นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    แฝดนะยะ

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    ที่ห้องตัดต่อบริษัทของโชติรส เธอกำลังดูเทปที่ต๊อดส่งมา สั่งก้องที่เป็นครีเอทีฟให้ตัดช่วงที่มีปรียาออก ก้องทักท้วงว่านี่เป็นช่วงที่ทำให้รายการน่าสนใจมากขึ้น เพราะเป็นภาพน่ารักระหว่างปรางค์กับแม่ที่กอดกันด้วยความรักและยินดี

    "คนไม่ชอบดูเรื่องดีๆกันหรอก รายการของเราเปิดตัวมาแรงจะมาเล่นประเด็นครอบครัวน่ารักอบอุ่นมันไม่เวิร์ก หรอก แต่ประเด็นปรางค์เกาเหลากับข้าวฟ่างคงจะเล่นได้อีกไม่กี่วัน เราต้องรีบหาประเด็นใหม่ นี่สืบเรื่องพ่อของปรางค์ถึงไหนแล้ว"

    ก้องบอกว่าอีกสองสามวันน่าจะได้เรื่องแต่นักรบคงไม่เห็นด้วยให้เล่นจุดนี้ โชติรสพูดหน้านิ่งๆว่าไม่จำเป็นต้องให้เขารู้ เราจะได้ทำงานง่ายหน่อย

    "เอาเทปมาส่งครับพี่" ต๊อดเดินเข้ามาเอาเทปวางไว้บน โต๊ะ เอะใจเลยเช็กเทปอีกครั้ง ต๊อดจึงนึกได้รีบไปบอกพนักงานตัดต่อ "พี่ครับ ช่วยลบเทปม้วนนี้ให้หน่อยนะครับ พี่รบสั่งมา อย่าลืมนะครับเดี๋ยวผมต้องรีบไปทำงานต่อ ขอบคุณมากครับ"

    มันคือเทปที่นักรบคุยกับแป้งและจับมือแป้งที่สวนสาธารณะที่ต๊อดแอบถ่ายเล่นๆแล้วลืมลบนั่นเอง

    โชติรสได้ยินต๊อดบอกพนักงานตัดต่อก็หันมองเทปม้วนนั้นอย่างสนใจ พอต๊อดไปแล้วเธอหยิบเทปม้วนนั้นใส่เครื่องกดดู พอเห็นภาพบนจอที่นับรบยื่นมือให้แป้งจับและทั้งสองจับมือยิ้มให้กันอย่าง บริสุทธิ์ใจ เธอกดปิดเครื่องทันที จากนั้นโทร.ตามตัวนักรบให้มาพบด่วนตนมีเรื่องจะคุยด้วยวันนี้และเดี๋ยวนี้

    โชติรสพูดไม่ทันจบดีเครื่องปลายสายก็ดับ เธอฉุนกึกหาว่าตัดสายตนทิ้ง ส่วนนักรบพอเสียงเงียบเขาเอาโทรศัพท์มาดูพูดอย่างสะใจ "แบตหมดได้จังหวะดีจริงๆ!"

    ooooooo

    วันนี้จะต้องเข้าสตูดิโอถ่ายทำเทปโปรโมตรายการ แป้งในชุดสบายๆมาที่บริษัทของโชติรสเพื่อมาเปลี่ยนชุดและแต่งตัว พอนุชเห็นก็โวยวายว่าทำไมแต่งตัวมาแบบนี้ แป้งบอกว่าขอสบายๆสักวันเถอะแล้วก็เดินสบายใจจริงๆเพราะไปไหนมาไหนไม่มีใคร สนใจเลย

    เมื่อมานั่งรอที่ล็อบบี้ เอื้อมเอาสคริปต์โปรโมตที่แป้งต้องถ่ายวันนี้มาให้ท่อง แป้งดูแล้วบอกว่ามันไม่ใช่ตัวตนของตัวเองเลย ถามเอื้อมอย่างไม่พอใจว่า

    "นี่มันรายการเรียลลิตี้จริงๆหรือเปล่าเนี่ย"

    "เดี๋ยวให้เขาปรับให้ใหม่คงได้มั้ง" เอื้อมตอบไปอย่างนั้นเอง พอดีโทรทัศน์จอยักษ์ที่อยู่ในล็อบบี้ดังขึ้นมีเสียงเอะอะโวยวาย แป้งเดินไปดู เป็นภาพที่แป้งไล่ต่อยเตะข้าวฟ่างจนล้มลุกคลุกคลาน ส่วนข้าวฟ่างก็ยกมือไหว้ขอโทษแป้งน้ำตานองหน้าดูน่าสงสารมาก

    แป้งมองตะลึง พริบตานั้นก็มีภาพปรียาหน้าซีดเผือดออกมาขอโทษแทนลูก ยกมือไหว้คนดูพูดอย่างน่าสงสารว่า

    "ที่จริงเรื่องที่เกิดขึ้น ฉันเป็นต้นเหตุเอง ถ้าจะโทษก็ให้โทษฉันคนเดียวเถอะค่ะ ถ้าฉันไม่ไปหาลูกที่งานประกวดก็คงไม่เกิดเรื่องนี้ขึ้น ฉันผิดเองค่ะ อย่าต่อว่าปรางค์เขาอีกเลยนะคะ ฉันขอโทษข้าวฟ่างด้วยนะคะ แล้วก็ขอโทษเจ้าของรายการ ทำให้รายการเขาต้องเสียชื่อ ขอโทษคนดูรายการนี้ด้วย ขอโทษทุกคนเลยค่ะ ขอโทษนะคะ" ปรียาพูดอย่างลนลานวกวน แสดงถึงความว้าวุ่นใจอย่างมาก

    แป้งยืนอึ้ง พลันก็ได้ยินเสียงผู้หญิงสองคนที่ดูรายการเดียวกันนี้พากันตำหนิ ด่าปรียาว่าเลี้ยงลูกไม่เป็น เลี้ยงลูกเป็นกะเทย เลี้ยงลูกเป็นนักเลง ด่าส่งท้ายว่า

    "แต่ยังหน้าด้านออกทีวีได้ทุกวันเลยนะ หน้าด้านทั้งแม่ ทั้งลูก"

    แป้งทนไม่ได้อยากจะชกหน้าผู้หญิงทั้งสองสักเปรี้ยงแต่ก็พยายามอดกลั้นกลัวมี เรื่องอีก สุดท้ายทนไม่ไหววิ่งหนีไป เอื้อมตกใจร้องเรียกก็ไม่หยุด วิ่งตามไปก็ไม่ทันเสียแล้ว

    เกิดความโกลาหลขึ้นทันที พวกเจ๊ตุ่มทุกคนพากันออกตามหาแป้งกันพล่านแต่ไม่มีใครเจอเลย นักรบก็ช่วยตามหาด้วยความเป็นห่วง จนกระทั่งไปเจอแป้งนั่งกอดเข่าซบหน้ากับเข่าร้องไห้อยู่บนดาดฟ้า เขาวิ่งเข้าไปหาทั้งดีใจทั้งฉุน

    "เธออยู่นี่เอง รู้ไหมว่าทุกคนกำลังตามหาเธอกันให้ วุ่นวายไปหมด"

    แป้งเงยหน้าขึ้นรีบเช็ดน้ำตาลุกเผชิญหน้ากับนักรบ บอกว่าไม่ต้องมาตาม ตนจะไม่กลับไปทำงานกับพวกเขาอีกแล้ว นักรบพูดอย่างเข้าใจว่า "ฉันรู้ว่าเธอเจอกับอะไรมา"

    "แต่พวกคุณไม่รู้หรอกว่าฉันรู้สึกยังไง ฉันเจ็บปวดแค่ไหนที่เห็นรายการของคุณทำอะไรกับชีวิตฉัน"

    นักรบชี้แจงว่าตนก็ไม่อยากให้รายการออกไปอย่างนั้นแต่มันเหนือการควบคุมของตนจริงๆ ขอร้องแป้งว่ายังไงเธอก็ต้องกลับไปทำงานต่อ

    "ฉันไม่กลับ! ฉันไม่ยอมกลับไปให้พวกคุณหลอกใช้อีก แล้วไม่ต้องมาขู่ฉันเรื่องสัญญาที่เซ็นไป ถึงพวกคุณจะฟ้องฉันจนหมดตัว ฉันก็จะไม่กลับไปทำรายการทีวีทุเรศๆของพวกคุณอีก"

    นักรบพยายามใจเย็นถามว่าเธอเห็นเขาเป็นศัตรูไปด้วยหรือ แป้งประกาศว่าทุกคนที่เกี่ยวข้องกับรายการเป็นศัตรูกับตนหมด นักรบเลยท้าว่าตอนนี้ศัตรูของเธอยืนอยู่ตรงหน้าแล้วอยากทำอะไรก็ทำเลย พอเห็นแป้งเฉยก็ปรามาสยั่วโทสะว่า

    "ไม่กล้ารึไง นึกว่าเก่ง ที่แท้ก็ไม่แน่จริง วิ่งหนีมาอย่างนี้นึกว่าจะช่วยแก้ปัญหาได้งั้นหรือ เธอมันขี้ขลาด"

    สิ้นเสียงนักรบ หมัดลุ่นๆของแป้งก็ซัดเปรี้ยงเข้าที่หน้าเขาเต็มๆ ต่อยแล้วจึงรู้ตัวว่าไม่ควรทำ นักรบเลือดกบปาก แต่ก็ยังหว่านล้อมว่าหายบ้าแล้วก็กลับไปทำงานต่อเสีย แป้งยังไม่ยอมกลับอยู่ดี

    "เธอคิดว่าการถอนตัวกลางรายการจะทำให้ทุกอย่างมันดีขึ้นรึไง แม่เธอจะดีใจไหมที่ลูกของตัวเองไม่สู้ปัญหาน่ะ ฉันว่าแม่เธอยังมีความเป็นนักสู้มากกว่าเธอเสียอีก แม่เธอเคยพูดอะไรกับเธอเรื่องนี้หรือเปล่า"

    เมื่อแป้งบอกว่าไม่เคย นักรบถามว่าเพราะอะไรรู้ไหม แล้วตอบเองว่า เพราะแม่เธอสู้ การสู้คนไม่ได้หมายความว่าจะต้องลุกขึ้นมาเตะต่อยใคร แต่การที่อดทนอดกลั้นยืนหยัดรับสถานการณ์ได้ทุกอย่างต่างหากถึงจะเรียกว่า เป็นนักสู้ที่แท้จริง

    "ฉันไม่เก่งเหมือนแม่นี่ ฉันไม่รู้ว่าฉันจะควบคุมตัวเองได้แค่ไหนถ้าฉันเกิดทนไม่ไหวต่อยปากใครอีก จะทำยังไง" แป้งเสียงอ่อนลง

    "ระวังตัวแล้วก็อดทน เธอต้องทำได้แน่ แล้วก็เลิกคิดเรื่องที่ผ่านไปแล้ว เธอไปแก้ไขอะไรไม่ได้ คิดไปก็เท่านั้น เธอทนไปอีกแค่เดือนเดียว พอรายการนี้จบ เดี๋ยวก็มีรายการบ้าๆไร้สาระอย่างนี้อีก ทุกคนก็จะลืมเรื่องเธอไปเอง"

    แป้งทวนคำว่า "ระวังตัวและอดทน" นักรบย้ำเตือนว่า จำไว้อีกอย่างว่าตนไม่ใช่ศัตรูของเธอแต่เป็นเพื่อนของเธอ

    แป้งรู้สึกผ่อนคลาย รับฟังได้มากขึ้น เธอยิ้มให้นักรบด้วยสีหน้าที่พร้อมจะสู้ต่อไปแล้ว

    ooooooo

    เมื่อแป้งฮึดสู้ขึ้นมาก็ลุกไปยืนริมดาดฟ้ามองไปข้างหน้าตะโกนสุดเสียง

    "ฉันจะสู้ต่อไป ฉันจะไม่ยอมแพ้ ฉันจะสู้ๆ!"

    เมื่อคุยกันจนสบายใจและฮึดสู้ขึ้นมาใหม่ แต่พอจะพากันลงไปปรากฏว่าประตูดาดฟ้าล็อกจากข้างในและต้องเปิดจากข้างใน เท่านั้น ทั้งสองร้อนใจแต่ก็ต้องตั้งสติทำใจเย็นหาทางแก้ปัญหา แป้งให้นักรบโทร.ตามคนมาช่วย มือถือของนักรบก็แบตหมด
    ส่วนของแป้งก็อยู่ที่เอื้อม เลยพากันอึ้ง

    แต่ระหว่างที่ติดอยู่บนดาดฟ้านี่เอง แป้งได้รับรู้ถึงปัญหาของนักรบ เธอชมว่าเขาเป็นคนมีความอดทนสูงจึงสามารถ

    ทำงานที่ตัวเองไม่ชอบได้ นักรบบอกว่า "คนเราไม่สามารถทำทุกอย่างตามที่ต้องการได้"

    แป้งสงสัยว่าทำไมเขาต้องฝืนใจทำในสิ่งที่ไม่ชอบ จึงรู้ว่าพ่อของเขาเป็นหนี้โชติรสเขาจึงต้องทำงานใช้หนี้ นักรบให้กำลังใจแป้งว่า เธออดทนแค่เดือนเดียวแต่เขายังไม่รู้เลยว่าต้องอดทนถึงเมื่อไหร่

    รับรู้ปัญหาของนักรบทำให้แป้งเห็นใจเขา ตกดึกต่างก็หิว แป้งมีทอฟฟี่อยู่เม็ดหนึ่งจึงแบ่งกันกินคนละครึ่ง นักรบทำไก๋ไม่เชื่อลองค้นตัวแป้งดู เลยถูกเธอตีศอกใส่แต่นักรบระวังอยู่แล้วเลยทำอะไรเขาไม่ได้ กลับถูกเขากอดหมับไว้อย่างไม่ตั้งใจ

    แป้งยืนตัวแข็งทื่อ พอต่างรู้สึกตัวก็ถอยห่างออกมา นักรบเอ่ยขอโทษเขินๆ แป้งก็ตอบว่า "ไม่เป็นไร" เขินๆเช่นกัน

    ooooooo

    เมื่อหาแป้งไม่เจอ กอปรกับเจ๊จูนและข้าวฟ่างยุแหย่ ในที่สุดโชติรสสั่งแก้สคริปต์ให้ถ่ายทำข้าวฟ่างคนเดียว เจ๊จูนยังยุแหย่ว่าปรางค์ทำแบบนี้ต้องฟ้องกองประกวดให้ยึดมงกุฎคืน

    "ฉันต้องรายงานกองประกวดแน่ๆ คุณไม่ต้องห่วง" โชติรสพูดอย่างมุ่งมาด

    แต่ตลอดเวลาโชติรสก็ยังครุ่นคิดสงสัยว่านักรบหายไป ไหน บ่นว่าหนีกลับไปดื้อๆอย่างนี้ได้ยังไง

    หลังจากข้าวฟ่างอัดรายการคนเดียวเสร็จแล้ว กลายเป็นรายการติดตามชีวิตที่น่าสนใจของเธอคนเดียว เธอฉอเลาะอยู่หน้ากล้องก่อนปิดรายการว่า

    "ติดตามชีวิตที่น่าสนใจของข้าวฟ่างได้ทุกวันนะคะ แล้วเจอกันค่ะ รักนะคะ บ๊ายบาย..."

    เมื่อเสร็จงานออกมาเจอเจ๊ตุ่มกับนุชและเอื้อมที่ยังตามหาแป้งไม่เจอ เจ๊จูนก็คุยเขื่องข่มขวัญทันทีว่า ตอนนี้รายการเปลี่ยนจาก "ติดตามชีวิตราชินีสีรุ้ง" มาเป็นรายการ "ติดตามชีวิตข้าวฟ่าง" เรียบร้อยแล้ว ทั้งยังอ้างว่าโชติรสเป็นคนสั่งให้ทำสปอตโปรโม
    ชั่นข้าวฟ่างคนเดียว ตบท้ายให้พวกเจ๊ตุ่มขวัญกระเจิงว่า

    "แล้วอย่างนี้จะให้หมายความว่าอะไร ถ้าไม่ใช่ข้าวฟ่างได้เสียบแทนน้องปรางค์แล้ว ไม่ใช่แค่นี้นะคะ นอกจากข้าวฟ่างจะได้เป็นนางเอกแทนแล้ว ข้าวฟ่างก็จะช่วงชิงมงกุฎคืนมา

    ด้วย เตรียมตัวตกงานได้เลยนะคะพี่ตุ่ม" พูดแล้วจูงข้าวฟ่างเดินบิดไป

    เจ๊ตุ่ม นุช และเอื้อมตะลึงอึ้งมองกันตาปริบๆ ต่างกลุ้มใจไม่รู้แป้งหายไปไหน

    ooooooo

    คืนนี้ เจ๊ตุ่ม นุช และเอื้อมต้องช่วยกันแก้ปัญหาเรื่องแป้งหายตัวไป  โดยโทร.ไปยกเลิกงานที่นัดกันไว้ทั้งหมด อ้างว่าปรางค์ไม่สบายทางรายการให้พักผ่อนไปก่อน

    เพื่อหาทางแก้ปัญหาให้ได้ นุชเสนอให้เอาปรางค์กลับมาแทนแป้ง แต่พอโทร.ไปปรางค์เกิดอยากอยู่ใกล้ชิดพ่ออีก

    ระยะหนึ่ง บอกว่าถ้าพรุ่งนี้ยังไม่เจอแป้งค่อยโทร.มาใหม่

    ส่วนโชติรสก็เอาเทปเจ้าปัญหาม้วนนั้นไปให้โสภากับศักดิ์สิทธิ์ดู โสภาโวยวายว่านักรบไปชอบกะเทยตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ศักดิ์สิทธิ์เชื่อว่าลูกไม่เป็นอย่างนั้นเพราะเขาเป็นคนช่างเลือก รับรองลูกตื๊อของกะเทยไม่มีทางได้ผล

    ให้ดูเทปและเห็นความตกใจ แปลกใจของศักดิ์สิทธิ์กับโสภาแล้ว โชติรสขย่มซ้ำว่า

    "ตอนนี้อาจจะยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ต่อไปก็ไม่แน่

    นะคะ คุณลุงคุณป้าควรจะรีบเตือนสติพี่รบไว้ก่อน ไม่งั้นพี่รบได้หลงผิดกู่ไม่กลับแน่ๆ แล้วถ้าเป็นอย่างนั้นเราคงร่วมงาน

    กันต่อไปไม่ได้ นั่นก็หมายความว่าคุณลุงก็ต้องถอนหุ้นออกไปด้วย เพื่อรักษาภาพพจน์ของบริษัทไว้ เข้าใจโรสด้วยนะคะ"

    เพียงเช้าวันรุ่งขึ้น โสภาก็ได้รับโทรศัพท์จากโชติรสเชิญไปร่วมประชุม วางสายจากโชติรสแล้วโสภาบอกศักดิ์สิทธิ์ให้สบายใจว่าไม่ต้องห่วงเรื่องนักรบ เพราะโชติรสหาวิธีที่จะกำจัดกะเทยนั่นออกไปจากเขาได้แล้ว

    ooooooo

    นักรบกับแป้งติดอยู่บนดาดฟ้าจนกระทั่งเช้า จึงเห็นกล้องวงจรปิดติดอยู่  ทั้งสองไปยืนตรงกล้องวงจรปิดเพื่อแสดงตัวให้เห็น ทั้งยังโบกมือหย็อยๆกันไม่หยุดเป็นสัญญาณขอความช่วยเหลือ

    เช้าวันเดียวกัน ขณะที่โชติรสเรียกประชุมเพื่อประกาศปลดปรางค์ออกจากมิสเรนโบว์ควีนนั้น ขณะเธอกำลังจะประกาศแก่ที่ประชุม ต๊อดก็ผลักประตูผลัวะเข้ามาบอกอย่างดีใจว่า

    "คุณโรสครับ เจอน้องปรางค์แล้วครับ น้องปรางค์ติดอยู่บนดาดฟ้าตึกครับ รปภ.เขาเห็นทางกล้องวงจรปิดเมื่อตะกี้นี้เอง เดี๋ยวผมเปิดให้ดูนะครับ ที่นี่ใช้กล้องวงจรปิดระบบออนไลน์

    ดูทางเน็ตได้เลยครับ"

    พวกเจ๊ตุ่มดีใจเหมือนฟ้ามาโปรด เหมือนได้เกิดใหม่ แต่โสภาที่ฟังอยู่เอะใจว่าลูกชายตนไปทำอะไรอยู่กับกะเทยบนดาดฟ้า!?

    เจ๊จูนยังฝันหวานว่าวันนี้ข้าวฟ่างจะได้สวมมงกุฎแทนปรางค์แน่ๆแล้ว แต่แล้วก็หน้าเสียเมื่อเจ๊ตุ่มกับเอื้อมและนุชออกมาเจอกันที่ลิฟต์บอกเจ๊จู นว่าเจอปรางค์แล้ว แต่เจ๊จูนก็ยังทำปากแข็งปลอบข้าวฟ่างว่า

    "ไม่ต้องกลัวนะข้าวฟ่าง ถึงจะเจอตัวมัน ยังไงวันนี้มันก็ต้องถูกเด้งแน่ๆ"

    ที่ดาดฟ้า โชติรสขึ้นไปดูด้วยตัวเอง ศักดิ์สิทธิ์ โสภา และราศีตามไปติดๆ ส่วนพวกเจ๊ตุ่มก็ตามกันไปเป็นพรวน

    พอเปิดประตูดาดฟ้าออก ทุกคนเห็นนักรบกับแป้งยืนกันอย่างใกล้ชิดรอพวกที่มาช่วยตรงประตู ศักดิ์สิทธิ์กับโสภาซักถามนักรบทันที ส่วนเจ๊ตุ่ม นุช และเอื้อมก็โผเข้ากอดแป้งด้วยความดีใจ โชติรสตัดบทกับทุกคนว่ามีอะไรไปคุยกันข้างล่าง ทุกคนจึง
    เดินตามเธอลงไป

    ooooooo

    ก่อนอื่นเจ๊ตุ่มพาแป้งไปกินข้าวที่ร้านอาหาร แป้งกินอย่างหิวโหย ใครจะถามอะไรก็ไม่พูด กินเอ๊า... กินเอาจนอิ่ม หยุดถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วจึงเปิดโอกาส ให้ซักถาม เจ๊ตุ่มถามว่าขึ้นไปบนดาดฟ้าทำไม แป้ง จึงเล่าให้ฟังว่าตนเครียดอยากอยู่คนเดียว

    หลังจากนุชและเอื้อมบอกเล่าถึงความเดือดร้อนที่เกิดขึ้นกับทุกคนแล้ว เอื้อมบอกให้แป้งต้องรีบไปขอโทษโชติรส เสียเพราะเขาเป็นเจ้าของรายการ

    เจ๊ตุ่มบอกว่าถึงไปตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์อะไร เพราะโชติรสถอดแป้งออกจากมิสเรนโบว์ควีนและให้ข้าวฟ่างเป็นแทนแล้ว

    ฟังแล้วแป้งจุกยิ่งกว่าตอนกระเดือกข้าวติดคอเสียอีก

    ooooooo

    เมื่อถึงเวลานัดประชุม โชติรสกันไม่ให้นักรบเข้าร่วมบอกว่าตนแก้ปัญหาเองได้ นักรบไม่ยอมอ้างว่าตนเป็นโปรดิวเซอร์ ควรรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับรายการ โชติรสจึงบอกว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เกิดขึ้น

    จนทุกคนที่เกี่ยวข้องเข้าที่ประชุมครบแล้ว โชติรสพูดกับแป้งว่า

    "ฉันเสียใจจริงๆนะปรางค์ ฉันก็ไม่อยากให้เรื่องกลายเป็นแบบนี้แต่หวังว่าเธอคงเข้าใจเราจำเป็นจริงๆที่ต้องตัดสินใจปล่อยเธอไป"

    แป้งถามอย่างตกใจว่าหมายความว่าจะถอดตนจากตำแหน่งหรือ

    "ใช่ เราต้องขอถอดเธอจากตำแหน่งมิสเรนโบว์ควีน แล้วก็ยกเลิกสัญญาการทำรายการเรียลลิตี้ที่ทำกันไว้"

    "ผมว่าพวกคุณยังไม่มีเหตุผลเพียงพอที่จะถอดปรางค์ออกจากตำแหน่งนะครับ ถ้าจะกล่าวหาว่าปรางค์ทำตัวไม่เหมาะสม ทำเสียชื่อมิสเรนโบว์ควีน แล้วทำไมถึงรีรันเทปที่ปรางค์ชกข้าวฟ่างไม่รู้กี่สิบกี่ร้อยครั้ง" นักรบถามโพล่งขึ้น โชติรสโต้ว่ารายการ

    เรียลลิตี้โชว์ต้องเสนอความจริงที่เกิดขึ้น นักรบค้านเสียงดังกว่าเก่าว่า "แล้วความจริงที่คุณไม่ได้เสนอล่ะครับ ปรางค์เขาเป็นคนมีความสามารถ เป็นคนรักครอบครัวมาก เป็นนักสู้ตั้งแต่เด็ก ไม่เห็นคุณจะเสนอเลย คนที่ทำลายชื่อเสียงมิสเรนโบว์ควีนคือทางรายการไม่ใช่ปรางค์ครับ"

    "แล้วที่เบี้ยวงานเมื่อวานล่ะจะว่ายังไง" ราศีถามแทนลูกสาว

    "มันเป็นอุบัติเหตุนี่ครับ ปรางค์ไม่ได้ตั้งใจเบี้ยวงานสักหน่อย นี่ผมพูดในฐานะโปรดิวเซอร์นะครับ คุณโชติรสและกรรมการหุ้นส่วนทุกท่าน รายการเราเรตติ้งดีก็เพราะปรางค์ ถ้าหากไล่ปรางค์ออกแน่ใจนะครับว่าคนดูจะไม่เลิกดูรายการ แล้วถ้าสปอนเซอร์ถอนแค่ตัวเดียว เจ้าอื่นๆต้องถอนตามแน่"

    แป้งมองนักรบอย่างขอบคุณ ในขณะที่นักรบนิ่ง สงบ หนักแน่นอย่างทำตามหน้าที่จริงๆ

    โชติรสนิ่งคิดอย่างชั่งใจ...

    ooooooo

    พอออกจากห้องประชุม  แป้งรีบเดินไปขอบคุณนักรบที่ช่วยตนไม่ให้หลุดจากตำแหน่ง  เขากลับมองเธออย่างห่างเหินแล้วเดินไปเลยโดยไม่พูดอะไรแม้แต่ คำเดียว ซ้ำโชติรสยังมาพูดเยาะเย้ยว่าที่นักรบทำเพราะ รับผิดชอบต่อรายการไม่ได้ทำเพื่อเธอ ปรามว่าต่อไปก็อย่าสร้างปัญหาอีก

    แป้งไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดของโชติรสแต่คิดไม่ตกว่าทำไมท่าทีของนักรบจึงเปลี่ยนไป

    หลังจากนั้น นักรบไปหาโชติรสที่ห้องทำงานของเธอ ตามคำสั่ง เธอบอกว่าไม่ต้องห่วงปรางค์หรอกเพราะตนยังไม่ได้ เปลี่ยนใจ ยังไม่ได้ยกเลิกสัญญาหากเขาจะอยู่ห่างปรางค์ตามที่รับปากกับตนไว้

    นักรบแย้งว่าตนยังไม่ได้รับปากอะไรกับเธอ โชติรสก็เอาเทปจากวงจรปิดตอนที่นักรบกับแป้งแย่งทอฟฟี่กินกันคนละครึ่ง ขู่ว่าถ้าไม่อย่างนั้นตนจะเอาภาพพวกนี้ไปใส่ในรายการแต่ไม่ให้เห็นว่าผู้ชาย เป็นใคร เขาไม่เสียแต่คงไม่ต้องบอกว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับอนาคตของปรางค์

    ในที่สุดนักรบยอมอยู่ห่างๆปรางค์ตามเงื่อนไข แต่ย้ำว่าที่ยอมทำตามไม่ใช่เพราะเชื่อในความหวังดีของเธอ แต่เพราะตนต้องการปกป้องชื่อเสียงของปรางค์ต่างหาก ทำให้โชติรสไม่พอใจ

    หลังจากนั้น  พวกเจ๊ตุ่มก็พาแป้งไปเลี้ยงอาหารสัตว์ที่บ้านสงเคราะห์สัตว์พิการ โดยมีต๊อดตามไปถ่ายภาพเด่นๆเก็บไว้ ภายหลังจึงรู้จากต๊อดว่าเป็นการวางแผนของนักรบเพื่อแฟนๆจะได้เห็นมุมดีๆของ แป้ง จะได้ทำให้ภาพพจน์ดีขึ้น

    "แล้ว...แล้ววันนี้คุณรบไม่มาด้วยเหรอ" แป้งถามเพราะเฝ้ามองหาก็ไม่เห็น

    "เห็นบอกว่าจะแวะมานะครับ พี่รบเขาสนิทกับคุณป้าที่นี่ครับ มาช่วยเลี้ยงหมาเลี้ยงแมวบ่อยๆ บางทีก็มาถ่ายรูป นั่นรถพี่รบนี่ มาตั้งแต่เมื่อไหร่" ต๊อดชี้ให้ดู แต่พอแป้งหันมองและจะวิ่งไปหา นักรบก็ขับรถออกไปแล้ว ทำให้เธอยิ่งไม่เข้าใจเขามากขึ้น เริ่มรู้สึกโกรธที่ทำห่างเหินเมินเฉยอย่างไร้เหตุผล

    ooooooo

    กระบี่โดยการสนับสนุนให้ท้ายของประพันธ์ พยายามจะบอกรักปรางค์ด้วยวิธีต่างๆ สุดท้ายบอกรักตรงๆ  ยังพูดกันไม่ทันรู้เรื่องประพันธ์ที่มาแอบดูก็ทำเสียแผน แต่กระบี่ก็ยังไม่เลิกความพยายาม จนวันนี้จะเอาคำตอบจากปรางค์ให้ได้ สุดท้ายปรางค์ ต้องพูดเป็นนัยว่า

    "ฉันไม่ใช่คนที่จะตอบคำถามของแกได้ กระบี่ ไม่ใช่ฉัน รอให้คนที่แกรักจริงๆกลับมาก่อนนะ อีกไม่นานหรอก" พูดแล้วปรางค์รีบเดินหนีด้วยความว้าวุ่นลำบากใจ

    กระบี่ทนอัดอั้นไม่ไหวไปยืนที่ประตูบ้านแป้งตะโกนปาวๆ "ไอ้แป้ง ฉันรักแก..." โดยมีประพันธ์คอยบอกบทและลุ้นอยู่ใกล้ๆ ปรางค์เห็นแล้วยิ่งกลุ้มใจ เลยแอบโทร.ไปถามแป้งว่าคิดอย่างไรกับกระบี่ แป้งบอกว่าตนคิดแค่เพื่อน ยุปรางค์ว่า ต้องพูด

    ปฏิเสธเด็ดขาดชัดเจนไปเลย พูดหนักๆแรงๆเพื่อกระบี่จะได้เสียใจและตัดใจจากไป ไม่อย่างนั้นยิ่งทิ้งนานไปกระบี่จะยิ่งเจ็บมากกว่านี้

    ปรางค์จึงตัดสินใจบอกกระบี่ว่าตนรักกระบี่แต่รักอย่างเพื่อน กระบี่ก็ยังพยายามตื๊อ ปรางค์เลยพูดแรงๆตามที่แป้งแนะนำว่า

    "แกต้องตัดใจจากฉันนะกระบี่ ไม่งั้นเราก็ไม่ต้องมาเจอหน้ากันอีกแล้วไม่ต้องพูดเรื่องนี้อีกต่อไป เพราะยังไงฉันก็รักแกไม่ได้ ฉันรักแกไม่ลง แกมันไม่มีอนาคต แล้วฉันจะฝากชีวิตไว้กับคนอย่างแกได้ยังไง" พูดแล้วแป้งเดินหนีไปก่อนที่ตัวเองจะร้องไห้เสียเอง

    ได้ผล เพราะกระบี่เสียใจมากเดินลุยลงทะเลหมายฆ่าตัวตาย ประพันธ์ตามลงไปหว่านล้อมก็ไม่ได้ผล สุดท้ายประพันธ์ ตะโกนว่าแมงกะพรุนไฟ! แล้ววิ่งลุยน้ำกลับมา

    "รอด้วยน้าพัน" กระบี่หันหลังวิ่งกลับฝั่งตะโกนให้ ประพันธ์รอเพราะกลัวแมงกะพรุนไฟ พริบตาเดียวกระบี่ก็วิ่งแซงประพันธ์ไปหน้าตาเฉย เลยกลายเป็นประพันธ์ต้องร้องให้กระบี่รอตนด้วยไปฉิบ

    พอกลับมาถึงบ้าน ประพันธ์ทำมึนตึงกับปรางค์ทำเป็นงอนไม่คุยด้วยหาว่าไม่เชื่อฟังพ่อ ปรางค์ขอร้องพ่อว่าถ้าเป็นเรื่องกระบี่ตนยืนยันว่าเป็นไปไม่ได้ พ่อจะให้ตนทำอะไรก็ได้แต่อย่าบังคับให้รักกับกระบี่

    "งั้นแกต้องกลับไปชกมวย แกจะยอมเป็นแฟนกับไอ้บี่ดีๆ หรือว่าแกจะกลับไปชกล้างตากับไอ้หมัดเพชฌฆาตน้ำเพชร ก้องเกียรติยิม เลือกมาเลย ไอ้แป้ง!"

    "ก็ได้ หนูยอม หนูยอมกลับไปชกมวย หนูยอมตายคาเวทีดีกว่ายอมเป็นแฟนกระบี่ พ่อพอใจรึยัง" ปรางค์จ้องหน้าพ่ออย่างเริ่มจะทนไม่ไหวแล้วกับความเจ้ากี้เจ้าการของพ่อ

    ooooooo

    วันนี้ต๊อดมาที่บ้านปรางค์แต่เช้าเพื่อจะรับไปถ่ายรายการทำอาหาร ปรียาถามว่านักรบไม่มาด้วยหรือ ต๊อดพูดไปตามเรื่องว่านักรบต้องคอยดูแลข้าวฟ่างเพราะทางโน้นมีปัญหามาก แต่ปรางค์ไม่มีอะไรแล้วเลยให้ตนมาดูแลเอง

    "เจ้านายคุณไม่มาก็ดีแล้ว ฉันก็ไม่ชอบให้ใครมาคอยควบคุมชีวิตฉันเหมือนกัน ฝากบอกเขาด้วยว่าถ้าไม่มาก็ไม่มาให้ตลอดก็แล้วกัน" แป้งพูดประชดประชันอย่างน้อยใจ จนปรียาสงสัย เดินตามไปถามว่าเป็นอะไร ทำไมทำท่าฟึดฟัดอย่างนี้ จะให้ทุกอย่างเป็นอย่างที่ต้องการไม่ได้หรอก

    "แม่พูดเรื่องอะไร" แป้งเอะใจ

    "แกอยากให้คุณคนนั้น คุณรบนั่นมาคุมแกเหมือนอย่างเคยใช่ไหมล่ะ พอเขาไม่มาแกก็เลยไม่พอใจ แกน้อยใจใช่ไหมล่ะที่เขาเห็นความสำคัญของข้าวฟ่างมากกว่าแก"

    "หนู...เปล่านะแม่" แป้งมีพิรุธมากขึ้น

    "แกอย่าน้อยใจไปเลยไอ้ป้าง คนเรามีขึ้นก็ต้องมีลง ตอนนี้แกต้องยอมรับความจริงว่าข้าวฟ่างเขาดังกว่า มีคนสนใจมากกว่า คุณรบก็เลยต้องไปดูทางโน้นมากหน่อย แกทำหน้าที่ของแกให้ดี อย่าใจร้อนทำอะไรหุนหันให้ทางรายการเขาเดือดร้อนก็พอ ใครจะดังกว่าใครไม่ต้องไปคิดมันหรอกเข้าใจไหม"

    "เข้าใจจ้ะแม่" แป้งรับคำแม่แอบโล่งใจที่แม่ไม่สงสัยว่าตนคิดกับนักรบเป็นอย่างอื่น

    ooooooo

    เมื่อแป้งไปเข้าห้องแต่งตัว เจ๊ตุ่มกับนุชช่วยกันเลือกชุดให้แป้งอยู่นานก็เลือกไม่ถูกใจ ต๊อดเลยเสนอให้นักรบช่วยเลือกให้ นักรบจำต้องทำแต่ไม่มองตรงๆ นั่งเอียงข้างหางตาดู

    พอแป้งใส่ชุดแรกนักรบหางตาใส่แวบเดียวแล้วหันไปบอกเจ๊ตุ่มว่า "เรียบไป!" ชุดที่สองก็ว่า "แมนไป!" ชุดที่สามตำหนิว่า "หวานไป!" จนชุดที่สี่เบ้หน้าว่า "ติสต์ไป!"

    แป้งทนไม่ไหวเดินอาดๆไปหาบอกว่าตนเปลี่ยนมาหลายชุดแล้วต้องชุดไหนถึงจะเข้า กับรายการ นักรบไม่ตอบแต่พูดกับเจ๊ตุ่มว่า "ชุดนั้นน่าจะใช้ได้"

    แป้งฉุนขาดถามว่าทำไมไม่บอกแต่แรก นักรบตอบโดยไม่มองหน้าว่าก็บอกให้ช่วยดูไม่ได้บอกให้ช่วยเลือกแล้วทำเป็นไม่ สนใจ หันไปบอกเจ๊ตุ่มกับนุชให้เตรียมไปท่องสคริปต์กันได้แล้วอย่ามัวแต่สนใจ เรื่องเสื้อผ้าอยู่เลย ย้ำว่าพิธีกรคนนี้ชอบถามนอกสคริปต์ถ้ามีอะไรไม่อยากให้ถามก็บอกไว้ก่อนล่วง หน้า

    แป้งฉุนขาดถามว่าจะบอกเจ๊ตุ่มกับนุชทำไมในเมื่อตนเป็นคนออกรายการ มีอะไรให้บอกตนตรงๆเลย หรือว่ามีปัญหาอะไรกับตน

    เมื่อนักรบบอกว่าไม่มี แป้งถามอีกว่าแล้วทำไมต้องคอยหลบหน้าตน ถูกนักรบย้อนเอาอย่างเจ็บแสบว่า "ฉันไม่ได้ หลบหน้าเธอ เธอให้ความสำคัญกับตัวเองมากเกินไปแล้ว" พูดแล้วเดินออกไปเลย

    เจ๊ตุ่มกับนุชจับตาสังเกตความสัมพันธ์ของนักรบกับแป้งตลอดเวลา ทั้งคู่รู้สึกถึงความไม่ปกติ ดูๆนักรบก็ห่วงใยแป้งเกินหน้าที่ เจ๊ตุ่มกับเอื้อมเชื่อว่าสองคนนี้ไม่ใครก็ใครต้องมีกิ๊กแน่ๆ

    เมื่อคิดกันดังนั้นแล้ว เจ๊ตุ่มเตือนว่าเราต้องอย่าให้ สองคนสนิทสนมใกล้ชิดกันเกินไปเดี๋ยวความลับเรื่องแป้งไม่ได้เป็นกะเทยจะแตก เสียก่อน ทุกคนเห็นด้วย

    ooooooo

    ที่สตูดิโอครัวไฮโซ แป้งถือสคริปต์เดินท่องด้วยสีหน้าหงุดหงิด เพราะแป้งได้ทำอาหารฝรั่งชื่อเครื่องแต่ละอย่างเป็นภาษาฝรั่งทั้งสิ้น  หน้าตามันเป็นยังไงแป้งก็ยังไม่รู้เลย

    ส่วนข้าวฟ่างได้ทำส้มตำไฮโซ เจ๊จูนโวยวายหาว่าไม่ยุติธรรม ให้แป้งทำอาหารฝรั่งแต่กลับให้ข้าวฟ่างทำส้มตำไฮโซ เป็นตายอย่างไรก็ต้องให้ข้าวฟ่างทำอาหารฝรั่งเหมือนแป้ง คุยโวว่าข้าวฟ่างทำได้อยู่ เพราะทำกินที่บ้านเป็นประจำ ถ้าไม่เปลี่ยนก็จะถอนตัวออกจากแขกรับเชิญในรายการ

    โปรดิวเซอร์ปวดหัวหนึบจะเปลี่ยนให้ทันได้อย่างไรในเมื่อทุกอย่างเตรียมพร้อม มาแล้ว แต่ขณะกำลังปวดหัวนั่นเอง นักรบก็มาช่วยแก้ปัญหาให้ บอกว่า "ผมมีทางออกให้ครับ"

    ทางออกของนักรบคือ เปลี่ยนให้แป้งทำส้มตำส่วน ข้าวฟ่างให้ทำอาหารฝรั่งแทน เจ๊ตุ่มเกิดไม่ยอมขึ้นมาอีก นุชเลยให้แป้งยืนยันเองว่าจะทำอาหารอะไรเพราะมั่นใจว่าแป้งต้องเลือกทำอาหาร ฝรั่ง

    ที่ไหนได้ แป้งตอบทันทีอย่างไม่ต้องคิดว่า "ปรางค์ขอตำส้มตำค่ะ"

    เจ๊จูนดีใจมากหันมาคุมข้าวฟ่างให้รีบท่องสคริปต์ ข้าวฟ่างทำหน้าอยากจะร้องไห้เพราะชื่อส่วนประกอบอาหารแต่ละอย่างเป็นภาษา ต่างประเทศทั้งสิ้น ท่องติดๆขัดๆกว่าจะพูดแต่ละชื่อออกมาได้ก็ติดอ่างเอ้อๆอ้าๆ ซ้ำเรียกชื่อถูกแล้วยังไม่รู้อีกว่ามันคืออะไร

    ส่วนแป้งพอได้ทำส้มตำก็คล่องปรื๋อ ลงมือตำอย่างคล่องแคล่ว ครู่เดียวก็เสร็จตักใส่จานตกแต่งสวยงาม ในจานส้มตำมีทั้งสีเขียวสีแดงสีส้มสีเหลืองคละไปอย่างลงตัว ทั้งสวยงามและน่าทาน

    ส่วนข้าวฟ่างเก้ๆกังๆ เหยาะเกลือก็ทำกระปุกเกลือตกลงในหม้อ ทอดก็กลัวน้ำมันกระเด็นใส่กระโดดโหยงเหยงเรียกชื่อส่วนประกอบแต่ละอย่างก็ ตะกุกตะกัก เมื่อทำเสร็จตักใส่จานก็ดูเละๆเขลอะไปหมด

    เมื่อช่างกล้องสั่งคัตพวกเจ๊ตุ่มพากันปรบมือดีใจที่แป้งทำได้ดี ส่วนเจ๊จูนหน้าตูมเป็นหมูตอน

    นักรบมาควบคุมการทำรายการอยู่เมื่อเห็นเรียบร้อยดีแล้วจึงเดินออกไป แป้งที่คอยสังเกตเขาอยู่ตลอดเวลามองตามไปอย่างไม่พอใจ เคลือบแคลงว่าเขาเป็นอะไร ทนไม่ได้เดินตามไปถามว่าแบบนี้ยังไม่เรียกว่าหลบหน้าอีกหรือ

    นักรบตัดบทถามว่ามีอะไรหรือเปล่า แป้งขอบคุณที่เขาเป็นคนเปลี่ยนให้ตนตำส้มตำแทนทำอาหารฝรั่ง นักรบถามเหมือนตัดบทว่ามีเรื่องจะพูดแค่นี้ใช่ไหม

    "คุณเป็นอะไรของคุณ ทำไมทำเหมือนฉันเป็นคนแปลกหน้า เราไม่ได้เป็นเพื่อนกันแล้วรึไง" พอแป้งถามฉุนๆนักรบก็ชี้แจงหน้านิ่งๆว่าเรายังเป็นเพื่อนกันอยู่แต่เป็น เพื่อนร่วมงาน ที่ตนช่วยแก้ปัญหาให้เพราะเป็นเรื่องงาน ถ้าไม่ใช่งานตนก็ไม่มายุ่งเกี่ยวด้วยแน่

    สุดท้ายทั้งสองไม่อาจพูดกันให้รู้เรื่องและเข้าใจกันได้ ก่อนเดินแยกไปนักรบยังพูดทิ้งไว้ว่า

    "ต่อไปถ้ามีอะไรให้ผู้จัดการของเธอเป็นคนติดต่อฉัน อย่ามาหาฉันด้วยตัวเอง เส้นแบ่งระหว่างเรามันชัดเจนอยู่แล้ว อย่าก้าวล้ำเส้น แล้วเธอจะขอบคุณฉันที่ฉันทำอย่างนี้"

    "ฉันไม่มีวันขอบคุณคุณหรอก คุณนักรบ!" แป้งตะโกนตามหลังไปอย่างตัดเชือกกันไปเลย

    เจ๊ตุ่ม นุช และเอื้อมแอบหลังประตูคอยฟังอยู่ พอแป้งผลักประตูโครมจะกลับเข้าไปทั้งสามคนเลยล้มครืนเป็นระนาว แป้งเดินผ่านทั้งสามคนไปอย่างไม่สนใจ

    ooooooo

    เมื่อปรางค์ตัดสินใจเลือกชกมวยให้ตายคาเวทีดีกว่าที่จะถูกบังคับให้รักกับ กระบี่  ประพันธ์จึงพาไปที่ค่ายมวยขอร้องเฮียพงศ์ให้ช่วยแป้งอีกสักครั้ง เฮียพงศ์ บอกว่านักมวยฟอร์มตกอย่างแป้งตนช่วยไม่ได้จริงๆ จะหาเวทีให้ชกแต่ยังสงสัยว่าแป้งจะชกไหวหรือ หลังๆมานี่ดูแรงตกไปเยอะ สุดท้ายบอกแป้งว่าจะให้โอกาสอีกครั้งก็แล้วกัน แต่คงไม่ใช่เร็วๆนี้ ถ้าแป้งฝึกซ้อมกลับมาเป็นแป้งคนเดิมแล้วจะหาเวทีให้ขึ้นชก

    ประพันธ์ดีใจมากฝันว่าแป้งจะต้องกลับมาผงาดอีกครั้งในไม่ช้านี้ ในขณะที่ปรางค์ฟังแล้วสยองในใจแต่ไม่กล้าแสดงออก

    ส่วนกระบี่ก็ยังไม่อาจทำใจให้เลิกรักแป้งได้ ร้องไห้ คร่ำครวญไม่เลิกจนปรางค์ขู่ว่า

    "ฉันรักแกไม่ได้ แต่ฉันยังเป็นเพื่อนกับแกได้ แต่ถ้าแกยังขืนคร่ำครวญเรื่องนี้ไม่รู้จักจบสิ้นฉันอาจจะเป็นเพื่อนกับแกต่อ ไปไม่ได้" ขู่แล้วปลอบว่า "ถ้าอยากเป็นเพื่อนกับฉันก็เลิกร้องไห้ทำตัวให้เข้มแข็งสมเป็นลูกผู้ชาย เลิกคิดเลิกหวังเรื่องฉันได้แล้ว เราต้องกลับไปเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม"

    ฟังปรางค์พูดแล้วกระบี่ทนไม่ไหวร้องไห้โฮเดินจากไป ปรางค์มองตามไปอย่างหนักใจ

    ส่วนประพันธ์เห็นใจกระบี่ ยุว่าผู้หญิงก็มักจะปากแข็งอย่างนี้เสมอ ให้กระบี่ทำเป็นไปมีคนอื่น รับรองว่าแป้งต้องหึงและหาทางดึงตัวกลับมาแน่นอน

    กระบี่เลยไปจ้างวิวมาทำตัวเป็นแฟนใหม่จะควงกันไปดูคอนเสิร์ตปล่อยให้ปรางค์ ขายข้าวคนเดียว แทนที่ปรางค์จะหึงกลับยินดีบอกให้ทั้งสองคนเที่ยวให้สนุก แต่ไม่ทันที่กระบี่จะควงวิวไป ผัวของวิวก็ขี่มอเตอร์ไซค์มาตามถามว่ามาทำอะไรแถวนี้ วันนี้ต้องไปเต้นหลายที่ สั่งให้ขึ้นรถเร็วๆ

    ประพันธ์ถามว่าเต้นอะไรหรือ วิวบอกว่าเต้นอะโกโก้ บ่นว่าวันนี้ไม่น่ารับงานซ้อน บอกกระบี่ว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้มาเล่นให้ใหม่ก็แล้วกัน ว่าแล้วกระโดดซ้อนมอเตอร์ไซค์ไปเลย

    ปรางค์มองกระบี่กับประพันธ์อย่างรู้ทัน กระบี่คอตกที่แผนการล้มเหลวตามเคย...

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    “เดียร์น่า” เล่นใหญ่ไม่ห่วงสวย ปรับลุคเป็นสาวโก๊ะ ใน “Help Me คุณผีช่วยด้วย”

    “เดียร์น่า” เล่นใหญ่ไม่ห่วงสวย ปรับลุคเป็นสาวโก๊ะ ใน “Help Me คุณผีช่วยด้วย”
    20 ต.ค. 2564

    09:40 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพุธที่ 20 ตุลาคม 2564 เวลา 20:30 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์