ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

เพลิงฉิมพลี

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อัลบั้ม: อั้ม อธิชาติ ประกบ เบลล่า ราณี ใน "เพลิงฉิมพลี" ละครพีเรียดซ่อนปมฆาตรกรรม

ภาพความแนบชิดของธรรพ์กับแขไขติดตาติดใจเนื้อนางถึงเย็นวันเดียวกัน คิดหนักว่าจะเก็บไว้กับตัวคนเดียวหรือจะบอกใครสักคน ส่วนธรรพ์ถูกวันดีปั่นหัวให้ระแวงในตัวเนื้อนางจนต้องไปเผชิญหน้า ยิ่งเห็นเนื้อนางมีท่าทางเหม่อลอยเย็บเสื้อให้ทารกน้อย ยิ่งทำให้สงสัยหนัก เลยตัดสินใจหยั่งเชิง

“เธอนี่ดีนะ ไม่รังเกียจตาหนูทั้งๆที่รู้ว่าเป็นลูกพี่ณไตรกับแขไข”

“ไม่ว่าคุณหนูจะเป็นลูกใคร เนื้อนางก็รักที่สุด...เท่าที่พ่อแม่จะรักลูกได้ คุณธรรพ์ก็คิดแบบเนื้อนางใช่ไหมจ๊ะ”

เนื้อนางตวัดสายตามองเขาแน่นิ่ง จนธรรพ์ต้องหลบตา และเริ่มมั่นใจว่าเนื้อนางน่าจะรู้อะไรบางอย่าง ณไตรเพิ่งกลับจากปาง เห็นน้องชายคุยกับเมียรักสองต่อสองก็อดแปลกใจไม่ได้ แต่ก็ปัดมันทิ้งและเอ่ยทักเสียงเข้ม ธรรพ์หน้าเจื่อนเล็กน้อย ก่อนจะขอตัวเงียบๆ ส่วนเนื้อนางมีท่าทีอึดอัดอย่างเห็นได้ชัด

ณไตรเห็นเมียรักมีท่าทางเหมือนมีอะไรในใจเลยคิดว่าคงกังวลและเครียดที่ต้องอยู่บ้านเดียวกับแขไข เนื้อนางส่ายหน้าเบาๆ แล้วตัดสินใจถามถึงแขไขว่าสนิทกับใครที่นี่เป็นพิเศษบ้างไหม พ่อเลี้ยงไม่เอะใจ คิดว่าคงไม่มีในป่าเขาแบบนี้แน่ เนื้อนางถอนใจยาว ก่อนจะลองถามว่าถ้าแขไขไม่มีลูก เธอจะไปจากที่นี่ไหม

ณไตรยิ้ม เข้าใจว่าเมียรักหึง “ผมยืนยันกับเขาไปแล้ว ตลอดชีวิตนี้ผมจะมีเมียคนเดียว...คือคุณ”

จบคำก็จูบหน้าผากเมียรัก ก่อนจะถามเผื่อเธออยากกลับปางระหว่างที่เขาไม่อยู่ ไปติดต่อธุระเรื่องไม้ที่บางกอก เนื้อนางไม่อยากไป เป็นห่วงทารกน้อยจะไม่มีใครให้นม ณไตรพยักหน้าเข้าใจโอบกอดเมียรักแน่น

“ถ้าตาหนูเป็นลูกของเราก็ดีสินะ คุณคงมีความสุข มากกว่านี้ที่ได้กอดลูกของเรา”

“ไม่ว่าคุณหนูจะเป็นลูกใคร เนื้อนางก็รักคุณหนู... รักสุดหัวใจ”

สองผัวเมียประคองกันเข้าห้อง โดยไม่รู้ว่าวันดีแอบได้ยินทุกอย่าง แสยะยิ้มร้าย เพราะโอกาสกำจัดคนคิดร้ายกับธรรพ์มาถึงแล้ว สาวใช้เก่าแก่เรียกน้องชายมาหากลางดึก เพื่อบอกแผนให้เตรียมการในวันรุ่งขึ้น บุญลือยืนนิ่ง ตั้งใจรับคำสั่งของพี่สาว...ไม่ว่าจะเรื่องอะไร เลวร้ายแค่ไหน เขาก็ยอมทำตามที่เธอบอกทั้งนั้น!

แรงสังหรณ์บางอย่างทำให้ณไตรไม่อยากจากเนื้อนางไปไหน อาลัยอาวรณ์และห่วงหวงเมียรักจนอยากให้เธอกับคำฝายกลับไปที่ปาง แต่เนื้อนางยืนกรานตามความต้องการเดิม กลัวทารกน้อยไม่ได้กินนม

ส่วนแขไขไม่พอใจที่ณไตรไปบางกอกแต่ไม่บอก ศรีวัลลาต้องเตือนให้เลี้ยงลูกดีกว่า แต่แขไขยังเคือง โต้ว่าลูกมีแม่นมแล้ว ศรีวัลลาเลยโพล่งออกไปอย่างเหลืออด ว่ายอมให้เนื้อนางเลี้ยงหลานก็เต็มกลืนมากแล้ว เธอในฐานะแม่แท้ๆ ควรจะให้นมลูกตัวเองมากกว่า แขไขฮึดฮัด พึมพำเสียงเครียดว่าแม่นายใหญ่ก็ห่วงแต่หลาน

“ใช่...เพราะถ้าฉันไม่ห่วงหลาน ฉันคงให้เธอออกจากบ้านนี้ไปนานแล้ว”

“แม่นายเคยสัญญาจะให้แขได้แต่งงานกับ

พี่ณไตร ลูกชายคนเดียว ทำไมแม่นายบังคับไม่ได้”

ศรีวัลลาโกรธมากแหวเสียงเขียว “เธอไม่ต้องมาสอนว่าฉันควรทำยังไง แค่ต้องมีสะใภ้ท้องก่อนแต่งอย่างเธอ ฉันก็หวานอมขมกลืน จนไม่อยากมองหน้าใคร จะเรียกร้องอะไรก็ให้มองดูความผิดของตัวเองก่อน ชื่อเสียงเธอมันไม่ได้สวยงามสูงส่งเหมือนก่อนแล้ว

สงบปากสงบคำซะบ้าง ตั้งหน้าตั้งตาดูแลหลานฉันให้ดี”

ศรีวัลลากับจันตาแยกออกไปแล้ว ทิ้งแขไขให้เต้นผางคนเดียว...อะไรๆก็ไม่เป็นตามหวังสักอย่าง!

ooooooo

แผนการร้ายของวันดีเริ่มต้น ด้วยการกันทุกคนจากเนื้อนาง โดยธรรพ์ถูกวางยาให้ดื่มชาผสมยานอนหลับ คำฝายถูกวันดีใช้ไปซื้อของเด็กในเมือง ส่วนแสงคำกับม่อนดอยถูกบุญลือหลอกให้ไปส่งเอกสารที่ไปรษณีย์ เช่นเดียวกับประกาย ถูกบุญลือหลอกล่อด้วยเงินไม่กี่บาท ให้ไปเที่ยวเล่นดูการแสดงในเมือง

หลังจัดการทุกคนพ้นทางแล้ว วันดีจึงไปบอกเนื้อนาง ให้รีบกลับปางเพราะแสงคำถูกช้างทับบาดเจ็บสาหัส แต่คนที่เนื้อนางพบ กลับไม่ใช้ควาญหนุ่ม แต่เป็นแขไข ซึ่งตบหน้าเธอเต็มแรง ที่บังอาจส่งจดหมายนัดพบที่ปาง เนื้อนางส่ายหน้างงๆบอกว่าไม่รู้เรื่องจดหมาย แขไขหน้าเสียเข้าใจมาตลอดว่าเนื้อนางจะเอาเรื่องธรรพ์เป็น

พ่อของเด็กในท้องมาขู่ อดีตช่างฟ้อนยืนยันไม่เคยคิดเช่นนั้นเลย และคิดจะเก็บความลับนี้ไว้กับตัวตลอดไป

“แล้วทำไมคุณไม่ให้คุณธรรพ์รับผิดชอบลูกในท้องคุณ ให้คุณหนูได้อยู่กับพ่อที่แท้จริง”

“เพราะฉันเกลียดแก ฉันต้องชนะแก แกไม่มีวันได้พี่ณไตรของฉัน”

เนื้อนางถอนใจหนักหน่วง โพล่งออกไปเสียงเข้ม “คุณเห็นแก่ตัวเหลือเกินคุณแขไข แค่ผู้ชายคนเดียว

คุณถึงกับปิดบังความจริง พรากพ่อพรากลูก ฉันจะไม่พูดเรื่องนี้ ถ้าคุณสัญญาว่าต่อไปคุณจะดูแลคุณหนูให้ดีที่สุด”

“อย่ามาตีหน้าเป็นคนดี แกเอาพี่ณไตร พ่อของลูกฉันไป แล้วฉันจะเลี้ยงลูกให้ดีได้ยังไง”

“คุณแขไข...ตอนนี้ลูกคือคนสำคัญที่สุดในชีวิต คุณได้อยู่กับลูก ทั้งๆที่ฉันอยากทำอย่างคุณใจจะขาด แต่ฉันไม่มีโอกาส สัญญาสิ...คุณแขไข ไม่ว่าอะไรจะเกิด คุณต้องรัก ต้องดูแลคุณหนูให้ดีที่สุด”

แขไขดื้อไม่รับปาก เนื้อนางเลยตัดสินใจพูด “ถ้าคุณไม่สัญญา ฉันจะพูดความจริงว่าคุณธรรพ์คือพ่อที่แท้จริงของคุณหนู พ่อเลี้ยงณไตร...สามีฉันจะได้พ้นมลทิน!”

แขไขไม่ทันโต้ เนื้อนางก็ถูกบุญลือโผล่มาฟาดท้ายทอยจนสลบเสียก่อน วันดีปรากฏตัวตามมา แขไขตะลึงมาก เอ่ยถามเสียงเคร่งว่าทั้งสองมาทำอะไรที่นี่แล้วก็ถึงบางอ้อ ว่าวันดีคงบงการทุกอย่าง โดยเฉพาะเรื่องเธอกับธรรพ์ วันดีแสยะยิ้มพยักหน้ารับ พร้อมบอกว่าศรีวัลลา ยังไม่รู้เรื่องอะไร แต่ที่ทำทุกอย่างก็เพื่อธรรพ์คนเดียว

“คุณธรรพ์ต้องได้ทุกอย่าง เป็นทายาทคนเดียวของหิมวัต แล้วคนที่ต้องตายต่อจากนังเนื้อนางก็คือแก...แขไข!”

วันดีโทษแขไขว่าทำร้ายธรรพ์มาตลอด ทำให้เขาต้องจมกับความทุกข์ที่ไม่สามารถอยู่กับลูกอย่างเปิดเผยได้ แขไขหน้าซีด กลัววันดีจนต้องถอย แต่ยังใจกล้า สวนกลับว่าคงไม่มีใครเชื่อคนบ้าอย่างอีกฝ่าย วันดีเหยียดยิ้มเย็น

“ฉันไม่บ้าหรอก เพราะฉันวางแผนมาอย่างดีให้ดู เหมือนนังเมียสองคนของพ่อเลี้ยงณไตรอิจฉาฆ่ากันเอง”

ท่าทางน่ากลัวของวันดี ทำให้แขไขกลัวจับจิต หมุนตัวหนีเตลิดถึงกลางป่า บุญลือตามไปตบสั่งสอนอีกหลายครั้ง แขไขพยายามร้องขอชีวิต บุญลือซึ่งเปิดเผยตัวเองว่าเป็นน้องชายแท้ๆของวันดี ไม่ฟังและจับศีรษะเธอกระแทกพื้นหินอย่างแรง ก่อนจะจับร่างไร้สติของสาวสวยชาวบางกอกโยนทิ้งเหวลึก!

หลังกำจัดแขไข...สองพี่น้องก็จัดแจงลากร่างไร้สติของเนื้อนางไปไว้บนเรือน พร้อมนำร่างสลบไสลของธรรพ์ที่โดนยานอนหลับมาวางข้างๆ จัดการถอดเสื้อผ้าของทั้งสองและลงจากเรือนเนื้อนางอย่างรวดเร็ว โดยไม่ทิ้งหลักฐานใดๆให้ใครจับได้...จากนี้ก็แค่รอเวลาให้ณไตรกับคนอื่นมาเห็นเท่านั้น

ooooooo

กว่าพวกแสงคำกับคำฝายจะรู้ตัวว่าถูกหลอกให้ทิ้งเนื้อนางไว้ตามลำพังก็เป็นเวลาหลายชั่วโมง ทั้งหมดไปเจอกันในเมือง เลยรีบแยกย้ายด้วยความเป็นห่วงเนื้อนาง เช่นเดียวกับณไตรที่สังหรณ์รุนแรง ใจคอไม่ดีจนต้องเปลี่ยนใจกลับบ้านกะทันหัน แต่ก็ต้องตกใจหน้าซีด เมื่อคำฝายแจ้งข่าวร้ายว่าเมียรักหายตัวไป

ณไตรกับคำฝายไปถึงปางเกือบสว่างของเช้าวันต่อมา เจอพวกม่อนดอยกับแสงคำกำลังปั่นจักรยานเข้าปางในสภาพเหนื่อยอ่อน แต่เรื่องการหายตัวไปของเนื้อนางก็ทำให้ทุกคนตื่นตัว และรีบมุ่งไปที่เรือนเก่าแก่ของหมื่นหล้าทันที แล้วก็ต้องตะลึงไปตามๆกัน เมื่อเห็นเนื้อนางกับธรรพ์นอนแนบชิดบนเตียงในสภาพสนิทสนมเกินธรรมดา!

ความหึงหวงแล่นพล่านทั่วร่างณไตร เมื่อธรรพ์รู้สึกตัวก็ไม่รอช้าจะชกหน้าเต็มแรงให้หายแค้น เนื้อนางหวีดร้องด้วยความตกใจ ทั้งอารมณ์รุนแรงของผัวและสภาพเกือบเปลือยของตัวเอง ธรรพ์พยายามจะบอกความจริง แต่ณไตรไม่ฟัง ต่อยหน้าน้องชายคนเดียวหลายหมัดจนพวกแสงคำต้องรีบไปแยกออกจากกัน

เนื้อนางขอร้องให้ฟังความจริงก่อน แต่ณไตรตั้งท่าจะเอาเลือดน้องชายออกจากหัวท่าเดียว พร้อมประกาศกร้าว ถ้าใครอยากตายก็เข้ามาห้ามได้เลย อดีตช่างฟ้อนสุดจะทน ขยับผ้าห่มและลุกไปเผชิญหน้า บอกว่าถูกหลอกมาที่นี่พร้อมกับแขไข ก่อนจะถูกใครไม่รู้ตีท้ายทอยจนสลบ ณไตรถอนใจหนักหน่วง ก่อนย้อนถามเสียงเยาะ

“ไม่รู้ว่าใครตีหัว ไม่รู้ตัวว่ามาที่เรือนได้ยังไง รู้อย่างเดียว...คือมาแก้ผ้านอนกอดกับมัน”

น้ำเสียงและคำพูดถากถางรุนแรงของผัวทำให้เนื้อนางแทบกระอัก แต่ณไตรก็ไม่สนใจแขวะต่อ

“ทำไมผัวเดียวถึงไม่เคยพอ ต้องมีผัวสอง ผัวสาม กระทั่งน้องชายผม คุณก็ยังมั่วกับมันได้”

เนื้อนางโกรธจนลมออกหู โต้กลับอย่างหัวเสียว่าไม่เคยมีอะไรกับธรรพ์ ณไตรยิ้มเยาะก่อนจะหยิบเสื้อผ้าของเธอมายื่นให้ แล้วถามเสียงหยันว่าใครเป็นคนถอด เนื้อนางหมดความอดทน แหวลั่นไม่ต้องมาถามถ้าไม่เชื่อใจกัน

ธรรพ์เห็นสองผัวเมียทะเลาะกันใหญ่โตก็พยายามจะไกล่เกลี่ย แต่นอกจากไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น ณไตรยังหัวเสีย และทำท่าจะเอาเรื่องให้น่วมกว่าเดิม ธรรพ์กลัวตาย รีบพุ่งออกจากเรือนเนื้อนาง ณไตรตามติด แสงคำกับม่อนดอยต้องวิ่งไปห้าม ทิ้งเนื้อนางไว้ตามลำพังกับคำฝายที่มองมาด้วยแววตาสงสัย

“อย่าเพิ่งถามเลยนะพี่คำฝาย เนื้อนางก็ไม่รู้จริงๆ ว่าเรื่องนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไง”

เวลาเดียวกันที่บ้านหิมวัต...วันดีแกล้งวิ่งกระหืด กระหอบไปรายงานศรีวัลลาเรื่องแขไขกับเนื้อนางหายตัวไป แม่นายใหญ่เต้นผาง ยิ่งได้ยินว่าหลานรักร้องไห้ระงมเพราะหิวนมยิ่งร้อนรน สั่งคนงานให้ไปตามหา วันดีลอบยิ้มร้ายที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผน ตีหน้าตื่นอาสาไปดูที่ปางให้เอง...คราวนี้แหละ พวกแกได้กระอักเลือดจนตายแน่!

ฟากเนื้อนางต้องรองรับอารมณ์หึงหวงรุนแรงของผัวจนแทบเอาตัวไม่รอด แม้เธอจะยืนยันความบริสุทธิ์ของตัวเอง ณไตรก็ไม่ฟังและลากเธอขึ้นเรือนไปคุยกันให้รู้เรื่อง แสงคำเป็นห่วงอดีตช่างฟ้อน กลัวใจพ่อเลี้ยงหนุ่มจะทำรุนแรง เลยจะตามไปดูแล แต่ม่อนดอยกับคำฝายห้ามไว้...ให้ผัวเมียเขาคุยกันเองเถอะ แค่นี้ก็ยุ่งเหยิงจะแย่แล้ว

ขณะที่พวกแสงคำคาดคั้นความจริงจากธรรพ์ณไตรก็ตั้งหน้าตั้งตากดดันเมียรักให้สารภาพว่าเป็นชู้กับธรรพ์

“ที่นี่ไม่มีแขไข ไม่มีใครนอกจากเธอ...กับไอ้ธรรพ์ที่นอนตรงนั้น ทำไมเนื้อนาง...ถึงทรยศความรักผมขนาดนี้”

ท่าทางคุกคามของผัวทำให้เนื้อนางกลัวจับจิต แต่ยังแข็งใจโต้กลับ “เนื้อนางไม่ใช่คนทรยศความรักของคุณ ถ้าเนื้อนางทำจริงๆ ไม่ต้องที่นี่หรือในเรือนนี้ ในบ้านหิมวัตที่คุณอยู่ เนื้อนางจะทำชั่วลับหลังคุณเมื่อไหร่ก็ได้”

คำพูดของเมียรักทำให้สติของณไตรกลับมาชั่วขณะ แต่พิษรักแรงหึงก็ทำให้แคลงใจจนไม่เหลือความไว้วางใจให้ แต่น้ำตาของเธอก็ทำให้ใจอ่อนยวบจนต้องผลุนผลันลงจากเรือน ทิ้งเนื้อนางให้มองตามด้วยใจที่แหลกสลาย

ooooooo

ความจริงจากปากธรรพ์ไม่แตกต่างจากสิ่งที่เนื้อนางยืนยันก่อนหน้านัก ทั้งสองไม่รู้ตัวว่ามาอยู่บนเรือนด้วยกันได้ยังไง แถมสภาพล่อแหลมที่เห็นก็ทำให้ความน่าเชื่อถือเหลือน้อยจนแทบไม่มี แต่เรื่องสำคัญกว่าคือการหายตัวไปของแขไข วันดีเป็นคนมาแจ้งข่าวร้าย และณไตรก็ไม่มีทางเลือก ต้องไปตามหาแขไขในป่า โดยมีพวกแสงคำตามไปช่วย

ด้านเนื้อนาง...รีบกลับไปให้นมลูกชายของแขไข แม้ณไตรจะยังระแวง แต่เวลานี้คงหาคนอื่นไม่ได้ ส่วนธรรพ์เป็นห่วงแขไขมาก ไม่ยอมกลับบ้านและเลือกจะอยู่ช่วยพี่ชายตามหาเธอ แม้จะต้องทุลักทุเลแค่ไหนก็ตาม

บุญลือเฝ้ามองเหตุการณ์ตลอด แม้จะห่วงธรรพ์มากแค่ไหน แต่ความผิดสดๆร้อนๆที่เพิ่งก่อร่วมกับพี่สาวก็ทำให้ต้องเร่งฝีเท้า แกล้งไปช่วยพวกณไตรตามหาแขไข และคอยหาทางหลบเลี่ยง ไม่ให้เหล่าคนงาน โดยเฉพาะพวกแสงคำเข้าใกล้ทางไปเหว ไม่อยากให้ใครเห็นจุดเกิดเหตุและจับทางได้ในที่สุด!

กว่าเนื้อนางกับคำฝายจะกลับถึงบ้านหิมวัตทารกน้อย ก็ร้องไห้จนศรีวัลลากับจันตานั่งไม่ติด อดีตช่างฟ้อนรีบพาไปให้นมที่ห้อง แล้วนั่งคุยกับคำฝายถึงเรื่องวุ่นวายก่อนหน้า พร้อมข้อสันนิษฐานว่าวันดีอาจเป็นตัวการเพราะเป็นคนหลอกล่อให้ทุกคนออกจากบ้านหิมวัต รวมทั้งแขไขที่อาจถูกหลอกมาเหมือนกัน

“คุณแขไขกลับมาเมื่อไหร่ เราจะได้รู้ว่าใครกันแน่ ที่สร้างเรื่องใส่ร้ายเนื้อนางกับคุณธรรพ์!”

แต่ความหวังของเนื้อนางจะให้แขไขกลับมายืนยันความบริสุทธิ์ของตัวเองก็ต้องเป็นหมัน เมื่อณไตรกับธรรพ์กลับถึงบ้านหิมวัตไม่กี่ชั่วโมงหลังจากนั้นพร้อมกับข่าวร้ายว่ายังหาตัวแขไขไม่เจอ ศรีวัลลารับรู้เรื่องทุกอย่างโกรธและประณามเนื้อนางอย่างรุนแรง ที่เป็นตัวการทำให้ตระกูลหิมวัตเจอแต่เรื่องซวยๆ เนื้อนางโต้กลับเสียงเครียด

“พวกหิมวัตเหมือนกันทุกคน ดีแต่ดูถูกคนที่ด้อยกว่า...คิดว่าตัวเองถูกที่สุด”

ธรรพ์ตั้งท่าจะไกล่เกลี่ยเหมือนเคย แต่ณไตรโพล่งขึ้นก่อนว่าให้ยอมรับผิด เนื้อนางรีบดักคอ

“ถ้าคุณธรรพ์จะยอมรับผิด ก็ต้องไม่ใช่เพราะเรื่องเนื้อนาง”

สายตาเหมือนรู้อะไรบางอย่างของเนื้อนางทำให้ธรรพ์ใจไม่ดี ศรีวัลลาทนเห็นลูกถูกจับผิดไม่ได้ แหวเนื้อนางลั่นว่าเป็นต้นเหตุทุกเรื่อง โดยเฉพาะที่ธรรพ์ต้องติดบ่วงเสน่ห์เธอเหมือนกับณไตร เนื้อนางไม่ยอมสวนกลับ

“ไม่จริง...เนื้อนาง คุณแขไข พี่คำฝาย แล้วก็อาจจะคุณธรรพ์ด้วย พวกเราถูกหลอกไปที่ปาง”

คำฝายอดรนทนไม่ได้ หลุดปากเถียงแทนน้องสาวนอกไส้ ว่าวันดีคือคนบงการเรื่องทั้งหมด ทุกคนหันขวับ จ้องหน้าจะเอาเรื่องเต็มที่ แต่วันดีก็ตีหน้าเศร้า แก้ตัวเสียงสั่นว่าไม่รู้ไม่เห็น ณไตรเอ็ดเมียรักไม่ให้กล่าวหาวันดีพล่อยๆ

“พี่คำฝายพูดจริง ฉัน พี่คำฝายถูกป้าวันดีหลอกไปที่ปาง ตอนคุณแขไขเจอฉัน ก็บอกว่าถูกหลอกเหมือนกัน”

“คุณเนื้อนาง...ป้าดีกับคุณทุกอย่าง ป้าทำอะไรบ่ถูกใจคุณหรือเจ้า ถึงได้ใส่ร้ายป้าอย่างนี้”

วันดีบีบน้ำตาอย่างน่าสงสาร ณไตรเชื่อใจสาวใช้เก่าแก่ มองหน้าเมียรักด้วยแววตาดุดัน

“ผิดซ้ำผิดซาก ผิดแล้วยังหน้าด้าน โยนความผิดให้คนอื่น เนื้อนาง...ฉันจะทนเธอไม่ไหวแล้ว”

ถ้อยคำประณามอย่างรุนแรงของผัวทำให้หมดความอดทน “เนื้อนางก็ทนไม่ไหวเหมือนกัน คุณกับทุกคนรุมด่า โยนความผิดให้ เนื้อนางไม่มีเหตุผลจะนอนกับคุณธรรพ์ เพราะเนื้อนางไม่เคยรักคุณธรรพ์”

ศรีวัลลาเบ้หน้า ตอกกลับลูกสะใภ้ชาวดอยอย่างไม่ไว้หน้า “ผู้หญิงอย่างแกไม่ต้องการความรัก แกอิจฉาหนูแขที่เขามีลูก คนอย่างแกไม่สนใจหรอกว่าพ่อของลูกจะเป็นใคร ขอแค่เป็นผู้ชายรวยๆที่นามสกุลหิมวัต”

เนื้อนางโต้ว่าไม่เคยมีความคิดต่ำๆแบบนั้น ณไตรโกรธมาก ดุเมียเสียงเข้มไม่ให้ว่าร้ายแม่

เนื้อนางส่ายหน้าเบาๆ ถอนใจหนักหน่วง “พวกคุณก็หยุดใส่ร้ายเนื้อนางสักที คุณไม่สอบสวน ไม่เคยมีความยุติธรรม คิดแต่ว่าเนื้อนางจ้องจับผู้ชาย เนื้อนางเป็นคน ...ไม่ใช่สัตว์สมสู่ไม่เลือก ตั้งแต่อยู่ที่นี่ เนื้อนางเห็นแล้วว่าคนบ้านหิมวัตไม่ได้สูงส่ง ดีวิเศษไปกว่าคนงานในปาง พวกคุณก็ทำเลว หลบซ่อนความผิดได้เก่งเหมือนคนอื่น”

ธรรพ์หลบสายตาแข็งกร้าวของพี่สะใภ้ ร้อนตัวไม่น้อยเพราะกลัวถูกจับได้ เนื้อนางกวาดสายตามองรอบๆตัว และเลือกจะจ้องศรีวัลลาแน่นิ่ง “เกิดมารวย เกิดในที่ดี แต่กลับมีจิตใจต่ำ คอยแต่เหยียดหยามคนด้วยกันเอง ความรัก...ความจริงใจมันไม่มีความหมายสำหรับพวกคุณ แต่อย่าคิดว่าเนื้อนางจะยอมรับผิดในสิ่งที่ไม่ได้ทำ เนื้อนางจะอยู่ที่นี่ รอให้คุณแขกลับมาแล้วเราจะได้รู้ความจริงทุกเรื่อง รู้กันสักทีว่าคนผิดคือใครกันแน่!”

ooooooo

การตามหาแขไขที่ปางหิมวัตยังดำเนินต่อไป โดยการนำของบุญลือและแสงคำ แต่ก็คว้าน้ำเหลวตลอด ไม่มีใครพบหลักฐานหรือแม้แต่ร่องรอยใดๆบ่งว่าแขไขกำลังหลงป่า ส่วนณไตรหมางเมินและเย็นชา จนเนื้อนางอดน้อยใจไม่ได้ แต่เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง จึงเชิดหน้า ปาดน้ำตาอย่างเร็ว

“อย่าเพิ่งไล่เนื้อนางเลย รอให้ความจริงเปิดเผยก่อน แล้วคุณจะรู้ว่าความเจ็บที่คุณกำลังเจอเรื่องเนื้อนาง มันเล็กน้อยเหลือเกินกับความจริงที่สำคัญสุด”

ณไตรนิ่วหน้า อยากรู้ว่าความจริงเรื่องอะไร แต่เนื้อนางกลับไม่ปริปาก สะบัดหน้าออกจากห้องอย่างไม่เหลียวหลัง ทิ้งผัวรักให้มองตามด้วยแววตาสงสัยและชิงชัง...ผู้ร้ายปากแข็ง!

ฝ่ายธรรพ์ยืนน้ำตาไหลด้วยความเป็นห่วงแขไขที่ริมระเบียง วันดีเฝ้ามองด้วยความสงสาร และตัดสินใจปรากฏตัว ปลอบโยนเสียงอ่อนให้คลายความกังวล

ทุกอย่างไม่ใช่ความผิดเขา แต่เป็นเพราะเนื้อนางต่างหาก

“ป้าเคยบอกคุณธรรพ์แล้วว่าเนื้อนางน่าสงสัย คอยแอบดู แอบถามเรื่องคุณกับคุณแข เพราะมันไม่หวังดีกับคุณธรรพ์ มันคงอยากได้เงินก้อนใหญ่ ถึงได้วางแผนกับพวกในปาง หลอกคุณธรรพ์ไปนอนด้วยให้พ่อเลี้ยงเห็น”

สีหน้าและท่าทางจริงจังของวันดีทำให้ธรรพ์อดคล้อยตามไม่ได้ วันดีเลยยิ่งได้ใจ ใส่ร้ายเนื้อนางหนักขึ้น

“แล้ววันนี้มันก็ขู่คุณธรรพ์สารพัด คุณธรรพ์อย่าไปสงสาร อย่าไปหลงกลเนื้อนางนะเจ้า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คุณธรรพ์ต้องยืนยันว่าบ่ได้ทำอะไรผิด เชื่อป้านะเจ้า คุณธรรพ์กำลังถูกเนื้อนางกับพวกมันกลั่นแกล้ง”

แม้แผนปั่นหัวธรรพ์จะได้ผลดีเกินคาด แต่สาวใช้เก่าแก่ก็ต้องหน้าเสีย เมื่อบุญลือมาแจ้งว่าไม่พบร่างของแขไขที่เหวลึกหลังการสำรวจครั้งล่าสุด แต่ถึงกระนั้นบุญลือกลับไม่คิดมาก เข้าใจว่าเสือคงคาบร่างไร้สติของแขไขไปกินแล้ว และตัดสินใจว่าอีกสองสามวัน ค่อยนำซากที่เหลือไปจัดฉากให้ทุกคนเห็น วันดีกระหยิ่มยิ้มยินดี

“ดีแล้วบุญลือ...จะต้องไม่มีใครเหลือเป็นพยานเรื่องเนื้อนางกับคุณธรรพ์ หมดทั้งแขไข เนื้อนาง ก็ไม่เหลือคนสร้างปัญหาให้คุณธรรพ์ ตอนนี้ก็แค่รอโทรเลขของฉันไปถึงมือคนสำคัญ...”

คนสำคัญของวันดีมาถึงในเช้าวันถัดมา ครอบครัวของแขไขมากันพร้อมหน้า ทั้งยศกร มาลัยและดาวเด่น ร้อนรนด้วยความเป็นห่วงแขไข และอาละวาดใส่ทุกคน

ในบ้านหิมวัต โดยเฉพาะณไตรที่ไม่ดูดำดูดีอดีตว่าที่คู่หมั้น พ่อเลี้ยงหนุ่มพยายามชี้แจงว่าไม่ได้นิ่งนอนใจ และสั่งให้คนงานตามหาตลอด แต่ยศกรกับมาลัยไม่สน แหวลั่นให้เร่งมืออีก และหากแขไขเป็นอะไรจริงๆจะเอาเรื่องพวกตระกูลหิมวัตให้ถึงที่สุด!

แม้มาลัยกับยศกรจะเคยลั่นวาจาไม่ยอมรับหลานชาย แต่เมื่อเห็นเนื้อนางให้นม ก็อดโวยวายไม่ได้ ทำท่า

จะไปแย่งหลานคืน เนื้อนางส่งทารกน้อยให้คำฝาย ก่อนที่ตัวเองจะโชคร้ายถูกมาลัยตบเต็มแรง ณไตรมาถึงทันเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ถลาไปประคองเมียรัก ก่อนจะโต้กลับเสียงเข้ม โดยเฉพาะเรื่องที่เขาไม่ใช่พ่อของทารกน้อย

ยศกรโมโหมาก ตอกกลับให้ทำตัวเป็นลูกผู้ชาย กล้าทำต้องกล้ารับ ณไตรยืดอกยืนยัน

“เพราะผมเป็นลูกผู้ชาย ผมถึงได้พูดแค่ว่า ผมไม่ใช่สามีแขไข ตอนนี้สิ่งสำคัญสุดคือเรื่องแขไขหายตัวไป”

“ไปสิณไตร...ไปหาลูกแขเมียและแม่ของลูกเธอให้เจอ อย่ามัวเสียเวลาที่นี่ ฉันอยากเห็นความตั้งใจของเธอ”

คำท้าทายของยศกรทำให้ณไตรกลับไปปางอีกครั้ง แต่คราวนี้มีครอบครัวของแขไขตามมาด้วย โดยมีดาวเด่นเป็นตัวตั้งตัวตี กดดันให้เหล่าคนงานตามหาพี่สาวด้วยใจ ร้อนรุ่ม ประกายมองหญิงสาวขี้โรคผู้มาใหม่ด้วยความหมั่นไส้ แต่คนเดือดสุด คงหนีไม่พ้นแสงคำ ที่ถูกดาวเด่นกล่าวหาอย่างไม่ไว้หน้าว่าจงใจเอาแขไขไปซ่อน!

คำปรามาสของดาวเด่นทำให้แสงคำโกรธมาก เมื่อถึงเวลาออกป่าตามหาแขไข ก็อดระบายกับม่อนดอยไม่ได้

“ข้าไม่อยากให้แขไขตาย ถ้าได้ตัวมา เนื้อนางจะพ้นผิดเรื่องอยู่กับคุณธรรพ์ ดาวเด่นต้องขอโทษที่กล่าวหาข้า”

ส่วนตัวต้นเรื่องออกตามหาพี่สาวพร้อมพวกณไตร โดยมียศกรร่วมด้วย แต่แยกไปอีกทางกับบุญลือ ซึ่งก็ดูจะไร้วี่แวว ไม่มีใครเห็นหรือพบร่องรอยอะไรว่าแขไขยังมีชีวิต ดาวเด่นเฝ้ามองท่าทีเหน็ดเหนื่อยของว่าที่พี่เขยด้วยแววตานิ่งสงบ แม้จะนับถือความตั้งใจของเขาแต่ก็อดต่อว่าไม่ได้ เพราะรู้ดีว่าเขาไม่เคยหันมามองพี่สาวเลย

“ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่อย่างหนึ่งที่ฉันแน่ใจ พี่แขต้องเสียใจมากที่คุณให้เนื้อนางมาเลี้ยงลูกพี่แข”

“ผมให้ตาหนูหิวนมไม่ได้ แล้วตาหนูก็ติดเนื้อนางมาก คุณดาว...ผมเข้าใจ คุณคิดว่าผมใจร้าย ไม่ใช่ว่าผมไม่สงสารแขไข แต่ความสงสารของผมก็เปลี่ยนเป็นความรักไม่ได้”

ดาวเด่นไม่เข้าใจ เหตุใดผู้หญิงที่เพียบพร้อมทุกอย่างแบบแขไขจะเอาชนะเนื้อนางไม่ได้ ณไตรมองมาเหมือนพี่ชายแลดูน้องน้อย ตัดสินใจไม่บอกอะไร นอกจากขอให้รอเวลา...โตเป็นผู้ใหญ่กว่านี้แล้วเธอก็จะรู้เอง

ooooooo

บุญลือเห็นครอบครัวแขไขมาถึงปางพร้อมหน้า เลยเดินหน้าตามแผนของพี่สาว ด้วยการยุยงให้ยศกรกับมาลัยเข้าใจว่าเนื้อนางคือคนน่าสงสัยที่สุด เพราะเป็นคนสุดท้ายที่มีปากเสียงและอยู่ตามลำพังกับแขไข แถมตีหน้าซื่อ เล่นละครตบตาตีบทโศก ขอร้องไม่ให้บอกคนอื่นว่าทราบเรื่องมาจากตน

บุญลือแกล้งทำหน้าลำบากใจก่อนจะขอตัวดื้อๆ ทิ้งยศกรกับมาลัยให้มองหน้ากันเครียดๆ

“ไม่มีใครบอกเราเลยเรื่องเนื้อนางอยู่กับแขไขเป็นคนสุดท้าย...โดยเฉพาะณไตร คงกลัวเมียถูกลากเข้าคุก”

“ถ้าเนื้อนางอยู่กับแขไขเป็นคนสุดท้าย เนื้อนางก็เป็นคนน่าสงสัยที่สุด”

ยศกรเห็นด้วยกับการคาดเดาของมาลัย และหมายมาดจะทำทุกทางให้เนื้อนางไปใช้กรรมในคุกให้ได้!

ระหว่างที่พวกณไตรกับดาวเด่นอยู่ปางเพื่อตามหาแขไข เนื้อนางต้องรับศึกหนักจากพวกศรีวัลลา อาละวาดและพาลไม่หยุด โดยเฉพาะเรื่องความสวยของเธอ ที่ทำให้ณไตรกับธรรพ์เข้าหน้ากันไม่ติด อดีตช่างฟ้อนกดดันมาก พยุงร่างบอบช้ำทั้งใจและกายจะกลับห้อง สวนกับธรรพ์ที่รั้งเธอไว้เพราะเห็นท่าทางแปลกๆ เนื้อนางสุดจะทนแหวลั่น

“ไม่ต้องมาห่วงฉัน ฉันถามจริงๆเถอะคุณธรรพ์ คุณห่วงคุณแขไขบ้างไหม”

“ห่วงสิ...ฉันห่วงแขไขมาก แต่ฉันไม่เก่งเหมือนพี่ณไตร ที่ถือปืนวิ่งตามหาแขไข”

เนื้อนางส่ายหน้าเหนื่อยหน่าย เตือนสติเขาเสียงเข้ม “คุณไม่ต้องเป็นคนเก่ง แต่คุณต้องกล้ามากกว่านี้ ถ้าคุณห่วงแขไข คุณต้องพูดความจริงทั้งหมด ความจริงเท่านั้นจะทำให้คุณแขไขไม่ต้องตกนรกเหมือนที่ผ่านมา”

ณไตรเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง แต่ไม่ได้ยินว่าเมียรักพูดอะไรกับน้องชายบ้าง ความหึงหวงแล่นพล่านทั่วร่าง และไม่รอช้าจะค่อนแคะแดกดันเมียรักทันทีที่ได้อยู่ด้วยกันตามลำพัง

เนื้อนางน้อยใจมาก ประชดกลับ “คุณบอกเองว่าเนื้อนางเก่งเรื่องยั่วผู้ชาย คุณคิดว่าใครเข้าใกล้เนื้อนางก็ต้องมีอะไรด้วยทุกคน คุณรู้จักเมียดีขนาดนี้ แล้วคุณจะมาเค้นถามอะไรเนื้อนางอีก”

“เพราะผมหวังว่าคุณจะกล้ายอมรับกับผม”

“เนื้อนางถูกตัดสินไปแล้ว ไม่มีอะไรต้องยอมรับอีก”

“เสียแรงที่ผมรัก ทุ่มเทหัวใจให้ เห็นคุณเป็นนางฟ้าในใจ ผมไม่เคยรู้...ว่าหน้าสวยๆของคุณ ที่แท้ก็ฉาบสันดานมักง่ายเอาไว้ ผู้หญิงอย่างคุณเป็นอะไรไม่ได้หรอกเนื้อนาง เป็นเมียที่ดีไม่ได้ เป็นแม่คนก็ไม่ได้ เพราะคุณมันคือกากี!”

ถ้อยคำประณามหยามเหยียดของผัวทำให้เนื้อนางช้ำใจมาก สะอื้นไห้แรงขึ้นจนณไตรแทบทนไม่ไหว ต้องหุนหันออกจากห้องเสียก่อน กลัวใจอ่อนยอมอภัยให้เมียรักเหมือนที่หัวใจพร่ำบอกทุกเมื่อเชื่อวัน...

ด้านแสงคำกับดาวเด่น...เป็นไม้เบื่อไม้เมากันตลอดหลายวันที่ตามหาแขไข หญิงสาวขี้โรคปักใจว่าอีกฝ่ายเป็นพวกเนื้อนางและจงใจเอาพี่สาวไปซ่อน แสงคำพยายามอธิบายเท่าไหร่ เธอก็ไม่สนใจจะฟังจนเขาแทบถอดใจ แต่แล้วเช้าวันต่อมาสองคู่กัดก็ได้วิ่งหน้าตั้งเข้าไปในป่า เมื่อมีชาวบ้านมาบอกว่าเจอซากศพหญิงสาวนิรนามกับรอยเท้าเสือ!

ณไตรตามไปสมทบกับทุกคนบริเวณปากเหวลึก โดยมียศกรกับดาวเด่นตามติดด้วยความเป็นห่วงแขไข แต่สภาพเน่าเฟะของศพทำให้ดูแทบไม่ออกว่าเป็นใคร พ่อเลี้ยงหนุ่มยังไม่เชื่อ ต่างจากยศกร มาลัยและดาวเด่นที่เชื่อสนิท และตั้งหน้าตั้งตาจะเอาเรื่องเนื้อนางเต็มที่ โทษฐานเป็นคนสุดท้ายที่อยู่และมีปากเสียงกับแขไข

ณไตรไม่ยอมให้ครอบครัวแขไขพาทารกน้อยกลับบางกอก และไม่อยากให้ผลีผลามตัดสินเนื้อนางเพราะไม่มีหลักฐานแน่นอน แต่ดาวเด่นโมโหจนไม่สนใจจะฟังความข้างใดอีกแล้ว โพล่งใส่หน้าอดีตว่าที่พี่เขยอย่างเหลืออด

“พวกหิมวัตไม่เคยปกป้องพี่แข พวกคุณเห็นพี่แขเป็นแค่กาฝาก”

หญิงสาวขี้โรคกวาดตามองรอบๆ แล้วเลือกจะหยุดที่ณไตร “ความรักของคุณกับเนื้อนางจะไม่มีวันมีความสุขบนคราบน้ำตา บนความทุกข์ของพี่แข ตั้งแต่นี้ต่อไป วิญญาณพี่แขจะสาปแช่งคุณกับเนื้อนาง!”

ooooooo

วันดีเฝ้ามองทุกอย่างด้วยความสะใจ ต่างจากคำฝายตาเหลือกแอบกลับไปหาเนื้อนางและพาตัวหนีออกจากบ้านหิมวัตโดยเร็วที่สุด อดีตช่างฟ้อนไม่อยากหนี แต่ข้อกล่าวหารุนแรงจากปากคำฝายก็ทำให้ต้องคิดใหม่ ตัดสินใจเด็ดขาดกลับไปที่ปาง เก็บข้าวของที่เรือนหมื่นหล้าและหนีไปพร้อมคำฝายและประกาย

ณไตรหน้าเสียเมื่อเห็นสภาพห้องว่างเปล่า ปราศจากร่างของเมียรัก ยศกรกับมาลัยยิ่งของขึ้น ประกาศกร้าวจะเอาตัวเนื้อนางเข้าคุกให้ได้ แต่ณไตรไม่เห็นด้วย โต้กลับเสียงเครียด

“เนื้อนางยืนยันว่าไม่ได้ทำ เรื่องธรรพ์ที่ปางคืนนั้นด้วย ทุกคนคือผู้ต้องสงสัยเท่าๆกัน ถ้าหลักฐานชี้ไปที่เนื้อนาง ผมจะไม่มีวันช่วยเขา แต่ถ้าไม่ใช่ ชื่อเสียงท่านนายพลกับคุณหญิงจะถูกสังคมประณามว่ารังแกคนต่ำต้อยกว่า”

ระหว่างที่บ้านและปางหิมวัตลุกเป็นไฟ เหล่าคนงานตามหาพวกเนื้อนางให้วุ่น รวมทั้งณไตรกับพวกแสงคำ แต่ก็ไม่พบแม้แต่เงา เนื้อนาง คำฝายและประกายซึ่งหนีรอดไปได้อย่างหวุดหวิด ตัดสินใจไปตายดาบหน้า และที่พึ่งของสามสาวก็หนีไม่พ้นคณะแสดงรำวงของบุญน่านกับบัวตอง...อย่างน้อยๆก็คงหลบหน้าพวกณไตรได้สักระยะ

แต่โชคร้ายของพวกเนื้อนางไม่จบแค่นั้น เมื่อสามสาวต้องเจอคู่ปรับเก่าอย่างสร้อยฟ้า รัญจวนและกำปุ้งที่มาของานทำในคณะรำวงก่อนหน้า หกสาวปะทะฝีปาก และทะเลาะกันไม่หยุดหย่อน จนบุญน่านกับบัวตองอ่อนใจมาก แหวลั่นให้สงบศึกและสงบปาก ถ้าไม่อยากถูกไล่ออกจากคณะไปเป็นคนงานเร่ร่อน!

ขณะที่พวกเนื้อนางกับพวกสร้อยฟ้าฝึกเต้นรำวงอย่างหนัก ด้วยการฝึกสอนของแมงมันครูเต้นประจำคณะ ณไตรก็ไม่ละความพยายามจะสืบหาความจริงเรื่องเมียรัก แต่คำให้การของวันดีกับบุญลือก็เป็นไปในทางไม่ดีจนเขาเริ่มจะถอดใจ แสงคำกับม่อนดอยพยายามเตือนสติให้คิดถึงเนื้อนางมากๆ ตลอดชีวิตของอดีตช่างฟ้อนถูกหมื่นหล้าสั่งสอนมาอย่างดี เป็นไปไม่ได้ที่เนื้อนางจะมีจิตใจชั่วร้าย คิดการณ์ใหญ่และลงมือฆ่าแขไขอย่างเลือดเย็น

ธรรพ์เห็นพี่ชายวุ่นวายกับการตามหาเนื้อนางก็เสนอตัวจะช่วย แต่ณไตรไม่ยอมและคาดโทษเสียงเข้ม

“เนื้อนางเป็นเมียฉัน ถ้าเนื้อนางกลับมาเมื่อไหร่ อย่าให้ฉันเห็นแกเข้าใกล้ผู้หญิงของฉันอีก”

เวลาเดียวกันที่ลานบ้านคณะบุญน่าน...พวกเนื้อนางฝึกซ้อมและทำงานบ้านจนเมื่อยล้า ประกายกับคำฝายบ่นไม่หยุดปาก จนเนื้อนางต้องปลอบและให้กำลังใจต้องทำดีต่อไป...ความดีเท่านั้นจะเป็นแสงสว่างคุ้มภัยให้เรา

บุญลือกับวันดีเห็นณไตรมีท่าทีอ่อนลงก็พยายามยุแยงใส่ร้ายเนื้อนางมากขึ้น แต่กาลกลับตาลปัตร เมื่อพ่อเลี้ยงหนุ่มตัดสินใจไล่บุญลือออกจากปาง โทษฐานดูแลคนงานในปางไม่ดี ทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้น ส่วนเนื้อนางต้องตอบคำถามบัวตองด้วยความอึดอัด ว่าเหตุใดเมียรักของพ่อเลี้ยงณไตรถึงหนีออกจากบ้าน

“เนื้อนางไม่อยากมีความรักแล้วจ้ะ ความรักไม่เคยให้อะไรเนื้อนางเลย นอกจากน้ำตา”

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

ฝันเป็นจริง “เอี๊ยง” ร่วมซีน “เขตต์” นักแสดงในดวงใจ ในละคร "เรือนสายสวาท"

ฝันเป็นจริง “เอี๊ยง” ร่วมซีน “เขตต์” นักแสดงในดวงใจ ในละคร "เรือนสายสวาท"
25 ก.พ. 2563
10:37 น.