นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    เพชรตัดเพชร

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    ชาติเดาไม่ผิดว่าเป๊กกี้ต้องเอาวิกผมที่เก็บได้มาส่งตรวจดีเอ็นเอที่ฝ่ายวิจัยของบริษัทเพื่อสืบหาเจ้าของวิกคือใคร เหตุนี้ทำให้ชาติต้องพยายามใกล้ชิดถึงเนื้อถึงตัวเป๊กกี้เพื่อล้วงลึกขโมยผลการตรวจนั้น โดยร่วมมือกับแสบที่เชี่ยวชาญเรื่องเทคโนโลยี

    ไป่หลูรู้เห็นตลอดเวลาและเผลอแสดงความหึงหวงชาติออกมาต่อหน้าแสบ แถมก่นด่าเป็นวรรคเป็นเวร ก่อนจะแกล้งโทร.ไปที่โต๊ะทำงานเป๊กกี้ สั่งมะม่วงแรด 20 กิโล เล่นเอาเป๊กกี้ปรี๊ดแตกตวาดด่าแล้วตัดสายทิ้งทันที

    ชาติได้ยินชัดเต็มสองหู อมยิ้มอย่างรู้ทันว่าไม่ใช่การโทร.ผิด แต่เป็นฝีมือไป่หลู หลังจากปลีกตัวจากเป๊กกี้ มาได้ชาติจึงซื้อมะม่วงไปฝากเธอ คราวนี้สองคนเลยทุ่มเถียงกันยกใหญ่ ก่อนที่แสบจะเข้ามาห้ามศึกแล้วบอกว่าเป๊กกี้ได้ผลตรวจดีเอ็นเอของไป่หลูมาแล้ว ตอนนี้กำลังเช็กกับฐานข้อมูลหาตัวเธออยู่

    “แล้วแกบล็อกไม่ให้ยัยนั่นหาฉันเจอได้มั้ย”

    “นายชาติช่วยแฝงไวรัสของผมเข้าไปในระบบแล้ว ทำไมจีเนียสอย่างผมจะทำไม่ได้”

    พูดจบแสบก็รัวนิ้วมือบนแป้นคีย์บอร์ดดำเนินการจนสำเร็จในเวลาอันรวดเร็ว ทำให้เป๊กกี้ไม่พบข้อมูลของไป่หลู สร้างความหงุดหงิดหัวเสียให้เธออย่างมาก ก็พอดีมาดามหลุยส์ให้คนมาตามเป๊กกี้ไปพบด่วน

    ชาติเองก็ต้องรีบกลับมาเช่นกันเพื่อไม่ให้พวกอีกาสงสัย แต่กว่าจะกลับออกไปได้ก็ต่อล้อต่อเถียงกับไป่หลู อีกยก เพราะเขาชอบกระเซ้าเย้าแหย่ แต่อีกฝ่ายกลับคิดเป็นจริงเป็นจังด้วยความหมั่นไส้

    ooooooo

    วันรุ่งขึ้นชาติตั้งใจไปพบยอดที่ยังพักรักษาอาการป่วยอันเนื่องมาจากผลข้างเคียงการฉีดโคคิโนเข้าร่างกาย แต่พอเขามาถึง ยอดไม่พูดพร่ำทำเพลงพยายามจะเล่นงานชาติเหมือนเดิม ทั้งที่ร่างกายตัวเองยังไม่เต็มร้อย

    แต่เพราะชาติมีรัศมีไว้คอยต่อรองทำให้ยอดไม่กล้าบุ่มบ่ามมากนัก ถึงกระนั้นยอดก็ซัดชาติจนปากแตก ส่วนชาติก็ไม่ยอมโดนกระทำฝ่ายเดียว ตอบโต้ไม่น้อยไปกว่ากันแถมยังเอารัศมีที่อยู่ในกำมือมาข่มขู่เพื่อให้ยอดเลิกบ้าเสียที

    ก่อนสองหนุ่มจะปะทะกันอีกยก เป๊กกี้เข้ามาขัดจังหวะเสียก่อน เธอคาดคั้นด้วยความสงสัยว่าทำไมพวกเขาต้องมีเรื่องกัน ชาติกับยอดชะงักมองหน้ากันเขม็งอย่างไม่ค่อยไว้ใจกันและกัน ชาติกลัวยอดจะปากโป้งพูดเรื่องตนคิดทรยศพวกอีกา ขณะที่ยอดก็หวั่นใจว่าชาติจะทำให้รัศมีได้รับอันตราย

    “ว่ายังไงล่ะชาติ มีปัญหาอะไรกัน ถ้าฉันไม่เข้ามาคงได้ฆ่ากันตายไปแล้ว”

    “ไม่มีอะไรหรอกเป๊กกี้ ผมก็แค่มาเยี่ยมเพื่อน ทักทายกันประสาเคยร่วมฝึกกันมาตั้งแต่ที่เกาะอีกาก็แค่นั้น”

    “ทักทายกันเนี่ยนะ อย่างกับจะฆ่ากัน”

    “ผมทักทายกันอย่างนี้ประจำ ไม่เชื่อก็ถามไอ้ยอดดู”

    ยอดมองชาติเขม็ง เป๊กกี้เพ่งเล็งยอดด้วยความสงสัย ชาติลอบพูดไม่ออกเสียงว่ารัศมีพร้อมทำท่าเชือดคอให้เห็น ยอดเจ็บใจแต่จำยอมเออออว่าเป็นการฝึกฝีมือปกติของตนกับชาติ เปรียบเหมือนมีดที่ต้องลับบ่อยๆถึงจะคมพร้อมใช้งานได้ทันทีเวลาเจอศัตรู

    “ถ้าสู้กันซึ่งๆหน้าสนุกแน่ แต่ถ้าเจอพวกแทง ข้างหลังล่ะก็...ต้องจัดหนักให้เหมือนกัน”

    พูดแล้วชาติยิ้มยั่วยอด สองคนมองกันเขม็งต่างเข้าใจความหมายของคำพูดกันเองดี แต่พอเห็นเป๊กกี้เริ่มแปลกใจ ชาติเลยดึงความสนใจเข้าไปโอบเอวเธอจะแนะนำให้ยอดรู้จัก แต่ต้องชะงักเพราะยอดชิงพูดเสียก่อน ตนรู้ว่าเธอเป็นใคร

    “ประวัติของเธอ ฉันก็อ่านมาหมดแล้ว...ยอด พวกเธอเป็นยมทูตที่มาดามยอมรับฝีมือ คำสั่งด่วนคราวนี้มาดามถึงต้องให้ฉันมาตามเอง”

    สองหนุ่มแปลกใจและตามเป๊กกี้ไปพบมาดามหลุยส์กับไตร ก่อนจะได้รับรู้เรื่องมานพถูกฟิเดลโรจับตัวไปทรมาน โดยส่งคลิปมายืนยันแถมพูดจาเยาะเย้ยมาดามหลุยส์ต่างๆนานา จนมาดามโกรธมากสั่งชาติกับยอดไปจัดการพวกฟิเดลโรให้หมดอย่าให้เหลือกลับคิวบาแม้แต่คนเดียว

    “แล้วมานพล่ะครับมาดาม” ไตรถาม

    “ก็แค่หัวหน้าหน่วยปฏิบัติการ ยังไงเธอก็ยังเป็นผู้อำนวยการ KCAS อยู่ ไว้ค่อยตั้งคนของเราเข้าไปแทน”

    “แต่ผมไม่เห็นด้วยครับมาดาม มานพเป็นสายลับสองหน้าให้เรามาตลอด การที่ฟิเดลโรได้ตัวมันไปคงไม่ใช่แค่ต้องการอวดว่ามันเล่นงานเราเมื่อไหร่ก็ได้แค่นั้นแน่”

    “ก็เพราะว่ามานพรู้มากเกินไปไง ถึงไม่สมควรมีชีวิตอยู่ต่อไป”

    “แต่ผมเห็นด้วยกับหัวหน้าครับมาดาม ถ้าฟิเดลโรจะฆ่ามานพแล้วส่งชิ้นส่วนมาเย้ยให้มาดามเจ็บใจมันก็ทำได้ เพราะมันเป็นคนแบบนั้น แต่ที่ยังไม่ฆ่ามานพเพราะมันต้องเอาตัวไว้สอบสวนล้วงความลับของเรา”

    มาดามหลุยส์ฟังชาติแล้วนิ่งไป ไตรช่วยย้ำให้มาดามคิดอีกที

    “ยังไงเราก็ต้องเก็บมานพอยู่แล้วครับมาดาม แต่ยังไม่ใช่ปฏิบัติการนี้ เราต้องชิงตัวกลับมาก่อนแล้วถามให้รู้ว่ามันปากพล่อยพูดเรื่องอะไรของเราไปบ้าง”

    “เธอจัดการไปตามนั้นเลยไตร วางแผนปฏิบัติการให้ชาติกับยอดรีบลงมือ”

    ไตรรับคำแล้วพยักหน้ากับสองหนุ่มให้ตามออกมา ชาติเดินรั้งท้าย มาดามเรียกเขาไว้โดยที่ไตรไม่รู้เห็น แต่ยอดได้ยินเต็มๆ
    “เดี๋ยวก่อนชาติ ฉันอยากคุยกับเธอส่วนตัว ตามไปพบฉันที่ห้องด้วย”

    ยอดสงสัย ชาติมองยอดแล้วกระซิบเสียงแผ่วชื่อรัศมีเพื่อเตือนให้ยอดอยู่เงียบๆเอาไว้ แล้วครู่ต่อมาชาติก็เข้าพบมาดามตามลำพัง

    “เธอคงสงสัยหลายอย่างจากที่ได้ยินฟิเดลโรพูดถึงฉันในคลิปเมื่อกี้”

    “หน้าที่ของผมไม่มีสิทธิ์สงสัยมาดามครับ”

    “เธอน่าจะรู้ได้แล้วนะว่าที่ฉันจัดการกับชีวิตเธออยู่ตอนนี้ ฉันไม่ได้มองเธอเป็นแค่อีกายมทูตเท่านั้น”

    มาดามขยับเข้าใกล้ชาติชนิดตัวแทบติด มองใบหน้าเขานิ่งเนิ่นนานด้วยความคิดถึงอดีต

    “ยิ่งเวลาที่ฉันมองหน้าเธอ ฉันยิ่งเห็นถึงความพิเศษที่เธอมีมากกว่าคนอื่น ฉันถึงต้องส่งจอห์นกับเฉินไปช่วยเธอกลับมา”

    มือเธอเริ่มลูบใบหน้าเขา สัมผัสนั้นทำให้ใจเธอสั่นโหยหาอดีต แต่ชาติกลับรู้สึกแปลกใจรีบจับมือเธอไว้

    “ขอโทษครับมาดาม ผมถูกฝึกมาให้ทำตามคำสั่งของมาดามทุกอย่าง แต่สำหรับเรื่องนี้...”

    “ทำไม ถ้าฉันจะสั่งให้เธอถอดเสื้อผ้าฉันแล้วกอดจูบ ลูบฉัน ทำให้ฉันมีความสุขอย่างที่ผู้หญิงคนหนึ่งต้องการ เธอจะปฏิเสธไม่ทำตามคำสั่ง” ชาตินิ่งเงียบ มาดามหลุยส์หัวเราะเบาๆ ก่อนอธิบาย “ฉันไม่สั่งแบบนั้น หรอกชาติ ความต้องการกับความรักมันต่างกัน สิ่งที่ฉันอยากได้จากเธอไม่ใช่แค่ความต้องการ แต่เป็นความรัก”

    ชาติชะงัก มองหน้ามาดามหลุยส์อย่างคาดไม่ถึง

    ooooooo

    ยอดกำลังเตรียมอาวุธทั้งปืนและเครื่องกระสุนใส่กระเป๋า ระหว่างนั้นไตรเข้ามาไม่เห็นชาติจึงถามหา ยอดบอกว่ามาดามเรียกเข้าไปคุยกันตามลำพัง ไตรนิ่งไปอย่างแปลกใจเพราะเป็นมือขวาแต่กลับไม่รู้เรื่อง

    “น่าแปลกนะครับ ขนาดหัวหน้าเป็นมือขวายังไม่รู้ว่ามาดามเรียกไอ้ชาติไปคุยอะไร”

    โดนยอดจี้จุด ไตรถึงกับชักสีหน้าไม่พอใจ สั่งห้ามอย่าสอดรู้สอดเห็นให้มาก ไม่งั้นเขาจะเจ็บตัวอีก

    ผมไม่ได้อยากยุ่งหรอกครับ แต่มีหลายคนรวมทั้งผมที่อยากเป็นอีกามาตลอด ไม่เหมือนไอ้ชาติที่ก่อแต่เรื่อง ไม่เคยแสดงความจงรักภักดีให้เห็น แต่กลับข้ามหน้าข้ามตาคนอื่น รวมทั้งหัวหน้า”

    ไตรโมโหเข้ามากระชากคอเสื้อยอดเตือนให้ระวังปาก ที่นี่วัดค่ากันด้วยฝีมือไม่ใช่ฝีปาก

    “แต่คนอย่างไอ้ชาติมันไม่สมควรถูกมาดามส่งเสริมนะครับหัวหน้า เพราะว่ามัน...” ยอดเกือบหลุดปากพูดเรื่องชาติวางแผนทรยศแต่นึกได้ว่ารัศมียังอยู่ในมือเขาจึงเปลี่ยนใจ

    “ว่าไง ไอ้ชาติมันทำไม”

    “เปล่าครับหัวหน้า ไม่มีอะไร แค่ที่ผมบอกไป ฝีมือไอ้ชาติมันไม่ได้ดีถึงขนาดที่จะได้รับการสนับสนุนให้ขึ้นมาเทียบเท่าหัวหน้า”

    “แกไม่ต้องเอาฉันไม่เปรียบเทียบกับใคร ทำงานของแกให้ดีก็พอ”

    “ครับ...หัวหน้าพูดถูกเรื่องวัดค่ากันที่ฝีมือ สักวันผมจะทำให้เห็นว่าผมเหนือกว่าไอ้ชาติ” ยอดลั่นวาจาอย่างมุ่งมั่น...

    เวลาเดียวกันนั้นมาดามหลุยส์กำลังบอกรักชาติ เพราะเขาเป็นคนพิเศษสำหรับเธอ ตั้งแต่วันที่เขาถูกเลือกให้มารับการฝึกเป็นอีกา

    “ทำไมผมถึงพิเศษกว่าคนอื่นครับ”

    “ฉันยังบอกตอนนี้ไม่ได้ รู้แค่ว่าฉันสร้างเธอขึ้นมาเพื่อให้เธอร่วมเดินทางไปกับฉัน ตอบฉันมาสิชาติ เธอจะอยู่เคียงข้างฉันในวันที่ฉันไปถึงเป้าหมาย”

    “เป้าหมายของมาดามคือทำลายประเทศไทยด้วยโคคิโนแล้วสร้างมันขึ้นมาใหม่ให้เป็นอย่างที่มาดามต้องการ”

    “ใช่...เพราะประเทศนี้มันอ่อนแอมาตลอด มันถึงเวลาแล้วที่จะต้องถูกทำลายทิ้งเพื่อสร้างขึ้นมาใหม่ให้แข็งแกร่งกว่าเดิม เราจะต้องมีปากเสียงบนเวทีโลก ไม่ใช่แค่พูดให้คนอื่นได้ยิน แต่ทุกคนต้องรับฟังและทำตามเรา”

    ชาติตกใจกับสิ่งที่มาดามคิดเอาไว้ เพราะถ้าเป็นตามนั้นคนบริสุทธิ์จำนวนมากต้องตายกันเป็นเบือ แต่เขาเก็บซ่อนความรู้สึก ฉลาดพูดเอาใจเธอ

    “ผมเข้าใจแล้วครับมาดาม เราจะเดินหน้าไม่ได้ถ้ามีแต่คนอ่อนแอเป็นตัวถ่วง ความฝันนั้นของมาดามผมจะเติมเต็มให้เอง รวมทั้งความรักที่มาดามมอบให้ผมด้วย”

    พูดจบเขาโอบเอวเธอมาแนบชิด มาดามยิ้มพอใจ หวนนึกไปถึงใครคนหนึ่ง

    “ชาติ...ฉันมองเธอไม่ผิดจริงๆ ถึงเธอจะเหมือนเขามากแต่เธอก็แตกต่างจากเขามากเหมือนกัน”

    ชาติสงสัยว่าเขาคนนั้นคือใคร มาดามไม่ตอบ บอกเพียงว่าชาติจะรู้ทุกอย่างที่อยากรู้เมื่อเราเดินไปถึงฝันนั้นด้วยกัน

    มาดามโน้มคอชาติลงมาจะจูบ ชาติจำยอมเพื่อให้เธอตายใจ ริมฝีปากของทั้งคู่ใกล้กันจนเกือบสัมผัส แต่เสียงเคาะประตูดังขัดจังหวะโดยไตร มาดามผละออกจากชาติทันที

    “ไปทำงานของเธอได้แล้ว เก็บเรื่องนี้ไว้แค่เราสองคน หลังจากจัดการกับมานพแล้วฉันจะแต่งตั้งให้เธอขึ้นมาเป็นหัวหน้าหน่วยปฏิบัติการ KCAS แทน”

    ชาติรับคำแล้วเดินออกไปเจอไตรตรงหน้าห้อง ไตรอยากรู้ว่ามาดามเรียกเขามาคุยอะไร ชาติทำตามมาดามสั่งบอกไตรว่าไม่มีอะไร แต่อีกฝ่ายไม่เชื่อ

    “จะไม่มีอะไรได้ยังไง”

    “หัวหน้าก็ถามมาดามเอาเองแล้วกันครับ ผมมีหน้าที่ทำตามคำสั่ง”

    ไตรไม่พอใจแต่ไม่ทันทำอะไรมาดามหลุยส์ก็ออกมาปรามแล้วตอบคำถามเอง

    “ฉันเรียกมาถามเรื่องปฏิบัติการคราวที่แล้ว เธอเตรียมแผนส่งพวกเขาไปจัดการกับพวกฟิเดลโรเสร็จรึยัง”

    “เรียบร้อยแล้วครับมาดาม”

    “ไปได้แล้วชาติ”

    ชาติก้มหัวให้มาดามหลุยส์แล้วเดินออกไปอย่างไร้พิรุธ ส่วนมาดามเบนความสนใจของไตรด้วยการให้รีบติดต่อแองจี้ให้ตนด้วย

    ooooooo

    ชาติเข้ามาเอาอาวุธจัดเตรียมใส่กระเป๋าพร้อมเดินทาง ระหว่างนั้นเป๊กกี้เอาแฟ้มเอกสารสรุปแผน ปฏิบัติการจากไตรมาให้พร้อมย้ำเตือนด้วยความเป็นห่วงเขา

    “งานนี้เธอต้องระวังตัวหน่อยนะชาติ ขนาดมานพเป็นถึงหัวหน้าหน่วย KCAS ยังพลาดถูกพวกฟิเดลโรจับตัวเอาไปได้ งานนี้มันคงเตรียมรับมือเอาไว้หนักแน่”

    “มาดามรู้ว่าส่งผมไปแล้วต้องเจออะไร ไม่งั้นคงไม่มั่นใจส่งผมไป”

    “ฉันก็คิดเหมือนมาดาม ฝีมือเธอยังไงก็เอาตัวรอดได้ แต่อย่าประมาท รู้ไว้ด้วยนะว่าฉันรอเธอกลับมา”

    เป๊กกี้กอดเอวชาติอย่างอาวรณ์ ชาติไม่อาจใจร้ายกับเธอได้ หอมหน้าผากเธอเบาๆ แค่นี้เป๊กกี้ก็แทบละลาย

    “ขอบคุณนะเป๊กกี้ ยังไงผมก็ต้องกลับมา เพราะที่นี่ยังมีอีกหลายเรื่องรอให้ผมต้องจัดการ”

    “หนึ่งในนั้นต้องจัดการฉันด้วยใช่ไหม”

    ชาติยิ้มรับ เป๊กกี้ตีความเข้าข้างตัวเองหอมแก้มเขาฟอดใหญ่ บอกให้รางวัลไว้ก่อน กลับมาแล้วจะจัดให้ชุดใหญ่ พอหญิงสาวกลับออกไป เสียงยอดแขวะขึ้นข้างหลังฉากกั้น

    “ขยันบริหารเสน่ห์หลอกให้ผู้หญิงตายใจแบบนี้นี่เอง ไอ้นกสองหัวอย่างแกถึงไม่ถูกจับได้ซะที”

    “เพิ่งรู้ว่าแกเป็นพวกชอบถ้ำมอง เข้าข่ายโรคจิตแบบนี้กลับบ้านไปเถอะ อย่าออกมาเพ่นพ่านเกะกะคนอื่นเลย”

    “ไอ้ชาติ!...หัวหน้าไตรเขาสงสัยแก ถ้าฉันพูดออกไปกระโปรงผู้หญิงที่แกเอาไว้คลุมหัวก็ช่วยแกไม่ได้หรอกโว้ย”

    “แต่ฉันเจอหัวหน้าแล้ว...เขาไม่ได้พูดอะไรนี่หว่า แสดงว่าแกก็ไม่ได้พูด”

    ยอดโมโหชักมีดพุ่งเข้าไปจ่อคอชาติที่ยิ้มรับไม่สะทกสะท้าน

    “ยั่วให้แกโมโหนี่มันสนุกจริงๆว่ะ”

    “แต่อย่ายั่วจนฉันหมดความอดทนก็แล้วกัน”

    “อย่าเพิ่งหมดความอดทนง่ายๆสิวะไอ้ยอด ยังเหลือเวลาอีกชั่วโมง ก่อนต้องไปปฏิบัติการตามคำสั่งมาดาม แกควรได้รางวัลที่ปิดปากเงียบไม่รายงานเรื่องฉันด้วยการได้เจอรัศมีสัก 3 นาที แต่แกต้องตามฉันให้ทัน ไม่งั้น 3 นาทีที่มีความหมายของแกจะหายวับไปกับตา”

    ขาดคำชาติแย่งมีดจากมือยอดมาจ่อคอเขา แล้วปักมันลงที่โต๊ะก่อนแบกเป้อาวุธออกไปบิดมอเตอร์ไซค์พุ่งจากลานจอดรถสู่ถนนใหญ่ คล้อยหลังไม่นานยอดในชุดปฏิบัติการเช่นเดียวกันก็เร่งเครื่องมอเตอร์ไซค์อีกคันไล่ตามเสียงดังกระหึ่ม

    ooooooo

    ขณะที่ชาติบิดมอเตอร์ไซค์นำหน้ายอดไปนั้น เขาสื่อสารส่งข่าวให้พวกเชิดศักดิ์รู้ว่ามาดามหลุยส์ให้ตนไปช่วยมานพจากพวกฟิเดลโร และแน่นอนว่าถ้าช่วยมาได้มานพต้องถูกฆ่าตาย แต่เชิดศักดิ์ยอมไม่ได้จะส่งไป่หลูตามไปปฏิบัติภารกิจซ้อนกับชาติพาตัวมานพกลับมาให้ตน

    “ผมนึกอยู่แล้วว่าท่านต้องคิดแบบนี้ เห็นด้วยครับ มานพต้องมีประโยชน์กับทางเราแน่ แต่ตอนนี้ผมต้องขอให้ทางท่านช่วยผมจัดการกับไอ้ยอดก่อน ไอ้ยอดควรได้รางวัลที่ปิดปากเรื่องผม ท่านเป็นธุระจัดการให้ผมด้วย”

    เชิดศักดิ์ตกลงตามที่ชาติขอ แล้วให้ไป่หลูพารัศมีออกไปพบยายของยอดที่ตัวเองพามาที่ตึกร้าง ก่อนที่ชาติจะพายอดมาสมทบแต่ไม่ยอมให้ได้พูดคุยกับรัศมีและยาย แค่ให้ส่องกล้องมองดูอยู่ห่างๆ ฟังการสนทนาของสองคนซึ่งชาติกับไป่หลูร่วมมือกัน

    เมื่อยายสงสัยว่าคนที่พาตนมาเป็นใคร รัศมีจำเป็นต้องโกหกว่า

    “เพื่อนหนูเองจ้ะ ยายไม่ต้องห่วงนะจ๊ะ หนูปลอดภัยดี แล้วก็คิดถึงยายเหลือเกิน”

    “โถ...คนดีของยาย ยายก็คิดถึงหนู ตั้งแต่วันที่หนูหาที่อยู่ให้ยายแล้วหนูก็หายไป ยายก็เฝ้าแต่ไหว้พระขอพรให้หนูปลอดภัย ขอให้ได้เจอเจ้ายอด”

    “ขอบคุณจ้ะยาย เรื่องยอดเพื่อนหนูเขาบอกว่าขอให้เราอดทนรอแล้วเราจะได้เจอยอดแน่ๆ”

    “จริงเหรอ”

    “จ้ะยาย เขารับปาก”

    “งั้นก็ดีสิ ยายคิดถึงเจ้ายอดเหลือเกิน ป่านนี้มันจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้”

    “หนูพยายามถามเขาว่ายอดเป็นยังไงบ้าง แต่เขายังบอกหนูไม่ได้ เขาขอแค่ให้ทำตามที่เขาบอก แล้วยอดจะกลับมาหาเรา”

    “แล้วหนูคิดว่าพวกเขาไว้ใจได้รึเปล่า”

    “หนูเพิ่งเจอพวกเขา ยังไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นใคร แต่เขาก็ดีกับหนู ช่วยชีวิตหนูไว้”

    “งั้นเราก็ไม่มีทางเลือกอื่น ถ้าเขารู้ว่าเจ้ายอดอยู่ที่ไหน เราก็ต้องทำตามที่เขาบอก จะให้ยายทำอะไรก็บอกมาเลย ยายทำให้ได้ ขออย่างเดียวขอให้ได้เจอเจ้ายอดอีก”

    “จ้ะยาย...หนูก็คิดถึงยอดเหลือเกินค่ะ”

    ยอดได้ยินทุกคำของสองคนที่เขารักสุดหัวใจ เขาปัดกล้องส่องทางไกลทิ้งจะออกจากตรงนั้นไปหา แต่กลับเจอชาติเอาปืนจ่อ

    “จำได้ไหมที่เกาะอีกา ฉันเคยขอความร่วมมือกับแก เหตุผลที่ฉันต้องทำลายองค์กรนี้ก็เพราะฉันไม่อยากเห็นคนดีๆต้องเป็นเหยื่อ”

    “อย่าขวางฉัน”

    “แกได้ยินแล้วนี่ไอ้ยอด คนที่แกรักทั้งสองคนเขากำลังรอแกกลับไปหา ถ้าแกกลับตัวมาร่วมมือกับฉันแกจะได้กลับไป”

    “แกคิดว่าองค์กรอีกาทำลายได้ง่ายๆขนาดนั้นเลยเหรอ”

    “ฝีมืออย่างแกถ้าร่วมมือกับฉันก็เป็นไปได้”

    “ไม่มีทาง แค่คิดเป็นศัตรูกับมาดามความฉิบหายก็มารออยู่ตรงหน้าแล้ว ฉันไม่เอาชีวิตของรัศมีกับยายมาเสี่ยงแน่”

    “งั้นแกก็ยังยืนยันว่าแกจะขัดขวางฉัน”

    “แกคือบันไดที่จะทำให้ฉันขึ้นไปเป็นที่หนึ่งขององค์กร นั่นแหละคือทางเดียวที่ฉันจะทำให้รัศมีกับยายปลอดภัยและมีชีวิตที่สุขสบาย มีแต่คนเข้ามารอกราบเท้า”

    “งั้นฉันก็คงให้แกเจอรัศมีไม่ได้อีก จำไว้ว่าชีวิตแกไม่ได้ห่วยเพราะคนอื่นทำ แต่แกนั่นแหละที่ทำเอง”

    “แกหยุดฉันไม่ได้หรอกไอ้ชาติ”

    ยอดดุดันเอาเรื่อง ขยับให้หน้าไปจ่อปากกระบอกปืนในมือชาติอย่างไม่กลัวตาย แล้วฉวยโอกาสตอนชาติชะงักยื้อแย่งปืน สองคนงัดแรงกันไปมาหันปากกระบอกปืนใส่กันจนยอดลั่นไกเปรี้ยง! กระสุนเฉียดหน้าชาตินิดเดียว ยอดฉวยจังหวะนั้นกระแทกชาติอย่างแรงแล้ววิ่งออกไปทันที

    เสียงปืนที่ชาติกับยอดยิงกันดังแว่วถึงหูรัศมีกับยายเอียด สองคนตกใจ ขณะที่ไป่หลูเห็นท่าไม่ดีเร่งรัศมีให้รีบไปเพื่อความปลอดภัย แต่เธอลังเลเพราะห่วงยายของยอด

    “ไม่ต้องห่วงยาย...ขอแค่รับปากว่าเราจะได้เจอยอด ยายยอมทุกอย่าง” ท้ายประโยคยายวิงวอนไป่หลู

    หญิงสาวรับปากแล้วพารัศมีออกไปจากตรงนั้น ขณะที่เชิดศักดิ์เข้ามาพายายของยอดแยกไปคนละทาง...

    ยอดวิ่งอย่างไม่คิดชีวิตลงจากตึกเพื่อไปหารัศมีกับยาย แต่ถูกชาติที่ไล่ตามหลังยิงดักไว้ ยอดยิ่งไม่พอใจหันมายิงตอบโต้จนชาติต้องถอยร่นหลบ ก่อนจะกระโจนพุ่งเข้าใส่ล้มลงด้วยกันทั้งคู่แล้วแลกหมัดกันอย่างไม่มีใครยอมใคร

    ยอดปัดป่ายรับหมัดของชาติได้แล้วยันร่างเขากระเด็นออกจากตัวก่อนลุกขึ้นวิ่งสุดกำลัง แต่กระนั้นก็ยังไม่ทันรัศมีที่นั่งรถออกไปกับไป่หลูแล้ว แถมชาติยังตามมาเอาปืนจ่อหัวเขาอีก

    “พอได้แล้วไอ้ยอด นี่อาจจะดีสำหรับรัศมีแล้วก็ได้ เพราะถ้าเธอรู้ว่าแกเป็นไอ้ฆาตกรที่สนับสนุนให้คนดีๆต้องตายกันครึ่งค่อนประเทศ เธอคงรับไม่ได้”

    “ชีวิตของฉัน ฉันเลือกเอง แกไม่ต้องยุ่ง”

    “งั้นในเมื่อแกเลือกทางเป็นศัตรูกับฉัน มันก็ต้องลงเอยแบบนี้”

    “ระวังตัวแกไว้ให้ดีไอ้ชาติ อย่าพลาดขึ้นมาแล้ว กัน” ยอดอาฆาตแล้วผลักชาติอย่างแรงก่อนเดินกลับไปอย่างหัวเสีย

    ooooooo 

    หลังจากนั้นไม่นาน สองหนุ่มก็ไปถึงจุดนัดหมายซึ่งเป็นลานจอดของสนามบินเอกชนแห่งหนึ่งที่ไตรกับเป๊กกี้รออยู่ใกล้เครื่องบินเล็กพร้อมนักบินคนหนึ่ง

    “พวกแกหายหัวไปไหนมา ถึงมาไม่ตรงเวลานัด” ไตรตวาดเสียงเขียวใส่สองหนุ่ม ยอดเหลือบมองชาติแวบหนึ่งก่อนโยนเผือก

    “ขอโทษครับหัวหน้า ไอ้ชาติมันอธิบายได้ครับ”

    ปรากฏว่าชาติเตรียมการมาดีตอบได้ทันที “ผมไปหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับพวกฟิเดลโรมาครับ”

    “ข้อมูลทุกอย่างฉันให้เป๊กกี้เอามาให้แล้วไม่ใช่เหรอ”

    “ครับ...ผมศึกษาแล้ว แต่ปฏิบัติการครั้งนี้มาดามคาดหวังความสำเร็จ ห้ามผิดพลาดเด็ดขาด ผมถึงต้องพร้อมรับมือให้มากที่สุด”

    “เรื่องนั้นแกไม่ต้องห่วง มาดามส่งแองจี้ให้เป็นสายลับคอยประกบฟิเดลโรอยู่ แองจี้จะคอยส่งข้อมูลมาให้...แกกับไอ้ยอดคอยฟังคำสั่งให้ดีก็แล้วกัน”

    สองหนุ่มรับคำพร้อมกัน ไตรพยักหน้าให้นักบินขึ้นเครื่องบินเล็กเตรียมพร้อมนำเครื่องออก ส่วนเป๊กกี้เอาร่มชูชีพที่เตรียมไว้เข้ามายื่นให้ยอดกับชาติ

    “เครื่องบินจะพาพวกเธอไปจุดปล่อยตัวที่แคมป์ใหม่ของฟิเดลโร ข้อมูลที่ได้มาล่าสุดจากแองจี้เตือนมาว่ามันสั่งเพิ่มกำลังทหารรับจ้างมาจากทั่วโลก พร้อมตั้งป้อมสู้เราเต็มที่”

    “มันเรียกระดมคนได้เร็วแบบนี้ แสดงว่ามันเตรียมการมานานแล้ว”

    “ฟิเดลโรเป็นราชาค้ายาเสพติดอันดับโลก ทุนกับอิทธิพลมันหนาอยู่แล้ว มาดามเลยสั่งให้จอห์นกับเฉินเตรียมทีมอีกาทุกคนไว้สนับสนุนพวกเธอ”

    “ขอบใจนะเป๊กกี้” ชาติส่งยิ้มให้หญิงสาวแล้วเตรียมขึ้นเครื่องบินเล็กไปกับยอด พอก้าวขึ้นเครื่อง สองหนุ่มสนทนากันผ่านวิทยุครอบหู

    “แกแน่มากนะไอ้ชาติ ไม่มีใครอ่านแกออกว่าแกคิดอะไรอยู่”

    “มีสิ...แกไง แต่ถ้าแกพูดก็อย่างที่เห็นกันแล้ววันนี้”

    “งั้นแกก็ต้องรู้ดีว่าฉันจะจับตาดูแกตลอดเวลา”

    “ภารกิจนี้เหมือนยื่นขาเดินลงนรกไปก้าวหนึ่งแล้ว ถ้าแกมัวแต่เดินตามหลังคอยจับตาดูฉันอย่างเดียว ฉันว่าแกเละแน่ เพราะฉะนั้นระวังตัวเองไว้ก่อนเถอะไอ้ยอด”

    “ฉันมันพวกมีความสามารถพิเศษทำได้ทั้งสองอย่างพร้อมกันในเวลาจำกัด รู้ไหมว่าอย่างที่สามคืออะไร”

    ชาติสีหน้าสงสัย ยอดยิ้มเหี้ยมเค้นเสียงตอบว่า “ฆ่าแกไง” ชาติไม่มีท่าทีตกใจ อ่านแววตาก็รู้ว่าไอ้บ้านี่มันทำอย่างที่พูดแน่ถ้าตนเผลอ

    ผ่านไปไม่นาน พวกเชิดศักดิ์ก็รู้พิกัดของชาติ ไป่หลูจึงเตรียมติดตามไปร่วมมือกับชาติช่วยมานพจากพวกฟิเดลโร

    เครื่องบินเล็กบินอยู่เหนือเมฆมุ่งหน้าไปยังจุดปล่อยตัวชาติกับยอด สองหนุ่มต้องกระโดดร่ม ยอดลงตรงจุด แต่ชาติพุ่งออกนอกทิศทางตามแผนของตนแล้วเก็บร่มชูชีพซ่อนไว้ในดงข้าวโพดสูงท่วมหัว

    ยอดอยู่อีกมุมไกลกันค่อนข้างมาก เก็บซ่อนร่มไว้เช่นกันก่อนจะออกเดินมองหาชาติพร้อมเสียงบ่นเจ็บใจที่ตัวเองเสียรู้

    “ไอ้ชาติ...หายไปไหนวะ ที่แท้มันก็วางแผนชิ่งเอาไว้แต่แรก...โธ่โว้ย!”

    เสียงรถจี๊ปดังทางทิศที่ชาติอยู่ เขาซุ่มมองพวกลูกน้องฟิเดลโรขับผ่านมา ลุ้นระทึกว่าพวกมันจะเห็นตนหรือไม่ พอมันผ่านไปก็เป่าปากโล่งใจ แต่จู่ๆปากกระบอกปืนก็ยื่นมาจ่อที่หัวเขา

    ฝีมือไป่หลูนั่นเอง ชาติใช้ความว่องไวพลิกกลับไปแย่งปืนแล้วกดเธอลงกับพื้นในพริบตา

    “จะเล่นงานผมเงียบๆแบบนี้ คิดตื้นไปรึเปล่าไป่หลู”

    “แต่ก็เกือบเป่าสมองนายได้ก็แล้วกัน”

    “แล้วทำไมไม่ทำล่ะ”

    “ยังไม่ถึงเวลา...ปล่อยฉันได้แล้ว”

    “งานนี้เราต้องช่วยกันอีกตามเคยนะคุณ เพราะ ฉะนั้นผมขออย่างนึงให้ผมมั่นใจว่าถ้าผมพลาดผมก็ไม่เสียดายชีวิต”

    “ขออะไร”

    ชาติไม่ตอบแต่จู่โจมจูบปากเธอทันที ไป่หลูไม่ทันตั้งตัว ตกใจพยายามดิ้นขัดขืนแต่โดนเขาจับกดไว้แน่นแล้วบดขยี้ริมฝีปากเธออย่างร้อนแรง

    หญิงสาวเผลอเคลิ้มไปกับรสจูบนั้น มือที่พยายามดิ้นเริ่มคลายอย่างลืมตัว ชาติค่อยๆถอนริมฝีปากออก เห็นเธอนิ่งงันก็ยิ้มอ่อนโยน หอมหน้าผากแถมให้อีกหนึ่งที

    “ได้กำลังใจแบบนี้แล้วสู้ตายถวายหัวเลย” ชาติยิ้มระรื่นเดินออกไป ทิ้งให้ไป่หลูยืนหน้าเหวอ ใจเต้นแรง ก่อนจะตะโกนไล่หลังเขาไปด้วยความโกรธระคนขวยเขิน “ไอ้ขี้ขโมย!”

    ooooooo 

    ไป่หลูไม่ยอมโดนขโมยหอมแก้มฟรีๆ เธอตามเอาเรื่องชาติจนมาเจอลูกน้องฟิเดลโรแล้วเกิดการปะทะกัน ฝ่ายยอดที่ลัดเลาะตามหาชาติแต่ดันไปรู้เห็นว่าเชงมือขวาของฟิเดลโรควบคุมตัวมานพไว้

    ยอดซุ่มเงียบแอบฟังพวกมันคุยกันจนรู้ว่ามีพวกอีกาบุกรุกมาในพื้นที่เป็นชายหญิงคู่หนึ่งก็แปลกใจว่าผู้หญิงที่ไหน หรือว่าจะเป็นรัศมี!
    แต่ยอดเข้าใจผิดถนัด จนกระทั่งตามไปเจอชาติกับไป่หลูก็ถึงบางอ้อ ยอดจับไป่หลูเป็นตัวประกันไว้ต่อรองกับชาติเพราะรู้ว่าเขารักผู้หญิงคนนี้มาก

    แน่นอนว่าชาติรักไป่หลู เขายอมทุกอย่างเพื่อช่วยให้เธอปลอดภัย แต่ยอดก็ยังทำร้ายเธอจนหมดสติ ทั้งที่ชาติยอมทิ้งอาวุธทุกอย่างหมดแล้ว

    ชาติโดนยอดซ้อมจนหนำใจและเกือบถึงตายหากพวกเชงไม่บุกเข้ามาขัดจังหวะ ยอดตัดสินใจถอยหนีโดยพาไป่หลูไปด้วย ทิ้งชาติให้หาทางเอาตัวรอดอยู่พักหนึ่งกว่าจะฝ่าวงล้อมพวกเชงไปได้

    รัศมีกับลูกชายยามาดะยังอยู่ในความคุ้มครองของเชิดศักดิ์ รัศมีมีความหวังจะได้เจอยอดอย่างที่ไป่หลูรับปากแต่ลูกชายยามาดะไม่เชื่อจึงหาทางแอบฟังเชิดศักดิ์กับแสบคุยกันจนรู้ว่าจุดประสงค์ของชาติคือใช้รัศมีเป็นเครื่องมือกับยอดที่เป็นอีกายมทูต แต่หญิงสาวไม่เข้าใจว่าอีกายมทูตคืออะไร

    “ผมเคยได้ยินพ่อพูดถึงตอนที่ทำงานให้กับพวกพ่อค้ายาเสพติด อีกายมทูตคือมือสังหารที่ถูกฝึกให้ฆ่าตามใบสั่งโดยพวกผู้ก่อการร้ายที่เรียกตัวเองว่าองค์กรอีกาพญายม”

    “มือสังหาร...ไม่จริง ฉันไม่เชื่อ ยอดไม่ใช่มือสังหาร ไม่ใช่ฆาตกร เขาเป็นคนดี เขาไม่มีทางทำเรื่องเลวๆแบบนั้น”

    “แต่ผมได้ยินมาแบบนั้นจริงๆนะรัศมี เรากำลังตกเป็นเครื่องมือของคนพวกนี้ ถ้าต้องอยู่ที่นี่ต่อไปชีวิตเราจะไม่ปลอดภัย ผมต้องพาคุณหนี

    “ไม่!! ฉันไม่ไปไหน นี่เป็นทางเดียวที่ฉันจะได้เจอยอด ฉันไม่เชื่อคุณ ออกไป...ฉันบอกให้ออกไป”

    รัศมีตวาดไล่จนชายหนุ่มนิ่งงันไปชั่วขณะ ก่อนจะเดินหน้าเศร้าออกไปด้วยความเสียใจที่เธอไม่เชื่อ

    ooooooo

    ยอดพาไป่หลูในสภาพหมดสติเข้าไปอาศัยโกดังเก็บข้าวโพดซ่อนตัว พอเธอฟื้นก็คว้ากระติกน้ำส่งให้แต่หญิงสาวสะบัดหนีไม่สนใจ ห้ามไม่ให้เขาถูกเนื้อต้องตัว

    “ฤทธิ์มาก! หยิ่งจองหองสมกับไอ้ชาติแล้ว มิน่ามันถึงได้ยอมเสี่ยงชีวิตตัวเองเพื่อเธอ”

    “ฉันกับนายชาติไม่ได้เป็นอะไรกันอย่างที่นายคิด เพราะฉะนั้นนายใช้ฉันต่อรองกับเขาไม่ได้หรอก”

    “แต่ที่ฉันเห็น...แค่ฉันบีบคอขู่ฆ่าเธอ ไอ้ชาติก็ยอมคลานเป็นหมาให้ฉันอัดมันเล่นแล้ว”

    ไป่หลูนิ่งเงียบนึกเป็นห่วงชาติ...ยอดยิ้มหยันอย่างรู้ทัน

    “ไม่ต้องห่วง ฉันยังไม่ได้ฆ่ามัน ดวงมันยังดีที่พวกฟิเดลโรมาเจอซะก่อน เกมระหว่างฉันกับมันเลยยังไม่จบ”

    “ชาติจะไม่เล่นตามเกมนายแน่ เป้าหมายทำลายพวกอีกาของเขาสำคัญกว่าชีวิตฉัน”

    “เธอคงเป็นสายลับที่เก่งแต่เรื่องงานจนอ่านผู้ชายไม่ออก ถ้าไม่ใช่เพื่อชีวิตของคนรักล่ะก็ ไม่มีผู้ชายหน้าไหนยอมเสียศักดิ์ศรีก้มหัวให้คนที่เกลียดขี้หน้าหรอก”

    “งั้นก็เหมือนกับนายน่ะสิที่ยอมก้มหัวให้คนเลวอย่างพวกอีกาเพื่อชีวิตของรัศมี ทั้งๆที่เธอเชื่อมาตลอดว่านายคือคนดีที่จะไม่มีวันทิ้งเธอไป”

    ยอดไม่พอใจกระชากคอเสื้อหญิงสาวดึงเข้ามาใกล้แล้วจ้องหน้าเอาเรื่อง

    “เธอจะพูดถึงรัศมีได้ก็ต่อเมื่อฉันถามเท่านั้น”

    “จุดอ่อนของนายอยู่ที่รัศมีจริงๆ ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมชาติถึงจำเป็นต้องใช้รัศมีเป็นเครื่องมือ”

    “หุบปากเธอซะไป่หลู”

    “น่าสงสารผู้หญิงดีๆอย่างรัศมีที่ไปหลงรักผู้ชายอย่างนาย เธอคงจะเจ็บปวดจนทนมีชีวิตอยู่ไม่ได้แน่ถ้ารู้ความจริงว่า...”

    ไป่หลูจงใจยั่วโมโห แต่พูดไม่ทันจบยอดก็ใช้มีดพกแตะคมมีดที่แก้มเธอ

    “อยากเอาเรื่องรัศมีมายั่วให้ฉันโมโหก็ต้องแลกด้วยหน้าที่เสียโฉม แล้วมาดูกันว่าเธอจะกล้ามองหน้าไอ้ชาติได้อีกไหม”

    “ชาติบอกนายแล้วไม่ใช่เหรอว่าถ้านายแตะต้องฉัน นายจะต้องเจอกับอะไร”

    “งั้นเปลี่ยนใจแล้ว เอาเป็นฉันอยากรู้ว่าถ้าฉันแตะต้องของรักของมันแล้วมันจะคลั่งได้ขนาดไหน”

    ขาดคำยอดกระชากลากถูไป่หลูออกไปด้วยกัน เวลาเดียวกันชาติพยายามแกะรอยที่พื้นเพื่อตามหาสองคนนั้น พลันเสียงวิทยุสื่อสารติดต่อของชาติดังขึ้นโดยฝีมือยอดที่ใช้อุปกรณ์สื่อสารของไป่หลูติดต่อเข้ามา

    ชาติดีใจที่ได้ยินเสียงไป่หลูบอกว่าตนปลอดภัย ขณะที่ยอดก็ยืนยันว่าตนดูแลผู้หญิงของชาติอย่างดี

    ไม่ทำให้เจ็บตัวแม้แต่นิดเดียว

    “ไอ้ยอด...เราตกลงกันได้”

    “ใจเย็นๆ เรื่องนั้นยังไงต้องได้เคลียร์กันแน่ แต่ที่ฉันติดต่อมาเพราะเข้าใจความรู้สึกแกดี แกคงพยายามแกะรอยตามหาไป่หลูอยู่ แต่อย่าเสียเวลาเลย แกจะได้เจอไป่หลูก็ต่อเมื่อแกลุยเดี่ยวไปทำภารกิจช่วยมานพจากพวกฟิเดลโรมาให้ได้ก่อน”

    “ให้ฉันลุยคนเดียว ก็เท่ากับส่งให้ฉันไปตาย แกไม่ต้องเสียเวลาฆ่าฉัน”

    “แกเก่งนักไม่ใช่เหรอ หาทางทำให้ได้ระหว่างที่คืนนี้ฉันกับไป่หลูจะหาความสุขกัน”

    “ไอ้ยอด! แกจะทำอะไรไป่หลู”

    ชาติโวยวายแต่ยอดไม่สนใจ วางวิทยุสื่อสารแล้วกระชากเสื้อแจ็กเกตของไป่หลูขาดดังแคว่ก หญิงสาวตกใจร้องลั่น ผลักไสยอดที่ซุกไซ้ซอกคอพยายามล่วงเกิน

    “ไอ้ยอด...หยุดนะโว้ย ฉันบอกให้หยุด” ชาติตะโกนโหวกเหวกแต่ยอดไม่ยอมหยุด

    ชาติเจ็บแค้นแทบคลั่ง มือกำวิทยุสื่อสารแน่น ลั่นวาจาสาบานว่าจะฆ่ายอดให้ได้ ยอดได้ยินทุกคำผ่านวิทยุสื่อสารของไป่หลูก็ยิ้มพอใจว่าวิธีนี้ได้ผล

    “เป็นไงล่ะไอ้ชาติ ไม่ใช่แกคนเดียวอีกแล้วที่ถือไพ่เหนือกว่าฉัน คืนนี้ฉันจะพักเรื่องของฉันกับไป่หลูไปก่อน ไว้เจอกันตอนที่แกพาตัวมานพออกมาได้แล้ว อ้อ...แล้วถ้าแกคิดจะให้พวกแกที่เหลือทำอะไรรัศมีของฉันล่ะก็...ฉันก็พร้อมทำลายไป่หลูของแกเหมือนกัน”

    ยอดทิ้งท้ายแค่นั้นแล้วตัดการสื่อสารกับชาติไป ทั้งไป่หลูและชาติที่อยู่กันคนละแห่งแต่มีความรู้สึกเดียวกันคือเจ็บใจยอดเป็นที่สุด

    ooooooo

    แม้ยังไม่มีข่าวคราวความเคลื่อนไหวของชาติที่ส่งไปชิงตัวมานพกลับมา แต่มาดามหลุยส์ก็บอกกับไตรอย่างเชื่อมั่นฝีมือชาติว่าต้องทำงานให้ตนสำเร็จ

    ตรงข้ามกับแองจี้ที่มาดามรู้สึกไม่พอใจ หลังจากส่งเธอไปสอดแนมฟิเดลโรแต่กลับไม่มีความคืบหน้าอะไรเลย วันนี้เมื่อเฉินไปพาแองจี้มาพบ มาดามถึงกับตบหน้าเธอแล้วดุด่าอย่างหัวเสีย

    “ฉันส่งเธอให้ไปเป็นสายคอยเป็นหูเป็นตาให้ แต่เธอกลับไม่รู้อะไรเลย แบบนี้ยังสมควรที่ฉันจะเลี้ยงเธอไว้มั้ยแองจี้”

    “ฉันพยายามแล้วค่ะมาดาม แต่ฟิเดลโรเห็นชั้นเป็นแค่นางบำเรอ เขาไม่เคยให้ฉันเฉียดใกล้เวลาเขาทำงานเลยแม้แต่นิดเดียว”

    “นี่คือคำแก้ตัวเหรอ”

    “ฉันพยายามจะอธิบายค่ะมาดาม”

    “มันก็คือคำเดียวกันนั่นแหละ เธอผ่านการฝึกเป็นอีกายมทูตมาได้ เพราะฉะนั้นไม่ว่างานมันจะยากแค่ไหนเธอก็ต้องทำให้ได้ ไม่งั้นเธอจะถูกลบชื่อออกจากองค์กร ว่าไงแองจี้ ตอบฉันมาว่าเธอทำได้มั้ย”

    มาดามหลุยส์บีบปากแองจี้คาดคั้นข่มขู่ กระทั่งแองจี้ตอบรับถึงยอมปล่อยมือ

    “งั้นก็รีบกลับไป แล้วสืบเรื่องโคคิโนมาให้ได้ ฉันมั่นใจว่าที่ไอ้จอมเจ้าเล่ห์อย่างฟิเดลโรเอาตัวมานพไปเพราะตั้งใจดึงความสนใจให้ฉันคิดแต่เรื่องตอบโต้มัน”

    แองจี้รับคำโดยดีแต่มาดามยังไม่วางใจสั่งเฉินให้คอยช่วยแองจี้ หากได้เรื่องคืบหน้าต้องรีบรายงานตนทันที

    หลังจากนั้นไม่นานแองจี้ก็กลับเข้ามาที่โรงแรม แต่ไม่คาดคิดว่าจะเจอฟิเดลโรตรงล็อบบี้ เขาถามอย่างจับผิดว่าเธอไปไหนมา หญิงสาวหัวไวตอบว่า

    “ฉันก็ไปช็อปปิ้ง ไปเที่ยวบ้างสิ คุณเล่นทิ้งให้ฉันอยู่แต่ในโรงแรมแล้วหายหัวไปทั้งวัน ฉันเบื่อ ถ้าจะพาฉันมาทิ้งๆขว้างๆแบบนี้ ส่งฉันกลับคิวบาดีกว่า”

    แองจี้พยายามเล่นละครตบตาใช้มารยาหญิงกระเง้ากระงอด แต่กลับถูกฟิเดลโรกระชากตัวแรงบีบไหล่แน่น

    “เธอจะไปไหนมาไหนก็ได้ แต่ต้องบอกให้คนของฉันรู้ ไม่ใช่หายไปแบบนี้ เข้าใจมั้ย”

    หญิงสาวซ่อนพิรุธ รับคำแข็งขัน ระหว่างนั้นลูกน้องคนหนึ่งเข้ามากระซิบบางอย่างกับฟิเดลโรแล้วยื่นโทรศัพท์ให้ดูข้อความ

    “ในที่สุดก็ติดต่อมาจนได้ อย่างที่สงสัยจริงๆ...ติดต่อกลับไปว่าฉันต้องการเจอตัวมันก่อนแล้วค่อยตกลงเรื่องเงิน”

    ได้ยินฟิเดลโรพูดอย่างนั้น แองจี้สงสัยใคร่รู้ แต่พอถามก็โดนเขาตวาดจนหน้าเสีย

    “เรื่องงานของฉัน เธอไม่ต้องรู้หรอก ไปทำหน้าที่ของเธอดีกว่าจะได้เลิกบ่นเบื่อซะที”

    ฟิเดลโรหอมแก้มแองจี้ก่อนพาขึ้นห้อง เฉินก้าวออกจากมุมซ่อนตัวมองตามด้วยความสงสัย

    หลังจากฟิเดลโรเสพสมจนหมดแรงหลับไป แองจี้ฉวยโอกาสนี้แอบดูข้อความในโทรศัพท์มือถือแล้วยิ้มออกมาได้ เชื่อว่าถ้ามาดามหลุยส์ได้เห็นข้อความนี้ต้องดีใจแน่

    แน่นอนว่ามาดามหลุยส์ทั้งดีใจและสะใจหลังจากเฉินนำข้อความนั้นมาให้ดูในวันรุ่งขึ้นโดยที่ไตรก็อยู่ด้วย

    “ไอ้ฟิเดลโร...แกมันเจ้าเล่ห์ไม่เคยเปลี่ยนจริงๆ ใช้แผนมานพดึงความสนใจให้เราคิดแต่จะตอบโต้ไม่ยอมให้เรารู้ตัวว่ามันกำลังตามหาสูตรลับโคคิโน”

    “แสดงว่ามันรู้มาตลอดว่าสูตรลับนั่นไม่ได้ตายไปพร้อมกับด็อกเตอร์ยามาดะ”

    “มันถึงต้องมาที่นี่ด้วยตัวเอง ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ไหนจะเล่นงานฉัน แล้วยังได้สูตรโคคิโนไปคนเดียวอีก”

    “แต่จากข้อความที่แองจี้ส่งเข้ามา เจ้าของสูตรลับโคคิโนยังไม่ยอมเปิดเผยตัว มันแค่ต้องการติดต่อเรียกเงินค่าสูตร แล้วเราจะทำยังไงต่อครับมาดาม”

    “รู้แค่นี้ก็มากพอแล้วล่ะเฉิน จากนี้แองจี้จะคอยส่งข่าวมาให้เรา แล้วค่อยชิงลงมือ”

    “มาดามจะสั่งให้ชาติกับยอดหยุดภารกิจแล้วกลับมาเลยไหมครับ” ไตรถาม

    “ไม่ต้อง...ถ้าสั่งให้พวกนั้นกลับมาฟิเดลโรจะไหวตัวทัน ปล่อยให้ชาติทำภารกิจไปก่อน ทางนี้เรามีคนทำงานพอแล้ว...เฉิน จัดการเรื่องนี้ด้วย”

    “ครับมาดาม” เฉินรับแล้วกลับออกไป มาดามหลุยส์สีหน้ามาดหมาย ต้องชนะฟิเดลโรได้แน่นอน

    ooooooo

    มานพถูกพวกเชงทำร้ายทุบตีแก้แค้นให้กับสมุนของตนที่โดนชาติกับยอดฆ่าตายหลายคน ส่วนชาติที่โดนยอดบีบบังคับให้ไปชิงตัวมานพแลกกับความปลอดภัยของไป่หลู เวลานี้เขาลัดเลาะมาที่โกดังเก็บข้าวโพดและได้เห็นมานพโดนซ้อมกับตา

    ชาติไม่ได้ห่วงมานพแม้แต่น้อย แต่ที่ต้องเข้าไปช่วยก็เพราะรักและห่วงไป่หลูกลัวเธอจะโดนทำร้ายหรือไม่ก็ล่วงเกินตามที่ยอดขู่ไว้ เมื่อชาติบุกเดี่ยวเข้าไป แน่นอนว่าพวกเชงย่ามใจได้โอกาสเล่นงานอีกายมทูตที่มีเสียงร่ำลือทนทายาดไม่ว่าจะโดนทำร้ายเจ็บปวดทรมานสักแค่ไหน

    ขณะที่ชาติกำลังเผชิญหน้ากับพวกเชง ไปหลู่ที่ถูกยอดควบคุมตัวก็พยายามหาทางหนีด้วยการหว่านล้อมต่างๆนานา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องยายและรัศมีที่รอเขาอยู่ หรือเรื่องความทะเยอทะยานมักใหญ่ใฝ่สูงของเขาที่ไม่มีวันได้สมหวัง แต่ก็ไม่สามารถเปลี่ยนใจยอดได้ แถมยังทำให้เขาโมโหถึงขนาดจะสั่งสอนด้วยกระสุนปืนสักนัดเพื่อสยบพิษสงของเธอ

    ไป่หลูตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน แต่ฉับพลันยอดที่กำลังจะลั่นไกปืนก็มีอาการกระตุกกล้ามเนื้อสั่น เริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้เพราะสารพิษตกค้างจากการใช้โคคิโนที่แฝงอยู่ในตัวเขากำเริบขึ้นมา

    เมื่อควบคุมตัวเองไม่ได้ ยอดทรุดลงดิ้นทุรนทุรายเจ็บปวด ไป่หลูตกใจไม่น้อยแต่พอตั้งสติได้ก็นึกถึงคำพูดของชาติ

    “ชาติเล่าให้ฟังว่าสารพิษในสูตรโคคิโนที่ยังไม่สมบูรณ์ทำให้ร่างกายนายได้รับพิษทำลายระบบประสาทแฝงอยู่ มันคงแสดงอาการออกมาแล้วสินะ”

    “ฉันไม่ยอม...ไม่ยอมตายเพราะ...เพราะเรื่องแค่นี้แน่ ฉันต้องพารัศมีกลับ...กลับมาให้ได้”

    ยอดพูดกระท่อนกระแท่นและพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นเพื่อฮึดสู้ แต่เพียงแค่ไป่หลูผลักเบาๆ ก็เซล้มลงไปอีกอย่างง่ายดาย

    “พวกอีกาเห็นค่าชีวิตนายก็แค่เครื่องมือสังหารสั่งซ้ายหันขวาหันได้ แต่นายก็ยังหลงเชื่อว่าอำนาจที่พวกมันให้จะทำให้ชีวิตนายดีขึ้น นายมีโอกาสที่จะแก้ตัวนะยอด...เพื่อรัศมี”

    “ฉันไม่...ไม่มีทางร่วมมือกับ...ไอ้ชาติ”

    “ถ้านายยังยืนยันแบบนี้ ฉันก็คงต้องเลือกตัดสินชีวิตนาย” ไป่หลูเล็งปืนใส่ยอดที่อยู่ในสภาพเจ็บปวดทรมานจนทำอะไรไม่ได้ “น่าเสียดาย...ทั้งที่นายเป็นผ้าขาวที่ถูกย้อมให้เป็นสีดำ ถ้าวันนึงนายสำนึกขึ้นมาได้ คนที่นายรักจะกลับมารักนายเหมือนเดิมแน่นอน”

    สิ้นเสียงหญิงสาวไม่นาน เสียงปืนลั่นปัง! แล้วอีกครู่ไป่หลูก็เดินออกมาพร้อมปืนในมือมุ่งหน้าไปช่วยชาติ

    ooooooo

    เสียงร้องเจ็บปวดของชาติดังลั่นเพราะถูกเชงช็อตด้วยไฟฟ้าแรงสูงเข้าสู่ร่างกายต่อหน้าลูกน้องหลายคนรวมทั้งมานพด้วย

    เชงเคี่ยวเข็ญคาดคั้นอยากรู้ว่าพวกของชาติอยู่ที่ไหน แต่ชาติฝืนทนความเจ็บต่อปากต่อคำอย่างยียวน

    “ไม่ต้องใจร้อนหรอก เดี๋ยวแกก็ได้เจอเอง เวลาที่พวกฉันบุกมาแล้วฆ่าพวกแกจนเกลี้ยง”

    “ปากเก่งนักนะมึง!!”

    ผัวะ! เชงซัดหมัดเข้าหน้าชาติเต็มแรงจนปากแตกเลือดอาบ มานพเห็นแล้วสยองแทน เตือนเชงว่า

    “เสียเวลาเปล่า แกน่าจะเชื่อได้แล้ว ต่อให้ทรมานมันหนักแค่ไหนพวกอีกายมทูตจะไม่มีวันคายอะไรออกมาทั้งนั้น”

    เชงเจ็บใจกระชากมานพมาคุกเข่าลงตรงหน้าชาติแล้วเอาปืนจ่อ

    “เชื่อแล้วก็ได้ว่าทรมานพวกอีกายมทูตไปมีแต่เสียเวลา สู้ทรมานแกไม่ได้ ไม่ต้องทำอะไรมากไอ้ขี้ขลาดอย่างแกก็คายข้อมูลสำคัญของหน่วย KCAS ให้ฉันรู้หมด”

    มานพหน้าเสีย ต่อว่าเชงที่บอกจะไม่พูดเรื่องนี้แต่ทำไมถึงหักหลังกัน

    “พวกเดียวกันแกยังหักหลังกันได้ แล้วจะมาเอาอะไรกับคำพูดของพวกฉัน”

    ฟังเชงยอกย้อนมานพแล้วชาติเจ็บใจมาก พูดโพล่งว่า “มานพ...คนอย่างแกไม่สมควรให้พวกฉันเสี่ยงชีวิตมาช่วยเลย”

    “ไม่มีทางเลือก ฉันไม่ได้ถูกฝึกให้ทนมือทนตีนมาเหมือนพวกแก กว่ามาดามจะส่งพวกแกมาช่วยฉัน ฉันก็ต้องหาทางเอาตัวรอดก่อนสิวะ”

    “งั้นฉันจะบอกให้...มาดามสั่งให้มาช่วยแกเพราะต้องการรู้ว่าแกบอกอะไรพวกมันไปบ้าง หลังจากนั้นเขาก็จะไม่ไว้ชีวิตแกอีก เอาเลย อยากฆ่ามันก็ฆ่าไป มันไม่มีประโยชน์อะไรอีกแล้ว”

    “ไอ้ชาติ!” มานพแผดเสียงเคียดแค้น แล้วฉวยโอกาสช่วงชุลมุนที่เชงจะเล่นงานชาติแก้มัดให้ตัวเองก่อนคว้าปืนวิ่งหนีเอาตัวรอด ชาติจะวิ่งตามแต่โดนเชงเอาปืนจ่อหัวพร้อมตะโกนสั่งลูกน้องให้ตามไปฆ่ามานพให้ได้ อย่าให้มันหนีรอด

    ชาติจนมุมเกือบโดนเชงระเบิดหัวกระจุยถ้าไม่ได้ไป่หลูซิ่งรถเข้ามาช่วยทันท่วงทีแล้วพาหนีไปอย่างลอยนวล ทิ้งความเจ็บแค้นแสนสาหัสไว้ให้เชงที่ได้แต่ยืนมองผ่านควันระเบิดที่ไม่ทันจาง

    ooooooo

    หลังจากหนีพ้นพวกเชงมาแล้ว ชาติกับไป่หลูต่อปากต่อคำกันไปมาด้วยเรื่องใครเก่งกว่า พอชาติบอกว่าตนวางแผนไว้หมดแล้ว ถึงเธอจะไม่มาช่วยตนก็รอดอยู่ดี หญิงสาวไม่ชอบใจเกทับทันที

    “นี่ยังกล้าโม้อวดเก่งอีกเหรอ เมื่อกี้นี้ไม่ใช่เพราะฉันเหรอสมองนายถึงยังอยู่ในหัวไม่ออกมากระจายเละเทะตามพื้น”

    “พวกมันเกือบเสร็จผมแล้วจริงๆ ผมเกือบจะทำสำเร็จถ้าไอ้มานพไม่หักหลังผม”

    “งั้นคุณก็พลาดเองที่ไปไว้ใจคนอย่างมานพ... สมน้ำหน้า”

    “สมน้ำหน้าผมก็เท่ากับด่าตัวเองเหมือนกัน เพราะคุณก็เคยไว้ใจคบกับหมอนั่นเป็นแฟน”

    ไป่หลูเถียงคอเป็นเอ็นว่าตนไม่ได้เป็นแฟนกับมานพ แต่ชาติยืนยันว่าลูกน้องคนสนิทของเธอบอกเขาเอง

    “ไปฟังอะไรขี้ปากไอ้แสบ มานพคิดเองเออเอง ชีวิตฉันมีแต่งาน ไม่สนใจใครทั้งนั้น”

    “แต่ก็ยังสนใจผมอยู่ ไม่งั้นคงไม่เสี่ยงมาช่วยผม จริงมั้ย” ชาติยิ้มกวน ไป่หลูหมั่นไส้ผลักเขาออกห่างแล้วติดต่อกลับไปฐานปฏิบัติการพูดคุยกับเชิดศักดิ์ที่อยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์พร้อมนายแสบ

    ขณะคุยกับเชิดศักดิ์ ไป่หลูกับชาติก็ยังไม่วายทะเลาะกันอย่างน่ารำคาญ จนแสบกับเชิดศักดิ์ต้องช่วยกันห้ามปรามก่อนวกเข้าเรื่องงาน

    “เอาล่ะๆ สองคนปลอดภัยแล้วก็ดี แต่ภารกิจยังไม่จบจนกว่าจะได้ตัวมานพกลับมา”

    “ไอ้มานพมันเจ้าเล่ห์จริงๆครับ แต่ผมรับปากว่าจะพาตัวมันกลับไปได้แน่นอน”

    “งั้นฉันจะเตรียมตัวไปรับพวกนายกลับฐาน เจอกันที่จุดนัดพบ”

    เชิดศักดิ์ตัดการติดต่อแล้วสั่งให้แสบอยู่ดูแลความเรียบร้อยทางนี้ ส่วนตัวเองขับรถออกไปเพื่อรับชาติกับไป่หลูกลับมา โดยเขาไม่รู้ว่าลูกชายยามาดะซ่อนตัว มองตามด้วยสีหน้าครุ่นคิดก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดส่งข้อความบางอย่าง แต่ต้องสะดุ้งกับเสียงเรียกของรัศมีที่อยากรู้ว่าเขามาทำอะไรตรงนี้

    ชายหนุ่มรีบซ่อนโทรศัพท์ก่อนบอกหญิงสาวว่าตนรู้สึกพวกเขากำลังมีปัญหากันจึงอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

    “แต่เราควรอยู่ในที่ของเราตามที่เขาสั่ง”

    “คุณยังไม่เข้าใจอีกเหรอรัศมี พวกเขากำลังหลอกใช้คุณ ไม่มีใครที่คุณจะไว้ใจได้นอกจากผมอีกแล้ว หนีไปจากที่นี่กับผมเถอะ ผมมีทางที่จะทำให้เราสองคนไปอยู่ในที่ที่ไม่มีใครตามเจอเราอีก”

    “คุณจะทำอย่างนั้นได้ยังไง”

    “ผมยังบอกคุณตอนนี้ไม่ได้ แต่ขอให้เชื่อใจผม ผมไม่มีวันทำให้คุณเสียใจเหมือนที่นายยอดทำไว้กับคุณแน่”

    รัศมีชะงักไปด้วยความรู้สึกเจ็บปวด เขาถือโอกาสดึงเธอมากอดปลอบ

    “คุณก็รู้ว่าผมชอบคุณมาตลอด ผมจะไม่ซ้ำเติมคุณแน่นอน เราจะไปเริ่มชีวิตใหม่ด้วยกันโดยไม่มีใครมายุ่งกับเราได้อีก”

    “แต่ฉันต้องเจอยอด คำพูดจากปากเขาเท่านั้นจะทำให้ฉันเชื่อว่าเขาไม่ใช่ยอดที่ฉันรู้จัก”

    รัศมีดันตัวเขาออกแล้วหันหลังเดินหนีแต่โดนเขาทุบท้ายทอยทีเดียวหมดสติอยู่ตรงนั้น!

    ooooooo

    มานพยังคงหนีการตามล่าของกลุ่มลูกน้องฟิเดลโรอยู่ในไร่อ้อยสูงท่วมหัว พวกมันไล่บี้กระชั้นชิดยิงไหล่มานพจนเลือดสาดแล้วตั้งใจยิงซ้ำให้ตาย แต่ไม่สำเร็จเพราะชาติกับไป่หลูโผล่มาขัดขวาง

    สองคนช่วยมานพรอดตายและเล่นงานลูกน้องฟิเดลโรดับดิ้น พอมานพเห็นไป่หลูก็แทบไม่เชื่อสายตาเพราะเข้าใจว่าเธอตายไปแล้ว ไป่หลูแววตาแข็งกร้าวเคียดแค้นมานพ เดินเข้าหาอย่างไม่กลัวปืนในมือเขา

    “อย่าเข้ามานะไป่หลู ฉันยิงจริงๆ”

    “แกฆ่าพ่อฉันไปคนหนึ่งแล้ว ยังสะใจแกไม่พออีกเหรอไอ้สารเลว”

    “ฉันจำเป็นต้องทำ พวกอีกามันบังคับฉัน”

    “แกนี่มันหน้าด้านจริงๆ เพื่ออำนาจเพื่อเงินที่พวกมันปิดปากแก แกถึงกับทรยศพวกเดียวกัน เอาชีวิตคนบริสุทธิ์แลกกับความโลภ แกไม่สมควรมีชีวิตอยู่ด้วยซ้ำ”

    ไป่หลูแค้นจนอยากฆ่ามานพ ไม่ฟังชาติที่ขอร้องให้ใจเย็น มานพเห็นหญิงสาวเอาจริงก็ถอยหนีทั้งที่มือยังถือปืนเล็งใส่

    “หยุดนะไป่หลู อย่าให้ฉันต้องฆ่าเธออีกคน...ถอยไป!!”

    “ฉันไม่มีอะไรต้องเสียอีกแล้ว ถ้าชีวิตนี้ไม่ได้แก้แค้นให้พ่อ ฉันจะไม่ยอมตายอีกครั้งแน่”

    มานพมือสั่น ตัดสินใจจะยิงแต่จังหวะนั้นชาติปามีดพกปักที่มือเขาจนร้องลั่นปืนร่วง ไป่หลูหันขวับมาจ้องชาติอย่างไม่พอใจ

    “ผมรู้ว่าคุณจัดการเองได้ แต่ไม่ชอบเห็นคุณทำอะไรบ้าๆแบบนี้ มันบีบหัวใจผมเกินไป”

    “ยุ่งไม่เข้าเรื่อง” เธอตวาดชาติแล้วกระชากมานพ ทันใดนั้นเชงกับลูกน้องที่เหลือพากันเข้ามา ชาติรีบช่วยไป่หลูคุมตัวมานพเร่งให้ไปจากที่นี่โดยเร็ว

    พวกเชงไล่ตามทั้งสามคนไม่ลดละ จนกระทั่งเข้าเขตสนามบินที่เชิดศักดิ์มารอพวกชาติอยู่ ชาติขับรถจี๊ปด้วยความเร็วพุ่งชนรั้วไม้ที่กั้นทางเข้าสู่รันเวย์ตรงไปลานจอดเครื่องบิน มานพเสียเลือดมากแต่ยังมีสติ เห็นเชิดศักดิ์ก็งงเป็นไก่ตาแตก

    “แปลกใจสินะที่ฉันยังมีชีวิตอยู่ ต้องขอบคุณท่านปราชญ์ที่เตือนฉันไว้ก่อนที่จะหลงไปติดกับดักของนาย”

    “ผม...ขอโทษ”

    “สายไปที่จะขอโทษแล้วมานพ คนของฉันต้องตายไปต่อหน้าต่อตาเพราะฝีมือนาย แต่ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะปล่อยให้นายตาย ตราบใดที่นายยังมีประโยชน์ต่อการทำลายพวกอีกา...นายจะรอด”

    เชิดศักดิ์กับชาติพยุงมานพขึ้นเครื่องบิน ระหว่างนั้นรถจี๊ปของพวกเชงขับเข้ามาในรันเวย์แล้วเปิดฉากยิงใส่

    ชาติกับไป่หลูยิงสวนกลับไปแล้วรีบขึ้นเครื่องบินเล็กที่เชิดศักดิ์ทำหน้าที่คนขับหนีไปต่อหน้าต่อตา

    ooooooo

    ภายในโกดัง ยอดรู้สึกตัวยันกายลุกขึ้นยืนโงนเงนมองไปยังเข็มฉีดยาที่วางทิ้งไว้...

    ก่อนหน้านี้ไป่หลูไม่ได้ยิงยอด แต่เธอแค่ยิงขู่และพยายามโน้มน้าวให้เขาร่วมมือกันทำลายพวกอีกา แต่ยอดอาการย่ำแย่แทบลุกไม่ขึ้น เธอค้นตัวเขาเจอเข็มฉีดยาและซองยาเล็กๆ

    “ชาติบอกว่าหมอให้ยาที่สามารถช่วยให้อาการของนายทุเลาลงได้ ฉันจะฉีดมันให้นาย แต่จำไว้...นี่คือการให้โอกาสให้นายได้คิดตัดสินใจอีกครั้ง ชีวิตรัศมียังอยู่ในมือพวกฉัน ถ้านายเลือกทางผิดจะไม่มีการให้โอกาสจากทั้งฉันและรัศมีอีกแน่นอน”

    ไป่หลูฉีดยาให้ยอด ยอดสะดุ้งเฮือกก่อนจะค่อยๆ หมดสติ แล้วมารู้สึกตัวอีกทีก็พบว่าตนเองอยู่คนเดียวในโกดัง พอจะขยับออกไปก็ชะงัก...และสุดท้ายโดนพวกเชงทำร้ายจนหมดสภาพ ก่อนที่ฟิเดลโรจะมาปรากฏตัว

    ฟิเดลโรไม่ค่อยพอใจผลงานของเชงที่จับยอดมาได้แค่คนเดียว ทั้งที่ตนเสียคนไปเยอะ แทนที่จะทำผลงานให้คุ้มค่าที่เสียเวลา

    “ขอโทษครับบอส ผมจะทรมานให้มันพูดทุกอย่าง ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับพวกอีกาจะได้เป็นประโยชน์กับเรา แล้วค่อยจับมันแยกชิ้นส่วนส่งไปให้มาดามหลุยส์”

    “ไอ้หมอนี่มันเป็นอีกายมทูต มันไม่ใช่ไอ้พวกขี้ขลาดตาขาวอย่างมานพ ซ้อมมันไปก็เสียเวลาเปล่า ข้อมูลที่มานพคายออกมาทำให้ฉันรู้จักเครือข่ายของพวกมันพอแล้ว”

    “งั้นบอสจะให้ผมฆ่ามันเลยมั้ย”

    “ของที่มันไม่มีประโยชน์จะเก็บไว้ทำไมให้รก”

    ยอดตกใจพยายามร้องขอชีวิตจากฟิเดลโร แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผล พวกมันลากยอดไปที่เลื่อยไฟฟ้าโชว์การตัดไม้ขาดเป็นสองท่อน ยอดรู้ชะตาถึงกับร้องลั่น

    “ไม่! อย่า! ฉันยังตายไม่ได้ ฉันต้องกลับไป”

    “ในวงการมือสังหารว่ากันว่าอีกายมทูตเป็นพวกไม่กลัวตาย นี่ถ้ามาดามหลุยส์มาเห็นว่าลูกน้องที่ตั้งใจฝึกมาอย่างดีกำลังร้องโหยหวนกลัวตายมันคงอกแตกแน่”

    “ฟิเดลโร...อย่าฆ่าฉันเลย ฉันขอร้อง ฉันยังตายไม่ได้ ฉันต้องกลับไป”

    “เอาเข้าจริงมันก็ขี้ขลาดตาขาว น่าจะอัดคลิปเก็บไว้ส่งแถมไปให้พวกมันดู” เชงพูดแล้วยิ้มเย้ยยอด แต่ฟิเดลโรไม่อยากเสียเวลา สั่งเชงรีบจัดการเพราะตนมีธุระต้องไปทำอีกเยอะ

    เสียงเลื่อยไฟฟ้าพร้อมทำงาน ยอดดิ้นรนขัดขืนพร้อมกับตะโกนร้องขอชีวิตแข่งกับเสียงเลื่อย ฟิเดลโรรำคาญจับมือเขากดไม่ให้ดิ้น

    “เวลาคนที่มันกำลังจะตายว่ากันว่ามันจะพูดความจริง แต่ฉันไม่เชื่อ เพราะหน้าอย่างแกมันน่าจะเป็นประเภทโกหกเพื่อเอาตัวรอดมากกว่า”

    “ใช่...ฉันไม่อยากตาย ฉันถึงต้องเอาตัวรอด แต่สิ่งที่ฉันจะพูดคือความจริงและมันจะเป็นประโยชน์กับแกแน่นอน...หยุดเถอะฟิเดลโร ให้โอกาสฉันได้ช่วยแก ฉันรู้ว่ามาดามหลุยส์ส่งอีกายมทูตแฝงตัวเข้ามาอยู่กับพวกแก ฉันจะหาตัวมันมาให้แก”

    ฟิเดลโรชะงักไปนิด พวกเชงคิดว่าเจ้านายไม่ปล่อยยอดแน่ ตั้งท่าจะตัดแขนยอด แต่พริบตานั้นเสียงเลื่อยไฟฟ้าก็เงียบลง ฟิเดลโรจิกหัวยอดขึ้นมาจ้องหน้าข่มขู่อาฆาต

    “แกได้โอกาสต่อชีวิตไปอีกหน่อย แต่ถ้าไม่จริงอย่างที่แกพูด แกได้ตายทรมานกว่านี้แน่!”

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    โฉมหน้า 7 สาวขึ้นแท่นนางเอกน้องใหม่ช่อง 3 แห่งปี 2564

    โฉมหน้า 7 สาวขึ้นแท่นนางเอกน้องใหม่ช่อง 3 แห่งปี 2564
    18 ต.ค. 2564

    07:30 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันจันทร์ที่ 18 ตุลาคม 2564 เวลา 16:00 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์