ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    มาลีเริงระบำ

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    อัลบั้ม: สน ยุกต์ ประกบ แพทริเซีย กู๊ด ละครสนุกใน "มาลีเริงระบำ"

    ข่าวของวานิชทำให้หนูมาลีเผลอสบถ มีผู้หญิงกี่คนแล้วที่โดนเขาทำร้ายจิตใจ เมื่อไหร่จะมีคนจัดการมันได้ ทันใด มีเสี่ยคนหนึ่งเข้ามาทักชงโค และมองหนูมาลีกับการะเกดว่าเป็นแบบเดียวกับชงโค เข้าลวนลาม ชงโคพยายามอธิบาย แต่โดนเสี่ยประจานลั่นร้าน

    ว่าเป็นเลดี้ชาร์ลอตที่กำลังถูกทิ้งเพราะมีคนใหม่ขึ้นมา ชงโคหน้าเสียกลั้นน้ำตาลุกไปร้องไห้ในห้องน้ำ หนูมาลีตามมา โดนชงโคไล่ให้กลับไปรอที่โต๊ะ หนูมาลีกับการะเกดพอจะเดาออกว่าเสื้อผ้าหรู มือถือราคาแพง อาหารดีๆที่ชงโคมี ตัวเองเท่านั้นที่รู้ว่ามีความสุขน่าอิจฉาไหม หนูมาลีอยากช่วยให้ชงโคกลับไปเป็นคนเก่า แต่การะเกดคิดว่าชงโคคงทิ้งความสุขสบายไม่ได้

    “เงินกับศักดิ์ศรีเลือกยากสินะ”

    “คนเดี๋ยวนี้คงเลือกเงิน แต่ดูวันนี้สิ ตอนไอ้เสี่ยนั่นเข้ามา หน้าสวยๆของชงโคซีดแล้วซีดอีก เครื่องสำอางแพงๆปิดไม่มิดเลย เราจะหลอกตัวเองแล้วเชิดหน้าในสังคมได้นานเท่าไหร่ล่ะ”

    “เพราะไอ้วานิชนั่นคนเดียว ชงโคถึงเป็นแบบนี้” หนูมาลีพลั้งปาก ทำให้การะเกดฉุกคิด

    ทั้งสองไม่รู้เลยว่าชีวิตชงโคต้องนอนกับผู้ชายแลกเงิน เธอดื่มหนักและร้องไห้ทุกครั้ง...

    เช้าวันใหม่ บุณฑริกอ่านข่าว...ผู้เข้ารอบเดอะซุปเปอร์สตาร์มีข่าวทุกวัน เจ้าของสถานีก็ไม่น้อยหน้าควงสาวหน้าใหม่ไปสวีตชายทะเล โยทะกาคนสวยช่างใจกว้างเป็นมหาสมุทร...อ่านแล้วอดโวยเบลไม่ได้ เบลแค้นใจมาก มาโยนหนังสือพิมพ์ใส่โยทะกาว่านั่งเฉยอยู่ได้อย่างไร โยทะกาเมินหน้าหนี บุณฑริกแว้ด

    “นังนี่ไม่เหมือนคนอื่นนะ ฉันโทร.ไปถามหนังสือ พิมพ์ ทางโน้นว่าผู้หญิงคนนี้แหละเป็นคนส่งรูปตัวมันเองให้นักข่าว มันจงใจบอกทุกคนว่ามันคบเศรษฐีอยู่”

    ทั้งโยทะกาและเบลสบตากันเพราะเพิ่งรู้ บุณฑริกว่าพวกที่ทำสงบเสงี่ยมให้เขาฟันเล่น ได้เงินแล้วเงียบ ตนไม่ว่า แต่พวกลองของแบบนี้ ตนไม่ทน ถามโยทะการู้ใช่ไหมว่าใคร โยทะกาอึกอัก...บุณฑริกลากโยทะกามาที่คอนโดของเมืองแมน พอไขกุญแจเข้าไปเจอจ๋าในชุดเสื้อคลุม บุณฑริกเล่นงานทันที จ๋าสวนอย่างแรง

    “คุณไม่เกี่ยว เรื่องของฉันกับคุณเมืองแมน ขนาดคุณโยทะกายังไม่เคยว่าฉัน คุณเป็นใคร”

    “อ๊า แรงแบบนี้สินะ มิน่าถึงกล้าส่งรูปให้นักข่าว พ่อแม่เพื่อนฝูง ไม่อายเลยใช่ไหม อยากมากใช่ไหม เป็นเมียน้อยเนี่ย”

    “แล้วรู้ได้ไงว่าฉันจะเป็นเมียน้อยไปตลอดชีวิต คุณโยแก่แล้ว อาจจะตายอาจจะป่วยหรือจะหย่า ใครจะไปรู้” จ๋าเชิดหน้าใส่ โยทะกาอึ้งทำอะไรไม่ถูก

    บุณฑริกถามจะไม่ยอมหยุดใช่ไหม จ๋าท้าให้ไปบอกเมืองแมนเป็นคนหยุดเอง เบลทนไม่ไหวร้องกรี๊ดและทุ่มกระถางใส่ จ๋ากระโดดหลบโวยจะฆ่ากันหรือ เบลคว้าไม้กอล์ฟไล่ตี

    “ผู้หญิงอย่างแกนี่มันเยอะจริงๆ ต่อไปนี้ฉันไม่ใช้ใครแล้ว ฉันจะจัดการด้วยตัวฉันเอง”

    จ๋าตกใจหนี โยทะการีบจับเบลไว้ เบลตวาด “ฉันไม่ใช่พระอิฐพระปูนเหมือนคุณ นังปลวกหน้าหนาแบบนี้ ทนเข้าไปได้ยังไง ยายก็เหมือนกันเอาแต่พูดขู่ มันจะได้อะไรขึ้นมา คนแบบนี้ต้องเอาให้เข็ด” เบลฟาดข้าวของกระจาย จ๋าร้องกรี๊ดลั่น

    โยทะกาเตือนให้เบลตั้งสติ ถ้าเป็นข่าวออกไปจะไม่ได้เป็นซุปเปอร์สตาร์ เบลยอมหยุด...กลับมาบ้าน เบลอาละวาดกับเมืองแมน เขาจับแขนเธอเอ็ด

    “เบล เมื่อก่อนหนูไม่ได้เป็นแบบนี้ ตอนนี้เป็นอะไร เหี้ยมโหดขึ้นทุกวัน”

    “อย่ามาแตะต้องตัวหนู คุณก็แค่คนที่ทำให้หนูเกิดมาเท่านั้นแหละ” เบลมองเกลียดชัง

    เมืองแมนตกใจกับสายตาลูกสาว บุณฑริกว่าจ๋าเหมือนงูเห่า เมืองแมนจึงบอกว่าถ้าจ๋ามีนิสัยแบบนั้นตนไม่โง่คบต่อแน่ บุณฑริกถามจะไม่หยุดเรื่องผู้หญิงอีกหรือ เมืองแมนเหวี่ยง

    “ผมไม่ใช่หลานคุณ ไม่ใช่เด็ก ผมจะมีหรือไม่มี ไม่เกี่ยวกับคุณ แก่แทนที่จะอยู่ส่วนแก่ หาเรื่องตลอด เบื่อโว้ย...” เมืองแมนตวาดจบเดินหนี

    บุณฑริกโกรธตัวสั่นด่าไล่หลังว่าลูกสาวตนตายไปเพราะความเจ้าชู้ของเขา ตนจะตามจองล้างจองผลาญจนตายกันไปข้างหนึ่ง แล้วหันมาบ่นโยทะกาที่ไม่คิดจะพูดอะไรบ้าง โยทะกาเดินหนีเข้าห้อง คิดถึงแต่หนูมาลี คิดถึงสายตาเกลียดชังที่ลูกมีให้ แล้วร้องไห้โฮออกมา

    ooooooo

    บ่ายวันนั้น หนูมาลีทำขนมลูกชุบสูตรแม่ช้องนางจะเอาไปให้ทองทา เธอโทร.นัดเขาที่ร้านกาแฟข้างสตูดิโอ เพราะไม่อยากเข้าไปเจอใครบางคน ทองทาพอเข้าใจรับปาก

    แม่บ้านขึ้นมาเคาะประตูเรียกโยทะกา เห็นเงียบเปิดเข้าไปพบว่าเธอนอนหลับปลุกไม่ตื่นก็ตกใจรีบโทร.ไปบอกทองทา เขาจึงรีบเลี้ยวรถไปบ้านเธอ...หนูมาลีมาถึงร้านกาแฟ ขอยืมจานใส่ลูกชุบ พอดีมือถือดัง จึงวางจานลูกชุบไว้ตรงเคาน์เตอร์ หาสัญญาณคุยโทรศัพท์กับทองทา

    “เกิดเรื่องกับคุณ เอ้อ เอาว่าเดี๋ยวพี่เล่าให้ฟังตอนนี้พี่มีเรื่องด่วน หนูมาลีเข้าไปในสตูหนึ่ง บอกพี่ทีมงานนะ ว่าพี่ขอเวลาสักสองสามชั่วโมง” หนูมาลีถามเรื่องด่วนอะไร “เอาว่าเดี๋ยวไปถึงเล่าให้ฟังนะ ตอนนี้พี่ขับรถก่อน” ทองทาวางสาย หนูมาลีนึกสงสัย

    เมืองแมนเดินเข้ามาในร้าน คุยมือถือกับเลขา เห็นจานลูกชุบวางอยู่ เข้าใจว่าเป็นขนมทางร้านวางไว้ให้ชิม พอกินเข้าไปรู้สึกอร่อยจึงกินไปหลายลูก หนูมาลีกลับมาเห็นโวยที่กินขนมตน เมืองแมนหน้าเจื่อน เจ้าของร้านเดินออกมาจากหลังร้าน รีบบอกว่าขนมที่ให้ชิมคือเบเกอรี่

    “แล้วคุณชิมประสาอะไรเกือบหมดเลย นี่ฉันทำเองนะคะ จะมาให้เพื่อน เฮ้อ...” หนูมาลีเซ็งเก็บขนมที่เหลือใส่กล่องจะเดินไป

    เมืองแมนขอชดใช้ ส่งเงินให้สองพัน หนูมาลีว่ามากเกินไป เมืองแมนตามมาดักหน้า “ผมชอบกินลูกชุบมาก ไม่ได้กินมานานแล้ว แล้วรสชาติมันก็เหมือนที่ผมเคยกินมาตลอด ผมหากินที่ไหนไม่ได้ ก็เลยเผลอน่ะ”

    “แค่ลูกชุบ คนรวยอย่างคุณเนี่ยนะหากินไม่ได้ เอ๊ะ! คุณคือเจ้าของสถานี...ขอโทษค่ะหนูเพิ่งนึกออก” หนูมาลีมองหน้าเมืองแมนชัดๆ

    เมืองแมนยิ้มกรุ้มกริ่ม “ตอนแรกฉันก็จำหนูไม่ได้เหมือนกัน ปกติเห็นหนูแต่ในจอ แต่งตัวเยอะๆน่ะ หนูมาลีตอนใสๆแบบนี้น่ารักกว่าเยอะเลย น่ารักจริงๆ”

    หนูมาลีขอโทษที่เสียมารยาท เมืองแมนถือโอกาสจับมือเธอเอาเงินใส่ จ๋าเดินเข้ามาในร้านเห็นไม่พอใจ หนูมาลียกมือไหว้เดินออกไป เมืองแมนมองตามอย่างสนใจในตัวเธอ สั่งจ๋าโหลดโปรไฟล์กับรูปหนูมาลีส่งเข้ามือถือตน อ้างว่าอยากดูประวัติเด็กที่เข้าประกวด จ๋าแย้ง

    “คุณไม่เคยสนใจเด็กคนไหน คุณดูแต่เรตติ้งรายการ”

    “เขาเป็นข่าวอยู่ ข่าวใหญ่เรื่องของเขากับพ่อ ผมต้องดู ส่งมาด้วยเดี๋ยวนี้เลย”

    จ๋าไม่กล้าหือ จำใจรับคำ เมืองแมนมองจานลูกชุบยิ้มอย่างมีเลศนัย...ระหว่างนั้นทองทาพาโยทะกาส่งโรงพยาบาล เธอทานยานอนหลับเกินขนาด โยทะกาตื่นขึ้นมารีบบอกว่าตนไม่ได้คิดฆ่าตัวตาย แค่นอนไม่หลับจึงทานยาซ้ำเข้าไป ทองทาถามว่ากินยามานานแค่ไหนแล้ว

    “ก็ กินมาตลอด เวลาที่มีเรื่องก็ต้องกินเยอะหน่อย กินแล้วถึงนอนหลับได้”

    ทองทาว่ายานี้จะทำให้ตายได้ เธอต้องให้หมอเช็ก ร่างกายคืนหนึ่ง หญิงสาวพยักหน้า ทองทาโทร.ไปโวยเมืองแมนที่ไม่รับสายแม่บ้าน เมืองแมนโต้ว่าที่บ้านมีโยทะกาทั้งคนให้เธอจัดการ ทองทาจึงบอกว่าโยทะกา

    อยู่โรงพยาบาล ชีวิตเธอเกือบพังเพราะฝีมือเขาอีกคน เมืองแมนงง

    ทองทากลับมาที่สตูดิโอ หนูมาลีเดินงุ่นง่านรออยู่ ทองทาบอกเรื่องโยทะกา เธอตกใจถามเป็นอะไรมากไหม

    “เขาไม่ได้ตั้งใจกินยาเกินขนาด เขาเครียด ใช้ยามานานแล้ว เพิ่มขนาดยาเองไม่ปรึกษาหมอ ตอนนี้ปลอดภัยแล้ว...ไปเยี่ยมเขากันนะ”

    หนูมาลีปัดให้เขาไปคนเดียว ทองทาขอร้อง เธอบอก “พี่กับเขาสนิทกันมานานแล้ว พี่ไปเถอะ พอดีขนมเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย ไว้วันหลังหนูทำให้ใหม่ วันนี้หนูกลับก่อน”

    ท่าทางหนูมาลีเครียดขึ้นอย่างไม่มีเหตุผล ทองทาเดินตามอธิบายว่าตนสนิทกับโยทะกา ถึงเห็นมาตลอดว่าเธอไม่เคยมีความสุข เพราะรู้สึกผิดเรื่องหนูมาลีนี่เอง หนูมาลีสวน

    “รู้สึกผิดแล้วไงคะ นั่งอยู่เฉยๆ กินยาทำร้ายตัวเอง แค่นั้นหรือคะ”

    “เขาไม่ใช่คนเข้มแข็งนัก เขามีพ่อพี่อยู่ เขาจะไปตามหาหนูมาลีได้ไง พ่อพี่ไม่รู้เรื่องของเขาเลย ผู้จัดการตอนประกวดนางงามตกแต่งประวัติให้เขาใหม่หมด ทุกคนนึกว่าเขาเป็นเด็กกรุงเทพฯ เรียนจบมาอย่างดี เขาจะบอกทุกคน บอกพ่อได้ยังไงว่าเขาเคยมีลูก”

    “งั้นก็ดีแล้ว เป็นคนใหม่แล้ว จะอาลัยอาวรณ์เรื่องมารหัวขนที่เกิดมาอีกทำไม หนูกับพ่อต้องใช้ชีวิตตามปกติ หนูมาลีไม่เคยสนิทกับเขา เพราะฉะนั้นหนูไม่จำเป็นต้องเห็นใจ ไม่จำเป็นต้องไปเยี่ยม ไม่ต้องรับรู้อะไรอีกทั้งนั้น”

    “นี่มันเกินไปแล้วนะหนูมาลี หนูเป็นคนเก่งเป็นคนดีทุกอย่าง ยกเว้นอยู่อย่างเดียว ทำไมถึงไม่พยายามเข้าใจคนอื่นบ้าง คราวของพี่โรสก็ทีหนึ่งแล้ว นี่มาเรื่องแม่อีก ชีวิตมันก็เป็นของมันแบบนี้แหละ จะทิฐิไปทำไมกัน”

    “ผู้หญิงคนนั้นเป็นรักแรกของพี่ เขากับพี่สนิทกันมาก่อนหนูอีก ยังไงพี่ก็ทิ้งเขาไม่ลงถูกไหม แล้วทีนี้เราจะทำยังไงต่อไปดีล่ะคะ ในเมื่อหนูมาลีคบกับพี่ แต่ไม่อยากเห็นหน้าเขา ไม่อยากฟังเรื่องของเขา หนูมาลีว่าความสัมพันธ์ของเรามีปัญหาแล้วล่ะค่ะ” หนูมาลีพาล ทองทาเครียด

    ooooooo

    รุ่งเช้า ทองทามารับโยทะกาที่โรงพยาบาลเพราะโทร.บอกเมืองแมนก็อ้างว่าติดประชุม โยทะกาถามว่าหนูมาลีรู้ไหมว่าตนป่วย ทองทาถอนใจ รู้ว่าคนนี้ต่างหากที่ทำให้เธอทุกข์สุดๆ เล่าว่าหนูมาลีท้าจะเลิกกับตนถ้าตนยังสนิทกับเธอ โยทะกาน้ำตาซึม

    สายวันเดียวกัน ชงโคหอบกระเป๋าขอกลับมาอยู่ที่ร้าน หน้าตาเธออิดโรยหวาดกลัวเพราะซูซี่ป่วยเป็นเอดส์ จึงกลัวว่าตัวเองจะติดโรค สมศรีกับบุญมาถอนใจ สุดท้ายต้องมาตายรัง โรสเห็นใจรู้ว่าชงโคไม่มีญาติที่ไหน บอกทุกคนว่าโรคเอดส์พวกตนรู้จักดี ไม่ต้องกลัวจะติดง่าย

    “โรคเอดส์ไม่ใช่โรคของเพศที่สามสักหน่อย พูดให้ถูก เป็นโรคที่มากับความสำส่อนของทุกเพศนั่นแหละ” บอยแย้ง แต่ก็บ่นเมื่อไหร่คนอย่างวานิชจะรับกรรมบ้าง การะเกดครุ่นคิด

    ทองทาแวะมากลางดึก อยากมาเยี่ยมชงโค หนูมาลีบ่นว่าชงโคไม่ยอมกินข้าว ไม่คุยกับใคร ทองทาเปรยออกมาว่า โยทะกาออกจากโรงพยาบาลแล้วไม่ยอมไปทำงาน หนูมาลีประชดก็ดีแล้วให้ทองทาพาเที่ยวจะได้สบายใจขึ้น ทองทาจึงบอกว่าไปกันสามคนเลย หนูมาลีปฏิเสธ

    ทองทาดึงหนูมาลีมากอด เธอร้องให้ปล่อยเดี๋ยวพ่อมาเห็น ทองทาขอร้อง “สัญญาได้ไหม อนาคตต่อไปข้างหน้า อย่าเดินหนีพี่ อย่าบอกเลิกกันแบบคราวที่แล้วอีก พี่เจ็บ”

    หนูมาลีอ้างไม่อยากทะเลาะด้วย ทองทาว่าไม่ถูก ทะเลาะกันต้องคุยกันให้จบ ไม่อย่างนั้นจะรักษาชีวิตคู่ไว้ไม่ได้ เขาขอให้เธอสัญญาจะต้องเคลียร์กันให้จบทุกครั้ง หนูมาลีจึงขอให้เขาสัญญาบ้างว่าจะไม่พูดเรื่องโยทะกาอีก ไม่กดดันอะไรตน ทองทาถอนใจทำไมถึงดื้อแบบนี้ หนูมาลีว่าถ้าเขาสัญญาตนก็สัญญา ทองทาจับแก้มหนูมาลี สงสัยตัวเองต้องแพ้เธอตลอดชีวิต

    มีนักข่าวมาสัมภาษณ์โรสเรื่องรูปแบบใหม่ของร้าน แคที่แอบชะเง้อข้างหลังเพื่อให้มีภาพตัวเองติดไปด้วย แต่นักข่าวกลับตะโกนว่าให้ป้าข้างหลังออกไป...พอเสร็จจากการสัมภาษณ์ โรสเกิดอาการปวดท้องแต่ฝืนไม่ให้ใครรู้ บอยสังเกตเห็นถามทานยาแล้วทำไมไม่หาย โรสปัดว่าตนเป็นๆหายๆมานานแล้ว ให้มาดูบัญชีร้านดีกว่าตอนนี้เรามีเงินใช้หนี้ บอยดีใจสวมกอด โรสพลั้งปากแบบนี้ตนตายตาหลับแล้ว บอยมองหน้า โรสเฉไฉเดินไปรับลูกค้า บอยยิ่งสงสัยมากขึ้น

    การะเกดดูแลชงโคอย่างดี แต่เธอเอาแต่นั่งเหม่อไม่ทานอะไร การะเกดจึงชวนให้ไปตรวจจะได้รู้ชัดว่าไม่ได้เป็นโรคเดียวกับซูซี่ ชงโคกลัว การะเกดตัดสินใจให้ชงโคทำสัญญาความกล้า ถ้าตนทำในสิ่งที่กลัวมากที่สุดหนึ่งอย่าง เธอต้องทำในสิ่งที่เธอกลัวที่สุดคือไปตรวจ ชงโคทึ่งไม่คิดว่าเพื่อนจะกล้า

    การะเกดรวบรวมความกล้า ให้อธิพาไปเป็นพยานเอาผิดวานิช เธอเตรียมใจรับความกดดันต่างๆ พอประจันหน้ากับวานิชก็โดนชี้หน้าดูถูกเหยียดหยามต่างๆนานา

    “ฉันไม่กลัวแกอีกแล้ว ฉันจะไม่ตายทั้งเป็นเพราะกลัวแกอีก” การะเกดตั้งสติตอบโต้

    “ผู้หญิงอย่างแกเห็นแก่เงินทุกคน พวกไม่รู้จักพอ คนอย่างพวกแกทำงานเป็นที่ไหน วันๆเอาแต่แต่งตัวสวยขอเงินจากผู้ชาย เอาสิถ้าแกจะเอาเรื่องฉัน บอกมาเลยว่าจะเอาเท่าไหร่ ฉันจะเซ็นเช็คให้แกเดี๋ยวนี้เลย”

    “ผู้หญิงส่วนใหญ่ไม่ได้เป็นอย่างที่แกพูด เขาฝันจะเป็นเมียคนที่เขารัก เป็นแม่ที่ลูกภูมิใจ ฉันจะต้องเป็นแบบนั้นให้ได้ แกไม่มีสิทธิ์ทำลายความฝันของใครอีก... ถุย” การะเกดถ่มน้ำลายใส่

    วานิชโกรธเงื้อมือจะทำร้าย อธิเข้าขวางให้ลูกน้องเอาตัวไป วานิชขู่อาฆาตการะเกด...เมื่อเสร็จจากการสอบปากคำ อธิมาส่งหญิงสาวที่ร้าน ชมที่เธอทำแบบนั้นกับวานิชได้ การะเกดรู้สึกสบายใจขึ้น อธิดีใจที่เธอเป็นคนใหม่แล้วจริงๆ เขายืนยันจะคุ้มครองเธอไม่ต้องกลัว

    “เกดทำทั้งหมดนี่ได้เพราะมีพี่อยู่ เกดรู้ว่าพี่จะปกป้องเกดได้”

    อธิดีใจกุมมือการะเกดแล้วชะงักปล่อย “เอ้อ ขอโทษ พี่ลืมไปว่าเกดไม่ชอบ เราไม่ได้เป็นอะไรกันนี่เนอะ เอ้อ เอาเถอะพี่ต้องไปละ ไปทำงานต่อ” อธิเก้อเขิน ทำอะไรไม่ถูก การะเกดพร้อมเปิดใจแต่ไม่กล้าบอกเขา

    เมื่อการะเกดกล้าทำแล้วถึงคราวชงโคบ้าง โรสกับหนูมาลีพาชงโคมาตรวจเลือด โรสปลอบชงโคว่า ความตายไม่น่ากลัว ถ้าเราใช้ชีวิตอย่างดีแล้ว ชงโคส่ายหน้าว่าตนไม่มีชีวิตที่ดี

    “แกมีเพื่อนมีพี่ แล้วที่แกไปเต้นนั่น อยากได้เงินแต่งตัวสวย แกก็ทำมาหมดแล้วนี่...”

    ชงโควีนขึ้นมา “ให้พี่ตายบ้างเอาไหม พี่อยากตายนักหรือไง เอ้อ! หนูขอโทษ”

    โรสสวนทันควันว่าตนพร้อมแล้ว หนูมาลีหันมองอย่างสงสัย โรสตัดบทจะไปรอหน้าห้อง กำชับไม่ให้ชงโคหนีการตรวจ หนูมาลีให้กำลังใจ “ชงโค ฉันอ่านมาหมดแล้ว มีคนที่เป็นโรคแล้วใช้ชีวิตปกติ อายุยืนยาวไปได้เป็นสิบปีก็มีนะ ถ้ารู้ก่อนก็ดูแลตัวเองได้ไง” ชงโคหวั่นๆ

    ooooooo

    เสร็จจากโรงพยาบาล โรส หนูมาลีและชงโคเดินหน้าเศร้ากลับมาร้าน บอย สมศรี บุญมาและการะเกดช่วยกันปลอบให้กำลังใจ มีอะไรค่อยๆแก้กันไป สมศรีถึงกับโผกอดชงโค

    จู่ๆชงโคก็ตะโกนขึ้น “หนูไม่เป็น หนูได้โอกาสอีกครั้ง หนูไม่เป็น”

    ทุกคนร้องเย้ด้วยความยินดี บุญมาโวยทั้งสามคนที่มาแกล้งกัน ชงโคบอกว่าหมอนัดตรวจซ้ำอีก 3 เดือนเพื่อให้แน่ชัด สมศรีจึงหยิบหนังสือพิมพ์มาอ่านข่าวที่น่าดีใจอีกเรื่อง

    “สอบพยานเพิ่มอีกหลายปาก วานิชดิ้นไม่หลุด ปิดกิจการเลดี้ชาร์ล็อตถาวร”

    ทุกคนเฮดีใจ ชงโคบอกโรสว่า ตนกับการะเกดจะเริ่มต้นชีวิตใหม่เหมือนร้านนี้ ทุกอย่างต้องไปได้ดีเหมือนร้านของเรา โรสสวมกอดการะเกดกับชงโคด้วยแววตาเศร้าหมอง รู้แก่ใจดี

    ในขณะที่โยทะกาเศร้าสลดใจไม่มีแก่ใจไปทำงาน เพราะเบลทำรายการปั่นป่วน ปล่อยข่าวทำลายคู่แข่งขัน แต่เมืองแมนกลับยินดีเพราะทำให้มีข่าวสถานีและรายการทุกวัน โยทะกายิ่งผิดหวัง ประกาศขอลาออก เมืองแมนโกรธชี้หน้าขู่ว่าถ้าเธอออกมีเรื่องแน่ หญิงสาวเครียดจัด

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"
    19 ก.ย. 2563

    14:05 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันเสาร์ที่ 19 กันยายน 2563 เวลา 20:15 น.