ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    มาลีเริงระบำ

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    อัลบั้ม: สน ยุกต์ ประกบ แพทริเซีย กู๊ด ละครสนุกใน "มาลีเริงระบำ"

    แคที่ทำหน้าที่พิธีกรกล่าวต้อนรับแขกในร้าน ประกาศรูปแบบร้านที่เปลี่ยนไป และเชิญนักร้องวีไอพีของร้าน คือสมศรี บุญมาและการะเกดขึ้นร้องเพลง...บอยต้อนรับแขกที่ชอบร้านแบบนี้ ชมว่าดีกว่ามีผู้หญิงนั่งดริ๊งก์ เพราะเมียยอมให้มาเที่ยวได้ พลันมีนักข่าวแฝงตัวเข้ามา

    ทองทารู้สึกคุ้นหน้ากำลังคิดว่าเป็นใคร ก็พอดีกลุ่มสมาคมกตเวที ถือป้ายต่อต้านเข้ามาในร้าน นักข่าวตามเข้ามาบันทึกภาพ นักข่าวที่แฝงตัวเข้ามาก่อนรีบไปรวมกลุ่ม ทองทากับโยทะกาซีเรียสทันที กลุ่มต่อต้านหนูมาลีกล่าวหาว่าเธอคงเอาแต่อยากดังจนไม่ให้ความเคารพพ่อแม่ เด็กแบบนี้เป็นตัวอย่างไม่ดี

    “นี่มันอะไรกันนักหนา มีเบื้องหลังอะไรรึเปล่า” โยทะกาไม่พอใจ

    ทองทาจะออกไปไล่ บอยห้าม วันนี้ปล่อยพวกเขาเข้ามาทำข่าวให้รู้แจ้งเห็นจริง ทองทายังไม่เข้าใจ...สมศรีร้องเพลงจบ ประกาศบนเวที “คอนเซปต์ของร้านเราไม่ว่าท่านจะเป็นเด็กเป็นคนแก่ ท่านจะเป็นหุ่นไม้กระดานหน้าบ้านๆเหมือนปลาชนเขื่อน ที่นี่คืนนี้คุณคือซุปเปอร์สตาร์”

    การะเกดขึ้นมาร้องเพลง พอร้องจบก็กล่าวย้ำ “ไม่ต้องสมัครไม่ต้องแข่งขัน มาที่นี่คืนนี้คุณจะเป็นซุปเปอร์สตาร์”

    แคที่ปรบมือให้การะเกดแล้วกล่าว “และ ณ จุดนี้ ขอเชิญพบกับไฮไลต์ของรายการ ผู้เข้ารอบเดอะซุปเปอร์ สตาร์ซีซั่นสอง หนูมาลีเริงร่า ค่า...”

    โรสตกใจหันมอง โยทะกากับทองทาเข้ามายืนข้างๆ หนูมาลีก้าวขึ้นเวทีจับไมค์กล่าว “ท่านผู้ชมที่รักบทเพลง บทเพลงไม่ได้มีไว้เพื่อให้คนร้องมีความสุขเท่านั้น บทเพลง ยังมีหน้าที่อีกอย่างหนึ่งที่สำคัญ หน้าที่...บอกรัก” หนูมาลีร้องเพลงที่บอกถึงความรักของพ่อที่มีต่อตน

    กลุ่มกตเวทีและนักข่าวนิ่งฟัง หนูมาลีเริ่มร้องเพลงที่โรสแต่ง โรสตะลึง ทองทาอุทาน เพลงที่หนูมาลีเอาไปให้ตนปรับให้นี่ ไม่ทันไร ปู่เชื้อกับย่าหงส์เดินเข้ามา โรส ยิ่งตกใจพ่อกับแม่มาได้อย่างไร ย่าหงส์ตอบว่ามาเซอร์ไพรส์หลาน แต่พูดไม่ค่อยถูก เชื้อหันมาเห็นหน้าโยทะกา

    “เอ๊ะ! หนูคนนี้...”

    โรสสบตาแม่ขอให้ช่วยปกปิด ย่าหงส์เข้าใจรีบบอกปู่เชื้อว่า นั่นนางงามออกทีวีบ่อยๆจะไม่คุ้นหน้าได้อย่างไร ปู่เชื้อพยักหน้า โยทะกาก้มหน้าละอายใจ...หนูมาลีร้องเพลงจบกล่าว

    “ร้านของเราผ่านร้อนผ่านหนาวมามากมาย เคยเป็นแค่ร้านคาราโอเกะ เคยเป็นสถานที่ผ่อนคลายของผู้ชายอารมณ์เปลี่ยว ถึงกระนั้นร้านนี้ก็ยังไม่มีอนาคต จะถูกเจ้าหนี้ยึดวันไหนก็ยังไม่รู้ แต่สำหรับหนู ร้านนี้คือชีวิตของพ่อหนู พ่อที่หนูเรียกว่าพี่...พี่โรสใช้ร้านนี้หาเงินส่งหนูเรียน เกือบเดือนมานี้พี่เขาตัดสินใจชุบชีวิตร้านขึ้นมาใหม่เพื่อให้ร้านนี้เป็นที่ร้องเพลง ที่คุณๆจะบอกรักคนอื่นด้วยเสียงเพลง หนูก็เลยขอใช้โอกาสนี้บอกรักพ่อ...พ่อที่หนูจะไม่เรียกว่าพี่อีกแล้ว”

    นักข่าวบันทึกภาพไว้ทั้งหมด กลุ่มกตเวทีตอนแรกทำหน้าสะใจแต่พอฟังหนูมาลีพูดก็เหวอไปตามๆกัน ยิ่งหนูมาลีเน้นย้ำ “นาทีนี้หนูไม่มีความสงสัย ไม่มีความอายใดๆ อีกแล้วกับคำว่าลูกตุ๊ด เพราะพ่อคนนี้ เขาเป็นทั้งแม่และเป็นทั้งพ่อ ที่หนูภาคภูมิใจ”

    โรสน้ำตาปริ่มด้วยความตื้นตัน นึกถึงที่ผ่านมาตอนหนูมาลีรับสภาพของตนไม่ได้ มีปากเสียงกันหลายครั้ง จนไม่ให้เรียกว่าพ่อ...ทุกคนซาบซึ้ง รวมทั้งปู่เชื้อ ถึงกับตะโกนขึ้นมาว่า

    “เฮ้ย...ข้าเป็นพ่อมัน ข้าก็ไม่อายโว้ย ข้ามาหาเอ็งเพราะเรื่องนี้...ไอ้ลูกชาย”

    โรสปล่อยโฮโผกอดพ่อกับแม่ หนูมาลีสรุป เพลงที่ตนร้องขอมอบให้พ่อและคนที่เป็นพ่อแม่ทุกคน โยทะกาสะท้านใจน้ำตาซึม แขกในร้านปรบมือเกรียว....มีเพียงแคที่ที่ร้องไห้สะอึกสะอื้น จนบุญมาแปลกใจถามเป็นอะไร แคที่บอกว่าคิดถึงแม่ อยากร้องเพลงให้แม่บ้าง ทุกคนขำ

    ปู่เชื้อบ่นว่านั่งรถไฟมาอ้วกไปสามรอบ อธิขำเพราะเหมือนหนูมาลี ย่าหงส์แทรก “จู่ๆไอ้แก่มันก็นึกได้ขึ้นมาเรื่องแก มันว่าเดี๋ยวมันตายก่อนจะได้พูด เอ้ามาถึงแล้วพูดเลย”

    โรสรีบถาม เชื้อทำหน้าจะพูดแล้วโพล่งออกมาว่า จำไม่ได้...ทุกคนร้องโฮ้ย ปู่เชื้อก็นึกได้ขึ้นมา “นึกออกแล้ว ไอ้เรือง แกเสียใจใช่ไหมที่ลูกเรียกแกว่าพี่...ไอ้คนเป็นลูกนะ ชีวิตหนึ่งมันทำพ่อแม่โกรธได้เป็นพันๆครั้ง แต่ไอ้พันๆครั้งน่ะเดี๋ยวเดียวก็หายหมด ไม่รู้ทำไม”

    โรสพยักหน้าน้ำตาไหลพราก หนูมาลีโผกอด “พ่อจ๋า พ่อจ๋า พ่อจ๋า อืม...รู้สึกดีจัง”

    ย่าหงส์กับปู่เชื้อเข้าร่วมกอด โยทะการู้ว่าตนพลาดที่จะได้อยู่ตรงนั้น กลั้นน้ำตาไม่อยู่รีบเลี่ยงออกไป การะเกดมองตามงงๆ เสียงโรสโวยทุกคนที่รวมหัวกันเซอร์ไพรส์... ทองทาเดินเข้ามา อธิถามหายไปไหนมา ทองทาบอกว่าไปฟังพวกนักข่าวคุยกัน อธิอยากรู้ว่าอย่างไรบ้าง

    “วันเสาร์นี้ฉันจะให้หนูมาลีร้องเพลงนี้ ฉันสังหรณ์ว่าหนูมาลีจะเข้ารอบ” ทองทามั่นใจ

    ooooooo

    วันต่อมา เบลหงุดหงิดที่ข่าวหนูมาลีกลับเป็นผลดีทำให้คะแนนพุ่งขึ้น บุณฑริกเข้ามาบอกว่าพวกเพื่อนฝากขอโทษไม่คิดว่าจะมีฉากดราม่าบนเวที พ่อลูกกอดกันซาบซึ้ง

    ข่าวนี้ทำให้ร้านของโรสดังไปทั่ว มีคนมาที่ร้านมากมาย บอยพยายามบอกว่าร้านยังไม่เปิด พวกเขาถามร้องเพลงที่นี่มีชุดให้ใส่ใช่ไหม บอยพยักหน้า “ใช่ครับ มีชุดให้ใส่ มีแดนเซอร์เต้นให้ มีแสงสีสวยสุดๆ เราพร้อมออกแบบให้พี่เป็นซุปตาร์หนึ่งคืนครับ”

    พวกเขาพอใจกันมาก จองคิวร้านกันใหญ่...ทุกคนในร้านมีความสุข ลูกค้าจองคิวไม่ขาดสักวัน บุญมากับสมศรีทำอาหารอย่างสนุกสนาน หนูมาลีกับการะเกดช่วยกันเสิร์ฟ ลูกค้าบางคนจำหนูมาลีได้ ถามถึงการประกวดครั้งต่อไปและจะกดโหวตให้แก่เธอ

    แม้โรสจะหัวปั่นก็อดยีหัวลูกไม่ได้ “เพราะข่าวเรื่องแกแท้ๆนังหนูมาลี ลงหนังสือพิมพ์ฟรีๆทุกฉบับ อีแมวกวัก อีกุมารทอง อีนางกวักของฉัน...ฉันรักแก”

    หนูมาลีจับมือโรสชวนออกไปยืนกอดกลางสี่แยกอีกสักครั้ง เผื่อได้ขยายร้าน โรสโวย แค่นี้ทำให้ทันก่อนเถอะ หนูมาลีหัวเราะร่าทำท่าสาวแตกพร้อมกับโรส แล้วตีมือไฮไฟว์กันตะโกนรวยๆๆ คนในร้านตกใจหันมองสองพ่อลูกขำๆ

    ด้านทองทากำลังจะออกไปสถานี เห็นต้นกุหลาบของหนูมาลีออกดอกสะพรั่งก็ดีใจเพราะใกล้วันประกวดของหนูมาลี ดอกกุหลาบกำลังจะบานอีกหลายดอก แสดงถึงความโชคดีของเธอ สีหน้าทองทาปลาบปลื้มดีใจ

    บ่ายวันเดียวกัน อธิมาหาการะเกดที่ร้าน บอกว่ามีสาวแจ้งความว่าโดนวานิชข่มขืนแต่กลับโดนวานิชฟ้องกลับ ตนอยากให้การะเกดช่วยไปเป็นพยานว่าเคยโดนวานิชข่มขืนเช่นกัน ตนมีภาพถ่ายวันเกิดเหตุ และรูปที่เธอถ่ายให้หนังสือของวานิช...การะเกดแทบช็อก น้ำตาไหลเดินหนี อธิเดินตามเกลี้ยกล่อมว่าวานิชย่ามใจขึ้นเรื่อยๆเพราะไม่มีใครกล้าฟ้อง เราต้องช่วยผู้หญิงคนอื่นๆที่จะตกเป็นเหยื่อ ช่วยกันทำให้หลาบจำ อธิถาม การะเกดโกรธตนหรือ

    “พี่อธิใจร้ายมาก เกดกำลังจะขอบคุณพี่ที่ช่วยเกดให้พ้นจากขุมนรก แต่ตอนนี้พี่จะมาผลักเกดให้ลงไปที่ขุมนรกนั่นอีก”

    “พี่เป็นตำรวจ ถ้ามีช่องทางไหนเอาคนผิดมาลงโทษเพื่อให้สังคมปลอดภัย พี่จะทำทันที”

    “แล้วเกดต้องคิดถึงภาพวันนั้นอีกกี่ครั้ง ไหนจะตอบคำถามตำรวจ ไหนจะสายตานักข่าวทุกคนที่มองมา เกดต้องเผชิญเรื่องนี้ไปอีกกี่ปี เกดเพิ่งทำใจได้ เกดเพิ่งลืมมันได้แล้วจู่ๆ...ฮือ...”

    การะเกดร้องไห้โฮ อธิอึ้งพูดไม่ออก...ในคืนนั้น ไม่เพียงการะเกดที่นอนไม่หลับ โรสก็กระสับกระส่ายอาการปวดท้องกำเริบ บอยขอให้ไปหาหมอก็ไม่ยอมไป กินยาแก้ปวดมากขึ้น

    รุ่งเช้า ทุกคนทานอาหารเช้าอยู่ บอยเอาสมุดคิวงานมาอวดว่ามีคิวจองข้ามเดือน ทุกคนดีใจที่โรสจะได้ปลดหนี้เสียที หนูมาลีต้องรีบไปสถานีเพราะวันนี้เป็นวันประกวดอยากให้โรสไปด้วย แต่โรสอ้างว่าเป็นห่วงร้าน ให้บอยไปส่งหนูมาลี ตนจะไปตลาดให้เอง บอยรู้สึกแปลกๆ

    ในห้องแต่งตัว เบลกับพวกมาถึง ทิมมี่กับโกมินทร์บุกเข้ามาต่อว่าที่เล่นข่าวพวกเขา เบลยิ้มเยาะเพราะมันเป็นเรื่องจริง ทั้งสองโกรธขู่จะแฉเรื่องเธอบ้าง เบลท้าเพราะตนจ่ายเงินปิดปากนักข่าวไว้หมดแล้ว แถมเยาะให้ทั้งสองเตรียมอำลาเวทีได้เลย

    ooooooo

    ทองทาตัดดอกกุหลาบมาฝากหนูมาลี อวยพรให้ทำให้ดีที่สุดเพื่อตนและโรส ทองทาจูบดอกไม้ก่อนจะยื่นให้ หนูมาลียิ้มอายๆรับดอกไม้นั้นมาเป็นกำลังใจ...

    ในขณะเดียวกัน โรสมาโรงพยาบาล หมอขอตรวจให้ละเอียดเพราะเท่าที่เช็กประวัติ โรสเป็นมะเร็งทางเดินอาหารมาก่อนแต่ไม่ยอมรักษา...โรสนึกถึงอดีตเมื่อสามปีก่อนหมอถามทำไมไม่รักษาโดยเคมีบำบัด โรสรู้ว่าค่าใช้จ่ายสูง จึงหยิบรูปถ่ายหนูมาลีออกมาให้หมอดู

    “ลูกสาวผมครับ เขาเรียนเก่งมาก อีกแค่สามปีก็จะเรียนจบ ม.6 ครูบอกว่าเขาจะได้ทุน เขาจะดูแลตัวเองได้ ผมยังมีร้านมีลูกน้อง เด็กบ้านนอกทั้งนั้น ผมเอาเงินที่มีมารักษาไม่ได้หรอก”

    “แล้วจะมีประโยชน์อะไร ถ้าคุณมีอายุอยู่ได้อีกแค่ สองสามปี รักษาเสียยังมีโอกาส”

    โรสถามโอกาสแค่ครึ่งเดียวใช่ไหม หมอพยักหน้าน้อยๆ โรสจึงบอกว่าตนขอเวลาสามปีนั้นดีกว่า....กลับมาปัจจุบัน โรสหัวเราะบอกหมอว่านี่สามปีพอดีที่หมอกำหนด หมอย้อนถามว่าคงทรมานมาก อยู่ได้อย่างไร จากนี้ไปความเจ็บปวดจะทวีขึ้นหลายเท่า โรสพยักหน้ายอมรับ

    จากนั้นโรสเดินเศร้าๆมาตามทางโรงพยาบาล รู้สึกหน้ามืดเซๆ มีคนช่วยประคองให้นั่ง พอดีทีวีตรงนั้นเปิดรายการเดอะซุปเปอร์สตาร์ หนูมาลีเดินขึ้นเวที โรสน้ำตาปริ่ม เสียงคนในโรงพยาบาลชี้ว่าคนนี้ไงที่เป็นข่าวแล้วช่วยกันกดโหวตให้ โรสยิ่งปลาบปลื้ม

    บอยขับรถกลับมาถึงหน้าร้าน มีมอเตอร์ไซค์มาส่งของจากตลาดบอกว่า โรสสั่งให้มาส่งแล้วยื่นบิลให้ บอยยิ่งแปลกใจแล้วโรสไปไหนทั้งวัน

    บนเวที โกมินทร์กับทิมมี่ร้องเพลงจบ ตามด้วยเบล โยทะกาทึ่งที่เบลร้องเพลงได้ดีขึ้นเรื่อยๆ คนสุดท้ายคือภูมิ คนนี้ร้องดีไม่มีใครเทียม...ในห้องแต่งตัว เบลเยาะภูมิใช้เงินทุ่มซื้อคะแนนโหวต ภูมิย้อนเธอมีเงินคนเดียวหรือ เบลเคียดแค้น

    “ครองอันดับหนึ่งตั้งแต่ต้นจนถึงรอบสุดท้าย รู้สึกดีมากสินะ”

    “ก็ดี ถ้าไม่ดีคุณคงไม่อยากได้ขนาดนั้น”

    “คราวหน้ารอบสุดท้าย ถ้าเกิดต้องชิมรสชาติเป็นที่สอง คงเฮิร์ตน่าดู”

    ภูมิเสียงกร้าว “ไม่มีทาง! ผมไม่ยอมแพ้คุณหรอก”

    เบลปรี๊ดไม่ทันโวย ยาหยีเรียกให้มาดูคะแนนในทีวี คะแนนหนูมาลีพุ่งแซงหน้าทิมมี่และโกมินทร์ หนูมาลีมองทั้งสองคนอย่างเสียใจด้วย รู้สึกไม่อยากชนะเหมือนตอนเพิ่งเข้าประกวด...ผลออกมาคนที่คะแนนน้อยสุดต้องออกคือโกมินทร์ ทองทาออกอาการดีใจจนเบลเคือง

    “ต้องขอบใจเธอนะเบล ส่งคนไปทำข่าวที่ร้านหนูมาลีร้องเพลงให้พ่อจนดังไปทั้งประเทศ ข่าวนั้นทำให้คะแนนหนูมาลีตีตื้นขึ้นมาจนได้...ไม่แค่นั้นนะ ตอนนี้ที่ร้านคนแน่นไปถึงเดือนหน้า เธอทำให้พ่อของหนูมาลีเขาปลดหนี้ได้แล้วล่ะ ไม่มีใครดีกับหนูมาลีเท่ากับเธอแล้ว”

    เบลโกรธจัดที่ทองทาทำหน้ายียวนใส่...ขณะเดียวกัน โรสแอบมาหาโยทะกา เธอแปลกใจที่เห็นหน้าเขาซีดโรสชวนโยทะกาไปหาหนูมาลีด้วยกัน เขาคิดจะเปิดเผยความจริง

    หนูมาลียืนรอโรสอยู่บนดาดฟ้า ต้องแปลกใจที่โรสเดินมาพร้อมโยทะกา...โรสเปรยขึ้น

    “กรุงเทพฯราตรีมันไม่หลับเลยเนอะรำเพย ตอนเธอมากรุงเทพฯครั้งแรก เห็นมันครั้งแรก เธอรู้สึกยังไงหรือ”

    หนูมาลีงงที่พ่อเรียกโยทะกาว่ารำเพย เธอตอบโรสว่า “เห็นกรุงเทพฯครั้งแรกมันไม่ชัดเจนหรอกลงรถทัวร์มา ตาฉันยังมีน้ำตาอยู่เลย ฉันหนีทุกอย่างมา ฉันมาที่นี่อย่างคนแพ้ หัวใจสลาย”

    “หัวใจสลายที่ต้องทิ้งลูกมา...” โรสแทรก โยทะกาพยักหน้า หนูมาลีชักเอะใจ

    “ฉันอ่อนแอมาก แม่บอกแต่ว่ายกให้เขาไปเสีย เด็กจะมีชีวิตที่ดีกว่าเรา จากนั้นฉันก็กลืนหายไปกับแสงสีในเมืองใหญ่เมืองนี้ ฉันพยายามบอกตัวเองให้ลืมทุกอย่าง แต่เชื่อไหมไม่มีคืนไหนเลยที่หลับอย่างมีความสุขความรู้สึกผิดต่อเด็กคนนั้นไม่เคยหายไปไหน”

    หนูมาลีแทรก “พ่อกับคุณโย...”

    “พ่อกับคุณโยเป็นเพื่อนสมัยเรียน ที่จริงพ่อไม่รู้จักคนที่ชื่อโยคนนี้เลย พ่อรู้จักแต่รำเพย เด็กสวยที่สุดในโรงเรียน ที่วันๆเอาแต่นั่งเศร้าไม่ยอมพูดกับใคร”

    โยทะกาเสริมว่าเรืองยศเป็นเพื่อนคนเดียวที่สนใจเด็กเหม่อลอยไม่มีใครคบอย่างตน เขาแบ่งข้าวให้ตนกินทุกวัน โรสเล่าต่อว่า รำเพยมีพ่อที่ไม่ทำงาน ติดเหล้าทำร้ายลูกเมีย เราสองคนสนิทกันจนกลายเป็นรักแรก...หนูมาลีเสียงเข้มให้หยุดเล่าไม่ต้องการฟัง โรสสั่งให้ฟัง ถึงเวลาที่ต้องรู้ว่าแม่คือใคร หนูมาลีโวย

    “หนูไม่ฟัง พ่อนั่นแหละต้องหยุด ถามหนูบ้างสิ เมืองนี้ให้อะไรกับหนู ทันทีที่มาถึง หนูเจอพ่อเป็นเกย์ หนูใช้เวลาเท่าไหร่กว่าจะเรียนรู้ว่าชีวิตจริงๆมันยากเย็นแค่ไหน แล้วนี่พอหนูดีขึ้น พ่อเอาอะไรมาให้หนูอีก ทำไม ทำไมชีวิตหนูถึงไม่ง่ายเหมือนคนอื่นๆเขา...ทำไม”

    โยทะกาน้ำตาไหลพรากเข้าจับมือ หนูมาลีสะบัดออกมองอย่างเกลียดชัง ขับไล่อย่ามายุ่งกับตนแล้ววิ่งหนี โยทะการ้องไห้โฮที่ลูกเกลียด โรสไม่ยอม ลูกจะเกลียดแม่ไม่ได้เขาวิ่งตามหนูมาลี โยทะกาตามโรส...หนูมาลีวิ่งลงจากดาดฟ้ามาหาทองทาให้พากลับบ้าน ทองทางงเกิดอะไรขึ้น ไม่ทันไร โรสตะโกนให้ทองทาปล่อยหนูมาลี เธอต้องเจอกับแม่ ทองทาแทบช็อกไปด้วย
    โรสพูดใส่หน้าหนูมาลี “เขาเก็บเธอไว้ตั้งเก้าเดือน ผู้หญิงที่มีเวลาตั้งเก้าเดือนที่จะทำแท้งแต่เขาไม่ทำ ผู้หญิงคนนั้นถึงยังไงก็เป็นแม่ของเธอ ยังไงเธอก็หนีไม่พ้น”

    ทองทาสบตาโยทะกา เธอยอมรับว่าหนูมาลีเป็นลูก หนูมาลีตะโกนลั่นไม่ยอมรับ แม่ที่ทิ้งตนป่วยอยู่กับปู่ย่า ทั้งบ้านมีเงิน 20 บาท ปู่นั่งเช็ดตัวให้ทั้งคืน พ่อวิ่งหาเงินหัวปั่น แต่คนเป็นแม่กลับอยู่บ้านหรูหรากับเศรษฐี กินข้าวมื้อเป็นพันเป็นหมื่น ตนจะเรียกคนคนนี้ว่าแม่ได้หรือ...

    โยทะการ้องไห้โฮขอโทษ โรสให้หนูมาลีฟังว่าทุกคนทำผิดพลาดกันได้ เราต้องรู้จักให้อภัย

    “พ่อเองก็เหอะ พ่อมีปู่กับย่า พ่อไม่เข้าใจหรอก ความรู้สึกถูกทอดทิ้งมันเป็นยังไง ถ้าผู้หญิงคนนี้ตาย พิการ เป็นบ้า เป็นคนจรจัด หนูจะเข้าไปหาเขา ไปกอดเขาและเรียกเขาว่าแม่ทันที แต่ตอนนี้พ่อดูเขา เขาเป็นใคร เขามีชีวิตดีกว่าเราสองคนร้อยเท่าพันเท่า พ่อดู...”

    ทองทาปราม หนูมาลีแว้ดใส่ไม่ฟังอะไรทั้งนั้น อย่าพูดเรื่องแม่กับตนอีก ตนจะไม่ร้องไห้อีกแล้ว จะถือว่าคืนนี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น...หนูมาลีทำท่าเย็นชาเดินออกไป โรสอ่อนใจบอกทองทาช่วยไปส่งหนูมาลี ก่อนจะหันมาปลอบใจโยทะกา

    คืนนั้นโยทะกากลับบ้านด้วยความรู้สึกปวดหัวมาก ทุกคืนเธอต้องกินยานอนหลับ คืนนี้เธอต้องกินมากขึ้นเพื่อให้หลับลง...ด้านทองทาอยากจะแนะนำหนูมาลีแต่เธอไม่ยอมฟังอะไรเลย โรสนั่งเครียด บอยเข้ามาปลอบถามทำไมจู่ๆถึงลุกขึ้นมาพูดความจริง โรสอ้างว่าโยทะกาน่าสงสาร อยากให้เธอมีโอกาสทำหน้าที่แม่ บอยไม่ค่อยอยากเชื่อ คิดว่าต้องมีอะไรมากกว่านี้ บอยน้อยใจที่โรสมีเรื่องปกปิด โรสกอดบอยขอเวลาตนอีกสักพัก ตนจะบอกทุกอย่างกับเขา

    เช้าวันใหม่ หนูมาลีทำเหมือนไม่มีอะไร ไม่สนใจว่าโรสจะพูดจะถาม...พอดีชงโคแวะมาเยี่ยม ชวนหนูมาลีกับการะเกดไปทานข้าวข้างนอก ทั้งสองทึ่งที่ชงโคสั่งอาหารแพงๆให้ทาน คิดว่าเธอมีอัลบั้มใหม่ ชงโคส่ายหน้าบอกว่ามีเพลงเดียวที่ร้องมาตลอด แล้วหันมายินดีกับการเข้ารอบของหนูมาลี พลันมีข่าววานิชออกทีวี ชงโคเปรยคงรอดเหมือนเดิม การะเกดเครียด...

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"
    19 ก.ย. 2563

    14:05 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันเสาร์ที่ 19 กันยายน 2563 เวลา 20:12 น.