นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    แฝดนะยะ

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    ในการซ้อมใหญ่ครั้งสุดท้ายก่อนแสดงจริงคืนนี้ข้าวฟ่างขึ้นโชว์ก่อน ได้รับเสียงปรบมือเกรียวกราวกับฉากอลังการ ต่อมาเป็นแป้ง ปรากฏว่าแป้งโชว์ในแนวใหม่ เป็นการโชว์ศิลปะการต่อสู้มวยไทยผสมคาราเต้ แป้งเต้นได้อย่างแข็งแกร่งทะมัดทะแมงน่าทึ่ง เมื่อแป้งโชว์เสร็จ ปรากฏว่าได้รับเสียงปรบมือกึกก้องยาวนานยิ่งกว่าของข้าวฟ่าง

    เจ๊จูนทนไม่ได้หาทางแก้เกม โทร.หาโจให้จัดสตันต์มาที่พัทยาสักสิบคน ขอแค่ตีลังกาได้เป็นพอ แต่เพราะกะทันหันโจขอเป็นพรุ่งนี้

    "พรุ่งนี้ฉันจะเอาสตันต์ไปทำอะไรยะ ปัญญาอ่อนจริงๆ" เจ๊จูนด่าอย่างหัวเสีย ซ้ำยังถูกเจ๊ตุ่มกับนุชพูดเยาะเย้ยอย่างมั่นใจว่าคืนนี้ปรางค์ธิดาต้องชนะ ประกวดแน่นอน วางแผน การว่าจะเอามงกุฎเพชรไว้ที่บ้านนุชส่วนรถไว้ที่บ้านเจ๊ตุ่ม ทั้งยังชวนกันไปนวดนิ้วเตรียมนับเงินล้านอีกด้วย

    เมื่อเห็นทีจะเสียท่าเจ๊ตุ่ม เจ๊จูนวางแผนร้าย หลอกแป้งว่าแม่เป็นลมให้รีบไปดู แป้งหลงเชื่อพอตามไปก็ถูกนักเลงที่เจ๊จูนจ้างมาจับล็อกฉีดสเปรย์พริกไทย แล้วลากไปขังไว้ในห้องเก็บของ

    จนกระทั่งเย็นทุกฝ่ายเตรียมพร้อม ผู้เข้าประกวดทุกคนพากันมาแต่งหน้าแต่งผม ขาดแต่แป้งที่ยังไม่มา เจ๊ตุ่มกับนุชร้อนใจไม่รู้ว่าแป้งหายไปไหน นุชสงสัยว่าจะท้องเสียอยู่ในห้องน้ำ

    "ท้องเสียอะไรจะหายไปนานขนาดนี้ แกลองโทร.หาพี่ปรีกับนังเอื้อมซิว่าเห็นแป้งหรือเปล่า รีบโทร.เร็วเข้าเดี๋ยวพี่กุ๊กไก่จะต้องมาบรีฟอีกรอบ ถ้าแป้งไม่อยู่เป็นเรื่องแน่" เจ๊ตุ่มใจร้อนเป็นไฟ

    เจ๊จูนทำทีมาถามว่าปรางค์หายไปไหน เจ๊ตุ่มกับนุชโกหกว่าปรางค์แต่งตัวอยู่ เจ๊จูนดักคอว่าท่าทางเจ๊ตุ่มกับนุชกังวลอะไรอยู่ หรือว่าปรางค์หนีไปแล้วไม่ยอมขึ้นประกวดเพราะตื่นเวที

    เจ๊จูนมาพูดยั่วจนถูกนุชกับเจ๊ตุ่มไล่ไปเสียให้พ้นอย่ามายุ่งกับเด็กของตน พอเจ๊จูนไปแล้ว เจ๊ตุ่มก็หันมาถามนุชอย่างกังวลใจว่า "แกว่าแป้งไม่ได้เป็นอะไรใช่ไหม นังนุช"

    "อย่าไปฟังนังจูนมัน ไม่มีอะไรหรอกน่า" นุชตอบไปอย่างนั้นทั้งที่ตัวเองก็กังวลไม่น้อย

    ที่ห้องเก็บของ แป้งตาพร่าแสบเพราะพิษสเปรย์พริกไทย เดินคลำไปที่ประตู ทั้งทุบทั้งถีบตะโกนสุดเสียง

    "ช่วยด้วย...ช่วยด้วย มีคนติดอยู่ในนี้ ช่วยด้วย"

    แต่ข้างนอกเงียบกริบ แป้งยังทุบประตูไม่หยุดร้องเรียกสุดเสียง กลัวจะไปประกวดไม่ทัน

    ooooooo

    ปรางค์เตรียมขึ้นชกแล้ว ให้สัญญากับพ่อว่าจะชกให้ชนะ จะเอาเงินรางวัลมาให้พ่อให้ได้ ยังความปลื้มปีติแก่ประพันธ์มาก บอกว่าถึงจะบวชให้พ่อไม่ได้ แต่ก็ได้ทำหน้าที่ลูกสาวที่ดี พ่อดีใจที่มีลูกสาวอย่างนี้ อวยพรให้ชกให้ชนะพ่อเอาใจช่วย

    แต่พอปรางค์เห็นน้ำเพชร ก้องเกียรติยิม ที่เป็นคู่ชกเดินมาพร้อมเทรนเนอร์และผู้ติดตาม ปรางค์ก็หน้าเผือดถามพ่อว่า "นี่เหรอคู่ชกหนู"

    "เออ นี่แหละคู่ชกของแก น้ำเพชร ก้องเกียรติยิม แชมป์ของจังหวัด แกก็รู้อยู่แล้วนี่หว่าว่าแกจะต้องชกกับใคร" กระบี่ตอบแทนประพันธ์

    ปรางค์ทำตาปริบๆดูคู่ชกที่มีกล้ามเป็นมัดซ้อมเตะต่อยกับเทรนเนอร์ หมัดหนักขนาดเทรนเนอร์ยังเซ เห็นแล้วปรางค์ทำหน้าสยอง กลืนน้ำลายเอื๊อก...

    ooooooo

    งานนี้ทั้งโสภา ศักดิ์สิทธิ์ และราศีพากันมาให้กำลังใจโชติรส แต่โสภากับราศีมาอย่างไม่ยินดีนัก ซ้ำยังพากันบ่นการประกวดที่เห็นว่าเป็นเรื่องน่าสมเพชแปลกประหลาดด้วย

    "อย่าไปซีเรียสเลยค่ะ   คิดว่าวันนี้เรามาดูอะไรขำๆ

    ก็แล้วกัน งานประกวดคืนนี้จะต้องมีโชว์อะไรเว่อร์ๆให้เราได้หัวเราะกันแน่ๆค่ะ" โสภาบอกราศี

    "ก็คนพวกนี้มีจุดขายก็ตรงความเว่อร์นี่แหละค่ะ คุณแม่ ไม่รู้อะไร พวกสปอนเซอร์วิ่งชนกันยังกับอะไรดี เม็ดเงินเทอยู่ตรงนี้ไม่ใช่น้อยๆนะคะ เราเข้าไปดูกันดีกว่าว่าจะเว่อร์ หลุดโลกได้แค่ไหน เข้าไปข้างในกันเถอะค่ะ" โชติรสพาผู้ใหญ่ทั้งสามเดินเข้าไปในงาน

    ยิ่งใกล้เวลา เจ๊ตุ่มกับนุชก็ยิ่งกระวนกระวายใจ ตามเอื้อมมาถามว่าแป้งหายไปไหนเอื้อมก็ไม่รู้

    ส่วนเจ๊จูนคอยจับผิดอยู่ พอเห็นใกล้เวลาแล้วปรางค์ยังไม่มาก็เข้าไปยุกุ๊กไก่ให้ตัดปรางค์ออกไปเลยไม่ อย่างนั้นจะทำให้ทั้งงานพินาศหมดเพราะนี่เป็นการถ่ายทอดสดจะให้ผิดพลาดไม่ ได้

    ในที่สุด กุ๊กไก่ก็ตัดปรางค์ออกจากการประกวด เรียกผู้เข้าประกวดทุกคนเข้าไปยืนที่ข้างเวที

    เจ๊ตุ่มกับนุชแทบจะบ้าไม่รู้จะแก้ปัญหาอย่างไรจริงๆ เอื้อมถามว่าทั้งสองเจอปรางค์ครั้งสุดท้ายเมื่อไร? ที่ไหน?

    นักรบยืนฟังอยู่ข้างหลัง นึกถึงครั้งสุดท้ายที่เห็นแป้ง เขารีบเดินไปหาตามทางที่จำได้

    นักรบตามไปจนได้ยินเสียงแป้งร้องขอความช่วยเหลือ เขาพังประตูเข้าไปช่วยแป้งออกมาพากันรีบกลับมาที่หลังเวที

    การประกวดเริ่มขึ้นแล้ว กุ๊กไก่แจ้งพิธีกรว่า ถ้าเรียกถึงเบอร์ 8 ให้ข้ามไปเบอร์ 10 เลย ตัดเบอร์ 9 ออกไป

    ประธานผู้จัดประกวดขึ้นกล่าวเปิดงานแล้ว พิธีกรเริ่มเรียกผู้เข้าประกวดโชว์ตัวทีละคนตามเบอร์...

    เจ๊ตุ่ม นุช และเอื้อมร้อนใจอกแทบระเบิด มองหน้ากันอย่างสิ้นหวังเพราะจนป่านนี้ยังไม่มีใครเห็นแป้งเลย ปรียาเองก็บ่นอย่างเสียดายแทนลูกว่า

    "นี่หมายความว่าไอ้ป้างจะไม่ได้เข้าประกวดแล้วเหรอ?..."

    ooooooo

    เจ๊จูนกระหยิ่มยิ้มย่องที่การประกวดดำเนินไปเรื่อยๆ ผู้เข้าประกวดเดินโชว์จนใกล้จะถึงเบอร์ 9 อันเป็นเบอร์ของปรางค์แล้ว เจ๊จูนมั่นใจว่าปรางค์มาไม่ทันแน่ๆ ส่วนข้าวฟ่างก็ยิ่งมั่นใจว่าเมื่อไม่มีปรางค์มาเป็นคู่แข่งตนต้องชนะ ได้ครองมงกุฎแน่นอน

    พิธีกรเรียกมาจนถึงเบอร์ 5 ต๊อดจึงเห็นนักรบมายืนดูอยู่ใกล้ๆ ต๊อดถามว่าหายไปไหนมา นักรบบอกว่าข้างหลังเวทีมีปัญหานิดหน่อย

    "นี่พี่รบรู้หรือเปล่าว่าน้องปรางค์ของพี่ออกจากการประกวดไปแล้ว" ต๊อดถาม

    นักรบตกใจถามว่าทำไม ต๊อดบอกว่าไม่รู้รายละเอียดเหมือนกัน  รู้แต่ว่าเขาตัดหมายเลข 9 ออกไปแล้ว  ต๊อดบ่นเสียดายเพราะปรางค์เป็นตัวเก็งเสียด้วย

    พิธีกรยังคงเรียกเรียงหมายเลขจนมาถึงหมายเลข 8 แล้วข้ามไปหมายเลข 10 ตามที่กุ๊กไก่มาสั่งไว้ ทันใดนั้นผู้กำกับเวทีมายื่นกระดาษแผ่นเล็กๆให้พิธีกรเปลี่ยนใหม่ ประกาศว่า

    "ขอโทษครับ เออ...ผู้เข้าประกวดคนต่อไป หมายเลข 9 ครับ ปรางค์ธิดา วิลาศไพศาล"

    แป้งออกมาเดินโชว์แล้วเข้าไปยืนข้างข้าวฟ่าง ทำเอาข้าวฟ่างมองอึ้งอย่างคาดไม่ถึง ส่วนเจ๊ตุ่ม นุช และเอื้อมกับปรียาต่างมองตาค้างด้วยความดีใจจนชาไปทั้งตัว

    ต๊อดเหล่ไปทางนักรบ คันปากอดแซวไม่ได้ว่า

    "โห พี่รบ ทำไมต้องดีใจขนาดนั้นล่ะ นี่แอบลุ้นอยู่ใช่ไหม พอน้องปรางค์กลับเข้าประกวดทันก็เลยดีใจใหญ่"

    นักรบหันมายิ้มกับต๊อดแต่มือฟาดหัวต๊อดไปสองทีเป็นการสั่งสอนที่ปากอยู่ไม่สุข

    ooooooo

    คนที่ผิดหวังที่สุดคือเจ๊จูน พอเห็นแป้งออกมาเดินโชว์ก็ทนดูไม่ได้จะออกไป ถูกเจ๊ตุ่มกับนุชมาดักไว้ เจ๊ตุ่มเยาะเย้ยว่า เสียใจด้วยที่แผนชั่วไม่สำเร็จ แต่จะไปไหนไม่ได้

    เจ๊จูนทำไม่รู้ไม่ชี้ปฏิเสธว่าตนไม่รู้เรื่องอะไรด้วย ถูกเจ๊ตุ่มเดินเข้าหาจนต้องถอยไปติดผนัง

    ส่วนบนเวที แป้งยืนติดกับข้าวฟ่างที่ยืนหน้าบอกบุญไม่รับ แป้งพยายามสบตานักรบเพื่อขอบคุณเขา

    เมื่อเดินกลับเข้ามาหลังเวที ข้าวฟ่างเข้าไปพูดด่าแป้งหาว่าเป็นตัวถ่วงก่อความวุ่นวายจนทางผู้กำกับเวที ต้องมาเปลี่ยนแปลงกันวุ่นวาย  แต่แล้วก็โผล่มาโชว์ตัวบนเวทีหน้าด้านๆ  ทั้งที่ถูกตัดสิทธิ์ไปแล้ว

    "ก็ฉันมาทันเวลาพอดี กองประกวดก็เลยอนุญาตให้ฉันเข้าประกวดต่อได้ ถ้ามีปัญหาอะไรก็ไปคุยกับผู้ใหญ่ เองก็แล้วกัน" แป้งตอบอย่างไม่อยากมีเรื่อง แต่ข้าวฟ่างก็ยังกระแนะกระแหนไม่เลิก แป้งเลยโพล่งไปว่า

    "ถ้าฉันทำให้ทุกคนเดือดร้อนก็ต้องขอโทษด้วย แต่ขอบอกไว้ก่อนเลยนะว่า ปัญหาที่เกิดขึ้นวันนี้ฉันไม่ใช่ต้นเหตุ รอให้จบการประกวดก่อน แล้วฉันจะจัดการกับตัวต้นเหตุที่เป็นตัวปัญหาจริงๆ คราวนี้ฉันไม่ไว้มันแล้ว จะถอนรากถอนโคนไม่ให้เหลือซากเลยทีเดียว"

    แป้งพูดพลางเดินเข้าหาข้าวฟ่างอย่างคุกคาม จนข้าวฟ่างถอยกรูดหน้าถอดสี

    ooooooo

    ที่สนามมวยพัทยา มวยคู่เอกระหว่างน้ำเพชร ก้องเกียรติยิม กับปิยธิดา ศิษย์พงศ์ศักดิ์ เริ่มขึ้นแล้ว น้ำเพชรขึ้นเวทีไปอย่างคึกคักคล่องแคล่วท่าทางฮึกเหิมมาก

    แต่ปิยธิดาเดินตัวสั่นเข้ามา มีประพันธ์กับกระบี่ประกบตัวมา แม้ประพันธ์กับกระบี่จะปลุกเร้าอย่างไรก็ไม่อาจทำให้ปรางค์ฮึกเหิมขึ้นมาได้ ยิ่งเห็นรูปร่างท่าทางฮึกเหิมของน้ำเพชร ปรางค์ก็ถึงกับเข่าอ่อนหมดแรง

    พอระฆังยกที่ 1 ดังขึ้น น้ำเพชรเดินเข้าหา ปรางค์ยืนขาสั่นก้าวขาไม่ออก

    ปรางค์ถูกชกหงายหลังก้นกระแทกพื้นคลานไปเกาะเชือกตัวสั่นเทิ้ม ประพันธ์กับกระบี่รีบมาตะโกนให้ลุกขึ้น ลุกตั้งหลักใหม่ ปรางค์พยายามลุกขึ้นแต่หน้าซีดขาสั่นกว่าเดิม

    พอระฆังหมดยก 1 ดังขึ้น ปรางค์ถอนใจเหมือนรอดตายรีบเข้ามุมตัวเอง ประพันธ์กับกระบี่รีบเข้ามาที่มุม ต่างช่วยกันแนะช่วยกันบอก ประพันธ์ย้ำให้ปรางค์ต้องเจาะยางน้ำเพชรทันทีเมื่อมีจังหวะ

    "อาวุธของแกก็อยู่ที่ลูกเตะนี่แหละ ถล่มมันให้ต่อเนื่อง รับรองแกต้องน็อกมันได้แน่" กระบี่ลุ้นแต่ปรางค์บอกเสียงอ่อยว่าตนทำไม่ได้แน่ กระบี่ตะโกนเสียงดัง "แกต้องทำได้ ไอ้แป้ง!"

    ปรางค์ทำหน้าอยากตายเสียให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย

    และแล้ว เพียงยกต่อมา ปรางค์ก็ถูกน้ำเพชรต่อยเสยคางหมัดเดียวน็อกล้มหมดสภาพทันที กรรมการเข้ามานับโชคดีที่นับได้ถึง 9 ระฆังหมดยกก็ดังขึ้น เป็นระฆังช่วยชีวิตปรางค์แท้ๆ

    ooooooo

    ที่เวทีประกวดมิสเรนโบว์ควีน ยังวุ่นวายกันไม่เลิก โดยเฉพาะเจ๊ตุ่มกับนุชมองเจ๊จูนอย่างรู้ทันเล่ห์เหลี่ยมกลโกงกัน เจ๊ตุ่มมั่นใจว่าการหายตัวไปของแป้งเป็นฝีมือเจ๊จูน แต่ฝ่ายนั้นไม่ยอมรับทั้งยังท้าให้หาหลักฐานมาด้วย

    "นังจูน อย่าให้ฉันหาหลักฐานได้ก็แล้วกัน" เจ๊ตุ่มกัดฟันแค้นจัด

    "ฉันเอาแกเข้าคุกแน่!" นุชอาฆาตมองตามหลังเจ๊จูนที่เดินหนีไป

    ส่วนแขกผู้มีเกียรติ ทั้งโสภา ราศี และศักดิ์สิทธิ์ดูการประกวดไปก็บ่น ตำหนิ กระทั่งดูถูกกันไป ดูผู้ประกวดบนเวทีแล้วก็หวนมาดูลูกตัวเอง ศักดิ์สิทธิ์มั่นใจว่านักรบไม่เบี่ยงเบนเป็นตุ๊ดเป็นแต๋วแน่

    "สมัยนี้น่ากลัวนะคะ ถึงลูกจะไม่ได้กลายเป็นกะเทย แต่ก็ต้องกลัวอยู่ดีว่าจะได้ลูกสะใภ้เป็นกะเทยหรือเปล่า" ราศีพูดแล้วส่ายหน้าระอาใจ

    "คุณลุงคุณป้าไม่ต้องห่วงเรื่องนี้นะคะ พี่รบมีโรสคอยดูแลอยู่ รับรองไม่มีวันไขว้เขวเปลี่ยนรสนิยมแน่ๆ" โชติรสพูดอย่างมั่นใจในความสามารถของตัวเอง

    ooooooo

    รอบนี้เป็นการโชว์ในชุดประจำชาติต่างๆ ของผู้เข้าประกวด ข้าวฟ่างในชุดเวเนซุเอลาได้รับเสียงปรบมือกึกก้อง ส่วนแป้งในชุดส่าหรีพอเตรียมจะออกก็จับโน่นจับนี่ ดูรุ่มร่ามไปหมด

    นักรบถือกล้องมาเก็บภาพผู้เข้าประกวดอยู่ข้างเวที เขาเดินเข้าไปชิดเวที แป้งเดินกรายมายิ้มให้ นักรบแสดงความยินดีที่เธอเข้ามาประกวดทันเวลา

    "ต้องขอบคุณคุณมากนะคะ คุณช่วยฉันไว้อีกแล้ว" แป้งพูดอย่างขอบคุณจริงๆ พอดีพิธีกรเรียกหมายเลข 9 นักรบอวยพรให้โชคดี แป้งรีบเดินออกไป นักรบมัวแต่มองเพลินจนลืมถ่ายรูป

    แล้วในที่สุดพิธีกรก็ประกาศถึงช่วงเวลาสำคัญทำให้ บรรยากาศตื่นเต้นขึ้นมาทันที

    "ชื่อที่ผมจะประกาศต่อไปนี้คือผู้ที่เข้ารอบสิบคนสุดท้าย สาวงามชาวสีรุ้งที่ได้เข้ารอบต่อไปก็คือหมายเลข 4 หยาดนภา พรรณรายโสภา" พิธีกรประกาศ เธอคือข้าวฟ่างนั่นเอง พอได้ยินชื่อตัวเองข้าวฟ่างก็ทำตาโตเท่าไข่ห่านยกมือปิดปากอย่างนางงามที่ เคยเห็น แล้วรีบเดินไปที่กลางเวที

    เจ๊ตุ่มยืนลุ้นอย่างตื่นเต้น ตอนนี้ไม่หวังสูงขอแต่เข้ารอบถึงจะเป็นคนสุดท้ายก็ยังดี

    เมื่อพิธีกรประกาศคนต่อไป คือหมายเลข 9 ปรางค์ธิดา วิลาศไพศาล แป้งดีใจก้าวพรวดไปราวกับนักมวย พอนึกได้ก็ชะงักเปลี่ยนเป็นเดินบิดอย่างนางงามไปยืนกลางเวที

    เจ๊ตุ่มกับนุชกระโดดกอดกันด้วยความดีใจ โชติรสอยู่ด้านหน้าเวทีเธอจ้องแป้งอย่างจำได้ว่าเป็นกะเทยคนนั้น เธอมองอย่างชิงชัง

    ooooooo

    ที่เวทีมวย...

    ปรางค์กลับมานั่งหมดสภาพอยู่ที่มุมของตัวเอง ครู่หนึ่งรู้สึกดีขึ้นลืมตาดูแต่ลุกไม่ไหว ประพันธ์สาดน้ำใส่หน้าทำให้ ปรางค์สะดุ้ง ลืมตาเต็มที่ กระบี่ถามว่าทำไมฟอร์มตกขนาดนี้ ประพันธ์ก็พูดว่าชกเหมือนกะเทยเหยาะแหยะ ยุให้กล้าลุยหน่อยเดี๋ยวกรรมการจับแพ้แน่ๆถามว่า ตกลงจะสู้ไม่สู้

    "สู้จ้ะพ่อ หนูจะสู้" ปรางค์พูดทั้งที่อ่อนล้าเต็มที

    กระบี่บอกว่าถ้าแป้งสู้ไม่ไหวจริงๆ ตนจะโยนผ้าขาว ประพันธ์ห้ามโยนเด็ดขาดยังไงแป้งก็จะแพ้ไม่ได้ ต้องเอาชนะอย่างเดียว

    แต่ในยกนี้เอง ปรางค์ก็ถูกน้ำเพชรชกจนล้มลงนอนหมดสภาพกลางเวที ปล่อยให้กรรมการนับถึง 10 แล้วประกาศให้แดงเป็นฝ่ายชนะ

    ประพันธ์ขึ้นมาตบหน้าปรางค์ซ้ายขวาเรียกให้ตื่น ปรางค์ลืมตาขึ้นเห็นหน้าพ่อพอรู้ว่าแพ้ก็เอ่ยขอโทษ เห็นหน้าพ่อผิดหวังปรางค์ก็แทบจะร้องไห้

    ooooooo

    เพราะเห็นแป้งโชว์แล้วได้รับเสียงปรบมือกึกก้อง เจ๊จูนเลียนแบบจะให้ข้าวฟ่างเต้นแบบนั้นบ้าง แต่พอออกไปโชว์ก็ถูกผู้ชมบ่นว่าสู้ปรางค์ธิดาไม่ได้ ทั้งความสวยงามและความแข็งแรง เจ๊จูนได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์ จึงคิดวางแผนจะแกล้งให้โชว์ของปรางค์ธิดาล่มกลางคัน

    เมื่อแป้งเตรียมออกโชว์ ได้รับการปลุกเร้าจากเจ๊ตุ่มและนุชเต็มที่ ปลุกใจให้เอาชนะข้าวฟ่างให้ได้ ให้นึกถึงเรื่องที่ปรางค์ถูกเจ๊จูนวางยาและแกล้งแป้งสารพัด ฮึดสู้ให้ชนะให้ได้

    "หนูจะพยายามแสดงอย่างสุดความสามารถค่ะ ไม่ว่าจะยังไง วันนี้หนูก็จะต้องชนะ ถ้าคิดจะสู้แล้วก็ต้องสู้ให้ถึงที่สุด"

    ขณะเตรียมออกโชว์อยู่ข้างเวที แป้งเต้นฟุตเวิร์กชกลมเพื่อวอร์มร่างกาย นักรบกับต๊อดดูอยู่ตลอดเวลา ทั้งสองมองหน้ากันอย่างทึ่งที่แป้งเต้นได้เหมือนนักมวยจริงๆ

    แป้งหันมาเห็นนักรบกับต๊อดมองอยู่ เธอบอกว่า "ฉัน...ฉันตื่นเต้นน่ะ"

    "ไม่ต้องตื่นเต้น เธอทำได้อยู่แล้ว ยิ่งเธอเปลี่ยนโชว์ มาทำในสิ่งที่เธอถนัด รับรองเธอทำได้ดีแน่ๆ" นักรบให้กำลังใจ

    ถึงคิวแป้งแล้ว พอเปิดฉาก แป้งวิ่งไปหยุดกลางแดนเซอร์เตะกลุ่มแดนเซอร์กระจายตัวออกไปแล้วก็เต้นโชว์ ศิลปะการป้องกันตัวผสมผสานประกอบเพลงได้อย่างลงตัว

    การเต้นที่คึกคักแข็งแรงมีชีวิตชีวาของแป้ง ทำให้ผู้ชมเกิดอารมณ์ร่วมลุกขึ้นมาเต้นตามไปด้วย บ้างก็ชูป้ายไฟร้อง "สู้ๆ" เชียร์กันสุดฤทธิ์

    เจ๊จูนเห็นแป้งทำคะแนนนิยมได้ดีมาก จึงย่องไปที่หลังเวทีจ้องไปที่คัตเอาต์ พริบตานั้นก็ดึงคัตเอาต์ลงไฟดับพรึบเสียงเพลงเงียบสนิท แป้งยืนตะลึงกลางเวที

    "เปิดไฟสำรองเดี๋ยวนี้ ใครอยู่ใกล้สวิตช์น่ะ เปิดไฟสำรองเดี๋ยวนี้เลย" กุ๊กไก่สั่งการ

    "ไฟสำรองใช้ได้แค่ไฟฟอลโลว์ตัวเดียว" เสียงช่างคนหนึ่งร้องบอก

    "ตัวเดียวก็ตัวเดียว" กุ๊กไก่สั่ง

    ทันใดนั้น ไฟฟอลโลว์เปิดขึ้นสาดส่องมาที่แป้งที่ยืนโดดเดี่ยวอยู่กลางเวที คนดูเริ่มขยับอย่างอึดอัด ทันใดนั้น ปรียาตะโกนขึ้นสุดเสียง

    "สู้ๆ ลูก สู้ๆ อย่ายอมแพ้"

    "แม่..." แป้งอุทานจำเสียงแม่ได้แต่มองไปตามเสียงไม่เห็นอะไรเพราะมืดไปหมด

    เสียงปรียาและไฟเชียร์ที่ชูโบกไปมา ทำให้แป้งฮึดขึ้นมา เดินออกไปร้องเพลงปากเปล่าไม่มีทั้งดนตรีและเครื่องขยายเสียง แป้งร้องอย่างตั้งใจ จริงจังท่ามกลางแสงไฟที่จับตัวแป้งทำให้ดูสวยงามมีเสน่ห์ลึกลับ คนดูที่ขยับจะออกก็พากันหยุดฟังเพลงที่แป้งร้องอย่างพอใจ

    นักรบเองมองทึ่งในความสามารถของแป้ง พอแป้งร้องเพลงจบเสียงปรบมือกึกก้องถล่มทลายยาวนาน

    พริบตานั้น ไฟสว่างพรึ่บขึ้น เพราะเจ้าหน้าที่ไปยกคัตเอาต์ขึ้น แป้งยืนนิ่งอยู่กลางเวที คนดูพากันลุกขึ้นยืนปรบมืออย่างพอใจมาก

    นักรบยังยืนอึ้งตะลึงดูแป้งที่ยืนนิ่งอยู่กลางเวทีจนต๊อดมาแซวว่าไม่ปรบมือ ให้น้องปรางค์หรือ โชว์เขาออกยอดเยี่ยมขนาดนี้ นักรบจึงรู้ตัวปรบมือตามคนดูที่ยังปรบมือกันไม่หยุด

    นักรบเดินไปทางหลังเวทีโดยไม่รู้ตัว ถามตัวเองว่าทำไมแป้งเหมือนผู้หญิงอย่างนี้ ส่วนแป้งพอมาถึงหลังเวทีก็ยืนพิงผนังห้องถอนใจอย่างเหนื่อยหมดแรง แต่ก็ยังบอกกับตัวเองอย่างดีใจสุดๆว่าเราทำได้แล้ว

    นักรบตัดสินใจเดินเข้าไปหาแป้ง ชมว่าเธอทำได้แล้วทำได้ดีมากด้วย มีเวลาซ้อมแค่วันเดียวยังทำได้ยิ่งกว่ามืออาชีพเสียอีก พอแป้งเอ่ยขอบคุณ นักรบยังชมไม่หยุดว่า

    "เธอเป็นผู้หญิงมหัศจรรย์จริงๆ ฉันไม่คิดเลยนะว่าเธอจะมีความสามารถรอบด้านขนาดนี้ มีอะไรที่เธอทำไม่ได้บ้างเนี่ย"

    "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าฉันทำไปได้ยังไง ฉันรู้แต่ว่า วินาทีที่ฉันได้ยินเสียงแม่ตะโกนขึ้นมา แม่บอกให้สู้ แล้วฉันจะยอมแพ้ง่ายๆได้ยังไง ต่อให้มันจะยากลำบากแค่ไหนฉันก็ต้องทำให้ได้"

    "เธอโชคดีมากเลยนะที่มีคนคอยสนับสนุนให้กำลังใจอย่างนี้"

    "แล้วฉันก็โชคดีด้วยที่ได้รู้จักคุณ" คำพูดของแป้งทำเอานักรบเขินบอกเธอว่าพูดผิดพูดใหม่ได้นะ แป้งเลยย้ำจริงจังว่า "ฉันพูดจริงๆนะ พูดจากใจเลย ฉันรู้สึกโชคดีจริงๆ ถ้าฉันไม่ได้รู้จักคุณ ฉันคงไม่มีโอกาสมายืนอยู่ตรงนี้หรอก ฉันหวังว่าต่อไป ฉันคงมีโอกาสได้ช่วยเหลือคุณบ้างนะ"

    นักรบยิ้มขำๆกับความตื่นเต้นและจริงใจจริงจังของแป้ง เลยถูกดุว่า

    "ไม่ต้องขำ โลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอนหรอกนะ อะไรๆก็เกิดขึ้นได้ คุณอาจจะมีเรื่องเดือดร้อนเข้าสักวันก็ได้ ตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าจะตอบแทนคุณยังไงดี แต่ขอให้รู้ไว้เถอะว่า ฉันรู้สึกขอบคุณคุณจริงๆ ขอบคุณนะคะคุณนักรบ ถ้าเราเป็นเพื่อนกันได้ก็คงจะดี..."

    พูดแล้วแป้งเดินไปเลย นักรบมองตามด้วยความรู้สึกใหม่ๆที่ได้มองเห็นมุมที่อ่อนโยนเป็นผู้หญิงของ แป้ง พอรู้สึกว่าตัวเองเริ่มเคลิ้มๆ นักรบรีบสะบัดหัวไล่ความรู้สึกแปลกๆออกไป ก่อนที่จะรู้สึกอะไรมากไปกว่านี้...

    ooooooo

    ปรางค์ที่ต้องรับหน้าที่ขึ้นชกมวยแทนแป้ง ทีแรกเต็มไปด้วยความฮึกเหิมที่จะทำทุกอย่างเพื่อพ่อ เพื่อแม่ และเพื่อความฝันของตัวเอง แต่ความเป็นจริงของตัวเองทำให้ไปไม่ถึงฝัน ปรางค์เสียใจที่ทำให้พ่อผิดหวัง เฝ้าขอโทษประพันธ์ด้วยความเสียใจ แต่ประพันธ์ก็ให้กำลังใจว่าช่างเถอะเพราะพยายามที่สุดแล้ว

    กระบี่ให้กำลังใจว่าไว้ชกคราวหน้าซ้อมให้มากกว่านี้รับรองชนะแน่ ประพันธ์ถามปลงๆว่าจะมีคราวหน้าอีกหรือ แล้วบอกให้สองคนกลับบ้านไปก่อน ตนจะแวะไปหาพวกที่ตลาดไปขอยืดเวลาจ่ายหนี้ไปก่อน พูดแล้วประพันธ์เดินคอตกล่วงหน้าออกไป

    ปรางค์ถามกระบี่ว่าพ่อโกรธตนหรือเปล่า กระบี่บอกว่าคงไม่ได้โกรธแต่คงผิดหวังมากกว่า ทำให้ปรางค์ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองผิดมากขึ้น

    ระหว่างเดินกลับบ้านพักด้วยกัน ผ่านชายหาด ปรางค์เดิน กะปลกกะเปลี้ยจนกระบี่ถามว่าเดินไหวไหม จะให้ขี่หลัง ปรางค์ไม่ยอมแต่กระบี่เดินเข้าหาแล้วย่อตัวลงบอกบ่นๆว่า

    "แกขาอ่อนหมดแรงอย่างนี้แล้วเมื่อไหร่จะถึงบ้าน ขึ้นหลังมาเร็วเข้าไอ้แป้ง"

    "ทำไมแกดีกับฉันอย่างนี้" ปรางค์พูดอย่างซึ้งใจ

    "ก็...ก็เราเป็นเพื่อนกันน่ะซิวะ ถามอะไรโง่ๆ ไวๆขึ้นมา"

    ปรางค์ตัดสินใจขึ้นขี่หลังกระบี่ เริ่มสงสัยตงิดๆว่ากระบี่อาจจะหลงรักแป้งอยู่ก็ได้...

    ooooooo

    แล้วการประกวดก็มาถึง 5 คนสุดท้าย พิธีกรประกาศคนแรกคือหมายเลข 7 คนต่อมาคือหมายเลข 4 ข้าวฟ่างนั่นเอง และคนสุดท้ายคือหมายเลข 9 ปรางค์ธิดา วิลาศไพศาล

    แป้งดีใจมาก แต่เจ๊ตุ่มกับนุชดีใจยิ่งกว่า คาดหวังไปถึงตำแหน่งมิสเรนโบว์ควีนกันเลยทีเดียว แต่ยังต้องฝ่าฟันอีกด่านหนึ่งคือรอบตอบคำถามซึ่งเป็นด่านสุดท้าย

    แป้งมาหลังเวทีได้รับการแสดงความยินดีจากพี่ๆแต่แป้งก็ยังนึกถึงปรางค์ ถามเอื้อมว่าปรางค์ชกชนะไหม พอเจ๊ตุ่มกับนุชรู้ว่าปรางค์ต้องขึ้นชกมวยแทนแป้งก็ทำหน้าสยองว่ามีหวัง ปรางค์หน้าเละแน่ๆ

    กระบี่ให้ปรางค์ขี่หลังมาถึงบ้านพอดี แป้งแย่งโทรศัพท์จากเอื้อมโทร.หาปรางค์บอกข่าวดีว่าตนเข้ารอบห้าคนสุดท้าย แล้ว ถามปรางค์ว่าชกมวยเป็นอย่างไรบ้างชกชนะหรือเปล่า พอรู้ว่าแพ้ก็ให้กำลังใจว่าเพราะปรางค์ไม่เคยชกถ้าชกชนะก็แปลกแล้ว แต่สำหรับตัวเอง แป้งบอกปรางค์ว่า

    "ฉันจะต้องชนะให้ได้พี่ปรางค์ ฉันจะไม่ทำให้พี่ต้องผิดหวังแน่ๆ ความฝันของพี่จะต้องเป็นจริง"

    พอดีเอื้อมเร่งให้แป้งไปเปลี่ยนชุด แป้งเลยบอกปรางค์ว่าแค่นี้ก่อนไว้คอยฟังข่าวดีก็แล้วกัน

    พอแป้งวางสาย กระบี่เข้ามาถามอย่างระแวงว่าคุยกับใคร ปรางค์บอกว่าเพื่อน

    "เพื่อนที่ชื่อเอื้อมใช่ไหม ตะกี้ฉันได้ยินแกเรียกชื่อเขา เขาชวนแกไปทำงานอีกหรือเปล่า แกระวังตัวไว้หน่อยเถอะ เพิ่งรู้จักกันอย่าเพิ่งไว้ใจอะไรมาก ท่าทางผู้หญิงคนนี้ดูลับๆล่อๆ ยังไงไม่รู้"

    "แกไม่ต้องห่วงหรอก ตอนนี้เขามีคนทำงานให้แล้วล่ะ สภาพฉันตอนนี้ไม่มีใครเขาอยากเอาไปทำอะไรแล้วล่ะ" พูดแล้วปรางค์แตะหน้าตัวเองที่ถูกชกจนบอบช้ำอย่างถอดใจ

    ooooooo

    เพื่อจะเอาชนะแป้งให้ได้ เจ๊จูนติวเข้มข้าวฟ่างสมมติคำถามต่างๆขึ้นมากมายเป็นปัญหาระดับชาติทั้งสิ้น จนข้าวฟ่างบอกว่าตนตอบไม่ได้หรอก ถูกเจ๊ขู่ว่าถ้าอยากชนะปรางค์ก็ต้องทำให้ได้

    ส่วนแป้งต้องมาให้สัมภาษณ์นักรบอีก นักรบถามว่า มาถึงช่วงสุดท้ายแล้วมีความคาดหวังแค่ไหน

    "ก็ต้องได้ตำแหน่งมิสเรนโบว์ควีนซิคะ ไม่งั้นจะมาประกวดทำไม" แป้งตอบทันที

    "ตำแหน่งมิสเรนโบว์ควีนคงมีความสำคัญมาก" นักรบถามต่อยิ้มขำๆกับความตรงเผงของแป้ง

    "สำคัญซิคะ ถ้าได้เป็นมิสเรนโบว์ควีน นั่นก็หมายความว่า ฉันจะได้รับรางวัลมหาศาล เงินตั้งล้านนึง แล้วก็ได้รถยี่ห้อหรูๆ  แล้วยังมีรางวัลจากสปอนเซอร์อีกนับไม่ถ้วน"

    ทันใดนั้นเอง โชติรสเข้ามาตามนักรบบอกว่าคุณป้าให้มาตามไปพบ นักรบอ้างว่ากำลังทำงานก็ถูกเธอพูดขรึมๆว่าให้ต๊อดทำแทนก็ได้ ขู่ว่า "พี่คงไม่อยากให้โรสตอบคำถามแทนพี่รบใช่ไหมคะ" พูดแล้วปรายตามองแป้งถามประชดว่า "หรือว่าพี่รบเห็นว่างานสัมภาษณ์พวกกะเทยสำคัญกว่าคุณพ่อ คุณแม่ของพี่รบ ไปกับโรสดีกว่านะคะ"

    นักรบจำต้องฝืนใจไปกับเธอ ทิ้งแป้งให้มองตามไปงงๆ

    เมื่อไปถึง โชติรสพานักรบเข้ามานั่งกับราศี โสภา และศักดิ์สิทธิ์  เขาถูกแม่ตำหนิว่าถึงงานที่มาทำจะสำคัญแค่ไหนก็ไม่เท่ากับโชติรส  กระหนาบเขาว่าให้คอยดูแล เทกแคร์เธอด้วย แล้วสั่งให้มานั่งข้างๆโชติรส เขายอมไปนั่ง แต่พอนั่งลงก็เปิดแฟ้มงานจดงานต่อ

    ทุกคนพากันมองเขาอย่างขัดตาขัดใจ

    ooooooo

    ด่านสุดท้ายคือการสัมภาษณ์มาถึงแล้ว หลังจากสัมภาษณ์คนอื่นๆแล้ว ข้าวฟ่างถูกเรียกไปหยิบคำถามจากโถแก้วส่งให้พิธีกร ได้คำถามว่า

    "ถ้าหากน้องข้าวฟ่างได้เป็นผู้ชนะในการประกวดครั้งนี้ น้องข้าวฟ่างจะพูดอะไรกับเพื่อนที่ร่วมเข้าประกวดที่ต้องมาพ่ายแพ้น้องข้าว ฟ่างคะ"

    "คำถามง่ายจัง" ข้าวฟ่างหลุดปากออกไป พอรู้สึกตัวก็รีบรวบรวมสติสมาธิ ตอบเสียงใสทำหน้าแอ๊บแบ๊วว่า

    "ข้าวฟ่างคงไม่พูดอะไรมากหรอกค่ะ ข้าวฟ่างทราบดีว่าเพื่อนๆมีความรู้สึกยังไง ข้าวฟ่างเองไปประกวดที่ไหนก็แพ้ทุกที ไม่รู้ทำไม ทั้งๆที่ข้าวฟ่างทั้งสวยทั้งเก่งขนาดนี้ ข้าวฟ่าง อยากจะบอกเพื่อนๆว่า ไม่ต้องเสียใจไปนะคะ ครั้งนี้ถึงจะแพ้ แต่ไม่ได้หมายความว่าเราจะแพ้ตลอดไป เหมือนกับข้าวฟ่างไงคะ ถึงจะเคยแพ้มามากมายหลายครั้งแต่ในที่สุดข้าวฟ่างก็ชนะจนได้ ข้าวฟ่างไม่อยากเชื่อเลยจริงๆ ข้าวฟ่างชนะแล้ว ข้าวฟ่างได้เป็นมิสเรนโบว์ควีนแล้ว"

    ข้าวฟ่างพูดและแสดงความดีใจเหมือนกับได้ตำแหน่งแล้วจริงๆ จนพิธีกรงง รีบบอกเธอว่า

    "ขอบคุณน้องข้าวฟ่างมากครับ เชิญกลับไปประจำตำแหน่งเลยครับ ต่อไปขอเชิญผู้เข้าประกวดคนสุดท้าย หมายเลข 9 ปรางค์ธิดา วิลาศไพศาล น้องปรางค์ครับ"

    สิ้นเสียงประกาศของพิธีกร นักรบเงยหน้าจากแฟ้มงานมองไปบนเวที จนโชติรสหมั่นไส้ถามว่ากะเทยคนนี้มีอะไรพิเศษกว่ากะเทยที่เข้าประกวดคนอื่นๆ หรือ แล้วพูดอำๆว่า ตนรู้ว่าเขาแอบเชียร์หมายเลข 9 อยู่

    โสภากับศักดิ์สิทธิ์หันขวับมองหน้าลูกชาย โสภาถามว่าเชียร์ใครอยู่หรือ เขาบอกว่าไม่ได้เชียร์ใคร ศักดิ์สิทธิ์เตือนสติว่าอย่าลืมว่าพวกนี้เคยเป็นผู้ชายเหมือนเราๆ แค่คิดก็ขนลุกขนพองไปหมดแล้ว

    นักรบบอกว่าตนสนใจพวกนี้ในแง่การทำงานเท่านั้น แล้วเขาก็ลุกขอตัวไปทำงาน...

    โชติรสมองตามนักรบไป เธอเริ่มไม่สบายใจกับท่าทีของเขาที่สนใจแป้งเกินเหตุ...

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "หมาก" นำทีมเปิดเกมบู๊ "แต้ว" พลิกบทบาทสวยโหดแซ่บ จัดเต็มความมัน "เกมล่าทรชน"

    "หมาก" นำทีมเปิดเกมบู๊ "แต้ว" พลิกบทบาทสวยโหดแซ่บ จัดเต็มความมัน "เกมล่าทรชน"
    23 ต.ค. 2564

    05:50 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันเสาร์ที่ 23 ตุลาคม 2564 เวลา 08:24 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์