ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

เพลิงเสน่หา

SHARE

“หวานชื่นหวานฉ่ำที่ไหนกัน ความจริงกระผมไม่อยากแตะเนื้อต้องตัวชบาแม้แต่นิดเดียว แต่พอกระผมพูดเรื่องเลิกรา แม่ชบาก็คิดสั้นกระโดดน้ำตาย พอกระผมไม่ห้าม แม่ชบาก็เกิดรักตัวกลัวตายขึ้นมา ผวามากอด กอดไม่พอกะจะดึงให้กระผมจมน้ำตายไปด้วย กระผมเลยต้องพยุงไว้ทั้งที่ในใจอยากจับกดน้ำตายเสียตรงนั้น”

ชบาตัวชา เจ็บหนึบที่หัวใจเกินกว่าจะทนไหวแต่เพราะด้วยอะไรบางอย่างทำให้เธอขยับตัวไปไหนไม่ได้ คุณเทียนรู้ดี แกล้งถามขุนสักให้เขาเผยตัวตนแท้จริง

“ท่านขุนจะฆ่าชบางั้นหรือ”

“คุณเทียนอาจจะมองว่ากระผมเลวชาติชั่ว แต่ถ้ากระผมไม่ทำ ชบาจะไม่มีวันปล่อยกระผมเด็ดขาด”

คุณเทียนสะใจมากแต่เก็บอาการได้ดี ขุนสักเห็นดังนั้นก็อ้อนต่อ

“กระผมรักคุณเทียน กระผมอยากอยู่กับคุณเทียน ความตายของชบาเป็นทางเดียวจะทำให้กระผมได้อยู่กับคุณเทียน...และถ้ากระผมทำได้คุณเทียนจะว่าอย่างไร”

“ไว้ให้มันเกิดขึ้นก่อนแล้วค่อยมาถาม ตอนนี้เชิญท่านขุนกลับไป”

“แต่กระผมอยากอยู่กับคุณเทียน”

“มันไม่เหมาะ ที่ฉันอนุญาตให้ท่านขุนมาบอกความในใจก็ถือว่ามากพอแล้ว กลับไปเถอะ วันใดที่ท่านขุนทำได้อย่างที่พูดค่อยกลับมาแล้วกัน”

“ขอรับ แล้วกระผมจะรีบกลับมา”

ooooooo

ขุนสักเดินจากไปแล้ว ชบาทรุดฮวบกับพื้นด้วยความเสียใจสุดขีด ร้องไห้โฮอย่างไม่อายสายตาใคร คุณเทียนรอจังหวะนี้อยู่แล้วปรี่ไปยืนตรงหน้า

“เธอได้ยินกับหู เห็นกับตาของเธอแล้วใช่ไหมชบาว่าขุนสักรักใคร ฉันรึอุตส่าห์หวังดี...เตือนเธอแล้ว บอกเธอแล้วว่าให้เธอหลีกให้ไกลจากคนประเภทนี้ แต่เธอก็ไม่ฟัง แล้วเป็นไง...เจ็บแทบกระอัก!”

คุณเทียนกระชากผมชบาจนหน้าหงาย หัวเราะลั่นด้วยความสาแก่ใจก่อนเอ่ยเยาะหยัน

“แต่ไม่ต้องกลัว คนอย่างฉันไม่ลดสายตาไปมองผู้ชายเลวทรามสันดานต่ำอย่างไอ้ขุนสักหรอก แค่มันเดินผ่านฉันยังแทบจะเอาเท้าเขี่ย เพราะฉันขยะแขยง มีแต่เธอเท่านั้นที่เกลือกกลั้วกับอาจม เพราะเธอกับมันก็เป็นได้แค่อาจมเหมือนกัน...ไพร่ สันดานต่ำ! คนอย่างเธอกับมันไม่มีอะไรเทียบเท่าฉันได้แม้แต่ขี้ตีน...รู้เอาไว้ด้วย!”

ชบาเสียใจมากจนไม่มีแรงต่อต้าน ถูกคุณเทียนทำร้ายทั้งกายและใจจนเจ็บปวดไปหมด ไม่รู้กระทั่งขุนสักที่เปลี่ยนใจจะย้อนมาฉุดคุณเทียนไปทำเมียแอบได้ยินทุกอย่าง

ถ้อยคำด่าทอของคุณเทียนกรีดหัวใจขุนสักจนร้าวราน ไม่อยากเชื่อหูเลยว่าผู้หญิงงามพร้อมอย่างคุณเทียนจะกล้าพูดคำหยาบคายแบบนี้

คุณเทียนยังไม่รู้ตัวว่าขุนสักยืนดูจากอีกมุม ถลาไปกระชากหัวชบามาด่าอีกครั้ง ชบาร้องไห้ โอดครวญ

“ฉันไม่มีอะไรเทียบกับแกได้แม้แต่นิดเดียว ฉันแพ้แกทุกอย่าง แล้วทำไมแกต้องรังแกฉันขนาดนี้”

“รังแก...ฉันน่ะหรือรังแกเธอ โถอีนรก! แกลืมไปหมดแล้วรึว่าพวกแกทำอะไรกับฉันบ้าง!”

ขาดคำก็ผลักหัวชบาอีกรอบ ก่อนพรั่งพรูด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“ภณ-น้ำหวาน-อิน” เลือดใหม่ไฟแรง เส้นทางรักต้องเลือก “ฟากฟ้าคีรีดาว”

“ภณ-น้ำหวาน-อิน” เลือดใหม่ไฟแรง เส้นทางรักต้องเลือก “ฟากฟ้าคีรีดาว”
5 เม.ย. 2563
07:01 น.