ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

เพลิงฉิมพลี

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อัลบั้ม: อั้ม อธิชาติ ประกบ เบลล่า ราณี ใน "เพลิงฉิมพลี" ละครพีเรียดซ่อนปมฆาตรกรรม


คำประกาศกร้าวของหนานไตรทำให้แขไขเดือดจัด ผลุนผลันออกจากโรงเรียนไปเอาเรื่องเนื้อนาง ธรรพ์มองตามด้วยสีหน้าเป็นกังวล กลัวว่าที่พี่สะใภ้จะก่อเรื่องให้พี่ชายโกรธอีก ผิดกับสร้อยฟ้า กำปุ้งและรัญจวน ขยิบตาให้กันอย่างสมใจ ที่ช่างฟ้อนสาวคนสวยประจำปางจะถูกแขไขเล่นงาน

ด้านคำฝายกับม่อนดอยเห็นเหตุการณ์คลี่คลาย เลยแกล้งขอตัวไปทำธุระในป่า ทิ้งหนานไตรกับเนื้อนางให้พูดคุยกันตามลำพัง ผู้จัดการหนุ่มมองมาด้วยสายตาหวานเชื่อมเหมือนเคย

“เนื้อนางชอบดอกไม้หรือเปล่า ถ้าชอบ...ผมจะหาไปให้ทุกวัน”

“ดอกที่หนานไตรเอามาให้เมื่อเช้า เราเรียกว่าเอื้อง”

“ผมนี่...ไม่รู้เรื่องอะไรเลย เนื้อนางสอนผมด้วยนะ”

เนื้อนางอมยิ้ม ก่อนจะนิ่วหน้าฟังเสียงร้องจากพุ่มไม้ แล้วอมยิ้มบอกผู้จัดการหนุ่มว่าเป็นเสียงลูกนก ช่างฟ้อนสาวรีบไปดู จึงได้พบลูกนกตัวน้อยพลัดตกจากรัง หนานไตรประคองลูกนกขึ้นมาวางบนมือเนื้อนาง มือของสองหนุ่มสาวสัมผัสกันแผ่วเบา สร้างความหวั่นไหวให้ไม่น้อย จนคนที่ผ่านมาเห็นอย่างแสงคำทนไม่ไหว พุ่งไปชกหน้าผู้จัดการหนุ่มทันที แขไขวิ่งมาถึงพอดี ปรี่ไปประคองว่าที่คู่หมั้น แล้วหันไปต่อว่าควาญช้างหนุ่มอย่างดุเดือด

เนื้อนางมองท่าทางแขไขด้วยความสงสัย ส่วนแสงคำโมโหจนเลือดขึ้นหน้า ตั้งท่าจะไปซัดผู้จัดการหนุ่มอีกรอบ แต่ธรรพ์มาขวางไว้เสียก่อน พร้อมกับคำฝายและม่อนดอยที่กลับมาทันและรีบยืนประกบเนื้อนาง แสงคำจะเอาเรื่องหนานไตรให้ถึงที่สุด เนื้อนางเห็นท่าไม่ดีโพล่งออกไปว่าผู้จัดการหนุ่มแค่จับลูกนกวางบนมือเธอเท่านั้น

เนื้อนางจะให้ขอโทษ แต่แสงคำไม่ยอม ช่างฟ้อนสาวเลยผละไปดื้อๆ แสงคำรีบวิ่งตาม หนานไตรจะไปด้วย แต่แขไขปรี่ไปรั้งไว้ ผู้จัดการหนุ่มเลยได้แต่มองตามเนื้อนางด้วยความเป็นห่วง

ฟากแสงคำคว้าแขนเนื้อนาง หวังจะขอโทษและพูดกันให้รู้เรื่อง แต่เนื้อนางสะบัดออก ไม่อยากพูดกับคนพาล แสงคำมองตามหลังช่างฟ้อนสาวที่เขาหลงใหลมานานเคืองๆ ตะโกนไล่หลังด้วยความน้อยใจ

“ให้อ้ายขอโทษเนื้อนาง ยังดีกว่าให้อ้ายขอโทษหนานไตร อ้ายทนไม่ได้ที่เนื้อนางสนใจมัน เนื้อนางอย่าบอกว่าไม่จริง สายตาเนื้อนาง ตั้งแต่มีไอ้หนานไตรเข้ามา เนื้อนางไม่เคยมองอ้ายอีกเลย”

“เนื้อนางยังมองอ้าย ยังรัก ยังนับถืออ้ายแสงคำเหมือนพี่ชายคนเดิม”

“แต่อ้ายไม่อยากเป็นพี่ชาย อ้ายอยากแต่งงาน อยากได้เนื้อนางเป็นเมีย”

ขาดคำก็โผกอดช่างฟ้อนสาวแน่น พร้อมสารภาพรักเสียงอ่อน เนื้อนางตกใจ พยายามขืนตัวออก แล้วต้องตาโต เมื่อหมื่นหล้าโผล่จากอีกมุม ประกาศกร้าวให้ควาญช้างหนุ่มมาสู่ขอเนื้อนางทำตามประเพณี แสงคำดีใจมาก ละล่ำละลักรับปากจะทำตามที่พ่ออุ๊ยต้องการทุกอย่าง เนื้อนางอ้าปากจะค้าน แต่หมื่นหล้าตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว

“เชื่อตาเถอะเนื้อนาง ตาทำทุกอย่างเพื่ออนาคตของเจ้า แต่งงานเป็นเมียแสงคำมันซะ”

เนื้อนางพูดไม่ออก ตัวชาวาบเมื่อหมื่นหล้าบอกแสงคำให้ยกขันหมากมาสู่ขอวันรุ่งขึ้น จะได้ไม่เสียเวลา ควาญช้างหนุ่มรีบผละไปจัดการ ทิ้งเนื้อนางให้ตะลึงตาค้าง ไม่อยากเชื่อว่าทุกอย่างจะเป็นเรื่องจริง

ooooooo

วีรกรรมหุนหันของแขไขทำให้หนานไตรโกรธมาก เมื่อกลับถึงเรือนพักผู้จัดการ ก็ไม่รอช้าสั่งให้ธรรพ์ไปตามคนขับรถมาพาว่าที่คู่หมั้นสาวกลับบ้านหิมวัต แขไขโวยวายไม่ยอมกลับ แถมพาลถึงเนื้อนางว่าเป็นตัวการทำให้เขาเข้าใจเธอผิด หนานไตรโต้กลับว่าช่างฟ้อนสาวไม่เกี่ยว แต่แขไขทำตัวเองต่างหาก

แขไขอาละวาดอย่างหนัก ดาวเด่นเห็นท่าไม่ดี ปรี่มาขวาง ยื้อยุดกับพี่สาวให้ทำตามที่หนานไตรบอก แต่แขไขคลั่งไปแล้ว สะบัดมือไปโดนหน้าน้องสาวจนเลือดกำเดาออก ดาวเด่นทำท่าจะเป็นลม แขไขปราดไปประคองทันที ร้องบอกทุกคนให้ช่วยเพราะดาวเด่นจะเป็นอันตรายถึงชีวิตถ้าเลือดออกไม่หยุด!

ขาดคำของแขไข ทุกคนบนเรือนก็วุ่นวายกันใหญ่ โดยเฉพาะหนานไตรกับธรรพ์ ประคองดาวเด่นให้นอนหมอนสูง บอกให้เงยหน้ายั้งไม่ให้เลือดออกไปมากกว่านี้ กว่าหนานไตรจะได้ลงจากเรือนพักผู้จัดการก็ปาไปหลายชั่วโมงหลังจากนั้น แล้วต้องหน้าเสียเมื่อม่อนดอยมาแจ้งข่าวร้าย ว่าแสงคำจะแต่งงานกับเนื้อนางในวันรุ่งขึ้น!

ข่าวการแต่งงานของแสงคำกับเนื้อนางทำให้หนานไตรนั่งไม่ติด ต้องแล่นไปหาช่างฟ้อนสาวถึงเรือน เช่นเดียวกับส้มปอย ตะลึงตาค้างพูดไม่ออกเมื่อได้ยินว่าควาญช้างหนุ่มที่หลงรักมาตลอดจะแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น แต่คนสะใจที่สุดคงหนีไม่พ้นแขไข ซึ่งทราบเรื่องทุกอย่างจากพวกสร้อยฟ้า ดาวเด่นทนฟังพี่สาวกับสามสาวคนงานพูดถึงคนอื่นแบบเสียๆหายๆต่อไปไม่ไหว เลยตัดสินใจโพล่งออกไปเสียงแข็ง

“ฉันไม่รู้หรอกว่าเนื้อนางที่พูดถึงเป็นคนยังไง แต่ที่เห็นตอนนี้คือพวกขี้อิจฉาสามคน นี่หรือคนที่พี่แขเลือกคบ”

แขไขอึ้งไปอึดใจ ก่อนจะไล่สามสาวคนงานลงจากเรือน พวกสร้อยฟ้ารีบทำตาม แต่ไม่วายหันมาถามเรื่องจัดการกับเนื้อนาง แขไขเห็นน้องสาวมองอยู่ เลยแกล้งบอกว่าไม่สนใจจะวุ่นวายกับพวกคนงาน รัญจวนกับกำปุ้งไม่อยากจะเชื่อหู แต่ไม่อยากสาวความยาว และลากตัวสร้อยฟ้าลงจากเรือน...ว่าแล้ว ไม่มีสัจจะในหมู่ผู้ดีหรอก!

ฝ่ายเนื้อนางนั่งหน้าเศร้า ไม่อยากคิดเลยว่าตัวเองจะมีสภาพเช่นไรหลังวันงานพรุ่งนี้ คำฝายมองมาด้วยความเห็นใจ เสนอตัวช่วยหาวิธีหนีงานแต่ง แต่เนื้อนางไม่ยอมเพราะกลัวไม่มีคนดูแลตา

“ตั๋วรักแสงคำหรือ พี่คิดว่าตั๋วรักหนานไตร”

คำถามของเพื่อนรุ่นพี่ทำให้เนื้อนางอึ้งไปอึดใจ ก่อนจะเอ่ยเสียงอ่อน “ไม่สำคัญหรอกจ้ะ ว่าเนื้อนางรักใคร ถ้าตาเห็นว่าเนื้อนางควรอยู่กับใคร เนื้อนางก็จะไม่ขัด อะไรที่ทำให้ตาสบายใจได้ เนื้อนางจะทำ”

คำฝายบ่นพึมพำไม่ชอบใจนัก แต่ไม่ทันขยับปากพูดอะไรต่อ หนานไตรก็โผล่มาเสียก่อน

“เนื้อนาง...ไม่จริงใช่ไหม เนื้อนางจะไม่แต่งงานกับแสงคำใช่ไหม”

ระหว่างที่สถานการณ์ของหนานไตรกับเนื้อนางน่าอึดอัด แสงคำกำลังดื่มฉลองกับเพื่อนคนงานอย่างมีความสุข จะได้แต่งงานกับช่างฟ้อนสาวที่หลงรักมานานแสนนาน ส้มปอยซึ่งยังทำใจไม่ได้ โผเข้าหาและโวยวายใส่ควาญช้างหนุ่มที่ไม่เหลียวแลความรักของเธอ อินเห็นทุกอย่าง หัวเราะเยาะสาวคนงานที่ไม่รู้จักทำใจ เพราะแสงคำไม่เคยให้ความหวังหรือบอกว่ารักเลยแม้แต่น้อย ส้มปอยน้ำตาร่วง เสียใจมากจนต้องผละหนี ไม่อาจทนสู้หน้าแสงคำได้อีก

ส้มปอยวิ่งร้องไห้ตามทาง ไม่ทันมองข้างหน้า เลยชนกับม่อนดอยอย่างจัง คนงานหนุ่มมองมาด้วยความสงสารและเห็นใจ พยายามเสนอตัวดามใจ แต่กลับถูกปฏิเสธแบบไม่ไยดี...อกหักดังเป๊าะเลยม่อนดอย

ooooooo

หนานไตรหว่านล้อมให้เนื้อนางขอเวลากับหมื่นหล้าอีกหน่อย ไม่อยากให้แต่งงานกับแสงคำกะทันหันแบบนี้ เนื้อนางถอนใจหนักหน่วง บอกว่าช้าหรือเร็วก็ต้องแต่งกับควาญช้างหนุ่ม เพราะเป็นความ ต้องการของตา

“อ้ายแสงคำเป็นคนดี ดูแลฉันมาตั้งแต่เด็กๆ เขาเป็นห่วงฉัน”

“ผมไม่อยากฟังว่าแสงคำดียังไง ผมอยากรู้ว่า คุณรักแสงคำหรือเปล่า บอกผมเถอะเนื้อนาง คุณรัก

แสงคำหรือเปล่า ถ้าคุณรักแสงคำ คุณก็บอกผมสิเนื้อนาง บอกผมมา ผมจะได้ตัดใจจากคุณ”

เนื้อนางอึ้งไปอึดใจเมื่อได้ยินคำสารภาพรักอย่างเจ็บปวด หนานไตรยกมือแตะแก้มนวลแผ่วเบา

“คุณรู้ว่าผมรู้สึกยังไงกับคุณ ผมทำทุกอย่าง เพราะอยากเห็นคุณยิ้มให้ผมคนเดียว”

เนื้อนางสะท้านในอก “หนานไตร...ฉันกำลังจะแต่งงาน”

“ผมรู้แล้วเนื้อนาง แต่ขอเวลาผมตรงนี้ แค่ตอนนี้ ก่อนที่คุณจะเป็นเจ้าสาวของคนอื่น”

หนานไตรประคองหน้าเธอมาใกล้ สบตาสื่อความในใจโดยไม่ต้องพูดกัน ก่อนจะดึงเธอมากอดแน่นเนื้อนางพยายามกลั้นสะอื้นสุดความสามารถ แล้วค่อยๆผละตัวเข้าเรือน หนานไตรได้แต่มองตามหลัง อยากจะตามไปคว้าร่างบอบบางนั้นมากอดอีกครั้ง แต่ก็ทำได้เพียงปลอบหัวใจตัวเองที่กำลังจะแตกสลาย

หลังแยกจากหนานไตร เนื้อนางก็มานั่งเหม่อลอยมองพระจันทร์ หมื่นหล้าเฝ้ามองด้วยความเป็นห่วง ตัดสินใจเข้าไปพูดว่ารักและหวังดี ถึงอยากให้แสงคำมาดูแลเธอแทน เนื้อนางเข้าใจดีทุกอย่าง แม้มันจะฝืนหัวใจ

หมื่นหล้าโอบกอดหลานสาวคนเดียว “ตาเลือกแสงคำให้ดูแลดวงใจดวงนี้ของตา ต่อไปตาก็ตายตาหลับ”

เนื้อนางกอดตอบ ซาบซึ้งใจในความรักของตา แต่ก็เศร้าเหลือเกินที่ต้องหักใจจากหนานไตร

ค่ำคืนนั้นทุกคนต่างตกในสถานการณ์ลำบาก ทั้งหนานไตรกับเนื้อนางที่ต้องทนทุกข์ทรมาน ส้มปอยที่ช้ำหนักจากการถูกหักอก ไม่เว้นแม้แต่ดาวเด่น ต้องทรมานเพราะพิษไข้จนธรรพ์กับแขไขแทบไม่ได้นอนทั้งคืน!

ธรรพ์กับแขไขตัดสินใจพาดาวเด่นไปรักษาตัวในเมืองเช้าวันต่อมา โดยทิ้งหนานไตรไว้ที่ปางเพื่อร่วมฉลองงานแต่งของแสงคำกับเนื้อนาง พวกสร้อยฟ้าตามไปร่วมงานแต่เช้า แต่ไม่วายตั้งวงวางเงินพนัน หาว่าเนื้อนางจะท้องก่อนแต่งหรือไม่ เหล่าคนงานเฮลั่น พากันมาร่วมวงวางเงินกันใหญ่ เห็นเป็นเรื่องสนุกมากกว่าเป็นเรื่องรำคาญใจ

ฟากศรีวัลลายิ้มชอบใจเมื่อทราบว่าเนื้อนางจะแต่งงานกับควาญช้างในปาง แขไขยิ้มระรื่น บอกว่าถ้าไม่ติดเรื่องดาวเด่นไม่สบาย จะขออยู่ดูให้เห็นกับตาว่าศัตรูหัวใจคนสำคัญเข้าหอลงโรงกับแสงคำแล้ว ธรรพ์ส่ายหน้าอ่อนใจ ก่อนจะขอตัวไปดูพ่อเลี้ยงอินถา ศรีวัลลามองตามเซ็งๆ...ฝากไปบอกปู่แกด้วย ว่าเมื่อไหร่จะขี้เกียจหายใจ

ด้านหนานไตร...ออกไปสงบสติอารมณ์ข้างนอกทั้งคืน เมื่อตั้งสติได้จึงบุกไปเรือนเนื้อนางแต่เช้า อยากแสดงความยินดีเป็นคนแรกและร่ำลาเป็นครั้งสุดท้าย แต่เพราะไม่รู้ธรรมเนียมเลยถูกหมื่นหล้ากระชากลงจากเรือนแทบไม่ทัน
หนานไตรไม่เข้าใจ หมื่นหล้าฉุนจัดโพล่งออกไปเสียงเข้ม “โบราณเขาถือ...วันนี้เจ้าบ่าวต้องเป็นคนแรกที่เหยียบขึ้นเรือนเจ้าสาว คนที่ยืนตรงนั้นต้องเป็นไอ้แสงคำ ไม่ใช่เอ็ง...หนานไตร!”

เนื้อนางในชุดเจ้าสาวสวยไปทั้งตัวมองมาด้วยความสงสาร แต่ช่วยอะไรไม่ได้ ต้องปล่อยให้ผู้จัดการหนุ่มถูกตาไล่ออกจากงาน ท่ามกลางสายตาไม่พอใจของเหล่าคนงานมากมาย พวกสร้อยฟ้าหมั่นไส้เนื้อนาง เลยเข้าข้างหนานไตรเต็มที่ แต่ก็ถูกหมื่นหล้าตอกกลับจนเถียงไม่ออก บัวตองกับบุญน่านเจ้าของวงสะล้อมองหาเจ้าบ่าวเพื่อกลบเกลื่อนบรรยากาศอึมครึม แต่ไม่ทันอ้าปาก แสงคำก็ปรี่เข้ามาชกหน้าหนานไตรโครมใหญ่เสียก่อน

เนื้อนางจะเข้าไปห้าม คำฝายต้องขวางไว้ มั่นใจมากว่าผู้จัดการหนุ่มจะถูกอัดหนักกว่านี้ ถ้าเพื่อนรุ่นน้องไปช่วย ต่างจากอินที่จะช่วยเพื่อนซ้ำ เพราะเหม็นขี้หน้าหนานไตรมานาน แต่แสงคำโบกมือห้าม อยากจัดการด้วยตัวเอง
“แกจะแย่งเนื้อนางไปจากฉันให้ได้ใช่ไหม...ไอ้หนานไตร”

“ถ้าจะแย่ง ฉันทำไปนานแล้ว ไม่ต้องรอจนถึงวันแต่งงานแก”

แสงคำโมโห ตั้งท่ามีเรื่องเต็มที่ แต่หมื่นหล้าร้องห้าม ไม่อยากให้มีเรื่องเลือดตกยางออกในงานมงคลของหลานสาว ควาญช้างหนุ่มเลยต้องหยุด เพราะความเกรงใจหมื่นหล้า ส่วนหนานไตรถูกพ่ออุ๊ยไล่จากงานเสียงเข้ม เนื้อนางสงสารและเห็นใจผู้จัดการหนุ่มมาก แต่ทำได้แค่มองตามหลัง โหยหาและอาลัยอย่างที่สุด

ooooooo

เทพทัตมาตรวจอาการดาวเด่นที่บ้านหิมวัตตามคำเชิญของธรรพ์ เลยได้รู้ว่าเนื้อนางจะแต่งงานกับควาญช้างในปาง แขไขยิ้มร่าสะใจที่ศัตรูหัวใจจะเป็นฝั่งเป็นฝา ส่วนธรรพ์อดแปลกใจไม่ได้ เมื่อได้ยินเทพทัตพูดเหมือนรู้จักช่างฟ้อนสาว ดาวเด่นทนไม่ไหวที่มีแต่คนสนใจเรื่องเนื้อนาง โดยเฉพาะพี่สาว เลยไล่ให้กลับปางทั้งหมด

“อยากไปงานแต่งมากนักก็ไปเลยค่ะพี่แข เดี๋ยวจะคาใจ นอนไม่หลับ กระสับกระส่ายเพราะลมหึงแตกซ่าน”

ทุกคนเลยได้สติ หันมาปลอบใจสาวขี้โรคว่าเป็นห่วง เลยต้องพามารักษาในเมือง แต่ดาวเด่นไม่เชื่อ เพราะไม่กี่นาทีจากนั้น หัวข้อสนทนาของทั้งสามก็ยังเป็นเรื่องเดิมคืองานแต่งงานของเนื้อนางกับควาญช้างในปาง!

เวลาเดียวกันหน้าเรือนเนื้อนาง...หมื่นหล้าประกาศเริ่มพิธีแต่งงานในที่สุด แต่ไม่ทันถึงขั้นตอนสำคัญ ทุกอย่างก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อม่อนดอยวิ่งหน้าตื่นมาจากอีกทาง แจ้งข่าวร้ายเรื่องส้มปอยผูกคอตายในเรือนพัก พร้อมจดหมายลาตายว่าถูกแสงคำหักหลัง คำฝายรีบดึงจดหมายให้เนื้อนางอ่าน ส่วนม่อนดอยทนไม่ไหวโพล่งออกไปเสียงลั่น

“ไอ้แสงคำมันหลอกขยี้ความสาวของส้มปอย แล้วมันก็ทิ้งมาแต่งงานกับเนื้อนาง”

เหล่าคนงานซุบซิบว่าจริงหรือไม่ แสงคำรีบปฏิเสธว่าไม่จริง เขาไม่เคยแตะต้องส้มปอยหรือล่วงเกินใดๆ เขารักและเทิดทูนเนื้อนางคนเดียว หมื่นหล้าถามถึงข้อความในจดหมาย เนื้อนางสีหน้าสลดด้วยความสงสารส้มปอย

“ส้มปอยบอกว่าอ้ายแสงคำเมา แล้วก็พาส้มปอยไปที่เรือน บอกว่ารัก ส้มปอยถึงยอมเป็นของอ้ายแสงคำ”

“ไม่จริง...ฉันสาบาน ฉันเมาแต่ฉันไม่เคยมีอะไรกับส้มปอย”

“มึงจะหาว่าคนตายโกหกหรือไงไอ้แสงคำ มึงนั่นแหละที่ฆ่าส้มปอย...มึงไอ้ชั่ว!”

ขาดคำม่อนดอยก็พุ่งเข้าชกหน้าแสงคำโครมใหญ่ อินกับพวกควาญรีบมาห้าม แต่กลายเป็นยกพวกตะลุมบอนกันแทน ร้อนถึงเนื้อนางต้องตะโกนบอกให้หยุด แสงคำละล่ำละลักแก้ตัว แต่เนื้อนางไม่อยากฟัง

“พอแล้วอ้ายแสงคำ คำว่ารักของอ้ายมันแลกกับชีวิตส้มปอยไม่ได้”

“ไอ้แสงคำ ถ้าเอ็งยังไม่อยากตาย เอ็งไปให้พ้นหน้าข้าเดี๋ยวนี้” หมื่นหล้าแหวลั่น

“ไม่...ฉันไม่ผิด ส้มปอยมันหลงรักฉัน มันผิดหวังที่ฉันจะแต่งงานกับเนื้อนาง”

หมื่นหล้าทนฟังต่อไปไม่ไหว ถลาไปตบจนควาญช้างหนุ่มเลือดกบปาก พร้อมไล่ไปให้พ้นหน้า แสงคำหน้าจ๋อย มองไปทางเจ้าสาวคนสวยอย่างขอความเห็นใจ แต่เนื้อนางปฏิเสธและผลุนผลันเข้าเรือน หมื่นหล้าตามติด ทิ้งแสงคำไว้เบื้องหลัง มองตามเนื้อนาง...เจ้าสาวคนสวยที่หลุดมือไปอย่างแสนเสียดาย

ม่อนดอยแยกไปช่วยจัดงานศพของส้มปอย ส่วนคำฝายปลอบใจเนื้อนาง บอกว่าส้มปอยคงคิดว่าแสงคำเปลี่ยนใจแล้ว เลยชอบมาเยาะเย้ยถากถางช่างฟ้อนสาวบ่อยๆ เนื้อนางมีสีหน้าลังเล ไม่แน่ใจนักว่าแสงคำพูดความจริงหรือไม่เรื่องไม่เคยคิดหรือมีอะไรกับส้มปอย แต่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ เธอคงทำใจจัดงานแต่งไม่ได้

“เนื้อนางรู้ว่าอ้ายแสงคำเป็นคนดี ไม่เคยรังแกผู้หญิง แต่จดหมายส้มปอยเขียนไว้แบบนั้น มันเลยยากจะเชื่อ”

หมื่นหล้ารู้สึกผิดไม่น้อยที่เกือบยกหลานสาวให้แสงคำ ดีที่ม่อนดอยมาขวางไว้ ไม่งั้นเนื้อนางคงรู้สึกแย่กว่านี้

“ไม่ว่าความจริงจะเป็นยังไง ต่อแต่นี้...ไอ้แสงคำ มันต้องพิสูจน์ตัวเองให้ทุกคนเห็น ว่ามันเป็นลูกผู้ชายคนหนึ่ง”

ฝ่ายแสงคำโมโหมากที่ไม่ได้แต่งงานกับเนื้อนาง และพาลโกรธถึงหนานไตรที่เป็นมารหัวใจ เมื่อเจอหน้าเลยถลาไปเอาเรื่อง หาว่าผู้จัดการหนุ่มเป็นคนวางแผนเรื่องจดหมายของส้มปอย หนานไตรโต้กลับอย่างดุเดือด

“แกรู้ไว้เลยนะแสงคำ ว่าคนอย่างหนานไตรไม่มีวันเอาชีวิตคนอื่นมาแลกกับผลประโยชน์ตัวเอง”

แสงคำไม่เชื่อ ปักใจแล้วว่าผู้จัดการหนุ่มคงทำทุกอย่างเพื่อแย่งเนื้อนางจากอ้อมอก และไม่รีรอจะปล่อยหมัดใส่อีกรอบ แต่ก็ทำอะไรหนานไตรไม่ได้ แถมถูกตอกกลับหน้าหงาย

“ฉันไม่เกี่ยวเรื่องส้มปอย ถ้าจะแข่ง...เราต้องแข่งกันอย่างยุติธรรม ถึงฉันจะเป็นผู้จัดการ แต่ฉันจะไม่เอาตำแหน่งซื้อใจผู้หญิง หัวใจกับความจริงใจต่างหากที่ฉันจะใช้แข่งกับแก แล้วให้คนตัดสินใจเป็นเนื้อนาง”

แสงคำหุนหันจากไปแล้ว ทิ้งหนานไตรให้ยิ้มกว้างกับตัวเอง...เนื้อนาง...คุณยังไม่ได้เป็นเจ้าสาวของใคร

ooooooo

เหล่าคนงานรวมตัวกันไปช่วยงานศพส้มปอย แม้แต่คนงานช่างยุอย่างพวกสร้อยฟ้า ก็พากันไปช่วยด้วยความเต็มใจ ถือว่าเห็นแก่ส้มปอยเป็นครั้งสุดท้าย ส่วนแสงคำปลีกตัวไปสงบสติอารมณ์ในป่า พร้อมกับพลายน้อย โมโหและเสียใจมาก ต้องพลาดโอกาสแต่งงานกับหญิงสาวที่หลงรักมานานอย่างเนื้อนาง

ด้านหนานไตร...ยืนคิดอะไรเรื่อยเปื่อยคนเดียวบนระเบียงริมผา เนื้อนางมาคุยด้วยเพราะรู้ดีว่าเขาชอบมาที่นี่เวลาต้องคิดอะไรตามลำพัง ผู้จัดการหนุ่มดีใจมาก ได้เห็นหน้าช่างฟ้อนสาว ใจมาเป็นกองเพราะเข้าใจว่าตัวเองยังมีหวังชนะใจเธอ เนื้อนางหน้าเศร้า อดเสียใจกับส้มปอยไม่ได้ที่คิดสั้นแบบนี้ หนานไตรมองมาอย่างให้กำลังใจ

“มันไม่ใช่ความผิดคุณนะเนื้อนาง ส้มปอยควรจะรักชีวิตตัวเองให้มากที่สุด ความตายแก้ปัญหาไม่ได้ ม่อนดอยเองก็ชอบส้มปอย ถ้าเปิดใจ...เราจะมองเห็นว่ายังมีคนอื่นที่รักและหวังดีอยู่ใกล้ๆเรา”

“เวลาที่เสียใจ เราจะมองไม่เห็นอะไรหรอก นอกจากน้ำตาตัวเอง”

หนานไตรถอนใจหนักหน่วง ถามเรื่องงานแต่งว่าจะมีขึ้นอีกหรือไม่ เนื้อนางบอกคงไม่ใช่ตอนนี้ แสงคำต้องพิสูจน์ตัวเองอีกมาก ให้หมื่นหล้ายอมอภัย ผู้จัดการหนุ่มอยากรู้ว่าเธอจะยอมแต่งไหม เนื้อนางตอบเลี่ยงๆ

“ฉันมีตาคนเดียวที่เลี้ยงฉันมานะหนานไตร ฉันทำได้ทุกอย่างเพื่อความสบายใจของตา”

หนานไตรหน้าเสีย แม้จะเห็นโอกาสของตนอีกครั้ง แต่คงยากหากหมื่นหล้าไม่เปิดใจ เนื้อนางพยายามผ่อนคลายบรรยากาศ ถามถึงครอบครัวเขาว่าเป็นใครมาจากไหน หนานไตรยิ้มบางๆ บอกว่าครอบครัวเขามีแค่แม่กับน้องชาย ทั้งสองไม่เคยมาเยี่ยมที่นี่ แต่คงได้มาในอีกไม่นาน

“ที่นี่มีแต่ความสวยงามอย่างไม่มีใครเทียบ เป็นความงามที่ต้องมาเห็นและสัมผัสด้วยตัวเองเท่านั้น”

ระหว่างที่หนานไตรกับเนื้อนางได้ใช้เวลาร่วมกันอย่างมีความสุข แขไขซึ่งยังไม่รู้เรื่องว่างานแต่งของเนื้อนางกับแสงคำล่มเพราะการจากไปของส้มปอย วุ่นวายกับการเลือกของและตกแต่งบ้านหิมวัตให้พร้อมสำหรับงานแต่ง โดยมีศรีวัลลา จันตาและบัวผุดคอยช่วย ธรรพ์มองมาด้วยความหนักใจ อยากให้เธอเผื่อใจไว้บ้าง แต่ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้ เพราะแขไขมั่นใจเหลือเกิน ว่าหมดจากเนื้อนางแล้ว ณไตรต้องยอมแต่งงานกับเธอแน่

ฟากดาวเด่นหงุดหงิดมาก ต้องอุดอู้ในห้องพัก ไม่มีใครยอมให้ออกไปไหนเพราะกลัวอาการกำเริบ เมื่อเทพทัตมาเยี่ยม เลยถือโอกาสขอไปเดินเล่นสูดอากาศบริสุทธิ์ข้างนอก หมอหนุ่มยอมอนุญาตเพราะเห็นดีด้วย แล้วก็ได้ยิ้มกว้างด้วยความเอ็นดู เมื่อเห็นดาวเด่นร่าเริงสดใสได้อยู่ท่ามกลางธรรมชาติ ไม่ใช่เด็กขวางโลกอย่างที่ทุกคนคุ้นตากันดี

เวลาเดียวกันที่มุมหนึ่งภายในสวนบ้านหิมวัต... ธรรพ์ขยับตัวเดินตามเสียงหัวเราะคิกคักของหญิงสาว แล้วต้องตะลึงตาค้างเมื่อได้เห็นแขไขนั่งให้จันตากับบัวผุดขัดตัว ผิวขาวนวลผุดผาดทำให้เขาแทบลืมหายใจ ความสวยของว่าที่พี่สะใภ้ก่อให้เกิดแรงพิศวาสบางอย่าง จนต้องต่อสู้กับใจตัวเองอย่างหนัก...ไม่ได้นะไอ้ธรรพ์ แกกำลังไม่เป็นสุภาพบุรุษ!

ขณะที่เนื้อนางกับหนานไตรมีความรู้สึกดีต่อกันมากขึ้นเรื่อยๆ แขไขยังไม่รู้ตัวและหลงเคลิ้มกับการเอาอกเอาใจของศรีวัลลา จนมั่นใจว่าณไตรต้องยอมออกจากปางมาแต่งงานด้วย ดาวเด่นทนไม่ไหว เตือนให้พี่สาวระวังศรีวัลลา เพราะเป็นพวกดีต่อหน้า แต่จิตใจหยาบช้าไม่น่าคบ แขไขต้องปราม ไม่อยากให้น้องระแวงครอบครัวว่าที่คู่หมั้นหนุ่ม แต่ดาวเด่นไม่สนใจจะฟัง รั้นจะเชื่อสัญชาตญาณของตัวเอง

“ดาวยังไม่เห็นว่าพี่แขจะได้แต่งงาน ถ้าไม่เข้าข้างตัวเอง เราก็เห็นกันว่าพี่ณไตรเขาเหม็นขี้หน้าพวกเราจะตาย”

“พี่มั่นใจว่าแต่งงานกันไป ความรักของพี่จะทำให้พี่ณไตรมีความสุขที่สุด”

“ดาวอยากให้พี่แขเผื่อใจไว้บ้าง”

“ไม่...คนอย่างพี่ สมบูรณ์ดีพร้อมทุกอย่าง ไม่มีผู้หญิงที่ไหนแข่งกับพี่ได้หรอก!”

ooooooo

แสงคำเมาเหมือนหมาที่ต้องพลาดงานแต่งกับเนื้อนาง หมื่นหล้าผ่านมาเห็น จึงกระตุ้นให้พิสูจน์ตัวเอง หากอยากได้โอกาสอีกครั้ง ควาญหนุ่มฮึดสู้ ตั้งหน้าตั้งตาทำงาน โดยมีหมื่นหล้าจับตาดูตลอด ส่วนหนานไตรเร่งทำคะแนน ด้วยการตามม่อนดอยไปทำบุญที่วัดเช้าวันต่อมา เลยได้เจอกับเนื้อนางและคำฝายที่นั่น

หลังอิ่มบุญถ้วนหน้า หนานไตรเลยชวนเนื้อนางไปเที่ยวในเมือง ช่างฟ้อนสาวจะปฏิเสธ แต่คำฝายกับม่อนดอยช่วยกันพูด เลยยอมตกปากรับคำไปด้วย ไม่รู้เลยว่าเวลาเดียวกันที่บ้านหิมวัต ธรรพ์ แขไขและดาวเด่น กำลังมุ่งหน้าไปที่ปางเพื่อรับตัวณไตรกลับมา จะได้จัดงานแต่งตามความต้องการของศรีวัลลา

หนานไตรมีความสุขมากได้มีเวลาใกล้ชิดกับเนื้อนาง และถือโอกาสซื้อผ้าซิ่นอย่างดีให้เธอกับคำฝาย เนื้อนางจะไม่ยอมรับ เขาเลยเสนอให้มาช่วยเขาแปลเอกสารในสำนักงานเป็นการตอบแทน เนื้อนางยิ้มเขิน ไม่กล้ารับปาก แต่ทนเสียงรบเร้าแสนหวานไม่ไหว เลยยอมตกลงเพราะใจส่วนลึกก็อยากทำงานใกล้ชิดเขาอยู่แล้ว

แต่ความสุขของสองหนุ่มสาวก็อยู่ได้ไม่นาน เมื่อธรรพ์ขับรถผ่านมาและแขไขทนเห็นภาพบาดตาไม่ไหว ปรี่ลงมาเอาเรื่องช่างฟ้อนสาวที่ทำตัวใกล้ชิดสนิทสนมกับคู่หมั้นหนุ่ม

“ไหนว่าแต่งงานไปแล้ว ทำไมถึงยังออกมาเที่ยวกับผู้ชายคนอื่น”

เนื้อนางหน้าซีดเผือด ม่อนดอยกับคำฝายที่เลือกของอีกมุมรีบวิ่งมาประกบ ส่วนดาวเด่นกับธรรพ์พยายามห้ามแขไขไม่ให้โวยวาย แต่เหมือนจะไม่ค่อยได้ผล

หนานไตรเลยตัดสินใจรับหน้าแทน

“คุณแขไข...ที่นี่ไม่ใช่ปางที่คุณจะโวยวาย ถ้าคุณยังมีความอาย ช่วยลดเสียงแล้วกลับขึ้นรถคุณธรรพ์”

แขไขเชิดหน้า โต้จะให้เขากลับไปบ้านหิมวัต เพราะศรีวัลลามีธุระจะคุยด้วย ธรรพ์รีบรับมุก ส่งสายตาขอร้องไปทางพี่ชาย หนานไตรยอมกลับแบบเสียไม่ได้ โดยส่งกุญแจให้ม่อนดอยพาเนื้อนางและคำฝายกลับปางแทน

ท่ามกลางความสงสัยของเนื้อนาง ถึงความสัมพันธ์แปลกๆระหว่างแขไขกับหนานไตร แต่

ไม่อาจถามใครได้ ผู้จัดการหนุ่มก็ทำสายตาเย็นชาใส่ศรีวัลลา ซึ่งยื่นคำขาดให้เขาแต่งงานกับแขไข พร้อมคาดโทษอย่างหนัก หากเขาไม่เลิกยุ่งกับเนื้อนาง แต่หนานไตรหรือณไตรก็ไม่สนใจ ประกาศลั่นว่าเขากับเนื้อนางไม่ได้ทำอะไรผิดหรือเสียหาย เพราะช่างฟ้อนสาวยังไม่ได้แต่งงานกับใครทั้งนั้น!

ฟากเนื้อนางกับคำฝายปัดความสงสัยทิ้ง และลงมือทำความสะอาดสำนักงานตามข้อเสนอของหนานไตร เพื่อแลกเปลี่ยนกับผ้าซิ่นผืนสวย แสงคำผ่านมาเห็นก็ทนไม่ไหว ปรี่ไปลากช่างฟ้อนสาวมาคุยให้รู้เรื่อง เนื้อนางโกรธมากที่ควาญช้างหนุ่มอคติ มองเธอกับหนานไตรในแง่ร้าย แต่แสงคำก็ไม่สนใจสวนเสียงเข้ม

“ถ้าไม่มีหนานไตร เนื้อนางต้องเป็นเจ้าสาวของอ้าย เนื้อนางไม่เคยมีคนอื่น เนื้อนางต้องรักอ้าย”

แสงคำจะดึงเนื้อนางมากอดจูบและพร่ำบอกรัก แต่ช่างฟ้อนสาวดิ้นรนขัดขืน แล้วตบหน้าเขาอย่างแรง

“อ้ายรักเนื้อนาง หรือว่าอ้ายรักตัวเองกันแน่ ถ้าอ้ายรักเนื้อนาง อ้ายต้องอยากเห็นความสุขของเนื้อนาง ไม่ใช่คิดแต่ให้ตัวเองสมหวัง มีความสุขคนเดียว นี่มันไม่ใช่ความรัก”

แสงคำหน้าเสีย ขอโทษเสียงอ่อยที่ออกอาการเกินกว่าเหตุ อ้างว่าทำทุกอย่างเพราะอยากอยู่กับเธอ เนื้อนางส่ายหน้าอ่อนใจ บอกว่าเคารพรักเขาเหมือนพี่ชาย และที่ยอมแต่งก็เพื่อความสบายใจของตาเท่านั้น

“อ้ายแสงคำ...อย่าพาล อย่าเข้าข้างตัวเอง ขอให้เนื้อนางได้รัก ได้เคารพอ้ายเหมือนพี่ชายเหมือนเดิมเถอะนะ”

เนื้อนางเดินจากไปนานแล้ว ทิ้งแสงคำให้มองตามเคืองๆ...เพราะแกไอ้หนานไตร เนื้อนางถึงได้เปลี่ยนไป!

ฝ่ายหนานไตรถือแฟ้มเอกสารภาษาอังกฤษที่แปลเรียบร้อยไปใส่รถ ธรรพ์ไม่เข้าใจว่าพี่ชายจะเอาไปทำไม เทพทัตเลยตอบแทนว่าคงไว้ใช้เป็นเครื่องมือใกล้ชิดกับช่างฟ้อนสาว ธรรพ์ไม่สบายใจเลย เป็นห่วงความรู้สึกของแขไข ที่มั่นอกมั่นใจเหลือเกินว่าจะได้แต่งงานกับณไตร

“พี่ไตรครับ...คุณแขเธอก็มีหัวใจนะครับ พี่จะทิ้งขว้างเธอเหมือนสิ่งของไม่ได้”

ณไตรมองมานิ่งๆ “แล้วฉันไม่มีหัวใจเหรอธรรพ์ ฉันไม่เคยรักแขไข แต่งงานกันไปก็ต้องหย่า แกเองก็เหมือนกัน วันหนึ่งถ้าแกมีความรัก แกจะเข้าใจว่าทำไมพี่ถึงทำได้ทุกอย่าง”

ooooooo

ท่าทางไม่น่าไว้ใจของแสงคำ ทำให้ม่อนดอยตัดสินใจมาเฝ้าหน้าเรือนเนื้อนางตอนกลางคืน กลัวควาญช้างหนุ่มของขึ้น ตามมาอาละวาดเหมือนเมื่อกลางวัน ส่วนหนานไตรไม่รู้เรื่องวุ่นวาย ตั้งหน้าตั้งตาเลือกหนังสือนิยายรักภาษาอังกฤษจากห้องสมุดไปเป็นของฝากให้เนื้อนางแขไขผ่านมาเห็นก็หงุดหงิดมาก และไม่รีรอจะขู่เรื่องว่าที่คู่หมั้นหลอกลวงคนงานว่าเป็นแค่ผู้จัดการปาง

หนานไตรส่ายหน้าเหนื่อยหน่าย โต้กลับเสียงเข้ม “วันหนึ่งพวกเขาก็ต้องรู้ว่าผมเป็นใคร หรือจริงๆผมควรจะบอกเนื้อนางไปตอนนี้ซะเลย ว่าผมไม่ใช่ผู้จัดการปาง แต่ผมเป็นเจ้าของทุกอย่าง ผู้หญิงส่วนใหญ่ก็ชอบผู้ชายรวยๆ มีหลักฐานมั่นคงใช่ไหมครับ เนื้อนางเองก็คงไม่ปฏิเสธ ถ้าผมจะรวยขึ้น ดูดีกว่าเป็นแค่ผู้จัดการ”

แขไขอ้าปากค้าง คิดไม่ถึงว่าคู่หมั้นหนุ่มจะกล้าพูดขนาดนี้ หนานไตรยิ้มเยาะแล้วแขวะ

“คนอย่างพ่อเลี้ยงณไตร จะมีเมียสักสิบคนก็ไม่ใช่ปัญหา ผมมีปัญญาให้ความสุขสบายได้ทั่วถึงกันทุกคน เพราะฉะนั้นถ้าใครกวนใจ กวนอารมณ์ผมมากๆ ผมก็จะเขี่ยทิ้งเป็นคนแรก”

แต่ถึงจะถูกตอกใส่หน้าแบบนั้น แขไขก็ไม่ถอดใจ ตั้งหน้าตั้งตาเชื่อว่าณไตรต้องยอมแต่งงานด้วย ดาวเด่นถอนใจเหนื่อยหน่าย คร้านจะเตือนสติพี่สาวให้มองความเป็นจริง เลยได้แต่มองมาด้วยสายตาปลงๆ ส่วนธรรพ์ไม่ละความพยายามจะรั้งพี่ชายให้อยู่บ้านต่อ แต่ณไตรยืนกรานจะกลับปางเพราะมีธุระสำคัญเรื่องส่งไม้ให้ลูกค้า

เวลาเดียวกันที่ปางหิมวัต...อินกับคนงานสองสามคนลักลอบขนไม้จากปางไปขายให้นายหน้า จำนวนเงินฟ่อนใหญ่ที่ได้มา ทำให้เหล่าคนงานหนุ่มไม่รู้สึกผิดและหมายมาดว่าต้องมีครั้งต่อๆไปแน่

ด้านศรีวัลลา...โกรธที่ถูกลูกชายคนโตขัดคำสั่ง เลยพาลไปลงกับพ่อผัวอย่างพ่อเลี้ยงอินถา กล่าวหาว่าเป็นตัวการทุกอย่าง ทำให้ณไตรดื้อและไม่ยอมแต่งงานตามที่เธอต้องการ พ่อเลี้ยงอินถาจ้องลูกสะใภ้เขม็ง รวบรวมแรงเท่าที่มี ต่อว่าศรีวัลลาและบ่นถึงกัศยะ...ลูกชายที่คิดผิดเลือกศรีวัลลามาเป็นเมีย

ศรีวัลลาไม่สะทกสะท้านแหวกลับ “มันสายไปแล้วล่ะ ถ้าแกจะตายตามผัวเจ้าชู้ของฉันไปก็ได้นะ ไม่ต้องล่ำลากันหรอก แล้วก็ฝากไปบอกผัวฉันด้วย...ลูกชายสุดที่รักของแก ว่าณไตรเขาต้องเหมือนฉัน ไม่เหมือนพ่อ เหมือนปู่!”

พ่อเลี้ยงอินถามองหน้าลูกสะใภ้ด้วยความเกลียดชัง ความเครียดทำให้ชักตัวเกร็ง ร้อนถึงวันดีต้องไปตามหมอ ณไตรกับธรรพ์เป็นกังวลมาก แล้วได้ถอนใจโล่งอก เมื่อเทพทัตซึ่งรีบมาตรวจ บอกว่าอาการพ่อเลี้ยงปลอดภัยแล้ว แต่ต้องระวังไม่ให้ถูกกระทบกระเทือนจิตใจอีก

เมื่อศรีวัลลาทราบเรื่องพ่อผัวยังไม่ตาย ก็โกรธวันดีมาก สั่งให้จันตาไปลากมาลงโทษกลางดึกคืนเดียวกันนั้น วันดีกลัวลนลาน ละล่ำละลักบอกว่าทนเห็นพ่อเลี้ยงอินถาตายไปต่อหน้าต่อตาไม่ได้ ศรีวัลลาเลยตบหน้าเต็มแรง กำนัลความดีความชอบที่แส่หาเรื่องไปเรียกเทพทัตมาดูอาการ จันตาหมั่นไส้เป็นทุนเลยสำทับ

“วันหลังอย่าสอดเรื่องเจ้านาย ถ้ายังอยากอยู่บ้านนี้ อย่าเสนอหน้า อย่าพูด เจียมกะลาหัวว่าเป็นแค่คนงาน!”

ศรีวัลลากับจันตาผละไป แล้วทิ้งวันดีให้มองตามทั้งน้ำตา หวาดกลัวแม่นายใหญ่ที่จิตใจอำมหิตเหลือเกิน

เวลาเดียวกันที่ห้องพ่อเลี้ยงอินถา...เทพทัตกลับไปแล้วหลังเห็นว่าอาการพ่อเลี้ยงพ้นขีดอันตราย ธรรพ์เอื้อมไปกุมมือปู่แต่ถูกสะบัดทิ้ง จึงต้องผละตัวออกไปจ๋อยๆ ณไตรขยับไปใกล้ปู่เพื่อฟังคำฝากฝัง

“รักษาสมบัติของเรา ไม่ว่าปู่จะอยู่หรือตาย อย่าให้ไอ้อีคนไหนที่มันไม่ใช่สายเลือดปู่มันเอาไปได้!”

ณไตรรับปากและส่งปู่เข้านอน ธรรพ์แอบมองห่างๆ น้อยใจมากที่ปู่ไม่เคยเห็นเขาในสายตาเลย

ooooooo

สถานการณ์ในปางสร้างความอึดอัดใจแก่เนื้อนางไม่น้อย โดยเฉพาะหน้าที่ล่าสุด ที่เขามอบหมายให้เธอกับคำฝายทำในสำนักงาน กลายเป็นหัวข้อซุบซิบของเหล่าคนงาน เพราะเข้าใจว่าเธออาจมีสัมพันธ์พิเศษกับผู้จัดการหนุ่ม

เนื้อนางอดทนกับสายตาแปลกๆของทุกคน รวมทั้งอดกลั้นกับคำพูดแดกดันของแสงคำ ที่คิดว่าเธอมีใจกับหนานไตร ช่างฟ้อนสาวกดดันมาก แต่แล้วก็ได้ยิ้มหน้าบาน เมื่อผู้จัดการหนุ่มที่เธอเฝ้าคิดถึงตลอดคืนกลับมา พร้อมกับของฝากเป็นหนังสือนิยายภาษาอังกฤษที่เธอชื่นชอบ

ในขณะที่ความรู้สึกของเนื้อนางกับหนานไตรพัฒนาขึ้นมาก ฟากธรรพ์ก็ต้องรับศึกหนัก เพราะศรีวัลลาอาละวาดบ้านแทบแตก เมื่อทราบว่าลูกชายคนโตหนีกลับปางไปแล้ว แขไขเดือดจัดไม่ต่างกัน โทษว่าเพราะเนื้อนาง ทำให้ว่าที่คู่หมั้นหนุ่มต้องแล่นไปหาแต่เช้า ธรรพ์ส่ายหน้าอ่อนใจ รีบแก้ตัวแทนพี่ชายว่ามีงานสำคัญต้องทำ

แขไขร้อนรนด้วยความหึงหวงจนใครก็เข้าหน้าไม่ติด ศรีวัลลาต้องยืนยันว่างานที่ธรรพ์พูดถึงนั้นเป็นงานสำคัญของปางจริงๆ และณไตรในฐานะผู้จัดการและเจ้าของจึงต้องไปดูแลด้วยตัวเอง แขไขจึงยอมสงบลงได้ ดาวเด่นเฝ้ามองทุกอย่างด้วยสายตาเบื่อหน่าย อดเตือนไม่ได้ ว่าหึงจนอาละวาดแบบนี้...ถ้าพี่ณไตรรู้ คะแนนติดลบกู่ไม่กลับแน่ๆ

ด้านหนานไตร...เร่งตรวจงานเตรียมส่งไม้ให้ลูกค้า เลยได้ทราบข้อมูลสำคัญจากม่อนดอยว่าซุงที่ตัดไว้หายไปสิบท่อน ผู้จัดการหนุ่มหัวเสียมาก ยิ่งเมื่อทราบว่าผู้ต้องสงสัยคือแสงคำและเหล่าควาญ ยิ่งโกรธกว่าเดิม จนแทบจะแล่นไปเอาเรื่อง ดีที่ม่อนดอยยั้งไว้ และเตือนให้คิดดีๆ เพราะเท่าที่ผ่านมาใครมีปัญหากับพวกควาญก็มักจะอยู่ไม่ได้

ระหว่างที่หนานไตรวางแผนร่วมกับม่อนดอยจะตามหาคนร้ายลักลอบขโมยซุงไปขาย พวกแสงคำก็รวมหัวกันแข็งข้อกับผู้จัดการหนุ่ม เพราะอยากแกล้งให้ทำงานพลาดจนอยู่ที่ปางต่อไม่ได้ ส่วนแขไขร้อนรนด้วยความหึงหวง สุดท้ายก็ทนไม่ไหว ตัดสินใจเด็ดขาดต้องตามไปเฝ้าคู่หมั้นหนุ่มถึงปางให้ได้

เวลาเดียวกันที่สำนักงานปางหิมวัต...เนื้อนางยื่นเอกสารที่แปลเสร็จแล้วให้ตรวจ หนานไตรรับมาดูผ่านๆ ก่อนจะบอกให้เธอมาทำงานอีกครั้งในวันรุ่งขึ้น เนื้อนางรับปากเขินๆ แต่ขอพาคำฝายมาด้วย ไม่อยากเป็นขี้ปากคนงาน และที่สำคัญ...เป็นปัญหากับแขไข ที่ดูจะมีความสัมพันธ์บางอย่างกับผู้จัดการหนุ่ม หนานไตรแอบดีใจที่เธอสงสัย อธิบายเสียงอ่อนว่าเขากับแขไขเป็นแค่เจ้านายกับลูกน้อง แถมเย้ายิ้มๆเพราะคิดว่าเธออาจจะหึงเนื้อนางหน้าแดง เสขอตัวกลับกลบเกลื่อนความเขิน หนานไตรตามไปรั้งไว้ พร้อมอ้อนเสียงหวาน

“หึงก็ได้นะ หึงหน่อยสิ เนื้อนางหึงผม ผมจะได้ดีใจ”

เนื้อนางอมยิ้มเดินหนี ทิ้งหนานไตรมองตามอย่างมีความสุขที่ช่างฟ้อนสาวเริ่มเปิดใจให้บ้างแล้ว

แม้จะมีความก้าวหน้าเรื่องจีบสาว แต่เรื่องงานหนานไตรกลับต้องรับศึกหนัก เพราะพวกควาญช้าง นำโดยอินและแสงคำแข็งข้อ ไม่ยอมลากไม้ให้ และอ้างว่าช้างไม่สบาย หมื่นหล้าอาสาจะช่วยรักษาช้างให้หายทันเวลา แต่ผู้จัดการหนุ่มอยากดัดหลังพวกควาญให้เข็ดหลาบ เลยจ้างรถบรรทุกมาขนไม้แทน

พวกควาญช้างมองหน้ากันเครียดๆ รวมทั้งหมื่นหล้าที่ไม่คิดมาก่อนว่าผู้จัดการหนุ่มจะแก้ลำแบบนี้ เช่นเดียวกับเนื้อนางและคำฝายซึ่งตามมาดูเหตุการณ์ตามคำบอกเล่าของเหล่าคนงาน หนานไตรยืนจ้องหน้าพวกแสงคำแล้วอธิบายหน้าตายว่าตั้งใจจ้างรถบรรทุกมาขนไม้แทนช้าง เพราะกลัวผิดนัดลูกค้าแสงคำโกรธมาก “ทำอย่างนี้...อีกหน่อยก็ให้รถลากไม้แทนช้างเลยสิวะ”

เหล่าคนงานส่งเสียงฮือฮา แต่หนานไตรไม่สะทก สะท้าน “อย่าหาเรื่องน่ะแสงคำ...ฉันไม่ได้พูดเรื่องไล่ควาญช้างสักหน่อย ฉันกำลังแก้ปัญหาในฐานะผู้จัดการ เราไม่จำเป็นต้องใช้รถเลย ถ้าพวกนายดูแลช้างให้ดีกว่านี้”

พวกควาญลุกฮือ จะมีเรื่องเต็มที่ แต่หมื่นหล้ารีบไล่ไปทำงานเสียก่อน หนานไตรเหยียดยิ้มเย็น ก่อนจะรั้งคนงานให้ฟังข่าวดี จะจัดงานประกวดธิดาปางตอบแทนความทุ่มเทของเหล่าคนงาน เสียงตอบรับเกรียวกราวดังลั่นหลังจากนั้น โดยเฉพาะกลุ่มสร้อยฟ้า ลืมความขัดแย้งก่อนหน้าไปแล้ว ตั้งหน้าตั้งตาปรึกษากันใหญ่ว่าใครจะลงประกวด หนานไตรยินดีมากที่ได้เสียงตอบรับดี จึงกล่าวปิดท้ายว่าจะขอเชิญหมื่นหล้าเป็นกรรมการอาวุโสด้วย

ooooooo

การจัดงานประกวดธิดาปางของหนานไตรทำให้เหล่าคนงานเกิดปฏิกิริยาแตกต่างกัน นอกจากพวกสาวๆที่ตื่นเต้นเตรียมตัวประกวด พวกคนงานผู้ชายก็ครึกครื้นไม่แพ้กัน เพราะจะมีงานรื่นเริงหลังจากที่ไม่ได้มีมาพักใหญ่ คงมีเพียงพวกแสงคำที่ไม่ชอบใจ หมั่นไส้ผู้จัดการหนุ่มที่จัดงานเอาหน้า หวังชนะใจเหล่าคนงาน

ม่อนดอยเดือดร้อนแทนผู้จัดการหนุ่ม กลัวพวกแสงคำจะก่อเรื่องวันงานให้หมดสนุก แต่หนานไตรไม่มีท่าทีกังวลใจใดๆ พร้อมเฉลยเหตุผลแท้จริงว่าจัดงานเพื่อล่อพวกลักลอบขนไม้จากปางไปขายให้ปรากฏตัวเท่านั้น

ระหว่างที่พวกหนานไตรวุ่นวายจัดงาน...ศรีวัลลาอาละวาดใส่พ่อสามีที่อาการดีขึ้นจนต่อปากต่อคำกับเธอได้ ทั้งค่อนแคะและแดกดันให้ตายตามสามีจอมเจ้าชู้ จะได้ไม่อยู่ขวางความเจริญของตระกูล พ่อเลี้ยงอินถาโต้เสียงเข้ม

“ฉันยังตายไม่ได้ ฉันต้องอยู่เห็นความยิ่งใหญ่ของณไตร หลานรักของฉัน”

“แกมันบ้า...พ่อเลี้ยงอินถา หลงแต่เรื่องทำไม้คร่ำครึ ลูกชายฉันไปเรียนถึงอังกฤษ เขาควรกลับมาเชิดหน้าชูตาในวงสังคม ไม่ใช่หมกตัวในป่า ทั้งกันดาร ทั้งเสี่ยงอันตรายนั่น...เพราะแกคนเดียว แกบังคับให้ณไตรไปทำงานในปาง”

“ฉันสอนณไตรให้รู้จักชีวิต รู้จักทำงาน รู้จักรักษามรดกตระกูล ไม่ใช่เอาแต่นั่งกินนอนกินบนกองสมบัติของฉัน”

“ก็ธรรพ์ไง แกก็สอนธรรพ์ไปสิ แกมีหลานชายสองคนนะ ทำไมต้องเป็นณไตร”

“ฉันมีหลานชายคนเดียว ณไตรเท่านั้น...คนอื่นฉันไม่รับ!”

วันดีซึ่งคอยดูแลพ่อเลี้ยงอินถาตกใจมาก แต่ศรีวัลลาไม่สะทกสะท้านแหวกลับ “แกมันลำเอียง คอยดูนะ ถ้าณไตรลูกชายฉันเป็นอะไรไป ฉันจะเผาปางนั่นต่อหน้าแก จะรอดูแกหมดลมหายใจ ตายไปพร้อมๆกับซากปางไม้!”

ศรีวัลลาผละจากไปแล้ว ทิ้งพ่อเลี้ยงให้มองตามอย่างเดือดดาล โดยมีวันดีปลอบอยู่ไม่ห่าง ไม่รู้เลยว่าดาวเด่นแอบเห็นและได้ยินเหตุการณ์ทุกอย่าง ส่ายหน้าปลงๆให้แก่ความโลภมากของคนตระกูลนี้

“พี่แขนะพี่แข รู้หรือเปล่าว่าจะมาเป็นสะใภ้บ้านผีสิง...คนครอบครัวเดียวกันแท้ๆ ยังคิดจะฆ่ากันเอง”

วันดีเฝ้าดูแลพ่อเลี้ยงอินถาด้วยความเป็นห่วง เมื่อได้อยู่ตามลำพัง ก็ตัดสินใจพูดเรื่องธรรพ์ สงสารลูกชายคนเล็กของศรีวัลลาเหลือเกินที่ไม่มีใครเหลียวแล เลยเสนอให้ช่วยงานณไตรบ้าง

“ฉันไม่นับไอ้ธรรพ์เป็นหลาน มันก็แค่กาฝากของตระกูลฉัน น้ำหน้าอย่างไอ้ธรรพ์ไม่ควรเสนอหน้าอยู่ที่นี่ด้วยซ้ำ ปางไม้คือสมบัติที่ฉันรักมากที่สุด สายเลือดของฉัน ณไตรคนเดียวเท่านั้น ที่ต้องเป็นเจ้าของอาณาจักรหิมวัต”

พ่อเลี้ยงอินถาประกาศกร้าวด้วยสายตามุ่งมั่น ส่วนวันดีรับฟังอย่างอ่อนใจ...สงสารคุณธรรพ์เหลือเกิน

ฟากแขไขตามเฝ้าณไตรถึงปางจนได้ โดยมีธรรพ์เป็นสารถีและอาสามาดูแลด้วย แต่เหล่าคนงานมัวยุ่งกับการเตรียมงานประกวดจนไม่มีใครสนใจสองหนุ่มสาวตัวแทนจากแม่นายนัก แขไขหงุดหงิด ต้องไปหาเรื่องเนื้อนางกับคำฝายให้หายคลั่ง เลยได้หน้าแตกหมอไม่รับเย็บ เมื่อได้รู้ว่าเนื้อนางยังไม่ได้แต่งงานกับแสงคำ!

เวลาเดียวกันที่บ้านหิมวัต...ดาวเด่นซึ่งถูกศรีวัลลากับแขไขกีดกันไม่ให้ตามไปปาง ก็วางแผนโต้กลับด้วยการยอมตกลงกลับบ้านที่บางกอกแต่โดยดี ศรีวัลลาเชื่อสนิท อวยพรให้เดินทางดีๆ แต่ไม่วายขอไม่เจอกันตอนงานแต่งของแขไขกับณไตร ดาวเด่นอดไม่ไหว สวนกลับด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน

“ดาวไม่มาไม่ได้หรอกค่ะ เผื่อวันนั้นจะมีเหตุการณ์น่าตื่นเต้นยิ่งกว่างานแต่งพี่แข อย่างเช่น...มีการฆ่าชายแก่ประมุขของบ้าน แย่งมรดกก้อนโต ใครคือทายาทที่แท้จริง เหมือนในนิยายสิบสตางค์ไงคะ”

ขาดคำก็ผละไปทันที ทิ้งศรีวัลลาให้มองตามด้วยความสงสัยและเกลียดชัง แต่ดาวเด่นก็ไม่สน รีบออกจากบ้านไปหาเทพทัตให้พาไปปาง เทพทัตใจอ่อน... ปลอบใจตัวเองปลงๆ ว่าเห็นแก่หญิงสาวขี้โรคที่เป็นห่วงพี่สาวเหลือเกิน!

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"น้ำตาล" แค้นโดนคนรักหักหลัง ระเบิดพลังจนเส้นเลือดแตก ใน "ผมอาถรรพ์"

"น้ำตาล" แค้นโดนคนรักหักหลัง ระเบิดพลังจนเส้นเลือดแตก ใน "ผมอาถรรพ์"
24 ก.พ. 2563
07:15 น.