นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    เนตรนาคราช

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    รัตนากรสามารถทำให้เฮนรี่รับนัดเธอได้ที่โรงแรมหรูแห่งหนึ่ง เธอมาพร้อมอัศวินแต่ให้เขาซุ่มรอในรถโดยแอบติดเครื่องมือสื่อสารที่ทำให้เขาได้ยินบทสนทนาของเธอกับเฮนรี่ได้อย่างถนัดชัดเจน

    เฮนรี่มาพร้อมสมุนแต่ไม่ยอมให้ยุ่มย่ามกับหญิงสาวที่มาในชุดสวยเซ็กซี่แฝงไปด้วยความทะมัดทะแมง เพราะแค่สมุนคนหนึ่งขยับจับปืนก็ถูกเธออัดซะหายใจติดขัดถอยไปนั่งไอค่อกแค่ก

    รัตนากรไม่อ้อมค้อม ถามเฮนร่ีเรื่องแผนที่คิดว่าอยู่ที่เขา แต่เฮนรี่บอกว่าตอนนี้มีคนขโมยไปแล้ว และตนไม่ได้เกี่ยวข้องกับการตายของ ดร. มานพ ใครก็ทราบว่าตนเป็นนักสะสม ทุกคนมีของก็เอามาขาย ตนเป็นเพียงผู้ซื้อ

    “แล้วใครเป็นผู้ขาย” รัตนากรถามเสียงเรียบ

    “ก่อนอื่นผมอยากจะบอกว่าผมเคารพผลงานของพ่อคุณมาโดยตลอด ไม่มีความจำเป็นต้องฆ่าพ่อคุณ”

    “ใครเป็นผู้ขาย” เธอย้ำอีกครั้ง เสียงเริ่มแข็งขึ้น

    เฮนรี่ไม่ระบุชื่อ บอกเพียงว่าพอตนทราบเรื่อง ดร.มานพเสียชีวิตก็จัดการกับคนขายเรียบร้อย

    “ที่แท้คุณปิดปากมันสนิท ไม่มีใครสาวมาถึงคุณ”

    “นั่นเป็นเพียงผลพลอยได้ที่จะไม่ให้ใครรู้ว่าผมมีแผนที่ ไม่ใช่ปิดเรื่องพ่อคุณ เพราะผมไม่ได้ทำ แต่ก็ยังมีคนรู้แล้วก็มาขโมยแผนที่ไปจากผมจนได้”

    อัศวินที่ซุ่มอยู่ด้านนอกยิ้มกริ่มเพราะเขาคือหัวขโมยคนนั้น รัตนากรเองก็ทราบดีแต่ทำไก๋ถามเฮนรี่ว่าพวกไหนที่ขโมยแผนที่ไป

    “เป็นอีกกลุ่มหนึ่ง ผมกำลังสาวอยู่ว่าเป็นใคร”

    “พวกมันได้แผนที่ไปยังงั้นเหรอ”

    “น่าจะใช่ ยังไงก็แล้วแต่ผมขอย้ำว่าผมไม่ได้สั่งการใคร ผมชอบใช้เงินไม่ชอบใช้ลูกปืน”

    “ฉันจะเชื่อคุณดูสักครั้ง ได้ความจริงเมื่อไหร่เราคงได้พบกันอีก”

    “ยินดีครับ ในระหว่างนี้โปรดระวังตัวด้วยเพราะคงมีคนหลายกลุ่มที่จะเอาแผนที่มาขายผม”

    “เสียดายที่คุณอาจจะไม่ได้ซื้อ” รัตนากรยิ้มบางๆ แล้วเดินจากมาด้วยมาดนิ่งๆ

    เมื่อพบอัศวินซึ่งได้ยินทุกถ้อยคำสนทนา เธอถามความเห็นจากเขาว่าคิดยังไง อัศวินเชื่อว่าที่เฮนรี่พูดถึงคนอีกกลุ่มเป็นเรื่องจริง แต่ไม่ค่อยเชื่อเรื่องที่เขาบอกว่าไม่ได้สั่งการ

    ไม่ทันคุยกันจบ อัศวินรู้สึกผิดสังเกตกับรถตู้คันหนึ่ง จึงให้รัตนากรกลับเข้าไปในโรงแรมแต่เธอไม่ยอม แถมยังทำซ่าออกมาเผชิญหน้าและยอมให้คนในรถจับตัวเธอไป

    แน่นอนว่าอัศวินต้องขับรถตามและได้ยินการพูดคุยของเธอกับพวกมันทุกคำ...ที่แท้ชายในรถตู้คือสมุนของจินหัวคนของแก๊งมังกรทอง รัตนากรเผชิญหน้าจินหัวที่ยืนยันว่าการตายของ ดร.มานพเป็นอุบัติเหตุ แต่เธอรุกว่าเขาเป็นคนออกคำสั่งยังไงก็ต้องรับผิดชอบ

    จินหัวเปลี่ยนประเด็นบอกว่าแผนที่อยู่ที่เฮนรี่ เขาล่วงรู้ว่าเมื่อสักครู่เธอไปคุยกับเฮนรี่มา

    “ใช่ ฉันก็ถามอย่างเดียวกัน แต่เฮนรี่บอกว่าแผนที่ถูกคนแย่งไปแล้ว”

    “แล้วคุณเชื่อเฮนรี่”

    “ใช่ ฉันถึงมาถามพวกแกไงล่ะ”

    “แต่เราไม่มีแผนที่”

    “งั้นก็จบ เราไม่มีเรื่องต้องคุยกันอีกต่อไป เจอกันคราวหน้าฉันจะไม่ปล่อยให้คุณหรือใครที่เกี่ยวข้องกับคุณรอดไปได้ ชีวิตต้องชดใช้ด้วยชีวิต” รัตนากรหันหลังออกเดินโดยไม่ยอมให้คนของจินหัวไปส่ง

    พอเธอคล้อยหลัง หลินก็ปรากฏตัวตรงหน้าจินหัว เธออยากรู้ว่าแผนที่อยู่ที่ไหน จินหัวนึกถึงเคนขึ้นมาทันที อาสานายสาวว่าตนจะไปถามมิสเตอร์เคน...

    รัตนากรออกมาขึ้นรถที่อัศวินจอดรอ ทั้งคู่ไม่รู้ว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งนามว่าโรสแอบจับตามอง...โรสกับวรชัยพี่ชายรู้จักเคนเป็นอย่างดี สองพี่น้องสนใจเรื่องเนตรนาคราชและสืบรู้มาว่าเคนมีข้อมูล แต่ที่แน่ๆเวลานี้โรสสนใจติดตามดูแก๊งมังกรทองที่เดินทางไปยังโรงแรมอีกแห่งแล้วเห็นพวกมันนัดพบเคน

    โรสแค่ตามดูแต่ไม่เผยตัว เธอขับรถมุ่งหน้ากลับบ้านที่สามเหลี่ยมทองคำ ระหว่างทางก็รายงานเรื่องเคนและแก๊งมังกรทองไปด้วย ด้านอัศวินกับรัตนากรเดินทางต่อไปยังทะเลที่อยู่ไม่ไกลนัก หญิงสาวต้องการเห็นทะเลยามค่ำคืน แล้วอัศวินก็ไม่กล้าปฏิเสธเธอด้วย

    การมาครั้งนี้เหมือนทั้งคู่ได้ฟื้นความหลังเมื่อครั้งยังเด็ก รัตนากรชอบทะเลและมีความสุขทุกครั้งที่ได้มา... พอสมควรแก่เวลาเธอให้เขาพากลับไปส่งคอนโดฯ แล้วตัดสินใจถามความเห็นว่าถึงตอนนี้เขาเชื่อไหมว่าเนตร–นาคราชมีจริง

    “บอกตามตรงตอนแรกพี่ก็ไม่ได้คิดอะไร จริงก็ได้ไม่จริงก็ได้ แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจากหลายๆกลุ่มพี่คิดว่าเนตรนาคราชไม่ใช่เรื่องเหลวไหลอีกต่อไป”

    รัตนากรรับฟังด้วยสีหน้าครุ่นคิด ไม่คัดค้านเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา...ส่วนการพบกันระหว่างเคนกับพวกจินหัวทำให้ทุกคนเชื่อว่าแผนที่ไม่ได้อยู่ในมือเฮนรี่

    ซึ่งเคนมั่นใจว่าคนที่แย่งแผนที่จากตนไปคืออัศวิน

    “ผู้กองอัศวินจากหน่วยพิเศษ ผู้ที่อยู่เบื้องหลัง ดร.มานพ นำมรดกสำคัญของชาติกลับคืนแผ่นดิน...งานนี้เราขอตัว เราไม่ต้องการมีปัญหากับทางการ ท่านน่าจะจัดการเองได้”

    “อย่าบอกนะว่าคุณจะปล่อยให้พวกนั้นค้นพบเนตรนาคราช” หลินดักคอเคน

    “เราไม่ได้พูดยังงั้น ใครก็ตามที่ค้นพบเนตรนาคราชก็จะถูกเราชิงกลับมา”

    “แม้กระทั่งคนของทางการงั้นเหรอ”

    “เนตรนาคราชซ่อนอยู่ในป่าลี้ลับซึ่งเป็นถิ่นของเรา ถึงเวลานั้นไม่ว่าทางการหรือไม่ทางการก็ไม่สามารถพ้นมือเราได้ ถึงเวลานั้นท่านเตรียมเงินให้พร้อมก็แล้วกัน” เคนสรุปทิ้งท้ายแล้วจากมาอย่างเชื่อมั่นในฝีมือตนเอง

    ooooooo

    สองศรีพี่น้องยังมองหน้ากันไม่ติดหลังจากบิดาเสียชีวิต กาญจนาโกรธพี่สาวที่รับปากจะช่วยบิดากลับมาแล้วทำไม่สำเร็จ อัศวินเลยต้องคอยเป็นกาวใจอยากให้รัตนากรย้ายจากคอนโดกลับมาอยู่ที่บ้านกับน้องสาว

    รัตนากรแบ่งรับแบ่งสู้เพราะทราบดีว่ากาญจนายังเคืองเธอไม่หาย แต่สำหรับความห่วงใยเธอมีให้น้องอย่างเต็มเปี่ยม จึงคอยถามข่าวคราวจากอัศวินอยู่ทุกวัน พอรู้ว่ากาญจนาอาจตกเป็นเป้าหมายจากคนสามกลุ่มคือเฮนรี่ แก๊งมังกรทอง และอีกกลุ่มที่ยังไม่รู้ว่าเป็นใคร พี่สาวก็ยิ่งเป็นห่วง

    “พวกมันรู้ไหมคะว่าตอนนี้แผนที่อยู่ที่ยัยกาญ”

    “พวกมันต้องเดาออก พี่จัดคนคุ้มกันยัยกาญไว้แล้ว 24 ชั่วโมง แต่ถ้ารัตน์อยู่บ้านพี่ก็จะอุ่นใจมาก”

    “เอาล่ะค่ะ ให้รัตน์เคลียร์เรื่องกับทางหน่วยสักวันสองวันก่อนแล้วรัตน์จะกลับไปอยู่บ้าน”

    “ดีมาก” อัศวินยิ้มพอใจ คาดหวังว่าสองพี่น้องจะกลับมารักใคร่กลมเกลียวกันเหมือนเดิมในเร็ววัน

    วันเดียวกันนี้ วีรกิจตั้งใจมารับกาญจนาไปกินข้าวกลางวันแต่เธออิดออดเพราะกำลังขะมักเขม้นกับการหาวิธีเปิดกระบอกทองเหลืองเพื่อเอาแผนที่ข้างใน วีรกิจไม่สนใจและหาว่าเนตรนาคราชเป็นเรื่องไร้สาระ ดึงดันจนแฟนสาวต้องยอมออกไปกินข้าวด้วย แถมยังสกัดเจ้าหน้าที่ที่อัศวินส่งมาสอดส่องดูแลจนไม่สามารถตามมาได้

    โรสเป็นอีกคนที่สนใจเรื่องเนตรนาคราช เธอแอบติดตามทั้งคู่มาห่างๆ แต่ไม่เข้าไปยุ่งด้วยเมื่อกาญจนาถูกคนร้ายประกบเพื่อจับตัว โชคดีอัศวินตามมาช่วยทัน คนร้ายถูกยิงตายสามคน ที่เหลือหนีรอดไปได้ ส่วนวีรกิจที่ช่วยเหลืออะไรกาญจนาไม่ได้ ถูกอัศวินชกหน้าทันทีที่ตามกลับมาถึงบ้าน

    “ถ้าคุณพายัยกาญไปเสี่ยงอีก ผมจะฝังคุณ” อัศวินขู่ฟ่อ วีรกิจฉุนจัดถามว่าเขามีสิทธิ์อะไร ตนเป็นแฟน มีสิทธิ์มากกว่าเขา ทำไมตนต้องฟังเขาด้วย

    “พี่อัศวินเป็นเหมือนพี่ชายของฉัน ถ้าคุณไม่อยากฟังก็เชิญคุณกลับไปได้”

    วีรกิจคาดไม่ถึงว่ากาญจนาให้ความสำคัญอัศวินถึงเพียงนี้ แล้วทำท่าจะขอโทษที่ไม่เชื่อเธอแต่แรก แต่กาญจนาตัดบทให้เขากลับไปก่อน...

    เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้อัศวินยิ่งเป็นห่วงกาญจนา กำชับเจ้าหน้าที่ให้เฝ้าระวังอย่างเข้มข้นตลอด 24 ชั่วโมง ส่วนกาญจนาก็ต้องรีบเปิดกระบอกแผนที่ให้ได้เร็วที่สุด เวลานี้ไม่ใช่เรื่องเล่นๆอีกต่อไป มีอันตรายทุกฝีก้าว

    ooooooo

    คนร้ายที่จ้องดักจับกาญจนาคือสมุนของเคนอย่างที่อัศวินคาดไว้จริงๆ เพียงแต่เขายังไม่ทราบชื่อของมัน แต่มั่นใจว่าเป็นพวกเดียวกับที่เขาไปแย่งแผนที่จากมันมา

    “เดี๋ยวนี้ข้อมูลซื้อขายกันง่ายมันคงสาวเรื่องจนเจอเรื่องของพี่กับยัยกาญ”

    “งั้นเราก็ต้องรีบสืบให้ได้ว่าพวกมันเป็นใคร จัดการมันให้เร็วที่สุด” รัตนากรสีหน้ามุ่งมั่น

    พลันเสียงโทรศัพท์อัศวินดังขึ้น ผบ.ภิรมย์โทร.ตามตัวเขาเข้าหน่วยพิเศษโดยเร็ว ภาคภูมิพลาดถูกมาเฟียรายหนึ่งจับตัวไปขณะปฏิบัติงาน

    อัศวินกับรัตนากรเข้ามารับคำสั่งและรอสายของหน่วยฯตรวจสอบจนจับตำแหน่งได้ตอนตีสี่ กว่าจะบุกไปทลายถึงรังก็เช้าวันรุ่งขึ้น สองฝ่ายเปิดฉากต่อสู้กันดุเดือดเลือดพล่าน อาวุธมีทั้งปืนและระเบิด แต่คนร้ายมีมากกว่า อัศวินจึงขอกำลังเสริมมาช่วย แต่ไม่ทันการณ์ภาคภูมิถูกสาดกระสุนใส่จนร่างสะท้าน...

    ตกดึกคืนนั้นมีคนร้ายบุกเข้ามาในบ้าน ดร.มานพ... เป้าหมายของมันคือกาญจนา โชคดีรัตนากรอยู่ด้วยช่วยกันกับกลุ่มเจ้าหน้าที่ คนร้ายสู้ไม่ได้ถูกยิงตาย เหลือรอดกลับไปเพียงคนเดียว

    อัศวินทราบข่าวรีบเดินทางมาหาสองสาว เขาโล่งใจที่พวกเธอไม่เป็นอะไร รัตนากรมั่นใจว่าวายร้ายเป็นพวกเดียวกับที่จับพ่อของเธอไป

    “มันรู้จนได้ว่าแผนที่กลับมาอยู่ที่เรา”

    “หรือว่าไอ้พวกนี้ร่วมมือกับคนที่พี่อัศวินเจอตอนบุกบ้านเฮนรี่”

    “พี่คิดว่าตอนนี้ใครๆก็รู้แล้วว่าแผนที่อยู่ที่เรา ไม่ว่าพวกมันจะร่วมมือกันหรือไม่ เราทุกคนเป็นเป้าของพวกมันอย่างแน่นอน พรุ่งนี้พี่
    อยากให้กาญจนาไปอยู่ที่คอนโด บ้านหลังนี้ตกเป็นเป้านิ่งไม่ปลอดภัย”

    “ได้ค่ะ แต่กาญขออยู่คนเดียว กาญอยากอยู่เงียบๆ คิดว่าจะพยายามเปิดแผนที่ให้ได้”

    ฟังน้องสาวแล้วรัตนากรไม่ว่ากระไร ยักไหล่น้อยๆ ก่อนเดินออกไป อัศวินชำเลืองมองกาญจนาอย่างเข้าใจความรู้สึก

    ooooooo

    จินหัวถูกหลินตำหนิเพราะคนของเขาทำงานพลาดหลายครั้ง ล่าสุดเมื่อคืนที่บุกเข้าบ้าน ดร.มานพ แล้วไม่ได้ตัวกาญจนา หลินหัวเสียหนัก สั่งจินหัวหาชุดใหม่ฝีมือดีมาทำงาน เพราะศัตรูล้วนเก่งกาจ ไม่งั้นพวกมันก็ตายเปล่า

    เพียงแค่ข้ามวันก็มีกลุ่มคนลึกลับแอบเข้าไปในคอนโดที่พักของกาญจนา...อัศวินและรัตนากรได้รับแจ้งรีบมุ่งหน้าไปช่วยเหลือ แต่ช้ากว่าโรสที่เฝ้าจับตา เธอใช้ธนูยิงคนร้าย รัตนากรเห็นไวๆแต่ไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร

    กาญจนาปลอดภัยแต่รัตนากรถูกยิงเฉี่ยวไหล่บาดเจ็บเล็กน้อย ที่น่าประหลาดก็คือกระบอกทองเหลืองซึ่งเต็มไปด้วยเลือดตอนต่อสู้กันเปิดออกได้อย่างไรไม่รู้!

    ถ้าได้แผนที่นำทาง อัศวินบอกรัตนากรว่าตนต้องเตรียมตัวเดินทางก่อนที่ข่าวนี้จะเผยแพร่ออกไปจนเกิดความวุ่นวายมากขึ้น

    “จะไปเมื่อไหร่คะ”

    “ทันทีที่องค์กรมรดกไทยเปิดทางให้”

    “ในที่สุดก็มาถึงวันนี้จนได้”

    “พี่มาชวนเราไปด้วย”

    “คุณพ่อสั่งไว้แล้ว ไม่ว่ายัยกาญจะว่ายังไง รัตน์ก็ต้องไปค่ะ”

    รัตนากรสีหน้ามุ่งมั่นมาก อัศวินพอใจในความเด็ดเดี่ยวของเธอ

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "หมาก" นำทีมเปิดเกมบู๊ "แต้ว" พลิกบทบาทสวยโหดแซ่บ จัดเต็มความมัน "เกมล่าทรชน"

    "หมาก" นำทีมเปิดเกมบู๊ "แต้ว" พลิกบทบาทสวยโหดแซ่บ จัดเต็มความมัน "เกมล่าทรชน"
    23 ต.ค. 2564

    05:50 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันเสาร์ที่ 23 ตุลาคม 2564 เวลา 08:07 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์