ข่าว

วิดีโอ



รักออกฤทธิ์

อ่านเรื่องย่อ

แนว: โรแมนติก-ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: สมภพ ผูกพันน้อย

กำกับการแสดงโดย: สมจริง ศรีสุภาพ

ผลิตโดย: บริษัท กู๊ด ฟีลลิ่ง จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ,นิษฐา จิรยั่งยืน

โจกับวนิษาไปหาคุณหญิงจุ๋มที่คอนโด คุณหญิงจุ๋มถามโจอย่างไม่พอใจว่าพาวนิษามาด้วยทำไม

เมื่อโจรู้ว่าพจน์ไม่อยู่จึงขอขึ้นไปคุยที่ห้อง คุณหญิงจุ๋มลังเลนิดหนึ่งแต่ก็ยอมให้ขึ้นไป โจแจ้งว่าตนไขคดีของคุณชายแจ้กับเสี่ยป๊อกได้แล้ว แต่เมื่อฟังโจเล่า คุณหญิงจุ๋มไม่เชื่อเรื่องการเสียชีวิตคุณชายแจ้ ยิ่งเมื่อ

โจบอกว่าพจน์เป็นคนทำ คุณหญิงจุ๋มก็ยิ่งไม่เชื่อโต้ว่าพจน์ไม่ใช่คนแบบนั้น

คุณหญิงจุ๋มไม่เพียงไม่เชื่อโจ ยังหาว่าวนิษาหว่านเสน่ห์จนทำให้โจสงสัยพจน์ ยืนกระต่ายขาเดียวว่า

ไม่มีทางเป็นไปได้ที่พจน์จะฆ่าคุณชายแจ้ คุณหญิงจุ๋มโกรธมากยกเลิกการจ้างโจเป็นนักสืบโดยไม่เอาค่าจ้างคืนไล่ให้ออกจากห้องตนไปเลยไม่อย่างนั้นจะเรียก รปภ.มาลากไป โจยอมกลับแต่ก็ยังยืนยันที่จะไม่เลิกทำคดีนี้

ระหว่างโจกับวนิษาออกมารอลิฟต์อยู่นั้น เห็นคุณหญิงจุ๋มเดินออกจากลิฟต์อีกตัวพร้อมกับคุยมือถือไปด้วย โจเพ่งที่ปากคุณหญิงจุ๋ม พอเธอเดินผ่านไป

โจบอกวนิษาว่า คุณหญิงจุ๋มกำลังจะไปหาพจน์ วนิษาถามว่ารู้ได้ไง

ผมอ่านริมฝีปากได้ครับ” โจตอบมั่นใจแล้วเร่งให้รีบตามคุณหญิงจุ๋มไป แต่เจ้ากรรม คลาดกันจนได้เมื่อรถผ่านด่านทางด่วน โจให้วนิษาจ่ายค่าผ่านทาง กระเป๋าเธอซิปติดพอเปิดได้ก็มีแต่ใบละพัน กว่าจะจ่ายและทอนเงินได้รถของคุณหญิงจุ๋มก็หายไปแล้ว โจเลยชวนวนิษากลับไปตั้งหลักที่บ้านเซ็งๆ

ooooooo

ที่ผับคาราโอเกะ พจน์ ภาคย์และธงธงยังคุยกันอยู่ พจน์สรุปว่า

ตกลงเอาตามที่คุยกันนี่นะ” ภาคย์ลังเล ธงธงนิ่งๆ พจน์ตบไหล่ภาคย์บอกว่า “ถ้าแกอยากรวยก็เอากับฉัน แต่ถ้าขี้ขลาด กลัวนู่นกลัวนี่ ก็ไม่ต้อง อยู่จนๆ ของแกต่อไป จะเอาไงว่ามาเลย

ในที่สุด ทั้งภาคย์และธงธงเอาด้วย พจน์บอกภาคย์ให้ไปได้แล้วเดี๋ยวเมียตนมาเห็นเข้า สั่งให้ออกทางประตูหลัง แล้วหันสั่งธงธง “เตรียมตัว” ธงธงรับคำลุกหายไปจากตรงนั้น พจน์หยิบมือถือขึ้นมาเปิดดูรูปตนกับคุณหญิงจุ๋มกอดกันอย่างหวานแหวว พึมพำเหี้ยม “วันนี้วันตายของเธอแล้วสินะที่รัก นังหน้าโง่เอ๊ย...”

อึดใจต่อมาคุณหญิงจุ๋มก็มาถึง เธอเล่าให้พจน์ฟังเรื่องที่โจสงสัยเขา พจน์ถามวัดใจว่าแล้วเธอว่าอย่างไร

ฉันบอกโจว่าฉันไม่เชื่อเขา ฉันเป็นเมียคุณ ฉันรู้จักคุณดี แต่นั่นคือสิ่งที่ฉันพูดกับโจ แต่ไม่ใช่สิ่งที่ฉันคิด

ทีแรกพจน์ก็ขอบใจยิ้มแย้ม แต่พอฟังประโยคหลังเขาถามหน้าตึงว่าหมายความว่ายังไง คุณหญิงจุ๋มบอกว่าหลายอย่างมันเข้าเค้าเรื่องที่โจเล่ามา แล้วยกตัวอย่างว่า

อย่างแรกก็เรื่องรองเท้า ยัยแป๋วเจ้าของร้านเวดดิ้งเพื่อนฉันโทร.มาบอกว่า คุณเป็นคนไปขอให้เขาเปลี่ยนแบบรองเท้าทั้งของเจ้าบ่าวและเจ้าสาว เรื่องเค้กอีก คุณก็อาสาเป็นคนจัดหามาทั้งที่ทางโรงแรมก็มี สองเรื่องนี้คุณจะอธิบายว่าไง

พจน์ไม่อธิบายและไม่ตอบคำถามแต่กลับแสดงท่าทีคุกคามถามว่านี่หรือที่คนรักกันเขาพูดกัน ถามว่าเธอไม่เชื่อใจตนแล้วหรือ คุณหญิงจุ๋มขอให้เขาอธิบายเรื่องนี้ให้ตนมั่นใจว่าเขาไม่ใช่คนฆ่าคุณชายแจ้ แต่ถ้าอธิบายไม่ได้ตนจะแจ้งความจับ

ระหว่างนั้น ธงธงออกมาจากเงามืด ใช้เชือก

คล้องคอคุณหญิงจุ๋มรัดจนเธอหมดสติ พจน์สั่งธงธง

ให้เอาศพและรถไปเผาหรือทิ้งที่บึงไหนสักแห่ง ย้ำว่าจัดการให้ดี!

ooooooo

โจกับวนิษากลับไปดูรูปและหลักฐานต่างๆ แต่ก็ยังไม่พบสิ่งผิดสังเกต วนิษาบอกว่ากริชตายเพราะอาการแพ้รุนแรงซึ่งเรื่องนี้กริชถือเป็นความลับสุดยอดที่ไม่มีคนอื่นรู้

เขาแพ้ถั่วลิสง” โจบอก “ผมรู้ตั้งนานแล้วและถ้าผมรู้คนอื่นก็รู้ได้เหมือนกัน สำหรับคนที่มีอาการแพ้แบบนี้ แค่ถั่วลิสงเพียงนิดเดียวก็ฆ่าเขาได้ หลายปีก่อนเคยมีข่าวผู้หญิงแพ้ถั่วตายเพราะจูบกับแฟนที่เพิ่งกินถั่วมา” โจถามวนิษาว่าพจน์รู้จักกริชไหม วนิษาบอกว่าไม่รู้จัก แต่โจเห็นวันแต่งงานพจน์มาร่วมงานด้วย บอกวนิษาว่า “วันนั้นผมว่าผมเห็นคุณพจน์ทำอะไรสักอย่างที่ไม่ปกติ

จากการดูรูปต่อๆมา  โจเห็นกะเทยนางหนึ่งเดินผ่านกล้องไป วนิษาบอกว่าเธอเป็นช่างแต่งหน้าของตนในคืนนั้น

ผมรู้แล้ว...แนบเนียนจริงๆ” โจโพล่งอย่างเข้าใจในทันที “วันนั้นผมเห็นคุณพจน์เอาอะไรสักอย่างให้ช่างแต่งหน้าคุณ พนันได้เลยว่าก่อนขึ้นเวทีเขามาแต่งหน้าให้คุณอีกรอบ” พอวนิษาบอกว่าใช่ โจฟันธงทันที “ในเครื่องสำอางอาจมีส่วนผสมของถั่วลิสง ซึ่งนั่นก็คือยาพิษสำหรับคุณกริช

จากภาพถ่ายและบรรยากาศในงานแต่งงานที่มีพจน์เป็นตัวตั้งตัวตีเชียร์ให้กริชจูบวนิษา จูบแล้วจูบอีก

จูบแต่ละครั้งกริชก็เหมือนกลืนอะไรลงคอ วนิษาฟังและดูรูปแล้ว เธอร้องไห้โฮเมื่อรู้ถึงสาเหตุการตายของกริช...

เมื่อโจโทร.ถึงช่างแต่งหน้า ปรากฏว่าเดินทางไปต่างประเทศไม่มีใครรู้ว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน ไม่มีหลักฐานไม่มีพยาน ในขณะที่วนิษาร้องไห้เฝ้าถามว่ากริชทำอะไรให้พจน์ถึงต้องฆ่าเขาโจนิ่งไปนานจึงเรียบเรียงและลำดับเรื่องราวทั้งหมด...

ผมเดาว่าเขาวางแผนทั้งหมด ตั้งแต่เขาแต่งงานกับคุณหญิงจุ๋ม ตอนแรกเขาตั้งใจจะฆ่าคุณชายแจ้เพื่อให้มรดกตกมาที่คุณหญิงจุ๋มแต่เพียงผู้เดียว หลังจากนั้นค่อยหาวิธีฆ่าคุณหญิงจุ๋มอีกที เมื่อคุณหญิงจุ๋มตายมรดกจำนวนมหาศาลก็จะตกเป็นของเขา แต่คุณชายแจ้ดันมาแต่งงานกับคุณเสียก่อน เขาจึงต้องกำจัดคุณด้วย

โชคดีที่คุณรอดมาได้ จะเพราะเหตุบังเอิญหรืออะไรก็ตาม ทีนี้พอคุณรอดตาย มรดกของคุณชายแจ้ ก็ไปตกอยู่ที่คุณแทน ตอนนั้นเขาคงแค้นคุณมาก เพราะเขาอุตส่าห์วางแผนซะดิบดี แต่คุณดันมาชุบมือเปิบ ยังไม่ทันไรคุณก็ไปแต่งงานกับเสียป๊อกอีก

โจหยุดนิดหนึ่งเมื่อรู้ตัวว่าถูกวนิษาค้อนใส่ เขาหัวเราะแหะๆ แล้วพูดต่อ

บังเอิญที่เสี่ยป๊อกตายทำให้คุณพจน์มีความหวังอีกครั้ง แล้วคุณก็มาแต่งงานกับคุณกริชอีก คราวนี้เขาคงไม่ยอมพลาดอีกแล้ว การที่เขาลงมือฆ่าคุณกริช แปลว่าเขาต้องมั่นใจว่าจะได้เงินทั้งหมดของคุณชายแจ้ที่อยู่ที่คุณ แถมด้วยมรดกจากเสี่ยป๊อกกับคุณกริชเข้าไปอีก

โจชี้ให้วนิษาเห็นแผนการของพจน์ว่า หลังจากนั้นเขาก็แนะนำภาคย์ให้รู้จักกับเธอ การที่ภาคย์ช่วย

คุณยายเธอเป็นเรื่องที่จัดฉากไม่ยาก ส่วนเรื่องดวงปรมะของภาคย์นั้นโจบอกว่าตนไม่รู้ แต่คนฉลาดเป็นกรดอย่างพจน์คงจัดฉากได้ไม่ยาก

วนิษาไม่เชื่อ ถามโจว่าไหนจะพิสูจน์เรื่องดวงอาถรรพณ์ของตนว่าไม่มีจริง โจถามว่าเธอนัดภาคย์ไว้กี่โมง พอรู้ว่าเที่ยงเขาบอกให้เธอกลับไปก่อน ก่อนเที่ยงตนจะเอาหลักฐานให้ดู

โจไปหาเม้ง จิตทิพย์คาดคั้นถามว่าเม้งเป็นคน

เซ็ตเรื่องดวงปรมะของภาคย์ใช่ไหม เป็นตายอย่างไร

เม้งก็ยืนยันว่าตนไม่ได้โกหก ขณะโจโมโหจนขาดสติจะทำร้ายเม้ง พลันก็ได้ยินเสียงหลวงพ่อสีสุกเรียก “โจ...” โจชะงัก สติคืนมา หันไปขอโทษเม้ง ยอมรับว่า

ผมกำลังจะเสียของสำคัญที่สุดในชีวิตไป แม้ว่าผมจะพยายามยื้อมันอย่างสุดความสามารถแล้ว แต่ก็...”

โจทรุดนั่งกับพื้นอย่างท้อแท้ เม้งมองอย่างเห็นใจ

ooooooo

ภาคย์มาพบกับวนิษาที่ร้านอาหารตามนัด ทันทีที่เจอกันวนิษาบอกว่าคุณหญิงจุ๋มหายตัวไป

ถามว่าเขารู้เรื่องนี้ไหม

ภาคย์บอกว่าตนไม่รู้จักและไม่รู้เรื่อง เดาว่าเธอรู้เรื่องนี้จากโจคนขับรถแน่ๆ การที่เธอตกลงแต่งงานกับตนอาจทำให้โจไม่พอใจและดึงตนไปเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรม ภาคย์เดินไปที่เคาน์เตอร์หยิบมีดมากำหนึ่ง ชูขึ้นเหนือหัวบอกว่า “ถ้าผมเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ขอให้ผมมีอันเป็นไปเดี๋ยวนี้เลย” พูดแล้วปล่อยมีดลงมาทั้งกำ ปรากฏว่ามีดทำอะไรเขาไม่ได้เลย เขาบอกวนิษาทันทีว่า

นี่คือข้อพิสูจน์ของผม คุณวนิษาจะ ‘เชื่อ’ หรือ ‘ไม่เชื่อ’ ก็แล้วแต่คุณ” ทำเอาวนิษาพูดไม่ออก จากนั้น เขาขอคำตอบจากเธอ พูดถึงครอบครัวอบอุ่นที่เธอใฝ่ฝัน เมื่อวนิษาถามว่าเขารับปากได้ไหมว่าคราวนี้มันจะไม่ล้มเหลวเหมือนที่ผ่านมา

เมื่อภาคย์สัญญาด้วยดวงปรมะของตน วนิษาจึงให้คำตอบ โจที่แอบดูอยู่อ่านปากเธอไม่ออก แต่เห็นภาคย์แสดงความดีอกดีใจ และวนิษาก็สดชื่นแจ่มใส โจเสียใจอย่างที่สุด เมื่อกลับถึงบ้านได้ข่าวจากป๋องว่ามีคนโทร.เข้ามือถือเขา แจ้งว่าพบมือถือของคุณหญิงจุ๋มที่รังสิตตอนเช้ามืด โจรู้ทันทีว่าคุณหญิงจุ๋มถูกฆ่าตายแล้ว เขาโทร.บอกวนิษาว่า

คุณหญิงจุ๋มอาจจะตายไปแล้ว เขาอาจจะถูกคุณพจน์ฆ่า ผมคิดว่าคุณน่าจะรู้เรื่องนี้ไว้ด้วย แค่นี้นะครับ” พูดจบวางสายเลย โจยังโทร.ไปบอกหม่อมจันว่าคุณ

หญิงจุ๋มกำลังตกอยู่ในอันตรายให้ตำรวจสืบหาด่วน

มีอะไรให้ถามพจน์แล้ววางสายเลย หม่อมจันจึงโทร.หาท่านรองเล่าให้ฟังแล้วขอให้ท่านบอกลูกน้องให้ช่วย

ตามเรื่องให้ได้ไหม

โจเสียใจมากโทษว่าทุกคนมีอันเป็นไปเพราะตน ตัดสินใจนัดพบระรินบอกว่าจะไปแก้เคล็ดที่เมืองจีนกับเธอ โจยอมรับว่า “ผมดันทุรังมานาน สุดท้าย

ก็ต้องยอมรับความจริงเสียทีว่าโลกนี้มีดวงปรมะ มีดวงกินผัว มีดวงตัวซวยอย่างผม

ฉันดีใจจริงๆค่ะโจ ในที่สุดคุณก็เชื่อเรื่องพวกนี้” ระรินยิ้มแย้มดีใจ ในขณะที่โจได้แต่ยิ้มเศร้าๆ

ooooooo

หลังจากจัดการคุณหญิงจุ๋มแล้ว พจน์พาภาคย์และธงธงไปคุยกันที่คอนโด พจน์ชวนดื่มให้แก่ผู้กล้าอย่างภาคย์ที่กล้าโยนมีดแบบนั้น พอภาคย์บอกว่าตนจำเป็นต้องทำเพื่อพิสูจน์ตัวเองเพราะวนิษารู้แล้วว่าคุณหญิงจุ๋มตายแล้ว

พจน์ตกใจถามว่ารู้จากไหน ภาคย์คาดว่ารู้จากโจ พจน์เร่งให้ภาคย์แต่งงานและกำจัดวนิษาเสียเพื่อตัดไฟแต่ต้นลม ภาคย์หน้าเสียบอกว่าตนไม่เคยฆ่าคน ต่อรองว่าแต่งงานแล้วตนจะหาทางโกงเงินมาให้เขาดีไหม

ฉันเตือนแกแล้วใช่ไหมไอ้ภาคย์ว่าอย่าใจอ่อน นี่แกหลงรักวนิษาแล้วรึไง” ภาคย์รีบปฏิเสธ “งั้นก็ไม่ต้องลังเล แกต้องฆ่าวนิษา” เมื่อภาคย์รับปากจะฆ่าวนิษา พจน์ยิ้มพอใจย้ำว่า “เชื่อฉันถ้าแกมีเงินแกจะได้ผู้หญิงอีกหลายคน สวยเซ็กซี่กว่าวนิษาตั้งเยอะแยะ อย่าให้ผู้หญิงคนเดียวมาหยุดความทะเยอทะยานของแก ส่วนเรื่องไอ้โจ ฉันอยากรู้ว่า ไอ้โจมันรู้เรื่องคุณหญิงจุ๋มได้ยังไง แล้วรู้แค่ไหน อย่าเพิ่งทำอะไรบุ่มบ่ามนะ ถ้าปล่อยได้ก็ปล่อยไป แต่ถ้ามันรู้เยอะก็คงต้องกำจัดมันอีกคน

ooooooo

โจเล่าเรื่องที่สืบมาได้ให้ปฐมฟังและฝากให้ดูแลวนิษาด้วยเพราะตนจะไปแก้เคล็ดที่เมืองจีน

ไม่รู้จะได้กลับมาเมื่อไร โจย้ำว่าตนห่วงทั้งตั่วเจ๊และเขาเพราะภาคย์มีดวงปรมะและปฐมก็เป็นพวกบู๊ลิ้ม

ปฐมบอกว่าเรื่องนั้นไม่ต้องห่วงตนรู้ตัวว่าแก่แล้วและคิดว่าตนอาจไม่ต้องปะทะกับภาคย์เลยก็ได้ เพราะตั่วเจ๊มีอะไรบางอย่างในตัวเธอที่ทำให้ผู้ชายหลงรัก และถ้าภาคย์รักตั่วเจ๊จริง ภาคย์อาจเป็นศัตรูกับเขามากกว่าตน

ขอให้เป็นอย่างนั้นก็แล้วกัน” โจฝืนยิ้ม และเมื่อโจบอกป๋องว่าจะไปแก้ดวงที่เมืองจีนตนเอาเงินใส่บัญชีให้ป๋องไว้ พอแก้ปัญหาได้หลายเดือนแล้ว ถ้าไม่ไหวจริงๆก็ไปหาหลวงพ่อ ป๋องถามว่าแล้วทำไมเขาไม่ไปหาหลวงพ่อ โจอึ้งๆ บอกว่าไม่รู้เหมือนกัน ไว้กลับจากเมืองจีนค่อยไปก็แล้วกัน

พอโจจะไป ป๋องถามว่าแล้ววนิษาล่ะ โจบอกว่าเธอไม่ต้องการตนแล้ว ป๋องถามว่าเขาจะยอมให้เธอแต่งงานกับคนเลวหรือ “ฉันทำอะไรไม่ได้หรอก ทุกอย่างขึ้นกับดวง กับชะตากรรมของเขา” พูดแล้วโจออกไปเลย

ooooooo

ป๋องรีบโทร.บอกปลายฝน ปลายฝนบอกวนิษาว่าโจจะไปแก้เคล็ดที่เมืองจีน วนิษาทำหน้านิ่งบอกว่า ก็ดีแล้วนี่ แต่พอออกมารอลิฟต์ เธอก็พึมพำ

ในที่สุด ฉันก็ยอมแพ้ คุณก็ยอมแพ้

ระรินพาโจไปหาซื้อเสื้อผ้ากันหนาวเพื่อไปเมืองจีน ในขณะที่ภาคย์ก็พาวนิษาไปลองชุดแต่งงาน ภาคย์ถามว่าแล้วเราค่อยไปหาอาจารย์เม้ง จิตทิพย์ให้หาฤกษ์ให้ดีไหม วนิษาบอกว่าไม่จำเป็น เราแต่งพรุ่งนี้เลย

เพราะจะช้าหรือเร็วก็ต้องแต่งอยู่ดี

คุณยายวรางค์ตกใจกับการแต่งงานอย่างกะทันหันของวนิษาแต่ก็ทำได้แค่บ่น “วนิเอ๊ย...เธอคิดอะไรของเธออยู่นะ

แต่พอวนิษาบอกปลายฝนว่าพรุ่งนี้ตนจะแต่งงานปลายฝนรีบโทร.บอกป๋องให้รีบบอกโจถามว่าโจจะไปเมืองจีนเมื่อไหร่ พอรู้ว่าพรุ่งนี้เย็น เมื่อป๋องบอกโจที่กำลังจัดกระเป๋าอยู่ เขาอึ้งไปครู่หนึ่งแล้วพึมพำ

ครั้งนี้คงสมหวัง อุตส่าห์แต่งกับคนดวงปรมะแล้วนี่ หวังว่าคงไม่จบด้วยงานศพอีกนะ” ป๋องถามว่าโจจะไม่ทำอะไรเลยหรือ โจเลยเอาเงินหนึ่งพันบาทยื่นให้ป๋อง “อ้ะ...ฝากใส่ซองให้แทนฉันด้วย

คืนนี้ ทั้งวนิษาและโจ ต่างยืนที่ดาดฟ้าบ่อนและระเบียงบ้านตัวเอง แหงนมองดวงดาว วนิษาน้ำตาไหลเมื่อคิดถึงชีวิตตัวเอง ส่วนโจมองดวงดาวแล้วคิดถึงวนิษา คิดถึงเธอมากเหลือเกิน...

ooooooo

รุ่งขึ้น โจจะไปสนามบิน เห็นป๋องแต่งตัวหล่อนึกว่าจะไปส่งตนที่สนามบิน ที่แท้ป๋องแต่งหล่อเตรียมไปงานแต่งของวนิษากับปลายฝน

โจเห็นป๋องแต่งหล่อแต่ดูโทรมๆ จึงถอดเสื้อแจ็กเกตของตนให้ลอง ป๋องใส่แล้วดูหล่อทันตาเห็น โจ

เลยยกเสื้อให้ โจออกไปได้ไม่นาน ปลายฝนก็มาถึง พอเห็นป๋องก็ชมว่า วันนี้ดูหล่อกว่าทุกวัน แล้วพากันเข้าบ้าน

ที่หน้าบ้าน แท็กซี่คันหนึ่งเข้ามาจอด ใครบางคนลงจากรถแล้วเดินอ้อมไปด้านหลังอย่างระแวดระวัง ครู่หนึ่งมีเสียงเคาะประตูด้านหลังดังขึ้น ป๋องระแวงว่าจะเป็นคนร้าย แต่พอเปิดประตูออกไปกลายเป็นคุณหญิงจุ๋ม!

เมื่อพาเข้าบ้านคุณหญิงจุ๋มที่ยังอยู่ในชุดเดิมเล่าให้ฟังเรื่องที่ตนไปหาพจน์และเล่าว่าโจสงสัยว่าเขาเป็นคนฆ่าคุณชายแจ้ตนเลยถูกคนของพจน์ย่องมาใช้เชือกรัดคอจากข้างหลังจนหมดสติมารู้ตัวอีกทีตอนรถจอดตนแอบหยิบมือถือจะโทร.บอกโจให้มาช่วยแต่ถูกคนของพจน์ปิดประตูรถแล้วเข็นลงบึง!

คุณหญิงจุ๋มเล่าว่ากว่าตนจะเปิดประตูรถหนีออกมาได้ก็ต้องรอจนน้ำเข้าเต็มรถซึ่งตนก็เกือบจะหมดลมแล้วพอว่ายน้ำถึงฝั่งก็หมดแรงโชคดีที่มีแรงงานต่างด้าวมาช่วยไว้แต่เขาก็ไม่กล้าช่วยมากกว่านั้นเพราะเป็นแรงงานเข้าเมืองผิดกฎหมาย

ธงธงเข็นรถลงบึงแล้วเดินกลับแต่ไม่เห็นมือถือของคุณหญิงจุ๋มที่ตกอยู่

คุณหญิงจุ๋มเล่าว่าพอได้สติก็รีบเรียกแท็กซี่มาหาโจป๋องบอกว่าโจเสียใจคิดว่าตัวเองทำให้คุณหญิงจุ๋มตายเลยจะไปแก้เคล็ดที่เมืองจีนปลายฝนเร่งให้รีบบอกโจเลยเพราะถ้าโจรู้ว่าคุณหญิงจุ๋มยังไม่ตายเขาอาจเปลี่ยนใจไม่ไปเมืองจีนก็ได้แต่พอป๋องโทร.หาโจมือถือของโจที่อยู่ในเสื้อแจ็กเกตก็ดังขึ้นทุกคนเซ็งเมื่อรู้ว่าโจลืมเอามือถือไป!

ปลายฝนเสนอให้รีบไปสนามบินก็พอดีธงธงมาหาโจพอรู้ว่าโจไปต่างประเทศก็ยิ้มโล่งใจแต่พอธงธง

ขึ้นรถจะขับออกไปก็เห็นป๋องปลายฝนและคุณหญิงจุ๋มเดินออกมาด้วยกันธงธงพึมพำตาเหลือก

แกยังไม่ตายเหรอเนี่ย...ไม่ได้การแล้วธงธงขับรถตามรถป๋องไปทันทีแต่ปลายฝนเห็นรถติดมากคิดว่าไปสนามบินไม่ทันแน่เสนอให้ไปหาวนิษากันดีกว่าอย่างน้อยเธอจะได้ไม่ต้องแต่งงานกับคนเลวคนนั้นธงธงเห็นรถป๋องสวนกลับก็เปลี่ยนใจรีบโทร.บอกพจน์

เรื่องใหญ่ครับคุณพจน์ผมไปหาไอ้โจที่บ้านลูกน้องมันบอกว่ามันไปเมืองจีนแล้วแต่ผมเจอคุณหญิงจุ๋มที่นั่นด้วยมันรอดตายมาได้ยังไงก็ไม่รู้ตอนนี้ผมกำลังขับรถตามพวกมันอยู่

พจน์สั่งเก็บคุณหญิงจุ๋มให้ได้ไม่อย่างนั้นพวกเราจะซวยกันหมดภาคย์ที่ใส่แว่นกันแดดและใส่หมวกเดินมาหาพจน์ถามว่ามีอะไรหรือพอพจน์บอกว่าคุณหญิงจุ๋มยังไม่ตายภาคย์ถามว่าจะเอาอย่างไรต่อไปดีพจน์เปิดประตูรถขึ้นนั่งภาคยืนอยู่อีกฝั่งแอบสวมถุงมือชักมีดสปาร์ตาออกมาก่อนแล้วค่อยขึ้นรถ

เมื่อพจน์ยืนยันให้ภาคย์ต้องฆ่าวนิษาในคืนนี้แล้วเอาปากกาที่เป็นเข็มแหลมสั่งให้ใช้ปากกานี้แทงวนิษาที่ง่ามนิ้วทันทีที่จดทะเบียนสมรสเสร็จยาพิษจะเข้าเส้นเลือดและวนิษาจะตายทันทีงานนี้จะไม่ทิ้งร่องรอยอะไรไว้เลย

เพราะภาคย์เชื่อว่าถ้าเขาฆ่าวนิษาจากนั้นพจน์ก็ต้องฆ่าตนเขาจึงชิงลงมือก่อนชักมีดสปาร์ตาจะแทงแต่พจน์ไวกว่าชักปืนออกมาสั่งภาคย์ให้อยู่เฉยๆถามว่าจะฆ่าตนทำไมหรือรักวนิษาเข้าแล้ว

ภาคย์กับพจน์แย่งปืนกันบนเส้นยาแดงแห่งความตายพจน์แย่งปืนได้เอาปืนตบหัวภาคย์เปรี้ยงพร้อมกับปืนลั่นปัง! ปรากฏว่าพจน์ถูกยิงที่หน้าอกเลือดทะลักภาคย์งงไปวูบหนึ่งก่อนระเบิดหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งถามพจน์ที่อาการร่อแร่ว่า

นี่ละโว้ยดวงปรมะของผมล่ะเชื่อรึยังพจน์ถามว่าดวงปรมะมีจริงหรือแล้วอ้อนวอนขอให้ภาคย์นำตนส่งโรงพยาบาลฝันไปเถอะไอ้สารเลวจะบอกให้รู้ไว้ที่ฉันคิดจะฆ่าแกน่ะเพราะฉันรักวนิษาน่ะส่วนหนึ่งแต่ที่สำคัญเพราะฉันรู้ว่าพอวนิษาตายแกต้องฆ่าฉันแน่ๆใช่ไหมในเมื่อแกมันชั่วอย่างนี้แล้วฉันจะช่วยแกทำไมวะ

พจน์มองภาคย์อย่างแค้นใจไม่ทันได้ด่าก็ขาดใจตายเสียก่อนภาคย์ดึงกุญแจรถเอาไปโยนใส่ถังขยะแล้วเดินออกไป

ooooooo

ที่ดาดฟ้าบ่อนวนิษากำลังสับสนในตัวเองถามปฐมว่าตนควรแต่งงานดีไหมเพราะคิดว่าตนควรแต่งแต่รู้สึกว่าไม่ควรแต่งปฐมชี้ว่า

ความคิดมันขัดแย้งกับความรู้สึกความคิดคือเหตุผลความรู้สึกคืออารมณ์เห็นวนิษาลังเลปฐมบอกว่าถ้าตั่วเจ๊จะยกเลิกก็สั่งมาเลยครับผมจะเลิกงานทันที

แต่จู่ๆอาจารย์เม้งก็ขึ้นมาเพราะภาคย์ไปเชิญอาจารย์เม้งมองภาคย์กับวนิษาแล้วพูดอย่างปลื้มปีติว่าทั้งสองเหมาะสมกันอย่างสมบูรณ์แบบจริงๆไม่มีที่ติเลยทำให้วนิษามั่นใจในการแต่งงานขึ้นปฐมได้แต่พึมพำเสียใจด้วยนะโจ

ส่วนธงธงขับรถปาดหน้ารถของป๋องกับปลายฝนและคุณหญิงจุ๋มเพื่อให้คนในรถลงมาคุณหญิงจุ๋มมองธงธงเห็นที่เท้าเขามีรอยสักอย่างที่เธอเห็นตอนเขาลากเธอไปถ่วงน้ำเธอบอกว่ามันคือคนที่ฆ่าตนป๋องจึงให้ปลายฝนพาคุณหญิงจุ๋มหนีตนจะล่อธงธงไปทางอื่นเองแต่ป๋อง

กลับเสียท่าถูกธงธงจับคาดคั้นถามว่าคุณหญิงจุ๋มอยู่ไหน

ขณะป๋องกำลังจะแย่นั่นเองคุณยายวรางค์กับหนุงหนิงนั่งรถแท็กซี่ผ่านมาพอดีหนุงหนิงกับคุณยายวรางค์ลงไปช่วยป๋องจนธงธงหมดสภาพไป

งานแต่งงานดำเนินต่อไป...บังเอิญเจ้าหน้าที่จดทะเบียนเป็นคนเดียวกับที่มาจดทะเบียนให้วนิษากับกริชคราวก่อนปฐมเป็นพิธีกรประกาศการแต่งงานแก่ฟ้าดินงานนี้มีเฉพาะแขกที่สนิทไม่กี่คนเท่านั้น

แต่พอวนิษากำลังจะจดปากกาเซ็นชื่อในทะเบียนสมรสโจก็ตะโกนขัดจังหวะขึ้น

หยุดก่อนครับวนิษาหันมองภาคถามงงๆว่าไหนว่าไปเมืองจีนหรือตกเครื่อง?

ที่แท้โจไม่ได้ตกเครื่องแต่เขาคิดไม่ตกบอกระรินตรงๆระหว่างขึ้นไปดูดาวว่าเขารักวนิษาเกินกว่าจะยอมแพ้แบบนี้บอกระรินว่าตนเป็นคนแพ้แต่จะไม่ยอมแพ้เขาขอโทษระรินแล้วเดินจากมาโจขอร้องวนิษาว่าอย่าแต่งกับภาคย์เลยวนิษาถามว่าทำไมโจมองหน้าเธอสารภาพว่าเพราะผมรักคุณ

พอวนิษาอึ้งภาคย์รีบพูดแทรกขึ้นว่าตนก็รักวนิษาเหมือนกันแต่ตนมีดวงที่จะทำให้ความฝันของวนิษาเป็นจริงได้แต่โจทำไม่ได้และจะต้องตายเหมือนคนอื่นตนมีดวงปรมะแต่โจไม่มีย้ำว่าเพราะโจเป็นโจตัวซวย

เมื่อไม่อาจโต้เรื่องดวงกับภาคย์ได้โจขอร้องวนิษาให้โอกาสตนอีกครั้งไม่ต้องเชื่อตนก็ได้ขอแค่ศรัทธาในตนก็พอวนิษามองโจอย่างตื้นตันใจภาคย์ถอยไปยืนข้างหลังเธอทันทีพลันก็เกิดลมพัดแรงจนโคมไฟแกว่งวนิษาตัดใจบอกโจให้กลับไปเสียตนจะแต่งงานกับภาคย์

โจทรุดฮวบหัวใจสลายเมื่อเห็นวนิษากับภาคย์เซ็นชื่อในทะเบียนสมรสภาคย์เดินไปฉุดเขาขึ้นอย่างสมเพชโจอวยพรให้เขามีความสุขแล้วโผเข้าสวมกอดภาคย์กอดตอบงงๆแล้วผละไปชวนวนิษาไปไหว้ผู้ใหญ่กันวนิษาสะบัดหลุดจะวิ่งหนีถูกภาคย์คว้าไว้กระซิบขู่

อย่าคิดทำอะไรนะครับคุณวนิษา...ถ้าคุณเลือกโจผมจะฆ่าโจด้วยปากกายาพิษที่คุณพจน์เตรียมไว้ให้ฆ่าคุณ

วนิษาจึงหันไปบอกโจว่าคุณกลับไปเถอะค่ะฉันจะแต่งงานกับภาคย์แต่พอสิ้นเสียงวนิษาภาคย์ก็กระซิบอีกว่า

ในเมื่อคุณเซ็นใบสมรสแล้วคุณก็ตายตามแผนเดิมนั่นแหละดีแล้วภาคย์ชูปากกาบอกในนี้มียาพิษเข้มข้นคุณตายภายในไม่กี่วินาทีแน่

วนิษามองโจอย่างขอความช่วยเหลือตัดสินใจเอาศอกกระทุ้งภาคย์จนจุกแต่เขาก็ยังจะเอาปากกาแทงเธอวนิษาวิ่งไปหาโจสั่งปฐมให้จับภาคย์ไว้ภาคย์เห็นจวนตัวมองปากกาในมือแต่มันไม่ใช่ปากกายาพิษแล้วโจชูปากกาถามว่าด้ามนี้ใช่ไหม

แกทำได้ไงภาคย์มองตะลึงวนิษาเพิ่งนึกได้ว่าโจอ่านปากคนออกโจคงอ่านปากภาคย์ตอนขู่ตนและเข้ากอดภาคย์แล้วเปลี่ยนปากกาอย่างเร็วจนภาคย์ไม่รู้ตัวทันใดนั้นเมฆฝนปกคลุมฟ้าผ่าเปรี้ยงลงมาทุกคน

ล้มระเนนระนาดมีแต่ภาคย์ที่ยืนเด่นอยู่ทุกคนตะลึง 

ภาคย์ยิ่งผยองท้าใครแน่จริงให้เข้ามาเลยบอกวนิษาว่าดวงดาวลิขิตไว้แล้วว่าคุณต้องเป็นเมียผมเท่านั้น

ฉันจะขอสู้กับดวงปรมะของแกเองโจเข้าไปขวางจึงชกต่อยกับภาคย์ถูกภาคย์จับกดกับโต๊ะแย่งปากกายาพิษไปได้ขณะภาคย์ยกปากกายาพิษจะแทงโจนั้นโจปัดมือภาคย์จนปากกากระเด็นลอยคว้างพลันก็หยุดกลางอากาศแล้วพุ่งลงมากลางหน้าโจโจจ้องมองวนิษาพริบตานั้นเกิดลมกระโชกแรงจนเบนปากกายาพิษนั้นเปลี่ยนทิศทางไปปักลงที่คอของภาคย์แทน! ทุกคนแม้แต่เม้งก็ตะลึง

มันจบแล้วคุณวนิมันจบแล้วโจโผเข้ากอดวนิษาไว้แน่นเธอกอดเขาไว้แน่นเช่นกัน

ป๋องพาคุณหญิงจุ๋มขึ้นมาหาโจคุณหญิงจุ๋มคุณหญิงยังไม่ตายผมก็ไม่ใช่โจตัวซวยโจร้องออกมาด้วยความดีใจส่วนลายเซ็นของวนิษาในทะเบียนสมรสเมื่อมาดูจริงๆแล้วไม่เหมือนลายเซ็นเธอพอกลับหัวอ่านก็ได้ความว่าโมฆะ

เพราะฉะนั้นภาคย์ไม่ได้ตายเพราะดวงกินผัวของคุณโจบอกวนิษา

คุณหญิงจุ๋มก็ไม่ได้ตายเพราะดวงตัวซวยของคุณเหมือนกันวนิษาบอกโจ

โจกับวนิษาเงยหน้ามองดวงดาวบนท้องฟ้าต่างหัวเราะกันอย่างมีความสุขทุกคนที่นั่นพลอยหัวเราะมีความสุขไปกับทั้งสองด้วยดีใจที่ต่างก็หลุดพ้นจากดวงอาถรรพณ์ที่สาปให้อยู่กับความกดดันทุกข์ทรมานมาเกือบครึ่งชีวิต...

ooooooo

ระรินผิดหวังในความรักครั้งแล้วครั้งเล่าเธอถามเพ็ญแขว่าดวงของตนคืออะไรแน่ป๊าเคยบอกว่าดวงของตนเป็นดวงเจ้าหญิงจะสมหวังในทุกสิ่งเพ็ญแข

กอดปลอบให้กำลังใจว่า

เรื่องความรักมันซับซ้อนมันคงมีอะไรมากกว่าเรื่องของดวงดาวป๊าไม่ได้โกหกหนูเพราะหนูคือเจ้าหญิงของแม่และป๊าเสมอมารู้ไหมสองแม่ลูกกอดกันร้องไห้เงยมองดวงดาวบนท้องฟ้าแล้วถอนใจเบาๆ...

คุณหญิงจุ๋มรอดตายมาได้หวุดหวิดก็บอกกับหม่อมจันว่าอยากบวชให้ชายแจ้และพจน์หม่อมจันเห็นด้วยเพื่อจิตใจจะได้สงบแม่คะที่ผ่านมาหนูกราบขอโทษนะคะคุณหญิงจุ๋มกราบแทบเท้าหม่อมจันลูบศีรษะทั้งรักและสงสาร...

วลัยอยู่กับวนิษาที่กำลังคุยโทรศัพท์เสร็จแล้วบอกแม่ว่าพ่อผ่าตัดมะเร็งเรียบร้อยแล้วและปลอดภัยดีวลัยทำเป็นพูดว่าดีแล้วให้อยู่ที่นั่นแหละกลับมาก็ทะเลาะกันเปล่าๆ

แม่อยากไปเยี่ยมพ่อไหมล่ะคะวนิษาถามอย่างรู้ใจรู้ทันวลัยพูดอย่างไว้ฟอร์มว่า

ไปก็ได้ไปดูหน้ามันสักหน่อยเผื่อเชื้อมะเร็งมันรักษาไม่หายไปได้เร็วสุดเมื่อไหร่ล่ะ

วนิษาหัวเราะเบาๆอดขำความฟอร์มเยอะมาดแยะของแม่ไม่ได้

ส่วนปลายฝนกับป๋องพบกันที่ย่านวัยรุ่นป๋องบอกว่าตนขอโจลาออกแล้วยอมรับว่าตนไม่เหมาะจะเป็นนักสืบแบบโจเพราะตนไม่พลิ้วเหมือนเขาปลายฝนบอกว่าดีแล้วถ้าตนมีแฟนก็อยากได้ผู้ชายแบบเขานี่แหละป๋องชะงักถามว่าเมื่อกี๊ว่าอะไรนะได้ยินแว่วๆว่าเราเป็นแฟนกันแล้วใช่ไหมปลายฝนบอกว่าเปล่าเป็นแฟนแต่ให้เป็นเฟรนด์

อือ...เฟรนด์ก็เฟรนด์ป๋องยิ้มเจื่อนๆแต่พอปลายฝนเน้นว่าแปนเฟ็นกว่าป๋องคนซื่อจะผวนคำได้ก็คิดอยู่นานพอนึกได้ก็ดีใจกระโดดไปรอบๆปลายฝนร้องแปนเฟ็น...เป็นแฟน...” ปลายฝนเขินรัวกำปั้นทุบป๋องให้หยุดตะโกน

โจไปเยี่ยมพ่อที่เรือนจำแต่ซูซี่อายไม่กล้ามาเจอหน้าโจจึงฝากพ่อช่วยดูแลด้วยถ้าซูซี่ต้องการความช่วยเหลืออะไรให้บอกพ่อดีใจกับโจบอกว่าสิ่งที่โจเอาชนะได้เป็นสิ่งยิ่งใหญ่ชมว่าเก่งมากโจถามพ่อในเรื่องที่คาใจมาแต่เด็กว่า

พ่อเคยคิดเหมือนคนอื่นไหมครับว่าผมเป็นตัวซวยทำให้พ่อติดคุก

พ่อไม่เคยคิดแบบนั้นเลยแม้แต่วินาทีเดียวแม่แกก็ไม่เคยคิดแบบนั้น

ขอบคุณครับพ่อโจไหว้พ่อยิ้มทั้งน้ำตา

ส่วนวนิษาขณะหลับอยู่ที่คอนโดเธอสะดุ้งตื่นเมื่อรู้สึกเหมือนมีคนมาอยู่ในห้องลืมตาดูเห็นคุณชายแจ้เสี่ยป๊อกและกริชมาอวยพรเธอขอให้โชคดีให้มีความสุขมากๆที่พวกตนจากไปเพราะถึงเวลาไม่เกี่ยวกับเธอแล้วทั้งสามชายก็หายไป

ขอบคุณค่ะ...ขอบคุณ...” วนิษายิ้มทั้งน้ำตา...

ooooooo

วันต่อมาวนิษาและโจจึงไปถวายสังฆทานหลวงพ่อสีสุกที่วัดคอปบร้ายังอยู่กับหลวงพ่อโจถามว่าเป็นอย่างไรบ้างคอปบร้าตอบอย่างภูมิใจว่า

สงบขึ้นเยอะมีศีลมีสมาธิก็เริ่มมีปัญญาขึ้นมาบ้าง

แล้วเธอล่ะโจคำถามที่เธอชอบถามฉันตอนนี้ได้คำตอบหรือยังหลวงพ่อถามโจบ้าง

ได้แล้วครับอย่างที่หลวงพ่อว่าบางอย่างต้องเข้าใจด้วยตัวเองครับแต่มีคนนึงเขายังไม่เข้าใจเขาถามผมผมก็ตอบไม่ได้ก็เลยอาสาพามาหาหลวงพ่อหลวงพ่อถามว่าใคร  เม้งก้มกราบหลวงพ่อบอกว่าตนชื่อเม้ง  หลวงพ่อบอกว่าฉันรู้จักอาจารย์เม้งจิตทิพย์

ผมสงสัยจริงๆครับหลวงพ่อว่าทำไมภาคย์

ถึงตายคนที่ตายน่าจะเป็นโจมากกว่าเพราะภาคย์เขามีดวงปรมะเป็นดวงประจำตัวเขา

ไอ้เรื่องดวงเนี่ย...ดวงคืออะไรเหรอ?”

ดวงคือวิถีชีวิตของคนที่ถูกกำหนดไว้แล้วตั้งแต่เกิดด้วยดวงดาวบนท้องฟ้าณเวลาที่เราตกฟากดาวจะส่งผลต่อชีวิตของคนแตกต่างกันไปตามองศาของดาวแต่ละดวงครับอย่างโจเกิดในฤกษ์ตัวซวยเขาก็นำความโชคร้ายไปให้คนที่อุปการะเขาตั้งแต่เล็กจนโตอย่างคุณวนิษาเกิดในฤกษ์กินผัวเขาก็ทำให้สามีของเขาตายตกตามกัน

แต่สุดท้ายคุณหญิงจุ๋มนายจ้างของโจเขาก็ไม่ตายนี่นาส่วนเรื่องวนิษาฉันยิ่งงงตำราของเธอนับเป็นผัวเมียตอนไหนจดทะเบียนสมรสหรือไงในเมื่อเขายังไม่ร่วมหอลงโรงกันหลวงพ่อถามจริงจังเม้งนิ่งไปหลวงพ่อเล่าว่า

ครูของฉันสอนว่าทุกอย่างเกิดแต่เหตุที่พ่อของโจโดนจับก็เพราะทำผิดกฎหมายต่อให้โจไม่เกิดมาถ้าตำรวจหาหลักฐานได้พ่อเขาก็ต้องถูกจับอยู่ดีพ่อของคอปบร้าวิ่งเข้าไปในบ้านทั้งที่รู้ว่าไฟไหม้อันนี้เรียกว่าขาดสติประมาทเสี่ยเพ้งชูกรรไกรขาเดียวเหล็กกล้าขึ้นฟ้าทั้งๆที่ฝนฟ้าคะนองจึงโดนฟ้าผ่าอันนี้เรียกว่าการเหนี่ยวนำไฟฟ้า

เม้งกับคอปบร้ามองหลวงพ่อทึ่งจนหลวงพ่อถามว่ามองอะไรท่านก็เรียนฟิสิกส์มาเหมือนกันนะแล้วจึงพูดต่อว่า

เรื่องภาคย์ปากกายาพิษนั้นเขาเอามาเองตั้งใจจะฆ่าโจสุดท้ายปากกายาพิษก็ถูกกระแสลมพัดมาฆ่าเขาอันนี้ถึงจะแปลกแต่ก็เป็นไปได้ทั้งหมดทั้งมวลนี้ครูของฉันสอนว่ากัมมุนาวัตตติโลโกสัตว์โลกทั้งหลายต้องเป็นไปตามกรรม

ทุกคนเงียบเม้งคนเดียวที่อดสงสัยไม่ได้ถามหลวงพ่อว่าว่าแต่ใครเป็นครูบาอาจารย์ของหลวงพ่อเหรอครับ

นั่งอยู่ข้างหลังฉันไงหลวงพ่อสีสุกบอกเม้งมองไปข้างหลังหลวงพ่อเห็นเป็นองค์ประประธานเหลืองอร่าม

ooooooo

ในคืนแต่งงานของวนิษากับโจ...ดาดฟ้าตึกสูงยังเป็นสถานที่ที่โจและวนิษามีความผูกพันคืนนี้ทั้งสองขึ้นไปดูดาวบนดาดฟ้าในชุดเจ้าบ่าวเจ้าสาววนิษาเอ่ยขึ้นว่า

หรือว่าจริงๆแล้วอาจารย์เม้งไม่แม่นดวงเราสองคนอาจเป็นดวงที่เป็นเนื้อคู่กันแต่แรกก็ได้นะคะโจบอกว่าเธอพูดเรื่องนี้ทำให้ตนคิดถึงคนคนหนึ่งท่านคือคุณยายวรางค์ท่านเป็นคนแรกที่พูดเป็นนัยว่าเราจะได้แต่งงานกันวนิษาถามว่าท่านว่าอย่างไร?

ตอนที่คุณจะบวชท่านขอให้ผมหาวิธีล้มพิธีของคุณแล้วท่านก็ให้ค่าจ้างเป็นของอย่างหนึ่งโจก็หยิบกล่องกำมะหยี่ออกมาเปิดให้ดูในนั้นเป็นแหวนโจหยิบแหวนสวมให้วนิษาจูบที่หน้าผากเอ่ยอย่างมีความสุขดวงดาวทั้งหลายจงเป็นพยานผมจะรักและดูแลผู้หญิงคนนี้ตลอดไป

ดวงดาวทั้งหลายเป็นพยาน...ฉันก็จะรักและดูแลผู้ชายคนนี้ตลอดไปเช่นกันวนิษาเอ่ยบ้างทั้งสองกอดกันมองตากันอย่างดื่มด่ำ....

ที่ห้องหอ...เช้าวันรุ่งขึ้นวนิษาตื่นขึ้นมามองโจที่ยังนอนหลับอยู่ด้วยความรักแต่มันเขี้ยวอดแกล้งเขาไม่ได้บีบจมูกก็แล้วเขย่าตัวก็แล้วโจก็ยังไม่รู้สึกตัวเธอเริ่มใจเสียถามตัวเองว่า

หรือว่า...ดวงกินผัวมันจะออกฤทธิ์เมื่อเราเป็นผัวเมียกันจริงๆวนิษาเขย่าตัวเรียกอย่างแรงจนโจ

ลืมตาตื่นโจ...คุณเป็นอะไรหรือเปล่าฉันตกใจหมดเลยนึกว่าคุณตายเพราะดวงกินผัวของฉันเสียอีก

สงสัยจะเหนื่อยไปหน่อยคุณคงไม่รู้หรอกเมื่อคืนผมเกือบตายในหน้าที่แล้วจะบอกให้

บ้า...” วนิษาเขินรัวกำปั้นทุบโจถูกเขาตลบผ้าห่มคลุมร่างไว้ด้วยกัน...

ใต้ผ้าห่มนั้น...มีแต่เสียงหัวเราะและผ้าห่มที่เคลื่อนไหวไปกับเสียงหัวเราะนั้น....

ooooooo

อวสาน


ละครรักออกฤทธิ์ ตอนที่ 13(ตอนจบ) อ่านรักออกฤทธิ์ ติดตามรักออกฤทธิ์ ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ,นิษฐา จิรยั่งยืน 7 มิ.ย. 2557 08:30 2014-06-13T02:52:42+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ