ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

เพลิงฉิมพลี

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อัลบั้ม: อั้ม อธิชาติ ประกบ เบลล่า ราณี ใน "เพลิงฉิมพลี" ละครพีเรียดซ่อนปมฆาตรกรรม



พวกสร้อยฟ้าไม่มีที่ไป แล่นไปขอพึ่งใบบุญแขไขถึงบ้านหิมวัต พร้อมนำความลับเรื่องเนื้อนางไปบอก แขไขโกรธมาก เร่งให้สามสาวคนงานตามสืบว่าณไตรเอาเนื้อนางไปอยู่ปางด้วยจริงหรือไม่ พวกสร้อยฟ้าไม่อยากเร่ร่อนอีก อ้อนวอนขออยู่รับใช้ แต่แขไขไม่ยอม ไล่ไปทำตามสั่งและจัดการเนื้อนางซะ...แล้วฉันจะมีรางวัลให้พวกแกอย่างงาม

แม้จะอยากได้รางวัลใหญ่จากแขไข แต่พวกสร้อยฟ้าก็ใจไม่ถึงจะลงมือฆ่าเนื้อนาง สามสาวคนงานคงจะถกเถียงกันอีกนาน ถ้าธรรพ์ไม่ผ่านมาเห็นเสียก่อน พร้อมแววตาสงสัยว่าทั้งสามโผล่มาที่นี่ทำไม พวกสร้อยฟ้ามองหน้ากันเลิ่กลั่ก รีบขอตัวและอ้างว่าแวะมาทำความเคารพแขไขเฉยๆ...ด้วยความคิดถึง ไม่ใช่เพราะสาเหตุอื่นเลยจริงๆ!

แต่ถึงกระนั้น...ธรรพ์ก็เดาได้ว่าพวกสร้อยฟ้าต้องมาหาแขไขเพราะเรื่องเนื้อนางแน่ แล้วก็จริงดังคาด แม้แขไขจะปากแข็ง ไม่ยอมสารภาพว่ากำลังวางแผนกำจัดมารหัวใจอย่างเนื้อนางเพื่อจะได้เป็นเจ้าสาวของณไตรก็ตาม

“คุณยังคิดจะเป็นเจ้าสาวของพี่ณไตรได้อีกหรือ ไม่ละอายแก่ใจเลย...ว่าเนื้อตัวคุณมันเป็นของผม”

“ฉันบอกแล้วว่าฉันทำทาน ถ้าสุภาพบุรุษอย่างพี่ณไตรรู้ว่าฉันไม่ได้ยินยอมพร้อมใจ แต่แก...น้องชายที่พี่ณไตรไว้ใจ เชื่อใจ คนที่ทุกคนเห็นว่าดี...แต่ที่จริงเลวระยำ ขืนใจฉัน แกคิดว่ายังจะมีหน้าเป็นคุณธรรพ์ผู้แสนดีได้อีกไหม”

พูดจบก็สะบัดหน้าแยกไป ทิ้งธรรพ์ให้มองตามด้วยความระแวง และไม่ลังเลเลยจะตามหาความจริงถึงปางหิมวัต แล้วก็จริงดังคาด เพราะอดีตช่างฟ้อนกลับมาอยู่ปางจริงๆ และคงเป็นณไตรนั่นเองที่พากลับมา ส่วนแขไขกลัวธรรพ์จับได้ว่าคิดกำจัดเนื้อนาง เลยกำชับจันตาไม่ให้คนงานทั้งสามเข้ามาในบ้านหิมวัตอีก

และเพราะความหวาดระแวงแท้ๆ ทำให้แขไขเปลี่ยนวิธีเข้าหาณไตร ด้วยการยอมรับการปฏิเสธของเขา แต่ยังขอเวลาอยู่ต่อที่บ้านหิมวัต เพราะยังทำใจไม่ได้ ณไตรตามมารยาสาไถยของผู้หญิงไม่ทัน เลยไม่ติดใจสงสัย แต่ต้องหนักใจมากกว่าเมื่อท่าทีนิ่งสงบของเขาถูกศรีวัลลาเข้าใจผิดคิดว่าเขายอมตกลงปลงใจ จึงเร่งให้จัดงานแต่งในเร็ววัน

เนื้อนางลำบากใจจะตอบคำถามของธรรพ์

ซึ่งแสดงท่าทีสงสารและเห็นใจที่เธอกลับมาปางอีก ทั้งที่รู้ว่าเขามีเจ้าสาวอย่างแขไขอยู่แล้ว ธรรพ์จับสังเกตตลอด แต่ไม่เห็นอดีตช่างฟ้อนสาวจะมีอาการดีอกดีใจเลย ถ่อมเนื้อ ถ่อมตัวเสียด้วยซ้ำ ที่ต้องอยู่ในสถานะเมียบ้านดอย

“หมายความว่าเธอจะยอมเป็นเมียที่อยู่แต่ในปางนี้ แล้วให้คุณแขเป็นเจ้าสาวของพี่ณไตรที่ทุกคนยอมรับ”

น้ำเสียงราบเรียบแต่เจตนาแฝงให้เจ็บปวดของเขา ทำให้เนื้อนางถึงกับน้ำตาร่วงด้วยความช้ำใจที่สุด

“เธอหลอกฉันไม่ได้หรอกเนื้อนาง ฉันเห็นความรักของเธอกับพี่ณไตรมาตั้งแต่ต้น ถึงเป็นพี่ชาย แต่ฉัน ก็เห็นว่าพี่ณไตรทำไม่ถูก ที่ทำร้ายหัวใจผู้หญิงดีๆอย่างเธอ พี่ณไตรคงบอกล่ะสิ ว่าเขาไม่ได้รักคุณแขไข”

เนื้อนางผงะ คำพูดของเขากระแทกใจหลายอย่าง ธรรพ์ลอบยิ้มร้าย ก่อนจะเสนอเหมือนหวังดี ให้เธอไปพิสูจน์ความจริงด้วยตาตัวเองที่บ้านหิมวัต ว่าคนอย่างพี่ชาย จะรักเดียวใจเดียวอย่างที่พูดหรือเปล่า

ooooooo

แผนร้ายของธรรพ์ประสบความสำเร็จอย่างมาก เมื่อเนื้อนางหัวใจแทบสลายที่ได้ยินศรีวัลลาประกาศจัดงานแต่งให้ณไตรกับแขไข พ่อเลี้ยงหนุ่มหน้าเสียเมื่อเห็นหน้าเมียรัก ต่างจากศรีวัลลาที่อาละวาดเสียงเขียว

“แกกลับมาทำไมเนื้อนางแกจะมาทำลายชีวิตลูกชายฉันทำไม หรือแกจะอ้างว่าเป็นเมียณไตร”

เนื้อนางข่มอารมณ์เจ็บปวด “เนื้อนางไม่ได้มาทวงสิทธิ์ความเป็นเมีย เพราะรู้ว่าที่นี่ไม่มีใครยอมรับฐานะต่ำต้อยของเนื้อนาง แต่อยากมาเห็นกับตาว่าคำพูด ที่ออกมาจากปากผู้ชายอย่างพ่อเลี้ยงณไตร...มันไม่เคยมีความจริงใจ”

น้ำเสียงแข็งกร้าวของเนื้อนางทำให้แขไขพอใจมาก ตีหน้าเศร้าเคล้าน้ำตา คุกเข่าตรงหน้าอดีตช่างฟ้อน

“นี่ใช่ไหม...เนื้อนาง ที่เธอต้องการ เธออยากเห็น ฉันอ้อนวอนเธอ เพราะเธอเกลียดฉัน พอใจหรือยัง...หรือจะต้องให้ก้มกราบขอโทษทุกอย่างที่ฉันเคยทำไว้กับเธอ เธอถึงจะเลิกทำให้แม่นายเสียใจ”

ทุกคนตื่นตะลึงกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของแขไข โดยเฉพาะศรีวัลลา เต้นผาง แหวใส่หน้าอดีตช่างฟ้อนเสียงเขียว ที่กลับมาทำให้ทุกอย่างยุ่งเหยิง เนื้อนางน้ำตาร่วง ตั้งท่าจะถอยกลับ แต่แขไขรีบคว้าข้อมือไว้เสียก่อน

“เธอจะเอายังไงเนื้อนาง เธอพูดต่อหน้าทุกคนสิว่าเธอจะแยกขาดจากพี่ณไตร”

“เนื้อนางไม่ได้รักพ่อเลี้ยงณไตร...ไม่ได้รัก ไม่อยากเป็นเมีย”

เนื้อนางสับสน สะบัดมือออกอย่างแรง แต่ดันพลาดไปถูกหน้าแขไข ซึ่งเกิดวูบเป็นลม อดีตช่างฟ้อน ตกใจมาก ธรรพ์กับจันตารีบไปประคองแขไข ส่วน

ศรีวัลลาไม่ฟังใครทั้งนั้น ถลาหาเนื้อนางจะตบให้หายแค้น แต่ณไตรไหวตัวทัน พุ่งตัวมาขวางเสียก่อน และรีบลากเมียรักไปคุยอีกทาง...ถ้าอยู่แถวนี้ คงวุ่นวายไม่จบแน่

การหายไปของเนื้อนางทำให้ทุกคนที่ปางตามหากันให้วุ่น ร่ำๆจะไปตามถึงบ้านหิมวัต แต่บุญลือขวางไว้ ประกาศลั่นเป็นคำสั่งของณไตร ไม่ให้ทุกคนออกจากปางหากไม่ได้รับอนุญาต ส่วนอดีตช่างฟ้อนตัวต้นเรื่อง ตัดพ้อต่อว่าสามีเสียงเครียด ไม่ว่าณไตรจะอธิบายเท่าไหร่ เธอก็ไม่สนใจ ตั้งท่าจะไล่เขาไปแต่งงานกับแขไขท่าเดียว พ่อเลี้ยงหนุ่มโมโหมาก เหวี่ยงเมียรักลงบนเตียงแล้วสั่งให้รอ...พร้อมแล้วเขาจะไปส่งที่ปางเอง

ณไตรผละจากเมียรักไปดูอาการของแขไข แล้วก็ต้องตกใจหน้าซีด เมื่อเทพทัตบอกว่าเธอตั้งท้อง ศรีวัลลา ช็อกไม่แพ้กัน คาดคั้นเสียงเข้มว่าใครเป็นพ่อของเด็ก ธรรพ์ทำท่าจะพูดความจริง แต่ช้ากว่าแขไขที่รีบโพล่งชื่อณไตรออกไป!

ธรรพ์มองมาด้วยสายตาผิดหวัง แต่คนตะลึงที่สุดได้แก่เนื้อนางที่แอบได้ยินทุกอย่างโดยบังเอิญ ณไตรพยายามปฏิเสธ แต่แขไขก็ยืนกราน แถมบีบน้ำตาเรียกคะแนนความสงสารจากทุกคน

“พี่ณไตรทำอะไรลงไปกับแข พี่ณไตรให้แขปิดปาก แขทนได้ เพราะแขรู้ว่าพี่ณไตรคิดจะปฏิเสธแขตลอดเวลา แต่ตอนนี้...ชีวิตหนึ่งในท้องแข เขาไม่รู้เรื่อง เขาบริสุทธิ์เหลือเกิน พี่ณไตรจะไม่รับผิดชอบลูกของเรา หรือคะ”

ณไตรจะเถียง แต่จันตาขัดขึ้นเสียก่อน ว่าเคยเห็นแขไขออกจากห้องเขาดึกๆดื่นๆ โดยมีวันดีเป็นพยานอีกคน เนื้อนางน้ำตานองหน้า หมุนตัวออกไปทันที แต่ก็ไม่รอดพ้นสายตาของณไตรกับเทพทัตที่วิ่งตามติด แขไขมองตามด้วยความไม่พอใจ แต่คงไม่มีใครสังเกตเห็น เพราะมัววิ่งวุ่นรับคำสั่งของศรีวัลลาที่ประกาศจะจัดงานแต่งโดยเร็วที่สุด!

เนื้อนางวิ่งไปหน้าบ้าน ณไตรตามมาทัน กระชากตัว กลับมาคุยให้รู้เรื่องว่าไม่เคยมีอะไรกับแขไข เนื้อนาง โกรธมาก ตวัดมือตบหน้าเขาอย่างแรง แหวลั่นให้เขากลับไปรับผิดชอบต่อการกระทำของตัว

“ฉันไม่เคยคิดว่าคุณจะเลวขนาดปฏิเสธลูกตัวเอง คุณต้องรับผิดชอบลูกคุณกับคุณแขไข ไม่ใช่มาห่วงชีวิตฉัน”

เนื้อนางวิ่งออกไปแล้ว ณไตรจะตาม แต่เทพทัตมาขวางไว้เสียก่อน ส่ายหน้าให้แก่คำยืนกรานของเพื่อนรัก

“ตอนนี้มันไม่สำคัญว่าแกจะพูดยังไง มันสำคัญที่คุณแขบอกทุกคนว่าแกคือพ่อของลูก”

ข่าวการท้องของแขไขทำให้หลายคนเจ็บปวด โดยเฉพาะณไตร ต้องเครียดหนักเพราะสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ก่อ และธรรพ์ต้องทรมานเพราะไม่สามารถรับผิดชอบลูกตัวเองได้ ส่วนเนื้อนางกลับไประบายเรื่องทั้งหมดให้

คำฝายกับประกายรับรู้ แต่ก็ต้องหน้าซีดเผือดเมื่อได้ค้นพบความจริงอีกอย่างว่าตัวเองอาจจะตั้งท้องกับณไตรเช่นเดียวกัน

คำฝายปวดหัวมาก ประสาทเสียแทนน้องรักที่ต้องท้องกับผู้ชายหลายใจแบบณไตร ประกายเตือนสติให้ไปตรวจ เนื้อนางถอนใจยาว ยกมือลูบท้องแบนของตัวเองเบาๆ ก่อนเอ่ยเสียงเข้ม

“ถ้าเนื้อนางท้องจริง อย่าให้พ่อเลี้ยงณไตรรู้ เขาไม่ใช่ลูกพ่อเลี้ยงณไตร เขาเป็นลูกเนื้อนางคนเดียว!”

ooooooo

ระหว่างที่เนื้อนางรอผลตรวจครรภ์ด้วยใจจดจ่อ ณไตรร้อนใจด้วยความเป็นห่วงเมียรัก อยากไปหาและปรับความเข้าใจก่อนเรื่องจะแย่ไปกว่านี้ แต่แขไขไม่ยอมให้ออกจากบ้าน แต่จะให้ดูแลและรับผิดชอบเด็กในท้องเธอ ณไตรปฏิเสธ และยืนกรานไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับเธอ แขไขโกรธมาก ตอกกลับเสียงสั่น

“พี่ณไตรจะปฏิเสธกี่ครั้ง ก็ไม่เท่ากับครั้งเดียวที่แขพูดออกไปแล้วค่ะ พี่ณไตรคือสามีแข เป็นพ่อของเด็กคนนี้”

“ผมไม่นึกเลยแขไข ว่าคุณจะเป็นผู้หญิงเจ้าเล่ห์ ร้ายกาจได้ถึงขนาดนี้”

“พี่ณไตรบังคับให้แขต้องทำนี่คะ ถ้าเราแต่งงานกันซะตั้งแต่แรก เด็กคนนี้ก็จะเป็นลูกพี่ณไตรจริงๆ”

ธรรพ์ผ่านมาได้ยิน สีหน้าเจ็บปวดมาก เมื่อได้ยินแขไขโยนความรับผิดชอบให้ณไตร เขารอจนพี่ชายผละออกไปแล้ว จึงตัดสินใจปรากฏตัวและประกาศกร้าวจะบอกความจริงให้ทุกคนรู้ แขไขไม่สะทกสะท้าน แถมขู่จะทำร้ายเด็กในท้องให้ตายคามือ ถ้าเขาไม่หยุดพล่ามและหยุดตอแยเธอ

“ถ้าแกไม่อยากเป็นพ่อที่ฆ่าลูกทางอ้อม ก็ปิดปากให้สนิทตลอดชีวิตของแก แกต้องเห็นแก่ลูก ให้แกเกิดมาเป็นทายาทคนโตของหิมวัต เขาจะสุขสบาย เป็นเจ้าของสมบัติทุกอย่าง ลูกของฉันกับพี่ณไตรจะไม่น้อยหน้าใครทั้งนั้น!”

ฝ่ายเนื้อนางหน้าเจื่อน เมื่อทราบผลตรวจว่าตัวเองตั้งครรภ์ คำฝายตื่นเต้นมาก ออกอาการเป็นห่วง น้องสาวนอกไส้อย่างนอกหน้า แม้เนื้อนางจะกำชับไม่ให้แพร่งพรายให้ใครรู้ เพราะกลัวลูกเป็นอันตราย แต่บุญลือก็แอบได้ยินและรีบนำไปบอกณไตร แต่โชคร้าย ไม่เจอพ่อเลี้ยงหนุ่ม...เจอแต่แขไขที่รับรู้ทุกอย่างด้วยอารมณ์เดือดพล่าน

เนื้อนางแพ้ท้องหนักจนคำฝายกับประกายไม่อยากทิ้งให้อยู่ตามลำพัง แต่ภาระหน้าที่ทำให้ต้องผละไปแบบเสียไม่ได้ แสงคำกับม่อนดอยไม่เห็นหน้าเนื้อนาง ก็ถามถึงด้วยความเป็นห่วง คำฝายเกือบหลุดปากตามประสาคนปากไว แต่ประกายก็แก้สถานการณ์ได้เสียก่อน ม่อนดอยกับแสงคำเลยไม่ติดใจสงสัยอะไรมาก

ด้านแขไข...ร้อนรุ่มด้วยความริษยา บุกไปเอาเรื่องเนื้อนางถึงปาง โทษฐานบังอาจมาท้องแข่ง อดีตช่างฟ้อน กลัวลูกเป็นอันตราย รีบบอกจะไปจากชีวิตณไตร แต่แขไข ยังไม่พอใจ เพราะเชื่อว่าอีกฝ่ายทำเพื่อเรียกร้องความสนใจมากกว่า เนื้อนางยืนกรานว่าไม่เคยมีความคิดแบบนั้น แม้จะรักณไตรมากแค่ไหนก็ตาม

แขไขโพล่งออกไปอย่างเหลืออด “ฉันก็รักพี่ณไตร...รักมากกว่าแกด้วย”

เนื้อนางถูกแขไขอาละวาดใส่อย่างหนัก กลัวลูกเป็นอันตรายเลยพนมมือขอร้อง แขไขแสยะยิ้มร้าย

“ตอนนี้แกไม่ได้ห่วงตัวเองแล้ว วันนี้แกมีคนที่รักมากกว่าชีวิตอีกคนในท้อง...แกถึงยอมยกมือไหว้ขอชีวิต”

“คุณแขไข...อย่าทำอะไรฉันเลย เห็นแก่เด็กเถอะนะจ๊ะ เราก็เป็นแม่เหมือนกัน”

แขไขถลึงตาใส่ ตวาดลั่น “ไม่เหมือน...อย่าบังอาจเอาลูกแกมาเทียบกับลูกฉัน ลูกแกมันไม่มีสกุลรุนชาติ เด็กในท้องก็ชั้นต่ำเหมือนแก ไม่มีทางมาเป็นหิมวัต จำใส่กะโหลกไว้เนื้อนาง ลูกพี่ณไตรต้องมีคนเดียว”

ขาดคำก็ตรงเข้าตบตีเนื้อนางด้วยความแค้นใจ เนื้อนางก้นจ้ำเบ้า พยายามคลานหนีและตะโกนขอความช่วยเหลือ แต่ก็เต็มไปด้วยความยากลำบาก เพราะแขไขตามไปฉุดกระชากลากถูไม่หยุด จังหวะเดียวกัน...ณไตรซึ่งบึ่งรถมาหาเมียรัก แต่ไม่พบใครที่เรือนวิ่งออกตามหา ได้ยินเสียงร้องเรียกของเธอก็ตกใจ รีบวิ่งไปดู แขไขได้ยินเสียงณไตรเลยต้องรามือ ผลุนผลันหนีไปก่อนจะถูกจับได้ ทิ้งเนื้อนางไว้ตามลำพังกับเลือดที่ไหลนองตามขาเป็นทางยาว!

แขไขไปตามบุญลือและจ้างไปส่งที่บ้านหิมวัต เลยรอดสายตาคนในปางได้อย่างหวุดหวิด ส่วนณไตรตาเหลือกเมื่อเห็นสภาพเมียรัก คำฝาย ประกาย ม่อนดอยและแสงคำผ่านมาเห็น ตกใจหน้าซีดไม่แพ้กัน โดยเฉพาะคำฝายที่ไม่สนใจอะไรแล้ว โพล่งออกไปเสียงสั่นว่าน้องสาวนอกไส้กำลังตั้งท้อง ณไตรอึ้งไปพักใหญ่ แล้วตะโกนสั่งม่อนดอย ให้ไปรับเทพทัตจากโรงพยาบาลในเมืองโดยด่วน...ไม่ว่าหมอจะทำอะไรอยู่ แกต้องตามตัวมาให้ได้!

ooooooo

แขไขอดกังวลเรื่องแอบไปทำร้ายเนื้อนางที่ปางไม่ได้ แต่ถึงกระนั้นก็ยังปากดี โกหกวันดีหน้าตายว่าไม่ได้ออกไปไหนเลยทั้งวัน วันดีไม่เชื่อถือนัก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะไม่มีหลักฐาน ส่วนณไตรถอนใจโล่งอก เมื่อเทพทัตยืนยันผลการตรวจว่าเมียรักกับลูกในท้องปลอดภัยดี แต่เนื้อนางคงต้องระวังตัวมากกว่านี้

เนื้อนางยกมือแตะท้องแบนราบของตัวเองตามสัญชาตญาณความเป็นแม่ ณไตรมองมาด้วยแววตาบางอย่าง ก่อนจะเอ่ยปากขอพูดกับเมียรักตามลำพัง

คำฝายกับประกายไม่เต็มใจนัก แต่ก็จำต้องออกไปพร้อมเทพทัตตามมารยาท ทิ้งณไตรให้อยู่กับเมียรักด้วยบรรยากาศชวนอึดอัด

“คุณท้อง...แล้วทำไมถึงไม่บอกผม มีเหตุผลอะไรถึงไม่ยอมพูด หรือว่า...ยังมีปัญหา เลือกพ่อของเด็กในท้องไม่ได้ว่าจะเป็นใคร ระหว่างผม เจ้าแสนพรหม หรือแสงคำ”

ระหว่างที่สองผัวเมียเปิดอกคุยกัน เทพทัตซึ่งออกไปพร้อมกับคำฝายและประกาย อดสงสัยไม่ได้ว่าพ่อของเด็กในท้องเนื้อนางคือใครกันแน่ แสงคำผ่านมาได้ยิน ยืนยันด้วยเกียรติของลูกผู้ชายว่าไม่เคยล่วงเกินเนื้อนาง เช่นเดียวกับคำฝายที่กล้ารับประกันว่าน้องสาวนอกไส้ไม่เคยข้องเกี่ยวกับเจ้าแสนพรหมเลย เพราะตนช่วยไว้ตลอด

ณไตรไม่รู้เรื่องคำยืนยันของแสงคำและคำฝาย เลยทำร้ายจิตใจเนื้อนางด้วยคำพูดเหมือนดูถูกและไม่ไว้ใจ

“ถึงผมจะเป็นคนแรกที่ได้เป็นเจ้าของตัวคุณ แต่คุณก็ไม่ได้มีผมคนเดียว”

“ถ้าคุณสงสัยก็เชิญออกไปจากชีวิตฉัน...พ่อเลี้ยงณไตร ฉันไม่เคยคิดอ้อนวอนขอให้คุณมาเป็นพ่อของลูก”

“แล้วที่อยู่ในคุ้มแสนพรหม ที่คุณอวดนักอวดหนาว่าปรนนิบัติรับใช้เจ้าทั้งวันทั้งคืน”

“ฉันไม่จำเป็นต้องเล่าว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง เพราะถ้าคุณมองว่าฉันเป็นผู้หญิงมักมาก ต่อให้ฉันยืนยันความจริงแค่ไหน ใจคุณก็ไม่มีวันเชื่อคำพูดของฉัน ถ้ารังเกียจก็ปล่อยมือจากฉัน...ไปจากชีวิตฉันเสียที”

“คุณไม่สมหวังง่ายๆหรอก ยิ่งคุณหนี ผมจะยิ่งกักขังคุณไว้...แค่มีลูกคนเดียว คุณยังปรนนิบัติผมได้อีกนาน”

ขาดคำก็สั่งให้เก็บกระเป๋าเตรียมย้ายไปบ้านหิมวัต...ไม่ได้เวทนาหรอกนะ แต่ผมสงสารเด็ก!

ท่าทางมึนตึงและหัวเสียของณไตรทำให้เหล่าคนงานอึดอัด โดยเฉพาะม่อนดอย ทนไม่ไหวต้องพูดเรื่องคำยืนยันของแสงคำและคำฝาย แต่พ่อเลี้ยงหนุ่มก็ไม่เชื่อ จนม่อนดอยต้องโพล่งออกไปอย่างเหลืออด

“ถ้าเนื้อนางอยากให้พ่อเลี้ยงรับเป็นพ่อของลูกจริงๆ เนื้อนางคงรีบไปหาพ่อเลี้ยงตั้งแต่รู้ว่าท้องแล้ว ถึงจนแต่เนื้อนางก็เป็นเมียที่พ่อเลี้ยงรัก ฝ่าฟันทุกอย่างเพื่อจะแต่งงานด้วย ขนาดนี้แล้ว พ่อเลี้ยงยังไม่รู้จักนิสัยเมียอีกหรือ”

คำพูดตรงไปตรงมาของม่อนดอยแทงใจดำณไตรอย่างแรง จนทำให้คิดหนัก แต่เมื่อเมียรักถูกแขไขกับศรีวัลลาโจมตีทันทีที่เหยียบบ้านหิมวัต ก็ออกโรงปกป้องเต็มที่

“เนื้อนางเป็นเมียผม ลูกในท้องเนื้อนางก็ต้องเป็นลูกผม”

เนื้อนางซึ้งใจมาก ส่วนศรีวัลลาโกรธจัด ประกาศกร้าวจะไม่ยอมรับสะใภ้บ้านนอกอย่างเนื้อนาง แขไขผสมโรงทันที ย้ำให้ณไตรระลึกไว้ว่าเธอคือเมีย และกำลังตั้งท้องลูกของเขา แต่ณไตรก็ไม่ยี่หระ

“ผมแต่งงานแล้วกับเนื้อนาง คุณอยากอยู่ที่นี่ก็อยู่ไปแขไข แต่ไม่ใช่ในฐานะเมีย”

แขไขกรีดร้องเสียงแสบแก้วหู เนื้อนางมองมาด้วยความสงสารและเห็นใจ แต่แขไขกลับไม่ต้องการ แหวลั่นไม่ยอมให้ยกย่องเนื้อนางให้เหนือตน ณไตรไม่สนตอกกลับไม่ไว้หน้า

“คุณก็สั่งผมไม่ได้เหมือนกัน เนื้อนางจะอยู่ที่นี่ ต่อไปนี้ ถ้าใครทำร้ายเนื้อนางกับลูกก็เท่ากับทำร้ายผมด้วย”

ณไตรกวาดตามองทุกคนในบ้านด้วยสายตาเอาจริง ก่อนจะลากเนื้อนางเข้าห้อง ทิ้งแขไขให้อาละวาดฟาดหัวฟาดหางใส่ทุกคน โดยเฉพาะกับศรีวัลลา ที่ไม่สามารถทำตามสัญญา บังคับให้ณไตรแต่งงานกับเธอ แม่นายใหญ่ส่ายหน้าเซ็งๆ บอกให้รอเวลา ไม่อยากทำร้ายคนท้องอย่างเนื้อนาง...เพราะไม่อยากมีบาปติดตัว!

เนื้อนางไม่อยากเป็นภาระของสามี เลยอ้อนวอนขอกลับปาง เธอคนเดียวเลี้ยงลูกเองได้ ไม่มีความจำเป็นอะไรที่เขาต้องแสดงความรับผิดชอบอันน่าอึดอัดนี้

ณไตรทนไม่ไหว ดึงเมียรักมากอด แล้วสั่งให้หยุดพูด

“ผมรู้ว่าผมเลวที่หยาบคายกับคุณแบบนั้น เพียงเพราะผมต้องการความมั่นใจ แต่ขอให้คุณเชื่อได้เลยว่าผมไม่เลวขนาดปล่อยคุณกับลูกออกไปลำบาก อยู่ที่นี่... อดทนเพื่อลูก...เพื่อผม...เพื่อลูกของเรา”

ณไตรจูบหน้าผากเมียอย่างอ่อนโยนและแสนรัก เนื้อนางใจอ่อนยวบ ยอมทุกอย่างเพื่อได้อยู่กับคนที่รัก

ooooooo

ธรรพ์ตามไปเยาะเย้ยถากถางเรื่องเนื้อนาง แต่แขไขไม่ยอมแพ้ โต้กลับอย่างดุเดือด มุ่งมั่นจะหาทางกำจัดอดีตช่างฟ้อนสาว มารหัวใจคนสำคัญออกจากชีวิตณไตรให้ได้ ส่วนเนื้อนางได้รับการประคบประหงมอย่างดี โดยวันดีซึ่งณไตรมอบหมายให้ดูแลเมียรักตลอดเวลาที่อยู่บ้านหิมวัต และระหว่างที่เขาไปทำงาน

วันดีมองหน้าสะใภ้ใหญ่ของตระกูลหิมวัตด้วยแววตาเห็นใจและเอ็นดู ย้ำให้พยายามอยู่ในห้อง อย่าออกไปไหนตามลำพัง เพราะอาจเจอฤทธิ์ศรีวัลลากับแขไข เนื้อนางมีสีหน้าลำบากใจ ระแวงว่าลูกจะมีอันตราย ณไตรเลยต้องปลอบให้คลายใจ เชื่อว่าเมื่อคลอดแล้ว อะไรๆน่าจะดีขึ้น โดยเฉพาะท่าทีของศรีวัลลา

แต่ถึงเนื้อนางกับวันดีจะเข้ากันได้ดีแค่ไหน แต่อดีตช่างฟ้อนก็เหงา เพราะไม่มีเพื่อนคุยเหมือนตอนอยู่ปาง ณไตรเลยตัดสินใจพาคำฝายมาอยู่ด้วย เนื้อนางจะได้มีเพื่อนและคนดูแลที่ไว้ใจได้ แต่กว่าคำฝายจะมาถึง เนื้อนางก็ถูกจันตามาลากจากห้องไปพบศรีวัลลากับแขไขเสียก่อน

แขไขไม่รอช้า กล่าวหาเนื้อนางเสียงเข้มที่สำส่อนไม่เลือก จนท้องหาพ่อไม่ได้ ต้องแจ้นมาให้ณไตรรับผิดชอบ เนื้อนางโกรธจัด สวนกลับอย่างไม่กลัวว่าไม่ได้ขอร้องเขาเลย แขไขโมโหเลือดขึ้นหน้า

“ฉันเตือนแกแล้วเนื้อนาง อย่ามายุ่งกับพี่ณไตร อย่ามาแย่งความรักที่พี่ณไตรต้องมีให้ฉันกับลูก”

“คุณเป็นเมีย ทำไมถึงบังคับใจผัวไม่ได้”

“เพราะยังมีผู้หญิงเจ้าเล่ห์อย่างแกมาคอยออดอ้อนผัวฉันไงล่ะ ถ้าแกกับลูกตายไปซะ ทุกคนก็จะมีความสุข”

“คุณไม่มีทางมีความสุขหรอกคุณแขไข เพราะคุณไม่เคยรักใครนอกจากตัวเอง”

แขไขหมดความอดทน พุ่งไปบีบคอเนื้อนางและทำท่าจะดันให้ตกระเบียง ธรรพ์รีบเข้าห้าม แยกแขไขออกมา พร้อมแหวลั่นไม่ให้ทำร้ายเนื้อนาง แขไขไม่ฟัง ตั้งท่าจะซ้ำ แต่ช้ากว่าจันตาที่มาพาตัวออกไป และวันดี รีบเข้ามาพยุงเนื้อนางกลับห้องพัก ทิ้งธรรพ์ให้มองตามสองสาวด้วยแววตาเป็นกังวล...ดูท่าเรื่องจะยุ่งกว่าที่คิด

เนื้อนางปิดปากเงียบ ไม่บอกสามีเรื่องถูกแขไขกับศรีวัลลาทำร้าย แต่มัวตื่นเต้นดีใจเมื่อเขาพาคำฝายมาหา ต่างจากศรีวัลลาที่ไม่ชอบใจ รังเกียจคนงานชาวดอยเหลือเกินจนไม่อยากให้อยู่ใกล้

เหตุการณ์หลังจากนั้นเต็มไปด้วยความสงบ ณ ไตร คอยดูแลเนื้อนางซึ่งแพ้ท้องจนตัวเองแพ้เสียเองในระยะหลัง ส่วนแขไขอาละวาดแทบทุกวันจนใครๆก็เข้าหน้าไม่ติด โดยเฉพาะธรรพ์โดนหนักสุด ทั้งที่เขาพยายามจะดูแลในฐานะพ่อของลูก แต่เธอก็ไม่เปิดโอกาส แถมขู่ให้ปิดปากเงียบ อย่าแพร่งพรายเรื่องเป็นพ่อเด็กในท้องให้ใครรู้ ธรรพ์ไม่มีทางเลือกมากนัก กลัวเธอทำร้ายลูก เลยยอมมองดูห่างๆ ทั้งที่เป็นห่วงแทบขาดใจ

และแล้ววันเวลาเก้าเดือนก็มาถึง สองสาวท้องแก่ในบ้านหิมวัตใกล้คลอดเต็มที เนื้อนางขยับตัวลำบากมากขึ้น เช่นเดียวกับแขไขที่ทำท่าจะทำร้ายเด็กในท้องบ่อยครั้ง เพราะโกรธณไตรที่ห่างเหิน รวมทั้งถูกพ่อแม่ตัดขาดจากตระกูลเพราะท้องก่อนแต่ง ณไตรสังหรณ์ใจรุนแรงในเช้าวันหนึ่ง แต่ธุระสำคัญทำให้ต้องตัดสินใจเข้าเมือง โดยทิ้งให้เนื้อนางอยู่ตามลำพังกับวันดี ส่วนคำฝายต้องไปซื้อข้าวของเครื่องใช้เด็กอ่อนตามคำสั่ง

วันดีวุ่นวายกับการดูแลเนื้อนางจนศรีวัลลาหมั่นไส้ ทั้งแขวะและแดกดันจนสาวใช้เก่าแก่เหลืออด แต่ก็จำต้องข่มอารมณ์ไว้ ไม่ตอบโต้ แถมเสนอตัวรับใช้เหมือนเดิม แต่ศรีวัลลาไม่เห็นค่า เอ็ดไล่ไปให้พ้นหน้า

“ไม่ต้องมารับใช้ฉัน ลูกหนูแขเป็นเด็กมีบุญมาเกิด ฉันจะไม่ให้ใครแตะต้องทั้งนั้น โดยเฉพาะมือขี้ข้าอย่างแก!”

ศรีวัลลาสะบัดหน้าออกไปแล้ว ทิ้งวันดีให้มองตามด้วยแววตาเจ็บแค้น และเริ่มคิดแผนร้ายบางอย่าง...

เวลาเดียวกันที่ระเบียงบ้านหิมวัต...แขไขตะโกนเรียกจันตามาช่วยพยุงกลับห้อง แต่ธรรพ์ซึ่งแอบตามดูแลเธอห่างๆกลับเป็นคนปรากฏตัวและอาสาพาไปเอง แขไขขืนตัวไว้ ธรรพ์อดไม่ได้ เหน็บให้ช้ำว่าอย่าเสียเวลามองหาณไตรเลย เพราะพี่ชายเขาไปทำงานในเมืองตั้งแต่เช้า มีแต่เขาเท่านั้นที่ห่วงใยเธอจริงๆ

“ฉันสมเพชความรักของแก หน้าอย่างแกมันก็มีปัญญาแค่นี้ คอยเดินตามก้นผู้หญิง”

“หยุดนะแขไข อย่าลืมว่าคนที่คุณกำลังด่า มันคือพ่อของลูกในท้องคุณ”

แขไขเบิกตาโพลง ตั้งท่าจะชกท้องทำร้ายลูก ธรรพ์ต้องยอมถอย แขไขค่อยๆพยุงร่างอุ้ยอ้ายของตัวเองกลับห้องไม่นานหลังจากนั้น โดยไม่รู้เลยว่าวันดีแอบได้ยินทุกอย่าง ตาลุกวาวด้วยความเกลียดชัง

“ผู้หญิงอย่างแขไข...มีแต่จะทำให้คุณธรรพ์ช้ำใจจนวันตาย!”

ooooooo

ความเจ็บแค้นจากคำพูดของศรีวัลลาและท่าทางหยิ่งผยองไม่เคยเห็นหัวใครของแขไข ทำให้วันดีตัดสินใจทำบางอย่างเพื่อสั่งสอน โดยการยกยาบำรุงเลือดกลิ่นประหลาดไปประเคนถึงห้อง แขไขมองมาอย่างไม่ไว้ใจ แต่เมื่ออีกฝ่ายอ้างว่าจะช่วยให้คลอดลูกง่ายขึ้น ก็ยอมรับไปดื่มแต่โดยดี

ฝ่ายเนื้อนางร้องครวญครางด้วยความเจ็บท้องจะคลอด เช่นเดียวกับแขไขที่เบ้หน้าด้วยความเจ็บปวดด้วยสาเหตุเดียวกัน จันตาวิ่งวุ่นตามหมอ ส่วนศรีวัลลา ลมขึ้นหลายครั้ง เสียงกรีดร้องของสองสาวท้องแก่ทำให้ปวดประสาท ไม่รู้จะจัดการอย่างไรดี สุดท้ายวันดีต้องทำคลอดให้เนื้อนางในห้อง และทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี เมื่อเนื้อนางให้กำเนิดทารกเพศชายหน้าตาน่ารัก ร้องไห้เสียงดัง ก่อนจะสลบไปด้วยความอ่อนเพลีย

แขไขคลอดลูกชายในเวลาไล่เลี่ยกัน แต่เมื่อจันตาเอาตัวไปล้าง กลับรู้สึกแปลกๆ เพราะทารกน้อยไม่ส่งเสียงร้องเหมือนเด็กปกติ วันดีซึ่งนำลูกชายเนื้อนางมาล้างตัวเช่นเดียวกัน รอจนจันตาผละไปดูอาการ

แขไขซึ่งตกเลือดมากเป็นพิเศษ แอบสับเปลี่ยนทารกทั้งสอง เมื่อเทพทัตมาถึงก็ต้องพบกับข่าวร้าย ว่าลูกชายเนื้อนางไม่หายใจแล้ว!

ณไตรซึ่งสังหรณ์ใจรุนแรงตั้งแต่เช้า เหยียบคันเร่งกลับบ้านตามอารมณ์ที่พลุ่งพล่านเพราะความเป็นห่วงเมียรัก ตกใจหน้าเสียเมื่อเทพทัตอุ้มร่างทารกที่ไร้ลมหายใจมาให้ถึงห้อง เนื้อนางหัวใจแทบสลาย ยืนกรานเสียงสั่นว่าได้ยินเสียงร้องของลูกกับหูตอนคลอดใหม่ๆ เป็นไปไม่ได้ที่ลูกจะตายทั้งที่ยังไม่เจอหน้ากันแบบนี้

เทพทัตขอตัวออกไปแล้ว ทิ้งทารกน้อยไว้กับพ่อแม่ที่ต้องน้ำตานองหน้าจากการสูญเสีย โดยเฉพาะเนื้อนาง ยังทำใจไม่ได้ ความรักและสัญชาตญาณของความเป็นแม่แท้ๆที่ทำให้เอาหน้าแนบแก้มลูกและโพล่งออกไป

“ลูกจ๋า...แม่กับพ่ออยู่นี่ ลูกจ๋าได้ยินเสียงแม่ไหม แม่ได้ยินเสียงหนูร้อง แม่เห็นหนูตั้งแต่เกิด พ่อกับแม่รักหนูมากนะลูก แม่รู้ว่าลูกยังหายใจ ลูกจ๋า...ตื่นมายิ้มกับแม่เถอะนะลูก”

ระหว่างที่เนื้อนางกับณไตรทุกข์ใจอย่างหนักจากการสูญเสีย ศรีวัลลากับธรรพ์กำลังเห่อหลานคนใหม่ ลูกชายของแขไข ต่างจากคนคลอดที่พยายามถามหา

ณไตร แต่ก็ต้องผิดหวัง เมื่อธรรพ์บอกว่าพี่ชายเขาคงไม่มีเวลาแวะมา เพราะวุ่นกับการปลอบใจเนื้อนาง ส่วนวันดีเฝ้ามองทุกอย่างด้วยความสะใจ เมื่อบุญลือน้องชายแท้ๆแวะมาหาในคืนเดียวกัน ก็แสยะยิ้มร้าย พร้อมเล่าถึงที่มาของเรื่องวุ่นวายทั้งหมด

“นี่คือการแก้แค้นที่สะใจที่สุด นังแม่นาย...ถูกหลอกให้เลี้ยงเลือดเนื้อเชื้อไขของเนื้อนาง ผู้หญิงที่มันเกลียด เมื่อไหร่ที่เด็กโต เพียบพร้อมทั้งปัญญา บารมีและทรัพย์สมบัติ เมื่อนั้นฉันจะเปิดเผยความจริงให้มันกระอักเลือดตาย”

“ถ้าเกิดใครสักคนจับได้ว่าพี่วันดีสลับลูกเนื้อนางกับแขไขล่ะ”

วันดีเหยียดยิ้มเย็น “จะต้องไม่มีใครจับได้ เรื่องนี้มันน่าจะเป็นความลับแค่แกกับพี่...บุญลือ แกก็อย่ามีพิรุธเรื่องเอายาขับเลือดมาให้พี่ล่ะ พี่เอาให้นังแขไขกิน ลูกมันถึงไม่รอด”

“พี่แน่ใจหรือ สลับลูกเนื้อนางกับแขไขอย่างนี้ ใครๆก็จะยิ่งรัก ยิ่งเอาใจแขไขที่มีลูกชายน่ารัก”

“จะไม่มีใครรักมันลง คนอย่างแขไขไม่สมควรเป็นแม่ใครทั้งนั้น อีกหน่อยทุกคนก็จะรู้ซึ้ง โดยเฉพาะคุณธรรพ์ ทีนี้คุณธรรพ์จะได้เลิกรัก เลิกหลง ตัดขาดผู้หญิงสวยแต่เปลือกอย่างแขไขได้สักที”

“เราจะทำเพื่อคุณธรรพ์ จะต้องไม่มีใครในหิมวัตได้ดีกว่าคุณธรรพ์!”

ด้านเนื้อนาง...ร้องไห้ปิ่มว่าใจจะขาด เช่นเดียวกับณไตรที่ก้มจูบทารกน้อยอย่างแผ่วเบาเหมือนจะอำลา

“เนื้อนางยังได้ยินเสียงก้องในหู เสียงแรกที่ลูกร้อง ใบหน้าเล็กๆของลูก ครั้งแรกที่เห็นถึงไม่ชัด แต่เนื้อนางก็รู้ว่าลูกมีชีวิต มีลมหายใจ บาปกรรมอะไร ทำไมไม่ลงกับเนื้อนางคนเดียว ขอชีวิตขอลมหายใจลูกคืนให้เนื้อนางเถอะ”

เนื้อนางร้องไห้โฮ ณไตรทนไม่ได้ ดึงเมียรักมากอดแน่น ถ่ายทอดกำลังใจตามประสาผัวเมีย คำฝายซึ่งเพิ่งกลับจากซื้อของเด็กอ่อน พุ่งพรวดมาดูสภาพหลาน แล้วอดโทษตัวเองไม่ได้ที่ไม่อยู่เป็นเพื่อนเนื้อนาง หลานน้อยเลยโชคร้าย หมดลมหายใจก่อนได้ลืมตามาดูโลก เนื้อนางสะอื้นฮัก ร่ำร้องถึงหมื่นหล้าบนสวรรค์ให้มารับไปอยู่ด้วย ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อแล้วถ้าต้องสูญเสียลูกน้อยแบบนี้

“แม่ไม่เสียดายชีวิตเลยสักนิดเดียว แม่จะขอแลกลมหายใจ ให้ลูกได้ยิ้ม ได้หัวเราะ ให้ลูกโตมาเป็นเด็กน่ารัก ให้ลูกมีความสุขที่สุด ลูกจ๋า...เอาลมหายใจของแม่ไปแล้วตื่นมาอีกครั้งเถอะลูก”

ณไตรสะเทือนใจมาก กระชับอ้อมแขนราวกับจะปลอบเมียรักไม่ให้โทษตัวเองมากไปกว่านี้

ooooooo

เนื้อนางร้าวรานใจมาก จนณไตรต้องดูแลไม่ห่าง ปลอบประโลมซึ่งกันและกันให้คลายความเสียใจจากการสูญเสีย ส่วนแขไขไม่เห็นคุณค่าของความเป็นแม่ และปฏิเสธให้นมลูกจนทารกน้อยร้องไห้ไม่หยุด ร้อนถึงธรรพ์ต้องไปขอร้องให้เนื้อนางช่วยให้นมแทน สร้างความสะใจให้แก่วันดีมาก

แขไขอาละวาดจะไม่ให้เนื้อนางให้นมลูก ประกาศกร้าวจะให้ลูกกินนมผง เนื้อนางไม่สนใจ เอื้อมมือไปรับตัวทารกน้อยจากมือธรรพ์และเปิดเสื้อป้อนนมทันที ทุกคนมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาตื่นตะลึง โดยเฉพาะณไตร ซาบซึ้งใจมากที่เห็นเมียรักมีสัญชาตญาณของความเป็นแม่สูง แขไขทำท่าจะไปเอาลูกคืน แต่ศรีวัลลาขวางไว้ ไม่อยากให้หลานอดนมเหมือนที่ผ่านมาก่อนจะหันไปทางเนื้อนางและสั่งให้ไปพบตอนให้นมเสร็จ

ณไตรไม่ปล่อยเมียรักไปพบแม่ตามลำพัง แล้วต้องถอนใจเหนื่อยหน่ายเมื่อได้ยินความต้องการของแม่ ที่จะให้เนื้อนางเป็นแม่นมดูแลลูกชายของแขไข เนื้อนางตื่นเต้นดีใจมาก แต่ศรีวัลลาก็ทำลายบรรยากาศเสียสิ้น

“ฉันทำเพื่อหลานฉัน ส่วนแก...อย่าสำคัญตัวผิดเพราะได้เป็นแม่นม ยังไงฉันก็ไม่มีวันยอมรับสะใภ้อย่างแก”

ขาดคำก็ผลุนผลันออกจากห้อง ณไตรหันไปมองหน้าเมียรัก ก่อนจะถามความสมัครใจ ไม่อยากให้เธอยอมเพราะต้องทำตามคำสั่ง เนื้อนางส่ายหน้าเบาๆเต็มใจมากเพราะหลงรักทารกน้อยเข้าเสียแล้ว

“เนื้อนางอยากให้นมคุณหนู ถ้าน้ำนมของเนื้อนางจะต่อชีวิตให้ทารกสักคน เนื้อนางจะยินดีเป็นที่สุด เนื้อนางอยากเป็นแม่นมให้ลูกของคุณ ไม่ว่าผู้ใหญ่จะผิดพลาดแค่ไหน ก็ไม่ใช่ความผิดของเด็ก เวลาที่อุ้มคุณหนูก็เหมือนกับได้อุ้มลูกตัวเอง ขอให้น้ำนมทุกหยดของเนื้อนาง เลี้ยงคุณหนูให้อิ่ม แค่นี้เนื้อนางก็มีความสุขที่สุดจ้ะ”

ด้านธรรพ์...ชื่นใจที่เห็นทารกน้อยไม่ร้องโยเยเหมือนที่ผ่านมา ตามไปขอบคุณเนื้อนางที่ยอมเป็นแม่นมให้ ณไตรยิ้มบางๆให้น้องชาย บอกว่าเนื้อนางยินดีมาก ที่สำคัญจะได้คลายความทุกข์ใจจากการสูญเสียเร็วขึ้น แขไขแอบได้ยินทุกอย่างจากอีกมุมหนึ่งของบ้าน เบ้หน้าด้วยความหงุดหงิดที่ใครๆก็พากันชื่นชมเนื้อนาง วันดีผ่านมาได้ยินอีกต่อ เลยแกล้งปลอบให้เห็นแก่ทารกน้อย แขไขเซ็งมาก และตั้งมั่นจะให้นมลูกด้วยตัวเองให้ได้

แต่ความพยายามก็เต็มไปด้วยความยากลำบาก เพราะทารกน้อยเหมือนจะรู้ว่าใครเป็นแม่ตัวจริง ร้องโยเยไม่หยุดเมื่อแขไขสัมผัสตัว วันดีพูดลอยๆว่าคงหิวนมอีกแล้ว แขไขไม่อยากให้ลูกอยู่กับเนื้อนาง เลยอดบ่นกระปอดกระแปดไม่ได้ ยิ่งได้ยินวันดีสาธยายเรื่องเด็กทารกยิ่งหมั่นไส้ แขวะใหญ่ว่าเคยมีลูกหรือถึงรู้มาก

วันดีชะงักไปอึดใจ ก่อนตอบเสียงเรียบ “จะเคยมีหรือไม่มี คนอย่างคุณก็ไม่ต้องสนใจหรอก รู้แต่ว่าฉันก็มีหัวใจของคนเป็นแม่ ไม่ใช่ผู้หญิงใจไม้ไส้ระกำ ทนเห็นลูกร้องเพราะความหิว”

สุดท้ายวันดีก็ต้องอุ้มทารกน้อยไปหาเนื้อนางถึงห้องกลางดึก ณไตรเฝ้ามองเมียรักให้นมลูกชายแขไขด้วยรอยยิ้มกว้าง และตัดสินใจขอมีลูกกับเธออีกครั้ง...

มีลูกให้ผมได้ไหมเนื้อนาง...นะครับ...มีน้องให้ตาหนู

เนื้อนางมีความสุขกับการเป็นแม่นมมาก คำฝายเฝ้ามองด้วยความไม่ชอบใจนัก ไม่อยากให้น้องรักทำตัวเป็นแม่พระเลี้ยงลูกผู้หญิงใจร้ายแบบแขไข แต่เนื้อนางไม่คิดมากขนาดนั้น ทารกน้อยไม่มีความผิดอะไร และเธอแค่เห็นแก่เด็กน้อยตาดำๆที่ไม่มีนมแม่กินเท่านั้น เมื่อโตจนหย่านมแล้ว เธอถึงจะเบาใจและหมดห่วง

ฝ่ายแขไขเห็นทารกน้อยนอนหลับสนิทบนเปล โดยมีธรรพ์ดูแลไม่ห่าง เลยขยับมือไปแตะแก้มลูก แต่เด็กน้อยก็รู้สึกตัวร้องไห้จ้าจนแตกตื่นกันไปหมด ธรรพ์ลุกพรวด ปัดมือแขไขออก ก่อนจะอุ้มทารกน้อยขึ้นปลอบ ใช้เวลาไม่นานทารกน้อยก็เงียบเสียง วันดีจึงรับหน้าที่ดูต่อแทน ส่วนธรรพ์กับแขไขเดินไปคุยกันอีกทาง

ธรรพ์อดต่อว่าแขไขไม่ได้ที่ไม่รู้จักอ่อนโยนกับลูกให้มากกว่านี้ แขไขกรีดร้องด้วยความอัดอั้น

“ฉันไม่มีนมให้ลูก ลูกไม่ให้ฉันกอด แกรู้ไหมว่าฉันเสียใจแค่ไหนที่ต้องทนเห็นเนื้อนางมันกอด...ให้นมลูกฉัน”

แขไขน้ำตาร่วง สะเทือนใจมากกับชะตากรรมของตัวเองที่ผ่านมา ตั้งแต่ผิดหวังจากณไตร ถูกธรรพ์ขืนใจจนตั้งท้อง แถมถูกพ่อแม่ตัดขาดเพราะท้องก่อนแต่ง และทุกอย่างเธอก็โทษว่าเป็นเพราะเนื้อนาง

ธรรพ์ส่ายหน้าอ่อนใจ เตือนสติเสียงเรียบ “คุณทำตัวเองแขไข ผมพร้อมจะแต่งงานกับคุณ คุณก็มัวจะเอาชนะเนื้อนาง คุณบาปที่ใช้ลูกเป็นเครื่องต่อรอง สุดท้ายพี่ณไตรก็ไม่รักคุณ”

แขไขโกรธมาก เงื้อมือจะตบให้หายแค้น ธรรพ์ยืนนิ่งไม่หลบ ขอร้องให้ดูแลลูกดีๆเขายินดีรับสภาพไร้ตัวตนแบบนี้ก็ได้ แขไขพูดไม่ออก ยอมให้เขาดึงไปกอดปลอบประโลมและเบียดตัวเข้าหาอย่างเต็มใจ เพราะในส่วนลึกก็โหยหาเสน่หาจากเพศตรงข้ามอยู่ไม่น้อย ธรรพ์ก้มจูบเธอด้วยความหลงใหล กระซิบข้างหูเธอเสียงพร่า

“มีแต่ผม...ที่เป็นเจ้าของคุณคนเดียว”

สองหนุ่มสาวพลอดรักกันในมุมลับตา ไม่รู้เลยว่าเนื้อนางแอบเห็นและได้ยินทุกอย่างโดยบังเอิญ อดีตช่างฟ้อนรีบผละไปอีกทาง ไม่ทันระวังจึงชนกับสามีล้มไปกองกับพื้น ณไตรคาดคั้นเสียงหวานว่าตกใจเรื่องอะไร เนื้อนางลังเล อยากบอกเรื่องธรรพ์กับแขไข แต่สุดท้ายก็เปลี่ยนใจ ไม่อยากพูดให้เรื่องมันเลวร้ายไปกว่านี้

แต่วันดีซึ่งแอบได้ยินบทสนทนาของสองผัวเมีย โดยเฉพาะท่าทางเหมือนสงสัยของเนื้อนาง เรื่องระหว่างธรรพ์กับแขไข กลับเห็นว่าเนื้อนางไม่น่าไว้ใจ ยิ่งได้ยินเนื้อนางแอบคุยกับคำฝาย เรื่องพ่อของลูกชายแขไข ยิ่งมั่นใจว่าอดีตช่างฟ้อนคงระแคะระคายความสัมพันธ์ของแขไขกับธรรพ์แล้วแน่

เพราะความร้อนตัวแท้ๆ ทำให้วันดีคิดกำจัดเนื้อนาง ด้วยการเป่าหูธรรพ์ให้ระแวงพี่สะใภ้ชาวดอย ว่าแอบจับผิดคนในบ้านระหว่างที่ณไตรไม่อยู่ ที่สำคัญ...เนื้อนางก็ถามเธอด้วยว่าธรรพ์กับแขไขมีความสัมพันธ์กันลึกซึ้งแค่ไหน!

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"น้ำตาล" แค้นโดนคนรักหักหลัง ระเบิดพลังจนเส้นเลือดแตก ใน "ผมอาถรรพ์"

"น้ำตาล" แค้นโดนคนรักหักหลัง ระเบิดพลังจนเส้นเลือดแตก ใน "ผมอาถรรพ์"
24 ก.พ. 2563
07:15 น.