ข่าว

วิดีโอ



มาตุภูมิแห่งหัวใจ

อ่านเรื่องย่อ

แนว: โรแมนติก แอคชั่น

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: ศักดิ์ชาย เกียรติปัญญาโอภาส

กำกับการแสดงโดย: ตระกูล อรุณสวัสดิ์

ผลิตโดย: บริษัท ชลลัมพี โปรดั๊กชั่น จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์,ศิรินทร์ ปรีดียานนท์

เมื่อกลับไปยังแสนปุระ ทุนอูได้รับรายงานจากอินส่าว่าอาวุธที่พวกรัฐบาลได้ไปเป็นแค่บางส่วน เพราะอาวุธส่วนใหญ่เจ้าแก้วอินสั่งย้ายไปซ่อนในถ้ำกลางป่าแล้ว แต่ที่แปลกคือคนของรัฐรู้ว่าที่แสนปุระมีอุโมงค์ลับซ่อนอาวุธด้วย

ขณะทุนอูกำลังเครียด เมย์ทูเอก็มาขอพบ ทุนอูถามว่าเธอเป็นคนบอกรัฐบาลเรื่องอุโมงค์ลับใช่ไหม

เมย์ทูเอเยาะเย้ยว่าแค่นี้ยังไม่ถึงครึ่งที่ตนรู้ เขายังต้องเจออีกเยอะ ตนจะทำให้ความฝันของนุนุไม่มี วันสำเร็จ แสนปุระจะต้องเป็นทาสคนอื่นไปจนตาย ทุนอูแค้นคำราม “เมย์ทูเอ ฉันจะฆ่าเธอ”

“เอาตัวให้รอดก่อนดีไหม ที่รัฐบาลไปปราบปรามแสนปุระไม่ได้อยากยึดอาวุธแสนปุระนั้นหรอกนะ ถามชาวบ้านดูสิว่ารัฐบาลต้องการอะไร ชาวบ้านรู้ดีว่าใครที่นำภัยมาให้แสนปุระ” ขณะนั้นเองมีชาวบ้านแสนปุระกรูเข้าจะจับทุนอูส่งรัฐบาล เมย์ทูเอพูดอย่างสะใจว่า “ถึงตาฉันเล่นสนุกกับชีวิตคุณบ้างแล้วทุนอู”

ชาวบ้านตะโกนไล่ทุนอูเพราะทำให้รัฐบาลมารื้อบ้านและทำร้ายชาวบ้าน นุนุเข้ามาปกป้องทุนอูว่าเพราะเขาช่วยแสนปุระจึงถูกรัฐบาลหมายหัว นุนุเลย

ถูกชาวบ้านไล่อีกคน เจ้าแก้วอินเข้ามาปกป้องทุนอูอีกคนบอกว่าถ้าไม่มีทุนอูพวกตนก็ถูกทหารไทยจับตัวไปแล้ว คงไม่มีโอกาสกลับมายืนตรงนี้ หว่านล้อมชาวบ้านว่า

“เวลานี้ไม่มีใครเป็นพวกใครทั้งนั้น ทุกคนคือพวกแสนปุระ ทั้งนายพลทุนอูและเจ้าก้อนแก้ว”

ชาวบ้านฮือฮาเมื่อเจ้าแก้วอินพูดถึงก้อนแก้ว เจ้าแก้วอินจึงประกาศให้ชาวบ้านรู้ว่านุนุที่เป็นสาวใช้ของนายพลทุนอูคือเจ้าก้อนแก้วน้องสาวตน

เมื่อกลับเข้าคุ้ม นุนุถามว่าทำไมเจ้าพี่จึงบอกกับทุกคนว่าตนคือเจ้าก้อนแก้ว

“การได้รู้ว่าธิดาคนเล็กของเจ้าอินยังมีชีวิตอยู่ จะเรียกขวัญและกำลังใจกับประชาชนแสนปุระได้ งานของเราในครั้งนี้มันยากเย็นเหลือเกิน พี่ต้องการน้องมายืนอยู่ข้างๆ มาช่วยกันทำให้แสนปุระของเราเป็นดั่งที่ท่านพ่อปรารถนาจะให้เป็น”

เจ้าแก้วอินหยิบชุดของเจ้าก้อนแก้วที่เตรียมไว้แล้วยื่นให้ ประกาศพลิกประวัติศาสตร์หน้าใหม่ว่า

“หมดเวลาที่จะเป็นนุนุสาวรับใช้แล้ว ต่อไปนี้จะมีแต่เจ้าก้อนแก้ว เจ้าหญิงแห่งแสนปุระ ผู้เป็นที่รักของพี่และประชาชนทุกคน”

ooooooo

แล้ววันนี้ทุนอูก็ตะลึงพรึงเพริด เพราะขณะที่เขายืนหัวเสียเรื่องเมย์ทูเออยู่นั้น นุนุในชุดเจ้าหญิงแสนสวยก็เดินมาหา ทุนอูอุทาน “นุนุ?!”

“ต่อไปนี้ไม่มีนุนุอีกแล้วค่ะ จะมีแต่เจ้าหญิงก้อนแก้ว เจ้าหญิงแห่งแสนปุระเท่านั้น” และให้ทุนอูเรียกตนว่าเจ้าก้อนแก้ว ทุนอูถามว่าเรียกได้จริงๆหรือ “ดิฉันยังไม่ได้ลืมเรื่องในอดีต ดิฉันแค่ยอมรับในสิ่งที่คุณทำเพื่อแสนปุระและเพื่อดิฉัน ขอบคุณที่ทำทุกอย่างเพื่อช่วยดิฉันและท่านพี่จากทหารไทย...ที่ท่านพี่ออกตัวปกป้องท่านจากชาวบ้าน เพราะท่านพี่ยอมรับในตัวท่านแล้ว ท่านชนะใจท่านพี่แล้ว”

ทุนอูบอกว่าคนที่ตนอยากชนะใจที่สุดคือเธอ

เจ้าก้อนแก้วบอกว่า “ดิฉันเชื่อว่าท่านทำได้”

“ฉันจะช่วยแสนปุระ จะทำให้ชาวบ้านยอมรับ เพราะฉันรู้ว่ามันเป็นสิ่งที่ทำให้เธอไม่กล้าเปิดใจกับฉัน ทั้งที่เธอก็คงรู้สึกไม่ต่างกับฉัน...ใช่ไหม ฉันจะทำให้ได้ ก้อนแก้ว ฉันสัญญา”

ทุนอูดึงเจ้าก้อนแก้วเข้าไปกอด เจ้าก้อนแก้วกอดตอบรับโดยปริยายว่าตนยอมเปิดใจกับเขาแล้ว แต่จู่ๆดีนก็เดินเข้ามาพูดเย้ยเสียงดังว่า “โอ้ว...นี่ผมมาขัดจังหวะอะไรหรือเปล่า” เจ้าก้อนแก้วผละออกจากทุนอู มองดีนตะลึงที่เจอกัน ดีนยิ้มอย่างเป็นต่อ ถาม “ไม่ดีใจหน่อยเหรอที่ผมกลับมา”

ooooooo

เจ้าแก้วอินถามดีนว่าเงินถูกโอนเข้าบัญชีเขาไปหมดแล้วทำไมถึงยังใม่ส่งอาวุธมาอีก ดีนตะแบงว่านอกจากเงินแล้วที่เราตกลงกันไว้ยังมีอีกอย่างที่ตนต้องได้ด้วยพลางเดินเข้าหาเจ้าก้อนแก้ว

ทุนอูดึงดีนออกมาทันทีตวาด “อย่าแตะต้องเจ้าก้อนแก้ว” แต่ดีนยังไม่หยุด ทุนอูพุ่งเข้าชกหน้ามันทันที ดีนเอาคืน แต่ถูกเจ้าก้อนแก้วเอาปืนจ่อสั่งให้พอได้แล้ว ดีนตะคอกถามเจ้าก้อนแก้วว่าเธอจะเอายังไง

“เราทำได้ทุกอย่างเพื่อแสนปุระ เราจะไปกับคุณ” ทุนอูช็อก แต่เจ้าก้อนแก้วยังพูดกับดีนอย่างเด็ดเดี่ยวว่า “หลังพระอาทิตย์ตกดิน คุณมารับเราไปได้เลย!”

ฝ่ายเบนถูกเรียกตัวเข้าค่ายรับภารกิจจากพันเอกธนาและพันโทเอกชัย เบนยอมรับว่าการตัดสินใจคราวที่แล้วเพราะประเมินสถานการณ์ผิดพลาด พันเอกธนาบอกว่าเขาทำดีที่สุดแล้ว แม้จะไม่ได้ตัวเจ้าแก้วอินกับเจ้าก้อนแก้วแต่เราก็ได้ตัวผู้การมงคล มันจะเป็นผลดีต่อการวางแผนต่อต้านยาเสพติดในอนาคต

พันโทเอกชัยแจ้งว่าแสนปุระสั่งนำเข้าอาวุธสงครามมาแล้ว เป็นไปได้สูงที่จะใช้ไทยเป็นทางผ่าน แต่รายละเอียดยังไม่ทราบแน่ชัด เบนเชื่อว่ามงคลคงจะรู้ทุกอย่าง พันเอกธนาจึงให้เบนไปเจรจากับมงคล ย้ำว่าเรื่องนี้ต้องเป็นความลับเด็ดขาดจนกว่าภารกิจของเราจะสำเร็จเข้าใจไหม

“เข้าใจครับผม!!!”

เบนเข้าไปหามงคลในห้องควบคุมตัว มงคลถามทันทีว่าเมธัสเป็นยังไงบ้าง เบนบอกว่าตนมีข้อเสนอ ถ้าตกลงตนจะพาไปเจอเมธัส มงคลถามว่าจะให้ตนบอกสิ่งที่รู้เกี่ยวกับแผนการของแสนปุระหรือ พูดอย่างปลงแล้วว่า คดีนี้ยังไงตนก็ไม่พ้นโทษประหารช่วยหรือไม่ช่วยผลก็ไม่ต่างกัน

เบนบอกว่าใช่ แต่สิ่งที่เขาจะได้คือโอกาสที่จะแก้ไขและทำในสิ่งที่ถูกต้อง ถามว่า

“คุณไม่อยากให้ลูกชายคุณภาคภูมิใจในตัวคุณเป็นครั้งสุดท้ายบ้างเหรอ”

ขณะนั้นเองอวัศยาวิดีโอคอลมาบอกว่าตอนนี้ตนอยู่โรงพยาบาลรอฟังข่าวเมธัสอยู่ ยังไม่รู้ว่าจะปลอดภัยหรือไม่ มองหน้ามงคลบอกว่า

“อาคะ...ธัสเคยฝากหมอกเอาไว้เรื่องนึงนานมาแล้ว ธัสสั่งให้บอกกับอาเมื่อถึงเวลา และมันอาจจะเป็นวันนี้...ธัสฝากบอกว่าธัสรักอานะคะ รักมาก ถึงแม้ว่าอาจะไม่เคยมีเวลาให้เพราะอาต้องทำงาน เพราะงานของข้าราชการคือประชาชน ธัสเข้าใจและภูมิใจในตัวอามาก”

มงคลฟังแล้วน้ำตาไหล

“และที่ธัสเลือกเป็นตำรวจเหมือนพ่อมี 2 เหตุผล หนึ่ง ธัสอยากทำให้อาภูมิใจ...สอง ธัสอยากมีเวลาได้อยู่ใกล้พ่อ ธัสอยากให้อาเห็นในสิ่งที่ธัสตั้งใจทำและธัสก็หวังว่าสิ่งที่ธัสได้ทำไปตลอดชีวิตราชการจะทำให้อาภูมิใจในตัวลูกชายได้บ้าง ธัสฝากไว้เท่านี้ค่ะ”

มงคลร้องไห้น้ำตาอาบหน้า รู้สึกผิดต่อเมธัสมาก หมดศักดิ์ศรีความเป็นตำรวจตำแหน่งใหญ่โตไปสิ้น...

ooooooo

ที่คุ้มเจ้าแก้วอิน...เจ้าแก้วอินถามเจ้าก้อนแก้วว่าตัดสินใจแบบนี้จริงหรือ เจ้าก้อนแก้วถามว่าเรามีทางเลือกหรือ เจ้าพี่ไม่ต้องห่วง ทุกคนเสียสละเพื่อแสนปุระกันมากพอแล้ว ถึงเวลาที่ตนต้องเสียสละบ้าง

ในที่สุดเจ้าแก้วอินก็เดินมาส่งเจ้าก้อนแก้วให้แก่ดีนที่รออยู่หน้าห้อง ทุนอูถือปืนพุ่งเข้าขวางไม่ยอมให้เจ้าก้อนแก้วไปกับดีนเด็ดขาด เจ้าก้อนแก้วบอกให้ทิ้งปืน ท่านห้ามเราไม่ได้หรอก ชีวิตเรา เราตัดสินใจแล้ว เรา ขอโทษด้วย ทุนอูถามว่าเธอไม่เข้าใจหรือว่าดีนแค่ต้องการย่ำยีศักดิ์ศรีของแสนปุระ กับแค่อยากเอาชนะตน

“หึๆ แกก็พูดถูก ฉันคิดอย่างนั้นแล้วแกจะทำไม” ดีนอุ้มเจ้าก้อนแก้วไปทันที ทุนอูจะพุ่งเข้าหาดีน ถูกทหารแสนปุระล็อกตัวไว้ได้แต่ดิ้นร้องโวยวาย เจ้าแก้วอินเดินเข้าไปชี้ที่ธงของแสนปุระถามว่า

“ท่านเห็นธงแสนปุระตรงนั้นไหม มันไม่เคยถูกชักขึ้นสู่ยอดเสามานานหลายสิบปีแล้ว ถ้าการเสียสละของก้อนแก้วจะทำให้แสนปุระเปลี่ยนแปลง เรายอม!”

“บ้าไปแล้วเหรอ ยังไงฉันก็ไม่ยอม!” ทุนอูถูกทหารจับตัวไว้แน่น ดีนอุ้มเจ้าก้อนแก้วเดินผ่านเย้ยทุนอูไปอย่างสาแก่ใจ ทุนอูมองเจ้าก้อนแก้วร้องเรียกปานหัวใจสลาย...

“ปล่อยๆ...ก้อนแก้ว...ก้อนแก้ว...”

ooooooo

ทุนอูทนไม่ได้โวยวายกับเจ้าแก้วอินว่าปล่อยน้องสาวไปต่อหน้าต่อตาได้อย่างไร เจ้าแก้วอินถามอย่างไร้กังวลว่าท่านคิดหรือว่าน้องสาวตนจะยอม เอารากไม้ให้ดูบอกว่านี่คือรากไม้พิษของแสนปุระ พิษรุนแรงกว่าพิษคางคกหลายเท่า และเชื่อว่าน้องสาวตนต้องทำสำเร็จ

เจ้าก้อนแก้วถูกดีนอุ้มเข้าไปในห้อง ดีนหื่นห่ามเข้าหาทันที ก้อนแก้วบอกว่าเขาต้องออกคำสั่งส่งอาวุธมาก่อน ดีนไม่ยอม ก้อนแก้วแกล้งยั่วว่าเขากลัวอะไร เบนเคยพูดไว้ว่าเขาก็แค่ขี้ยากระจอก!

ดีนหยิบมือถือมากดให้ดูเบอร์คนที่จัดการทุกอย่างให้ เพียงแค่ตนสั่งไปว่า Let’s Go! อาวุธจะถูกจัดส่งมาตามแผนในเจ็ดวัน เจ้าก้อนแก้วบอกว่าอีกเจ็ดวันเป็นวันชาติของแสนปุระพอดี ยุให้กดเลย ดีนกำลังหน้ามืดกระซิบข้างหูว่า พิมพ์เองสิจะได้สบายใจว่าไม่ถูกหลอก

เจ้าก้อนแก้วลงมือพิมพ์ปล่อยให้ดีนซุกไซ้อย่างหน้ามืด พอพิมพ์และกดส่งเสร็จ เจ้าก้อนแก้วก็ทำทีอ่อยแต่ที่แท้เธอถอดปิ่นปักผมที่เคลือบรากไม้พิษปักเข้ากลางหลังดีนและกดลงไปอย่างแรง ดีนรู้ตัวจะยกเลิกการส่งอาวุธ แต่ยาออกฤทธิ์แล้ว พอเจ้าก้อนแก้วปล่อยมือจากปิ่นปักผม ดีนก็หงายผลึ่งชาไปทั้งตัว

“แกจะค่อยๆตายเพราะระบบไหลเวียนโลหิตล้มเหลว” เจ้าก้อนแก้วพูดอย่างเลือดเย็น

ทุนอูมาถึงถีบประตูพรวดเข้าไปถามเจ้าก้อนแก้วว่าเป็นอะไรหรือเปล่า ดีนที่กำลังจะแย่พยายามวิ่งหนี

เจ้าแก้วอินตามมาพอดีจะตามไป ทุนอูให้เจ้าแก้วอินดูแลก้อนแก้ว “ส่วนไอ้ดีน ฉันจะไปฆ่ามันเอง!!!”

ดีนวิ่งหนีไปในป่ายาออกฤทธิ์ปากเริ่มเป็นสีม่วงและตาเริ่มพร่า แต่ยังกระเสือกกระสนวิ่งหนีตาย

ทุนอูวิ่งตามทัน ดีนยังปากกล้าท้าว่า “พวกมึงไม่มีวันฆ่ากูได้หรอก” ทุนอูบอกว่าตนอดทนมานานแล้ว วันนี้จะยิงให้ตายเหมือนหมา ดีนประกาศว่า “กูขอตายด้วยตัวเอง” แล้ววิ่งไปโดดแม่น้ำเลย ทุนอูโมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยงที่ไม่ได้ฆ่าดีนด้วยมือตัวเอง

อติศักดิ์นำทหารบุกเข้าไปถึงที่ตั้งฐานที่มั่นของทุนอูที่ถูกทิ้งร้าง

“พวกแสนปุระมาแอบตั้งฐานที่มั่นบริเวณนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมถึงไม่มีใครรู้ เรื่องนี้จะต้องรายงานให้หน่วยเหนือทราบ” มีทหารเข้ามาบอกให้ไปดูอีกทาง

อติศักดิ์เดินไปเห็นมีคนนอนตายอยู่ พอทหารพลิกร่างนั้นขึ้นก็ผงะด้วยความตกใจ

ooooooo

วันต่อมา เมื่ออติศักดิ์กลับถึงคอนโด เข้าไปในห้องไม่เห็นนิลา เขาเดินออกไปที่ระเบียงจึงเห็นนิลานั่งกอดเข่าคุดคู้อยู่ที่ระเบียง รู้อยู่แก่ใจดีว่าเธอรอฟังข่าวพ่ออยู่ เขามองเธอด้วยความเห็นใจและสงสาร

พอเห็นอติศักดิ์กลับมา นิลารีบมาถามว่าเจอพ่อไหม อติศักดิ์อึ้งไม่กล้าพูดตรงๆบอกว่า “อื้อ...เจอ” นิลาดีใจจนน้ำตาคลอขอบคุณเขาไม่ขาดปาก บอกว่าดีใจที่สุด ถามว่าพ่อปลอดภัยดีไหม คราวนี้อติศักดิ์ไม่ตอบ แต่ชวนออกข้างนอกกันดีกว่า นิลาแปลกใจรีบไปแต่งตัวออกไปจะได้ฟังข่าวพ่อต่อ

แต่พอออกไปเห็นคนมองกันมากเธอก็ลืมเรื่องพ่อไปชั่วขณะ ถามอติศักดิ์ว่าพวกเขามองตนทำไมจะจับตนไหม อติศักดิ์บอกไม่จับหรอกเขามองเพราะสวยต่างหากแล้วตัดบทชวนรีบไปกันเถอะ นิลาสงสัยว่าทำไมวันนี้ถามอะไรเขาก็ไม่ค่อยพูด ถามพ่อเป็นไงมั่งก็ไม่บอก ถามว่าร้านอาหารอยู่ไกลไหม

“ไม่ไกลแต่ฉันจะพาเธอไปอีกที่นึงก่อน” แล้วอติศักดิ์ก็พาเธอไปที่ริมแม่น้ำกก บอกว่าเป็นแม่น้ำเดียวกับที่แสนปุระแล้วจึงถามว่า “เธออยากรู้ไม่ใช่เหรอว่าพ่อเธอเป็นยังไง” นิลาดีใจถามว่าหรือพามาพบพ่อแถวนี้ อติศักดิ์ไม่ตอบ แต่เอาห่อผ้าไหมออกมาจากเป้ยื่นให้ บอกเสียงแผ่วว่า “พ่อเธออยู่ในนี้”

นิลาช็อก อติศักดิ์ขอโทษที่ตนไปไม่ทัน ครู่หนึ่งนิลาจึงรับห่อผ้าไปกอดร้องไห้อย่างหนักจนทรุดนั่งกับพื้น อติศักดิ์สงสารจับใจกอดปลอบ แล้วอติศักดิ์กับนิลาก็ร่วมกันลอยอังคารผิ่วไปในแม่น้ำกกที่ไหลเข้าไปในแสนปุระ เหมือนส่งพ่อกลับบ้าน...

ooooooo

ฝ่ายอวัศยากับเบนแม้จะเปิดใจให้กันแล้ว แต่ยังต้องระวังไม่ให้ใครเห็นว่าคบกัน วันนี้เบนจึงปลอมเป็นรูมเซอร์วิสเอาอาหารมาส่ง แต่เป็นอาหารที่เบนทำเองทั้งหมด ทั้งสองหยอกล้อแง่งอนกันตามประสาคนรักที่เพิ่งเปิดใจกัน

เบนให้อวัศยาชิมอาหารมองปลื้มทั้งที่เธอกินอาหารอย่างตั้งใจและแหวนหัวเสือที่เธอใส่ติดนิ้ว ชิมแล้ว อวัศยาบอกว่าอร่อย เบนยิ้มหน้าบานเสนอว่า

“ถ้าชอบ ซื้อลิขสิทธิ์อาหารฝีมือพี่ไว้ได้นะ พี่จะขายให้น้องหมอกคนเดียว” อวัศยาถามว่าอารมณ์ไหนหรือวันนี้ทำตัวน่ารักเชียว เบนถามว่าไม่ชอบหรือ อวัศยาบอกว่าชอบ อยากให้เป็นแบบนี้ทุกวันเลย เบนที่ทำตัวห้าวๆมาตลอดแต่พอทำลายกำแพงหัวใจแล้วเขาก็หวานและอ้อนได้อย่างไม่น่าเชื่อ อวัศยาชวนทานด้วยกัน เขาอ้อนว่าตนเอาช้อนกับส้อมมาชุดเดียว

อวัศยาจึงป้อนให้ เมื่อปากเลอะก็เช็ดให้ หยอกกันไปกินอาหารกันไปประสาคนรักอย่างมีความสุข

จนครู่หนึ่งอวัศยาถามว่าทำไมวันนี้ถึงมาแต่เช้า เบนบอกว่าวันนี้ทุกคนได้หยุดเป็นกรณีพิเศษหนึ่งวัน

อวัศยารู้ทันทีว่าหลังจากวันนี้ไปเขาจะมีภารกิจใหญ่ เบนบอกอย่างรู้ทันว่าตนเลยมาอยู่กับเธอไง

เบนพาอวัศยาขึ้นภูไปชมทิวทัศน์ ชี้ให้ดูจุดที่แสนปุระเคยตั้งกองประจำการอยู่ เบนชี้ชวนให้ดูโน่นดูนี่แล้วขโมยหอมแก้มเธอ พูดอารมณ์ดีว่า

“ดีเหมือนกันนะที่ต้องหลบซ่อนตัวจากสายตาคนอื่น...มันทำให้เราได้อยู่สองต่อสองในที่ลับตา ทำอะไรก็สะดวก”

อวัศยาจู่โจมหอมแก้มเบนฟอดใหญ่พูดกลั้วหัวเราะว่า “จริงด้วยค่ะ สะดวกจริงๆ”

“เฮ้ย...เฟี้ยวนะเรา” เบนร้องแล้วจี้เอว เธอวิ่งหนีหัวเราะเสียงใส...จนเย็น เบนบ่นว่าไม่อยากกลับเลย ชี้ไปที่ยอดเขาหนึ่ง บอกว่า

“พี่ต้องขึ้นไปยอดเขานั้น ไปเคลียร์พื้นที่เพื่อให้คนไทยสามารถขึ้นไปชมทิวทัศน์สวยๆของประเทศเราได้แต่บนนั้นอันตรายมาก ทั้งชัน ทั้งลื่น ทั้งสัตว์ร้าย พี่ก็ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง”

อวัศยาบอกว่าตนเชื่อว่าเขาทำได้ ตนก็อยากไปชมทิวทัศน์บนนั้นเหมือนกัน เบนจะทำให้ดีที่สุด แต่ถ้าตนทำไม่สำเร็จ เธอก็อย่ารอ ถอดแหวนออกเสีย อวัศยา บอกทันทีว่าไม่ถอด

“หมอก...พี่อยากให้หมอกมีความสุข”

“หมอกมีความสุขที่ได้เห็นแหวนของพี่อยู่บนนิ้วของหมอกค่ะพี่เบน หมอกมีความสุขที่ได้อยู่จุดนี้ แล้วไม่ว่าอนาคตจะเป็นยังไง หมอกก็จะอยู่ตรงนี้ รอให้พี่มาพาหมอกขึ้นไปดูความสวยงามของเมืองไทยบนยอดเขานั้น

พี่ไปทำหน้าที่พี่ให้ดีที่สุด ไม่ต้องห่วงหมอกหมอกอยู่ได้ หมอกเข้มแข็งพอ”

“ขอบคุณมากนะหมอก...ขอบคุณ” เบนดึงอวัศยาไปกอดอย่างซาบซึ้ง

ooooooo

เบนมาส่งอวัศยาที่หน้าโรงพยาบาล ต่างนิ่งเงียบไปเมื่อรู้ว่าถึงเวลาเผชิญความเป็นจริงแล้ว โทรศัพท์เบนดังขึ้น อวัศยาถามว่าถูกตามแล้วใช่ไหม

“ครับ เขาส่งข้อความมาบอกว่าผู้การมงคลยอมให้ข้อมูลกับเราแล้ว...หมอก พี่จะทำภารกิจครั้งนี้ให้สำเร็จ จะไม่ทำให้หมอกผิดหวัง”

“ขอบคุณค่ะ ทำให้สำเร็จนะคะ เดี๋ยวหมอกมีรางวัลให้” เบนถามว่ารางวัลอะไร “อยากรู้ก็ต้องกลับมานะคะ”

“ครับ พี่กลับมาแน่!”

อวัศยาบอกว่าส่งตนแค่นี้ก็พอ เบนบอกว่าตนจะยืนส่งตรงนี้ เธอจะทักท้วง เบนบอกว่าอย่าให้ทหารต้องทิ้งประชาชนเลย อวัศยายิ้มบอกว่า “ประชาชนก็ไม่ทิ้งทหารเหมือนกันค่ะ” แล้วทั้งสองหันหน้ามองกัน ต่างค่อยๆถอยห่างออกไป

ooooooo

ในห้องสอบสวน มงคลบอกว่าตนรู้ว่าแสนปุระจะขนอาวุธมาทางไหน ด้วยวิธีอะไร และตนจะบอกทุกอย่างที่รู้แต่ต้องหลังจากตนได้พบลูกชายก่อน เบนรับปากว่าไม่มีปัญหา

เบนและอติศักดิ์เตรียมการอย่างเร่งรีบรอบคอบ เบนย้ำว่าต้องปิดทางโรงพยาบาลเป็นความลับเด็ดขาดโดยเฉพาะนักข่าวเพราะนักข่าวรู้แสนปุระต้องรู้แน่นอน

ฝ่ายพวกทุนอูรู้ว่าผู้การมงคลถูกจับตัวก็กังวล

เจ้าก้อนแก้วถามว่าผู้การคนนี้รู้เรื่องการขนอาวุธที่กำลังจะมาถึงหรือเปล่า ทุนอูบอกว่ารู้ เพราะอาวุธจะมาลงที่สนามบินของไทย ตนจึงจำเป็นต้องบอกให้รู้เพื่ออำนวยความสะดวก

“แล้วตอนนี้จะทำยังไง นอกจากไม่สะดวกแล้วทหารไทยอาจจะรู้แผนการกับเส้นทางการขนอาวุธของเราหมดแล้วก็ได้” เจ้าก้อนแก้วกังวล

เจ้าแก้วอินบอกว่าเราต้องไปช่วยเขาออกมา ทุนอูบอกว่าถ้าเราจะให้แสนปุระเป็นเอกราชเราต้องเลือก และตนจะไม่ปล่อยให้มงคลเปิดเผยความลับของเราเด็ดขาด เจ้าแก้วอินถามว่า “คุณจะทำอะไร”

ฝ่ายเมธัส...หมอบอกอวัศยาที่เฝ้าเขาอยู่ว่าปลอดภัยแล้ว ที่เหลือก็คือรอให้เขาตื่นขึ้นมาเท่านั้น

ส่วนที่ห้องประชุมค่ายทหาร การเตรียมการพามงคลไปพบเมธัสเป็นไปอย่างรอบคอบ กองกำลังใส่เกราะกันกระสุน ส่วนมงคลก็มีเสื้อคลุมบังกุญแจมือไว้และกำหนดเวลาสองทุ่มครึ่งหลังจากหมดเวลาเยี่ยมแล้วผู้คนไม่พลุกพล่าน

จู่ๆเบนก็ได้รับโทรศัพท์จากมาดามเมย์ทูเอโทร.มาเตือนว่าให้ระวังผู้การมงคลเพราะ... “ผู้การมงคลเป็นคนกุมความลับแผนการของแสนปุระ นายพลทุนอูไม่ปล่อยไว้แน่” พูดจบก็วางสายเลย

เบนสั่งให้เพิ่มระดับความปลอดภัยเป็นขั้นสูงสุดทันที

เมื่ออติศักดิ์รู้ว่าเมย์ทูเอโทร.หาเบนก็เตือนว่าแน่ใจหรือว่าเมย์ทูเอหวังดีกับเราจริง เตือนเบนว่า

“อาจจะหวังดีกับแกแต่ร่วมมือกับนายพลทุนอูเพื่อฆ่าแกก็ได้ ถ้าจะระวัง ระวังตัวแกเองก่อนเลย”

“ฉันจะเป็นยังไงก็ได้ แต่ผู้การมงคลต้องปลอดภัย”

“เป็นซะอีแบบนี้ เตือนเพราะหวังดีนะโว้ย”อติศักดิ์บ่นๆ

ooooooo

อวัศยาออกมาคุยโทรศัพท์กับแม่ที่เร่งให้กลับ บอกว่าตนดูแลเมธัสอยู่ไม่ต้องห่วงตนปลอดภัยดี ทันใดก็เห็นรถตู้ของมงคลเข้ามาจอดตามด้วยรถของเบน แล้วทหารชุดปฏิบัติการพิเศษก็ลงจากรถตรงเข้าสำรวจความเรียบร้อยในโรงพยาบาล

เบนนำมงคลเข้าไปหาเมธัสในห้องบอกว่าให้เวลาแค่สิบนาทีและจะมีคนของตนอยู่ข้างในด้วย ขอโทษที่ให้ความเป็นส่วนตัวเขาได้เท่านี้

มงคลสะเทือนใจมากเมื่อเข้าไปเห็นสภาพของเมธัสที่เกิดจากฝีมือตน

เบนออกมาบอกอติศักดิ์ว่าตนจะดูความเรียบร้อยที่ประตู หน้าส่วนเขาให้ไปดูแลประตูหลัง กำชับว่าอย่าประมาท อวัศยาเดินเข้าไปหาอติศักดิ์เอาน้ำดื่มไปให้ถามว่าอามงคลยอมให้ข้อมูลช่วยทางการแล้วหรือ ถูกเบนดุว่าไม่ใช่เรื่องของเธอ ไล่ให้กลับไปเสียเพราะที่นี่อันตราย

เบนดุจนอวัศยาขอโทษที่มารบกวน ทันใดนั้นนักข่าวก็กรูกันมาถามว่าพันตรีเตชัสเป็นหัวหน้าทีมที่จับกุมผู้การมงคลใช่ไหม? ผู้การมงคลคบคิดกับรัฐแสนปุระในการขนยาเสพติดผ่านประเทศไทยจริงหรือเปล่า?

“พวกคุณมาได้ยังไง” เบนถาม ทั้งอวัศยา เบนและอติศักดิ์ต่างอึ้งที่เจอนักข่าวมากมาย

ฝ่ายมงคลเข้าไปพูดกับเมธัสที่ยังหลับอยู่อย่างรู้สึกผิดว่า

“ฉันไม่มีอะไรจะแก้ตัว ทั้งหมดเป็นเพราะฉันไม่รู้จักพอ แกจะผิดหวังในตัวฉันก็ได้แต่อย่าผิดหวังในตัวเอง แกเป็นตำรวจที่ดี แกต้องทำหน้าที่ของแกต่อไป ส่วนฉันก็คงทำได้เท่านี้...”

ทันใดนั้นทหารคนหนึ่งเข้ามาบอกว่ามีคำสั่งให้พาตัวผู้การกลับเดี๋ยวนี้ มงคลบอกว่ายังไม่ถึงสิบนาทีเลย พอดีเมธัสรู้สึกตัว เขาพึมพำเรียก “พ่อ...” ทหารเร่งให้มงคลรีบออกไปพลางดึงตัวไป

สองพ่อลูกพยายามยื้อเข้าหากัน มือมงคลปัดถูกเหยือกน้ำตกแตก ทั้งพ่อลูกต่างตกใจหน้าเสีย เมื่อมงคลถูกพาตัวออกไปแล้ว เมธัสมองเศษเหยือกที่แตกใจไม่ดี

อวัศยายังคงยืนมองนักข่าวที่รุมกันถามเบน เบนหงุดหงิดบ่นกับอติศักดิ์ว่าใครเอาข่าวไปบอกพวกนักข่าวแม้จะพยายามหลบหลีกแต่ก็ถูกนักข่าวตามแซะไม่ได้หยุด ทันใดนั้นมีนักข่าวต่างชาติใช้เลเซอร์ส่องที่หน้ามงคล เบนตกใจร้องห้าม แต่ทันใดก็มีกระสุนปริศนาเจาะเข้าศีรษะมงคลเลือดพุ่งกระฉูด มงคลล้มลงทันที

อติศักดิ์สั่งให้รีบเรียกหมอ

เมธัสได้ยินเสียงปืนพยุงร่างออกมาถามว่าพ่ออยู่ไหน พอเห็นทีมแพทย์กำลังช่วยมงคลก็ช็อก

เบนหันมองที่ต้นเสียงปืน เห็นคนหนึ่งวิ่งไป เขาวิ่งตามแต่มันหายไปอย่างไร้ร่องรอยแล้ว เบนสบถ

 “โธ่เว้ย!!!”

ooooooo

เมธัสช็อกเมื่อรู้ว่าพ่อตาย เบนแทบคลั่ง อวัศยามองเบนและเมธัสอย่างห่วงใย

แต่ที่แสนปุระกำลังฮึกเหิมกับภารกิจกู้ชาติอย่างที่สุด วันนี้มีการรวมพลและประกาศเปิดตัวนายพลด็อกเตอร์ทุนอูอย่างยิ่งใหญ่ เจ้าแก้วอินประกาศต่อหน้าทหารแสนปุระที่รวมพลกันที่ลานกว้างว่า

“หลายคนคงรู้จักเขาแล้ว พลเอกด็อกเตอร์ทุนอู นายพลทหารแห่งกองทัพรัฐบาล แต่วันนี้ เขาคือนายพล ทหารแห่งแสนปุระ!! เขาจะเป็นผู้นำกองทัพติดอาวุธแสนปุระในการประกาศอิสรภาพ!!!”

ทหารและประชาชนแสนปุระโห่ร้องกึกก้องด้วยความยินดีและฮึกเหิม

จากนั้นนายพลทุนอูในชุดทหารของแสนปุระ ก้าวขึ้นมาประกาศแปรพักตร์

“ผมขอใช้โอกาสนี้ประกาศจุดยืนไปถึงรัฐบาล ให้พวกเขาได้รู้ว่าผมไม่เคยเห็นด้วยในการกระทำของรัฐบาลเลย และวันนี้ผมจะขอสู้เพื่อทวงสัจจะจากรัฐบาล ผมจะสู้เพื่อความถูกต้อง สู้เพื่อแสนปุระ!!”

ทหารและประชาชนโห่ร้องยินดี ทุกคนฮึกเหิมมาก ทุนอูตะโกนก้องว่า

“อีกสามวันจะเป็นวันชาติแสนปุระ และวันนั้นจะเป็นวันแห่งชัยชนะของแสนปุระเช่นกัน!!!”

ฝ่ายเบนเครียดหนักที่ทำงานผิดพลาดจนมงคลถูกลอบฆ่า ออกมานั่งเครียดอยู่ที่มุมหนึ่งในโรงแรมของแม่ เตชินีเดินมาถามว่าเครียดเรื่องมงคลใช่ไหม อะไรที่แก้ไขไม่ได้ก็ช่างมันเถอะแล้วเดินหน้าต่อ เบนบอกว่าตนพยายามจะเดินต่อ แต่ไม่รู้จะไปทางไหน บอกแม่ว่า “ผมอยากให้พ่ออยู่ตัดสินใจให้ผมจริงๆ”

“พ่อก็อยู่กับลูกนั่นแหละ คิดสิว่าถ้าพ่อของลูกเจอปัญหาที่ลูกเจออยู่ตอนนี้พ่อจะจัดการมันยังไง ไม่มีปัญหาอะไรที่พ่อแก้ไขไม่ได้”

“พ่อคง...ช่างมันหาทางใหม่ เราเสียคนที่รู้เรื่องแผนการของแสนปุระมากที่สุดไปแล้ว...แล้วมีใครอีกที่น่าจะรู้...คนที่รู้รองลงมา...ใคร ฮ้า!! ใช่ มีอีกคนที่น่าจะรู้ มาดามเมย์ทูเอ...เรายังมีมาดามเมย์ทูเออีกคน!!!”

ฝ่ายทุนอูหลังจากจัดการมงคลแล้ว ก็คิดถึงเมย์ทูเออีกคนที่จะต้องจัดการ

เมย์ทูเอจึงเป็นเป้าหมายสำคัญทั้งของเบนที่จะต้องได้ตัวมาแทนมงคลและของทุนอูที่จะต้องจัดการเพราะเธอรู้เรื่องของแสนปุระดี

เมื่อเบนติดต่อเมย์ทูเอได้และนัดพบกันเมย์ทูเอก็ถูกคนไทยที่รับจ้างทุนอูสะกดรอยตามฆ่าแต่เบนช่วยไว้ทันและพาไปอยู่ด้วย ทุนอูรู้ก็หัวเสียหนักกลัวเมย์ทูเอจะสร้างปัญหาให้กับตน แต่เจ้าก้อนแก้วบอกว่า

“ไม่เห็นมีอะไรต้องกลัว ถ้ามาดามฉลาดจริง คงระแคะระคายเรื่องท่านกับดิฉันตั้งนานแล้ว”

“เธอก็พูดถูก...ต่อให้ไอ้เบนมันมีเมย์ทูเอช่วยเหลือ แต่ถ้าฉันมีเธอก็ไม่มีอะไรต้องกลัวทั้งนั้น ใครที่คิดขัดขวางการกู้ชาติของแสนปุระ ฉันจะฆ่ามันให้หมดเพื่อเธอคนเดียวนะก้อนแก้ว”

“ดิฉันจะทำทุกอย่างเพื่อเราเหมือนกัน” เจ้าก้อนแก้วเด็ดเดี่ยวพร้อมจะสู้เคียงข้างทุนอูเพื่อแสนปุระ

ฝ่ายเมย์ทูเอ เมื่อเบนช่วยรอดพ้นจากการตามฆ่าแล้ว เบนหว่านล้อมว่าการขนอาวุธผ่านไทยไปช่วยแสนปุระซึ่งจะสร้างปัญหาใหญ่โตระหว่างประเทศขึ้น ถ้าเธอช่วย เธอต้องการอะไรตนจะให้ทุกอย่าง เมย์ทูเอเสนอว่าตนต้องการลี้ภัย เบนตอบรับทันทีว่า “ไม่มีปัญหา”

“งั้นฉันก็ยินดี” เมย์ทูเอจับมือกับเบนเป็นสัญญาว่าพร้อมที่จะต่อต้านขบวนการของนายพลทุนอู

สถานการณ์เขม็งเกลียวยิ่งขึ้น ทั้งฝ่ายไทยและแสนปุระต่างมุ่งมั่นที่จะต่อสู้ และเป็นการต่อสู้ที่ต่างต้องชนะเท่านั้น!

เบนในชุดปฏิบัติการเดินนำทหารในทีมออกมาอย่างสง่างาม ประกาศต่อหน้าทหารทุกคนว่า

“ผมไม่มีอะไรจะพูด นอกจากคำพูดสุดท้ายของอดีตแม่ทัพภาคที่ท่านสั่งเสียไว้...‘ฝากที่เหลือด้วย ดูแลรักษาบ้านเรา มาตุภูมิเราเอาไว้!!’ อย่าทำให้ท่านผิดหวัง ไป...ไปปกป้องมาตุภูมิของเรากัน!!”

ทหารทุกคนฮึกเหิมเต็มที่ ส่วนเบนเดินกลับไปที่ธงชาติอย่างแน่วแน่ที่จะทำเพื่อพ่อให้สำเร็จ!

แม้เมธัสจะยังไม่หายดี แต่เขาก็นำกำลังชุดสยบไพรีมาสมทบ บอกเบนว่า

“ผมต้องแก้ไขในสิ่งที่พ่อผมทำลงไป ต่อให้ต้องตาย ผมก็พร้อม”

ooooooo

เจ้าก้อนแก้วกับทุนอูอยู่บนที่สูงสามารถมองเห็นภาพรวมทั้งหมด ทุนอูบอกว่าเครื่องบินลงจอดแล้วภายในห้านาทีทุกอย่างจะเคลียร์ อาวุธจะถูกส่งข้ามแดนไปถึงมือกองกำลังกู้ชาติของเรา

ที่สนามบิน...รถบรรทุกคันหนึ่งแล่นเข้าไปจอดแล้วมีการขนลังไม้ขนาดใหญ่ขึ้นรถบรรทุกอย่างรวดเร็ว แต่ทันใดนั้น มีเสียง ฮ. บินมา พร้อมกับรถของอติศักดิ์แล่นเข้ามา พอรถจอดทหารก็ทะลักออกมาปฏิบัติการทันทีปิดทางรถไว้หมด อติศักดิ์ตะโกนสั่งคนงาน

“หมอบลงไป!! หมอบ!!!”

ทันใดนั้นทุนอูก็ได้รับโทรศัพท์จากเมย์ทูเอเยาะเย้ยว่า รู้สึกว่าการขนอาวุธของพวกเขาจะติดขัดนะ ทุนอูด่าว่าเธอมันชั่ว หักหลังตน เมย์ทูเอตอบอย่างสะใจว่า เขากับนุนุจะไม่มีวันได้อยู่อย่างเป็นสุข

“ถ้าคิดว่าทำได้ก็ลองดู!!!” ทุนอูท้าทายอย่างกระหยิ่ม

รถบรรทุกที่มาขนของและถูกทหารยิงล้อจนรถพุ่งเข้าชนรั้วกรงเหล็กของสนามบิน พอทหารกรูกันเข้าไปตรวจค้น ปรากฏว่าไม่มีอาวุธแม้แต่ชิ้นเดียว!

อติศักดิ์รีบ ว.แจ้งเบน

ทุนอูหัวเราะสะใจเยาะเย้ยเมย์ทูเอว่า “คิดว่าเธอจะฉลาดและรู้ทันฉันมากกว่านี้ซะอีกเมย์ทูเอ เสียใจด้วยนะ ป่านนี้อาวุธคงลำเลียงขึ้นรถไปแสนปุระเรียบร้อยแล้ว”

แต่เมย์ทูเอก็เดาใจทุนอูได้ถูก ดังนั้นเบนจึงจัดทีมสยบไพรีของเมธัสไปปฏิบัติการที่โกดังท่าเรือสินค้า เจ้าแก้วอินไปตรวจรับของที่นั่น แต่รถขนอาวุธไปยังไม่ทันพ้นท่าเรือก็ถูกทีมสยบไพรีของเมธัสเอารถมาขวาง กำลังชุดสยบไพรีกระจายเข้าล้อมรถทันที “วางอาวุธ!! เจ้าหน้าที่ล้อมไว้หมดแล้ว!!” เมธัสประกาศก้อง

“ไอ้บ้าเอ๊ย!!!” เจ้าแก้วอินที่นั่งอยู่ในรถสบถแทบคลั่ง แล้วลงจากรถควักระเบิดออกมาตะโกน “แสนปุระจะต้องเป็นอิสระ!!” พร้อมกับปาระเบิดเข้าใส่รถทหาร จึงเกิดการยิงกันสนั่นท่าเรือ

ทุนอูยังพูดโทรศัพท์ท้าทายเย้ยหยันกับเมย์ทูเอว่าอย่าคิดว่าเธอจะรู้ทันตนทุกอย่าง เมย์ทูเอเย้ยว่าไม่ต้องรู้ทุกอย่าง แค่รู้ในสิ่งที่จะทำให้พวกเขากระอักเลือดตาย

ก็พอแล้ว ทุนอูท้าว่ามาลองดูว่าใครจะกระอักเลือด

“จะลองอะไรครับท่านนายพล!! อย่าขยับ!!!” เบนถือปืนเข้ามาจ่อข้างหลังทุนอูกับเจ้าก้อนแก้ว ทั้งสองถึงกับซีด ทุนอูถามว่ารู้ได้ยังไงว่าตนอยู่ที่นี่

เมย์ทูเอบอกว่าตนรู้จักเขาดี สายข่าวรายงานว่าจะมีการส่งอาวุธทางอากาศตนไม่เชื่อเพราะรู้ว่าเขาระวังตัวเรื่องสายข่าวมาก เบนบอกว่าตนเลยตรวจสอบเส้นทางที่เป็นไปได้ ทั้งทางบก เรือ และอากาศ

“แล้วบังเอิญผมเจอว่ามีเรือลำนึงออกเดินทางจากประเทศเพื่อนบ้านเราแล้วก็มีเครื่องบินสัญชาติอเมริกันลำนึงไปขอลงฉุกเฉินที่ประเทศเพื่อนบ้านเราเหมือนกัน แล้วเรือลำนั้นก็มาท่าเรือแถวนี้ เหมือนเครื่องบินอเมริกันลำนั้นก็มาลงฉุกเฉินแถวนี้อีก”

ทุนอูฟังแล้วยอมรับว่าพวกเขาฉลาดมาก แต่เจ้าก้อนแก้วโพล่งว่า “แต่ยังฉลาดไม่พอ!”

เจ้าก้อนแก้วเย้ยเมย์ทูเอว่า ตนปลอมเป็นนุนุมาเป็นสิบปีเธอก็ยังไม่รู้ว่าถูกสามีหลอก

ทุนอูยอมรับว่าตนหลอกเมย์ทูเอแต่ตนก็ให้เกียรติเธอมาตลอดทำไมเธอจึงหักหลังตน เมย์ทูเอโต้อย่างเจ็บแค้นว่า ทุนอูฆ่าตนตั้งแต่ขอแต่งงานแล้ว ตนยอมทิ้งชีวิตเพื่อเขา ยอมตัดญาติเพื่อเขา ด่าว่า

“คุณมันก็แค่คนเลวที่เห็นแก่ตัว ชาติชั่ว ไม่ต่างอะไรกับอีนังคนเถื่อนหน้าด้าน!!”

ทุนอูโมโหยิงท้องเมย์ทูเอจนทรุด เบนถามว่าเขายิงภรรยาตัวเองได้ยังไง ทุนอูโต้ว่าตนทำได้ยิ่งกว่านี้อีก งานขนอาวุธต้องสำเร็จและราบรื่น บอกเบนให้สั่งถอนกำลังปล่อยให้คนของตนขนอาวุธข้ามชายแดน

แม้เมย์ทูเอจะบาดเจ็บสาหัส แต่ก็พยายามยันตัวขึ้นยืน ประกาศว่าตนยอมตายแต่จะไม่ให้พวกเขาสมหวัง เดินเข้าหาทุนอูพูดใส่หน้าว่า “แสนปุระต้องกลายเป็นนรกของพวกแก ชีวิตพวกแกต้องพินาศไม่ต่างจากฉัน ...ฆ่าฉันสิ ถ้าไม่รักก็ฆ่าฉันด้วยมือคุณ”

ทุนอูยิงซ้ำเข้าที่หน้าท้องเมย์ทูเอ เธอผวาเข้ากอดทุนอูในลมหายใจเฮือกสุดท้าย ทุนอูยิงซ้ำยิ้มเหี้ยม

“สมหวังแล้วนะเมย์ทูเอ”

ooooooo

ทุนอูยังส่งทหารไทยที่รับใช้ตนไปควบคุมเตชินีกับอวัศยาที่นั่งคุยกันอยู่ในห้องรับแขกของโรงแรม อ้างว่าเบนสั่งให้มาคุ้มกัน อวัศยากับเตชินีรู้ทัน โต้เถียงกับทหารที่มาคุมตัวอย่างเผ็ดร้อน

เมื่อทุนอูคุมตัวอวัศยาและเตชินีเป็นตัวประกันได้แล้ว ก็สั่งให้เบนทำตามที่ตนต้องการ

“ผมไม่ขายชาติ ผมยอมตายดีกว่าทรยศ...อย่าแตะต้องแม่กับอวัศยา!”

“เราก็แค่ส่งคนไปดูแลความปลอดภัยของอวัศยากับแม่คุณ แต่จะปลอดภัยหรือไม่ขึ้นอยู่กับคุณคนเดียว” ทุนอูพูดอย่างเป็นต่อ พลันก็ตกใจเมื่อเห็นพลุสัญญาณยิงขึ้นฟ้าสองนัด ถามว่าพลุสัญญาณอะไร

“ภารกิจสำเร็จ คนของผมยึดอาวุธเถื่อนได้เรียบร้อย และจับตัวเจ้าแก้วอินสำเร็จด้วย”

เจ้าก้อนแก้วแทบคลั่งตะโกนให้เบนสั่งเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นอวัศยากับแม่เขาต้องตายแล้วเริ่มนับหนึ่ง...

เบนชั่งใจ หยิบวิทยุสื่อสารมาพูดทันที “เราจะปกป้องแผ่นดินของเราด้วยชีวิต!!!  ผมยอมตายดีกว่าขายชาติ” ก้อนแก้วยิงเบนทันที เป็นเวลาเดียวกับที่อวัศยา จะออกจากห้องเลยถูกยิงบาดเจ็บเช่นกัน!

พอดีโขงมาเจอเหตุการณ์จึงเข้าช่วยอวัศยากับเตชินีไว้ได้

ทุนอูจะเข้าไปยิงเบนซ้ำแต่เมธัสกับทีมสยบไพรีเข้าปกป้องไว้ทัน ทุนอูปกป้องเจ้าก้อนแก้วพาหนีไปได้

ทุนอูถูกยิงบาดเจ็บที่ท้องและแขนเลือดออกมากพยายามจะขับรถพาเจ้าก้อนแก้วกลับแสนปุระ บอก

เจ้าก้อนแก้วว่า เจ้าแก้วอินถูกจับไปแล้วจึงเหลือเจ้าก้อนแก้ว เท่านั้นที่เป็นความหวังของคนแสนปุระ

เจ้าก้อนแก้วบอกว่าแสนปุระต้องการเอกราชแต่ตนก็ต้องการท่านนายพล เป็นการเปิดใจให้อภัยและยอมรับทุนอู แต่ทุนอูบาดเจ็บหนักและเลือดออกมาก เขาขอโทษที่ช่วยแสนปุระไม่ได้และอยู่ดูแลเธอไม่ได้อีกแล้ว บอกก่อนสิ้นใจว่า “ฉันรักเธอนะนุนุ”

เจ้าแก้วอินกับเจ้าก้อนแก้วถูกนำตัวมาในรถคุมขังนักโทษด้วยกัน เจ้าก้อนแก้วบอกเจ้าแก้วอินว่านายพลทุนอูตายแล้ว ทุกอย่างจบ มันไม่เหลืออะไรแล้ว  แสนปุระ ไม่มีวันมีเอกราช บอกเจ้าแก้วอินว่า

“ถ้าน้องไม่สามารถมีเสรีภาพที่จะใช้ชีวิตบนแผ่นดินเกิดได้ น้องขอเป็นอิสระด้วยการตาย”

ในที่สุดเจ้าก้อนแก้วก็กัดลิ้นตัวเองจนหมดสติไปท่ามกลางการดิ้นรนที่จะช่วยน้องสาวของเจ้าแก้วอินแต่ทำไม่ได้เพราะมือถูกล็อก เจ้าแก้วอินได้แต่แผดเสียงร้องราวกับเสียสติดูน้องกัดลิ้นตายไปต่อหน้า...

ooooooo

เสร็จภารกิจ เบนกลับมารู้ว่าอวัศยาถูกยิงบาดเจ็บ เขาบอกว่าโขงขึ้นมาประชุมพอดีตนฝากให้ไปช่วยดูแม่กับอวัศยาจึงมาช่วยได้ทัน เขาขอโทษแม่กับอวัศยาที่ตนเลือกปกป้องประเทศชาติมากกว่าคนที่ตนรัก

“ลูกไม่จำเป็นต้องขอโทษ ลูกตัดสินใจถูกต้องที่สุดแล้วและแม่เชื่อว่าหมอกก็คิดแบบเดียวกับแม่ เพราะหมอกรู้ว่าคนร้ายตั้งใจจะใช้หมอกกับแม่เป็นเครื่องมือกดดันลูก หมอกก็ตัดสินใจที่จะไม่ยอมมันด้วยตัวเอง หมอกเข้มแข็งและเด็ดเดี่ยวมากนะลูก ทั้งๆที่ถูกปืนจ่ออยู่แต่หมอกก็ไม่กลัวอะไรเลย หมอกกล้ามาก กล้าจนทำให้แม่ต้องกล้าตามไปด้วย...แฟนลูกคนนี้ไม่ธรรมดาเลยนะ” เตชินีกล่าวอย่างชื่นชม

เบนบอกอวัศยาที่หลับอยู่ว่า “ถ้าไม่ธรรมดาก็รีบหายนะหมอก พี่กลับมาแล้ว พี่มาหาหมอกแล้วนะ”

เมื่อออกมาด้านนอกโรงแรม เตชินีจับสร้อยที่มีแหวนของอิสริยะคล้องอยู่มองท้องฟ้า ภาวนา...

“คุณช่วยคุ้มครองลูกเราแล้ว ช่วยคุ้มครองหัวใจของลูกด้วยได้ไหมคะ ฉันไม่อยากให้ลูกใจสลายเหมือนตอนที่เสียโฮปไปอีก”

ส่วนที่หมู่บ้านชายแดน  พันตรีนายแพทย์อติศักดิ์นำคณะแพทย์ พยาบาลตรวจรักษาและให้คำแนะนำชาวบ้านในการเลี้ยงดูและคุณค่าของนมแม่อย่างตั้งอกตั้งใจ โดยมีนิลาคอยช่วย เขามองนิลาอย่างชื่นชมในการพยายามเรียนรู้และพัฒนาตัวเอง

อติศักดิ์ถามนิลาว่าจำได้ไหมที่เธอเคยถามว่าทำยังไงคนแสนปุระถึงจะเลิกผลิตยาเสพติด ตนตอบไม่ได้เลยเอาหนังสือเล่มนี้ให้อ่าน พลางเข้าไปหยิบหนังสือ “แนวทางพัฒนาโครงการหลวง” ออกมาให้บอกให้เธอลองอ่านดู นิลาบอกว่าตนอ่านไม่ออก หมอช่วยอ่านให้ฟัง ได้ไหม ตนจะได้นำกลับไปพัฒนาบ้านแสนปุระ

อติศักดิ์รับปากทันทีว่าได้ นอกจากอ่านให้ฟังแล้วจะหาทางให้เธอได้เรียนหนังสือด้วย นิลาดีใจมาก อติศักดิ์ บอกว่าแต่กว่าเธอจะเรียนจบคงต้องอยู่กับตนอีกนาน

นิลาบอกว่านานแค่ไหนก็ได้

“ตลอดไปได้ไหม” อติศักดิ์ถาม นิลาพยักหน้ามองเขาด้วยความรักแทนคำตอบ

เมธัสเจอเบนที่เอาดอกไม้มาวางไว้หน้าหลุมศพ เมธัสบอกเบนว่าตนทำเรื่องย้ายกลับมาอยู่ที่เดิมเพราะอยากทำงานชดใช้สิ่งที่พ่อทำไว้และจะทำให้ดีที่สุด

ปรามเบนว่าตนรักหมอกแต่หมอกเลือกเขา แต่ทำไมจึงปล่อยให้หมอกเป็นแบบนี้ ทำเสียงเหี้ยมว่า “ถ้าคุณทำให้หมอกเสียใจอีก คุณเจอผมแน่”

พอดีหมอกมาตามเบน ส่งดอกไม้ให้ แล้ววางดอกไม้ที่หน้าหลุมศพของเมย์ทูเอ

ooooooo

เบนกับอวัศยามาช่วยชาวบ้านทำฝาย เบนเห็นอวัศยาคลุกคลีและสอนเด็กๆนำวัสดุธรรมชาติมาทำสร้อยคอและมงกุฎ บอกว่าทำเป็นแล้วต่อไปก็ทำขายนักท่องเที่ยวได้ เด็กๆห้อมล้อมอวัศยาอย่างรักใคร่ท่ามกลางการต่อสู้ที่ต้องเอาชีวิตเข้าเสี่ยงเพื่อประเทศชาติและประชาชน ทำให้เบนกับอวัศยา

นับวันยิ่งห่วงใยและรักกัน แต่ยังต้องฝ่าฟันอุปสรรคเพราะอณิมาไม่ยอมให้อวัศยาคบกับเบน เพราะไม่อยากให้ลูกเสี่ยงอันตราย

นอกจากอณิมาที่คอยกีดกันเบนแล้ว ยังมีดีนที่จ้องล้างแค้นเบนที่ทำให้ชีวิตตนต้องเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ จากมาเฟียที่ยิ่งใหญ่กลายเป็นคนหน้าบากหูวิ่นที่ต้องหลบๆซ่อนๆตำรวจไทย

เบนนัดอวัศยามาดินเนอร์กันวางแผนจะบอกรักเธอในคืนนี้ซึ่งเป็นคืนที่อณิมาให้อันดามันมารับอวัศยา กลับบ้านพอดี และดีนซึ่งติดตามจะล้างแค้นเบนก็หมายจะใช้งานนี้แก้แค้นให้สาสม

เบนนั่งคุยกับโขงวางแผนเซอร์ไพรส์อวัศยาจะมีดนตรีมีการเต้นรำและให้โขงยกอาหารออกมาเสิร์ฟ ข้างในจะมีการ์ดเล็กๆเขียนว่า “เป็นแฟนกันนะ”

บังเอิญอวัศยามาได้ยิน เธอแต่งตัวสวยเตรียมรับการเซอร์ไพรส์เต็มที่ แต่พอถึงเวลาจริงๆไม่มีอะไรตามที่เบนได้คุยกับโขงไว้เลย กลับกลายเป็นการเลี้ยงขันโตกไส้อั่ว อวัศยาเซ็งจนลุกเดินออกมา เบนตามออกมาถามว่าตนทำอะไรไม่ถูกใจหรือ

เพราะเข้าใจและมีใจให้กันอยู่แล้ว เมื่อได้คุยกันจึงไม่ยากที่จะเข้าใจ เบนดีใจถามว่างั้นมาฉลองที่เราตกลงเป็นแฟนกันแล้วใช่ไหม ถูกอณิมาขัดเสียงเขียวว่า “จะคบกันถามแม่หรือยัง!!”

ทันใดนั้นทั้งอันดามัน พีรพลและอณิมาก็ดาหน้าเข้ามาเป็นแผงจนเบนกับอวัศยาอึ้ง เป็นเวลาที่เตชินีคุยงานเสร็จเหลือบเห็นดีนพอดี

ดีนพุ่งเข้าจับอวัศยาเป็นตัวประกัน เตชินีบอกให้เบนช่วยน้องด้วย เบนท้าดีนว่าแค้นตนก็ทำกับตน  อย่าทำกับผู้หญิงที่ไม่มีทางสู้ อวัศยาสู้จนปืนดีนหลุดจากมือ โขงโดดคว้าปืนโยนให้เบน เบนยิงเข้าไหปลาร้าดีนอย่างจัง ดีนยังไม่ตาย แต่เบนไม่ซ้ำบอกว่าจะให้เขาชดใช้ความผิดตามกฎหมาย ส่วนเรื่องที่ทำกับตน ตนอโหสิ

เมื่อปกป้องอวัศยาและจับดีนได้แล้ว เบนถามอณิมาว่ายังมีอะไรข้องใจในตนอีกไหม อณิมาตอบทันทีว่า “แม่ยอมแล้ว ยอมทุกอย่าง” เบนถามว่าอย่างนี้ตนก็เรียกน้าว่าคุณแม่ได้แล้วใช่ไหม...คุณแม่

ผ่านเมฆหมอกที่ปิดกั้นความรักมานาน เบนพาอวัศยาไปปีนเขาที่สวยงามตามธรรมชาติ อวัศยาตื่นเต้นมาก ถามว่านี่แผ่นดินไทยหรือ

“ใช่ นี่แหละแผ่นดินไทยที่พ่อของพี่พยายามปกป้องไว้...พี่จะปกป้องมันไว้ด้วยชีวิตเลย” เบนโอบอวัศยาไว้ บอกว่าจะได้ไม่หนาว อวัศยาเบียดเข้าในอ้อมอกเขาพูดหน้าตายว่า “จริงด้วยค่ะ” เบนพึมพำขำๆว่า “ซ่าจริงๆ”

ทั้งสองชมธรรมชาติที่สวยงามเบื้องหน้าอย่างมีความสุข ภูมิใจ

“หมอกมีความสุขจัง ขอบคุณนะคะที่พาหมอกขึ้นมา ประเทศเราสวยมากจริงๆ” เบนกระซิบว่า

แฟนพี่ก็สวยมากด้วย อวัศยามองหน้าเบนเต็มตาเอ่ยปลื้ม ...“แฟนหมอกก็หล่อ”

ooooooo

จบเรื่อง “มาตุภูมิแห่งหัวใจ”


ละครมาตุภูมิแห่งหัวใจ ตอนที่ 8(ตอนจบ) อ่านมาตุภูมิแห่งหัวใจ ติดตามมาตุภูมิแห่งหัวใจ ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์,ศิรินทร์ ปรีดียานนท์ 3 มิ.ย. 2561 07:50 2018-06-05T23:49:03+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ