีต้องเป็นกำลังใจให้มันนะ มันไม่เหลือใครแล้ว ไหนวีบอกเองไม่ใช่เหรอ ถ้าเกิดอะไรจะดูแลมันเอง”

นวียาสะอื้น มองลูกม้าที่กิตติพัศยื่นขวดนมให้ดูด “ไม่เป็นไรนะ ฉันจะดูแลแกเอง เจ้า...ชื่ออะไรดีคะ”

“บีเลิฟ...ดีไหม”

“บีเลิฟ มันจะได้รู้ว่าถึงแม่มันไม่อยู่แล้ว ก็ยังมีคนรักมัน” นวียาพูดแล้วสะอื้น ลูบหัวเจ้าบีเลิฟอย่างรักใคร่ ขณะที่กิตติพัศจับศีรษะนวียาอย่างเอ็นดู “วีจะป้อนนม ดูแลเป็นแม่ให้บีเลิฟแทนวิคตอรี่เอง”

ตกเย็นนวียากลับห้องพักในคอนโดที่อยู่ร่วมกับเพื่อนชื่อโซดา...โซดาเป็นทอมกำลังมีปัญหากับแฟนโดยมีนวียาเป็นต้นเหตุอย่างไม่รู้ตัว เมื่อแฟนสาวหึงนวียาทำให้โซดาต้องตัดใจไล่เพื่อนทั้งที่ลำบากใจ

“แกช่วยย้ายออกไปจากห้องนี้ทีได้มั้ย”

คำพูดประโยคสั้นๆของโซดาแต่ทำให้นวียาช็อกไปนานมาก...หลังจากตั้งสติได้ก็จำใจเก็บสัมภาระเตรียมย้ายออกด้วยความเศร้า

ooooooo

กิตติพัศนัดศรุดาอีกครั้งเพื่อเป็นการแก้ตัวที่ทิ้งเธอไปเมื่อวานโดยพาเธอมาเลี้ยงอาหารที่ร้านหรู

“วันนั้นม้าของผมมันป่วยหนัก หมอบอกว่ายังไงก็ไม่รอด ผมเลยจำใจให้หมอฉีดยา มันจะได้ไปสบาย”

“ค่ะ อะไรถ้ามันจะไปจากจริงๆ เราคงห้ามไม่ได้ ยื้อไปก็ทรมานเปล่าๆ”

“คุณใจแข็งแบบนี้ทุกเรื่องเลยนะ ทั้งที่ตอนนั้นดาดูจริงจังมากนะ ถึงกับทำแบรนด์ด้วยกัน เกิดอะไรขึ้นดา”

เขาพูดถึงอดีตด้วยความเป็นห่วง เธอนิ่งมากแต่แววตาหม่นเศร้า

“ผมขอโทษ...ยังเสียใจอยู่เหรอ”

“ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร โมเมนต์แบบนั้นอยู่กับดาไม่ได้นานหรอกค่ะ” ศรุดาทำท่าเหมือนไม่แคร์จริงๆ กิตติพัศมองเธอพลางคิดชื่นชมในใจว่า...มันต้องอย่างนี้สิ ผู้หญิงในฝันเลย

พลันนวียาโทร.มา ศรุดาเห็นชื่อคนโทร.มาชัดเจนว่าเป็นผู้หญิง จึงมองกิตติพัศหยั่งเชิงว่าจะรับหรือไม่ ปรากฏว่าเขาไม่รับแถมยังกดตัดสายแล้วปิดเครื่องเสียด้วย

นวียากำลังเคว้งหอบข้าวของพะรุงพะรังย้ายออกจากห้องพักของโซดา ยิ่งรู้สึกท้อแท้ที่โดนกิตติพัศปิดเครื่องใส่ เดินน้ำตาซึมออกไปรอโบกแท็กซี่ เป็นเวลาที่พาทิศกำลังมีปัญหาเรื่องรถพอดี แซนดี้รายงานว่า

“คุณพาทิศคะรถบริษัทมีปัญหานิดหน่อยค่ะ เฉี่ยวกับรถส่งของที่หน้าบริษัท แซนดี้กำลังจะติดต่อให้อีกคันออกมารับแทน”

“แล้วรถที่มาแทนจะมาในครึ่งชั่วโมงไหม”


“แซนดี้ว่าเป็นไปได้ยากค่ะ เพราะรถติดมาก เร็วสุดก็ 45 นาที”

“ไม่ทัน แนนนี่หมดกะแล้ว ปล่อยให้น้องพายอยู่กับป้าสมคนเดียวไม่ได้หรอก”

พาทิศห่วงลูกสาวจนรอไม่ไหว ที่สุดตัดสินใจออกไปพร้อมแซนดี้เพื่อเรียกแท็กซี่ที่หน้าบริษัท แต่แซนดี้เห็นผู้หญิงคนหนึ่งลากกระเป๋ามายืนซึมกะทือ ท่าทางเหมือนไม่สนใจอะไรในโลก ไม่รู้ด้วยว่ามายืนแซงหน้าคนอื่น แซนดี้เลยเดินไปดักหน้าและมองเขม่น ขณะที่พาทิศมองอยู่ห่างๆรู้สึกคุ้นหน้าผู้หญิงคนนี้

นวียาเงยหน้าขึ้นจากอาการเหม่อซึมเห็นแซนดี้นึกว่าจะมาแซงคิวตัวเอง เลยโมโหรีบคว้าของเดินอ้อมไปดักแท็กซี่ คราวนี้สองสาวแย่งชิงพื้นที่กันใหญ่ แท็กซี่ไม่รู้จะจอดรับใครจึงแล่นเลยมาหยุดที่พาทิศ

ชายหนุ่มขึ้นเบาะหลัง แซนดี้ยิ้มเยาะนวียาก่อนจะวิ่งมาขึ้นนั่งเบาะหน้าข้างคนขับ แต่ไม่ทันรถจะเคลื่อนตัวนวียาก็ก้าวเข้ามานั่งข้างพาทิศหน้าตาเฉย แล้วเอากระเป๋าวางคั่นกลาง

“ไปไหนครับ” คนขับแท็กซี่ถาม นวียาตอบทันทีว่าแถวมีนบุรี แซนดี้หันขวับมาบอกว่าเราไม่ได้มาด้วยกัน

“ทางเดียวกัน เดี๋ยวผมออกค่ารถให้เขาเอง” พาทิศตัดปัญหา นวียายิ้มแป้น พูดขึ้นอย่างจำชายหนุ่มคนนี้ได้

“เห็นฤทธิ์เฟซฉันใช่มั้ย เสียใจนะที่ฉันลงไปอ่ะ ฉันไม่ลบหรอกนะ เอ้า...ฝากถือนี่ด้วย”

นวียาส่งของให้พาทิศช่วยถือ ชายหนุ่มหงุดหงิดแต่ไม่ต่อความยาว ขณะที่แซนดี้งงมากมองเจ้านายว่าวันนี้มาอารมณ์ไหน

“ทำไมคุณพาทิศถึงยอมให้คนแปลกหน้าไปกับเราล่ะคะ”

“ไม่ใช่คนแปลกหน้าที่ไหนหรอก แต่อาจแปลกๆบ้างน่ะ”

แซนดี้นิ่วหน้าไม่เข้าใจ...แท็กซี่เคลื่อนออกไปจากตรงนั้น

ooooooo

ในระหว่างนั่งรถไปด้วยกัน พาทิศจำนวียาได้ว่าเคยขับรถชนจึงอยากจะขอโทษแต่ไม่มีโอกาสเพราะหญิงสาวหงุดหงิดลงจากรถไปเสียก่อน

เมื่อมาถึงบ้านนวียาแอบย่องเข้ามาทางประตูด้านหลังแล้วชนนนทวีเข้าอย่างจังจนคัพเค้กที่เพิ่งอบเสร็จหลุดมือเลอะเทอะเละเทะไปหมด

นวียาเป็นน้องสาวของนนทวี ครอบครัวเปิดโรงเรียนสอนหนังสือโดยให้นนทวีเป็นผู้ดูแล ซึ่งโรงเรียนนี้เองที่พายลูกสาววัยน่ารักของพาทิศเรียนอยู่

การกลับมาของนวียาทำให้พ่อแม่และพี่ชายต่างประหลาดใจ เพราะเธอเคยพูดไว้ว่าจะไม่กลับมาจนกว่าจะเป็นแชมป์ขี่ม้า...นวียายิ้มแหะๆ กล่าวแก้เก้อว่า “ก็กลัวพ่อแม่คิดถึงเลยกลับมาก่อนไง” ว่าแล้วก็พุ่งเข้ากอดพ่อแม่และขอโทษพี่ชายที่ทำคัพเค้กพังเสียหายไม่ได้กิน

ขณะที่ครอบครัวนวียากำลังมีความสุขพร้อมหน้า พร้อมตา...เด็กหญิงพายกำลังทำตัวมีปัญหาให้ป้าสมหนักใจ เธอไม่ยอมกินข้าววิ่งหนีไปแอบตามห้องต่างๆ กระทั่งมาหยุดอยู่ในห้องทำงานของพาทิศแล้วเจอกล้องวิดีโอ หยิบขึ้นมาเปิดดูด้วยความสนใจ พอเห็นภาพนวียาทำคลอดม้าก็ตื่นตาตื่นใจกับสิ่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

นวียาเสียดายกล้องนั้นมากถึงขนาดลงประกาศตามหาผ่านโซเชียล แต่ไม่ทันจะมีวี่แววได้ของคืน โซดาเพื่อนสนิทก็โทร.มาขอร้องให้นวียาไปสอนเด็กนักเรียนแทนเพราะตัวเองทะเลาะกับแฟนไม่มีกะจิตกะใจทำอะไร

โซดาเป็นครูพละบอกว่าวิชานี้สอนง่ายๆ แค่ให้เด็กโยนบอลเล่นกันเดี๋ยวก็หมดเวลา นวียาโดนขอร้องกึ่งบังคับ แล้วโรงเรียนนี้ก็เป็นของครอบครัวเลยกลัวจะเสียหายจึงปฏิเสธโซดาไม่ได้ แต่ไปโดยไม่ได้บอกให้นนทวีรู้

ปรากฏว่าเด็กห้องนั้นมีพายรวมอยู่ด้วย สองคนจำกันได้แต่ไม่ได้คุยอะไรกันเป็นพิเศษ นวียาสังเกตเห็นพายเหมือนเด็กมีปัญหาเพราะวันนี้เธอแกล้งโบวี่จนเปียกปอนไปทั้งตัว

พาทิศมารับลูกสาวตอนเย็นรู้เรื่องก็เคร่งเครียดแต่ไม่ได้เจอนวียาที่หลบมุมแอบมอง ส่วนนวียานั้นพยายามเลี่ยงพี่ชายแต่ก็ไม่รอด นนทวียืนกอดอกดักหน้าส่งเสียงปรามดุๆ

“พอเลยนะยัยวี โตแล้วยังเล่นเป็นเด็กอยู่ได้”

นวียายิ้มหน้าเจื่อน ก้มหน้ารับผิด พี่ชายตั้งคำถามว่าทำไมถึงใส่ชุดครูพละ

“ก็...ก็โซดามันขอให้วีมาสอนแทน”

“แล้วแกก็ตกลงเหรอ ถ้านึกจะเอาใครก็ไม่รู้มาสอนเด็ก แล้วมาตรฐานของโรงเรียนเราจะอยู่ตรงไหน”

“วีขอโทษค่ะ ทีหลังวีจะไม่ทำอีกแล้ว”

“พอเลย โตแล้วไม่ต้องมาทำหน้าแบบนี้”

ยิ่งพูดเหมือนยิ่งยุ นวียาทำหน้าตาอ้อนพี่ชายสุดฤทธิ์ นนทวีเลยใจอ่อนโกรธไม่ลงตามเคย

“เด็กที่ชื่อน้องพายเขามีปัญหาอะไรรึเปล่าคะพี่นน”

“เป็นลูกของคุณพาทิศ แต่หมาน้องพายเพิ่งตาย เขาเลยยังทำใจไม่ได้ ทุกวันนี้ก็เอาแต่พูดกับตุ๊กตา”

นวียาฟังแล้วสงสารและรู้สึกผูกพันกับพายขึ้นมาอย่างประหลาด

ooooooo

วีรกรรมหลายอย่างของพายทำให้พาทิศโดนแม่ โทร.มาตำหนิว่าแค่ลูกคนเดียวยังเอาไม่อยู่ ไหนจะเรื่องงานอีกที่กำลังมีปัญหา บก.หนังสือถูกซื้อตัวไปจะแก้ไขอย่างไร

พาทิศตอบไม่ถูก แม่ซึ่งรู้ข่าวว่าศรุดากลับเมืองไทยจึงแนะนำให้ไปขอความช่วยเหลือ พาทิศคล้อยตามแต่ยังไม่ทันตอบแม่ก็ต้องขอวางสายก่อนเพราะได้ยินเสียงพี่เลี้ยงของพายร้องวี้ดว้ายดังขึ้นมา

พายแกล้งราดอาหารใส่พี่เลี้ยงนื้อตัวเปรอะเปื้อนไปหมดแต่ไม่ยอมรับ อ้างข้างๆคูๆว่าเข้าใจผิด พาทิศหนักใจแต่พยายามขอร้องเธอให้อยู่ต่อจนกว่าเขาจะหาคนใหม่มาแทน แต่พี่เลี้ยงไม่ยอมท่าเดียว หัวเด็ดตีนขาดก็จะไปโดยไม่สนเงินค่าจ้างที่เหลือ

ในที่สุดพายก็ไม่มีพี่เลี้ยง พาทิศมีนัดกับศรุดาในวันถัดมาจึงต้องกระเตงเอาลูกสาวไปด้วย โดยบอกให้อีกฝ่ายรู้ล่วงหน้าแล้ว ตอนแรกศรุดาก็ชะงักนิ่งไป แต่ครู่หนึ่งก็ยักไหล่บอกว่าไม่มีปัญหา

ทางด้านกิตติพัศก็นัดศรุดาไว้เช่นกัน ตั้งใจพาเธอมาเรียนขี่ม้า ศรุดาปฏิเสธใครไม่ได้จึงนั่งรถพาทิศที่มีลูกสาวมาด้วยมุ่งหน้าไปอาชาคลับ แต่ระหว่างทางก็โดนดีจนได้เพราะพายออกฤทธิ์ดื้อเงียบทำให้ศรุดารู้ว่าเด็กคนนี้ร้ายไม่เบา

พอถึงสนามแข่งม้า พาทิศมัวแต่คุยกับศรุดาจึงไม่เห็นพายวิ่งหายไปในฝูงชนที่เข้ามาเที่ยวชมจำนวนไม่น้อย เมื่อรู้ว่าลูกสาวหายไปพาทิศร้อนรนตามหาทิ้งศรุดาไว้คนเดียว แต่ไม่นานกิตติพัศก็จูงม้าตัวสวยมาหาเธอ ก่อนจะชวนขี่ม้าเล่นบอกว่าม้าตัวนี้เป็นของเธอแล้ว

กิตติยาน้องสาวกิตติพัศกำลังตามหานวียาโดยมีลูกสมุนเดินตามเป็นพรวน เมื่อหาไม่เจอก็เลยถ่ายรูปพี่ชายกับศรุดานั่งบนหลังม้าหวานแหววส่งเข้ามือถือจงใจทำให้นวียาสะดุ้งสะเทือน นวียาเห็นแล้วน้อยใจเพราะแอบปลื้มกิตติพัศอยู่ เธอใจลอยทำแก้วบรรจุสารเคมีของสัตวแพทย์ตกแตกกระเด็นใส่ หมอตกใจถามว่าโดนผิวหนังหรือเปล่า

“ไม่ค่ะ แต่โดนผมนิดหน่อย”

สัตวแพทย์รีบเก็บเศษแก้วบรรจุสารเคมีที่ตกแตกใส่ถุงดำแล้วมัดปากถุงพร้อมกับสั่งนวียาให้รีบไปล้างสารเคมีออกภายใน 15 นาทีก่อนจะมีอันตราย

อีกด้านหนึ่งกิตติพัศมีความสุขบนหลังม้าได้โอบกอดสอนศรุดาไปด้วย สองคนดูสวีตกันมาก ตรงข้ามกับพาทิศที่เที่ยวตามหาลูกสาวแต่ไม่พบสักที กระทั่งวิ่งมาชนกับนวียาที่กำลังจะไปล้างสารเคมี

หญิงสาวตกใจร้องลั่นเมื่อเห็นสารเคมีติดที่เสื้อของเขา แต่พาทิศไม่มีเวลาสนใจอย่างอื่นนอกจากตามหาลูกสาวจึงทำท่าจะผละไป แต่โดนนวียาดึงแขนไว้บอกให้ล้างตัวก่อน

“อย่ายุ่งกับผม ผมจะรีบไปตามหาลูก”

“ไม่ได้ๆ มันอันตราย”

พาทิศสะบัดมือออก แต่นวียาไม่ยอมแพ้ง่ายๆ วิ่งเข้าไปล็อกแขนเขาลากออกไปบริเวณซักล้างแล้วพยายามถอดเสื้อเขา

“นี่คุณ...คุณจะทำไร”

นวียาไม่ได้สนใจที่พาทิศพูด พอถอดเสื้อเขาไม่สำเร็จก็รีบวิ่งไปหยิบสายยางมาเปิดก๊อกฉีดพ่นน้ำใส่เขาเสียเลย

“คุณบ้าไปแล้วรึไง หยุดเดี๋ยวนี้ ผมจะรีบไปตามลูก”

“อย่าหนี อย่าหลบ ฉันแค่จะช่วยคุณ”

“ช่วยบ้าอะไรเล่า”

“หมอบอกว่าต้องล้างอย่างต่ำ 15 นาที ไม่งั้นเป็นแผลไหม้”

พาทิศไม่ฟัง เข้ามาแย่งสายยางแล้วเกิดสู้กันอุตลุด ส่งผลให้เปียกโชกไปด้วยกัน

“คุณจะฆ่าผมหรือไง ผมไปทำอะไรให้คุณ”

“ฉันไม่ได้จะฆ่า มันเป็นสารเคมีอันตราย ไม่เข้าใจรึไง”

“ผมจะไปหาลูก ลูกผมหาย ไม่เข้าใจรึไง” พาทิศโมโหทนไม่ไหวจับเธอทุ่มลงบนพื้นหญ้า นวียาจุกแอ้กตัดสินใจไม่ช่วยเขาแล้วจึงวิ่งหนีไป กิตติยากับสมุนวิ่งมาเห็นไวๆ จ้องจะตามไปเอาเรื่อง แต่พอกิตติยาเห็นหนุ่มหล่อสูงยาวเข่าดีในสภาพเปียกปอนก็อึ้งตะลึง มองโลมเลียอย่างหลงใหล แนะนำตัวทั้งที่เขาไม่ได้อยากรู้จักสักนิด

“สวัสดีค่า ชื่อกิตติยานะคะ เกิดราศีมีน ชอบกินเย็นตาโฟ โกโก้เย็น เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมและยังไม่มีแฟนค่ะ”

พาทิศไม่ได้ยินและไม่ได้มองกิตติยาด้วยซ้ำ เดินผ่านไปทันทีทิ้งให้เธออึ้งเหวออ้าปากค้าง หันมองตามด้วยความเสียดายถึงขั้นเพ้อออกมา

“พบเพื่อพราก มาเพื่อจาก จากเพื่อจำ และคิดถึงกันตลอดไป”

ลูกน้องเห็นว่าลูกพี่เพ้อขนาดนี้จึงบอกว่าทำไมไม่วิ่งตามไป เท่านั้นเองกิตติยาแผดเสียงแปดหลอดว่า

“รอด้วยค่ะคุณ วิ่งหนีอะไร มีปัญหาใด กิตติยาช่วยได้” ขาดคำก็วิ่งตื๋อไปทันทีโดยมีลูกน้องวิ่งตามเป็นพรวน

ooooooo

กิตติพัศสอนศรุดาขี่ม้าอย่างเพลิดเพลินมีความสุข มีช่วงหนึ่งที่ม้าพยศแต่ชายหนุ่มก็ควบคุมสถานการณ์ได้ดีเป็นที่ประทับใจของศรุดาและผู้คนแถวนั้นที่พากันลุ้นระทึก


ส่วนนวียาที่หลุดจากพาทิศมาได้ในสภาพเปียกโชกไปทั้งตัว เธอเดินบ่นไปทางคอกม้าแล้วเจอพายกับสัตวแพทย์ กำลังเอานมให้เจ้าบีเลิฟกิน พายชอบลูกม้าตัวนี้และมีวิธีทำให้มันยอมกินนมจากขวดได้ไม่ยาก ต่างจากนวียา และหมอที่พยายามอย่างมากแต่ไม่ประสบผลสำเร็จ

คราวนี้พายเลยกลายเป็นครูสอนนวียา สองคนจึงสนิทสนมกันอย่างรวดเร็ว คุยกันถูกคอยิ่งขึ้นถึงขนาดตอนพาทิศจะพากลับบ้าน สองคนก็ล่ำลากันอ้อยอิ่งด้วยความรู้สึกผูกพัน...

วันรุ่งขึ้นกิตติพัศพาศรุดาไปดูการทอผ้าแบบโบราณที่ชุมชนแห่งหนึ่งโดยมีไกด์คอยบรรยายวิธีการทอ หญิงสาวชอบมากและรู้สึกตื่นเต้นเมื่อได้ลองทอผ้า นับเป็นการออกเดตระหว่างเธอกับเขาที่น่าประทับใจ

ส่วนที่โรงเรียนของนนทวีวันนี้มีประชุมผู้ปกครอง แน่นอนว่าพาทิศไม่พลาดในฐานะพ่อของพายและมีโอกาสได้พูดคุยกับนนทวีด้วย

“ขอบคุณนะครับที่คุณพาทิศอุตส่าห์สละเวลามาร่วมงานนี้ด้วย”

“ถ้าผมจะทำอะไรให้เป็นประโยชน์ต่อโรงเรียนได้ ก็ยินดีนะครับ”

“ไม่ต้องห่วงครับ ผมมีเรื่องให้ต้องรบกวนคุณพาทิศแน่ๆ”

ถึงเวลาเข้าห้องประชุม นนทวีขึ้นเวทีต่อหน้าผู้ปกครองและนักเรียนจำนวนมาก กล่าวขอบคุณที่ผู้ปกครอง ให้ความไว้วางใจนำบุตรหลานมาเรียนที่โรงเรียนแห่งนี้

เสร็จแล้วนนทวีขอตัวแทนผู้ปกครองขึ้นกล่าวอะไรสักเล็กน้อย โดยเจาะจงเอาพาทิศ ซึ่งเขากำลังคุยโทรศัพท์กับแซนดี้ที่แจ้งมาว่าบ่ายนี้เธอนัดพี่เลี้ยง

คนใหม่ของพายมาสัมภาษณ์ เอามาสี่ห้าคนไม่รู้จะพอไหม พาทิศไม่ว่างจึงให้เลขาสาวสัมภาษณ์แทนแล้วอัดเสียงไว้ให้ฟัง

เสียงนนทวีเชิญพาทิศอีกครั้งทำให้คนพ่อยังหนุ่มทำหน้าเหลอหลา แต่ก็ก้าวขึ้นไปกล่าวด้วยอาการขัดเขินอยู่ไม่น้อย เขาพูดเรื่องไร้สาระจนคนฟังทำหน้าเบื่อหน่าย แม้แต่พายยังรู้ว่าพ่อพูดไม่เข้าท่า  เมื่อพาทิศรู้สึกตัวจึงเปลี่ยนไปพูดถึงลูกสาวแทน

“สำหรับเพื่อนๆของน้องพายทุกคน ผมขอบอกว่า ถึงพายอาจจะดูเหมือนเกเรนิดๆ แต่จริงๆแล้วจิตใจดี อยากให้ทุกคนให้โอกาสพาย แล้วจะเห็นว่าพายน่ารักมาก”

โบวี่ที่โดนพายแกล้งเป็นประจำเบ้หน้าไม่เชื่อ

นวียาแอบมองพายอยู่ห่างๆ เห็นเด็กหญิงก้มหน้านิ่งก็นึกสงสาร

“สุดท้ายนี้ผมอยากฝากว่า...ผมกำลังรับสมัครแนนนี่คนใหม่ของพาย ใครสนใจติดต่อมาได้เลยนะครับ ...ด่วน! ขอบคุณครับ”

พาทิศลงจากเวที ทุกคนในห้องอึ้งกันเป็นแถว ไม่นึกว่าเขาจะมามุกนี้

ooooooo

ขณะนั่งรถออกจากโรงเรียน...สองคนพ่อลูกต่างนิ่งเงียบ กระทั่งแซนดี้โทร.หาพาทิศบอกให้รู้ว่า

“พรุ่งนี้มีประชุมปกหน้าตอนเก้าโมงนะคะ ช่างภาพเขาอยากทราบว่า บก.ใหม่คือใคร จะได้คุยทิศทางแฟชั่นเซตหน้า เราจะทำไงดีคะ”

“เดี๋ยวผมจัดการให้นะ”

พาทิศวางสายจากเลขา ช่วงนั้นรถติดพอดีจึงส่งไลน์หาศรุดา “ดา...ผมมีเรื่องอยากให้ช่วย คืนนี้ดาว่างไหม”

ศรุดายังเที่ยวอยู่กับกิตติพัศ มองข้อความที่พาทิศส่งมาด้วยสีหน้าครุ่นคิด

“มีไรรึเปล่าครับ”

“เปล่าค่ะ”

ศรุดายิ้มบางๆให้กิตติพัศ แล้วก้มตอบไลน์พาทิศสั้นๆว่า “ค่ะ”

วันถัดมากิตติพัศได้พบนวียาที่คอกม้า นวียาป้อนนมพลางร้องเพลงกล่อมเจ้าบีเลิฟ แต่ร้องเนื้อเพลงผิดเพี้ยนทำให้โดนเขาแซวอย่างขำๆจนเธอเขินอาย

“วีดูแลแต่ม้า ดูแลตัวเองบ้างไหม กินข้าวบ้างหรือเปล่า”

“ก็ไม่มีใครพาไปกินนี่”

“มีงอนด้วยแฮะ อยากกินไรบอกมา ป๋าเลี้ยงเอง

จะได้โตไวๆ สูงทันกิตไง”

“โห...แซวเหรอ”

สองคนหยอกล้อไล่ตีกันไปมาอย่างสนิทสนม...ก่อนที่จะตกลงไปกินข้าวด้วยกันมื้อเย็นนี้

ooooooo

ใกล้ค่ำพาทิศกับศรุดามีนัดกันที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง พาทิศดูอึดอัดในขณะที่ศรุดาดูสบายๆ ไร้ความกังวล

“ทิศดูเครียดๆนะ” หญิงสาวเปิดฉาก

“นิดหน่อยน่ะ คืองานที่บริษัทมีปัญหา”

“เล่าให้ฟังได้ไหม”

“ทีม บก. หัวแฟชั่นเพิ่งจะถูกซื้อตัวไปหมดยกเซตน่ะ”

“นี่เป็นเหตุผลที่ทิศพยายามจะนัดดามาตลอดใช่ไหม”

มุมหนึ่งนวียาเดินเข้ามากับกิตติพัศ นวียามาในลุคสวยไม่ได้ใส่เอี๊ยมมอซอเหมือนทุกวัน

“รับรองร้านนี้อร่อยทุกอย่าง แล้วก็เลิกกังวลเรื่องบีเลิฟเถอะนะ เราต้องหาทางให้มันยอมกินนมได้แน่”

“งั้นเราเอาบีเลิฟไปให้แม่หมูไหม นมแม่หมูอาจอร่อยกว่านมที่เราให้มันกิน บีเลิฟมันจะได้กินนม”

“ม้าที่ไหนจะกินนมหมูล่ะ วีก็”

สองคนหัวเราะค่อนข้างดังจนพาทิศกับศรุดาต้องเหลียวมอง แล้วต้องชะงักกันหมดทั้งสี่คน

“บังเอิญจริงๆนะครับ คุณดาครับ นี่คุณวี เป็นเพื่อนเล่นกับผมมาตั้งแต่เด็ก คุณวีเขาชอบขี่ม้าน่ะครับ”

ศรุดาสบายใจขึ้นที่ได้ยินกิตติพัศแนะนำอย่างนั้น แต่นวียาที่แอบปลื้มกิตติพัศอยู่หน้าหมองลงเลย

“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ส่วนนี่คุณพาทิศนะคะ เพื่อนดา”

“โห...ไม่น่าเชื่อเลย” นวียาหลุดปากทำให้ศรุดาสงสัย

“ทำไมเหรอคะ”

“ว่าเขาจะมีเพื่อนน่ะค่ะ” พูดแล้วนวียาหน้าบึ้งใส่พาทิศ

“แล้วนี่กิตกับคุณวีมาจากอาชาคลับเหรอคะ”

“ครับ ช่วงนี้วีเขาวุ่นวายอยู่กับม้าตัวที่ผมเคยบอกคุณดาว่าแม่มันตายน่ะครับ วีก็เลยรับอาสาเป็นแม่ดูแลแต่ม้าจนไม่สนใจตัวเอง” กิตติพัศพูดพลางมองขยี้ผมนวียาอย่างเอ็นดู  แต่ศรุดาแอบหวงที่สองคนมีเรื่องม้าจูนกัน จึงพูดดักคอนิดๆ

“คุณกิตก็เลยต้องดูแลคุณวี”

“อย่างว่าแหละครับ คุณกิตเขาดูแลผู้หญิงเก่ง แต่ดูเหมือนจะไม่เคยดูแลได้นาน” พาทิศพูดโพล่งพลางจ้องกิตติพัศอย่างขุ่นเคือง

“ผมนึกว่าคุณจบตั้งแต่วันรับรางวัลนั้นแล้วซะอีก” กิตติพัศเสียงขุ่นไม่พอใจเช่นกัน

“นั่นเป็นแค่การเริ่มต่างหาก และผมขอเตือน ถ้าคุณไม่ยอมจบ...ผมคงทำมากกว่าที่ผมเคยทำแน่ๆ”

สองสาวขมวดคิ้วงุนงงกับคำพูดและท่าทีของสองหนุ่ม

“อะไรกัน ดางงไปหมดแล้ว”

พาทิศนิ่งไม่พูด กิตติพัศเลยอธิบายเสียเองว่า

“คุณพาทิศเขาเตือนไม่ให้ผมยุ่งกับดา”

ศรุดาอึ้งไป ส่วนนวียาชะงัก แอบผิดหวังที่กิตติพัศกับศรุดาดูคุ้นเคยกัน

“วีคงรู้แต่เรื่องม้าไม่ได้ตามข่าวสังคม คุณทิศกับคุณดาเขาเคยคบกัน”

คำพูดของกิตติพัศเล่นเอาพาทิศเดือด ตอบโต้เข้าให้บ้าง

“ใช่...ส่วนคุณกิตก็เคยเป็นแฟนกับน้องสาวผม และก็ทิ้งน้องสาวผมไป”

ทุกคนนิ่งงัน บรรยากาศอึมครึมน่าอึดอัดมาก โชคดีที่พนักงานนำอาหารเข้ามาเสิร์ฟขัดจังหวะพอดี

ooooooo


ละครรักพลิกล็อก ตอนที่ 1 อ่านรักพลิกล็อกติดตามละครรักพลิกล็อก ดูรูปภาพนักแสดงนำในเรื่อง นำแสดงโดย ปีเตอร์ เดนแมน,สุชาว์ มานะยิ่ง,คณิน ชอบประดิถ, มณีรัตน์ ศรีจรูญ 13 พ.ย. 2561 09:58 2018-11-15T00:34:28+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ