ข่าว

วิดีโอ



เพลิงฉิมพลี

อ่านเรื่องย่อ

แนว: ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: พัญสร

กำกับการแสดงโดย: นพพล โกมารชุน

ผลิตโดย: บริษัท เป่าจินจง จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: อธิชาติ ชุมนานนท์,ราณี แคมเปน

อัลบั้ม: อั้ม อธิชาติ ประกบ เบลล่า ราณี ใน "เพลิงฉิมพลี" ละครพีเรียดซ่อนปมฆาตรกรรม

ความจริงจากปากศรีวัลลาทำให้ทุกคนอึ้ง โดยเฉพาะเนื้อนาง ไม่เคยคิดว่าแม่ตัวเองจะทำให้แม่นายเคียดแค้นขนาดนี้ ณไตรตะลึงไม่แพ้กัน แต่เห็นใจเมียรักมากกว่า ที่ความโกรธแค้นของแม่ทำให้เธอต้องมารับเคราะห์

ศรีวัลลาสติหลุดไปแล้ว ตะโกนใส่หน้าเนื้อนางอย่างกราดเกรี้ยว ระบายความหลังอันขมขื่น ต้องเสียกัศยะ สามีและพ่อแท้ๆของณไตรให้ช่างฟ้อนคนงามของปางหิมวัต เสียงจากอดีตวกกลับมาอีกครั้ง เธอยังจำได้ดี วันที่กัศยะประกาศท้าดวลกับยอร์ช นายห้างฝรั่งสามีของจันทร์เป็ง จะเอาตัวมาเป็นเมียอีกคนให้ได้

“พ่อเลี้ยงกัศยะ...จันทร์เป็งบ่ได้รักพ่อเลี้ยง จันทร์เป็งเป็นเมียนายห้างยอร์ช”

“ฉันไม่สน...ฉันรักเธอ ฉันอยากได้เธอไปอยู่ที่หิมวัต”

ยอร์ชไม่หวั่น รับคำท้าตามประสาลูกผู้ชาย แต่สุดท้ายก็พลาดท่า ถูกกัศยะยิงทะลุหัวเข่าล้มลง กัศยะสะใจมาก ตั้งท่าจะไปกระชากจันทร์เป็งกลับบ้านหิมวัตแต่ช่างฟ้อนสาวก็ใจเด็ดเหลือเชื่อ สะบัดมือออกและยืนยันจะอยู่กับสามี เสียงร้องไห้และเสียงโวยวายของจันทร์เป็งยังก้องในหัวศรีวัลลาจนบัดนี้ ไม่ใช่แค่ขอความช่วยเหลือให้พาสามีส่งโรงพยาบาล แต่เป็นเสียงร้องบอกให้ช่วยเรียกตำรวจมาจับกัศยะ...ข้อหาพยายามฆ่านายห้างฝรั่ง!

เนื้อนางพูดไม่ออกเมื่อทราบเรื่องราวทั้งหมด นั่นเองคือสาเหตุให้พ่อของเธอขาพิการ ศรีวัลลายังไม่หายคลั่ง แหวลั่นใส่เนื้อนาง ว่าแค่นี้ยังน้อยไป ไม่สาสมกับที่กัศยะต้องระเห็จไปอยู่ในป่าเพื่อหนีการจับกุมของเจ้าหน้าที่ตำรวจ กว่าจะได้กลับออกมาก็หลายปี แถมต้องมาตายเพราะไข้ป่าอีกต่างหาก

สายตาเกลียดชังของศรีวัลลาทำให้เนื้อนางใจเสียมาก แต่ไม่วายแก้ต่างแทนแม่ “แม่จันทร์เป็งจะผิดได้ยังไง ในเมื่อแม่จันทร์เป็งรักแล้วก็ซื่อตรงกับพ่อเนื้อนางคนเดียว แม่นายอย่ากล่าวหาแม่เนื้อนางอีกเลยนะจ๊ะ”

เช่นเดียวกับณไตร สงสารและเห็นใจเมียรัก “แม่ครับ...แม่อย่าเอาความผิดพลาดในอดีตมาตัดสินชีวิตผมกับเนื้อนางเลยนะครับ ความแค้นมันไม่ได้สร้างประโยชน์ แต่มันจะทำลายอนาคตของพวกเราทั้งหมด”

แต่ศรีวัลลาไม่ยอม ตอกกลับเสียงเข้ม “ฉันไม่อโหสิให้ตั้งแต่วันแรกที่เห็นหน้ามัน ยิ่งมันเป็นหลานหมื่นหล้า ฉันยิ่งไม่ลืมว่ามันเป็นลูกนังจันทร์เป็ง หรือแกจะรักมัน...ณไตร...รักจนลืมว่าแม่มันทำให้พ่อแกตาย”

ณไตรเถียงว่ากัศยะไม่ควรมักมากหลายใจ แต่ศรีวัลลาก็ไม่หายโกรธ โทษว่าเป็นความผิดจันทร์เป็งทุกอย่าง ทำให้เธอต้องพบเจอเรื่องแบบนี้ เนื้อนางน้ำตาคลอ พนมมือจะก้มกราบ

“ขอให้เนื้อนางกราบขอโทษแม่นายกับทุกอย่างในอดีต เนื้อนางจะไม่ขออะไรอีกเลย นอกจากแม่นายอย่าจงเกลียดจงชัง อย่ากล่าวโทษแม่จันทร์เป็งของเนื้อนางอีก”

ศรีวัลลาไม่เพียงไม่รับ แต่ผลักเนื้อนางล้มกับพื้น ณไตรถลันไปประคองเมียรัก ส่ายหน้าเซ็งๆเมื่อแม่ประกาศไม่มีวันยกโทษให้เนื้อนาง จันตารีบพาเจ้านายแยกไป ทิ้งอรองค์ซึ่งยืนยันจะอยู่ที่นี่ไว้ เพราะอยากสืบเรื่องแขไข ส่วนม่อนดอยจัดการปล่อยมัดกำปุ้ง โดยมีสร้อยฟ้ากับรัญจวนมาช่วยพยุงออกไป

เนื้อนางร้องไห้โฮอย่างไม่อาย คำฝายสงสารน้อง ถามณไตรเสียงเรียบว่ายังรักเนื้อนางอยู่ไหม

ณไตรสบตาเมียรักแน่นิ่ง “ความรักของฉันกับเนื้อนางเกิดขึ้นด้วยใจบริสุทธิ์ เราไม่เคยรู้เรื่องความบาดหมางของผู้ใหญ่ สิ่งเดียวที่จะลบล้างความเกลียดชัง ความเจ็บปวดได้ก็คือความรัก”

อรองค์อดไม่ได้เอ่ยขึ้น “คุณจะรักกันต่อไปได้ยังไง ในเมื่อแม่นายบอกแล้วว่าจะไม่มีวันให้อภัยเนื้อนาง”

คำพูดครูสาวแทงใจดำอย่างแรง ทุกคนมองหน้ากันเครียดๆ ไม่รู้จะทำยังไงให้ศรีวัลลาเลิกโกรธเนื้อนาง

ooooooo

แม้จะระบายความโกรธไปแล้ว แต่ไฟในใจกลับไม่ลดลง ศรีวัลลายืนกรานจะทำลายและขับไล่เนื้อนางออกจากชีวิตณไตรให้ได้ ส่วนเนื้อนาง ร้องไห้ไม่หยุด เสียใจมากที่จันทร์เป็งถูกประณามทั้งที่ไม่มีความผิดแม้แต่น้อย

เวลาเดียวกัน วันดีสะใจมากที่ศรีวัลลาคลุ้มคลั่ง และจะดีใจมากกว่านี้ถ้าแม่นายสั่งฆ่าเนื้อนาง

“เนื้อนางจะตาย ตำรวจก็จับแม่นายเข้าคุก ณไตรมันก็ต้องเป็นบ้า หิมวัตก็จะเหลือทายาทแค่คุณธรรพ์”

ด้านอรองค์...ไม่ยอมกลับบ้านหิมวัต ปักหลักจะอยู่ที่ปางจนกว่าจะรู้ความจริงเรื่องแขไข แต่ยังตีหน้าซื่อหลอกถามคนอื่นไปทั่ว คำฝายมองมาด้วยความสงสัยระคนหมั่นไส้ อดแขวะถึงแขไขไม่ได้ว่ายึดมั่นกับความรักที่เป็นไปไม่ได้ จนสุดท้ายไม่เหลืออะไรเลย...ทั้งคนรักหรือแม้แต่ชีวิต

คืนเดียวกันที่กระท่อมกลางป่า...ณไตรแวะไปเยี่ยมแขไขเหมือนเคย โดยมีเทพทัตกับแสงคำประกบไม่ห่าง อาการของหญิงสาวไม่ค่อยดีขึ้นนัก เพ้อและตัวสั่นตลอดเวลาจนสามหนุ่มใจไม่ดี แต่ถึงกระนั้นก็ไม่ถอดใจ อย่างไรเสีย...แขไขก็ต้องหายโดยเร็วที่สุดด้วย...ฆาตกรตัวจริงจะต้องไม่ลอยนวลอีกต่อไป

ณไตรกับเทพทัตกลับไปกลางดึกเหมือนทุกครั้ง ทิ้งแสงคำให้ดูแลแขไขเพียงลำพัง แล้วการเสียสละของผู้จัดการหนุ่มก็ไม่สูญเปล่า เมื่อแขไขเริ่มฟื้นความทรงจำได้บ้าง โดยเฉพาะที่ว่าเธอถูกตามฆ่าโดยชายหญิงคู่หนึ่ง!

เช้าวันต่อมา...อรองค์แอบหนีไปตามหาแสงคำที่หายตัวจากปางตลอดคืน ส่วนเนื้อนางกับคำฝายออกไปหาอะไรทานในโรงครัว โดยทิ้งประกายซึ่งตื่นสายให้อาบน้ำแต่งตัวที่เรือน สองสาวคงอารมณ์ดีกว่านี้มาก ถ้าพวกสร้อยฟ้าจะไม่มาหาเรื่องเสียก่อน โดยเฉพาะกำปุ้ง เจ็บใจมากที่เนื้อนางไม่ตายแถมตัวเองยังถูกทำโทษอย่างหนัก คำฝายโกรธแทนน้องรัก ตั้งท่าจะตบให้หายแค้น เนื้อนางพยายามจะห้าม แต่เหมือนคำฝายกับกำปุ้งจะไม่สน

“คิดว่าพ่อเลี้ยงจะคุ้มกะลาหัวได้ล่ะสิ แม่นายไม่ปล่อยพวกแกไว้เป็นเสี้ยนตำใจหรอก โดยเฉพาะแก...เนื้อนาง”

ถ้อยคำท้าทายของกำปุ้งไม่ทำให้เนื้อนางกลัวแม้แต่น้อย คนพูดเสียอีกที่ต้องตัวชา เมื่อหันไปเห็นณไตรยืนกอดอกไม่ห่างจากตรงนั้น สามสาวจอมป่วนรีบขอโทษขอโพยใหญ่ อ้างว่าแค่ล้อเล่น แต่ณไตรไม่เชื่อ

“พอได้แล้ว...ฉันเห็นทุกอย่างที่พวกเธอทำหมดแล้ว คนหน้าไหว้หลังหลอกอย่างพวกเธอ ไว้ใจไม่ได้จริงๆ เลี้ยงเก็บไว้ก็รังแต่จะสร้างความระยำไม่สิ้นสุด ทุกคนฟังไว้ ต่อไปใครเห็นสามคนนี้เข้าใกล้ปาง จับโยนออกไปให้หมด!”

พวกสร้อยฟ้าจะไม่ไป แต่เมื่อณไตรขู่จะยิงทิ้ง เลยรีบลากกันออกไปแทบไม่ทัน คำฝายกับม่อนดอยมองตามด้วยความสะใจ ส่วนเนื้อนางสบตาพ่อเลี้ยงอย่างขอบคุณ ที่เขาเคียงข้างและปกป้องเธอเสมอ

เวลาเดียวกันที่เรือนเนื้อนาง...ประกายกำลังแต่งตัว ไม่รู้เลยว่าภัยร้ายจะมาถึงตัว บุญลือนั่นเอง

ที่ลอบขึ้นเรือนมาพร้อมมีดในมือ เห็นด้านหลังหญิงสาวก็เข้าใจว่าเป็นเนื้อนาง กระชากคอปาดฉับเลือดกระฉูด แต่เมื่อเห็นเป็นประกายชักกระตุกไปทั้งร่างก็รีบวิ่งหนี ทิ้งประกายให้หายใจรวยริน แต่ยังมีสติสุดท้ายจำหน้าบุญลือได้

ooooooo

อรองค์ตามไปจนเจอกระท่อมกลางป่า ที่ซ่อนของแขไขจนได้ แต่ไม่ทันได้รู้ว่าใครอยู่ในนั้น แสงคำก็โผล่มาลากเธอกลับปางเสียก่อน ปิงซึ่งแอบเห็นสองหนุ่มสาวเดินออกห่างจากกระท่อม จึงรีบวิ่งไปบอกบุญลือให้มากำจัดแขไข

ฝ่ายเนื้อนาง...เดินกลับเรือนพร้อมกับคำฝายและม่อนดอย แล้วก็ได้ตกใจหน้าซีด เมื่อเห็นสภาพจมกองเลือดของประกาย ม่อนดอยรีบไปตามคนงานมาช่วย ส่วนเนื้อนางกับคำฝายช่วยกันห้ามเลือดอย่างเร่งรีบ ประกายรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายจับมือเนื้อนาง ค่อยๆพูดว่าบุญลือเป็นฆาตกร ก่อนจะหมดลมไปในที่สุด

เนื้อนางร้องไห้โฮ กอดศพประกายแน่น ก่อนจะพร่ำขอโทษที่ทำให้ต้องมารับเคราะห์แทนแบบนี้ คำฝายพยายามปลอบไม่ให้โทษตัวเอง บุญลือต่างหากที่ฆ่าประกายและต้องรับโทษทั้งหมด สองสาวคงสะอึกสะอื้นอีกนาน ถ้าแสงคำจะไม่เดินนำอรองค์กับม่อนดอยเข้ามาเสียก่อน ผู้จัดการหนุ่มตกใจมาก แต่ยังมีสติ รีบไปตามณไตรมาจัดการเรื่องวุ่นวายที่นี่ ไหนจะแขไขอีกที่อาจตกอยู่ในอันตราย ตราบใดที่บุญลือยังลอยนวล!

ขณะที่ทุกคนตามหาบุญลือ อดีตผู้จัดการกำลังทำร้ายแขไขในกระท่อมกลางป่า โดยมีปิงเป็นลูกมือ แขไขกรีดร้อง ดิ้นรนผลักไสไม่ให้เข้าใกล้ แต่ก็สู้แรงสองหนุ่มไม่ได้ ถูกจับหัวกระแทกพื้นไปหลายที แต่ในความโชคร้าย ก็ถือว่ายังพอมีโชค เมื่อความทรงจำค่อยๆย้อนคืนอีกครั้ง แล้วคราวนี้เธอก็จำได้ว่าบุญลือคือคนผลักเธอตกเหวเมื่อห้าปีก่อน!

บุญลือไม่มีทางปล่อยให้พยานปากเอกคนสำคัญอย่างแขไขรอดไปได้แน่ๆ แต่แขไขก็ทนทายาด คลานหนีและเอาตัวรอดไปได้จนบุญลือกับปิงเริ่มอ่อนแรง เช่นเดียวกับแขไขที่เกือบจะตายอยู่แล้ว ถ้าณไตรจะไม่สังหรณ์ใจบางอย่างและแวะมาดูแขไขเสียก่อน ปิงถูกณไตรยิงตายทันที ส่วนบุญลือตาเหลือก แต่ไม่ยอมแพ้ลากแขไขออกไปนอกกระท่อม หวังใช้เป็นตัวประกันให้หนีรอด ณไตรโมโหมาก วิ่งตามติด ต้องเอาตัวแขไขคืนมาให้ได้

แขไขถูกลากไปถึงปากเหว ณไตรพยายามกล่อมไม่ให้ทำร้ายแขไข แต่บุญลือไม่ใจอ่อน ยิงต้นขาณไตร ผลักแขไขอย่างแรง ก่อนจะเตะเสยปลายคางณไตรอีกรอบ แล้ววิ่งหนีไป โชคดีที่แสงคำมาช่วยทั้งสองทันเวลา แต่ก็เต็มไปด้วยความยากลำบาก เกือบตายกันทั้งหมด ถ้าณไตรจะไม่ฝืนความเจ็บที่ต้นขา ไปช่วยแสงคำดึงแขไขขึ้นจากปากเหว

ด้านเนื้อนาง...เช็ดเลือดและทำความสะอาดร่างประกายอย่างตั้งใจ โดยมีอรองค์ยืนดูไม่ห่าง อดไม่ได้ถามถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น โดยเฉพาะประเด็นที่ว่าอดีตช่างฟ้อนมีความแค้นอะไรกับบุญลือ ถึงต้องตามฆ่ากันแบบนี้

“ไม่มี...ไม่ใช่เรื่องส่วนตัว มันเกี่ยวกับผีแขไข แล้วก็เรื่องห้าปีก่อน เนื้อนางกลับมา บุญลือเลยต้องฆ่าปิดปาก”

อรองค์อ้าปากค้าง ไม่ทันถามอะไร เนื้อนางก็แต่งหน้าแต่งตัวให้ประกายเรียบร้อยเสียก่อน โดยมีคำฝายกับม่อนดอยตามประกบไม่ห่าง อดีตช่างฟ้อนน้ำตาไหลพราก เสียใจและรู้สึกผิดมากที่ประกายต้องมาตายแทนเธอ

“ไม่ต้องหาบ้านใหม่แล้วนะประกาย อยู่ซะที่นี่...พักผ่อนให้สบาย พวกเรารักเธอและจะคิดถึงเธอตลอดไป”

ส่วนณไตร แสงคำและแขไขช่วยกันพยุงกันและกันกลับกระท่อมกลางป่า แขไขยังตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว แต่เมื่อณไตรถามว่านอกจากบุญลือ หญิงสาวปริศนาอีกคนที่ทำร้ายเนื้อนางคือใคร แขไขก็หายตื่น และตั้งหน้าตั้งตาทบทวนความทรงจำ เปิดเผยทุกอย่างโดยไม่ปิดบังว่าหญิงสาวอีกคนก็คือวันดี!

ooooooo

กว่าณไตรจะกลับถึงปางก็ดึกดื่นค่อนคืน เนื้อนางตกใจมาก เมื่อเห็นสภาพพ่อเลี้ยงบาดเจ็บจากการถูกยิงที่ต้นขา แสงคำตามประกบไม่ห่าง ก่อนจะบอกว่าบุญลือเป็นคนทำ และตอนนี้ก็หนีรอดไปได้ ม่อนดอยกับแสงคำจะไปตามคนงานให้ควานหาตัวในป่า แต่ณไตรห้ามไว้ก่อน เพราะอยากจับบุญลือพร้อมกับใครบางคนมากกว่า

อรองค์นิ่วหน้า สงสัยมากว่าใครคือคนร้ายอีกคนที่ณไตรพูดถึง แต่คาดคั้นเท่าไหร่ พ่อเลี้ยงหนุ่มก็ไม่เฉลย

“ผมไม่ปล่อยพวกมันไว้หรอก แต่ตอนนี้ผมขอให้ทุกคนอดทนรอ พรุ่งนี้...ผมจะเอาตัวฆาตกรที่ก่อเรื่องทั้งหมดมาที่นี่ ความเลวร้ายที่อัดแน่นมาตลอดห้าปี จะต้องเปิดเผยความจริงออกมาแน่”

“คุณรู้แล้วว่าเป็นใคร ใครกันที่ฆ่าคุณแขไข ใครกันที่ทำร้ายเนื้อนางเมื่อห้าปีก่อน”

เนื้อนางถามเสียงเครียด แต่ณไตรก็ไม่ใจอ่อน อยากให้ทุกคนเห็นด้วยตาตัวเองพรุ่งนี้มากกว่า

และแล้วเช้าวันใหม่ที่ทุกคนรอคอยก็มาถึง ณไตรกลับไปบ้านหิมวัต ทันได้ยินศรีวัลลาต่อว่าพวกสร้อยฟ้าอย่างเย้ยหยัน ที่บากหน้ามาขอความช่วยเหลือเหมือนทุกครั้งที่ทำงานพลาด

“พวกแกมันทำทุกอย่างเพื่อเงิน เจ้าเล่ห์ ลิ้นสองแฉก แต่ไม่มีสมอง ปัญญาทึบ...ออกไปให้พ้นหน้าฉัน แล้วอย่าเอ่ยชื่อฉัน เพราะถ้าแกเอาความเดือดร้อนมาให้ฉัน ฉันจะไม่ปรานีให้พวกแกเหลือชีวิตไว้สอพลอใครอีก”

สามสาวคนงานจอมป่วนพยายามอ้อนวอนขออยู่ด้วย แต่ก็ต้องหนีกระเจิงเมื่อถูกจันตาไล่เสียงแข็ง โดยมีวันดีมองตามหลังด้วยแววตาขำขัน แอบสะใจเล็กๆที่สามสาวถูกไล่ราวกับหมูหมา แต่สาวใช้เก่าแก่ก็ต้องมาหัวเสีย เมื่อต้องเจออารมณ์เกี้ยวกราดของธรรพ์ที่เมาแอ๋ ในห้อง อาละวาดขับไล่เธอไปให้พ้นหน้า...ไม่ใช่แม่ ก็อย่ามายุ่งกับฉัน!

ฟากณไตรประกาศกร้าวต่อหน้าทุกคนในบ้านหิมวัตว่ารู้ตัวฆาตกรแล้ว และที่เขามาวันนี้ก็เพื่อพาไปพิสูจน์ความจริง ล้างมลทินให้เนื้อนางว่าไม่ได้ฆ่าแขไข ธรรพ์หายเมาแล้วรีบเสนอตัวขอไปด้วย อยากรู้แทบขาดใจว่าใครคือฆาตกรฆ่าแขไข ต่างจากศรีวัลลา ไม่อยากกลับไปเหยียบปางอีก เพราะปักใจเชื่อว่าเนื้อนางคือตัวการเรื่องทั้งหมด

“แขไขก็ตายไปแล้ว ที่แกทำทั้งหมดเพราะแกจะล้างคาวให้เนื้อนาง ทั้งที่มันเป็นชู้กับธรรพ์ต่างหาก”

“ผมกำลังทำให้หิมวัตพ้นความอัปยศ คนตายทั้งคนแต่ฆาตกรยังลอยนวล ไม่ว่าแขไขหรือเนื้อนางก็ไม่ควรต้องเอาชีวิตมาสังเวยความชั่ว หยาบช้าจาก ใครทั้งนั้น ถ้าวันนี้ใครไม่ไปปางกับผม ผมจะถือว่าเป็นหนึ่งในฆาตกร!”

เช้าวันเดียวกันที่เรือนพักณไตร...อรองค์ตามซักแสงคำไม่หยุด จนกว่าเขาจะยอมบอกว่าใครหรืออะไรอยู่ในกระท่อมกลางป่านั่น ผู้จัดการหนุ่มถอนใจเหนื่อยหน่าย แต่สุดท้ายก็แพ้ให้แก่แววตาอยากรู้

“ไหนๆวันนี้ พ่อเลี้ยงก็กำลังจะบอกความจริงทั้งหมดแล้ว ผมจะพาคุณไปเห็นด้วยตาว่าใครอยู่ในกระท่อม”

อรองค์เบิกตาโพลง เมื่อได้เห็นหน้าร่างซอมซ่อคุดคู้ที่มุมห้องในกระท่อม ครูสาวค่อยๆเดินไปหา คุกเข่ากับพื้นและแตะมือที่ร่างนั้นแผ่วเบา แขไขสะดุ้ง เงยหน้าขึ้นมาโดนแสง ทำให้หัวใจของอรองค์แทบหยุดเต้น

“พี่แขของดาว...ดาวคิดถึงพี่แขเหลือเกิน...คิดถึงทุกลมหายใจ”

สรรพนามเรียกตัวเองของครูสาวทำให้แสงคำถึงกับผงะ ไม่อยากจะเชื่อว่าดาวเด่นจะเปลี่ยนไปถึงเพียงนี้ แถมยังไม่ล้มเลิกความพยายามจะตามหาพี่สาวอีกต่างหาก แต่ที่อดสงสัยไม่ได้ คือทำไมเธอถึงไม่เผยตัวจริงตั้งแต่แรก

“ฉันไม่เคยลืมเรื่องที่พี่แขตาย และฉันก็ไม่เคยเชื่อว่าศพที่พบคือพี่แข...ฉันเปลี่ยนชื่อนามสกุลใหม่ ตั้งใจว่าจะต้องกลับมาหาตัวคนฆ่าพี่สาวฉันให้ได้ ไม่ว่ามันจะเป็นใคร มันต้องชดใช้ความผิดที่ทำกับพี่แข”

แสงคำถอนใจยาว ก่อนจะเล่าว่าเจอแขไขเมื่อสองปีก่อน ณไตรเลยให้พักรักษาตัวที่นี่ โดยมีเทพทัตมาดูอาการตลอด พวกเขาทั้งสามดูแลแขไขอย่างดี หวังว่าสักวันเธอจะชี้ตัวฆาตกรได้ ดาวเด่นซาบซึ้งใจมากขอบคุณเขาจากใจจริงที่ช่วยพี่สาวเธอมาตลอด ทั้งที่เธอเคยว่าร้ายเขาไม่น้อย สองหนุ่มสาวคงคุยกันอีกนาน ถ้าแขไขจะไม่รู้สึกตัว และจำหน้าน้องสาวคนเดียวได้เสียก่อน แสงคำ เฝ้ามองสองพี่น้องกอดกันด้วยความยินดี...ดีใจที่พวกเธอ ได้เจอกันอีกครั้ง

ooooooo

ศรีวัลลามองเนื้อนางด้วยสายตาเหยียดหยาม ค่อนแคะเสียงเข้มว่าอดีตช่างฟ้อนเป็นตัวการให้เรื่องวุ่นวายแบบนี้ ณไตรต้องบอกให้แม่หยุดว่าร้ายเนื้อนาง ก่อนจะเล่าเรื่องราวทั้งหมด ตั้งแต่เมื่อห้าปีก่อน ว่าทุกอย่างเป็นแผนการร้ายของคนสองคนที่ไม่เคยมีใครรู้ว่าเกี่ยวข้องกัน...และสองคนนั้นก็คือบุญลือกับวันดี!

เวลาเดียวกันที่กระท่อมในป่า...แสงคำต้องรับศึกหนัก เมื่อบุญลือบุกมาฆ่าแขไข และตั้งท่าจะฆ่าปิดปากทุกคนที่รู้แล้วว่าเขาคือหนึ่งในฆาตกร แต่แสงคำก็เป็นฝ่ายสังหารอดีตผู้จัดการหนุ่มได้ในที่สุด แม้จะสะบักสะบอมก็ตาม

ส่วนวันดี...ฆาตกรอีกคนกลับไม่สะทกสะท้านว่าใกล้ถึงเวลาหายนะของตน เชิดหน้าโต้กลับณไตรว่าจงใจจัดการแขไขเพราะหญิงสาวชาวบางกอกทำตัวเอง บังอาจทำร้ายจิตใจธรรพ์ ทั้งที่เขารักเธอเหลือเกิน

“มันทำให้คุณธรรพ์เสียใจ มันบอกว่ารักณไตร แต่มันให้ท่า มันยอมเป็นเมียคุณธรรพ์จนตั้งท้อง”

“ไม่จริง...แขไขไม่ได้สมยอม ผมข่มขืนเธอ เพราะผมรักเธอ รักทั้งๆที่เธอไม่เคยรักผมเลย ผมขืนใจจนเขาตั้งท้อง แต่เขาไม่ยอมให้ผมเป็นพ่อของอัศดายุ เขาเลือกให้พี่ณไตรเป็นลูกของผม”

ขณะที่พวกแสงคำรีบกลับมาที่ปาง...วันดีกำลังหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง สารภาพว่าสลับลูกของแขไขกับเนื้อนางด้วยมือตัวเอง ณไตรกับเนื้อนางไม่อยากเชื่อว่าลูกชายยังมีชีวิต โกรธวันดีมากที่กล้าโกหกเรื่องร้ายแรงแบบนี้ แต่สาวใช้เก่าแก่ก็ไม่หวั่น ความแค้นที่สั่งสมมานานทำให้สติหลุด โพล่งถึงเรื่องราวในอดีต ว่าตั้งใจสลับทารกให้ศรีวัลลาเลี้ยงลูกเนื้อนาง...สะใภ้ชาวดอยที่แสนจะเกลียดชัง ให้สมกับที่แม่นายใหญ่เคยพรากลูกชายคนเดียวของเธอ!

ในที่สุดความจริงก็ถูกเปิดเผย ว่าลูกชายคนเดียวของวันดีก็คือธรรพ์ กัศยะได้เธอเป็นเมียตอนหนีคดีในป่า เขาจำใจยกธรรพ์ให้เป็นสิทธิ์ของศรีวัลลาตั้งแต่แบเบาะ เพื่อไถ่โทษที่นอกใจศรีวัลลา และเก็บเป็นความลับมาจนบัดนี้ ไม่มีใครรู้ว่าแท้จริงแล้ววันดีคือแม่แท้ๆของธรรพ์ ธรรพ์ถึงกับพูดไม่ออก ต่างจากวันดีที่กางแขนจะโอบกอดลูกชายให้สมรัก

“ธรรพ์...แม่กับน้าบุญลือทำทุกอย่างเพื่อลูก แขไข ไม่เหมาะกับลูก แม่จัดการให้มันตายแล้วโยนความผิดให้เนื้อนาง เพราะมันรู้ว่าลูกกับแขไขมีอะไรกันแม่ทำทุกอย่างเพื่อลูก...ธรรพ์ เรียกแม่สักคำนะลูก”

ธรรพ์ขยับตัวหนีไปยืนข้างศรีวัลลา โวยวายว่าวันดีไม่ใช่แม่ สาวใช้เก่าแก่แทบคลั่ง ประกาศกร้าวจะทำทุกอย่างให้เขากลับคืนสู่อ้อมกอด แต่ทุกอย่างก็ต้องชะงัก เมื่อแสงคำกับดาวเด่นพยุงตัวแขไขเข้ามา อดีตหญิงสาวคนงามชาวบางกอกชี้นิ้วไปทางวันดี ก่อนจะเอ่ยเสียงสั่นว่าคือตัวการ ตีหัวเนื้อนางและร่วมกับบุญลือทำร้ายเธอ

วันดีโกรธจัด คว้ามีดจะแทงแขไข แต่ธรรพ์ถลาเอาตัวรับแทน จนขาดใจตายเสียก่อน หัวใจคนเป็นแม่สองคนแทบแตกสลาย ศรีวัลลาเป็นลม ส่วนวันดีคลุ้มคลั่ง เตลิดไปถึงปากเหว แสงคำกับม่อนดอยตามไปจับตัว แต่วันดีเสียสติไปแล้ว และความเสียใจเรื่องลูกชายก็ทำให้ตั้งใจกระโดดลงเหวฆ่าตัวตายตาม

โศกนาฏกรรมวันนั้นจบลงด้วยน้ำตาของทุกคน ศรีวัลลากลายเป็นคนเซื่องซึมและไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น เนื้อนางตามไปขออโหสิกรรมให้แม่และทุกอย่างที่เคยทำร้ายกัน โดยมีณไตรให้กำลังใจไม่ห่าง และสัญญาจะร่วมสร้างครอบครัวที่อบอุ่นกับเธอตลอดไป ส่วนดาวเด่นตัดสินใจเป็นครูที่ปาง เพื่อดูแลแขไขอย่างใกล้ชิด โดยมี แสงคำช่วยเหลืออย่างดี พร้อมกับพัฒนาความสัมพันธ์ที่ค่อยๆก่อตัว ณไตรกับเนื้อนางเฝ้าดูห่างๆ ยินดีมาก ถ้าทั้งสองจะลงเอยกัน

“ความทุกข์ทั้งหมดที่ได้เจอ มันคือบทเรียนที่ดี ของชีวิต ชีวิตคนเราไม่ยืนยาว อาฆาตโกรธแค้นกันไป ก็เหมือนสุมไฟไว้มอดไหม้ชีวิตตัวเอง แน่ใจหรือเปล่าหนานไตร...ว่าจะไม่โกรธ ไม่แค้นเนื้อนางอีก”

“ผมขอโทษนะเนื้อนาง ที่เคยว่าคุณเพราะเข้าใจผิด ผมหวงคุณมากจนไม่ฟังเหตุผล คุณจะลงโทษผมยังไงก็ได้”

“หัวใจเนื้อนางไม่โกรธคนที่เนื้อนางรักที่สุดหรอกจ้ะ”

ณไตรโอบกอดเนื้อนางด้วยความรักล้นใจ “หนานไตร ของเนื้อนางขอสัญญา ต่อไปนี้...จะไม่มีความแค้น ไม่มีความโกรธ ไม่มีความเกลียดระหว่างเรา หัวใจของหนานไตร จะมีแต่เพลิงรักที่มอบให้เนื้อนางคนเดียว”

ooooooo

- อวสาน -


ละครเพลิงฉิมพลี ตอนที่ 15(ตอนจบ) อ่านเพลิงฉิมพลี ติดตามเพลิงฉิมพลี ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย อธิชาติ ชุมนานนท์,ราณี แคมเปน 11 พ.ย. 2557 08:16 2014-11-13T01:26:17+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ