ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

เพลิงเสน่หา

SHARE

ใบบัวเห็นโมกคุยกับคุณเทียนด้วยสีหน้าจริงจังก็อดถามด้วยความอยากรู้ไม่ได้

“นี่ทำตัวเป็นอีแอบตั้งแต่เมื่อไร”

“ก็ตั้งแต่เห็นทุกคนมีลับลมคมในไปหมดทั้งพี่โมก คุณเทียน พี่ขนมกล้วย พี่คะน้า”

“ไม่ใช่เรื่องของเด็ก”

“บัวไม่ใช่เด็กแล้วนะพี่โมก บัวโตแล้ว บัวอยากมีส่วนร่วม ไม่ใช่สอดรู้สอดเห็น แต่รู้เผื่อมีอะไรจะได้ช่วย เรือนเราก็มีกันอยู่แค่นี้ แต่นี่เหมือนบัวเป็นตัวแถม เป็นส่วนเกิน...บัวไม่รู้อะไรเลย”

น้ำเสียงสั่นเครือของใบบัวทำให้โมกสงสาร ดึงตัวมากอดปลอบ

“มันเป็นเรื่องของผู้ใหญ่จริงๆ อย่าร้องไห้นะเด็กดีของพี่ บัวไม่ใช่ของแถม บัวไม่ใช่ส่วนเกิน...บัวเป็นน้องของพี่ ถึงเวลาเมื่อไหร่พี่จะเล่าให้ฟังถึงตอนนั้น...พี่จะขอความช่วยเหลือจากบัว”

“บัวจะรอนะพี่โมก”

ooooooo

คุณเทียนหอบหิ้วขนมกล้วยกับคะน้าไปบ้านอังกาบด้วย สีหน้ายิ้มแย้มมีความสุขเพราะตัดสินใจบางสิ่งที่สำคัญได้ จะต้องกระชากหน้ากากขุนสักให้ชบาเห็น

โมกไม่เข้าใจรอยยิ้มของคุณเทียน ค่อนแคะว่าเธอคงดีใจที่ใกล้ถึงบ้านอังกาบ

“เด็กน้อยแสนดีของฉันกลายเป็นหนุ่มช่างประชดประชันตั้งแต่เมื่อไร”

“ผมหวงคุณเทียน...ไม่อยากให้คุณเทียนเข้าใกล้ขุนสัก”

“ก็บอกแล้วไง ที่ฉันมาที่นี่...เพื่อโมก”

อาการกระเง้ากระงอดระหว่างโมกกับคุณเทียนทำให้ขนมกล้วยกับคะน้ามองหน้ากันอึ้งๆ นับวันอาการของโมกยิ่งชัด แต่ดูเหมือนคุณเทียนจะไม่สะทกสะท้าน ยืนยันสิ่งที่ต้องการ

“ฉันรู้ว่าโมกหวาดระแวงว่าฉันจะใจอ่อนให้โอกาสขุนสัก ฉันเลยมาเพื่อพิสูจน์ให้โมกเห็น ไม่ว่าความสัมพันธ์ของขุนสักกับชบาจะเป็นอย่างไร ฉันไม่เกี่ยว...สิ่งเดียวที่ฉันต้องการคือล้างแค้น!”

โมกพายเรือพาคุณเทียน ขนมกล้วยและคะน้ามาถึงละแวกบ้านอังกาบในที่สุด ขุนสักเห็นคุณเทียนลิบๆก็รำพึงเรียกชื่อ ชบาได้ยินก็พื้นเสีย อาละวาดฟาดหัวฟาดหางจะไปกระโดดน้ำตาย

ขุนสักตกใจเห็นเมียกระโจนลงน้ำ ตามลงไปยื้อยุดและกอดปลอบ

“ไม่เอาน่าชบา...อย่าคิดสั้น”

“ก็ฉันไม่รู้จะอยู่ไปทำไม ท่านขุนไม่รักฉันเลย เอะอะก็พูดถึงแต่มัน คิดถึงแต่มัน”

“ฉันจะไม่รักเมียฉันได้อย่างไร...ฉันรักแม่ชบา”

“ฉันไม่เชื่อ ทำไมฉันจะไม่รู้ ในใจท่านขุนมีแต่มันตลอด ถ้ารักมัน อยากไปอยู่กับมัน ฉันตายให้ท่านขุนก็ได้”

จบคำก็สะบัดตัวออกจะกลั้นใจในน้ำ ขุนสักถลาไปกอดและปลอบเสียงอ่อน

“อย่าชบา! ถึงฉันจะเคยหลงผิดไปบ้าง แต่ขอให้เชื่อใจฉัน ฉันรักแม่ชบา รักลูก ไม่อย่างนั้นฉันจะอยู่ให้แม่ชบาถีบ ตบ โขกสับ อยู่อย่างนี้ทำไม”

คำพูดผัวทำให้ชบาเริ่มได้สติ ตัวเองก็เป็นเมียที่ไม่ได้เรื่องเท่าไหร่ ท่าทีแข็งขืนจึงอ่อนลงจนขุนสักโล่งใจ

“อย่าคิดสั้นอีกนะ ฉันรักแม่ชบา”

“ฉันก็รักท่านขุน...รักมาก ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีท่านขุน”

ชบาโผกอดผัว รักและหวงแหนเขาเกินกว่าจะตัดใจได้ ขุนสักก็รับรู้ได้ว่าชบารักเขาจากใจจริง ไม่รู้เลยว่าอีกฟากของคลองหน้าบ้านอังกาบ คุณเทียนเห็นภาพและได้ยินทุกอย่าง สีหน้าแค้นใจมากที่โดนขุนสักหลอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า

โมกเห็นอาการคุณเทียนก็สงสาร ดึงตัวมากอด ทั้งเพื่อปลอบใจและเพื่อหลบสายตาขุนสักกับชบา กระนั้นชบาก็ตาไวเห็นคุณเทียนเสียก่อน แม้จะแวบเดียวแต่เธอก็จำหน้าศัตรูหัวใจคนสำคัญได้!

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“ภณ-น้ำหวาน-อิน” เลือดใหม่ไฟแรง เส้นทางรักต้องเลือก “ฟากฟ้าคีรีดาว”

“ภณ-น้ำหวาน-อิน” เลือดใหม่ไฟแรง เส้นทางรักต้องเลือก “ฟากฟ้าคีรีดาว”
5 เม.ย. 2563
07:01 น.