ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

เพลิงฉิมพลี

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อัลบั้ม: อั้ม อธิชาติ ประกบ เบลล่า ราณี ใน "เพลิงฉิมพลี" ละครพีเรียดซ่อนปมฆาตรกรรม


แขไขพาลไม่หยุดเมื่อได้รู้ว่าศัตรูหัวใจคนสำคัญอย่างเนื้อนางยังโสด หนานไตรคร้านจะอธิบาย แต่เบี่ยงเบนความสนใจของเธอให้ช่วยจัดงานประกวดธิดาปางแทน แขไขยินดีมาก รับปากเต็มที่จะทำให้ว่าที่คู่หมั้นหนุ่มภูมิใจ

หลังจัดการเรื่องแขไข...หนานไตรก็แวะไปสำนักงาน คิดถึงและเป็นห่วงช่างฟ้อนสาว ว่าอาจกระทบกระเทือนจิตใจที่ถูกแขไขระราน แต่เนื้อนางกลับไม่โกรธ และพูดจาหยอกล้อกับเขาด้วยน้ำเสียงแจ่มใส

“เนื้อนางไม่ได้หึงใครทั้งนั้น เราเป็นลูกจ้างเขา ก็ต้องทำงานให้เต็มที่”

“ครับ...ผมจะทำตามที่เนื้อนางบัญชาทุกอย่าง เนื้อนาง...คุณประกวดธิดาปางด้วยหรือเปล่า”

เนื้อนางปฏิเสธพร้อมบอกความตั้งใจจะส่งคำฝายประกวดแทน หนานไตรหัวเราะชอบใจ ให้กำลังใจ

สองสาวเต็มที่ เพราะแขไขเพิ่งประกาศว่าจะให้รางวัลคนชนะถึงหนึ่งร้อยบาท!

เงินรางวัลล่อใจทำให้บรรดาคนงานสาวๆตื่นเต้นมาก โดยเฉพาะพวกสร้อยฟ้า คำฝาย หรือแม้แต่เนื้อนาง ก็อดลุ้นไม่ได้ ที่สำคัญ...ความรู้สึกของเหล่าคนงาน

ที่มีต่อหนานไตรดีขึ้นมาก เพราะนำงานรื่นเริงและสนุกสนานมาให้ คงมีแค่พวกแสงคำที่อคติและคิดว่าผู้จัดการหนุ่มแสร้งทำดีเอาหน้าเท่านั้น

ฟากหนานไตรไม่สนเสียงซุบซิบเรื่องจัดงาน ประกวด ตั้งหน้าตั้งตาวางแผนจับคนลักลอบขนซุงกับม่อนดอย

“ฉันแกล้งเหลือซุงไว้ให้พวกมันแอบเอาไปขายอีก คืนประกวดเป็นโอกาสดี ถ้ามันจะติดต่อคนมาซื้อ”

“ถ้าเป็นแสงคำจริงๆ แกจะทำยังไงหนานไตร”

“ฉันละเว้นคนทำผิดไม่ได้ ยังไงฉันก็ต้องทำตามกฎของที่นี่และกฎของบ้านเมือง”

ม่อนดอยมองท่าทีขึงขังแล้วถอนใจหนักหน่วง ไม่อยากคิดเลยว่าหากแสงคำเป็นตัวการ หนานไตรจะทำเช่นไร

เวลาเดียวกันที่เรือนพักคนงาน...แสงคำกำลังเซ็ง หมั่นไส้ผู้จัดการหนุ่ม เป็นตัวตั้งตัวตีจัดงานประกวด เหมือนประกาศตัวเองเป็นศัตรู บีบพวกควาญช้างให้ออก ...อย่าหวังเลย แกต่างหากไอ้หนานไตร ที่ต้องออกจากปางนี้!

ไม่ใช่แค่เหล่าคนงานที่ตื่นเต้นกับการประกวด แม้แต่ดาวเด่นกับเทพทัตก็พลอยเป็นไปด้วย หวังจะได้เห็นสาวๆชาวปางประชันความงามบนเวทีในวันรุ่งขึ้น ส่วนคำฝายยิ้มหน้าบาน เมื่อเห็นชุดผ้าซิ่นที่เนื้อนางตั้งใจเย็บให้ ชื่นชมใหญ่ว่าเพื่อนรุ่นน้องมีฝีมือ หมื่นหล้ามองหลานสาวทั้งสองคนด้วยแววตาขำขันระคนเอ็นดู

“ทีนี้รู้หรือยังคำฝาย ความงามมันอยู่ที่ปัญญา ไม่ใช่แค่หน้าตาอย่างเดียว”

เช้าวันต่อมา...แขไข ธรรพ์และเทพทัตไปดูคนงานตกแต่งเวทีประกวด พวกสร้อยฟ้าเสนอหน้าประจบประแจง พร้อมขอชุดสวยจากแขไข ธรรพ์มองสาวๆคุยกันอย่างอารมณ์ดี เทพทัตส่ายหน้าเบาๆ เปรยว่าแขไขดูจะมีความสุขกับการเตรียมงาน ธรรพ์คิดว่าเธอคงเต็มใจเพราะอยากเอาใจพี่ชาย เทพทัตนิ่วหน้า น้ำเสียงแปร่งๆของน้องชายเพื่อนรัก ทำให้สงสัยว่าอีกฝ่ายอาจอิจฉา ธรรพ์รีบปฏิเสธเสียงอ่อน

“ผมไม่มีวันอิจฉาพี่ณไตร ผมเคารพรักพี่ณไตรมากนะครับ คุณแขเหมาะกับผู้ชายเก่งอย่างพี่ณไตรมากกว่าผม”

“แล้วไอ้ณไตรคิดแบบนายหรือเปล่า คนอย่างมันต้องเลือกทุกอย่างเอง โดยเฉพาะผู้หญิงที่จะมาเป็นคนรัก”

ฝ่ายแขไขรอจนธรรพ์กับเทพทัตละสายตาจากเธอ บงการให้พวกสร้อยฟ้าแอบไปขโมยชุดของคำฝายมาทำลายทิ้ง สามสาวจอมป่วนประจำปางเห็นแก่เงินค่าจ้างก้อนโต เลยรีบทำตามสั่ง และอดสะใจไม่ได้ที่คำฝายจะไม่ได้ขึ้นเวที

ooooooo

ภาพความสนุกสนานของเหล่าคนงานในปางทำให้แสงคำหงุดหงิด พาลอาละวาดใส่หนานไตร แต่ก็ถูกตอกกลับอย่างไม่ไว้หน้า ควาญช้างหนุ่มเจ็บใจมาก เมื่อเด็กๆมาบอกให้ไปช่วยดาวเด่นซึ่งหลงไปในป่า ก็ทำท่าจะไม่สนใจ แต่ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีก็ทำให้อดไม่ได้ ต้องพุ่งตัวไปช่วยแบบเสียไม่ได้

ระหว่างที่หนานไตรวางแผนจับตัวคนร้ายลักลอบขนซุงจากปางกับม่อนดอย เทพทัตออกตามหาดาวเด่นที่ไม่กลับบ้านจนเย็นย่ำ ไม่รู้เลยว่าแสงคำพาหญิงสาวตัวปัญหาไปหัดขี่ช้างเพราะทนเสียงรบเร้าไม่ไหว หมอหนุ่มถอนใจโล่งอก เมื่อเห็นน้องสาวขี้โรคของแขไขเพลิดเพลินบนหลังช้าง ดาวเด่นยิ้มร่า บอกว่าสบายใจมากกว่าต้องอยู่กับคนขี้อิจฉาและเจ้าอารมณ์อย่างพี่สาว เทพทัตได้แต่ส่ายหน้าขำๆ ค่อยๆพยุงเธอลงมาและพากลับเรือนพัก

และแล้วในที่สุดเวลาที่เหล่าคนงานรอคอยก็มาถึง หนานไตร ธรรพ์ เทพทัต แขไขและดาวเด่นนั่งประจำที่ รวมทั้งหมื่นหล้า ในฐานะกรรมการอาวุโส มีเพียงพวกแสงคำที่ดื่มเหล้าเป็นน้ำอยู่อีกด้านในปาง พยายามร้องเรียกอินให้มาร่วมวงด้วย แต่ตะโกนแทบตาย เพื่อนคนงานหนุ่มก็ไม่ตอบรับ...

ฟากเวทีประกวด...หนานไตรลอบมองหาแสงคำแต่ไม่พบ เลยเข้าใจว่าควาญช้างหนุ่มอาจเป็นตัวการสำคัญลักลอบขนซุงออกจากปาง ส่วนบนเวที...สาวๆผู้เข้าประกวดต่างประชันความงามกันอย่างเต็มที่ โดยเฉพาะพวกสร้อยฟ้า เฉิดฉายในชุดสวยของแขไข โบกไม้โบกมือด้วยความชอบใจที่ได้แต่งตัวสวยเหมือนสาวชาวเมือง แต่ที่ทำให้ทุกคนตะลึง คือเนื้อนางในชุดซิ่นสวย ที่คำฝายส่งมาประกวดแทน เพราะชุดที่เตรียมไว้ถูกฉีกทึ้งโดยบุคคลปริศนา

หนานไตรแทบลืมหายใจเมื่อได้สบตาหวานๆของช่างฟ้อนสาว เช่นเดียวกับเทพทัตที่ปรบมือโห่ร้องให้กำลังใจอย่างเต็มที่ ต่างจากแขไข จ้องด้วยสายตาจะกินเลือดกินเนื้อ...นังเนื้อนาง ไหนใครว่าแกจะไม่ประกวด!

เหล่าคนงานสาวๆผู้เข้าประกวดแสดงความสามารถพิเศษกันอย่างสุดความสามารถ โดยเฉพาะเนื้อนาง เลือกจะฟ้อนแง้นที่อ่อนช้อยและสวยงามจนผู้ชมตะลึงลาน หนานไตรจำต้องละสายตาจากช่างฟ้อนสาว และแอบออกไปจับพวกลักลอบขนซุงกลางป่าลึก แล้วก็ต้องตกใจมาก เมื่อตัวการไม่ใช่แสงคำ แต่เป็นอิน!

เสียงปืนหลายนัดจากป่าทำให้ผู้คนในงานประกวดแตกตื่น หมื่นหล้าสติดีกว่าใคร ตะโกนเรียกแสงคำให้ไปดูสถานการณ์ด้วยกัน แขไขและบรรดาสาวๆคนงานตกใจหน้าเสีย ม่อนดอยต้องปลอบว่าหนานไตรออกไปจับคนลักลอบขโมยซุง เนื้อนางถึงกับพูดไม่ออก มองไปทางป่าด้วยแววตาเป็นห่วงผู้จัดการหนุ่มอย่างมาก

ขณะที่ทุกคนตื่นตระหนก...หนานไตรกับอินต่อสู้กันอย่างดุเดือด หมื่นหล้ากับแสงคำตามมาทันและพยายามร้องห้าม แต่อินไม่สนใจจะฟังและโต้ตอบกับหนานไตรด้วยน้ำเสียงโกรธจัด

“มึงจะยอมตายรักษาผลประโยชน์ของคนอื่นไปทำไมวะหนานไตร ตายไปเจ้าของปางเขาก็ให้แค่ค่าทำศพ”

“ฉันทำงานด้วยใจ ไม่ใช่เพราะความโลภอย่างแก”

“ถุย...ผู้จัดการอย่างมึง กูเขี่ยกระเด็นพ้นปางมาหลายคนแล้ว กูไม่ให้ใครมาขวางทางรวยกูหรอก”

หมื่นหล้าโมโหมาก เสียใจและผิดหวังที่ควาญช้างหนุ่มซึ่งสั่งสอนมากับมือทำตัวเลวแบบนี้ อินบันดาลโทสะ หันปืนไปทางหมื่นหล้า หวังยิงให้ตายคามือ แต่หนานไตรพุ่งมาขวางและยิงสวนจนอินตายคาที่!

ฝ่ายเนื้อนางร้อนรนแทบนั่งไม่ติด เป็นห่วงหนานไตรกลัวจะมีอันตราย เลยเร่งให้เหล่าคนงานชายไปช่วย แต่ถูกแขไขกับพวกสร้อยฟ้าขวางไว้ ดักคอไม่ให้เสนอหน้าไปช่วย ดาวเด่นทนไม่ไหว โพล่งออกไปอย่างเหลืออด

“จะกัดกันเหมือนหมาตรงนี้ไปทำไม ในป่ายิงกันตายไม่รู้กี่ศพแล้ว”

เนื้อนางเลยได้สติ จะลากคำฝายไปช่วยหนานไตร แต่แขไขกับพวกสร้อยฟ้าไม่ยอม จะเอาเรื่องเต็มที่ ธรรพ์เห็นท่าไม่ดี เลยประกาศกร้าวให้ทุกคนหยุดเถียงกัน...

หนานไตรจะเป็นยังไงก็ไม่รู้ มัวแต่ทะเลาะกันอยู่ได้!

ooooooo

หนานไตรเอาตัวบังกระสุนแทนหมื่นหล้า แสงคำเลยมองเขาในแง่ดีขึ้นบ้าง เช่นเดียวกับพ่ออุ๊ยประจำปางที่มองมาอย่างรู้สึกผิด ไม่อยากเชื่อเลยว่าผู้จัดการหนุ่มจะใจเด็ดมารับกระสุนแทน

กว่าหนานไตรจะถึงมือเทพทัต หมื่นหล้ากับแสงคำก็ลมแทบจับ เพราะผู้จัดการหนุ่มตัวใหญ่และหนักไม่ใช่น้อย ธรรพ์รีบบอกให้ไปรักษาตัวที่เรือนพัก เนื้อนางจะตาม แต่ธรรพ์รั้งไว้ กลัวแขไขแผลงฤทธิ์จนหนานไตรไม่ได้พัก ดาวเด่นสงสาร ปลอบไม่ให้คิดมาก เพราะเทพทัตเป็นหมอ คงไม่ปล่อยให้หนานไตรเป็นอะไรมาก

แต่ถึงกระนั้น...เนื้อนางก็อดเป็นห่วงไม่ได้ เดินวนไปเวียนมาในเรือนจนคำฝายหัวหมุนไปหมด แสงคำมองมาด้วยความน้อยใจ หมื่นหล้าส่ายหน้าปลงๆ เหนื่อยใจหลานสาวที่ดูท่าจะตกหลุมรักผู้จัดการหนุ่มเข้าอย่างจัง แสงคำทนไม่ไหว ผละจากไปดื้อๆ เนื้อนางรู้ดีว่าควาญช้างหนุ่มหัวเสียเรื่องอะไร เลยรีบอธิบายกับตาว่าไม่ได้คิดอะไรกับหนานไตร

“ดีแล้ว...เนื้อนาง ตาเห็นแล้ว หนานไตรมันเป็นคนดีจริงๆ อย่าให้มันต้องเดือดร้อนเพราะเราเลย”

ด้านหนานไตร...รู้สึกตัวอีกทีเช้าวันถัดมา พร้อมความเจ็บแปลบที่ไหล่ขวาและท้อง แขไขตามประกบไม่ห่าง แต่หนานไตรก็ไม่สนใจ อยากรู้เรื่องศพอินมากกว่า ธรรพ์บอกว่าเรียบร้อยดี ผู้จัดการหนุ่มพยักหน้าเบาใจ แต่ไม่วายกำชับให้น้องชายจ่ายเงินให้ครอบครัวคนงานหนุ่มด้วย แขไขชักสีหน้า ไม่เห็นว่าจำเป็น หนานไตรเลยดุเสียงเข้ม

“ผมไม่ได้ต้องการให้อินตาย ผมอยากให้เขากลับใจมากกว่า”

“ให้โอกาสคนเลวก็เหมือนปล่อยงูพิษเข้าป่าวันหนึ่งมันก็ต้องแว้งมากัดเรา”

หนานไตรเบื่อจะฟังคำพูดไม่รักษาน้ำใจคนของว่าที่คู่หมั้นสาว เลยขอให้เทพทัตพยุงไปเดินเล่น แขไขมองตามด้วยความแค้นใจ ดาวเด่นทนเห็นพี่สาวทำตัวไล่จับผู้ชายไปวันๆไม่ไหว โพล่งออกไปอย่างเหลืออดให้เลิกทำตัวแบบนี้เสียที แขไขโมโหแหวกลับ ไม่ชอบให้น้องสาวค่อนแคะ แต่ดาวเด่นไม่ยอมสวนกลับ

“ดาวรักพี่ ดาวถึงต้องพูด พี่แขหยุดดูถูก หยุดเหยียบย่ำคนอื่นสักที ก่อนที่พี่ณไตรจะรังเกียจไปมากกว่านี้”

ระหว่างที่แขไขฮึดฮัดที่ว่าที่คู่หมั้นหนุ่มไม่สนใจ ม่อนดอยกับพวกสร้อยฟ้าก็มาเยี่ยมผู้จัดการหนุ่มถึงเรือนพัก หนานไตรชะเง้อหาเนื้อนาง แต่ต้องผิดหวังเพราะม่อนดอยบอกว่าช่างฟ้อนสาวคงไม่มา กลัวแขไขจะแหกอก ผู้จัดการหนุ่มขอตัวด้วยความเซ็ง แขไขตั้งท่าจะตาม แต่ดาวเด่นรีบยื้อไว้ ไม่อยากให้พี่ณไตรหงุดหงิดไปกว่านี้

ม่อนดอยอยากช่วยหนานไตร เลยแล่นไปตามเนื้อนางถึงเรือน คำฝายรู้ทันว่าม่อนดอยอยากเปิดทางให้ผู้จัดการหนุ่ม แต่ก็ไม่เห็นด้วย เป็นห่วงเนื้อนาง กลัวถูกแขไขเล่นงานอีก ม่อนดอยไปดักหน้าช่างฟ้อนสาว กล่อมให้ไปเยี่ยมผู้จัดการหนุ่มสักครั้ง เนื้อนางพยายามเลี่ยง เห็นว่าหนานไตรมีแขไขดูแลแล้ว ม่อนดอยรีบบอก

“ไม่เหมือนกันหรอก คนใกล้ตัวแต่ไม่ได้ใกล้ใจ ไม่เห็นหนานไตรมันจะสนใจคุณแขไข มันถามหาแต่เนื้อนาง”

เนื้อนางพร่ำบอกตัวเองตลอดว่าเพราะหนานไตรมีบุญคุณกับตา ไม่ใช่เพราะคำพูดของม่อนดอย ที่ทำให้เธอตัดสินใจไปเยี่ยม ผู้จัดการหนุ่มดีใจหน้าบาน อ้อนเสียงหวานให้เธอหมั่นมาเยี่ยม เนื้อนางสบสายตาแวววาวคู่นั้นเขินๆ

“ไม่ได้หรอก เนื้อนางไม่อยากเจอพยาบาลส่วนตัวของหนานไตร”

“ผมไม่เคยมีพยาบาลส่วนตัว...แต่ตอนนี้อยากมีแล้ว อยากให้เนื้อนางเป็นพยาบาลของผม”

“งั้นก็ต้องเชื่อฟังเนื้อนาง ไปพักก่อน เดี๋ยวจะเจ็บแผล เชื่อเนื้อนางนะ เนื้อนางอยากให้หนานไตรหายเร็วๆ”

เนื้อนางดึงเขานอนบนเตียง หนานไตรทำตามอย่างว่าง่าย คว้ามือเธอมากุมและขอให้อยู่ด้วยนานๆ เนื้อนางปฏิเสธ แต่ไม่วายหยิบผ้าเช็ดหน้าจากกระเป๋าเสื้อมายื่นให้ พร้อมคำขอบคุณที่ช่วยชีวิตหมื่นหล้า ก่อนจะขอตัวกลับ หนานไตรรับมาแล้วยกขึ้นดม ส่งสายตาอ่อนหวานไปให้ ขอร้องให้เธอมาเยี่ยมเขาอีกครั้งในวันรุ่งขึ้น

เนื้อนางกลับเรือนด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข ต่างจากแสงคำที่พาลหัวเสียจนใครก็เข้าหน้าไม่ติด ไม่เว้นแม้แต่ดาวเด่น อุตส่าห์ชะเง้อมองหา อยากให้ช่วยสอนขี่ช้าง แต่ควาญช้างหนุ่มกลับไม่สนใจ เดินหนีดื้อๆ

ooooooo

หนานไตรนอนมองผ้าเช็ดหน้าสีหวานด้วยสีหน้าเคลิ้มฝัน แล้วต้องหน้าเจื่อน เมื่อได้ยินเสียงจันตาโวยวายหน้าเรือนพัก แต่ที่ทำอารมณ์เสียที่สุด คือการมาถึงของศรีวัลลา เพราะแขไขส่งคนไปบอกว่าเขาบาดเจ็บสาหัส

ศรีวัลลาประกาศกร้าวจะพาลูกชายคนโตกลับบ้านในเมือง แต่หนานไตรไม่กลับ ธรรพ์ต้องช่วยพูดว่าหมอไม่อยากให้กระทบกระเทือนแผล ศรีวัลลาไม่โกรธแถมยิ้มอย่างใจเย็น

“นึกแล้วว่าแกคงไม่ยอมกลับง่ายๆ ไม่เป็นไร แม่กับหนูแขจะอยู่ที่นี่ ดูแลแกไม่ให้คลาดสายตา”

พูดจบก็เข้าไปพักในเรือน ธรรพ์มองตามด้วยสีหน้าเป็นกังวล อดเครียดแทนพี่ชายไม่ได้ กลัวจะเกิดเรื่อง โดยเฉพาะกับเนื้อนาง หนานไตรส่ายหน้าเหนื่อยหน่าย บอกว่าจะไม่หนีอีกแล้ว...ดูซิว่าใครจะทนได้นานกว่ากัน

ฝ่ายแขไขเดินนำว่าที่แม่สามีไปดูห้องนอนหนานไตร แล้วต้องเดือดจัดเมื่อเห็นผ้าเช็ดหน้าสีหวาน ซึ่งเดาว่าเป็นของเนื้อนาง สาวบางกอกคนสวยตั้งท่าไปเอาเรื่องช่างฟ้อนสาวเต็มที่ แต่ศรีวัลลารั้งไว้ บอกว่ามีแผนดีๆ

“น้าจัดการเรื่องนี้แน่ แต่เราต้องไม่ใช่คนผิดในสายตาณไตรเหมือนที่ผ่านๆมา”

แขไขยังไม่เข้าใจ ศรีวัลลาเลยเรียกจันตามาสั่งความ ให้ไปสั่งสอนเนื้อนาง ไม่ให้มาเสนอหน้าที่นี่อีก!

หลังสั่งการกับจันตา ศรีวัลลากับแขไขก็ตีหน้าซื่อจิบชายามบ่ายที่เรือนพัก เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ธรรพ์กับหนานไตรมองมาด้วยความสงสัยและไม่ไว้ใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้

เวลาเดียวกันที่ทางเดินในปาง...พวกสร้อยฟ้ารับจ้างจากจันตาไปแยกตัวคำฝายจากเนื้อนาง โดยแกล้งบอกว่าแขไขสั่งให้ช่วยงานในโรงครัว เนื้อนางซึ่งกำลังจะไปซักผ้าไม่อยากมีเรื่อง เลยบอกให้เพื่อนรุ่นพี่ทำตามคำสั่ง ส่วนตัวเองแยกไปซักผ้าที่ลำธารตามลำพัง คำฝายไม่อยากไปแต่ขัดไม่ได้ ต้องสะบัดหน้าเดินตามพวกสร้อยฟ้าแบบเสียไม่ได้

เนื้อนางก้มหน้าก้มตาซักผ้า ไม่ทันระวัง ถูกรัญจวนกับกำปุ้งย่องจากข้างหลัง เอาผ้าปิดตาพร้อมฉีกทึ้งเสื้อผ้าช่างฟ้อนสาวให้เหมือนถูกข่มขืน เนื้อนางขัดขืนเต็มที่ แต่สู้แรงคนร้ายไม่ไหว ต้องนอนสลบไสลอยู่ตรงนั้น!

ฟากหนานไตรสังหรณ์ไม่ดี อยากไปหาเนื้อนางด้วยความเป็นห่วง ศรีวัลลากับแขไขมองหน้ากันยิ้มๆ แล้วแกล้งโวยวายขัดขวางไม่ให้ออกไป หนานไตรเลยยิ่งสงสัยและดึงดันจะไปให้ได้ โดยมีดาวเด่นช่วยพูด อ้างว่าได้ยินมาจากพวกควาญ ว่ามีธุระอยากคุยกับผู้จัดการหนุ่ม

ด้านคำฝาย...ช่วยงานในครัวพักใหญ่ จึงสำเหนียกได้ว่าถูกพวกสร้อยฟ้าหลอก รีบรุดไปดูเนื้อนางด้วยความเป็นห่วง แล้วต้องหน้าซีดเผือด เมื่อเห็นช่างฟ้อนสาวนอนสลบในสภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ยที่ริมลำธาร หนานไตรกับธรรพ์ซึ่งเพิ่งมาสมทบ ตกใจไม่แพ้กัน แต่สภาพเนื้อนางทำให้ได้สติ รีบช่วยกันพาไปส่งที่เรือนพัก

สภาพของเนื้อนางกลายเป็นที่ซุบซิบของคนงานทั้งปางในเวลารวดเร็ว โดยเฉพาะพวกสร้อยฟ้า ช่วยกันสร้างกระแสโจษจันให้เหล่าคนงานเชื่อว่าช่างฟ้อนสาวถูกข่มขืน ศรีวัลลากับแขไขสะใจมากที่แผนการทำลายชื่อเสียงของเนื้อนางได้ผลดีเกิดคาด ต่างจากดาวเด่นกับเทพทัต มีสีหน้าเป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัด แล้วรีบไปดูอาการเนื้อนางทันที

ศรีวัลลาไม่สนใจดาวเด่นกับเทพทัตมากนัก เมื่อพวกสร้อยฟ้าขึ้นมาหา ก็ให้รางวัลอย่างงามด้วยความชอบใจ แขไขมองตามสามสาวคนงานเซ็งๆ ไม่เข้าใจเลยว่าเหตุใดแม่นายใหญ่แห่งปางหิมวัตถึงไม่จ้างคนข่มขืนเนื้อนางจริงๆ

“น้าไม่ใจร้ายขนาดนั้นหรอกหนูแข เราต้องไม่ใช่คนทำลายเนื้อนาง เดี๋ยวมันจะเป็นบาปเป็นกรรมกับเรา ปากคนที่นี่ต่างหากจะฆ่าเนื้อนางให้ตายทั้งเป็น ทีนี้ลูกชายน้า ก็จะได้เลิกหลงผู้หญิงมีราคีอย่างนั้นสักที!”

ฝั่งหมื่นหล้าโกรธมากเมื่อเห็นสภาพหลานสาว ตั้งท่าจะเอาเรื่องใครก็ตามที่ทำร้ายเนื้อนางเต็มที่ ดาวเด่นกับเทพทัตมาถึงหลังจากนั้นไม่นาน พยายามขอหมื่นหล้าตรวจอาการเนื้อนาง แต่ถูกปฏิเสธเสียงเข้ม

“ไม่ต้อง...อย่ามายุ่งกับหลานข้า ไม่ต้องตรวจอะไรทั้งนั้น แค่นี้เนื้อนางก็ไม่เหลือชิ้นดีเพราะปากคนแล้ว”

ขาดคำก็คว้ากระบวยน้ำมาปาใส่ เทพทัตกับดาวเด่นต้องถอย ธรรพ์เลยบอกให้กลับกันไปก่อน แสงคำพาลโมโหดาวเด่นไปด้วย เอ่ยปากไล่เสียงแข็งจนหญิงสาวขี้โรคอดน้อยใจไม่ได้

เนื้อนางรู้สึกตัวไม่นานหลังจากนั้น คำฝายตั้งท่าจะบอกเรื่องราวที่ชาวบ้านร่ำลือ แต่หมื่นหล้ารีบห้ามไว้ ไม่อยากให้หลานสาวไม่สบายใจ แต่เนื้อนางก็รู้จนได้ ไม่เชื่อเด็ดขาดว่าตัวเองจะถูกข่มขืนโดยไม่รู้สึกตัว หมื่นหล้ามองมาด้วยความสงสาร ปลอบไม่ให้หลานสาว คิดมาก เพราะความจริงอยู่กับตัวเรา ไม่มีอะไรต้องกังวล!

แต่ถึงกระนั้น...เนื้อนางก็อดคิดมากไม่ได้ โดยเฉพาะเรื่องหนานไตร กลัวเขารังเกียจที่เธอมีราคี แต่ผู้จัดการหนุ่มกลับยิ้มให้อย่างอ่อนโยน พร้อมรับปากจะจัดการและหาตัวคนร้ายให้ได้ แสงคำมองมาด้วยสายตาไม่เชื่อถือ หมายมั่นปั้นมือจะล้างแค้นแทนช่างฟ้อนสาวให้ได้ หนานไตรพยายามกล่อมให้ใจเย็น แต่ควาญหนุ่มก็ไม่สนใจ

“แกจะดูแลใครได้หนานไตร เนื้อนางถูกรังแกกี่ครั้งแล้ว รู้ไว้นะ ใครรังแกเนื้อนาง ฉันยอมติดคุกข้อหาฆ่ามัน!”

ooooooo

หนานไตรแทบทนเก็บความโกรธไว้ไม่ไหว เมื่อเห็นแม่กับว่าที่คู่หมั้นสาวพูดคุยหยอกล้อกันอย่างสนุกสนานราวกับไม่เคยมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น จันตาปกป้องเจ้านายเต็มที่ โต้ว่าศรีวัลลาไม่เกี่ยว เนื้อนางทำตัวเองมากกว่า ผู้จัดการหนุ่มโมโหมาก โพล่งออกไปอย่าง เหลืออด ว่าคนงานที่นี่คงไม่รามือและเอาเรื่องให้ถึงที่สุด

“นี่ไม่ใช่คำขู่ของผม คิดว่าเนื้อนางเขาไม่มีหัวจิตหัวใจ ไม่มีญาติพี่น้อง ไม่มีคนในปางรักเอ็นดูเขาเลยหรือครับ ถึงได้ทำเหมือนเขาไม่ใช่คน เราเป็นนาย แต่เราไม่มีสิทธิ์ทำร้ายคนงานเพราะความโกรธเกลียด”

“แกเห็นผู้หญิงต่ำต้อยคนนั้นดีกว่าแม่หรือไง” ศรีวัลลาแหว

“ผมไม่เคยเห็นใครดีกว่าแม่ ไม่เคยเลยจะไม่เคารพแม่ แต่คนอื่นที่นี่ เขากำลังเห็นแม่นายเป็นนายจ้างเหี้ยมโหด ไร้เมตตา แล้วถ้าความอดทนของพวกเขาสิ้นสุดลงวันไหน...”

“ใคร...บอกมา ฉันจะไล่มันออก!” ศรีวัลลาประกาศกร้าว

“นายจ้างที่หมดลมหายใจ จะไล่คนงานคนไหนออกได้อีกหรือครับ”

แม้จะปลอบหลานสาวให้เข้มแข็งและเพิกเฉยต่อคำซุบซิบนินทาของเหล่าคนงาน ถึงข้อกล่าวหาว่าถูกข่มขืนตรงริมลำธาร หมื่นหล้าก็อดใจเสียไม่ได้ ร้อยวันพันปีที่อยู่ปาง ไม่เคยสักครั้งที่พวกสร้อยฟ้าจะเล่นแรงถึงเพียงนี้ เหตุร้ายที่เกิดกับเนื้อนาง ทำให้อดคิดไม่ได้ว่าต้องมีใครสักคนในพวกศรีวัลลาบงการเรื่องบ้าๆพวกนี้!

เวลาเดียวกันที่เรือนพักผู้จัดการ...ศรีวัลลาเต้นผาง คำขู่ของลูกชายคนโตทำให้ร้อนรนแทบนั่งไม่ติด และไม่รอช้าสั่งการให้ลูกชายคนเล็กจัดการไล่พวกควาญช้างออกจากปางให้หมด ธรรพ์พยายามบอกว่าคนงานที่นี่ไม่ใช่คนเลวร้าย จิตใจโหดเหี้ยม แต่ถึงกระนั้นก็ยืนยันไม่ได้ว่าหลายคนกำลังโกรธแค้น...โดยเฉพาะหมื่นหล้ากับแสงคำ

ศรีวัลลาเครียดหนัก สุดท้ายเลยตัดสินใจให้ทุกคนเก็บข้าวของออกจากปาง รวมทั้งของหนานไตร แล้วค่อยไล่พวกควาญช้างออกทีหลัง ธรรพ์หนักใจมาก โดยเฉพาะเมื่อต้องเป็นคนไปพูดกับพี่ชายให้กลับบ้านพร้อมพวกศรีวัลลา ถ้าไม่อยากให้เรื่องบานปลายไปกว่านี้

หนานไตรถอนใจเหนื่อยหน่าย “บานปลายเพราะใคร แขไขกับแม่นายใช่ไหม แล้วแกจะให้ฉันกลับบ้าน ไม่รับผิดชอบในสิ่งที่แม่นายกับแขไขก่อไว้กับคนที่นี่ ก่อไว้กับเนื้อนางหรือธรรพ์”

“ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเพราะพี่ขัดใจแม่นายตั้งแต่แรก”

“ไม่ใช่...แม่นายไม่มีความยุติธรรม ไม่เคยมองเห็นความดีของเนื้อนาง แกกลับไปซะธรรพ์ รีบพาผู้หญิงออกไป นี่คือปางที่คุณปู่สร้างมากับมือ ฉันต้องแก้ไขปัญหาที่แม่นายก่อไว้ ฉันจะไม่มีวันทิ้งปางนี้ไปไหนทั้งนั้น”

ฟากแสงคำเดือดพล่านไม่แพ้หนานไตร ประกาศลั่นไม่ยอมให้เนื้อนาง หมื่นหล้าและคำฝายอยู่ปางหิมวัตอีก โดยเขาตั้งใจจะหางานใหม่ แต่เนื้อนางลังเลจนเขาเริ่มหงุดหงิด ไม่อยากคิดเลยว่าช่างฟ้อนสาวจะมีใจกับผู้จัดการหนุ่ม คำฝายไม่อยากให้มีเรื่อง เลยพยายามขอให้กลับไปก่อน แต่แสงคำไม่ยอม

“ฉันไม่อยากเห็นเนื้อนางถูกรังแกอีก ฉันสัญญาจะดูแลทุกคนอย่างดี ถึงเนื้อนางไม่รักฉัน แต่ฉันก็ยังรัก ฉันกำพร้า มีแต่พ่ออุ๊ยหมื่นหล้าให้วิชา สอนฉันให้เป็นคน มีเนื้อนาง คำฝาย ฉันทนไม่ไหวแล้ว ถ้าใครมารังแกคนที่ฉันรัก”

พูดจบก็ผลุนผลันออกไป เนื้อนางมองตามด้วยความสงสาร เช่นเดียวกับหมื่นหล้า

“ไอ้แสงคำมันพูดถูก เจ้าถูกรังแกไม่หยุดหย่อน วันไหนถ้ามันลงมือหนักถึงชีวิต ตาจะทนอยู่ได้ยังไง”

เนื้อนางพร่ำสัญญาจะดูแลตัวเองให้ดีกว่านี้ คำฝายรีบสนับสนุน เพราะไม่อยากไปจากที่นี่

แต่หมื่นหล้าตัดสินใจแล้ว “ข้าก็ไม่อยากไปหรอกนะ ข้ารับใช้ บุกเบิกปางนี้มาตั้งแต่รุ่นพ่อเลี้ยงอินถา นึกแต่ว่าคงได้ตายที่นี่ แต่ในเมื่อมีนายใจไม่เป็นธรรม ข้าก็ขอไปตายดาบหน้า ดีกว่าต้องเห็นหลานถูกรังแกอีก”

เนื้อนางกับคำฝายพูดไม่ออก และใจหายกว่าเดิมเมื่อหมื่นหล้าบอกให้เริ่มเก็บของ...เราจะไปจากปางหิมวัต!

ooooooo

แสงคำใช้เวลาไม่นานก็หางานใหม่ที่ปางอื่นได้ในบ่ายวันเดียวกัน หมื่นหล้าจึงตัดสินใจเด็ดขาด ให้เนื้อนางกับคำฝายเก็บข้าวของออกจากปางทันที ส่วนหนานไตร...ยังไม่รู้ตัวจะถูกพรากจากช่างฟ้อนสาว ประกาศกร้าวกลางโรงครัว ไม่ให้คนงานมีเรื่องทะเลาะหรือก่อเหตุร้ายแรงอะไรอีก หาไม่โทษสถานเดียวคือไล่ออก

เหล่าคนงานแตกตื่น แบ่งเป็นสองฝ่ายทันที ทั้งเห็นด้วยและไม่เห็นด้วยกับผู้จัดการหนุ่ม พวกสร้อยฟ้าร้อนตัว กลัวถูกจับได้ว่าเป็นคนทำร้ายเนื้อนาง จึงตีรวน ยุแยงคนงานหลายคนให้แข็งข้อ แต่หนานไตรไม่สน ตลบหลังด้วยการไล่สามสาวออกจากงาน พร้อมเงินเดือนล่วงหน้าจำนวนหนึ่ง จนเหล่าคนงานถึงกับอึ้งและยอมรับคำสั่งแต่โดยดี

ฝ่ายศรีวัลลาโกรธลูกชายคนโต เลยพาลลงกับพ่อเลี้ยงอินถาที่ดวงแข็งไม่ยอมตาย วันดีรับเคราะห์หนักสุด เพราะถูกแม่นายใหญ่คาดโทษ ไม่ให้ดูแลและป้อนยาพ่อเลี้ยงอินถาอีก ถ้าไม่อยากถูกเฉดหัวออกจากบ้าน วันดีหน้าเสีย ตัดสินใจบากหน้าไปขอธรรพ์ให้ช่วยดูแลพ่อเลี้ยงอินถาแทน แต่เหมือนจะสร้างเรื่องวุ่นกว่าเดิม เมื่อพ่อเลี้ยงอินถาอาละวาดใส่หลานชายคนเล็ก แถมตะเพิดไล่ไปให้พ้นหน้า...อย่าโผล่มาให้ฉันเห็นหน้าอีกเป็นอันขาด!

ท่าทางและหน้าตาเศร้าหมองของธรรพ์ทำให้วันดีอดรู้สึกผิดไม่ได้ที่ส่งเขาไปให้พ่อเลี้ยงทำร้ายจิตใจ

“พ่อเลี้ยงท่านฝังใจแต่เรื่องให้คุณณไตรไปทำงานในปางแทนท่าน ทั้งที่ป้าว่าคุณธรรพ์ทำได้เหมือนกัน”

“ไม่จริงเลยครับป้าวันดี ใครๆก็รู้ ผมไม่เก่งเท่าพี่ณไตร ผมทำงานในปางไม่ได้แน่ๆ คุณปู่ท่านก็คงผิดหวัง เลยไม่ค่อยอยากเห็นหน้าผม คนที่จะสืบทอดทุกอย่าง เป็นความหวังของปู่ได้ คือพี่ณไตรคนเดียวเท่านั้น”

กว่าหนานไตรจะรู้ว่าแสงคำจะพาครอบครัวหมื่นหล้าออกจากปางก็เกือบสายเกินไป รีบพยุงร่างกายบอบช้ำจากแผลถูกยิงไปตามกลับ แต่ก็ทุลักทุเลเต็มที เพราะแผลฉีกมากขึ้นเรื่อยๆ ส่วนเนื้อนางละล้าละลัง อยากถ่วงเวลาออกจากปางให้ช้าที่สุด ด้วยหวังไว้ไม่น้อยว่าผู้จัดการหนุ่มจะตามมาทัน

และแล้วคำภาวนาของเนื้อนางก็เป็นจริง เมื่อหนานไตรตามทันจนได้ เขาพยายามอ้อนวอนขอให้เธออยู่ต่อ แต่แสงคำกับหมื่นหล้าไม่ยอม ยืนกรานจะย้ายออก ไม่อยากโดนดูถูกและระแวงกลัวเนื้อนางถูกทำร้ายอีกต่อไป เนื้อนางมองมาด้วยความอาลัยอาวรณ์ แต่ไม่อาจขัดคำสั่งตาได้ จึงตัดใจบอกให้ผู้จัดการหนุ่มกลับไปรักษาตัวเอง หนานไตรไม่ยอม ฝืนสังขารจะตามไป หมื่นหล้าเลยต้องประกาศว่าเนื้อนางไม่เหมาะกับคนเมืองอย่างผู้จัดการหนุ่ม

“ถึงผมไม่ใช่คนที่นี่ แต่ผมก็รักเนื้อนาง...รักด้วยหัวใจของผม คุณอยากวางชีวิตไว้ในมือผมไหมครับเนื้อนาง ผมสัญญาต่อหน้าทุกคน ต่อหน้าหมื่นหล้าคนที่รักคุณที่สุด ผมจะดูแลปกป้องคุณ...ดวงใจของผม”

เนื้อนางน้ำตาร่วงพรู สะเทือนใจมากที่ต้องเจอเหตุการณ์แบบนี้ แต่ก็ฝืนคำสั่งของตาไม่ได้

“ฉันรักคุณไม่ได้หนานไตร”

“ไม่มีใครห้ามหัวใจคุณได้เนื้อนาง ขอแค่คุณรักผมเหมือนที่ผมรักคุณ”

เนื้อนางสะอื้นฮัก หมื่นหล้ามองมาด้วยความสงสารและเห็นใจ แต่ยังใจแข็ง หนานไตรเลยคุกเข่าตรงหน้า

“วันไหนถ้าผมทำให้เนื้อนางเสียใจ หมื่นหล้าเอาชีวิตผมไปได้เลย”

หมื่นหล้าตกใจมาก ไม่คิดว่าผู้จัดการหนุ่มจะทำขนาดนี้ จึงถามความรู้สึกของหลานสาว เนื้อนางอึกอัก ไม่กล้าบอกความจริงเพราะกลัวตาเสียใจ แต่หมื่นหล้าก็เดาได้ และตัดสินใจวางมือหลานสาวในมือหนานไตร

“จำไว้ว่าหัวใจของข้าอยู่ที่เจ้าแล้วหนานไตร จงรักษาไว้ยิ่งกว่าชีวิตตัวเอง”

หนานไตรดีใจมาก กุมมือเนื้อนางแน่นด้วยความรักสุดหัวใจ ต่างจากแสงคำที่เบือนหน้าหนี ซ่อนน้ำตาลูกผู้ชายที่ต้องทนเห็นภาพบาดตา...สุดท้ายก็ต้องทำใจจริงๆ ว่าเนื้อนางไม่ได้รักและเลือกคนที่เธอจะอยู่ด้วยแล้ว

ooooooo

แขไขกระวนกระวายมาก ระแวงเนื้อนางจะฉวยโอกาสสานสัมพันธ์กับหนานไตร สุดท้ายเมื่อทนไม่ไหว ก็ทำท่าจะส่งคนกลับไปสังเกตการณ์ที่ปาง ดาวเด่นส่ายหน้าอ่อนใจไม่เห็นด้วยเลย

“คนไม่รัก ให้ใกล้แค่ไหนก็คือไม่รัก แต่ถ้ารักต่อให้ไกลสุดขอบฟ้าก็ยังรักและคิดถึงกัน”

“เป็นเด็ก...อย่าสู่รู้เรื่องของผู้ใหญ่”

“บังเอิญว่าเด็กอย่างดาวมีตา มีความคิด พี่ณไตรเขาไม่รักพี่เลย ทำไมไม่เปิดใจมองคนอื่นที่อาจจะรักพี่บ้าง”

“เพราะชาตินี้ฉันไม่มีวันรักใคร ต่อให้ต้องตาย วิญญาณฉันก็จะรักพี่ณไตรคนเดียว”

แขไขผละออกไปแล้ว ทิ้งให้ดาวเด่นมองตามหน่ายๆ โดยไม่รู้เลยว่าธรรพ์ได้ยินทุกอย่าง อดสะเทือนใจไม่ได้ที่สองตาของว่าที่พี่สะใภ้ไม่เคยแลใครเลย นอกจากณไตรคนเดียว!

ฝ่ายหนานไตร...ความรักสุกงอมทำให้ใจร้อน อยากแต่งงานกับเนื้อนางให้เร็วที่สุด แต่ติดที่ยังไม่สามารถพาแม่มาสู่ขอว่าที่เจ้าสาวจากหมื่นหล้าได้ เนื้อนางยืนยันจะรอ แค่อยากให้เขาทำตามประเพณี

“แต่ผมไม่อยากรอ เนื้อนางครับ ไม่ใช่ว่าผมจะไม่ให้เกียรติหมื่นหล้ากับเนื้อนาง แต่ผมอยากให้เราแต่งงานกันที่นี่ ให้ทุกคนในปางรับรู้ แล้วผมจะพาเนื้อนางไปกราบแม่ ไปพบครอบครัวผม ถึงตอนนั้นผมจะจัดงานเลี้ยงใหญ่โต”

“เนื้อนางไม่ได้ต้องการงานเลี้ยงใหญ่โต แค่ความรัก ความซื่อสัตย์ของหนานไตรเท่านั้นที่เนื้อนางขอ”

“ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น หนานไตรเป็นของเนื้อนาง หนานไตรคนนี้จะรักจะซื่อสัตย์กับเนื้อนางคนเดียว”

เนื้อนางซาบซึ้งใจมาก โผกอดหนานไตรด้วยความรัก ไม่ทันสังเกตแววตาของเขาที่คล้ายมีเรื่องกังวล...

ถึงแม้หมื่นหล้ากับแสงคำจะยอมรับความรักของเขากับเนื้อนาง แต่หนานไตรก็ไม่ไว้ใจ เพราะพวกสร้อยฟ้าไม่ยอมออกจากปาง โดยอ้างว่าไม่มีงานทำ ผู้จัดการหนุ่มเลยตัดปัญหา ยอมให้อยู่พร้อมคาดโทษหากก่อเรื่องอีก และเพื่อความปลอดภัย เลยประกาศปิดปาง ห้ามคนเข้าออกโดยไม่จำเป็น จนกว่าจะถึงวันแต่งงานของเขากับเนื้อนาง

เมื่อคำฝายทราบเรื่องพวกสร้อยฟ้าได้อยู่ปางต่อ ก็อดเคืองไม่ได้ อยากจะเอาคืนให้เพื่อนรุ่นน้องนัก หากไม่ติดว่าหมื่นหล้าห้ามไว้ พร้อมสั่งให้ช่วยเนื้อนางเตรียมงานแต่งที่จะถูกจัดขึ้นในไม่ช้า

เวลาเดียวกันที่บ้านหิมวัต...ธรรพ์อยากทำให้แขไขคลายความทุกข์ใจเรื่องพี่ชาย เลยลงทุนเล่นกีตาร์ร้องเพลงรักให้ฟัง หญิงสาวชาวบางกอกชอบใจและอารมณ์ดีขึ้นบ้าง ดาวเด่นพลอยโล่งใจไปด้วย เช่นเดียวกับวันดี ที่แอบมองหนุ่มสาวหยอกล้อและพูดคุยกันด้วยความสนิทสนมด้วยแววตาปลาบปลื้ม...คุณธรรพ์นี่มีความสามารถรอบตัวจริงๆ

วันดีผละไปแล้ว ไม่ทันได้ยินแขไขร่ำร้องให้พากลับไปปาง ดาวเด่นถอนใจปลงๆ ส่วนธรรพ์พยายามบอกว่าพี่ชายต้องดูแลและควบคุมคนงานขนซุงให้ลูกค้า เพราะธุรกิจปางเป็นรายได้ส่วนหนึ่งของตระกูลหิมวัต แขไขเบ้หน้า ไม่เห็นความจำเป็นที่ณไตรต้องทำงานหนักขนาดนั้น...ตระกูลหิมวัตมีเงินตั้งเยอะ ทำไมจะต้องง้อพวกคนงานด้วย!

สถานะของเนื้อนางหลังหนานไตรประกาศตัวให้เป็นคนรัก ดีขึ้นมาก คงมีแต่พวกสร้อยฟ้า ที่ค่อนแคะแดกดันไม่เลิก แต่ช่างฟ้อนสาวก็ไม่สนใจนัก แต่แอบกังวลมากกว่า เพราะใกล้งานแต่งเต็มที แต่ว่าที่เจ้าบ่าวกลับหายหน้าหายตา ไม่แวะเวียนมาหาบ่อยๆเหมือนเคย สุดท้ายเมื่อทนไม่ไหว เลยต้องบากหน้าไปถามแสงคำ

“อ้ายรู้แค่ว่ามันเอาคนงานเข้าป่าไปกับไอ้ม่อนดอย ถ้าห่วงก็ถามมันเอง อย่ามาถามอ้าย”

ท่าทางเย็นชาของควาญช้างหนุ่มทำให้เนื้อนางใจไม่ดี “อ้ายแสงคำ...เรายังเป็นพี่น้องกันเหมือนเดิมหรือเปล่า”

“อ้ายไม่เคยอยากเป็นพี่น้องกับเนื้อนาง”

แสงคำแยกไปแล้ว เนื้อนางได้แต่มองตามเครียดๆ เสียใจและรู้สึกผิดที่ทำให้เขาอกหักแบบนี้

ooooooo

แขไขเป็นกังวลไม่เลิกที่ว่าที่คู่หมั้นหนุ่มไม่กลับบ้าน ศรีวัลลาปลอบไม่ให้คิดมาก และวางแผนกับจันตาจะจัดการพ่อเลี้ยงอินถาขั้นเด็ดขาด ด้วยการสั่งไม่ให้วันดีไปดูแลอีก สาวใช้เก่าแก่สงสารพ่อเลี้ยงมาก แต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะศรีวัลลาขู่จะไล่ออกและฆ่าให้ตาย...ถ้ายังอยากอยู่ที่นี่ ก็อย่าขัดคำสั่งฉัน!

เวลาเดียวกันที่ปางหิมวัต...เนื้อนางทนเก็บความสงสัยไม่ไหว ต้องไปดักรอว่าที่เจ้าบ่าวถึงเรือนพัก หนานไตรแกล้งขยับตัวไปใกล้ ดึงเธอมากอดให้สมความคิดถึง แล้วพูดเสียงหวาน

“รับรองว่าผมไม่ได้แอบทำอะไรไม่ดี เชื่อผมนะครับเนื้อนาง ผมกำลังทำทุกอย่างเพื่อวันของเรา”

เนื้อนางเขินจัด ยอมเชื่อ ไม่ซักถึงสาเหตุที่เขาหายหน้าหายตาในพักหลัง มั่นใจว่าต้องเป็นเรื่องดีแน่ๆ

และแล้ววันสำคัญก็มาถึง หนานไตรยกขบวนขันหมากไปเรือนเนื้อนางแต่เช้า ยิ้มกว้างด้วยความภาคภูมิใจ เมื่อเห็นเจ้าสาวในชุดซิ่นสวยหวานไปทั้งตัว หมื่นหล้าเริ่มต้นพิธีสำคัญไม่นานหลังจากนั้น พร้อมกับฝากฝังหลานสาวไว้กับผู้จัดการหนุ่ม ขอให้รักและอยู่ด้วยกันจนแก่เฒ่า ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันจนวันตาย อย่าได้พรากจากกันเลย

งานเลี้ยงฉลองแต่งงานของผู้จัดการปางและช่างฟ้อนสาวถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่และสนุกสนาน เหล่าคนงานไปรวมตัวที่โรงครัว และอดพูดคุยกันอย่างมันปากไม่ได้ ว่าหนานไตรเหมือนผ้าขี้ริ้วห่อทอง เพราะสามารถจัดงานเลี้ยงใหญ่โตเพื่อเนื้อนาง มีเพียงพวกสร้อยฟ้า ที่ทำตัวกวนประสาท...ก็งั้นๆแหละ ดูซิว่าจะอยู่ด้วยกันได้นานแค่ไหน!

ระหว่างที่เหล่าคนงานสนุกกับงานเลี้ยง...หนานไตรพาเจ้าสาวหมาดๆไปสถานที่แห่งหนึ่ง ที่ที่เขาลงทุนลงแรงหลายคืนก่อนหน้านี้ เนื้อนางตะลึงไปกับบรรยากาศสวยงาม รอบๆบ้านต้นไม้ หนานไตรตามไปโอบกอดจากด้านหลัง

“เรือนหอของเรา...ทั้งหมดนั้น อาณาจักรหิมวัต ของขวัญสำหรับคุณครับเนื้อนาง”

เนื้อนางสบสายตาแสนหวานนั้นด้วยความรักหมดหัวใจ หนานไตรกระชับอ้อมแขนอบอุ่น

“ที่ผมหายไปเพราะมาสร้างเรือนหอไว้รอเจ้าสาวของผม ที่ตรงนี้...ที่ที่เราจะไม่แยกจากกัน”

สองหนุ่มสาวคู่แต่งงานหมาดๆสบตากันซึ้ง และใช้เวลาร่วมกันเป็นครั้งแรก ท่ามกลางบรรยากาศสวยงาม

ขณะที่หนานไตรกับเนื้อนางมีช่วงเวลาดีๆร่วมกัน แขไขร้อนรนด้วยความหวาดระแวง แทบคลั่งเพราะว่าที่คู่หมั้นหนุ่มก็ไม่ยอมกลับ ดาวเด่นคร้านจะเตือนสติ เลือกจะสงบปากสงบคำ และเปลี่ยนไปสนใจธรรมชาติรอบตัวแทน ธรรพ์เป็นเพื่อนคุยที่ดี เชื้อเชิญให้เธอมาอยู่ที่นี่เป็นการถาวรถ้าไม่รังเกียจ ดาวเด่นยิ้มรับ แต่ไม่วายวกกลับไปเรื่องพี่สาว

“ถามจริงๆนะคะ พี่ธรรพ์คิดว่าพี่แขเหมาะกับพี่ณไตรจริงๆหรือ”

“คุณแขรักพี่ณไตรมาก เหตุผลแค่นี้ก็พอแล้วล่ะครับที่เราต้องช่วยให้คุณแขสมหวัง”

ดาวเด่นส่ายหน้าปลงๆ ส่วนธรรพ์เหม่อมองไปไกล พยายามเบือนหน้าหนีไม่ให้เห็นแววตาหม่นหมอง

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“ชิงชิง” ขวาง “เบน” เสียหลักล้มทับ ใจเต้นแรง...บีบคอแก้เขิน

“ชิงชิง” ขวาง “เบน” เสียหลักล้มทับ ใจเต้นแรง...บีบคอแก้เขิน
21 ก.พ. 2563
08:30 น.