นางสาวทองสร้อย
ตอนที่ 7
ทองสร้อยรีบเข้าครัวไปตักซุปใหม่ วานเจียรนัยให้ยกไปเสิร์ฟ แล้วตัวเองไปเข้าห้องน้ำ ส่งไลน์ถึงเนรัญญาว่า
“ฉันกำลังจะประสาทเสีย” เนรัญญาอ่านแล้วงง ทองสร้อยส่งมาอีกว่า “เมียบอสแกกำลังเป็นบ้า บอกเลย!ว่ากลัวใจผู้หญิงคนนี้มาก” เนรัญญาหาว่าทองสร้อยนั่นแหละบ้า เพราะคุณแหววออกจะเป็นคนดี
ทั้งสองส่งไลน์คุยกัน จนสุดท้ายเนรัญญาพึมพำอย่างหนักใจว่า
“ฉันจะช่วยแกจบปัญหานี้ให้เร็วขึ้นได้ยังไงดี...มันก็ต้องย้อนกลับไปที่ต้นเหตุของปัญหาสินะ...ไอ้กาก!!”
เนรัญญาลุกพรวดขึ้นด้วยความมุ่งมั่นบางอย่างสาทรมาเจอกุลธิดาและกุลชาติอยู่บ้านก็ตวาดถามว่าทำไมอยู่บ้าน ทำไมไม่ไปตามหาทองสร้อย ถามกุลธิดาว่าทำไมไม่ไปทำงาน กุลธิดาบอกว่าตนจะไม่ไป เหยียบที่นั่นอีกจนกว่าทองโปรยจะเคลียร์เรื่องผู้หญิงที่ชื่อนารี เวียงคีรี!
“แล้วแกล่ะ ชาส์ล” สาทรถามกุลชาติ เขาบอกว่าพวกเรากำลังทำในสิ่งที่คนบางคนเรียกว่าไม่มีศักดิ์ศรีอยู่ ถูกตะคอกทันทีว่า “ฉันถามแกข้อเดียว ศักดิ์ศรีมันช่วยให้รอดพ้นจากการล้มละลายหรือต้องระเห็จออกจากบ้านที่เคยซุกหัวนอนไปนอนข้างถนนได้หรือเปล่า!”กุลชาติอึ้ง ก้มหน้านิ่ง
“อย่าถามหาคำว่าศักดิ์ศรีในขณะที่เรากำลังตกอยู่ในสภาพหมาจนตรอก! ไปทำในสิ่งที่ต้องทำ ไม่มีเงื่อนไข ไม่มีทางเลือกสำหรับพวกแกแล้ว มีแต่คำว่าต้องทำ ต้องได้! ก่อนที่ฉันจะฆ่าพวกแกให้ตายคาบ้าน!! ไป๊!!!”
ทั้งกุลธิดาและกุลชาติต่างรีบลุกหนีไปให้พ้นหน้าสาทรทันที ทิ้งสาทรให้ทุ่มตัวนั่งเครียดตาขวางอยู่คนเดียว
ooooooo
นับวันทั้งคุณเล็กและพฤกษ์ ต่างสงสัยตัวเองว่าตนรู้จักคุณแหววจริงๆหรือเปล่า วันนี้ทองสร้อยก็ถูกคุณแหววดักเรียกเล่นงานขณะจะกลับห้องพัก
“คิดเหรอว่าปิดเรื่องที่ฉันทำกับเธอไว้ แล้วจะเปลี่ยนความคิดฉันที่มีต่อเธอได้”
“สร้อยทำ เพราะไม่เห็นประโยชน์ที่จะพูด ไม่ได้อยากจะเปลี่ยนความคิดคุณแหววให้มารู้สึกดีกับสร้อย”
“ฉันเริ่มจะเห็นด้วยกับคุณใหญ่แล้วล่ะ ว่าเธอมันอวดดี เพราะคิดว่าคุณกลางกับคุณเล็กปกป้องเธออยู่งั้นสิ” แล้วสั่งทองสร้อยว่าคุณใหญ่ยังไม่กลับมาให้รอก่อน ยังเข้านอนไม่ได้ ทองสร้อยบอกว่าน้าชบารออยู่ คุณแหววแว้ดใส่ทันทีว่า
“ฉันสั่งให้เธออยู่ด้วย! จะไปฟ้องคุณกลางก็ได้นะ ถ้าเธอคิดว่าฉันใช้งานเธอเกินความจำเป็น แต่ไม่ต้องใช้สมองคิดมากก็น่าจะรู้นะ ผัวเมียนอนคุยกันกับคนใช้อย่างเธอ คุณกลางจะเลือกเชื่อใคร แต่ถ้าทนไม่ไหวก็ออกไป”
“ทำไมคุณแหววถึงได้เกลียดสร้อยนักคะ สร้อยทำอะไรให้เหรอคะ” ทองสร้อยมองหน้าคุณแหววตาเป๋ง
“ยิ่งเธอทำหน้าซื่อใสใส่ฉันแบบนี้ ฉันยิ่งคิดว่าเธอเป็นคนที่ร้ายกาจมาก จนฉันไม่อยากเห็นเธออยู่ใกล้ตัวอีก อยู่ให้ห่างๆฉันนะ!”
คุณแหววเดินเชิดไป ทองสร้อยเจ็บจี๊ดอยู่ข้างหลัง อย่างอยากจะระเบิดใส่บ้าง แต่ทำได้แค่บ่นเป็นภาษาฝรั่งเศสอย่างคั่งแค้นเท่านั้น
ooooooo
คุณเล็กคุยกับพฤกษ์ถึงตัวตนที่แท้จริงของคุณแหวว แต่พฤกษ์ไม่อยากสนใจมากเพราะอีกไม่นานตนก็จะต่างคนต่างอยู่กับคุณแหววแล้ว เมื่อรู้ว่าคุณเล็กยังไม่ได้งานจึงชวนไปทำงานด้วยกัน จะทำอะไรได้บ้างพรุ่งนี้ไปคุยกันที่ออฟฟิศ
เมื่อคุณเล็กไปแล้ว พฤกษ์หันมาสนใจรูปวาดของตัวเองต่อ ดูรูปแล้วพึมพำ “มาดามฟองดู...”
ทองสร้อยเข้าห้อง โทร.ระบายอารมณ์เรื่องคุณแหววให้เนรัญญาฟัง ก็มีเสียงเคาะประตูขัดขึ้น ทองสร้อยบอกเอาไว้ค่อยโทร.คุยกันที่ตลาดแล้วกัน คุยที่บ้านอุปสรรคเยอะ แล้วไปเปิดประตู เจอเจียรนัยยิ้มอย่างเป็นต่อรออยู่ ชูมือถือให้ดูบอกว่ามีงานต้องแฉ เป็นคลิปที่เจียแอบถ่ายตอนคุณแหววขู่ทองสร้อยนั่นเอง เจียรนัยรุกทองสร้อย “ว่าไงพี่ เกิดอะไรขึ้น”
พอทองสร้อยบอกว่าไม่มีอะไร เจียรนัยก็ขู่ว่าจะเอาคลิปนี้ไปให้ป้าชบาดู ทองสร้อยเลยบอกว่าเรื่องคุณแหววอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ถามว่าคุณแหววกับคุณกลางจะคืนดีกันแล้วหรือรู้ไหม ถ้าเรื่องนี้ถึงหูคุณกลางจะทำให้ครอบครัวเขาแตกแยกแน่แล้วขอให้เจียรนัยลบคลิปเสีย ถ้าไม่ลบตนก็จะไม่สอนภาษาอังกฤษให้เจียรนัยยอมลบคลิป แต่ยังไม่ทันลบเพื่อนก็โทร.เข้ามาเลยรับสายคุยกับเพื่อน อวดเพื่อนว่าตนมีคนติวภาษาอังกฤษให้แล้วไม่ต้องกวนเพื่อนอีกต่อไปแล้ว
ooooooo
ชบารอเปิดประตูรับคุณใหญ่มีทองสร้อยอยู่เป็นเพื่อนตามคำสั่งของคุณแหวว ครู่หนึ่งพฤกษ์ออกมาเจอถามว่าคุณใหญ่ยังไม่มาอีกหรือ ถามไม่ทันขาดคำรถคุณใหญ่ก็แล่นมา ทองสร้อยกับชบารีบไปเปิดประตูให้
ปรากฏว่าคุณใหญ่กลับมากับบรรทัด เทรนเนอร์ของ TB Sportclub พอลงจากรถ บรรทัดก็แนะนำตัวเองกับพฤกษ์พร้อมมอบนามบัตรให้ พอพฤกษ์ดูนามบัตรก็ยิ้มตามมารยาทอย่างไว้ตัว แต่พอบรรทัดเห็นความน่ารักของทองสร้อยก็ดี๊ด๊าจะเข้าไปทัก คุณใหญ่บอกว่านั่นคนใช้ไม่ต้องรู้จักหรอก พูดอ่อนโยนกับบรรทัดว่า
“ขอบใจนะสำหรับทุกอย่างที่เธอทำให้ฉันวันนี้ เป็นมื้อเย็นที่อร่อยที่สุดเท่าที่ฉันเคยกินมา”
บรรทัดชี้แจงให้ทุกคนฟังว่า “มันบังเอิญมากเลยครับ ที่ผมแวะไปหาน้องสาวที่ตึกนั่นพอดี ทำให้ผมได้รู้จักกับคุณใหญ่ ได้เพื่อนที่น่ารักเพิ่มมาอีกคนหนึ่ง” คุณใหญ่เสริมอย่างตื่นเต้นว่าน้องสาวเขาคือจีจี้เลขาของพฤกษ์นั่นเอง พฤกษ์ตัดบทว่าตนมีเรื่องจะปรึกษา คุณใหญ่จึงบอกบรรทัดให้กลับดีๆ ให้เรียกแท็กซี่ได้ บรรทัดจึงลากลับ
ทองสร้อยเห็นคุณใหญ่เดินเข้าบ้านไปอย่างอารมณ์ดี...ดีอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ก็รู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลในความสัมพันธ์ระหว่างคุณใหญ่กับบรรทัด
พฤกษ์ติงคุณใหญ่เรื่องการคบกับบรรทัดว่าระวังหน่อยก็แล้วกันเพราะเพิ่งเจอกันแค่วันเดียว รู้สึกคุณใหญ่จะไว้ใจเขามาก คุณใหญ่อ้างว่าเขาเป็นคนดีมีน้ำใจ แต่ถ้าคุณกลางขอ ตนก็มีเรื่องจะขอเหมือนกัน
“คือถ้าอยากเห็นพี่มีความสุขก็จงไม่ไว้ใจบรรทัดอยู่ห่างๆ พี่ดูแลตัวเองได้” พอพฤกษ์รับคำคุณใหญ่ก็ขอตัวไปพักผ่อน พฤกษ์เห็นรอยยิ้มอิ่มเอิบใจมีความสุขของคุณใหญ่แล้วก็ยิ่งกังวลใจ และเป็นห่วงพี่สาว
ooooooo
ทองสร้อยถือตะกร้าไปตลาดพลางโทร.หาทอง-โปรยอ่อยว่ามีข่าวมาบอก ทองโปรยถามทันทีว่า ข่าวคุณเล็กหรือเปล่า ทองสร้อยบอกว่าใช่ แต่พอทองโปรยเร่งให้บอกกลับยักท่าว่า
“ไม่บอก...เล่าความคืบหน้าเรื่องพ่อมาก่อนว่าพี่จัดการไปถึงไหนแล้ว พ่อยอมใจอ่อนกับเรื่องของสร้อยหรือยัง” พอทองโปรยบอกว่ายัง ทองสร้อยตัดบทแล้วตัดสายเลยว่า “งั้นไม่เล่า แค่นี้นะ”
พอทองโปรยหันเดินเข้าบ้านก็เจอศักดิ์สิทธิ์ยืนอยู่ เขาถามว่าวันนี้พ่อสั่งให้ลูกน้องไปทำอะไร พอรู้ก็รีบโทร.บอกทองสร้อยทันทีว่าพ่อมีการเคลื่อนไหว แต่ทองสร้อยอยู่ที่ร้านส้มตำทั้งเสียงตำของป้าหน่อยและเสียงลูกค้าเร่งเสียงจ้อกแจ้กจอแจหนวกหู ทองสร้อยเลยบอกว่าไว้ค่อยคุยกันวันหลังแล้วกัน ตนกำลังทำงานอยู่
ทองสร้อยจัดส้มตำในจานแล้วถ่ายรูปในมุมต่างๆ โดยที่ป้าหน่อยไม่เห็นเพราะมัวแต่รัวสากมือเป็นระวิงอยู่
หลังจากนั้น พฤกษ์เปิด ig พบเปลี่ยนภาพเป็นจานส้มตำแล้ว เขาชวนพุฒิกับคุณเล็กไปร้านส้มตำป้าหน่อยกันเลย
ทองสร้อยกินส้มตำจานนั้นอย่างเอร็ดอร่อยจนหมดจาน จ่ายเงินแล้วกลับ
พอไปถึงร้านส้มตำ พฤกษ์มองหาไปทั่วร้านก็ไม่เห็นมาดามฟองดู ขยับจะถามป้าหน่อยหลายครั้ง แต่ป้าหน่อยก็คุยจ้อกับลูกค้าและแฟนคลับปากไม่ได้หยุด หูไม่ว่างที่จะฟัง สุดท้ายพฤกษ์ก็ไม่ได้ถาม
พอออกมาเดินในตลาด คุณเล็กถามว่าเขาถามหาใครกับป้าหน่อยหรือ
“มาดามฟองดู”
พุฒิกับคุณเล็กต่างงง พฤกษ์บอกให้ไปรอที่รถก่อนเดี๋ยวจะเล่าให้ฟังว่ามาดามฟองดูคือใคร
ooooooo
ทองสร้อยซื้อกับข้าวเสร็จก็แวะไปที่ร้านเน็ต ส่งต้นฉบับ “ส้มตำ เสน่ห์ตะวันออก เสน่ห์เรียบง่ายแต่ทรงคุณค่า” แล้วบอกเพื่อนว่าตนยังไม่มีกำหนดกลับฝรั่งเศส เรื่องเงินไม่รบกวนแล้ว และให้เบอร์ติดต่อตนไว้ด้วย
กดส่งไปได้ครู่เดียวก็มีอีเมลของอองตวนเข้ามา ทองสร้อยรีบเปิดอ่าน
“อีกสองสามวันฉันจะไปเมืองไทยเพื่อเตรียมงานอีเวนต์เปิดตัวแมกกาซีนของเราที่นั่น วันงานถูกกำหนดแน่นอนแล้วเธอคือเซเลบริตี้คนเดียวของงาน บก.โมโหมากที่ติดต่อคุยงานกับเธอไม่ได้เลย เราต้องเจอกัน ถ้าไม่อยากให้ตำแหน่งคอลัมนิสต์ของเธอสั่นคลอน”
อ่านอีเมลแล้ว ทองสร้อยอึ้ง เครียดขึ้นทันที
พอทองสร้อยออกจากร้านเน็ต ก็ถูกลูกน้องทองก้อนที่ออกตระเวนเอารูปทองสร้อยเที่ยวถามชาวบ้านว่าใครเคยเห็นคนนี้บ้างทำราวกับตามหาคนหาย บังเอิญมันเห็นทองสร้อยเข้า พอรายงานทองก้อน เขาสั่งให้ตามต่อไป เชื่อว่าทองสร้อยต้องกลับมาที่นี่อีกแน่นอน
ลูกน้องทองก้อนสะกดรอยทองสร้อยทันที แต่ทองสร้อยรู้ตัวเลยวิ่งหนีเอาดื้อๆ ไม่รู้จะหนีไปไหนเลยวิ่งเข้าร้านเน็ตของบอย ลูกน้องทองก้อนตามเข้าไปจะจับ ทองสร้อยโวยวายขึ้นว่าถูกจับนม เลยถูกวัยรุ่นในร้านเน็ตรุม กินโต๊ะจนต้องหนีออกไป แต่มันก็วิ่งไล่ตามทองสร้อยไปอีก
ทองสร้อยวิ่งไปขอความช่วยเหลือจากป้าหน่อย บอกป้าหน่อยว่าถ้ามีใครมาถามหาตนอย่าบอกเพราะตนกำลังอยู่ในอันตราย ป้าหน่อยรับคำ แต่ยังงงๆว่ามีเรื่องอะไรกัน
ฝ่ายสาทรสายป่านจะขาดอยู่รอมร่อ ทนรอลูกสองคนมาดองกับทองก้อนไม่ไหว จึงเอ่ยปากขณะเล่นกอล์ฟด้วยกัน ทองก้อนไม่ไว้ใจเกรงสาทรจะเอาไปถลุงในบ่อนหมด ยืนยันคำเดิมว่าจะให้เงินก็ต่อเมื่อเราได้ดองเป็นญาติกันเท่านั้น
ooooooo
รุ่งขึ้นก็เกิดเหตุการณ์แปลกประหลาดเมื่อกุลธิดาไปนอนอยู่ที่ห้องทำงานของทองโปรย เธอกอดทองโปรยร้องไห้โฮๆ บอกว่าตนถูกพ่อไล่ออกจากบ้าน ตนต้องกลายเป็นคนที่มีปัญหาทางบ้าน อ้อนขอไปอยู่กับเขา
ทองโปรยขอให้กุลธิดาออกไปจากชีวิตตนเสียที เธอเป็นลูกสาวเพื่อนพ่อ ตนไม่อยากรุนแรงจนมองหน้ากันไม่ติด กุลธิดาตัดพ้อว่าใจร้าย
“ผมไม่ได้ใจร้าย แต่ผมต้องยืนยันความรู้สึกของตัวเอง ผมไม่มีทางแต่งงานกับคุณแน่นอน ขอให้จำไว้ผมมีคนที่รู้สึกดีด้วยอยู่แล้ว และผมจะแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้น” ทองโปรยประกาศชัดเจน หนักแน่น แล้วบอกให้ยอดชายส่งแขก!
กุลธิดาเปลี่ยนท่าทีจากออดอ้อนกลายเป็นโกรธ ประกาศว่าถ้าตนไม่ได้พี่ชายก็ไม่ต้องมีใครได้ ตนจะตามราวีให้ถึงที่สุด คำราม “นังนารี เวียงคีรี ชื่อนี้ฉันจะจำไว้จนตาย!”
ooooooo
คุณเล็กไปทำงานกับพฤกษ์ เขาให้เนรัญญาสอนงานให้ พอคุณใหญ่มาเห็นคุณเล็กอยู่ที่ออฟฟิศก็ไม่พอใจถามว่ามาทำอะไร พฤกษ์บอกว่ามาช่วยงานตน คุณใหญ่ก็เหยียดปากบอกว่าดีเหมือนกันจะได้ไม่รกหูรกตาที่บ้าน
พฤกษ์ถามว่าคุณใหญ่มีธุระอะไรหรือเปล่า คุณใหญ่บอกว่าจะทำห้องฟิตเนสที่บ้าน อยากออกกำลังกายให้แข็งแรง อยากฟิตแอนด์เฟิร์มสมวัยเพราะตอนนี้ตนอ้วนมาก พฤกษ์มองสำรวจถามว่าอ้วนตรงไหน
“ผู้ชายจะไปรู้อะไร มันต้องผู้หญิงด้วยกันถึงจะมองเห็น” คุณใหญ่คิดถึงเหตุการณ์เมื่อครู่นี้ ขณะเดินเข้ามาในออฟฟิศเจอจีจี้ คุณใหญ่รีบชมบรรทัดกับจีจี้ว่า “พี่ชายเธอเป็นคนดีมากนะ ฉันรู้สึกได้” ชมแล้วจะไปหาพฤกษ์ที่ห้อง จีจี้เรียกไว้ ทักว่าเจอคุณใหญ่เมื่อวานยังไม่อ้วนอย่างนี้เลย คุณใหญ่ตกใจถามว่ามากไหม จีจี้ตอบทันทีว่า
“พอสมควรค่ะ พออายุเยอะ ร่างกายไม่ค่อยเผาผลาญ ทานตอนเย็นยิ่งแล้วใหญ่ ไม่ออกกำลังกายล่ะคะคุณใหญ่ พี่บรรทัดเขาช่วยให้คำปรึกษาได้นะคะ เขาเป็นเทรนเนอร์นะ...”
นี่เอง คุณใหญ่จึงเสนอพฤกษ์ว่าอยากทำห้องฟิตเนสที่บ้าน อ้างว่าไม่อยากออกไปนอกบ้านเพราะรถติดไม่ชอบคนเยอะ บอกพฤกษ์ให้ลูกน้องไปทำห้องฟิตเนสให้ตน แล้วบอกว่าเย็นนี้ไม่ต้องรอ ตนคงดินเนอร์ข้างนอก
พฤกษ์สังเกตพี่สาวตน รู้สึกว่าพักหลังแต่งตัวสวยและดูวัยรุ่นขึ้น ก็นึกกังวลใจ
ooooooo
ขณะทองสร้อยกำลังกลุ้มใจเรื่องที่ต้องไปงานเปิดตัวหนังสือนั้น ชบาก็มาบอกว่าคุณแหววให้ไปหา พอไปหาคุณแหววบอกว่าทองสร้อยยังไม่ได้เอาบัตรประชาชนให้คุณใหญ่ เร่งให้รีบไปแจ้งหายและทำมาให้เร็วที่สุด ถามว่าจะได้วันไหน
ทองสร้อยปิ๊งขึ้นมาทันที คิดจะฉวยโอกาสนี้ลางาน ไปหลายวันแล้วแว่บไปงานอีเวนต์ แต่คุณแหววไม่อนุญาต ทองสร้อยคิดหนัก เลยโทร.ไปขอให้ทองโปรยช่วยทำบัตรประชาชนปลอมให้ ทองโปรยบอกว่าไม่ทำเรื่องผิดกฎหมาย แต่อาสาจะไปขโมยบัตรจริงของทองสร้อยที่ห้องพ่อให้
“จะบ้าเหรอ บัตรจริงสร้อยนามสกุลไม่เหมือนกับที่บอกเจ้านาย ตอนนี้สร้อยคือทองสร้อย นาไกล ไม่ใช่ พงศ์เดชา”
ทองโปรยบอกว่าให้ฝ่ายกราฟฟิกที่นี่ช่วยทำก็ได้ แต่ถ้าไม่บอกอะไรเกี่ยวกับคุณเล็กก็ไม่ทำให้ ทองสร้อยจึงบอกว่าตอนนี้คุณเล็กไปทำงานกับคุณกลางที่ออฟฟิศ
ทันใดนั้น ทองก้อนเปิดประตูผลัวะเข้ามาถามทองโปรยเสียงดังว่า “หนูดาด้าบอกว่าแกไล่เขาเหมือนหมูเหมือนหมารึไอ้ทองโปรย” ทองสร้อยเงียบกริบเงี่ยหูฟังได้ยินทองก้อนเล่นงานพี่ชายว่า “จำไม่ได้หรือไง ถ้าไอ้สร้อยไม่กลับมาแต่งงานกับตากุลชาติ แกก็ต้องแต่งงานกับหนูดาด้าอย่างไม่มีทางเลี่ยง แกต้องทำดีกับเขา มันคือแผนสองของฉัน!”
ทองสร้อยรู้ถึงความลำบากของพี่ชาย เธอบอกตัวเองว่าจะหลบอยู่อย่างนี้ไม่ไหวแล้ว
ฝ่ายทองโปรยถูกทองก้อนยื่นคำขาดเช่นนั้นก็ขอให้ยอดชายช่วยทำบัตรประชาชนปลอมให้ทองสร้อยหน่อย
กุลชาติลุยรุกเนรัญญาเพื่อสืบไปถึงทองสร้อย เนรัญญารำคาญแต่ทั้งด่าทั้งไล่กุลชาติก็ยังตามตื๊อ จนสุดท้ายเนรัญญาบอกว่า “การที่นายมาป้วนเปี้ยนรอบตัวฉัน มันไม่ช่วยอะไรเลย แถมยิ่งแย่กว่าเก่าด้วยซ้ำ กลับไปคิดหาวิธีใหม่ไป”
พอกุลชาติเดินคอตกกลับไป เนรัญญารู้สึกว่าตัวเอง พูดแรงไป มองกุลชาติอยากตามไปขอโทษ
กุลชาติเดินหงุดหงิดผิดหวังเตะโน่นนี่ระบายอารมณ์ พอเตะถูกกระป๋องเครื่องดื่มที่มีคนทิ้งไว้ ก็เดินไปหยิบทิ้งใส่ถังขยะ เห็นคุณยายหิ้วตะกร้าขายขนมจะข้ามถนนก็ช่วยถือให้ พาข้ามถนน พอข้ามถนนไปอย่างปลอดภัยแล้ว ก็ช่วยเหมาขนมของยายทั้งหมดด้วย
ooooooo
ทองสร้อยโทร.หาเนรัญญาปรากฏว่าสายไม่ว่าง บ่นหงุดหงิดพลางเดินออกไป พลันก็ชะงักกึกเมื่อพฤกษ์ปาดหน้ามาขวางถามว่า
“ไปไหน!!”
ทองสร้อยตั้งสติครู่หนึ่ง จึงดราม่าว่า “สร้อยเลิกกับผัว” พอถูกพฤกษ์ซักหนักเข้า ทองสร้อยก็เอาเรื่องราวในละครมาเล่าเป็นตุเป็นตะจนพฤกษ์เชื่อ แสงความเห็นใจ จนทองสร้อยรู้สึกประทับใจในความมีน้ำใจของเขา
เมื่อพฤกษ์หว่านล้อมให้คุยกันเพื่อแก้ปัญหาในครอบครัว
“ถ้าสร้อยให้อภัยเขา กลับมาอยู่ด้วยกัน มันก็ไม่มีทางเหมือนเดิมอีก อย่าเปลี่ยนใจสร้อยเลยค่ะ ศักดิ์ศรีของลูกผู้หญิงมันอยู่ตรงนี้”
พฤกษ์อาสาจะไปคุยกับสามีของทองสร้อยให้ พฤกษ์บอกให้พาเขามาพบตน ทองสร้อยตกใจ ก็พอดี มีสายเข้ามือถือ พฤกษ์บอกให้รับ เผื่อมีเรื่องสำคัญ
เป็นสายจากยอดชายที่โทร.มาถามเกี่ยวกับการทำบัตรประชาชนที่ทองโปรยสั่งไว้ ทองสร้อยอึกอักเลยสวมรอยทำเป็นว่าสามีโทร.มาจริงๆ ทั้งตัดพ้อต่อว่าประกาศ ตัดญาติขาดมิตรกัน ยอดชายงงเป็นไก่ตาแตก ตนพูดไปเรื่องหนึ่งแต่ทองสร้อยพูดอีกเรื่องหนึ่ง สุดท้ายทองสร้อยตัดบท
“วางหูไปได้แล้ว บักห่านี่!”
“เอามานี่ ฉันคุยเอง อย่าเพิ่งวางสาย” พฤกษ์แย่งมือถือไปพูดเอง “ฮัลโหล...ผมพฤกษ์นะ เป็นเจ้านายของทองสร้อย คุณเป็นสามีทองสร้อยใช่ไหม”
“ไม่ใช่ครับ” พฤกษ์หันบอกทองสร้อยว่าเขาบอกว่าไม่ใช่สามีเธอ ยอดชายได้ยินเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น รีบแก้สถานการณ์ทันที บอกว่า “ใช่ครับ ผมเป็นผัวของทองสร้อยครับ ชื่อยอดชายเรียกใหม่ว่าเป็นอดีตผัว”
พฤกษ์ถามว่าเขาอยู่ไหน ยอดชายบอกว่ามาธุระอยู่ที่กรุงเทพฯ พฤกษ์บอกทองสร้อยเดี๋ยวไปด้วยกัน ให้ไปตามพุฒิมา
คุณแหววมาได้ยินพอดีถามว่าจะไปไหนไปทำอะไรกัน พฤกษ์บอกว่าจะพาทองสร้อยไปทำธุระ ทำให้คุณแหววยิ่งระแวง จนทองสร้อยบอกว่า “คุณกลางจะพาสร้อยไปคุยกับผัวค่ะ” ถูกคุณแหววซักอีกว่าทำไมต้องไป ไปที่ไหน พฤกษ์ไม่สนใจเร่งทองสร้อยให้ไปตามพุฒิมาเร็วๆ
เมื่อทองสร้อยไปแล้ว คุณแหววยังซักถามและตัดพ้อต่อว่าพฤกษ์ที่ให้ความสนใจทองสร้อยมาก
“ทองสร้อยเป็นเด็กในบ้านที่ผมต้องดูแลทุกเรื่อง ในฐานะที่ผมเคยมีประสบการณ์จากพ่อของผม ถ้าความรักของเขาทั้งคู่ ต้องพังลงเพียงแค่อารมณ์ชั่ววูบ มันน่าเสียดาย...ถ้าสามีของทองสร้อยยังรักทองสร้อย สองคนยังรักกัน ก็ควรจะให้อภัยกันได้ แล้วใช้ชีวิตคู่ต่อไป”
“คุณคิดว่าจะช่วยสองคนนั้นได้เหรอคะ”
“ผมจะทำให้ดีที่สุดเท่าที่ผมทำได้ จะให้ผมนิ่งเฉยกับความทุกข์ของคนในบ้านผมทำไม่ได้”
พฤกษ์ผละไปแล้ว คุณแหววยืนมองตามพึมพำอย่างเจ็บใจ
“ยกเว้นความทุกข์ของฉัน ที่คุณสามารถทำเฉย และไม่สนใจได้”
ooooooo
ทั้งชบาและพุฒิต่างเอาใจช่วยทองสร้อย ชบากำชับทองสร้อยว่า
“คุยดีๆนะสร้อย ผัวเมียกันอะไรให้อภัยได้ก็ลืมๆ เสียคิดถึงตอนรักกันใหม่ๆเข้าไว้นะ คนรักกันต้องให้โอกาสกันอย่าให้อีมือที่สามที่ไหนมันเอาชนะความรักของแกสองคนได้”
“ขอบคุณมากจ้ะน้า” ทองสร้อยซึ้งในความรักความห่วงใยของชบา ขณะเดียวกันก็รู้สึกผิดมากที่หลอกพวกเขา
“คุณกลางคือคนที่แกควรจะขอบคุณมากที่สุด อุตส่าห์ยอมเสียเวลาไปช่วยคุย ทั้งๆที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเองและเสี่ยงมากที่จะถูกผัวแกต่อยกลับมา”
“จ้ะ” ทองสร้อยยิ่งฟังก็ยิ่งจ๋อย เดินซึมๆออกไป
ทองโปรยรู้เข้าก็จะไปกับยอดชายด้วยเผื่อมีอะไรจะได้ช่วยกันแก้สถานการณ์ ยอดชายต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ให้สมกับเป็นสามีของสร้อยที่เป็นเกษตรกร โดยยืมเสื้อผ้าของ รปภ.มาใส่แทน
ฝ่ายคุณใหญ่คลั่งไคล้บรรทัดจนวันนี้ไปหาถึงฟิตเนส จอดรถแล้วโทร.ถามบรรทัดว่าอยู่ไหน ตนมาถึงฟิตเนสแล้วมีเรื่องอยากคุยด้วย
บรรทัดโกหกว่าออกไปเทรนลูกค้าข้างนอก แต่ที่แท้อยู่ที่ห้องพักกับนิรมลและกำลังมีปัญหากันเพราะบรรทัดกินบะหมี่สำเร็จรูปซองสุดท้ายโดยไม่แบ่งให้นิรมล คุณใหญ่ได้ยินเสียงโต้เถียงกันถามว่าใคร บรรทัดบอกว่าเสียงคนใช้บ้านที่ตนมาเทรนให้ คุณใหญ่จึงเร่งให้รีบมาตนรออยู่ มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย
นิรมลกัดไม่ปล่อยถามบรรทัดว่าคุยกับใคร!ตนจะไปตบมัน บรรทัดบอกให้ใจเย็นๆ จะไปตบขุมทรัพย์เราได้ยังไง
“ขุมทรัพย์?? หมายความว่า??” นิรมลตาโต
“นังคุณใหญ่ไฮโซคอแข็งนั่น มันกำลังตกหลุมรักและหลงเสน่ห์พี่แล้วน่ะสิ น้องนิจ๋า...มันนัดพี่ไปเจอที่ฟิตเนส”
นิรมลเร่งให้รีบไปเลยแล้วแย่งบะหมี่สำเร็จรูปไปกินแทน บรรทัดขอค่ารถเพราะเมื่อวานเขาเลี้ยงคุณใหญ่จนเงินเกลี้ยงไม่เหลือแม้แต่ค่ารถจะไปทำงาน
ooooooo
กุลธิดาถูกทองโปรยไล่จึงไปหาคุณแหววขออยู่ด้วย บอกคุณแหววว่าพ่อไล่ตนออกจากบ้านเพื่อไปมัดใจผู้ชายเผื่อน้องชายตนไม่ได้แต่งงานกับทองสร้อย
คุณแหววสะดุดชื่อทองสร้อย กุลธิดาบอกว่าทองสร้อยคือลูกสาวของอาทองก้อน เพื่อนรักของพ่อ ท่านสองคนสัญญากันว่าจะให้ทองสร้อยแต่งงานกับกุลชาติน้องชายตน คุณแหววถามว่า พ.ศ.นี้จะมีคนชื่อทองสร้อยสักกี่คน
“ไม่มีหรอก เดี๋ยวนี้ไม่มีใครชื่อเชยๆแบบนี้แล้ว แต่ถึงชื่อนางจะเชย แต่ตัวนางเดิร์นนะ นางทำงานอยู่ปารีสแบบเป็นเชฟน่ะ โอ๊ยยยย เริ่ด!” พอคุณแหววอยากเห็นหน้า กุลธิดาตอบรับทันที “ไม่มีปัญหา จัดไป!” แต่พอเปิดมือถือจึงรู้ว่าลบรูปทองสร้อยไปหมดแล้ว ถามคุณแหววว่า
“ทำไมเธอถึงอยากเห็นหน้าทองสร้อยนักล่ะ”
คุณแหววบอกว่าต้องการพิสูจน์อะไรบางอย่างแต่ไม่ยอมบอกกุลธิดาย้ำให้หารูปทองสร้อยให้ได้ก่อน พลางลากกระเป๋ากุลธิดาออกจากบ้านไปส่งที่แท็กซี่ให้กลับไป
พอผลักไสกุลธิดากลับไปได้แล้วคุณแหววกลับ ครุ่นคิดชื่อ “ทองสร้อย พงษ์เดชา” อย่างอยากเห็นตัวมาก!
ooooooo
ทองสร้อยเครียดหนักใจที่จะต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้าที่ยังไม่รู้จะเป็นอย่างไร บอกพฤกษ์ว่าขอเข้าห้องน้ำแล้วโทร.นัดทองโปรยกับยอดชายไปเตี๊ยมกัน ยอดชายต้องสวมรอยเล่นบทสามีทองสร้อยให้เนียนอย่าให้พฤกษ์จับได้เด็ดขาด
ทองโปรยถามว่าแล้วทองสร้อยกับสามีจะลงเอยอย่างไร ทองสร้อยบอกให้เลิกกันไปเลยจะได้ไม่ต้องมีปัญหาตามมาอีก
“ถ้าไม่อยากมีปัญหาอีก ทางเดียวคือเราต้องจบเรื่องนี้นะสร้อย” ทองโปรยย้ำ ทองสร้อยถามว่าพ่อยังไม่มีท่าทีจะยอมอ่อนข้อให้ตนเลยไม่ใช่หรือ “สร้อยก็ต้องไปเจอพ่อ และแสดงความเด็ดขาดให้พ่อเห็น คุยอย่างคนที่เป็นผู้ใหญ่คุยกัน”
“แต่ตอนนี้ไปคุยเรื่องผัวๆ เมียๆ ให้จบก่อนดีไหมครับ คือไม่อยากเป็นเกษตรกรที่มีกำนันเป็นไอดอลนานนักนะครับมันเสียเรตติ้ง” ยอดชายย้ำเตือน ทองสร้อยเห็นด้วย พยักหน้าให้กันอย่างพร้อมจะผนึกกำลังกันสู้!
ooooooo
