ข่าว

วิดีโอ



มาลีเริงระบำ

อ่านเรื่องย่อ

แนว: ดราม่า แฟนตาซี

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์

กำกับการแสดงโดย: สำรวย รักชาติ

ผลิตโดย: บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด.... อ่านต่อได้ที่ :

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: ยุกต์ ส่งไพศาล,แพทริเซีย กู๊ด

อัลบั้ม: สน ยุกต์ ประกบ แพทริเซีย กู๊ด ละครสนุกใน "มาลีเริงระบำ"

จากกำลังใจที่โรสมีให้และสัญญาจะเข้าทำเคมีบำบัด จะดูแลตัวเองอย่างดี หนูมาลีต้องไม่หยุดใช้ชีวิตด้วย ไม่มีพ่อคนไหนอยากเห็นลูกนั่งร้องไห้เพราะตนเป็นต้นเหตุ เธอจึงมุ่งมั่น

ในวันประกวด เบลยังไม่หยุดคิดร้าย วางแผนส่งข้อความในนามหนูมาลีนัดเมืองแมนไปพบก่อนขึ้นเวที ทำให้เมืองแมนเข้าใจว่าหนูมาลีต้องการแลกบางอย่างเพื่อเป็นผู้ชนะ...นีน่ากับยาหยีมารับเบลที่บ้าน พอเดินเข้ามาก็ชนกับชายร่างยักษ์ที่ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนจึงไม่กล้าโวย

วันนี้ทองทาติดงานมารับหนูมาลีไม่ได้แต่จะตามไป เธอจึงต้องนั่งแท็กซี่ไปเองเพราะอยากให้บอยอยู่ดูแลโรส...ปรากฏว่า รถแท็กซี่ที่หนูมาลีนั่งไป คนขับคือชายร่างยักษ์ที่เบลจ้างมา เขาขับรถถึงที่เปลี่ยวก็จัดการโปะยาสลบหนูมาลี แล้วเอาตัวไปส่งที่คอนโดเมืองแมน...ในขณะที่เมืองแมนเพิ่งมาถึงที่ทำงาน ได้รับข้อความว่าหนูมาลีจะไปหาที่คอนโดก็ดีใจรีบออกไป จ๋าสงสัยเพราะวันนี้เขาไม่มีนัดที่ไหน เขากลับบอกว่าจะออกไปหาความสุข จ๋ารู้สึกเจ็บปวดใจอย่างมากจึงโทร.ไปร้องไห้กับโยทะกา รำพันว่าเมืองแมนเบื่อตนแล้ว ไล่ตนออกจากคอนโด

“ฉันก็เคยนอนคอนโดนั้นก่อนเธอ ข้าวของฉันก็ยังอยู่ที่นั่น เธอแกล้งทำเป็นไม่เห็นเอง”

“หนูสวยกว่าคุณ สวยกว่าหนูมาลี สักวันคุณเมืองแมนต้องกลับมาหาหนู”

โยทะกาตกใจเมื่อได้ยินชื่อหนูมาลี จ๋าย้ำว่าหนูมาลีต้องการชนะการประกวดจึงนัดเมืองแมนออกไปพบที่คอนโด โยทะกาไม่รอช้าวิ่งออกจากบ้านทันที ระหว่างนั้นก็กดโทร.หาทองทา เขากำลังแปลกใจที่ติดต่อหนูมาลีไม่ได้ โยทะกาบอกเขาว่าเมืองแมนหลอกหนูมาลีไปที่คอนโด ทองทาตกใจวิ่งออกจากสถานที่จัดงานทันที

เมืองแมนเปิดประตูเข้ามา ต้องแปลกใจที่หนูมาลีมานอนรออยู่ในห้องนอนได้อย่างไร

“หนูนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ ช่างจินตนาการนักนะ จะเล่นแบบนี้ใช่ไหม ได้...” เมืองแมนก้มลงจะจูบ หนูมาลีฟื้นขึ้นมาประจันหน้า เธอร้องกรี๊ดสุดเสียง

หนูมาลีผลักไสไล่เมืองแมนอย่าทำอะไรตน เมืองแมนกลับเข้าใจว่าเธอชอบความรุนแรง จึงชกเข้าที่ท้อง ร่างหนูมาลีอ่อนยวบลง...ขณะเดียวกัน เบลกับพวกมาถึงสถานีสีหน้าเรียบร้อยแสนดี ให้สัมภาษณ์นักข่าวว่าหน้าที่ตนคือร้องเพลงให้ดีที่สุด ผู้ชมจะโหวตอย่างไรตนก็น้อมรับ

ด้านทองทามาถึงคอนโด ชายร่างยักษ์ถือรูปทองทากับโยทะกาในมือเข้าขวาง บอกว่านายจ้างให้จัดการได้เลยถ้าสองคนนี้มา ทองทาสู้ไม่ไหวจึงชักปืนออกมาขู่ ซัดด้ามปืนเข้าที่หน้าชายร่างยักษ์ โยทะกามาถึงพอดี ทองทาให้เธอไปช่วยหนูมาลีก่อน แล้วหันมาขู่ถามว่านายจ้างเป็นใคร ใช่เมืองแมนหรือเปล่า ชายร่างยักษ์กลัวถูกยิงจึงสารภาพ

“อย่า อย่ากลัวแล้ว ไม่ใช่เมืองแมน เบลต่างหาก คุณเบล...”

ทองทาอึ้ง โทร.หาอธิให้มาจัดการต่อ...ขณะที่เมืองแมนพยายามปลุกปล้ำหนูมาลี เธออ่อนแรงเพราะโดนชกที่ท้องได้แต่อ้อนวอนอย่าทำแบบนี้ ตนไม่รู้จักเขาด้วยซ้ำ

“โอ้โห นี่คือเล่นละครให้ฉันดูใช่ไหมเนี่ย ได้ เดี๋ยวฉันหาละครให้เล่น” ว่าแล้วก็ซุกไซ้

หนูมาลีร้องให้คนช่วย โยทะกาโผล่เข้ามากระชากปืนในลิ้นชักออกมาจ่อเมืองแมนให้หยุด หนูมาลีกระเสือกกระสนร่างมาหลบหลังโยทะกา ร่ำไห้ว่าเมืองแมนหลอกมา เมืองแมนโวย “นี่อย่าบ้านะ วางปืนลง คุณโดนนังเด็กนี่หลอกแล้ว เด็กคนนี้มันเป็นคนนัดฉันมา”

“ทองทาขอให้ฉันตัดใจจากคุณ หลังจากสิ่งนี้ เขาจะรู้ว่าฉันตัดใจได้แล้วจริงๆ” โยทะกาลดกระบอกปืนจากจะยิงหัวมายิงที่ข้อเท้าเมืองแมน เปรี้ยง! เลือดกระฉูด แล้วพาหนูมาลีออกไป

ออกมาเจอกับทองทา หนูมาลีโผเข้ากอดร้องไห้โฮ ทองทาแค้นใจจะเข้าไปเอาเรื่องพ่อ โยทะการั้งไว้และบอกว่าตนยิงเขา ทองทาตกใจ โยทะกาให้พาหนูมาลีไป ตนจะอยู่จัดการทางนี้ โยทะกาโทร.เรียกรถพยาบาล ทองทาจึงรีบพาหนูมาลีไปที่สถานีให้ทันการประกวด...ทองทายังข้องใจว่าเรื่องนี้ เมืองแมนสมรู้ร่วมคิดกับเบลหรือไม่ ทองทาขอให้หนูมาลีตั้งใจร้องเพลงให้ดี

“เฮ้อ การแข่งขันครั้งนี้มีแต่เรื่องสกปรก ทั้งพ่อทั้งลูกสาว”

“เพราะอย่างนี้ไง หนูถึงต้องแข่งให้มันรู้กันไปว่ามันจะสกปรกถึงไหน ไปขึ้นเวทีร้องเพลงให้ดีที่สุด ใครก็ตามที่มันอยากให้หนูแพ้ มันจะได้สำนึก” ทองทาย้ำ

อธิมาถึงที่เกิดเหตุ โยทะกาสารภาพว่าเป็นคนยิงเมืองแมนเพื่อปกป้องลูกสาว อธิรับปากจะให้ความยุติธรรมที่สุดและจะดูแลเธออย่างดี ไม่ใส่กุญแจมือใดๆ

ooooooo

ทองทาพาหนูมาลีมาถึง สตาฟฟ์รีบพาไปห้องแต่งตัว เบลตกใจถามมาได้อย่างไร หนูมาลีย้อน ทำไมตนถึงจะมาไม่ได้ ทองทาก้าวเข้ามาบอกว่าจับคนที่เบลจ้างได้แล้ว เธอไม่รอดแน่

“เชอะ มีเงินซะอย่าง ไม่มีใครเอาผิดฉันได้หรอก ไอ้พี่ทรยศ” เบลสะบัดหน้าไม่ยี่หระ

เผอิญแซนดี้อยู่ในห้องได้ยินทุกอย่าง จึงเข้ามาให้กำลังใจหนูมาลีอย่ายอมแพ้ การแข่งขันจะต้องขาวสะอาด ขอแค่ร้องเพลงออกมาให้ดีที่สุด เบลแว้ดใส่

“ครูแซนดี้ คุณพูดอะไร คุณจะอยู่ข้างมันหรือ อยากถูกไล่ออกหรือไง”

แซนดี้ยักไหล่ “ไม่ต้องมาไล่ คนอย่างฉันไม่รอให้ไล่ ถึงเวลาฉันลาออกแน่...หนูมาลี ผลคะแนนจะบอกยังไงไม่สำคัญ แต่เสียงร้องเพลงของเธอจะบอกทุกอย่าง”

เบลฮึดฮัด ทองทาสะใจ...เมื่อถึงเวลา พิธีกรประกาศเข้ารายการ รอบนี้เป็นรอบตัดสิน คะแนนเรียงลำดับตอนนี้คือ ภูมิ หนูมาลี เบลและทิมมี่ ใครจะขึ้นมาเป็นที่หนึ่งอยู่ที่ประชาชน ทิมมี่ร้องเพลงเป็นคนแรก ตามด้วยเบล ทั้งสองร้องเพลงไม่ค่อยมีอารมณ์ร่วมเพราะความกังวลกลัวแพ้ หนูมาลีจับสลากได้ร้องเป็นคนสุดท้าย ภูมิจึงขึ้นร้องเป็นคนต่อมา เขาร้องได้ดีไม่มีที่ติ

ที่ร้าน โรส แคที่ บอยและทุกคนเฝ้าเชียร์หน้าจอ แคที่ถึงกับบนบานด้วยหัวหมู บุญมาแหย่ให้บนด้วยหัวเธอเองจะดีกว่า ทุกคนหัวเราะ โรสในสภาพผ่านการทำคีโมมาแล้วผมร่วง หน้าตาซีดเซียว แต่กำลังใจดี...ที่บ้านหลังเขา ปู่เชื้อกับย่าหงส์ก็นั่งเฝ้าหน้าจอเช่นกัน

ทุกคนลุ้นอย่างมากเพราะคะแนนภูมิกับหนูมาลีสูสี จนถึงคิวหนูมาลีขึ้นร้อง หนูมาลีร้องจากอารมณ์ที่เปี่ยมไปด้วยความสุขกับโรส ภาพการหยอกล้อระหว่างพ่อลูกผ่านเข้ามาในความทรงจำ แซนดี้กับทองทาทึ่ง หนูมาลีกำลังนึกถึงนาทีที่ยิ่งใหญ่จริงๆ แซนดี้คิดว่า

“หนูมาลีไม่ได้ร้องเพลงเพื่อชนะ เธอร้องเพลงเพื่อจะแบ่งปันเรื่องราวของเธอกับคนอื่น เธอเข้าถึงนาทีที่ยิ่งใหญ่บนเวทีนั่นแล้ว นี่แหละ...ศิลปิน”

พิธีกรรายงานว่าคะแนนทุกคนยังวิ่งฉิว เหลือเวลาอีกสิบนาทีที่ทุกคนจะโหวตเข้ามา สตาฟฟ์พาผู้เข้าแข่งทั้งสี่คนมายืนจุดที่กำหนดและบอกว่าใครถูกเรียกชื่อให้เดินออกไปที่แท่น เบลสบตานีน่ากับยาหยีเป็นสัญญาณว่าให้จัดการตามแผน สองสาวพยักหน้ารับ... ไม่นาน ขณะที่หน้าจอมีความเคลื่อนไหวของคะแนน ก็เกิดไฟตกวูบทั้งสถานี ห้องคอนโทรลที่บรมทำงานไฟดับมืด เขาแปลกใจปกติต้องมีไฟสำรอง ภูมิกระซิบกับทิมมี่และหนูมาลีว่าจะมีผลต่อคะแนนหรือไม่ สักพักไฟสว่างขึ้น ทุกคนในห้องคอนโทรลตกใจเมื่อเห็นกราฟคะแนน

หนูมาลี ภูมิ ทิมมี่ เบล ยืนตามจุดที่กำหนด

พิธีกรกล่าวกลับเข้าสู่รายการ และประกาศผลคะแนน เกิดการพลิกล็อกในนาทีสุดท้าย ทิมมี่ได้รางวัลชมเชย ที่สี่คือภูมิ ที่สองเป็นหนูมาลีและที่หนึ่งคือเบล...นีน่ากับยาหยีร้องเย้ดีใจออกนอกหน้า คนอื่นๆผิดหวังไปตามๆกัน

เบลพูดออกอากาศด้วยน้ำตาแห่งความปลาบปลื้ม “ขอบคุณทุกๆเสียงโหวตนะคะ เบลจะทำหน้าที่ของตนให้ดีที่สุด ดีใจจนพูดไม่ออกแล้วค่ะ”

พิธีกรกล่าวปิดรายการ ที่ร้านโรสต่างโห่ร้องไม่พอใจ แคที่ลุกขึ้นเอ่ยว่า ตนเป็นคนธรรมะธัมโม ไม่ว่าอะไร แต่ขอนิดหนึ่ง แคที่เดินไปถุยน้ำลายใส่หน้าเบลที่จอทีวี ชงโคร้องลั่นดึงให้ถอยออกมา...ทางด้านสถานี สตาฟฟ์พาทั้งสี่คนออกมาให้นักข่าวถ่ายรูปและสัมภาษณ์ ภูมิตัดสินใจประท้วงว่านี่เป็นการโกง พร้อมชี้หน้าเบล นักข่าวฮือฮา

“คะแนนมันผิดปกติ ชาวบ้านเขาก็รู้กันหมด คนในสถานีนี้ก็เห็น พอไฟดับทั้งสถานีปั๊บ เปิดมาคนที่ได้ที่สาม จู่ๆคะแนนกระโดดมาเป็นที่หนึ่ง โกงกันเห็นๆ ผมจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด”

แซนดี้ส่ายหน้า พรุ่งนี้เป็นข่าวหน้าหนึ่งอีกแน่...

ทองทาแวะส่งหนูมาลีแล้วไปจัดการเรื่องพ่อ โรสโยกหัวลูกสาวปลอบใจ “เราทุกคนเสียใจด้วยนะ ไอ้รายการเฮงซวยอย่าไปสนใจ”

การะเกดกับชงโคแสดงความเสียใจด้วย หนูมาลีกล่าว “หนูร้องเต็มที่แล้ว บนเวทีนั้นหนูมีความสุขมาก หลังจากลงเวที ช่างมันแล้ว มันจะชนะไหมไม่ใช่เรื่องสำคัญอีกต่อไป”

ทุกคนดีใจด้วยที่หนูมาลีคิดได้แบบนั้น บอยถามถึงทองทา หนูมาลีจึงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง ทุกคนตกใจมาก

ทองทาฟังหมอบอกอาการเมืองแมน ว่าผ่าเอากระสุนออกแล้ว คนไข้อาจจะเดินผิดรูปไปบ้างเพราะกระสุนทำลายส่วนที่ใช้เคลื่อนไหว ทองทาไม่เข้าเยี่ยมแต่ฝากนามบัตรไว้ให้ติดต่อ

เบลกับบุณฑริกมาเยี่ยมเมืองแมนด้วยสีหน้าสะใจไม่ได้ห่วงใยแม้แต่นิด ที่คนเคยหล่อภูมิฐานต้องมาเดินขาเป๋ เบลบอกยายว่าถึงอย่างไรก็ต้องมาแสดงความเสียใจสักหน่อย เข้ามาถึง เมืองแมนถามหาโยทะกาด้วยความแค้น เบลตอบว่าเธอย้ายออกจากบ้านไปแล้วและส่งทนายมาฟ้องหย่า บุณฑริกดีใจที่หมดตัวหารสมบัติไปหนึ่ง เมืองแมนเข่นเขี้ยวจะเอาเรื่องโยทะกาถึงที่สุด

“พ่อไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว เอาเป็นว่าเบลขอโทษ” เมืองแมนงง เบลเปิดข้อความจากมือถือให้ดู “มือถือที่ส่งข้อความมาตลอดไม่ใช่หนูมาลี ไม่เคยเป็นหนูมาลี เป็นเบลเอง”

“อะไรนะ!”

“พ่อทรยศหนู หนูก็เลยปลอมตัวเป็นหนูมาลี ที่แชตกับพ่อมาตลอดเป็นหนูทั้งนั้น”

“ฮ่าฮ่า ยัยเบลล้างแค้นให้แม่ของเขาแล้ว จีบผู้หญิงมาเยอะแยะ สุดท้ายเจอลูกสาวตัวเองย้อนรอยเข้าให้ ฮ่าๆๆฉันสะใจ” บุณฑริกหัวเราะร่า

“วันนั้นหนูให้คนไปเอาตัวหนูมาลีมาที่คอนโด มันจะได้ขึ้นแข่งไม่ทัน ถ้านังโยทะกามันไม่ไปวุ่นวาย ป่านนี้พ่อก็ได้นังนั่นสมใจแล้ว แต่เรื่องคุณโย เบลไม่เกี่ยว ไม่รู้เรื่องจริงๆนะคะ”

“แก...แกเกลียดพ่อขนาดนี้เลยหรือ” เมืองแมนเสียใจเรื่องลูกมากกว่า

เบลบอกว่าตนจะย้ายไปอยู่บ้านยาย แต่เงินเดือน ค่าหุ้นยังขอรับเหมือนเดิม ขอให้เขาหายไวๆ เบลยิ้มร่าออกไปพร้อมบุณฑริกที่หันมายิ้มเยาะ เมืองแมนเจ็บปวดใจที่สุดในชีวิต

ooooooo

หลังจากย้ายออกจากบ้านเมืองแมน โยทะกามาอยู่คอนโดใหม่ อธิบอกเรื่องเมืองแมนตั้งใจเอาผิดเธอและส่งนักข่าวมาที่นี่ ทองทาจะพาโยทะกาหลบออกไป หนูมาลีโผล่มาพอดี

“หนูมาลีแวะมาขอบคุณคุณค่ะ ถ้าไม่มีคุณหนูจะเป็นยังไงก็ไม่รู้”

“ฉันภูมิใจที่สุดที่ได้ปกป้องหนู...พี่ไม่อยากหนีนะทองทา พี่กำลังมีความสุขกับอิสรภาพ พี่ไม่อยากหนีไม่อยากหลบนักข่าว ไม่มีอะไรดีไปกว่าพูดความจริง” โยทะกายืนหยัด

หนูมาลีคิดตาม “ยอมรับความจริง ทำทุกอย่างง่ายขึ้นจริงๆค่ะหนูก็พร้อมแล้วเหมือนกัน”

โยทะกางงพร้อมสำหรับอะไร หนูมาลีบอกว่าพร้อมเผชิญหน้าความจริงด้วย...เมื่อตัดสินใจเช่นนั้น โยทะกากับหนูมาลีก็มานั่งให้นักข่าวสัมภาษณ์ที่ล็อบบี้ หนูมาลีเปิดใจยอมรับ

“คุณโยทะกาเป็นแม่ของหนูมาลีค่ะ วันที่เกิดเรื่อง พอคุณโยรู้ เธอก็เลยบันดาลโทสะยิงคุณเมืองแมน เรื่องนี้หนูมาลีจะแถลงต่อศาล เพื่อขอความเห็นใจ อย่าลงโทษแม่ของหนูหนัก”

โยทะกาหันขวับซาบซึ้งดีใจเมื่อได้ยินคำว่าแม่จากปากหนูมาลี นักข่าวถามเรื่องการหย่า โยทะกาหันกลับมา “ขอโทษ พอดีฉันไม่คุ้นกับคำว่าแม่ ไม่เคยคิดว่าจะมีใครมาเรียก”

หนูมาลีค่อยๆโอบไหล่โยทะกา เธอน้ำตาร่วงเผาะทันที “หนูก็ไม่คุ้น เราจะเริ่มต้นกันใหม่ แม่ต้องสู้เพื่ออิสรภาพใช่ไหมคะ เราจะสู้ด้วยกัน”

โยทะกาโผกอดลูกร้องไห้โฮ “ลูกแม่... ลูกแม่...” ...นักข่าวรุมถ่ายภาพอย่างตื้นตัน

ในขณะที่โรสอ่อนแรงลงทุกที นอนเอนบนเตียงตรงระเบียง สวมหมวกห่มผ้าห่มเพราะมีอาการหนาวสั่น แคที่ยกซุปมาป้อน โรสยอมรับกับเพื่อนว่า ไม่ถูกโรคกับเคมีบำบัด แคที่ชวนไปพักผ่อนที่อื่น แต่โรสกลับบอกว่า

“ชีวิตฉันอยู่ที่นี่ ทำงานไม่ไหว ได้นั่งดูร้านห่างๆ เห็นเจ๊ได้ทุนคืน ได้รู้ว่ากำลังจะปลดหนี้ ร้านนี้กำลังจะมีกำไรเลี้ยงดูทุกคนได้ อะไรจะสุขไปกว่านี้วะเจ๊”

“แกนะแก เมื่อก่อนแกสมยอมกับฉันก็จบเรื่อง ยอมรับรักฉัน ให้ฉันเลี้ยงดู งานการอะไรก็ไม่ต้องทำนี่ดูสิแกปล่อยให้ฉันรักแกข้างเดียวมันถึงเป็นอย่างนี้” แคที่ปาดน้ำตา

โรสทำหน้าล้อถามจริงหรือ แคที่โวยว่าตนร้องไห้อยู่ โรสยิ้ม “ฉันก็รักเจ๊ ถ้าเจ๊มองเห็นความรักของฉัน ของ

คนอื่นบ้าง บางทีเจ๊ก็ไม่ต้องเหงา ไม่ต้องวิ่งวนหาผู้ชายเหมือนเมื่อก่อน ไอ้พวกนั้นนะ ข้างนอกมันหล่อแต่ข้างในแมงดาปีกทองตัวเป้งเลย”

“แหม นี่ก็พยายามเอาธรรมะเข้าข่มมาตลอดแต่มันข่มไม่อยู่ เจอปั๊บมันวิ่งเข้าใส่ มันสู้ไม่ถอยจะให้กูทำไงหา” แคที่เหวี่ยงแล้วหัวเราะไปกับโรส ภาพความสุขกลับมา

เมื่อความจริงเผย บรม แซนดี้และคณะกรรมการจับเจ้าหน้าที่กราฟฟิกที่ทำงานให้เบลได้ ภูมิส่งทนายมาฟ้องสถานีว่าหลอกลวงประชาชน แซนดี้คิดว่า ถ้าเรายอมบอกความจริงว่าเบลอยู่เบื้องหลัง สถานีอาจจะรอดจากข้อหา บรมเห็นด้วย

“เราคงต้องยอมรับความผิด และประกาศออกไปว่าการแข่งขันทั้งหมดถือเป็นโมฆะ และคงต้องคืนเงินคนดูที่โหวตเข้ามาด้วย”

กรรมการต่างพยักหน้า ยินดีชดใช้ให้ทุกคน...แซนดี้มานั่งคุยกับภูมิ ภูมิเคารพแซนดี้มาก

“ต่อสู้ต่อไปอย่ายอมแพ้ เสียงเพลงที่จริงใจมันจะบอกความจริงอยู่ตรงนั้นเสมอ คนดูคนฟังทุกคนเขารับรู้ได้ และจะอยู่ข้างภูมิไปตลอดชีวิตการทำงานของภูมิ เชื่อครูนะ”...ภูมิพยักหน้า

ooooooo

ร้านของโรส มีแขกเข้าเนืองแน่น ทุกคนในร้านทำงานวุ่นวายแต่ก็มีความสุข แขกที่เข้ามาจะทักทายถามหาหนูมาลี ต่างบอกว่าเป็นแฟนคลับเธอ และฝากดอกไม้ขนมไว้ให้เป็นประจำ

การะเกดกับชงโคยินดีกับหนูมาลีที่ชื่อเสียงโด่งดัง แฟนคลับมากมาย บอยบอกว่า คิวการแสดงของหนูมาลียาวเป็นหางว่าว ชงโคทึ่ง คนแพ้มีงานเข้าขนาดนี้...

ต่างจากเบลที่ปลาบปลื้มกับการเป็นผู้ชนะ แต่ไม่มีงานเข้ามา งานใหญ่ๆเขาติดต่อหนูมาลีไปออกรายการทั้งหมด

โรสแต่งหน้าทำผมให้หนูมาลีในห้องแต่งตัวสถานี ช่างหน้าแซวอย่ามาแย่งอาชีพกันเลย

“พ่อหนูเจ๋งเนอะ ต่อยกับผู้ร้ายก็ได้ แต่งหน้าก็ได้...ทูอินวัน” หนูมาลีพูดพร้อมโรส

โยทะกาถือชุดมาให้หนูมาลี ดูแลเรื่องเสื้อผ้า ช่างหน้าแซวอีก ช่างเป็นครอบครัวอบอุ่นพร้อมหน้าจริงๆ กำลังใจเพียบ...เมื่อหนูมาลีแต่งตัวเสร็จ โรสมองอย่างปลาบปลื้ม เอาดอกไม้ไปเสียบหูเธอ “มีผู้หญิงคนหนึ่งชอบเอาดอกไม้ทัดหู เขาเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในชีวิตของพ่อ”

โยทะกาอึ้งหันมองหน้าโรส “นี่เธอ...พอดีฉันก็นึกไปว่า ระหว่างเรามันจะเปลี่ยนไปแล้ว ฉันไม่รู้นะว่าเรื่องของเราตอนนั้น เอ้อ...” โรสดึงโยทะกามาโอบกล่าวกับทั้งสองสาว

“จำไว้นะลูก ถึงพ่อกับแม่จะเป็นแค่วัยรุ่นที่คึกคะนอง แต่ลูกเกิดมาจากความรักของพ่อและแม่ ความรัก...ที่จริงมันไม่มีเพศไม่มีอะไรทั้งนั้น มีแต่ความปรารถนาดีต่อกัน...ดีต่อกัน”

โยทะกากับหนูมาลีซาบซึ้งน้ำตาคลอ หนูมาลีโผกอดกล่าวขอบคุณ ดีใจที่ได้เป็นลูกพ่อกับแม่ โรสหอมแก้มโยทะกาและหนูมาลี สามคนกอดกันด้วยความรัก

เสียงปรบมือต้อนรับหนูมาลี พิธีกรเชิญเธอเล่นเกม ยกป้ายเยสหรือโน จากคำถามต่อไปนี้ หนูมาลีไม่ปิดบังตัวตนที่แท้จริง ไม่สร้างภาพ เธอตอบทุกอย่างตามความจริง มีตุ๊กตามาสคอตถือจานออกมาวาง พอเปิดฝาครอบเห็นตะหลิว เป็นการถามว่าเธอทำอาหารเป็นหรือไม่

“ชอบมากค่ะ หนูอยากเก่งเหมือนพี่ๆที่ร้าน เขาทำอาหารกันเก่งมาก ฝึกอยู่ค่ะ”

ตัวมาสคอต ถือจานคำถามต่อไปมาวาง พิธีกรเปิดฝาครอบ ทุกคนตะลึง มันเป็นแหวนเพชร ตัวมาสคอตลงนั่งคุกเข่าตรงหน้าหนูมาลี “ว้ายๆลงไปนั่งแล้ว อะไรกันนี่ ท่านผู้ชมดูค่ะดู”

มาสคอตถอดหัวออกเป็นทองทา พิธีกรและคนดูร้องฮิ้ว...ทองทากล่าว “ต่อหน้าพ่อและแม่ของหนูมาลี ต่อหน้าคนทั้งประเทศ พี่ นายทองทา ต้องการขอหนูแต่งงาน หนูจะตอบว่าไง”

พิธีกรบอกว่าพ่อกับแม่ของหนูมาลีดูอยู่ด้วย หนูมาลีจะยกป้ายเยสหรือโน พิธีกรนับหนึ่งสองสาม

หนูมาลีเขินมาก ยกป้ายเยสขึ้นบังหน้าตัวเอง ทองทาลุกขึ้นทำท่าดีใจก่อนจะโผกอดหนูมาลี มีดอกไม้ลูกโป่งร่วงหล่นลงมาอย่างสวยงาม คนดูปรบมือ โรสกับโยทะกาจับมือกันตื้นตัน

โยทะกาประคองโรสเดินออกมานอกสตูดิโอ โรสพูดติดตลกให้ปล่อยหนุ่มสาวตกลงกันจะไปจดทะเบียนสมรสในทะเลหรือบนบอลลูน โยทะการู้สึกว่าวันนี้โรสสดชื่น เขายอมรับว่าบางวันก็ดี บางวันก็แย่ แต่ถึงอย่างไรเขาอยากเห็นงานแต่งงานของลูก โยทะกาบีบมือโรส

“เขาจะมีความสุขเสมอเพราะเขาเข้มแข็งเหมือนเธอ”

“อย่าตามใจเขานะ อย่ากลัวเขาโกรธ ดุได้ต้องดุเพราะมันจะเป็นหน้าที่ของเธอนับจากนี้”

“พ่อฉันตายตั้งแต่เล็ก ผู้ชายคนแรกที่ให้ความอบอุ่นฉันคือเธอแม้กระทั่งตอนนี้เธอเป็นคนเดียวที่ไม่เคยโกรธไม่เคยโทษ สายตาของเธอมีแต่ความเข้าใจฉันเสมอ ตั้งแต่วันที่เราจากกันจนถึงวันนี้ เรือง...เธอไม่เคยโทษฉันเลย ไม่เคยว่าฉัน ถ้ามองกลับไป ฉันเสียใจกับการกระทำของฉันที่ทิ้งลูก ฉันเสียใจมาจนถึงทุกวันนี้ ฉันต้องขอบใจเธอเรือง ที่เธอเลี้ยงความรักที่เราสร้างขึ้นจนสวยงาม ถึงทุกวันนี้
ฉันไม่เสียใจเลยที่ได้รักเธอตั้งแต่วันแรก ขอบคุณนะเรือง”

“ลูกสาวของเรา ต่อไปนี้จะเป็นความอบอุ่น ที่หาอะไรมาแทนไม่ได้ เด็กคนนี้เป็นความรักของฉันและเธอ มันเป็นความรักที่บริสุทธิ์ที่เรามีให้กัน เขาเกิดมาจากความรักที่ฉันเรียกว่ารักได้อย่างภาคภูมิใจ...ในการที่เป็นตัวฉัน ฉันมีความสุขที่ได้อยู่กับเขา เห็นเขาเติบโตมาด้วยความรักของเราทั้งสอง เธอต้องสานต่อความรักของเราที่มีต่อเขาให้สมบูรณ์ยิ่งๆขึ้น เธอจะมีความสุขนับจากนี้ เชื่อฉันสิ”

“อยู่ต่อไปสักพักนะ เป็นเพื่อนกัน เพื่อนที่รักกันและหวังดีต่อกัน อยู่ต่ออีกนิดนะเรือง”

โรสพยักหน้ายิ้มๆ ทั้งสองกอดกันอย่างรักและเข้าใจกันไม่เสื่อมคลาย

ooooooo

ในวันนี้ เบลได้ออกคอนเสิร์ตหน้าสถานีเอ็มเอ็มแชแนล แม้จะเป็นคอนเสิร์ตเล็กๆแต่เธอก็ตั้งใจจะร้องเพลงให้ดีที่สุด เพราะเธอคือเดอะซุปเปอร์สตาร์ตัวจริง คนดูต้องต้อนรับ

พอพิธีกรประกาศเชิญเบล บัวบุษบาออกมา คนดูกลับโห่ไล่ ขว้างปาขวดน้ำใส่หาว่าขี้โกง นีน่ากับยาหยีตกใจ เรียกเบลให้กลับเข้ามา แต่เบลฝืนร้องเพลงได้สักพักก็สติหลุด โวยวายด่าทอหยิบขวดเขวี้ยงกลับใส่คนดู ด่าว่าไร้รสนิยมที่ไปหลงใหลหนูมาลีที่เป็นแค่เด็กเสิร์ฟ ร้องเพลงห่วย ไม่ทันไร อธิพาตำรวจเข้ามาจับกุม

“หยุดเดี๋ยวนี้ อยากเพิ่มข้อหาให้ตัวเองหรือไงคนที่คุณใช้ให้ไปจับหนูมาลี ให้การซัดทอดคุณ ขอเชิญไปโรงพักข้อหาลักพาตัวและทำร้ายร่างกายหนูมาลีด้วยครับ”

นีน่ากับยาหยีถอยฉากหลบ เบลร้องกรี๊ด “แกกล้าจับฉันหรือ แกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร ฉันจะฟ้องเจ้านายแก ฉันจะไล่แกออกให้หมด ปล่อยๆนะ” อธิใส่กุญแจมือเบลทันที เบลรับไม่ได้ “ไม่จริง ไม่ จุดจบฉันไม่ใช่แบบนี้” เบลร้องกรี๊ดจนสลบไป

ภาพข่าวเบลถูกจับออกอากาศ มีการวิพากษ์วิจารณ์กันทั่ว ผู้รายงานข่าวกล่าว “จบเลยครับ จบแล้วสำหรับนักร้องคนนี้ ทั้งคดีทำร้ายร่างกายและคดีหลอกลวงประชาชน ที่นายภูมิฟ้องไว้ หลักฐานทั้งหมดก็พุ่งไปที่เธอ...งานนี้สถานีเอ็มเอ็มแชแนลแถลงยอมรับแล้วนะครับ ขอยกเลิกการแข่งขัน คืนเงินให้คนที่โหวตมา ใครที่โหวตรายการนี้ก็รอเช็คเงินคืนได้เลย”

อีกข่าวที่ช็อกวงการ “มีข่าวภายในเป็นข่าวด่วนนะครับ กรรมการบริหารช่องเอ็มเอ็มแชแนลเตรียมปลดคุณเมืองแมน ที่เป็นข่าวกับเมียอยู่ตอนนี้ เพราะเป็นผู้บริหาร คิดจะเคลมนักร้องในสังกัด แบบนี้ก็ไม่ไหวนะครับ”

เมืองแมนซึ่งนั่งบนรถเข็นอย่างหมดสภาพ ดูรายการแล้วคลั่งทุบรถเข็นโครมๆอย่างขัดใจ บรมกับแซนดี้มายืนดูรู้สึกสมเพช จุดจบของผู้ชายมากรัก สุดท้ายก็ไม่มีใครรัก ไม่มีคู่ชีวิต ไม่มีลูก ไม่มีหลาน...เมืองแมนหันมาเจอ ตวาดถามมากันทำไม บรมยื่นเอกสารให้

“คุณรู้อยู่แล้ว ตอนนี้เราเหลือทางเดียว คุณเซ็นลาออกซะ สถานีเปลี่ยนผู้บริหาร สถานีเราถึงจะรอด แต่ถ้าไม่ ทั้งคุณและสถานีก็จบ”

เมืองแมนอึ้งไปสองสามนาที ก่อนจะโพล่งออกมาว่า...ทองทา ถ้าเป็นทองทาตนยอมยกให้ แซนดี้จึงมาหาทองทาถึงบ้านเพื่อแจ้งข่าวนี้ ทองทาแทบไม่เชื่อหูตัวเอง

“กรรมการบริหารเห็นด้วย ขอให้คุณเมืองแมนลาออกก็พอ”

“ผมเพิ่งรู้จากพี่โย สถานีไม่เคยเป็นหนี้เขาหลอกผมมาตลอด ทั้งโกหกทั้งหื่นกามคนแบบนี้ผมไม่อยากนับถือแล้ว นี่จะให้ผมไปทำงานหนักเพื่อเขาอีกหรือครับ”

แซนดี้ถามถึงคดีของโยทะกา จะมีทางรอดไหม ทองทาบอกว่า อธิกำลังช่วยให้เป็นเรื่องบันดาลโทสะ เธอคงแค่โดนรอลงอาญา แซนดี้จึงบอกว่า

“ถ้าอำนาจอยู่ในมือเธอ เธอก็เอาคุณโยกลับมาทำงาน ยึดสถานีจากพ่อของเธอซะ ให้เขาเป็นแค่ผู้ถือหุ้น เธอยังอยากทำหน้าที่ครู ปลูกสร้างคนต่อไปถูกไหมล่ะ” ทองทาพยักหน้า “ครูก็อยากสร้างสถานีโทรทัศน์ใหม่ที่เน้นคุณภาพ กรรมการทุกคนเห็นด้วย ถ้าเธอจะมาทำ หน้าที่นี้แทนพ่อเธอ เราจะทำรายการสอนร้องเพลง สอนเต้น ทำรายการดีๆมีคุณภาพ มาทำงานสร้างคนด้วยกันเถอะนะทองทา”

“ถ้าอย่างงั้นก็ตกลงครับ” ทองทาครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะตอบออกมา แซนดี้ยิ้มดีใจ

ooooooo

กรรมเวรมีจริง เบลถูกส่งเข้าโรงพยาบาลโรคจิต ไม่มีใครเข้าหน้าติดแม้กระทั่งบุณฑริกยังถูกหลานสาวทำร้าย นีน่ากับยาหยีทนไม่ไหวขอลาออก ก่อนไปพูดใส่หน้าบุณฑริก ว่าเอาแต่ความเกลียดชังสอนเบลจนกลายเป็นปีศาจ จงอยู่กับปีศาจที่เธอสร้างขึ้นต่อไปจนตาย

ความสัมพันธ์ของการะเกดกับอธิไปด้วยดี ทั้งสองเอาอกเอาใจกัน หวานจนคนอื่นอิจฉา การะเกดถามอธิ

มีแฟนเป็นสาวเสิร์ฟไม่อายเพื่อนตำรวจด้วยกันหรือ เขากลับบอกว่า เพื่อนๆที่มีแฟนจบเมืองนอก มีแต่ใช้เงินเปลือง ไม่ทำงานบ้าน เผลอๆมีชู้ การศึกษา ชนชั้นวรรณะคนละเรื่องกับเป็นคนดี ตนเลือกเธอเพราะความดี ไม่ทิ้งพ่อแม่ เธอคงไม่ทิ้งตนด้วย ตนสัญญาจะทำทุกอย่างให้เธอมีความสุขตลอดไป การะเกดซาบซึ้ง

“เกดรักพี่อธิ ขอบคุณพี่มากๆเลยนะคะ เกดขอบคุณที่พี่ไม่หมดความพยายามกับเด็กบ้านนอกโง่ๆคนนี้ แรกๆเกดกลัว กลัวทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับเกด แต่พี่อธิไม่เคยทอดทิ้งเกดเลย คอยดูแลและให้กำลังใจเกดตลอดมา เกดรักพี่อธิมากค่ะ” การะเกดกอดอธิอย่างจริงใจ

คืนนี้ การะเกดร้องเพลงให้อธิ โรสพยายามทำตัวปกติไม่แสดงความอิดโรยหรือเจ็บปวดใดๆ นั่งมองร้านและการะเกดอย่างมีความสุข บุญมาปลื้มใจที่โรสดูสดชื่น บอยออกอาการดีใจ

“ผมมีหวังใช่ไหมครับ พี่โรสตั้งใจรักษาตัวเอง ขนาดนี้ ต้องรอดใช่ไหมครับ”

“มีสิวะ คนเราเกิดมาต้องมีหวังโว้ย” สมศรีสำทับ

แคที่ตื้นตันโอบกอดโรส โรสพร่ำว่า “ร้านของฉัน ชีวิตของฉัน ความสุขของฉัน เฮ้อ”

เมื่อการแสดงบนเวทีจบลง ทุกคนมารวมตัวกันหน้าร้าน แคที่ประกาศเริ่มพิธีกรรม เอาใบแจ้งหนี้และสมุดบัญชีทั้งหลายมาใส่กระถางใบใหญ่ ส่งไฟแช็กให้โรสจุด โรสกล่าว

“กองหนี้ทั้งหลาย กู๊ดบาย กู๊ดไนท์ ซาโยนาระลาก่อนตลอดกาล...ต่อไปนี้กำไรทั้งหมดของร้านจะตกเป็นของผู้ก่อตั้งร้านนี้ บอย พี่บุญมา พี่สมศรี ส่วนหนูมาลีจะได้รับส่วนของผมไป ชงโค การะเกดก็ได้นะ ในฐานะเด็กเสิร์ฟที่ทำงานนานที่สุด ทุกคนจะได้รับค่าหุ้นส่วน แบ่งกันตามส่วน ผมระบุในเอกสารนี้แล้วนะครับ”

ชงโคโพล่งขึ้นว่า พินัยกรรม...ทุกคนหน้าเสีย โรสเอ็ด จะสลดกันทำไม สนุกกับปาร์ตี้ต่อ โรสให้ชงโคเปิดเพลงเรียกความสนุกกลับมา บอยเข้ามานั่งกุมมือโรสน้ำตาปริ่ม...อธิกระซิบถามการะเกด ถ้าทำงานที่นี่ต่อ แต่งงานกันแล้วจะได้กลับบ้านไหม เพลงดังเธอไม่ได้ยินถามเขาพูดอะไร อธิจึงตะโกนดังขึ้น “แต่งงาน แต่งงานไง...”

เพลงจบลงพอดี ทุกคนในร้านได้ยินเสียงอธิ ก็ร้องฮิ้ว...ยินดีกันใหญ่ อธิจึงประกาศจะแต่งงานและยอมให้การะเกดไปมาระหว่างบ้านกับที่ร้าน การะเกดพยักหน้ายิ้มๆ อธิโผกอด

โยทะกาเดินเข้ามานั่งข้างๆโรส “ขอบใจนะที่ให้อภัยฉัน เข้าใจฉัน อยู่ข้างฉันเสมอ ขอบคุณที่สุดคือเลี้ยงลูกของเรา”

“ต่อไปจากนี้ ดูแลเขาแทนฉันนะ ส่วนเธอ ใช้ชีวิตให้มีความสุขเสียที” โรสกอดโยทะกา เธอกลั้นน้ำตา

ลุกเดินไป โรสมองไปที่ทองทากับหนูมาลี ทั้งสองเดินเข้ามานั่งข้างๆ โรสกล่าวกับทองทา “ดีแล้วที่ตัดสินใจทำงานที่สถานี รักกันนานๆ อดทนต่อกันนะ”

“ผมยังต้องการพี่อยู่ อย่าเพิ่งพูดแบบนั้น” ทองทาน้ำตาคลอ

“ข้อดีของโรคนี้คือนี่แหละ โอกาสที่จะพูด โอกาสที่จะเตรียมตัว”

หนูมาลีน้ำตาคลอจับมือโรสพูดอย่างยากลำบาก “หนูจะอยู่ให้ได้ สิ่งที่พ่อสอนมันอยู่ในตัวหนู พ่อจะอยู่กับหนูเสมอ”

“นี่แหละลูกของฉันแท้ๆ ในที่สุดเธอก็เข้าใจว่าคนเป็นพ่อแม่ต้องการอะไร ใช่...พ่อทุกคนอยากได้ยินประโยคนี้...หนูจะเข้มแข็ง จะใช้ชีวิตที่ดีที่สุด”

“หนูจะเข้มแข็ง จะเรียนต่อ จะร้องเพลง จะทำทุกอย่างให้ดีที่สุด” น้ำตาพานจะไหล หนูมาลีรีบถอยออกไปกับทองทา

โรสหันมากุมมือบอย ขอให้เขารับปากว่าจะกลับไปคบกับผู้หญิง มีลูกมีครอบครัวปกติ บอยน้ำตาไหลต่อว่า ทำไมชอบบังคับตน...โรสอ่อนใจ “ตามใจ จะเป็น

ใครก็ได้ไม่ยุ่งละ เอาเป็นว่าขอให้มีความรักแท้อีกครั้ง อย่าหยุดที่จะรักใคร ทำให้พี่ได้ไหม”

“แล้วถ้าทำไม่ได้ล่ะ ถ้าลืมพี่ไม่ได้ผมจะทำยังไง” บอยปล่อยโฮออกมา โรสสวมกอด

“พี่อยากให้เธอมีความสุข ต้องมีความสุขนะต้องมีความรักเพราะในชีวิตของฉัน ฉันรักเธอ รักเธอที่สุด” โรสจูบหน้าผากบอย และบอกทุกคน “พวกเธอเข้าใจผิดนะ ถึงร่างกายฉันไม่อยู่ แต่ตัวฉันยังอยู่กับพวกเธอ นิสัยของฉันอยู่ในตัวหนูมาลี ความทรงจำดีๆยังอยู่

ในสมองของพวกเธอ ยังอยู่ในฝาผนัง อยู่ในเพดาน ในทุกอย่างที่เกิดเป็นร้านแห่งนี้ เชื่อเถอะ...” ทุกคนพยักหน้า...

เช้าวันใหม่ โรสกลับมาพักผ่อนที่บ้านหลังเขา นั่งมองธรรมชาติ ดูพระอาทิตย์ขึ้นกับหนูมาลี สองพ่อลูกกอดกันกลม โรสฮัมเพลงหนูมาลีมีลูกแมวเหมียว...

หนูมาลีท้วงขอเพลงอื่นบ้าง โรสหัวเราะอย่างอ่อนแรง ทองทาถือกีตาร์เข้ามานั่งร่วมวง โรสเอ่ยขึ้นว่า ทำไมถึงตั้งชื่อหนูมาลี

“เพราะพ่ออยากให้หนูร้องเพลง พ่อเป็นคนชอบร้องเพลง ขอให้ได้อยู่กับเพลง พ่อจะมีความสุขที่สุด พ่อนี่แหละแรงบันดาลใจให้หนูเป็นนักร้อง ไม่ใช่นายซีโร่นั่นหรอก”

“ใช่แล้ว เพลงเป็นเพื่อนเรา ร้องเพลงทุกครั้งที่มีความทุกข์ ร้องเพลงทุกครั้งที่มีความสุข”

ทองทาเริ่มเล่นเพลงที่โรสแต่งและหนูมาลีเอาไปร้องประกวด สองพ่อลูกร้องคลอกันไป ภาพความสุขผ่านเข้ามาในห้วงคำนึงของโรส เขายิ้มอย่างมีความสุขก่อนจะหลับตาลงสงบนิ่ง หนูมาลีหันมองน้ำตาไหลริน ทองทาจับชีพจรก่อนจะบอกว่า โรสขึ้นสวรรค์ไปแล้ว บอยร้องไห้ ปาฏิหาริย์ไม่มีจริงสำหรับเขา ย่าหงส์ลูบหัวลูก น้ำตานองหน้า ปู่เชื้อเข้ามาจับหัวโรสและกล่าวว่า “แค่ไปรอพ่อกับแม่ เดี๋ยวเราก็เจอกันใหม่นะ”...หนูมาลีกับบอยร้องไห้โฮ

หนึ่งปีผ่านไป ทองทาให้สัมภาษณ์ถึงรายการเดอะซุปเปอร์สตาร์ 3 หนูมาลีกับภูมิเตรียมโชว์เสียงเพลง ซีโร่ถือช่อดอกไม้เข้ามาบอกอำลาจะไปเรียนต่อ ทองทาอวยพรให้เขาตั้งใจแล้วกลับมาทำความฝันต่อไป... ก่อนร้องเพลง หนูมาลีกล่าวขอบคุณเทวดาสองคน คือพ่อและทองทา ที่มอบทุกอย่างให้กับตนจนได้เป็นนักร้องในวันนี้ คนดูยิ้มปลื้มปรบมือให้เกรียวกราว

เสร็จจากงาน หนูมาลีกับทองทาเต้นรำกันบนดาดฟ้า เผอิญเห็นบาดแผลที่หน้าอกทองทาที่เกิดจากสนับมือของเธอ “นี่พี่ยังเป็นแผลอยู่อีกหรือคะ สองปีแล้วนะ ทำไมแผลยังไม่หาย”

“ดีแล้ว ประทับใจ ประทับที่กลางหัวใจ ขอบคุณที่ทำให้พี่พบพลังแฝงของชีวิต พี่ไม่ต้องเหงาโดดเดี่ยวเหมือนเมื่อก่อนอีก เราจะเป็นครึ่งชีวิตของกันและกันตลอดไปนะ” หนูมาลีพยักหน้า ขอบคุณที่เขาเป็นเทวดาของตน ทั้งสองสวมกอดกันด้วยความรักความจริงใจตลอดกาล

–อวสาน–


ละครมาลีเริงระบำ ตอนที่ 15(ตอนจบ) อ่านมาลีเริงระบำ ติดตามมาลีเริงระบำ ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย ยุกต์ ส่งไพศาล,แพทริเซีย กู๊ด 8 พ.ย. 2557 08:53 2014-11-12T02:23:42+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ