ข่าว

วิดีโอ



เนตรนาคราช

อ่านเรื่องย่อ

แนว: ดราม่า-แฟนตาซี-ลึกลับ

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: นอร์แมน วีรธรรม

กำกับการแสดงโดย: กฤษณะพงษ์ ราชรา/คฑาเทพ ไทยวานิช

ผลิตโดย: นิว ลุค โพรดักชั่น

ช่องออกอากาศ: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

นักแสดงนำ: วัฒน์ โชติชัยชรินทร์,จีรนันท์ มะโนแจ่ม

แม้เรื่องหัวใจจะมีการปีนเกลียวแต่พอถึงเวลาปฏิบัติงานหลินกับรัตนากรก็ร่วมมือกันเป็นอย่างดี ช่วยอัศวินจัดการกับจินหัวและโจซิงได้สำเร็จ

จินหัวโดนหลินฆ่าตายอย่างทรมานแสนสาหัสด้วยมีด นับเป็นการแก้แค้นให้เจิ้งซาผู้เป็นบิดาอย่างสาสมที่สุด ส่วนโจซิงที่เกือบเอาชีวิตอัศวินได้ก็โดนหลินยิงแสกหน้าสิ้นใจไปอีกคน

หลังจากตัดกำลังของเวเนสซ่าได้แล้ว รุ่งขึ้นซึ่งเป็นวันนัดพบกัน พวกอัศวินจึงนำเนตรนาคราชไปแลกตัวกาญจนาและชาติ แต่ชาติในยามที่จำเพื่อนๆไม่ได้ เขายืนอยู่ข้างเวเนสซ่า ช่วยลูกน้องของเธอต่อสู้กับพวกอัศวิน เปิดทางให้เวเนสซ่าขึ้นเครื่องบินส่วนตัวหนีไปแต่ไม่ได้เนตรนาคราชติดมือไปด้วย

ในขณะที่ต่อสู้กัน ชาติล้มหัวกระแทกพื้นค่อนข้างแรง พวกอัศวินรีบพาเขาส่งโรงพยาบาลให้หมอตรวจรักษา ระหว่างนี้ชาติจำอดีตได้ว่าเคยรักกับเวเนสซ่าแต่มีอุปสรรคขัดขวางคือพ่อของเธอ เมื่อฟื้นขึ้นมาเขาเล่าให้กลุ่มของอัศวินฟังอย่างละเอียด

ทุกคนอึ้งที่รู้ความจริงระหว่างชาติกับเวเนสซ่า แต่กาญจนาก็ให้กำลังใจคนที่ตนรักเหมือนเดิมว่า

“อย่าคิดมากเลยนะคะ เรื่องทุกอย่างมันผ่านไปแล้ว และพวกเราทุกคนก็เข้าใจ ไม่โกรธคุณเลย”

“ใช่ค่ะ อย่าคิดมากนะคะ”

“และตอนนั้นแกก็จำอะไรไม่ได้ จำได้แค่เรื่องที่มันฝังอยู่ในจิตใต้สำนึกของแก”

“เลิกคิดเถอะว่ะ หมามองเครื่องบินยังไงเครื่องบินก็ไม่ตก แกโชคดีตั้งเท่าไหร่แล้วที่เห่าจนเครื่องตก แต่ดันเจอเจ้าของ”

แต่ละคนในทีมล้วนให้กำลังใจ ประโยคหลังของอิทธิที่หยิกแกมหยอกเรียกรอยยิ้มจากชาติและทุกคนได้เป็นอย่างดี มีความหวังว่าความทรงจำของชาติจะกลับคืนมาทั้งหมด โดยเฉพาะเรื่องกาญจนา แต่คงต้องใช้เวลาอีกสักระยะ

ใกล้ค่ำ อัศวิน รัตนากร อิทธิ และโรสลงมานั่งจิบกาแฟที่ร้านภายในโรงพยาบาล หารือกันเรื่องเนตรนาคราช

“อีกสองวันก็จะเป็นวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 11 ยังไงเราต้องเอาเนตรนาคราชคืนสู่เจ้าของตามเวลาที่กำหนด”

“ถ้าเป็นไปได้ พี่อยากเดินทางพรุ่งนี้เลย ยิ่งส่งคืนเจ้าของเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดี”

โรสเห็นด้วยกับอัศวิน แต่อิทธิท้วงขึ้นว่า “แกจะไม่รอไอ้ชาติเหรอวะ”

“นั่นสิ รัตน์ว่าทุกคนต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายมาด้วยกัน เราก็น่าจะได้นำเนตรนาคราชไปคืนเจ้าของเดิมด้วยกัน”

“ก็จริง...แต่ก็ไม่คิดเลยนะว่าที่ผ่านมาพวกเราเจอเรื่องราวต่างๆมากมาย เรื่องบางเรื่องก็เหลือเชื่อเกินกว่าที่เราจะจินตนาการได้ด้วยซ้ำ”

“ถูก! มันเพ้อเจ้อยิ่งกว่าละครทีวีที่ฉันดูอีกว่ะ”

“ใช่ค่ะ ฉันก็ไม่คิดนะว่าสิ่งที่เราพบ ทั้งป่าวิญญาณ ทั้งชนเผ่ากินคน แล้วก็ไฟนาคราช พวกนี้จะมีอยู่จริง ถ้าไปเล่าให้ใครฟัง เขาคงคิดว่าเราบ้า”

“ดีไม่ดีจะหาว่าเราเป็นพวกแต่งนิยายหลอกเด็กซะด้วยซ้ำไป”

“หรือว่าพวกเรามาช่วยกันเขียนเป็นบทละครดีไหม ดีไม่ดีเรื่องแบบนี้อาจจะเรียกเรตติ้งถล่มทลายเลยก็ได้”

“เพ้อเจ้อนะเราน่ะ” อัศวินแซวรัตนากร คนอื่นๆ ยิ้มขำ บรรยากาศชื่นมื่น

แต่อีกครู่เดียวโรสก็ทำให้อิทธิซึมไป เธอขอบคุณอัศวินกับรัตนากรสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา อัศวินงงๆ ถามโรสพูดแปลก เหมือนจะลากันยังไงไม่รู้

“ใช่ค่ะ ถ้าเรานำเนตรนาคราชคืนเจ้าของเดิมเสร็จ โรสจะแยกกลับอเมริกาเลย”

อิทธิทำท่าจะไม่ยอม พยายามเหนี่ยวรั้งโรสให้เปลี่ยนใจแต่ไม่สำเร็จ เวลาเดียวกันนั้นนายองกำลังออกไปเรียกรถแท็กซี่หน้าโรงพยาบาลไปหัวลำโพงเพื่อกลับบ้านที่ต่างจังหวัด เพื่อความสุขของอิทธิกับโรส แต่โรสออกมาเจอเสียก่อน จึงพานายองกลับเข้ามาคุยกันมุมหนึ่ง

“นายองไม่ต้องไปหรอกนะ พี่จะเป็นคนไปเอง”

“ทำไมล่ะจ๊ะพี่โรส”

“ถ้าพี่อยู่...นายองกับคุณอิทธิก็จะไม่มีความสุข นายองอยู่ที่นี่ อยู่กับพี่อิทธิ ดูแลพี่อิทธิให้ดีนะจ๊ะ”

“แต่พี่อิทธิเขารักพี่โรสนะ”

“พี่รู้จ้ะ และพี่ก็รักนายองด้วย แต่ถ้าเราจะรักใครสักคนเราก็อยากให้คนที่เรารักมีความสุขไม่ใช่เหรอ แล้วพี่ก็เชื่อว่านายองรักคุณอิทธิไม่ได้น้อยไปกว่าพี่หรอก ถ้าอยู่แล้วต้องทรมานกันทั้งสามคน พี่ขอเป็นคนเดินออกไปเองดีกว่า...พี่เก่ง ดูแลตัวเองได้ แต่นายองสิ นายองต้องการคนที่รัก ห่วงใย และคอยดูแล”

“พี่โรส...”

“ไม่ต้องห่วงพี่ พี่ดูแลตัวเองได้ นายองต้องรักพี่อิทธิมากๆนะ ดูแลเขาดีๆล่ะ ถ้าเขาเครียดนายองต้องหาเรื่องทะเลาะ ไม่ต้องบอกรักเขาบ่อยๆ เพราะเขาไม่ใช่ผู้ชายหวาน เขาชอบคนที่เข้าใจ คิดทันเขา เวลาเขาพูดเรื่องลามก นั่นแหละเขากำลังบอกชอบนายอง เขาเป็นคนวู่วาม ใจร้อน ชอบลุย นายองต้องไปกับเขานะ คอยเตือนเขา แล้วก็คอยเป็นตาหลังให้เขา เพราะเขาจะชอบมุ่งไปแต่ข้างหน้า ไม่มองข้างหลัง เขาไม่ได้เข้มแข็งอย่างที่นายองเห็นหรอกนะ เขาอ่อนไหว ต้องการคนดูแลและคนที่คอยอยู่เคียงข้าง”

พูดมาถึงตรงนี้โรสถึงกับน้ำตาร่วง นายองอึ้ง ไม่เคยรู้เรื่องพวกนี้มาก่อน

“รักพี่อิทธิมากๆ รักเขาแทนพี่ด้วย กลับไปหาพี่อิทธิแล้วทำให้เขามีความสุข พี่ไปก่อนนะ”

นายองตัดสินใจในวินาทีนั้น รวบตัวโรสไว้พร้อมกับขอร้อง “พี่โรสอย่าไปเลยนะ นายองรู้แล้วว่าทำไมพี่อิทธิถึงรักพี่โรส พี่โรสอยู่กับพี่อิทธิเถอะนะจ๊ะ”

“ทำไมนายองพูดอย่างงั้นล่ะ”

“นายองเข้าใจแล้วว่าความรักที่แท้จริงมันคืออะไร นายองไม่สามารถรักพี่อิทธิได้อย่างที่พี่โรสรัก พี่โรสต่างหากที่ควรอยู่กับพี่อิทธิ”

“แต่นายองก็รู้ใช่ไหม ถ้านายองจากไปพี่อิทธิก็คงไม่มีความสุขเหมือนกัน”

“จ้ะ นายองรู้ นายองรู้ว่าพี่อิทธิยึดมั่นในคำสัญญาที่ให้ไว้กับพ่อ แต่พี่โรสไม่ต้องห่วงนะ นายองเข้าใจแล้ว นายองจะอยู่กับพี่ทั้งสองคน แล้วขอเป็นน้องสาวแบบนี้ได้ไหมจ๊ะ”

โรสยิ้มทั้งน้ำตา ตอบรับด้วยความเต็มใจ แล้วสองคนก็สวมกอดกันอย่างมีความสุข

ooooooo

อิทธิกับโรสสมหวังในรัก อัศวินกับรัตนากรก็เป็นอีกคู่ที่ลงเอยกันด้วยดี อัศวินขอรัตนากรแต่งงาน สัญญาจะดูแลเธอตลอดไป และงานแต่งจะมีขึ้นหลังจากส่งคืนเนตรนาคราชเรียบร้อยแล้ว

เมื่อกาญจนาทราบเรื่องจากพี่สาวก็แสดงความยินดีและหยอกล้ออย่างมีความสุข ชาตินอนนิ่งบนเตียงคนป่วยฟังสองพี่น้องคุยกันตลอด แววตาเขาเป็นประกายคล้ายจำอะไรได้มากขึ้น เพียงแต่ยังไม่พูดออกมา

ด้านอัศวินแยกจากรัตนากรแล้วจะกลับห้องพัก ไม่นึกว่าหลินจะมาดักเจอ เธอขอเลี้ยงอาหารเขาตอนค่ำพรุ่งนี้ก่อนจะจากกันไกล รับรองว่าไม่พูดหรือทำอะไรให้เสียบรรยากาศ อัศวินลำบากใจแต่ไม่อยากตัดรอนเธอเกินไป จึงตอบตกลง

เช้าวันใหม่ โรสบอกข่าวดีแก่รัตนากรกับกาญจนาว่าหลังจากส่งคืนเนตรนาคราชและตนแต่งงานกับอิทธิแล้วตนจะพานายองไปอยู่อเมริกา ส่งเสียให้เรียนหนังสือ สองสาวดีใจกับทุกคน และคิดว่าถึงเวลานั้นพวกตนก็คงได้แต่งงานเหมือนกัน ส่วนเรื่องความทรงจำมีความเป็นไปได้มากที่เขาจะกลับมาเป็นปกติ...

ตลอดวันอัศวินไม่ได้มาที่โรงพยาบาล เพราะกลัวแสดงพิรุธให้รัตนากรจับได้แล้วจะน้อยใจที่เขารับนัดหลินไว้ในคืนนี้ พอถึงเวลานัด หลินกับอัศวินกินอาหารกันในร้านบรรยากาศโรแมนติก หญิงสาวมีความสุขมากอยากหยุดเวลาให้นิ่งอยู่ตรงนี้

“เราหยุดมันไว้ไม่ได้หรอกครับ แต่เราสามารถจดจำเวลานี้ วินาทีนี้ ให้อยู่กับเราได้ตลอดไป ขอบคุณนะครับ สำหรับความรู้สึกดีๆที่คุณมีให้กับผม และผมจะไม่มีวันลืมมัน”

“ฉันเข้าใจค่ะ เราเจอกันช้าไป...ขอให้มีความสุขกับคนที่รักคุณนะคะ”

“ผมก็ขอให้คุณหลินมีความสุขและได้พบคนที่รักคุณนะครับ”

สองคนชนแก้วไวน์ก่อนดื่มรวดเดียวหมด...เพียงไม่นาน อัศวินหลับใหลไม่ได้สติ หลินวางยาเขาแล้วโทร.ตามรัตนากรมาพิสูจน์ความรักที่มีต่ออัศวิน
รัตนากรไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับอัศวินแต่ก็รีบสุดชีวิตเพราะเป็นห่วงเขา แล้วต้องตกใจเมื่อไปถึงเห็นหลินชักปืนจ่อหัวอัศวินที่นอนนิ่ง

“เธอต้องการอะไร”

“ถ้าเธอไม่อยากให้ผู้กองตายก็ถอนตัวแล้วจากไปซะ”

“คุณคิดว่าถ้าฉันถอนตัวแล้วพี่วินจะรักคุณอย่างงั้นเหรอ ฉันเคยบอกคุณแล้วนี่ ถ้าพี่วินรักคุณ คุณก็ไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้ เพราะฉันจะเป็นคนเดินจากไปเอง”

“ฉันก็เคยบอกคุณแล้วเหมือนกัน ว่าคนอย่างฉันถ้าอยากจะได้อะไรก็ต้องได้!!”

“แล้วมันมีประโยนช์อะไรล่ะคะ ที่จะอยู่กับคนที่เขาไม่รักเรา”

“แต่ถ้าเรารักเขา ฉันเชื่อว่าสักวันเขาก็จะรักเรา”

“ความรักไม่ใช่ตรรกะนะคะ ที่จะได้มีเหตุมีผลตามสมการ แต่เป็นเรื่องของความรู้สึกที่ไม่สามารถบังคับและหาเหตุผลได้ ถ้าเราจะรักใครสักคนก็รักให้สุดหัวใจ แต่อย่าให้เขาอึดอัดทรมานเหมือนติดคุก เราควรจะรักอย่างเข้าใจ และสุขใจทุกครั้งที่เห็นเขามีความสุข อย่ารักแบบครอบครองเลย เพราะสุดท้ายแล้วคนที่จะเจ็บก็คือคุณเอง...การที่เราจะรักใครสักคนไม่ใช่เรื่องผิด แต่ที่ผิดคือการยึดติดคิดเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ บางครั้งรักอยู่ห่างๆดีกว่าอยู่ใกล้ๆ แล้วเขาไม่สนใจเรา”

“เธอจะพูดให้สวยหรูยังไงก็ได้ เธอไม่ได้เป็นแบบฉันนี่”

“หยุดเถอะ เพราะอย่างน้อยตอนนี้พี่วินยังรู้สึกดีๆกับคุณ ยังเป็นห่วงคุณ และรักคุณแบบเพื่อนตายที่สามารถตายแทนกันได้ อย่าให้เเขาตื่นมารู้แล้วเกลียดคุณเลย”

“ก็ได้ ถ้างั้นเรามาจบเรื่องนี้กัน พิสูจน์มาสิว่าเธอรักผู้กองอัศวินมากกว่าฉัน” หลินหยิบปืนอีกกระบอกขึ้นมาพูดจาท้าทาย “ถ้าไม่อยากให้ฉันฆ่าผู้กอง ก็เอาปืนนี่ไปยิงตัวเองซะ ฉันอยากรู้นักว่าเธอจะรักผู้กองยิ่งกว่าตัวเธอเองหรือเปล่า”

“คุณจะทำแบบนี้เพื่ออะไร”

“ก็บอกแล้วไงนี่คือการพิสูจน์ แต่ถ้าเธอได้ปืนนี่ไปแล้วจะหันมายิงฉันก็ได้เลย เพราะฉันพร้อมที่จะตายอยู่ข้างๆคนที่ฉันรัก ถึงเวลาที่เธอต้องเลือกแล้วว่าจะเห็นคนที่เธอบอกว่ารักตาย...หรือจะตายเพื่อคนที่รักเธอ”

รัตนากรรับปืนมาจากหลินแล้วตัดสินใจยิงตัวเองโดยไม่รู้ว่าข้างในไม่มีกระสุน หลินนึกไม่ถึงและทึ่งจัดในความรักของเธอที่มีต่ออัศวิน เอ่ยปากยอมแพ้อย่างราบคาบ

“ดูแลเขาให้ดี แล้วจำวินาทีนี้ไว้ตลอดไปว่าคุณรักผู้ชายคนนี้มากกว่าชีวิตของคุณ”

หลินจูบหน้าผากอัศวินแล้วกล่าวทั้งที่เขายังหลับสนิทว่า “คุณเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดที่มีคนรักคุณยิ่งกว่าตัวเขาเอง ลาก่อนค่ะ” แล้วลุกขึ้นหันมาที่รัตนากรพูดเป็นประโยคสุดท้ายก่อนเดินจากไป “ขอบคุณที่คุณทำให้ฉันเข้าใจว่ารักแท้คืออะไร”

หลินจากไปครู่หนึ่ง...รัตนากรลงนั่งให้อัศวินนอนหนุนตัก รอจนเขารู้สึกตัวลืมตา แล้วตอบคำถามของเขาที่อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นว่า

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ รัตน์บอกให้คุณหลินลองใจพี่วิน แล้วก็ได้รู้ความจริงว่าพี่วินน่ารักที่สุดในโลก พี่วินไม่สนใจผู้หญิงคนอื่นเลย พอโดนคุณหลินบอกรักก็เลยแกล้งหลับไปใช่ไหมคะ”

อัศวินนิ่วหน้าไม่เชื่อ ทำท่าจะซักอีกแต่รัตนากรชิงเอามือปิดปากเขาเสียก่อน

“เรื่องบางเรื่องอย่ารู้เลยค่ะ รู้แค่ว่ารัตน์รักพี่วินคนเดียวก็พอ”

“จ้า” เขาตอบรับเสียงใส สีหน้าปลื้มสุดๆ

ooooooo

เย็นวันหนึ่ง อัศวิน รัตนากร อิทธิ โรส นายอง กาญจนาและชาติิ ทั้งหมดอยู่ในชุดขาวบริสุทธิ์นำเนตรนาคราชไปคืนเจ้าของเดิมที่ริมน้ำโขง

“ไม่น่าเชื่อเลยนะคะ ความโลภและอำนาจจะทำให้มนุษย์กล้าทำทุกอย่าง แม้กระทั่งไปขโมยดวงตาของท่านมา”

“ตราบใดที่มนุษย์ยังหลงมัวเมากับความอยากมีอยากเป็น เรื่องแบบนี้ก็จะเกิดขึ้นอีกค่ะ”

อิทธิเห็นด้วยกับสองศรีพี่น้อง และเสริมว่าถ้าคนเราไม่รู้จักควบคุมความอยากโลกนี้ก็ไม่มีวันสงบ

“ไม่รู้จะโลภหลงในเงินตรา อำนาจ และชื่อเสียงกันไปทำไม เพราะสุดท้ายคนเราก็กลายเป็นศพนอนอยู่ในโลงแคบๆแค่นั้น” โรสเอ่ยอย่างปลงๆ นายองเชื่อว่าคนเราไม่รู้จะตายวันไหนทำไมไม่ใช้ชีวิตวันนี้ให้มีคุณค่าและมีความสุขที่สุด

“ถ้าคนเรามีความสำนึกกันได้อย่างนี้ โลกใบนี้ก็คงสงบสุขและน่าอยู่ขึ้นอีกมาก” อัศวินสรุปด้วยรอยยิ้มแล้วนำเนตรนาคราชลงสู่ผืนน้ำคืนแก่เจ้าของ ทันใดเกิดคลื่นเหมือนมีบางอย่างแหวกว่าย ทั้งกลุ่มตื่นเต้นตกใจกับปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้น รัตนากรกล่าวด้วยความศรัทธาว่า

“ลูกขอโทษแทนเพื่อนมนุษย์ทั้งหลายที่เต็มไปด้วยความโลภ โกรธ หลง อะไรก็ตามที่มนุษย์กระทำไปจะด้วยความตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม ทั้งกาย วาจา ใจ ขอให้ท่านอโหสิกรรมด้วยเถิด”

ทันใดนั้นลูกไฟพญานาคลอยขึ้นจากผิวน้ำ ทุกคนปีติยินดี เข้าใจว่าท่านอโหสิกรรมให้พวกเราแล้ว

เสร็จสิ้นภารกิจ อัศวินชวนทุกคนไปฉลอง แล้วต้องฉลองใหญ่ด้วยเพราะชาติจำทุกคนได้แล้ว ความทรงจำเขากลับคืนมาครบถ้วน คงได้ลงเอยกับกาญจนาไปพร้อมคู่เพื่อนๆในคราวเดียว

ooooooo

–อวสาน–


ละครเนตรนาคราช ตอนที่ 18(ตอนจบ) อ่านเนตรนาคราช ติดตามเนตรนาคราช ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย วัฒน์ โชติชัยชรินทร์,จีรนันท์ มะโนแจ่ม 26 ธ.ค. 2557 09:14 2014-12-27T02:20:05+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ