ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    มาลีเริงระบำ

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    อัลบั้ม: สน ยุกต์ ประกบ แพทริเซีย กู๊ด ละครสนุกใน "มาลีเริงระบำ"


    วันนี้เบลขอให้ทองทามาสอนร้องเพลงที่สถานีเอ็มเอ็มแชนแนล แต่พอเขามาถึง เบลก็ดึงเขามาที่ห้องประชุม ซึ่งมีเมืองแมน โยทะกาและบุณฑริกรออยู่ ทองทาแปลกใจ บุณฑริกค้อนขวับถ้าเบลไม่บังคับตนไม่มาเด็ดขาด เบลประกาศ

    “ต่อไปนี้เราจะเป็นครอบครัวเดียวกัน พี่ทองทาจะเป็นพี่ชาย เป็นครูของเบลและเป็นผู้บริหารสถานีเอ็มเอ็มแชนแนล เอ เริ่มต้นด้วยตำแหน่งอะไรดีคะคุณพ่อ”

    “แกอยากทำงานอะไร ขอมาได้เลย”

    “ขอเหรอ...ตำแหน่งคนนอก โอเคไหมล่ะครับ”

    เมืองแมนทำหน้านึกอยู่แล้ว เบลรีบขอร้องทองทาให้เลิกทิฐิ พ่อแก่ลงทุกวัน ยอมๆท่านหน่อย ทองทา ย้อนถามเบลจะทำอะไร บุณฑริกกลัวเสียผลประโยชน์ หาว่าทองทาบังคับเบลให้ทำ เบลหันมาขู่ยายว่าอย่าให้ตนต้องกรี๊ดจนกล่องเสียงพัง ใกล้จะขึ้นคอนเสิร์ตอยู่แล้ว

    โยทะกาเสนอตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายศิลปินให้ เขาส่ายหน้าแต่เมืองแมนกลับเห็นด้วย ทองทาไม่ยอมรับ เบลตัดบท เอาตามนี้ให้ประกาศออกไปเลยว่าทองทาเป็นคนของบริษัท สบายใจเมื่อไหร่ก็จะมาทำงาน แต่อย่างไรเสียต้องสอนตนร้องเพลงห้ามเข้าข้างคนอื่น ทองทาถอนใจ

    สายวันนั้น การะเกดโทร.หาโต้งน้องชายบอกว่าตนกำลังจะไปเอาเงินจากแคที่แล้วจะขึ้นรถทัวร์ไปหาทันที แต่พอการะเกดมาถึงบ้านแคที่ พบรถตำรวจจอดอยู่ แคที่ร้องไห้โฮใส่ตำรวจว่าถูกเทพขโมยรถเบนซ์และขนแหวนเพชรเงินทองตนไปหมด ว่าเทพไปติดสาวเขมรร้านกาแฟ แล้วพากันหนีไปแล้ว การะเกดอึ้งไม่กล้าพูดเรื่องเงิน กลับมาเล่าให้โรสฟังน้ำตานองหน้า

    โรสกับบอยรีบมาปลอบใจแคที่ โรสต้องดูแลหาน้ำหายาให้กิน ทั้งด่าทั้งปลอบไม่ให้คิดสั้น ชีวิตมีค่า อย่าให้คนชั่วมาหัวเราะเยาะ แคที่ฟูมฟาย

    “พวกเรามันคนบาปหนาใช่ไหมโรส เกิดมาให้คนหัวเราะเยาะไม่พอ ยังต้องมาถูกหลอกซ้ำแล้วซ้ำอีก ความรักแท้ ความจริงใจทำไมมันหายากนักวะ ฮือๆๆ”

    “ไอ้สองอย่างที่ว่าไม่เกี่ยวกับเป็นกะเทยหรอกเจ๊ คนธรรมดาเขาก็หายากเหมือนกัน ฉันบอกแล้วรักใครก็ยั้งใจไว้ อย่าไปให้อะไรมันมาก หมดตัวมากี่หนแล้วนี่อะไรวะซื้อรถเบนซ์ก็ไปทำชื่อมัน...รักเขาจนขาดสติลืมตัว ทำแบบนี้มากี่หนแล้ว มันน่าเอาโอเมก้าสามกรอกปากไหม”

    การะเกดตัดสินใจโทร.บอกน้องว่าให้รออีกสองสามวัน โรสกลับมาบอกอย่าเพิ่งคิดมาก ทุกอย่างต้องแก้ได้ ให้เอาเงินที่ร้านไปก่อน...ซูซี่แอบได้ยินก็รีบหาโอกาสเข้าหว่านล้อมการะเกด

    “อีโรสมันไม่มีเงินให้แกหรอก คุณวานิชเขาให้ช่างภาพรอแกอยู่ มะรืนนี้สัญญาเสร็จ แกเซ็นปุ๊บ ฉันนี่แหละจะไปหนองคายเอาเงินไปพาแม่แกเข้าโรงพยาบาลด้วยตัวฉันเอง”

    โรสเห็นตวาดไล่ ซูซี่ทำเป็นโวยแค่ถามสารทุกข์สุกดิบ โรสเท้าเอวด่า “ไปสุกไปดิบไปเน่าที่อื่น มึงรับปากกูแล้วว่าจะไม่ยุ่งกับเด็กกู ถ้ากูเห็นอีกที มึงเน่าคาตีนกูแน่”

    ด้านทองทา อึดอัดใจที่ต้องมาสอนเบลที่สถานี จึงบอกต่อไปจะสอนที่บ้านเท่านั้น เบลยอมอ่อนหยิบมือถือมาจะเปิดเพลงที่เลือกไว้ แล้วเห็นข่าวซีโร่ยอมรับซิงเกิลใหม่ เป็นเพลงรักแต่งให้หนูมาลี เธออ่านเสียงดัง ทองทาได้ยินตัวชาวูบ...เบลไม่พอใจข่าวแบบนี้ จึงผละเดินไปที่ห้องแต่งตัวซึ่งซีโร่กำลังเตรียมตัวถ่ายรายการ เบลไล่ช่างหน้าช่างผมออกไปก่อน แล้วโวยซีโร่ที่ไปคบกับหนูมาลีทั้งที่ตนห้ามแล้ว

    “ผมทำตามคำสั่งคุณ ผมไม่ได้คบเขา” เบลงงแล้วข่าวออกมาได้อย่างไร นึกได้หรือเขาเรียกเรตติ้ง ซีโร่ ยิ้มๆ “ผมต้องทำเพื่องานของผม เพื่อหารายได้เข้าบริษัทคุณ พอข่าวออก ยอดดาวน์โหลดเพลงนี้มาทันที 20%”

    “แต่มันเป็นการเพิ่มคะแนนโหวตให้หนูมาลีด้วย แบบนี้ฉันก็แย่สิ”

    ซีโร่ย้อนถามแล้วจะให้ทำอย่างไร มาคบกับเธอหรือ เบลตอบทันควันว่าใช่ ซีโร่ตะลึงไม่เชื่อหูตัวเอง เบลว่าแผนนี้ไม่เลว แทนที่จะเพิ่มพื้นที่สื่อให้หนูมาลี มาเพิ่มให้ตนดีกว่า ซีโร่งง...หน้าประตู ทองทายืนฟังด้วยความโกรธ กำหมัดแน่น พอเห็นเบลเดินไปก็ก้าวเข้ามาชกหน้าซีโร่

    “ถ้าไม่ได้ชอบก็เลิกกับหนูมาลีซะ ไม่งั้นแกโดนหนักกว่านี้อีก”

    ซีโร่ตกใจโวย “คุณก็แค่ครูที่ถูกเขาเขี่ยทิ้ง โกรธหรือที่ผมมาแย่งงานสอนของคุณ”

    ทองทาลากคอเสื้อซีโร่ขึ้นมา “หนูมาลีเขาชอบแก เขาเห็นแกเป็นไอดอล แกควรทำตัวให้สมกับความชื่นชมที่เขามีให้แก ไม่ใช่หลอกใช้เขาเป็นเครื่องมือสร้างข่าวแบบนี้”

    ซีโร่ทำเป็นไม่เข้าใจว่าเรื่องอะไร ทองทาโวย คนมี ฝีมือ เรตติ้งตกก็ต้องพัฒนาฝีมือขึ้นมา แต่นี่กลับสร้างข่าวหลอกประชาชน แสดงว่าไร้ฝีมือ ซีโร่ผลักอกทองทา มองด้วยสายตาดูถูก

    “แล้วคุณล่ะมีเท่าไหร่ กับอีแค่ครูสอนร้องเพลงกระจอกๆ คุณไม่มีสิทธิ์มาด่าผม”

    ทองทาย้อนถาม “ถามว่าผมมีฝีมือเท่าไหร่หรือ...”

    “เออ คุณมันก็แค่คนอยากดัง มาเกาะดาราที่กำลังจะดัง สร้างผลงานให้ตัวเอง ผมเจอมาเยอะแล้ว” ซีโร่ไม่รู้ว่าทองทาเป็นใครจึงดูถูก ทองทาถอนใจขยับคอเสื้อซีโร่ให้เข้าที่ก่อนออกไป

    ooooooo

    เช้าวันใหม่ โต้งโทร.บอกการะเกดว่าแม่ไข้ขึ้นมีอาการแทรกซ้อนส่งตัวเข้าโรงพยาบาลประจำจังหวัดแล้วให้รีบส่งเงินมา การะเกดเครียดมาบอกโรส โรสเอาเงินที่มีทั้งหมดให้ หนูมาลีเอาสร้อยทองของยายมารวมด้วย แต่ก็ยังไม่พอ โรสส่งบัตรเอทีเอ็มให้ไปกดเอง

    การะเกดถามรหัส โรสบอกว่าหนึ่งสี่ตัวจำได้ง่ายๆ ทันใดนิดหน่อยกับสมุนโผล่มาพอดีได้ยินทุกอย่าง สั่งสมุนไปรวบทั้งหมดมา การะเกดคว้าวิ่งหนี โรสกับหนูมาลีช่วยขวาง ถูกสมุนตบกระเด็นกันไปคนละทาง สุดท้ายการะเกดก็หนีไม่ทัน นิดหน่อยกับสมุนแย่งทุกอย่างไปได้ การะเกดร้องไห้โฮ เข้าตาจนเสียแล้ว หนูมาลีเข้ามากอดปลอบ

    บอยกลับมารู้เรื่องระงับบัตรเอทีเอ็มไม่ทัน ถูกกดออกไปมากโข สมศรีกับบุญมาจะกลับบ้านต่างจังหวัดไปเอาเงินมาช่วย การะเกดเสียใจหนีออกไป หนูมาลีรีบมาบอกโรสกับทุกคน บอยคิดว่าอาจไปดูแม่ที่โรงพยาบาล แต่หนูมาลีสังหรณ์ใจจะไม่เป็นเช่นนั้น

    สุดท้ายการะเกดตัดสินใจให้ซูซี่พามาเซ็นสัญญากับวานิช ซูซี่บอกว่าตนจะส่งเงินเข้าบัญชีโรงพยาบาลที่แม่การะเกดรักษาตัว การะเกดต้องถ่ายภาพ เสร็จแล้ว วานิชมีงานอีกอย่างให้ทำ “ก็เธอเซ็นสัญญาด้วยค่าจ้างที่เยอะกว่าคนอื่น เขาก็เลยต้องให้งานเธอเลย...นักธุรกิจน่ะนะ”

    การะเกดจำต้องถ่ายภาพเซ็กซี่ น้ำตาคลอเบ้าด้วยความจำใจ ขณะเดียวกัน มีสุนัขเข้ามาคุ้ยต้นการะเกดในบ้านทองทา ป้าแตงกำลังไล่ ทองทาออกมาดูรู้สึกสังหรณ์ใจ อธิเองก็รู้สึกไม่ดี เพราะคราวก่อนที่ต้นชงโคตายก็เกิดเรื่องกับชงโค อธิจึงรีบชวนทองทาไปหาการะเกดที่ร้าน

    ระหว่างนั้นโต้งโทร.เข้ามาที่ร้านว่าติดต่อการะเกดไม่ได้ เห็นว่าจะกลับบ้านแต่หายเงียบไป โรสชักหวั่นใจ นึกถึงคืนที่ซูซี่แอบคุยกับการะเกด จึงลุกพรวดขึ้น

    “นังซูซี่มันอยากได้เกด...บ้านวานิช! ต้องไปดูที่นั่น”

    บอยบอกว่ารถเข้าอู่ โรสจึงให้เรียกแท็กซี่ หนูมาลีขอตามไปด้วย พลันซีโร่เดินสวนมา บอยจึงขอให้ไปส่งสตูดิโอของวานิช พิสมัยได้ยินรีบห้ามเกรงซีโร่จะเป็นข่าวไม่ดี หนูมาลีขอร้องให้ช่วยแค่ส่ง ซีโร่สบตาพิสมัย โรสไม่พอใจหาว่าใจดำแล้วเดินไปเรียกแท็กซี่ หนูมาลีมองอย่างผิดหวัง...พอทั้งสามไปแล้ว ไม่ทันไร ทองทากับอธิมาถึงถามหาหนูมาลี พิสมัยจึงบอกว่า

    “เขาไปหาวานิช แท็กซี่ที่ออกไปไง บอกว่าจะไปช่วยการะเกด ไม่รู้เรื่องอะไรกัน”

    อธิใจแป้วรีบกลับไปขึ้นรถพร้อมกับทองทา พิสมัยส่ายหน้ามันอะไรกัน แล้วชวนซีโร่ไปหาอะไรทาน แต่ซีโร่กลัวทองทาได้คะแนนจากหนูมาลีจึงขอตามไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น

    ooooooo

    หลังจากถ่ายภาพเสร็จการะเกดยังอยู่ในชุดเซ็กซี่ สตาฟฟ์พามาที่ห้องห้องหนึ่ง หญิงสาวตกใจเมื่อเห็นว่ามันเป็นห้องนอน ไม่ทันไรวานิชโผล่เข้ามาด้วยสีหน้าหื่น “เธอทำให้ฉันลำบากใจรู้ไหม...ฉันจะตอบนางแบบคนอื่นที่เซ็นสัญญาด้วยว่ายังไง เรื่องที่เธอได้เงินมากกว่าเขาสามเท่า”

    “เรื่องนั้นเกดขอบคุณมากค่ะ เราออกไปคุยกันข้างนอกดีไหมคะ”

    “อยากขอบคุณจริงล่ะก็ ให้ความสุขตอบแทนฉันหน่อยสิ” วานิชเหวี่ยงการะเกดลงเตียง

    การะเกดตกใจกลัวขอร้องอย่าทำอะไรตน วานิชไม่ฟังเสียงปลุกปล้ำอย่างหื่นกระหาย หญิงสาวกรีดร้องสุดเสียง...

    ด้านหนูมาลีภาวนาขอให้ไปช่วยการะเกดทัน ทองทาตามมาถึงหน้าบ้านวานิชเห็น โรสกำลังโวยวายที่ยามไม่ให้เข้าไป ทองทาจึงย่องไปหลังบ้านจะปีนเข้าไป ซีโร่ขับรถตามมาจอดมอง อธิเข้าไปช่วยโรสเจรจาโดยใช้บัตรตำรวจขู่ยามให้เปิดประตู

    สตาฟฟ์ที่พาการะเกดมาเคาะประตูเรียกวานิชบอกว่ามีตำรวจมาให้เขารีบหนีออกด้านหลัง การะเกดอยู่ในสภาพยับเยินนอนร้องไห้สะอึกสะอื้น ทำอะไรไม่ถูก...อธิเข้ามาในบ้านได้ก็ตะโกนเรียกการะเกด คนของวานิชพยายามกันไม่ให้เข้าไปค้น โรสกับบอยช่วยกันตามหา ด้านวานิชหนีออกหลังบ้าน เจอกับทองทา เขาขวางไม่ให้หนี ซีโร่กับพิสมัยซุ่มดูเหตุการณ์พิสมัยรู้แกว “นายวานิชที่เป็นเจ้าของเลดี้ ชาร์ล็อตไง อืม เท่าที่จำได้นะ มีผู้หญิง 2-3 คนเคยแจ้งความว่าเขาข่มขืน แต่เล่นงานเขาไม่ได้”

    ทองทาต่อสู้กับคนของวานิชแต่สู้ไม่ได้ ซีโร่สะใจ วานิชให้คนขับรถพาหนีออกไปได้...หนูมาลี โรส บอยและอธิเข้ามาเจอการะเกดร้องไห้อยู่ในสภาพยับเยินก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ หนูมาลีเข้ากอดเพื่อนด้วยความสงสาร อธิเจ็บปวดใจถ่ายรูปในห้องจะเก็บไปเป็นหลักฐาน

    โรสกับบอยเตือนให้ใจเย็น แต่อธิเลือดขึ้นหน้า ถ่ายทุกอย่างแม้แต่สภาพของการะเกด หญิงสาวยังหวาดผวาร้องกรี๊ดๆ “ไม่...เกดกลัว ไม่ อย่ามายุ่งกับเกด ออกไป๊...”

    “เธอกลัวไม่ได้ เธอต้องไปกับพี่ ไปหาหมอเดี๋ยวนี้เลย พวกข่มขืนมันลอยนวล เพราะเรากลัว เราอาย” อธิไม่ยอมจะดึงการะเกดออกไป เธอร้องกรี๊ดเหมือนคนสติแตก

    โรสขอให้อธิหยุดแล้วออกไปก่อน ปล่อยให้หนูมาลีปลอบการะเกด พอทุกคนออกไปจากห้อง การะเกดร้องไห้ขอให้หนูมาลีพาตัวเองออกไปจากที่นี่ หนูมาลีรีบเอาเสื้อผ้าให้สวม...อธิเจ็บปวดแค้นใจที่ช่วยการะเกดไม่ทัน ทุบกำแพงปังๆพังข้าวของบริเวณนั้น ตวาดสตาฟฟ์ที่อยู่แถวนั้น จะเอาเรื่องเข้าคุก โรสกับบอยช่วยกันปรามอธิให้ตั้งสติ เป็นตำรวจต้องอดทนให้ได้

    ทองทาเดินโผเผเข้ามาสภาพบาดเจ็บ บอกอธิว่าวานิชหนีไปได้ บอยช่วยประคองทองทาจะพาไปหาหมอ แต่พอออกมาหน้าบ้าน เห็นรถซีโร่จอดอยู่ ซีโร่สะใจที่เห็นทองทาสะบักสะบอม เดินลงจากรถทำทีมาช่วย พิสมัยงงรีบตามลงไป หนูมาลีประคองการะเกดออกมาพร้อมโรสและอธิ ซีโร่ปรี่เข้าถามหนูมาลีว่าการะเกดเป็นอย่างไรบ้าง หนูมาลีเห็นทองทาก็ตกใจ

    “พี่ทองทา เป็นอะไรไปคะนั่น”

    โรสบอกหนูมาลีอย่าเพิ่งถามอะไร รีบพาการะเกดขึ้นรถกลับก่อน ซีโร่สวมรอย “พี่ขับตามมาช่วย พี่ไปดักที่ประตูหลัง กะจะปีนเข้าไปช่วย แต่ไม่ทัน เสียดายจริง ไอ้วานิชมันขับเฉี่ยวรถพี่ไป เกือบโดนพี่แน่ะ รถเป็นรอยรึเปล่าก็ไม่รู้”

    หนูมาลีดีใจที่ซีโร่ตามมาช่วย ทองทาส่ายหน้าบ่นกับบอย “ผมรู้แล้วไอ้ซีโร่มันเป็นซุปตาร์ด้วยวิธีไหน... ด้วยการโกหก!”

    ซีโร่ให้หนูมาลี การะเกดและโรสขึ้นรถ หนูมาลีหันมาถามทองทาหน้าไปโดนอะไรมา ทองทาปัดว่าหกล้ม หนูมาลีงงๆเดินไปขึ้นรถซีโร่

    คืนนั้นการะเกดนอนซมไม่ยอมทานอะไร ให้ไปหาหมอก็ไม่ยอม อธิหงุดหงิดที่เธอไม่ให้ความร่วมมือไปเป็นเจ้าทุกข์ โรสกับบอยช่วยกล่อมก็ไม่สำเร็จ สภาพจิตใจเธอแย่มาก

    ooooooo

    วันต่อมา เบลมาบ้านทองทา เห็นหน้าเขาบอบช้ำก็ถามเกี่ยวกับหนูมาลีใช่ไหม ทองทาว่าเขาหกล้มแล้วถามทำไมถึงโทษหนูมาลี เบลเหยียดหยามว่าหนูมาลีเป็นคนชั้นต่ำ ชอบใช้กำลัง...ทองทาอึ้ง คิดอะไรออก บอกเบลวันนี้ตนอยากไปสอนที่สถานี เบลงง

    พอมาถึงสถานีเอ็มเอ็มแชนแนล ทองทาให้เบลไปรอในห้องซ้อม ตัวเขาไปหาโยทะกาที่ห้องทำงาน ซักไซ้ถามว่าซีโร่โกหกอะไรบ้าง โยทะกาทำหน้างง ไม่เคยปิดบัง ทองทาตั้งคำถาม

    “เขาแต่งเพลงล่าสุดเอง จริงหรือ” โยทะกาส่ายหน้า บอกมีทีมแต่งให้ “ประวัติต่างๆที่อยู่ในสื่อล่ะ” ทองทาถามอีก

    “การศึกษา...ที่จริงเขาเรียนไม่จบ แต่เราบอกว่าเขาจบปริญญาตรี” ทองทาถามถึงชื่อ “เปลี่ยนใหม่ทั้งชื่อจริงและชื่อเล่น แต่นั่นเขาทำก่อนที่จะเข้าประกวด” โยทะกาบอกเท่าที่รู้

    “ฮึ...โลกมายา” ทองทาเยาะ โยทะกาบอกว่าตอนตนประกวดนางงามก็เปลี่ยนชื่อและประวัติ ทองทาสวน “แต่โกหกความสามารถ ว่าเก่งนั่นนี่ แต่งเพลงเอง แอบอ้างงานคนอื่นแบบนี้มันเกินไปหน่อยรึเปล่า”

    “ถามเรื่องเขาทำไม”

    “เขากลายเป็นคนขี้โกหก เอาแต่สร้างภาพลักษณ์ เอาดีเข้าตัว เอาชั่วให้คนอื่น ที่สำคัญ สร้างข่าวหลอกคนดู เขาไม่ใช่ศิลปินมืออาชีพเลยนะพี่โย”

    “เขากับหนูมาลีใช่ไหม นึกแล้วว่าข่าวหลอก แล้วหนูมาลีรู้ไหม ถูกเขาหลอกหรือเต็มใจ”

    “หนูมาลีมีหรือจะทันเกมไอ้คนชั่วพวกนี้”

    โยทะกาเป็นห่วงจะช่วยเตือนหนูมาลีให้ ทองทาลังเลอยากเอาคืนซีโร่มากกว่า...

    ทองทาตัดสินใจชวนโรสกับบอยออกมาทานข้าวนอกบ้าน เล่าเรื่องซีโร่ให้ฟัง เพื่อให้ไปเตือนหนูมาลีตนไม่อาจเตือนเองได้เพราะคงโดนหาว่าใส่ร้ายคนที่หนูมาลีรัก โรสหน้าเหวอถาม

    “หนูมาลีรู้ไหมว่าเธอไม่ใช่เกย์”

    ทองทาบอกว่ากำลังจะบอกก็เกิดเรื่องกับเบลเสียก่อน โรสโวยลั่น “โอ๊ย...ไอ้ปอดแหก ไอ้เต่าถุย ไอ้มดแดงแฝงพวงมะม่วง ไอ้มอสข้างกระถาง ไอ้...ไอ้...โรคจิตเอาแต่ฟิน”

    “โห พี่ด่าผมเป็นชุดเลย” ทองทาบ่น บอยขำคิก

    “เออ ก็แกมันขี้ขลาด ชักช้า แกต้องหัดสู้บ้าง ความโกรธ ความฮึดน่ะ แกไม่มีหรือ สิ่งที่หนูมาลีชอบในตัวซีโร่คือ ความเป็นนักร้อง เป็นศิลปินแล้วแกไม่มีหรือไง หา”

    “คุณทองทามีมากกว่าซีโร่อีก” บอยแทรก

    “ถูก! คิดถึงผลงานตัวเอง ดูตัวเองสิ เก่ง เท่พอที่จะเป็นแรงบันดาลใจของหนูมาลีไหม เก่งโคตรเก่งแล้วจะแอบอยู่หลังถุงขี้...” บอยสะกิดเตือนว่าถุงปุ๋ย “เออ ถุงปุ๋ย...ถามจริง แกจะแอบฟิน แอบรักหนูมาลี ไม่บอกมันไปถึงไหน เอ๊ะ แล้วนี่กูทำอะไรอยู่ กูจะหาผัวให้ลูกกูทำไมวะเนี่ย”

    บอยหัวเราะคิก ทองทามองค้อนๆ “โห พอได้ที ด่าผมไม่ติดเบรกเลยนะ”

    “ไม่รู้แระเรื่องของแก ถ้าแกไม่ลุกขึ้นจัดการกับตัวเอง ฉันก็ไม่ยุ่ง ไม่มีพ่อคนไหนมานั่งหาผัวให้ลูกสาวตัวเองหรอก ยิ่งพวกผัวปอดแหก คนอย่างฉันไม่ต้องการ แกไม่สู้ ไม่เอาลูกสาวฉันก็ดีแล้ว ให้มันโสดขึ้นคานไปตลอดชีวิตยิ่งดีเลย”

    ทองทาอมยิ้มกับความปรี๊ดของโรส ที่ดูรู้ว่าเข้าข้างตน...วันนี้การะเกดได้รับโทรศัพท์จากโต้งน้องชายว่าแม่ได้รับการผ่าตัดเรียบร้อยแล้วและทางโรงพยาบาลแจ้งว่าเงินที่เธอโอนไปยังเหลือ จะรอคืนให้ เธอจะมารับเมื่อไหร่ การะเกดน้ำตาพรั่งพรู

    “บอกแม่นะ พี่รักแม่ พี่ตายได้เพื่อแม่ เพื่อน้อง พี่ยอมสละให้ได้ทั้งชีวิตนะ”

    โต้งถามร้องไห้หรือ การะเกดปล่อยโฮอย่างสุดกลั้น ไม่สามารถทำใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นได้

    คืนนั้นการะเกดเอาแต่เศร้าซึม ไม่ทานอะไร อธิอดห่วงไม่ได้คอยดูแล หนูมาลีปล่อยให้ทั้งสองอยู่ลำพัง โรสเดินมาแอบดู เสียงเพลงจากร้านดังเข้ามา อธิชี้ให้เห็นว่าผู้หญิงที่เต้นในร้าน นอนกับผู้ชายทุกวัน พวกเธอไม่เห็นรู้สึกผิด การะเกดโพล่งออกมาขออยู่คนเดียว อธิเข้าใจ

    “ที่เกดเจ็บเพราะความเป็นผู้หญิงที่ดี ผู้หญิงรักนวลสงวนตัว ผู้หญิงที่มีศักดิ์ศรี”

    “เกดโง่เอง ถูกเขาหลอก เกดเดินไปหามันด้วยตัวเอง จะโทษใครได้”

    “ทองทาบอกให้เกดรักตัวเองแล้วตอนนี้เกดรักตัวเองไหม ไอ้ชั่วพวกนั้นมันอยู่ข้างนอกมันเจ็บปวดที่ไหน แล้วทำไมเกดต้องทำร้ายตัวเองอย่างนี้ เข้มแข็งหน่อยลุกขึ้นให้ได้นะเกด”

    เสียงลูกค้าในร้านตะโกนให้สาวที่เต้นถอดเสื้อผ้า การะเกดเอามือปิดหู โรสสงสารปิดประตูสนิทไม่ให้เสียงลอดเข้าไป อธิเอาหูฟังเสียบเปิดเพลงที่การะเกดชอบให้ฟัง...โรสออกมาคุยกับสมศรี บุญมา บอยและหนูมาลี จะช่วยการะเกดอย่างไรดี หนูมาลีเปรย

    “เหมือนที่พี่โรสบอกไม่มีผิด เราไม่ใช่ขยะ แต่อยู่ใกล้ๆขยะ สักวันก็ต้องเหม็นไปตามมัน คนแรกชงโค ต่อมาก็การะเกด” หนูมาลีเหลือบมองโรส

    โรสร้อนตัว “จะมาด่าอะไรฉันอีก จะหาว่าทุกอย่างมันเริ่มที่ห้องเก้า เริ่มที่ฉันยอมอีซูซี่เพราะฉันลากมันเข้ามาในชีวิต จะด่าว่าเกดเป็นอย่างนี้เพราะฉันอีกใช่ไหมล่ะ”

    “โฮ้ย...โวยไปเรื่อย ไม่ได้ว่าอะไรสักคำ ไปโทร.หาย่าดีกว่า ฟังเพลงเห่ยๆทุกวันหูเสื่อม”

    โรสค้อนขวับ บอยอยากพาการะเกดไปหาหมอ แต่โรสลุกขึ้นบอกว่าตนมีทางรักษาที่ดีกว่านั้น “ฝันของฉันไม่ใช่แบบนี้ ฉันทำงานหนักเพื่อคนพวกนี้หรือ ไม่ใช่เลย...ไม่ใช่...คนแรกชงโค คนต่อไปการะเกด จะถึงหนูมาลีเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ พอกันที พรุ่งนี้ตื่นมาประชุม 10 โมงทุกคน”

    พูดจบโรสเดินไป บุญมากับสมศรีงง บอยส่ายหน้า...หนูมาลีโทร.หาย่าหงส์ สารภาพว่าที่ร้านมีปัญหาจึงใช้ทองของย่าไปแล้ว ย่าหงส์ไม่ว่าอะไรแค่ถามว่าพ่อรู้ไหม หนูมาลีตอบว่ารู้

    “มันเป็นทองของเขาให้ย่า ไม่ใช่ของย่าหรอก ย่าจะเอาไปทำไม ตายไปก็เอาไปไม่ได้ ถ้าเขารับรู้แล้วก็ดีแล้ว”

    เสียงปู่แทรกถามถึงเรืองยศจะกลับบ้านหรือยัง สงกรานต์แล้ว จะย่างปลารอไว้ให้ โรสเดินเข้ามา หนูมาลีจึงส่งมือถือให้ บอกเหมือนเดิม ปู่เข้าใจว่าพรุ่งนี้เป็นวันสงกรานต์...โรสรับสายมาคุย ปู่ถามเมื่อไหร่กลับปู่คิดถึง โรสสะเทือนใจรับปากกลับแน่ ย่าหงส์ดึงโทรศัพท์มาคุย

    “อย่าลืมโทร.มาอีกนะอยากรู้ว่านังหนูมันชนะไหม อ้อ เดี๋ยวๆเรือง...พ่อกับแม่แก่มากแล้วนะลูก สิบกว่าปีแล้วแม่ไม่รู้ทำไมเอ็งไม่กลับบ้าน แต่ไม่ว่าเอ็งจะเป็นอะไรทำผิดอะไรมา พ่อกับแม่รับได้นะขอแค่ได้เห็นหน้าแกก่อนตาย เราสองคนก็ตายตาหลับแล้ว คิดให้ดีนะ” ย่าหงส์วางหู

    คืนเดียวกัน วานิชนั่งดูทีวี ซูซี่เดินเข้ามากับชงโค ซูซี่หอมแก้มวานิช บอกไปต่างจังหวัดมาหลายวันคิดถึงที่สุด วานิชหน้าง้ำบ่นว่าพวกนั้นเอาตำรวจมาจับตน ซูซี่งงว่าใคร

    “พวกที่ร้านแกน่ะสิ เอาเงินสามแสนฉันไป ขอเอาคืนนิดหน่อย มันเอาตำรวจมาจับฉัน”

    ชงโคเอะใจถามที่ว่าเอาคืน อย่างไร วานิชโวย “นังการะเกดไง ฉันขอนอนกับมัน มันทำสะดิ้งเป็นเรื่องใหญ่...ไปบอกมันนะ ถ้านังเกดมันแจ้งความจับฉัน ฉันจะเผาร้านมัน”

    ชงโคตกใจรู้สึกผิด เป็นเพราะตนที่บอกการะเกดไปว่าเซ็นสัญญากับวานิชไม่ต้องขายตัว

    ooooooo

    เช้าวันใหม่ ทองทาเข้ามาหาเมืองแมน แจ้งความประสงค์ที่จะมาทำงานที่นี่ในตำแหน่งหน้าที่อะไร เมืองแมนตาโพลง ไม่คิดว่าลูกชายจะเลือกหน้าที่นี้

    ตกกลางคืน ซูซี่กับชงโคมาร้านแปลกใจที่ดูเงียบเหงา ชงโคขอไปแต่งตัว รำคาญพวกลูกค้าเสี่ยที่เกาะแกะ ซูซี่ต้องรับแขกคนเดียว เรียกปลามาสั่งอาหารปลากลับบอกว่าวันนี้แม่ครัวไม่อยู่ไปรับจ๊อบ ซูซี่งงจึงให้ไปเอาไส้กรอกและพวกถั่วมาเป็นกับแกล้มแทน พอซูซี่บอกให้เปิดห้องห้าให้แขก ปลากลับบอกว่าห้องห้าไม่ว่าง

    “มีคนมาใช้แต่งตัว วันนี้พี่โรสติดต่อมาแสดงเป็นเซอร์ไพรส์แขก”

    “วันนี้มีเลดี้ชาร์ล็อตอยู่แล้ว จะเอามาเพิ่มอีกทำไม” ซูซี่ไม่พอใจต้องไปคุยกับโรส

    พอปะหน้ากับโรสกำลังจะโวย โรสถามสวนว่าพาการะเกดไปเซ่นวานิชใช่ไหม ซูซี่ชะงัก “ฉันช่วยมันเรื่องแม่ต่างหาก ส่งเงินให้ถึงโรงพยาบาล เงินที่แกหาให้มันไม่ได้ไงล่ะ”

    “เออ...ก็จริง” โรสพยักหน้า

    “มันจริงอยู่แล้ว แกเองก็เถอะ กินยาวันหนึ่งตั้งเยอะ เป็นหวัดบ่อยไม่ใช่หรือ วันไหนป่วยใกล้ตายขึ้นมา หนูมาลีไง...มาทำงานกับคุณวานิชได้นะ ฉันจะช่วยพูดให้เอง” เห็นโรสนิ่งก็ได้ใจเข้ามาเยาะใกล้ๆ “ว่าไง จะให้หนูมาลีมาเป็นเลดี้ชาร์ล็อตเมื่อไหร่”

    โรสแอบกำหมัดสงบจิต ขอตัวออกไปจัดการงาน ซูซี่แปลกใจที่วันนี้โรสไม่ด่าสักคำ...เวลาผ่านไป เกรซขึ้นประกาศบนเวทีเชิญเลดี้ชาร์ล็อตเบอร์ 22 ออกมาร้องเต้นโชว์...ลูกค้าส่งเสียงเฮ ชงโคออกมาวาดลวดลายได้สักครู่ ทุกอย่างดับพรึ่บลง ทุกคนงง ไม่ทันไรโรสในชุดวิบวับนำคณะรำวงแบบบ้านนอก เป็นหญิงชราขึ้นมาบนเวที กระแทกชงโคกระเด็นไป

    โรสประกาศว่าตนเป็นเจ้าของร้าน วันนี้เป็นฤกษ์งามยามดี วันช็อกวงการกะหรี่แพ้พ่าย ตนจะเปลี่ยนคอนเซปต์ร้าน จากซ่องชั้นสูง มาเป็นรำวงย้อนยุค คณะดอกไม้วัยดึก...ดนตรีบรรเลงเพลงโจ๊ะๆ หนูมาลี บอย สมศรีนำทีมยายๆเต้นรำวงอย่างสนุกสนาน โรสบอกลูกค้าว่ารอบละ 20 บาท เกรซกับมี่ยื้อยุดลูกค้าของตัวไว้ บุญมากับบอยเตือนสองสาวให้ระวังติดโรคตายก่อนจะแก่

    “ฉันจงใจเอาย่ายายพวกนี้มาสอนพวกแกเลยนะ นังชงโค นังมี่ นังเกรซ ตอนนี้พวกแกสวยรวย แต่อีกไม่กี่ปี วันที่ความสวย ความสาวไม่อยู่กับแก แกจะมีสภาพเป็นยังไงแกรู้ไหม ถ้าไม่รู้ฉันจะบอกให้ แกจะติดเหล้าติดหรูหาเงินไม่เป็น และจะถูกทอดทิ้งให้คนเขาดูถูกไปจนตาย”

    “แล้วเมื่อไหร่ที่ตาย ยุ่งกับผัวชาวบ้านเขาแบบนี้ กระทะทองแดงคือคำตอบสุดท้าย” หนูมาลีเสริม ย่ายายส่งเสียงฮิ้ว...

    ซูซี่โกรธมาก โวยแล้วจะเอาเงินที่ไหนมาใช้หนี้ โรสโต้ ตนจะปิดร้านตั้งแต่วันนี้ สัญญาทุกอย่างยกเลิก ต่อไปร้านนี้จะไม่มีผู้หญิงนั่งดริ๊งก์ ไม่มีพวกหื่นกามอย่างไอ้เสี่ยหน้าหมูพวกนี้ ลูกค้าพากันเดินออกจากร้าน ...การะเกดได้ยินเสียงออกมายืนดู ซูซี่ถามร้านจะอยู่รอดได้อย่างไร

    “เรื่องของกู...” โรสเห็นการะเกด “ทั้งหมดนี่เป็นความผิดของพี่เอง เพราะพี่ชักนำคนอย่างซูซี่เข้ามา เกดถึงมีสภาพแบบนี้ พี่ขอโทษนะการะเกด...ซูซี่ ที่มึงพูดว่าสักวัน กูต้องเสียหนูมาลีให้วานิช กูจะบอกมึงชัดๆตรงนี้เลยว่า ไม่มีวัน ตราบใดที่กูยังมีชีวิตอยู่ หนูมาลีต้องเจอแต่สิ่งที่ดีงาม สิ่งใดที่เป็นความสกปรก หน้าที่ของกู คือเอามันออกไป และสิ่งสกปรกสิ่งแรกก็คือมึง และผู้หญิงของมึง เพราะฉะนั้น ออกไปจากร้านกูได้แล้ว”

    บอย บุญมาและสมศรี หอบเสื้อผ้าข้าวของพวกซูซี่ออกมากองให้ สมศรีสังเวชใจที่เกรซกับมี่ยอมขายตัวเพื่อซื้อกระเป๋ารองเท้าแบรนด์เนมเหล่านี้ ซูซี่กับพวกช่วยกันหอบของออกไป ชงโคมองทุกคนในร้านอย่างอาลัยอาวรณ์ ก่อนจะเดินตามซูซี่ไป

    หนูมาลีโผกอดโรส “พี่โรส ฉันรักพี่ รักพี่ที่สุดเลย”

    เป็นครั้งแรกที่โรสสวมกอดลูก “ชงโคมันบอกเพราะแกมีฉันแกถึงเป็นคนดี สำหรับฉัน เพราะฉันมีแก ฉันถึงเป็นคนดีเหมือนกัน”

    ทุกคนในร้านปลื้มปีติไปกับภาพพ่อลูกกอดกัน เข้าใจกัน...การะเกดรู้สึกผิดที่ทำให้โรสต้องปิดร้าน โรสส่ายหน้า ตนทำแบบนี้แล้วโล่งอกมากกว่า บอยถามว่าสัญญาเช่าตึกยังเหลืออีก 3 ปี จะทำอะไรต่อไป โรสคิดว่าจะหาคนมาเช่าต่อ บอยถามอีกจะปล่อยคนในร้านลอยแพหรือ โรสอึ้ง สมศรีเสนอให้หยุดร้านไปพักผ่อนสักสองอาทิตย์ค่อยมาคิดกันใหม่ ทุกคนพยักหน้า

    ooooooo

    เมื่อตกลงกันว่าจะสร้างข่าวเป็นแฟนกัน เบลจึงพาซีโร่เข้าบ้าน นีน่ากับยาหยีตื่นเต้นคนหล่อ เบลเตือนซีโร่ เป็นแฟนกับตนทำหน้าให้ดีๆ ตนต่างหากที่อึดอัดต้องมาคบกับคนคนละระดับ

    “ถ้าหมายถึงคุณสวย รวยจนน่าเป็นแฟนนี่ จริงเลยครับ แต่ไอ้ที่ผมอึดอัดแบบนี้เพราะปาก เพราะนิสัยคุณนี่แหละ”

    เบลจะโวย นีน่ารีบปราม อย่ามัวแต่ทะเลาะกันเดี๋ยวจะดูไม่เนียน ซีโร่กับเบลต้องทำท่าสวีตหวานกันให้นีน่ากับยาหยีถ่ายรูปลงไอจี เฟซบุ๊ก สร้างข่าว แล้วนักข่าวจะไปต่อยอดเอง

    และแล้วข่าวก็แพร่ออกมา อธิอ่านให้ทองทาฟัง ว่าเป็นรักสามเส้าของซีโร่ เบลและหนูมาลีแบบนี้ยอดขายเพลงของซีโร่พุ่งแน่ ทองทาครุ่นคิดฝึกซ้อมเต้นไม่พูดจาอะไร

    ด้านหนูมาลี ช่วยโรสปลดรูปสาวๆที่ติดเต็มร้านออก หนูมาลีชวนโรสกลับไปเยี่ยมปู่กับย่า พอดีช่วงนี้มีงานกฐินของครูสวย ตนอยากไปช่วย บอยแซวไหนโรสบอกจะกลับบ้านตอนรวย แต่ตอนนี้ก็รวยหนี้ โรสถลึงตาใส่ นึกถึงคำพูดของย่าหงส์แล้วสะท้อนใจ ตกลงใจกลับบ้าน ทันใดหนูมาลีเห็นหนังสือพิมพ์ เปิดอ่าน

    เจอข่าวเบลจีบซีโร่ โรสจับไหล่ลูกปลอบ

    “ซีโร่ไม่ใช่คนดี เชื่อพี่ ลืมเขาซะ”

    “ทำไมพี่พูดอย่างนั้นล่ะคะ”

    “เรื่องหนูมาลีกับซีโร่น่ะ เตรียมใจไว้หน่อย จะได้ไม่เจ็บ”

    หนูมาลีเอนหัวมาพิงไหล่โรส บอกซีโร่คงอยากคบกับเบลมากกว่า ตนทำใจได้อยู่แล้ว...ด้านเมืองแมน พอใจกับข่าวลูกสาวเพราะทำให้คอนเสิร์ตพรุ่งนี้มีเรตติ้งเพิ่ม คะแนนเบลสูงขึ้น และยอดขายเพลงของซีโร่ก็สูงขึ้น โยทะกาประชด

    “เราชิงพื้นที่ข่าวสำเร็จ เพราะสมคบคิดกันโกหกคนดู”

    “ยัยเบลนี่ฉลาด แผนเขาได้ผล เขาไม่ใช่เด็กที่เอาแต่เล่นตุ๊กตาคนเดิม”

    โยทะกาไม่พอใจที่เมืองแมนสนับสนุนให้ลูกเป็นคนหลอกลวง เมืองแมนแปลกใจทำไมต้องอารมณ์เสีย โยทะกาบอกว่า เพราะตนเคยโกหกมาก่อน ตนไม่เคยมีความสุขเลยสักวัน...เมืองแมนถามโกหกเรื่องอะไร

    ถ้าเรื่องประวัติ แล้วเธอเป็นใครกันแน่ โยทะกานิ่งอึ้ง เมืองแมนเข้ามาโอบกอด ใครจะพูดอย่างไรตนไม่สนใจ เพราะตนรักที่เธอเป็นแบบนี้

    “คุณรักฉันเพราะฉันยอมให้คุณมีเด็กใหม่ๆตลอดเวลาต่างหาก”

    เมืองแมนอารมณ์เสียทันที ย้ำเตือนว่าเธอเป็นแค่นางงามกลายมาเป็นผู้บริหาร เป็นเศรษฐี ยังจะเอาอะไรอีก เมืองแมนเดินหนี โยทะกาน้ำตาปริ่ม...ในขณะที่ โรสกับหนูมาลีมาเดินซื้อเสื้อผ้าไปฝากปู่กับย่า หนูมาลีเห็นเสื้อบางตัวแล้วคิดถึงทองทา โรสรู้แกว แซว

    “คิดถึงเขา ก็เลิกโกรธเขาเสียทีสิ ยังไงเขาก็เป็นคนที่หวังดีกับแกมากกว่านายซีโร่นั่น”

    หนูมาลีปัดว่าไม่ได้คิดถึง โรสนึกได้ถามพรุ่งนี้จะขึ้นคอนเสิร์ตทำไมไม่ซ้อม หนูมาลีปลงว่าคะแนนตนรั้งท้าย ไม่ตกรอบนี้ก็ตกรอบหน้า โรสเขกกะโหลกโวย หลายเดือนก่อนไล่กลับบ้านเท่าไหร่ไม่กลับ จะประกวดให้ได้ ตนต้องเดือดร้อนไปขอร้องทองทาให้ แล้วมาเสียชงโคกับการะเกดไปอีก จะมาท้อแบบนี้ได้อย่างไร หนูมาลีคิดได้กล่าวขอโทษ แต่ไม่มีกำลังใจ

    “คนเราเหนื่อยได้ หยุดได้แต่อย่าท้อ ไม่ว่ายังไงต้องสู้ สู้จนกว่าจะชนะหรือแพ้ก็ว่ากันไป แต่เลิกกลางคันแบบนี้ไม่ได้ มันไม่ถูก”...หนูมาลีพยักหน้าฮึดสู้

    อธิดูแลการะเกด เอายาให้ทาน เอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัว การะเกดเปรยออกมาทั้งน้ำตา เช็ดอย่างไรก็ไม่หายสกปรก อธิปลอบ “มือสกปรกพวกนั้นมันแตะต้องเกดแค่ครั้งเดียวเองนะ โลกข้างนอกมันทำร้ายเราแค่ครั้งเดียวทั้งนั้นที่เหลือเป็นมือของเรา ใจของเรา ทำร้ายตัวเองซ้ำซาก”

    การะเกดปล่อยโฮว่าตัวเองสกปรก อธิบอกว่าตนกำลังเช็ดออกให้ ปล่อยให้มันผ่านไปเสียที ดำเนินชีวิตต่อไปข้างหน้า ไหนบอกว่าการประกวดทำให้ชีวิตมีความสุข พรุ่งนี้ให้ลุกขึ้นไปประกวด การะเกดส่ายหน้าไม่มั่นใจในตัวเอง อธิย้ำเตือน

    “ผู้หญิงส่วนใหญ่ที่โดนแบบนี้ มักคิดว่าตัวเองหมดคุณค่า สำหรับพี่ คนที่เสียตัวเพราะเมา เพราะขาดสติ เพราะเงินต่างหากที่น่าละอาย...พี่จะลางานนะ พาเธอไปร้องเพลงแล้วก็พากลับบ้านที่หนองคาย ไปเยี่ยมแม่ไง พี่โรสลงทุนปิดร้านเพื่อให้เธอไม่ต้องได้ยินเสียงคนหื่นพวกนั้น ทุกคนพยายามช่วยเธอทุกอย่าง ถึงตาเธอต้องช่วยตัวเองบ้างนะเกด”

    วันต่อมา บอยกับโรสมาเชียร์หนูมาลีกับการะเกด ถึงสถานีเพราะไหนๆก็ไม่มีงานทำแล้ว หนูมาลีซาบซึ้งบอกโรสว่า ประกวดเสร็จเราจะกลับบ้านไปหาปู่ย่ากัน...คอนเสิร์ตเริ่มขึ้น ภูมิ โกมินทร์ ทิมมี่และน้อยหน่าขึ้นร้องเพลงตามลำดับ พิธีกรเชิญชวนให้ทางบ้านโหวตกันเข้ามา เพราะจบคอนเสิร์ตจะประกาศผู้ที่ถูกคัดออกหนึ่งคน

    ซีโร่เตรียมตัวจะโชว์ซิงเกิลใหม่ของตัวเองที่มียอดดาวน์โหลดสูง หวังจะกลับมาเป็นที่หนึ่งอีกครั้ง แต่แล้วพิสมัยก็ได้รับโทรศัพท์ยกเลิกการแสดงของซีโร่ เพราะมีศิลปินคนใหม่จะขึ้นแสดงแทน ซีโร่โกรธมาก แค้นใจ ใครกัน ใหญ่มาจากไหนถึงมายกเลิกการแสดงตนได้

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"
    19 ก.ย. 2563

    14:05 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันเสาร์ที่ 19 กันยายน 2563 เวลา 19:00 น.